Phil Emmanuel

 Phillip Ernest Emmanuel   (ur. 6 lipca 1952r - zm. 24 maja 2018r) był australijskim gitarzystą, który zyskał sławę z The Trailblazers, a także jako starszy brat muzyka Tommy'ego Emmanuela . Grał z wieloma innymi australijskimi artystami, takimi jak INXS , Jimmy Barnes , John Farnham , Ian Moss i Slim Dusty , a także z wieloma międzynarodowymi artystami, takimi jak brytyjski gitarzysta Hank B. Marvin i amerykańskimi wykonawcami Chetem Atkinsem , Willie Nelsonem , Duane Eddy'm i Dolly Parton . 

Jego debiutancki album, Kakadu Sunrise , osiągnął 33 miejsce na nowozelandzkich listach przebojów.  W 1994 roku Phil i Tommy Emmanuel wydali album Terra Firma , który był nominowany do nagrody ARIA 1995 dla najlepszego albumu współczesnego  . W 2011 roku Emmanuel został wprowadzony do Australian Roll of Renown .
 

Emmanuel zmarł nagle na atak astmy w Parkes w Nowej Południowej Walii 24 maja 2018 r. w wieku 65 lat. 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Kakadu sunrise	Phil Emmanuel	01.1993	-	33[2]	-/BMG DIN 233	-

 

Sharon Emirali

Sharon Emirali to piosenkarka, autorka tekstów, która występuje od 8 roku życia. Sharon zaczęła śpiewać   country, a następnie przeniosła się do świata muzyki pop, a w 1992 roku znalazła się w pierwszej dziesiątce przebojów z Summer Full of Colour. W ostatnich latach Sharon występowała w trasach koncertowych z Tomem Jonesem, Charliem Pride, Rikki Morris (support dla brytyjskich gwiazd Paula Younga i Tony Hadley'a) śpiewała w chórkach z Bobbym McFerrinem i koncertowała z legendarną grupą wokalną The Jordinaires (która pojawia się we  wczesnych hitach Presleya).

 Po sezonie występów w ekskluzywnym hotelu New Akao w Atami w Japonii Sharon wróciła do Nowej Zelandii zostać integralnym członkiem wielokrotnie nagradzanego zespołu twórców muzyki komercyjnej. W związku z tym Sharon jest zajętą ​​piosenkarką sesyjną w studiu i występowała w Coca-Cola Christmas in the Park, TVNZ Singing Bee, koncercie Anzac dla Maori Television, programie TV3 Freshly Squeezed Talent oraz występowała na koncercie Rotorua’s Lakeside.

 

 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
A Summer Full Of Colour	Sharon Emirali	02.1993	-	8[5]	-/Festival C 11 387	-

Elwood

 Elwood to muzyczny projekt / współpraca wokalisty i tekściarza Prince'a Elwooda Stricklanda III (urodzonego w Północnej Karolinie ) oraz koproducenta i autora tekstów Briana Bolanda.

Urodzony i wychowany w Północnej Karolinie, Strickland dorastał słuchając rapu, soulu, country, folku i popu, a ostatecznie został inżynierem nagrań w Soho's Greene Street Recording Facility. Strickland pracował jako inżynier nagrań w Greene Street Recording w Soho, gdzie spotkał się z Bolandem, pracując z takimi artystami jak Tricky , Mos Def , De La Soul i Adam Yauch . Elwood współpracował z producentem Stevem Lillywhite nad ich debiutanckim albumem The Parlance of Our Time , który został wydany na początku 2000r wspólnie przez Palm Pictures i wytwórnię Lillywhite, Gobstopper. 

Pierwszy album Elwooda, The Parlance of Our Time , został wydany 16 maja 2000 r.
Druga płyta Elwooda została wydana niezależnie w 2005 roku. Chociaż niewiele wiadomo o tej płycie, można ją usłyszeć na stronie internetowej Elwood, Elwoodmusic.org. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Sundown	Elwood	07.2000	-	34[9]	-/Festival D 2034	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
The Parlance of Our Time	Elwood	09.2000	-	24[3]	-/Festival Palm 2047	-

Eruption

Eruption - powstał w 1974 roku w Wielkiej Brytanii. W skład zespołu wchodzili Greg Perrineau, Morgan Perrineau, Jerry Williams, Eric Kingsley oraz Precious Wilson.
 

Ich pierwszy singel - Let Me Take Your Back in Time został wydany w 1976 roku. W 1977 opiekę nad grupą przejął Frank Farian (producent od Boney M). W 1978 roku cover I Can't Stand the Rain dotarł do piętego miejsca brytyjskiej listy przebojów, a także do miejsca 18 Billboard Hot 100.

 

W 1979r zespół nagrał swój największy przebój One Way Ticket. Jednak w tym samym roku Precious Wilson opuściła zespół i wybrała karierę solową. Zastąpiła ją Kim Davies. Grupa nagrywała do połowy lat 80-tych. Ponoć Precious Wilson dalej występuje jako Eruption z nowym zespołem. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Can't Stand the Rain / Be Yourself	Eruption	02.1978	5[11]	18[22]	Atlantic K 11068	[written by Ann Peebles,Donald Bryant,Bernard Miller][produced by Frank Farian,Rainer M. Ehrhardt][#38 hit for Ann Peebles in 1973][6[18].Hot Disco/Dance:Ariola /Hansa 7686][30[13].R&B Chart]
One Way Ticket/Left Me in the Rain	Eruption	04.1979	9[10]	[30[14].Hot Disco/Dance:Ariola /Hansa 9020]	Atlantic K 11266	[written by Jack Keller,Hank Hunter][produced by Frank Farian,Rainer M. Ehrhardt]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Eruption	Eruption	04.1978	-	133[13]	Ariola 50 033	[produced by F. Farian, R. Ehrhardt]

Terry Ellis

Terry Lynn Ellis (ur. 5 września 1963r)  , amerykańska wokalistka, autorka tekstów i aktorka. Ellis jest najbardziej znana jako założycielka grupy wokalnej   En Vogue, która powstała w 1989 roku.

 

Terry Ellis urodziła się w Houston w Teksasie . Jest córką Lenniego Jamesa Ellisa i nieżyjącej już Evelyn Marie Patton.  Ellis ukończyła Worthing High School w 1982 roku. Po ukończeniu szkoły średniej, Ellis uczęszczała do Prairie View A&M University gdzie później uzyskała dyplom z marketingu w 1990 roku. Podczas studiów na Uniwersytecie Prairie View  Ellis doskonaliła swoje umiejętności wokalne pod okiem dr Ruby Hebert i profesora George'a Edwardsa, dyrektora Marching Storm Band, gdzie była główną wokalistką . Dodatkowo, pod auspicjami Biura ds. Aktywności Studenckich i pod kierownictwem jego dyrektora, Fredericka V. Robertsa, Terry wzięła udział w kilku pokazach talentów, wystąpiła w programach specjalnych, w tym Miss and Mr. Prairie View A&M University Pageants, a także  śpiewała na otwarcie   na wielu ważnych koncertach na terenie kampusu. 

W 1988 roku Ellis wystąpiła na  koncercie z  Kashifem, który okazał się przesłuchaniem onsight do proponowanego zespołu śpiewającego, który miałby stworzyć Kashif i przyjaciele.   Ellis później przesłuchano, by śpiewała w przyszłej grupie żeńskiej.Początkowo producenci Denzil Foster i Thomas McElroy już wybrali wokalistki Dawn Robinson , Maxine Jones i Cindy Herron do trzyosobowego zespołu dziewczęcego, ale po wysłuchaniu jej śpiewu dodali Ellis. Po dołączeniu do składu Ellis, grupa stała się kwartetem i początkowo wybrała nazwę „For You”, później zmienioną na En Vogue .Ellis śpiewała wokal na wstępie pierwszego singla grupy „Hold On ”, który został # 2 na Billboard s Hot 100  , sprzedany w milionie kopii stając się platynową płytą.W tym samym roku grupa wydała swój debiutancki album Born to Sing , który pokrył się platyną. Ellis śpiewała również główne wokale na singlach „ Lies ” i „ Don't Go ”,   które oba znalazły się w pierwszej piątce listy przebojów Billboard Hot R & B / Hip-Hop Songs . 

En Vogue wydał swój drugi album studyjny Funky Divas w 1992 roku, który sprzedał się w ponad 3,5 miliona egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. Ellis dzieli się głównym wokalem na jednym z najlepiej sprzedających się singli z albumu „ Free Your Mind ”. „Free Your Mind” zdobył dwie nagrody MTV Video Music Awards , za „Best R&B Video” i „Best Dance Video”. En Vogue wydało jesienią 1993 roku EP-kę, zatytułowane Runaway Love .

W listopadzie 1995 roku, Ellis odchodzi z zespołu i wydaje swój debiutancki solowy album , Southern Gal . Album dał początek singlom „Where Ever You Are” i „What Did I Do You?”. W ciągu roku od wydania album sprzedał się w ponad 142 000 egzemplarzy.   Album uważany za komercyjną porażkę po sprzedaży nie odpowiadał standardowi sukcesu En Vogue. Wydała także swój własny zapach zatytułowany „Southern Exposure”.

W 1996 roku En Vogue nagrał „ Don't Let Go (Love) ”, w którym Ellis śpiewał ostatnią zwrotkę rozszerzonej wersji piosenki.  Piosenka znalazła się na ścieżce dźwiękowej do filmu Set It Off . Wydany jesienią, stał się największym dotychczasowym hitem grupy, zajmując numer jeden na świecie. Sprzedał się również w ponad 1,8 miliona egzemplarzy na całym świecie i uzyskał status platyny przyznany przez RIAA .  W odpowiedzi na duży sukces komercyjny „Don't Let Go (Love)” grupa konsekwentnie przystąpiła do pracy nad swoim trzecim albumem. Ponieważ album był bliski ukończenia, Robinson opuściła grupę w kwietniu 1997 roku po trudnych negocjacjach kontraktowych, które znalazły się w impasie. Końcowy rezultat sprawił, że En Vogue ponownie nagrał swój trzeci album z Ellis , która śpiewała główne wokale w większej liczbie piosenek. W czerwcu 1997 roku grupa wydała trzeci album studyjny EV3 , który pokrył się platyną.

W 1999 roku Ellis koncertowała jako wokalistka rezerwowa Toni Braxton  . Pojawia się również jako jedna z przyjaciółek Chanté Moore w teledysku „ Chanté's Got a Man ” z 1999 roku. W 2000 roku wydała także piosenkę „Call on Me” na ścieżce dźwiękowej do romantycznego dramatu HBO Disappearing Acts . W 2005 roku Ellis pojawiła się w teledysku Stevie Wondera „So What The Fuss” z  oryginalnymi członkami En Vogue Dawn Robinson, Maxine Jones i Cindy Herron. Przez lata Ellis kontynuowała nagrywanie na albumach grupy: Masterpiece Theatre (2000), The Gift of Christmas (2002) i Soul Flower (2004).

W lipcu 2014 roku Ellis podpisała kontrakt z Pyramid Records wraz z członkiniami En Vogue, Cindy Herron i Rhoną Bennett .   W listopadzie 2014 wydały  An En Vogue Christmas . W lutym 2015 roku Rufftown Entertainment złożyła pozew przeciwko firmie En Vogue, która wymienia Herron  i Ellis  za zerwanie umowy. Właściciel Rufftown, Rene Moore, żąda od grupy 310 milionów dolarów. 

  Ellis jest stanu wolnego i nie ma dzieci. Kuzynem Ellisa był Thomas Howard, który grał w NFL w barwach Cincinnati Bengals . Jest bliską przyjaciółką aktorki i modelki Holly Robinson Peete , którą poznała na planie serialu „Hangin 'with Mr. Cooper” podczas nagrywania piosenki przewodniej serialu.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Where Ever You Are	Terry Ellis	11.1995	-	52[20]	EastWest 64 361	[written by Denzil Foster, Thomas McElroy][produced by Denzil Foster, Thomas McElroy][10[22].R&B Chart]
What Did I Do To You?	Terry Ellis	03.1996	-	113[4]	EastWest 64 323	[written by Denzil Foster, Thomas McElroy,Terry Ellis][produced by Denzil Foster, Thomas McElroy][41[10].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Southern Gal	Terry Ellis	12.1975	-	116[5]	EastWest 61 857	[produced by Denzil Foster ,Thomas McElroy,Somethin' for the People]

Sid Wayne

Sid Wayne (ur. 26 stycznia 1923r -zm.  26 grudnia 1991r) był amerykańskim autorem  tekściarzem i kompozytorem , który napisał wiele znanych piosenek od lat 50. do 80-tych. Prawie każdy film Elvisa Presleya zawierał co najmniej jedną pracę napisaną przez Wayne'a i jego partnera Bena Weismana .


Jego najbardziej znane dzieła to „ See You In September ” (napisane wspólnie z Shermanem Edwardsem), „It's Impossible” - zawierające angielski liryk z „ Somos Novios ” Armando Manzanero - „ Mangos ” (z Dee Libbey'em), „ Two Different Worlds ” i „ Relax Max ” (z Al Frischem) i „ I Need Your Love Tonight ” (z Bix Reichnerem). Dodatkowo pięć piosenek napisanych wspólnie z Benem Weismanem i Fredem Kargerem na ścieżkę dźwiękową do filmu Hold On! z udziałem Herman's Hermits i Shelley Fabares . Film obejmuje „George and Dragon”, „Got a Feeling”, „Wild Love”, „Gotta Get Away” i „Make Me Happy”, z których drugi był śpiewany przez Fabares . W latach 1960-1962 Wayne był dyrektorem muzycznym teleturnieju CBS Video Village , który zadebiutował wkrótce po tym, jak skażone skandalem, sfałszowane quizy z lat pięćdziesiątych zeszły z wizji.

Urodził się jako Sidney Weinberg w Brooklynie , w Nowym Jorku w dniu 26 stycznia 1923 roku ,Wayne,jako  samouk  muzyk miał wiele sukcesów w Nowym Jorku. W 1961 roku, kiedy Video Village przeniosło się z Nowego Jorku do Los Angeles, przeniósł się z młodą rodziną do West Hollywood w Kalifornii, aby rozpocząć karierę na zachodnim wybrzeżu. Tam nawiązał współpracę z Weismanem przy pracy nad filmami Elvisa Presleya. Gdy kariera filmowa Elvisa dobiegła końca, Wayne powrócił do swoich nowojorskich korzeni, aby mieć swój największy nominowany do nagrody Grammy hit z Perry Como nagranie „It's Impossible”. Ta piosenka, ballada miłosna dla jego żony Rhei, została zamówiona jako angielski liryk do "Somos Novios" Manzanero. Angielska wersja „It's Impossible” została oryginalnie wykonana przez Perry'ego Como i nominowana do nagrody Grammy w 1972 roku.

W 1980 roku Wayne przeniósł się do Dallas w Teksasie , gdzie kontynuował pisanie dla telewizji komercyjnej i reklamy z innymi partnerami do pisania piosenek, Stephenem Arnoldem i Rogerem Howellem (piosenkarzem / autorem tekstów). 

                              Kompozycje Sida Wayne na listach przebojów

[with John Benson Brooks ] 01/1956 Ninety Nine Years (Dead or Alive) Guy Mitchell 23.US [with Al Frisch] 04/1956 Winner Take All The Platters 50.US 10/1956 Two Different Worlds Don Rondo 11.US 11/1956 Two Different Worlds Roger Williams & Jane Morgan 41.US 11/1956 Two Different Worlds Ronnie Hilton 13.UK 12/1956 Two Different Worlds Dick Haymes 80.US 08/1965 Two Different Worlds Lenny Welch 61.US [with Dee Libbey] 03/1957 Mangos Rosemary Clooney 10.US/17.UK [with Aaron Schroeder ] 01/1959 It's Only the Beginning The Kalin Twins 42.US 01/1959 First Anniversary Cathy Carr 42.US 06/1961 I'm Gonna Knock on Your Door Eddie Hodges 12.US/37.UK 03/1974 I'm Gonna Knock on Your Door Little Jimmy Osmond 11.UK [with Bix Reichner] 03/1959 I Need Your Love Tonight Elvis Presley 4.US/1.UK [with Sherman Edwards] 06/1959 See You in September The Tempos 23.US 05/1960 Biology Sue Raney 109.US 06/1960 Biology Danny Valentino 95.US 04/1961 Flaming Star Elvis Presley 14.US 07/1966 See You in September The Happenings 3.US 06/1972 See You in September The Mike Curb Congregation 108.US [with Abner Silver] 08/1960 My Love for You Johnny Mathis 9.UK/47.US 04/1961 You Set My Heart to Music Johnny Mathis 107.US [with Ben Weisman,Marilyn Garrett] 12/1964 Ev'ry Little Bit Hurts Bobby Vee 84.US [with Dolores Fuller,,Ben Weisman] 02/1965 Do the Clam Elvis Presley 21.US/19.UK 10/1966 Spinout Elvis Presley 40.US/21.UK [with Ben Weisman, Fred Karger ] 04/1968 We Call on Him Elvis Presley 106.US [with Armando Manzanero] 11/1970 It's Impossible Perry Como 4.UK/10.US 10/1971 It's Impossible New Birth 52.US

 

Anne Sylvestre

Anne Sylvestre (   ur. Anne-Marie Beugras 20 czerwca 1934r -zm.  30 listopada 2020r) była francuską piosenkarką i autorką tekstów.
Anne Sylvestre urodziła się w Lyonie 20 czerwca 1934 r.  Była córką Alberta Beugrasa i siostrą pisarki Marie Chaix .  Jej ojciec był politykiem, który stał się kolaborantem podczas okupacji Francji .  Marie Chaix napisała książkę o roli ich ojca podczas okupacji, Les Lauriers du lac de Constance (1974). 


Podczas studiów literackich na Sorbonie Anne Sylvestre zaczęła śpiewać w kabaretach w latach pięćdziesiątych i została odkryta przez Michela Valette'a . Jean-Claude Pascal nagrał  jej piosenkę „Carrier d'eau” (Waterbearer) pod tytułem „La terre” (The Dirt, 1958).  Zaczęła nagrywać w 1959 roku, a Georges Brassens napisał przedmowę do jej drugiego albumu (1962). Od 1962 r. pisała i śpiewała także dla dzieci ( Fabulettes ). Napisała piosenkę dla Serge'a Reggianiego „La Maumariée” . Nagrała komiczny duet z Bobym Lapointe „Depuis l'temps que j'l'attends mon prince charmant” ( 1969). 

W 1973 roku założyła własną firmę nagraniową, aby wydawać swoje albumy.   W 1976 roku, wraz z Isabelle Aubret , nagrała album Fabulettes et Chansons d'Anne Sylvestre .  W 1987 roku dała show z piosenkarką Pauline Julien z Quebecu ( Croissants Gémeaux , Crossed Gemini, 1987-1988). Wraz z inną piosenkarką Michèle Bernard , dała program skierowany do dzieci, Lala et le Cirque du vent (Lala and the Wind's Circus, 1992-1996).   Śpiewała również na scenie z Agnès Bihl w programie Carré de Dames (Four of Queens, 2012).

Jej piosenki obejmują szeroki zakres tematyczny. Jej pieśni miłosne są często nostalgiczne („Le Pêcheur de Perles”, The Pearl Fisher, 1967; „La Chambre d'or”, 1969). Niektóre z jej piosenek nie mogły zostać wyemitowane z powodu ich silnego zaangażowania, a inne zawierają wulgaryzmy, na przykład „Les Gens qui doutent” (  1977).  Niektóre piosenki poruszają trudne tematy, takie jak ubóstwo („Porteuse d'eau”,   1961), bezdomność („Pas difficile”,  1986), edukacja w społeczeństwie konsumpcyjnym („Abel Caïn, mon fils ",   1971), wojna (" Lullaby from Bagdad ",  2003). Liczne piosenki ukazują życie kobiet w sposób feministyczny: „No, tu n'as pas de nom” ( 1973) o aborcji, „La Vache engagée” ( 1975), „Une sorcière comme les autres” ( 1975) o macierzyństwie,  „La Faute à Ève” (  1978) o prawach kobiet , „Rose” (1981) o ciąży nastolatków  „Juste une femme” ( 2013) o seksizmie. Wspierała również małżeństwa osób tej samej płci („Gay marions-nous”, 2007). 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Les cathédrales/Jeannette-Madame ma voisine/Tiens toi droit	Anne Sylvestre	04.1962	98[2]	-	Philips 432.438	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
N° 5	Anne Sylvestre	12.1967	15[1]	-	Philips P 77. 871	-
Mousse	Anne Sylvestre	10.1968	10[16]	-	Disques Meys 30001	-
Dans La Vie En Vrai	Anne Sylvestre	02.1981	5[8]	-	-	-
Bye Mélanco	Anne Sylvestre	09.2007	81[7]	-	Universal Music France 301 763 5	-

Ronettes

Veronica "Ronnie" Bennett (ur. 10.08. 1943 r. w Nowym Jorku, USA), jej siostra Estelle (ur. 22. 07. 1944 r. w Nowym Jorku, USA) i kuzynka Nedra Talley (ur. 17. 01. 1946 r. w Nowym Jorku, USA) zaczęły karierę jako grupa taneczna Dolly Sisters. Od 1961 r. były na stałe zatrudnione w słynnym klubie Peppermint Lounge, gdzie królował wtedy twist. Później pobierały lekcje śpiewu i podpisały kontrakt nagraniowy.

 

Pierwszy singel tria "I Want A Boy" został wydany pod nazwą Ronnie And The Relatives, ale następny, "Silhouettes" z 1962 r., ukazał się jako dzieło The Ronettes. Grupa nagrała cztery single dla firmy Colpix/ May i pojawiła się na płycie disc jockeya Murraya The K. zatytułowanej Live From The Brooklyn Fox. Wkrótce Ronettes podpisały kontrakt z producentem Philem Spectorem. Pierwszym owocem ich współpracy był singel "Be My Baby", w którym Spector opracował akompaniament współbrzmiący doskonale z płaczliwym, nosowym głosem Ronnie. Dotarł on do amerykańskiej i brytyjskiej Top 5. Duży sukces odniosła także piosenka "Baby I Love You", goszcząc w pierwszej dwudziestce listy bestsellerów po obu stronach Atlantyku.
 

Romans producenta z Ronnie (zakończony później małżeństwem) spowodował, że Spector rezerwował swoje najlepsze kompozycje dla ukochanej, i chociaż single takie, jak: "The Best Part Of Breaking Up", "Walking In The Rain" (oba z 1964 r.) czy "Is This What I Get For Loving You"(z 1965 r.), nie dorównały wczesnym sukcesom The Ronettes, jednak znalazły się w grupie najlepszych singli pop wszechczasów. Aktywność zespołu zmniejszyła się po wycofaniu się Spectora z muzycznego show-biznesu w połowie lat 60-tych, ale trio powróciło w 1969 r. singlem "You Came, You Saw, You Conquered", opublikowanym pod nową nazwą The Ronettes Featuring The Voice Of Veronica. Niestety, okazał się on komercyjną porażką.
 

Ronnie postanowiła zerwać współpracę ze Spectorem i w 1973 r. związała się z Buddah Records. Wkrótce założyła nowy zespół razem z wokalistkami Denise Edwards i Chip Fields. Ronnie And The Ronettes zadebiutowały w tym samym roku singlem "Lover Lover", a po zmianie nazwy na Ronnie Spector And The Ronettes w 1974 r. nagrały drugi — "I Wish I Never Saw The Sunshine", nową wersję utworu zarejestrowanego wcześniej przez oryginalny skład zespołu, ale nie opublikowanego aż do tamtej chwili. Później Ronnie zdecydowała się na kontynuowanie kariery solowej.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Be My Baby / Tedesco and Pitman	Ronettes	08.1963	4[13]	2[13]	Philles 116	[written by Phil Spector,Jeff Barry,Ellie Greenwich][produced by Phil Spector][4[13].R&B Chart]
Baby, I Love You / Miss Joan and Mr. Sam	Ronettes	12.1963	11[14]	24[9]	Philles 118	[written by Phil Spector,Jeff Barry,Ellie Greenwich][produced by Phil Spector][6[11].R&B Chart]
(The Best Part Of) Breakin' Up / Big Red	Ronettes	04.1964	43[3]	39[8]	Philles 120	[written by Phil Spector,Vini Poncia,Pete Andreoli][produced by Phil Spector]
Do I Love You? / Bebe and Susu	Ronettes	06.1964	35[4]	34[9]	Philles 121	[written by Phil Spector,Vini Poncia,Pete Andreoli][produced by Phil Spector][11[10].R&B Chart]
(Walking) In the Rain / How Does It Feel?	Ronettes	10.1964	-	23[11]	Philles 123	[written by Phil Spector,Barry Mann, Cynthia Weil][produced by Phil Spector][3[14].R&B Chart]
Born to Be Together / Blues for Baby	Ronettes featuring Veronica	02.1965	-	52[6]	Philles 126	[written by Phil Spector,Barry Mann, Cynthia Weil][produced by Phil Spector]
Is This What I Get for Loving You? / Oh, I Love You	Ronettes featuring Veronica	05.1965	-	75[4]	Philles 128	[written by Phil Spector,Gerry Goffin,Carole King][produced by Phil Spector]
I Can Hear Music / When I Saw You	Ronettes featuring Veronica	10.1966	-	100[1]	Philles 133	[written by Phil Spector,Jeff Barry,Ellie Greenwich][produced by Phil Spector]
You Came, You Saw, You Conquered / Oh, I Love You	Ronettes featuring The Voice Veronica	04.1969	-	108[4]	A&M; 1040	[written by Phil Spector,Irwin Levine,Tony Wine][produced by Phil Spector]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Presenting The Fabulous Ronettes Featuring Veronica	Ronettes	12.1964	-	96[8]	Philles 4006	[written by Phil Spector,Gerry Goffin,Carole King][produced by Phil Spector]

Don Rondo

 Don Rondo (ur. jako Donald T. Rondeau , 5 stycznia 1930r - zm. 27 stycznia 2011r) był amerykańskim wokalistą znany z popularnych muzycznych ballad w połowie lat 50-tych, znany ze swojego charakterystycznego baryton głosu .



Rondo, urodzony w Ware w stanie Massachusetts, po raz pierwszy stał się popularny po wydaniu w 1956 roku swojej wersji piosenki „ Two Different Worlds ”. Wydany przez Jubilee Records w październiku 1956 roku piosenka spędziła trzy miesiące na liście Billboard , osiągając 11 miejsce.W końcu sprzedał się w liczbie ponad miliona egzemplarzy   i zastał Rondo w czasie, gdy muzyka jego gatunku napotykała silną konkurencję ze strony rock and rolla . Wśród jego telewizyjnych występów było pojawienie się w 1957 telewizyjnym teleturnieju ,  To Tell the Truth .

Ze względu na sukces „Two Different Worlds”, Jubilee szybko wydało kolejne wydawnictwo, podwójną stronę A , „The Love I Never Had” oraz piosenkę „Don't”, która była zupełnie inną piosenką niż piosenka Elvisa Presleya o tym samym tytule. Jednak singiel wypadł  gorzej, a trzeci singiel , „On Forgotten Street”, również nie zdobył powodzenia.

Zmiana tempa w 1957 roku, jego kolejna wersja była   wesołym numerem, „ White Silver Sands ”, napisany przez Reda Matthewsa, i który dał mu numer 7 na liście bestsellerów ,  Piosenka rzeczywiście stał się największym hitem sprzedaży Jubilee, a kolejny o milionowej sprzedaży,  nagrodzony złotym krążkiem "White Silver Sands" miał być ostatnim wielkim hitem Rondo. Po stronie B tej płyty znalazł się klasyk jazzu Stars Fell on Alabama . Potem pojawiły się inne wydawnictwa, w tym „There's Only You” i „Forsaking All Others”, ale te ledwo trafiły na listy przebojów.
  

Po opuszczeniu Jubilee, Rondo podpisał kontrakt z Atlantic Records , gdzie wydał kolejną podwójną stronę A, „Malibu” / „So Did I”. Nagrał także piosenki dla Carlton Records, Roulette i Decca . Wśród jego nagrań w Carlton znalazły się „A Hoot 'n A Holler”, a jego nagrania w Roulette zawierały „The Golden Rule”. Wśród jego nagrań  w Decca znajdują się „Beyond The Mighty River” i „Evening Star”. Żaden z nich nie odniósł jednak sukcesu  , a gusta muzyczne uległy wówczas dramatycznej zmianie.

W połowie lat sześćdziesiątych Rondo przeniósł się do reklamy. Wykonał wiele podkładów głosowych do reklam radiowych i telewizyjnych, w tym do popularnych jingli „Where the Rubber Meets the Road” dla Firestone i „It's Us, Or Rust” dla Ziebarta i wielu innych.

W późniejszych latach stał się osobowością radiową w New Hampshire .

Rondo zmarł 27 stycznia 2011 roku po rocznej walce z rakiem płuc. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Two Different Worlds/He Made You Mine	Don Rondo	10.1956	-	11[18]	Jubilee 5256	[written by Al Frisch,Sid Wayne]
White Silver Sands/Stars Fell On Alabama	Don Rondo	07.1957	-	7[10]	Jubilee 5288	[written by C. Matthews]
There's Only You/Forsaking All Others	Don Rondo	10.1957	-	77[2]	Jubilee 5297	[written by Billy Mure]

Rondels

W dzikich czasach rock and rolla sprzed Beatlesów, czterech nastolatków z przedmieść Bostonu - Lennie Petze, Jimmy Petze, Ray Pizzi i Lenny Collins - oddzieliły się od grupy Beantown we wczesnych latach sześćdziesiątych z garstką   w większości instrumentalnych rockmanów. którzy są ciepło wspominani do dziś i służą jako ekscytujący kontrapunkt dla stosunkowo statecznych dźwięków Freddy'ego Cannona i G-Clefs, które zdominowały Boston za czasów Kennedy'ego.

 Członkowie zespołu zjedli zęby, grając kawałki w różnych lokalnych zespołach (Rhythm Rockers, The Rainbows, The Reveleers, Three D's, the Hi-Fi's) - a nawet słuchali w radio takich kawałków jak Arnie „Woo Woo” Ginsberga z singlem Rhythm Rockers z 1960 r., „Madness” - zanim połączyli siły jako Rondels i zwrócili na siebie uwagę nowojorskiego producenta Bugsa Bowera swoją wersją standardowego „Greensleeves” (zatytułowanego „Shades of Green”) . 

Odwrotna strona tego singla, „Back Beat No. 1”, trafiła na listę Top 100, osiągając 66 miejsce w sierpniu 1961 roku. Zespół kontynuował występy i nagrywał single - „Meet Me At The Peppermint Lounge” z 1962 roku było próbą zarobku w szaleństwie twista - ale większy sukces wymknął się grupie, a fala przypływowa znana jako Beatlemania okazała się zbyt silna, by z nią konkurować, chociaż zespół (z kilkoma zmianami w składzie i nazwach) wytrwał do 1968 roku.

Lennie Petze pozostał w przemyśle muzycznym, w końcu staje   dyrektorem   A & R w Epic Records, dla której podpisali kontrakty m.in. Boston  i Cyndi Lauper.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Back Beat No. 1/Shades Of Green	Rondels	08.1961	-	66[4]	Amy 825	[written by L. Petze, J. Petze, R. Pizzi, L. Collins][produced by "Bugs" Bower]

Rondells

The Rondells byli jednym z najbardziej znanych zespołów na australijskiej scenie muzycznej połowy lat sześćdziesiątych, choćby z uwagi na fakt, że trzech ich członków zrobiło poważne kariery muzyczne. 

Po raz pierwszy pojawili się w ważny sposób na nagraniach  Bobby & Laurie
 w "I Belong to You", zanim podpisali kontrakt z Go !! wytwórnią w 1965 roku, dla której wydali parę singli i EP-kę. Bernie O'Brien był liderem i pisał trochę piosenek, kiedy nie obejmował standardów rock & rolla, a stale zmieniający się skład w pewnym momencie obejmował Wayne Duncana (bas) i Gary Younga (perkusja), który na przełomie dekady , stał się sekcją rytmiczną Daddy Cool, a później jeszcze Jo Jo Zep & the Falcons . 

Członek Rondells, Gil Matthews, został między innymi członkiem Max Hamilton & the Impacts, Levi Smith's Clefs i the Aztecs . Jeden z wczesnych składów, oprócz O'Briena , obejmował Denisa Tuckera (bas), Johna Sullivana (gitara rytmiczna) i Dennisa Collinsa (perkusja). W każdym wcieleniu stanowili hard rockowy image, zaskakująco bliski duchowi Kinks .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Talkin' 'Bout You/Baby, Don't Hide	Rondells	06.1965	48[7]	-	Go!! G-5005/-	[written by Chuck Berry]

 

Maxwell

 Gerald Maxwell Rivera, bardziej znany pod pseudonimem scenicznym Maxwell (ur. 23 maja 1973r w Nowym Jorku) - amerykański wokalista, autor tekstów i producent muzyczny, wykonawca muzyki z pogranicza stylów soul i R&B.


Maxwell stracił ojca w katastrofie lotniczej, kiedy miał trzy lata. To spowodowało jego dużą religijność, zaczął śpiewać w kościele. W wieku siedemnastu lat zaczął pisać swoje własne piosenki na zwykłym keyboardzie, którego dostał od swojego przyjaciela. Inspirował się muzyką R&B z wczesnych lat 80-tych, bardzo szybko się rozwijał i już w 1991 roku występował na klubowej scenie Nowego Jorku. W 1994 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Columbia Records.
 

Na początku lat 90-tych Maxwell nawiązał współpracę z autorem piosenek Leonem Ware oraz gitarzystą Wah Wah Watsonem, wraz z którymi pracował nad debiutanckim albumem zatytułowanym Maxwell's Urban Hang Suite. Ze względu na wątpliwości wytwórni Columbia co do szans materiału na rynku album został wydany w marcu 1996 roku, w dwa lata po zakończeniu nagrań.

Mocno inspirowany klasycznym soulem Maxwell's Urban Hang Suite nie znalazł wielu zwolenników wśród słuchaczy do momentu wydania drugiego singla zatytułowanego „Ascension (Don't Ever Wonder)”, który spowodował wzrost sprzedaży albumu do blisko 2 milionów egzemplarzy. Za wyniki sprzedaży na rynku amerykańskim album uzyskał we wrześniu 1996 status złotej płyty, następnie w marcu 1997 platynowej płyty, a w 2002 przyznano status podwójnej platynowej płyty. Artysta uzyskał nominację do nagrody amerykańskiego przemysłu muzycznego Grammy w roku 1999 w kategorii „Najlepszy Album R&B” .

W październiku 1996 Maxwell nagrał piosenkę „Segurança (Security)” na charytatywny album Red Hot + Rio wyprodukowany przez Red Hot Organization). Dochód z albumu zostaje przeznaczony na pomoc osobom chorym na AIDS. 15 czerwca 1997 w Nowym Jorku Maxwell zarejestrował dla stacji MTV koncert z cyklu MTV Unplugged. Na płycie oprócz autorskich kompozycji znalazły się interpretacje utworów: „This Woman's Work” Kate Bush i „Closer” zespołu Nine Inch Nails. Konflikt pomiędzy artystą a wytwórnią płytową co do formy wydania zapisanego podczas koncertu materiału spowodował w rezultacie wydanie minialbumu.

Drugi album studyjny Maxwella zatytułowany Embrya, ukazał się w 1998 roku. Rok później ukazał się singiel napisany przez R. Kelly'ego zatytułowany „Fortunate”. Utwór zostaje także wydany na ścieżce dźwiękowej do filmu Życie. Singel uplasował się na 1. miejscu listy przebojów Hot R&B/Hip-Hop Singles and Tracks magazynu Billboard. Piosenka przysporzyła Maxwellowi największy sukces komercyjny zdobywając 1. miejsce w podsumowaniu rocznym listy przebojów R&B magazynu Billboard w 1999.

Trzeci studyjny album Maxwella zatytułowany Now został wydany w 2001 roku stając się numerem 1. na listach Billboard 200 oraz Billboard R&B Album Chart. Album promowały single "Lifetime" oraz studyjna wersja utworu Kate Bush „This Woman's Work” pierwotnie nagrana podczas koncertu Maxwella MTV Unplugged w 1997 roku i wydana na płycie pod tym samym tytułem.

W 2008 Maxwell wystąpił podczas ceremonii rozdania nagród BET Awards gdzie wykonał piosenkę w hołdzie Al Greenowi zatytułowaną „Simply Beautiful”.

Po wieloletniej przerwie Maxwell powrócił z wydanym 7 czerwca 2009 roku albumem BLACKsummers'night. Album zadebiutował na 1. miejscu listy Billboard 200 stając się jego drugim numerem jeden na tejże liście. W jednym z wywiadów Maxwell powiedział: „powodem mojej wieloletniej przerwy w karierze muzycznej był fakt że na ryku muzycznym dzieje się zbyt wiele, wielu artystów wydaje nowe albumy, a konkurencja jest zbyt wielka aby spieszyć się z wydaniem nowego materiału”. Pierwszy singel z płyty zatytułowany „Pretty Wings” został wykonany po raz pierwszy na żywo podczas gali rozdania nagród BET Awards, a następnie wiosną roku 2008 utwór ten został udostępniony do odsłuchu na oficjalnym profilu Maxwella Myspace. Oficjalna premiera utworu w Ameryce odbyła się 28 kwietnia 2009 roku podczas programu "Tom Joyner Morning Show". Oryginalnej wersji utworu towarzyszył „The New School/Old School Remix” wykonany przez Steve „Silk” Hurley'a.

Po wydaniu albumu została ogłoszona europejska trasa koncertowa Maxwella, która obejmowała takie miasta jak Amsterdam, Londyn, czy Manchester a pochodzący z płyty utwór „Bad Habits” został wydany jako pierwszy singel w krajach europejskich.

W roku 2010 Maxwell otrzymał sześć nominacji do nagrody Grammy wygrywając w kategoriach: „Najlepszy album R&B” („Best R&B Album) za album BLACKsummers'night i „Najlepszy męski głos/wykonanie R&B” („Best Male R&B Vocal Performance”) za utwór „Pretty Wings”. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Til the Cops Come Knockin'	Maxwell	05.1996	63[2]	-	Columbia 6631795	[written by David,David,Musze][produced by Musze,Wah Wah Watson,Itaal, P.M.][79[12].R&B Chart]
Ascension (Don't Ever Wonder)	Maxwell	08.1996	39[3]	36[18]	Columbia 6636265	[gold-US][written by Maxwell, Itaal Shur][produced by Maxwell][8[29].R&B Chart]
Sumthin' Sumthin'	Maxwell	03.1997	27[3]	108[11]	Columbia 6638642	[written by Maxwell, Leon Ware][produced by Maxwell][23[20].R&B Chart]
Suitelady (The Proposal Jam)	Maxwell	05.1997	-	-	Columbia	[written by David,Musze][produced by Musze,Wah Wah Watson,Itaal, P.M.][64[5].R&B Chart]
Ascension (Don't Ever Wonder)	Maxwell	05.1997	28[3]	-	Columbia 6645952	[written by Maxwell, Itaal Shur][produced by Maxwell]
Whenever, Wherever, Whatever	Maxwell	08.1997	-	-	Columbia	[written by Stuart Matthewman,Musze][produced by Musze,Wah Wah Watson,Itaal, P.M.][54[10].R&B Chart]
Luxury: Cococure	Maxwell	06.1998	-	-	Columbia	[written by Musze][produced by Musze,Stuart Matthewman][16[20].R&B Chart]
Matrimony: Maybe You	Maxwell	01.1999	-	-	Columbia	[written by Musze][produced by Musze,Stuart Matthewman][79[4].R&B Chart]
Fortunate	Maxwell	04.1999	-	4[25]	Rock Land 79 135 [US]	[gold-US][written by R. Kelly][produced by R. Kelly][1[8][42].R&B Chart][piosenka z filmu "Life"]
Let's Not Play the Game	Maxwell	10.1999	-	-	Columbia	[written by Hod David, Musze][produced by Hod David, Musze][55[17].R&B Chart]
This Woman's Work	Maxwell	06.2000	-	-	Columbia	[written by Kate Bush][produced by Hod David, Musze][61[20].R&B Chart]
Get to Know Ya	Maxwell	02.2001	-	101[9]	Columbia	[written by Musze, Hod David,Stuart Matthewman][produced by Hod David, Musze][25[20].R&B Chart]
Lifetime	Maxwell	09.2001	-	22[20]	Columbia 79 640 [US]	[written by Musze, Hod David,S. Matthewman][produced by Hod David, Musze][5[39].R&B Chart]
This Woman's Work	Maxwell	03.2002	-	58[15]	Columbia	[written by Kate Bush][produced by Hod David, Musze][16[23].R&B Chart]
Pretty Wings	Maxwell	09.2009	-	33[23]	Columbia 54 194	[gold-US][written by Maxwell, Hod David][produced by Maxwell, Hod David][1[14][59].R&B Chart]
Cold	Maxwell	07.2009	-	-	Columbia 54 007 [US]	[written by Musze, Hod David][produced by Musze, Hod David][62[2].R&B Chart]
Bad Habits	Maxwell	12.2009	-	71[14]	Columbia	[written by Musze, Hod David][produced by Musze, Hod David][4[51].R&B Chart]
Fistful of Tears	Maxwell	04.2010	-	94[4]	Columbia	[written by Maxwell, Hod David][produced by Musze, Hod David][11[46].R&B Chart]
Lake by the Ocean	Maxwell	04.2016	-	-	Columbia	[written by Musze, Hod David][produced by Musze, Hod David][50[1].R&B Chart]
This Woman's Work	Maxwell	04.2012	41[2]	-	Sony Music USSM 10107705	[written by Kate Bush]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Maxwell's Urban Hang Suite	Maxwell	04.1996	39[20]	37[78]	Columbia 4836992	[2x-platinum-US][gold-UK][produced by Maxwell, Peter Mokran, Stuart Matthewman]
MTV Unplugged	Maxwell	08.1997	39[20]	53[15]	Columbia 4882922	[gold-US][produced by Maxwell]
Embrya	Maxwell	07.1998	11[9]	3[18]	Columbia 4894202	[platinum-US][produced by Maxwell, Stuart Matthewman]
Now	Maxwell	09.2001	46[2]	1[1][41]	Columbia 4974542	[platinum-US][produced by Maxwell]
BLACKsummers'night	Maxwell	07.2009	66[1]	1[53]	Columbia 69699891422	[platinum-US][produced by Maxwell,Hod David]
blackSUMMERS'night	Maxwell	07.2016	72[1]	3[10]	Columbia 88697752682	[produced by Musze, Hod David, Stuart Matthewman]

Mashonda

 Mashonda Tifrere (ur. 9 stycznia 1978r), amerykańska wokalistka pochodząca z Bostonu w stanie Massachusetts. Tifrere pojawiła się w kilku piosenkach artystów hip hopowych w 2000 roku. W 2004 roku wyszła za mąż za producenta muzycznego Swizz Beatz i podpisała kontrakt z jego wytwórnią Full Surface pod egidą J Records. Tifrere wydała swój debiutancki album studyjny January Joy w 2005 roku. W 2011 roku Tifrere była częścią pierwszego sezonu reality show VH1 Love & Hip Hop: New York.

 Niezwykle efektowna ze względu na urodę wokalistka r&b, którą do muzycznego biznesu wprowadził jej były mąż, rozchwytywany producent Swizz Beatz.
O Mashondzie pierwszy raz fani r&b usłyszeli pod koniec lat 90-tych. Artystka, która jako nastolatka przeprowadziła się do Nowego Jorku z zamysłem rozpoczęcia kariery w przemyśle muzycznym i modelingu, poznała wówczas Swizz Beatza, który umożliwił jej gościnne występy na albumach Jay-Z i Eve.
 

Seria udanych gościnnych występów i znajomości w przemyśle muzycznym pozwoliły Mashondzie podpisać umowę wydawniczą z j records. W 2005 r. artystka nagrała z udziałem Swizz Beatza, Ka-
nyego Westa,   Raphaela Saadiqa, Snoop Dogga i Jadakissa udaną płytę January Joy. Niestety porażka singlowych utworów „Blackout” oraz „Back of Da Club”, które nie zaistniały znacząco na listach przebojów, spowodowała, że album nigdy nie trafił do amerykańskiej dystrybucji, wychodząc jedynie w Japonii.
 

 

Niepowodzenia na scenie muzycznej szły w parze z kłopotami w życiu osobistym artystki. W 2008 r., zaledwie po czterech latach, rozpadło się małżeństwo Mashondy i Swizz Beatza. Stało się to w kilka miesięcy po tym, jak para doczekała się pierwszego dziecka - synka Kaseema Jr.
 

Piosenkarka w połowie 2008 r. stanęła jednak na nogi, wygrzebując się z psychicznego dołka. Najpierw zaanonsowała wydanie pod koniec roku płyty The Renovation Series, później zaś skupiła się na promowaniu ekskluzywnej bielizny, którą zaprojektowała i nazwała JANUARY JOY intimates.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get No Better	Cassidy featuring Mashonda	05.2004	-	79[12]	J Records 60 717	[produced by Swizz Beatz][51[19].R&B Chart]
Back Of Da Club	Mashonda	03.2005	-	-	Full Surface 66 710	[produced by Swizz Beatz][86[9].R&B Chart]
Black Out	Mashonda feat. Snoop Dogg	07.2005	-	-	Full Surface 69 250	[produced by Swizz Beatz][96[3].R&B Chart]

Enya

 Enya- Urodziła się 17 maja 1961 roku w irlandzkiej wiosce Gweedore . Ma trzech braci i cztery siostry . Jej rodzice to : Leo i Baby Brennan . Jej prawdziwe nazwisko to Bhraonáin . Jej rodzina jest bardzo umuzykalniona i katolicka . Matka uczy muzyki w miejscowej szkole , a ojciec niegdyś był założycielem zespołu Slieve Foy Dance Band .

Jak już wcześniej wspomniałem, ma cztery siostry: Marie, Deidre, Olivie oraz Bridin . Marie wydała już kilka płyt . Eithne mając 11 lat została posłana do szkoły z internatem . Tam na poważnie zajęła się malowaniem (akwarelami) oraz poznała muzykę poważną . Po przyklasztornej szkole , przyszedł czas na szkołę średnią (college) . Edukację zakończyła w roku 1979 mając 18 lat .
 

Po szkole przyszedł czas na śpiewanie i karierę . Po swoim pierwszym występie w telewizji w 1980 roku , menadżer rodzinnego Clannadu zaproponował jej przyłączenie się do rodziny .Będąc w nim , wspomagała rodzinę grając na syntezatorach i podkładając wokal . Enyi nie układało się w zespole . Między jej nauką a wstąpieniem do niego , był bardzo długi okres wzajemnego nie widzenia się . Clannad jeździł po Europie a ona uczyła się . To sprawiło , że panna Brennan , postanowiła opuścić zespół , sprawiając tym samym wielką przykrość rodzicom .Tajemniczym , rodzinnym menadżerem zespołu okazał się Nicky Ryan . Opuścił Clannad i postanowił zająć się Enyą . Jego troska zaowocowała pierwszym albumem wydanym w 1987 roku , a zatytułowanym 'Enya' .Był on z resztą napisany na potrzeby serialu o Celtach nadawanego przez BBC. Nie odniósł on zbytniego sukcesu . Zostało to nadrobione w 1988 roku , po wydaniu 'Watermark'.
 

Odniósł on niebywały sukces, piosenką 'Orinoco Flow' . Stacje radiowe , nie wiedziały do jakiej kategorii mają zaliczać jej piosenki a krytycy mówili : " W końcu na rynku pojawia się nowy rodzaj muzyki , mający wielką szansę na sukces..." . I tak też się stało . W 1991 roku ukazuje się trzeci z kolei album zatytułowany 'Shepherd Moons' czyli Księżyce Pasterskie.
 

Z tego albumu , aż dwa utwory zostały ścieżkami dźwiękowymi. Następnie usłyszeliśmy wznowione wydanie albumu 'Enya' zatytułowane 'The Celts' . Następna płyta ukazała się dopiero(!) po czterech latach . 'The Memory of Trees' zachwyca nas swoim pięknem , oddanym w kilku językach . Tytuł tej płyty wymyśliła wcześniej nie wspomniana żona Nickiego - Roma , będąca autorką tekstów piosenek Eithne .
 

I tak w 1997 roku światło dzienne ujrzała płyta 'The Best of Enya - Paint the Sky with Stars' . Pojawiły się na niej dwa nowe utwory : tytułowy 'Paint the Sky with Stars ' oraz 'Only If' . Rok później , Enya chcąc podsumować dotychczasową karierę wydała box zatytułowany "A Box of Dreams" . Trzy płyty z najlepszymi przebojami . Tytuł godny zawartości . Można go jeszcze zdobyć , ale w niewielu miejscach .
 

W końcu , po pięciu latach , do sklepów trafia 'A day without rain' . Album rewelacyjny , nowatorski . W 2001 roku ,wszystkich ucieszyła wiadomość o tym ,że Enya stworzyła soundtrack do filmu 'The Lord of the Rings' . Utwór nosi nazwę 'May it Be' i ukazał się również jako singiel. Enya jest osobą wyjątkową . Mieszka w zamku w ogrodach Ayesha a do jej fanów zalicza się Jan Paweł II oraz Karol XVI. Mimo iż nie ma dzieci ani męża , według siostry Marie jest wspaniałą ciocią dla jej dzieci . 

Enya znana jest w świecie muzyki z pilnie strzeżonej prywatności, nigdy też nie odbyła solowej trasy koncertowej. Jest najlepiej sprzedającą się solową artystką Irlandii i najlepiej sprzedającą się irlandzką artystką, zaraz po U2. Sprzedała 26,5 miliona albumów w Stanach Zjednoczonych i ponad 80 milionów płyt na całym świecie, co czyni ją jednym z najlepiej sprzedających się i najbogatszych artystów na świecie. A Day Without Rain (2000) pozostaje najlepiej sprzedającym się albumem New Age, z szacowaną liczbą 16 milionów sprzedanych egzemplarzy na całym świecie. Enya zdobyła wiele nagród, w tym siedem World Music Awards oraz cztery nagrody amerykańskiego przemysłu fonograficznego Grammy za najlepszy album New Age. Była nominowana do Oscara i Złotego Globu za utwór May It Be, napisany do filmu Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia (2001). W 2017 roku dwa irlandzkie uniwersytety (National University of Ireland i University of Ulster), w uznaniu zasług i wkładu w rozwój przemysłu muzycznego, nadały jej tytuł doktor honoris causa.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Orinoco flow [Sail away]/Out of the blue	Enya	10.1988	1[3][13]	24[17]	WEA YZ 312/Geffen 27 633	[silver-UK][written by Nicky Ryan/Roma Ryan/Enya][produced by Nicky Ryan/Enya]
Evening falls/Oiche Chiun	Enya	12.1988	20[4]	-	WEA YZ 356/-	[written by Roma Ryan/Enya][produced by Nicky Ryan]
Storms in Africa [Part.II]/The Celts	Enya	06.1989	41[4]	-	WEA YZ 368/-	[written by Roma Ryan/Enya][produced by Nicky Ryan]
Caribbean blue/Orinoco flow	Enya	10.1991	13[7]	79[8]	WEA YZ 604/Reprise 19 089	[written by Roma Ryan/Enya][produced by Nicky Ryan]
How can i keep from singing/Oiche chiun	Enya	12.1991	32[5]	-	WEA YZ 635/-	[written by Robert Wadsworth Lowry][produced by Nicky Ryan]
Book of days/On your shore	Enya	08.1992	10[6]	-	WEA YZ 640/Reprise 9 18 869-4	[written by Enya][produced by Nicky Ryan][piosenka z filmu "Far and away"]
The Celts	Enya	11.1992	29[4]	-	WEA YZ 705/-	[written by Roma Ryan/Enya][produced by Nicky Ryan]
Oiche chiun [Silent night]/Oriel window	Enya	01.12.1994	-	117[2]	-/Reprise 40 660
Anywhere is/Boadicea	Enya	11.1995	7[20]	-	WEA WEA 023/-	[silver-UK][written by Enya/Roma Ryan][produced by Enya, Nicky Ryan]
On my way home/Eclipse	Enya	12.1996	26[7]	-	WEA 0630-17060-2/-	[written by Enya/Roma Ryan][produced by Enya, Nicky Ryan]
Only if/Willows on the water/Oiche chiun [Silent night]	Enya	12.1997	43[6]	88[3]	WEA WEA 143/Reprise 17 266	[written by Enya/Roma Ryan][produced by Nicky Ryan]
Only time/The first of autumn	Enya	11.2000	32[6]	10[31]	WEA WEA 316/Reprise 42 420	[written by Enya/Roma Ryan][produced by Nicky Ryan][1[6].Adult Contemporary Chart][piosenka z filmu "Sweet november"]
Wild child/Isobella	Enya	03.2001	72[2]	-	WEA WEA 324/-	[written by Enya/Roma Ryan][produced by Nicky Ryan]
May it be	Enya	02.2002	50[2]	-	WEA WEA 578/-	[written by Enya/Roma Ryan][produced by Nicky Ryan]
I don' t wanna know	Mario Winans Featuring Enya And P Diddy	06.2004	1[2][14]	-	Bad Boy MCSTD 40 369/-	[written by Mario Winans/Enya/Nicky Ryan/Roma Ryan/Lo Down/Hawkins][produced by Mario "Yellow Man" Winans]
You should really know	Pirates Featuring Enya, Shola Ama, Naila Boss And Ishani	09.2004	8[8]	-	Relentness RELCD 9	[written by De Lev/Perera/Suddle/Shola Ama/Ishani/Naila Boss]
Amarantine	Enya	12.2005	53[6]	-	WEA WEA 397/Reprise 42 868	[written by Roma Ryan][produced by Nicky Ryan]
It's In The Rain / Adeste Fideles	Enya	12.2006	195[1]	-	WEA WEA 414/-	[written by Enya/Roma Ryan][produced by Nicky Ryan]
Echoes in Rain	Enya	10.2015	-	189[1]	Warner Bros./-	[written by Enya/Roma Ryan][produced by Nicky Ryan]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Enya [OST-TV]	Enya	06.1987	69[4]	-	BBC REB 605/Atlantic 81 842-1	[platinum-US][platinum-UK][produced by Nicky Ryan]
Watermark	Enya	10.1988	5[92]	25[39]	WEA WX 199/Geffen 24 233	[4x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by Nicky Ryan]
Sheperd moons	Enya	11.1991	1[1][110]	17[238]	WEA 9031755722/Reprise 26 775	[5x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by Nicky Ryan]
The Celts	Enya	11.1992	10[19]	6[148]	WEA 4509911672/Atlantic 81 842	[platinum-US][produced by Nicky Ryan][w USA jako Enya]
The memory of trees	Enya	12.1995	5[57]	9[84]	WEA 0630128792/Reprise 46 106	[3x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Nicky Ryan]
Paint the sky with stars-The best of Enya	Enya	11.1997	4[89]	30[40]	WEA 3984208952/Reprise 46 835	[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Nicky Ryan]
A day without rain	Enya	12.2000	6[24]	17[43]	WEA 8573859862/Reprise 47 426	[7x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Nicky Ryan]
Amarantine	Enya	11.2005	8[18]	6[6]	Warner Bros. 2564627972/Reprise 49 474	[platinum-US][platinum-UK][produced by Nicky Ryan]
And Winter Came...	Enya	11.2008	6[17]	8[13]	Warner Bros. 2564693306/-	[gold-US][gold-UK][produced by Nicky Ryan]
The Very Best of Enya	Enya	11.2009	32[9]	55[3]	Warner Bros 2564685227/-	[gold-UK][produced by Nicky Ryan]
Dark Sky Island	Enya	12.2015	4[19]	8[9]	Warner Bros 0825646001859/-	[gold-UK][produced by Nicky Ryan]

Joey B. Ellis

 Joey B. Ellis (Joseph Ellis, urodzony 22 kwietnia 1984r w Filadelfii , Pensylwania ) to amerykański raper , który na początku stał się znany pod nazwą MC Breeze . Śpiewa, rapuje, gra na gitarze i klawiszach, pisze i produkuje muzykę i ma wiele innych talentów, na przykład zna aplikacje graficzne i wideo na komputerze.



W 1985 roku Ellis założył swoją wytwórnię za pieniądze zarobione na pracy w firmie dostarczającej pizzę. Pierwszym wydawnictwem jako MC Breeze była EP-ka Discombobulatorbubalator . Była to pierwsza rapowa płyta bojkotowana przez stacje radiowe za rozmowę o tym, jak Chińczycy gotują psy i koty. Burmistrz Filadelfii widział, jak tekst upokorzył i wyśmiał Chińczyków. Przed wyrzuceniem z programu Philly's Power 99fm otrzymywało około 500 zapytań i próśb dziennie.

Breeze kontynuował swoją muzyczną karierę i zainspirował wielu innych artystów. Stworzył jąkający się styl i pokonał nowojorskiego rapera Just Ice'a na New Music Seminar w 1987 roku . Inni artyści naśladowali ten styl, w tym The Fresh Prince , który użył jąkania w dwóch swoich piosenkach.

W 1987 MC Breeze wydał Superbaad . Ten utwór został użyty przez MC Hammera do otwarcia jego koncertów, a także został użyty podczas jego pierwszego występu w programie Arsenio Hall . Następnie Breeze otrzymał w 1991 roku od Louisa Burrella, brata MC Hammersa, kontrakt jako raper i producent z Bust It Records.

Chociaż MC Breeze ugruntował  swoją pozycję pod tym pseudonimem, Atlantic Records wprowadził na rynek zespół o tej samej nazwie. Stało się to dokładnie w momencie, kiedy ścieżka dźwiękowa z  filmu Rocky V Sylvestra Stallone była nagrywana . Aby uniknąć sporów prawnych, należało użyć innego pseudonimu scenicznego, więc prawdziwe imię Joseph Ellis stało się pseudonimem scenicznym Joey B Ellis, a „B” oznacza „Breeze”.

Joey B Ellis pojawił się na ścieżce dźwiękowej do Rocky V z trzema własnoręcznie napisanymi piosenkami: Go for It , Thought U Were the One for Me i All U Gotta Do Is Sing . By Go for It sprzedano 800000 nagrań w samej Europie. Popyt był tak duży, że MTV Europe zorganizowało Dzień Joey'a B. Ellisa.

  Następnie odbyła się trasa koncertowa po 35 miastach w 13 krajach Europy i Japonii , a także występy na rozdaniu nagród Soul Train Music Awards w MTV , BET i innych programach telewizyjnych. W 1996 roku brat Joey'a, Kenny, zmarł na udar. Aby pogodzić się z tą stratą, nastąpił okres żałoby i pamięci.

W 2008 roku rozpoczęto prace nad nowym albumem, The Way I See It .

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Go for It! (Heart and Fire)	Joey B. Ellis with Tynetta Hare	12.1990	20[8]	66[8]	Capitol 44667	[written by James Earley,Joey B. Ellis,Michael Kelly,Tynetta Hare][produced by James Earley, M.C. Hammer, Michael Kelly][34[13].R&B Chart]