Sylvain Lelièvre

Sylvain Lelièvre (ur. 7 lutego 1943r w Quebecu i zmarł 30 kwietnia 2002r w Lévis ) to poeta z Quebecu , piosenkarz i autor tekstów oraz nauczyciel w Collège de Maisonneuve   .



Urodzony w dzielnicy Limoilou w Quebecu w 1943 roku Sylvain Lelièvre szybko zainteresował się sztuką. Po dwóch latach w School of Architecture, w 1963 r. odszedł na Wydział Literatury Uniwersytetu Laval . W roku, w którym skończył 20 lat, Sylvain Lelièvre wziął udział w Międzynarodowym Konkursie Piosenki Niestandardowej, za który zdobył pierwszą nagrodę za piosenkę Les amours ancien śpiewaną przez Monique Leyrac .

Wydanie albumu Petit matin w 1975 roku zapewniło mu miejsce na listach przebojów stacji radiowych Quebecu z tytułową piosenką wykonaną ze Stéphane Venne i Old Orchard , wykonaną w duecie z Fabienne Thibeault . Wydanie w 1976 roku albumu Programme double, z utworem Marie-Hélène , zapewniło mu pozycję wśród autorów piosenek. Théâtre de Marjolaine , wystawił w 1976 Les héros de mon enfance komedię muzyczną Michela Tremblay'a , do której Sylvain Lelièvre podpisał muzykę. Wraca z Folie Douce  z Rogerem Dumasem rok później. W 1978 roku potwierdził swoją pozycję  płytą Lettre de Toronto . 

W 1981 roku Sylvain Lelièvre wyprodukował album , Venir au monde , do którego dołączyła Orchestre Métropolitain .  Jego następny album, À frais virés , szturmem podbił sklepy z płytami z Drop-out i Rock, banana split et crème soda , wykonanym z Johanne Blouin . 

Po powrocie z koncertu w Théâtre de la ville w Paryżu Sylvain Lelièvre pracuje nad swoim nowym albumem  Lignes de cœur . Dopracowana produkcja, w tym Tu danses trop vite i Lignes de cœur , zdobywa pierwsze miejsca na listach przebojów. W tym samym roku rozpoczął współpracę z Danielem Lavoie albumem Vue sur la mer i przebojami,Je voudrais voir New York i Que cherche-t-elle? Pod koniec dekady Sylvain Lelièvre wydał album Un aller simple . Produkcja o tematyce społeczno-politycznej z Tôt ou tard , piosenka interpretowana przez Céline Dion .

Na początku lat 90-tych ukazało się wydanie Qu’est-ce qu’on a fait de nos rêves, które ADISQ nagradza w 1994 roku Félixem jako „najlepszego piosenkarza i autora tekstów roku”. W międzyczasie FrancoFolies de Montréal rezerwuje dla niego w sierpniu 1995r, wydarzenie „La fête à Sylvain Lelièvre”, na które zaproszeni są Beau Damage , Daniel Lavoie , Isabelle Boulay , Clairette , Danielle Oddera, Edgar Fruitier i jego córka Catherine Lelièvre.

Rok 1996 ukazuje go w innym aspekcie, kiedy opublikował swoją pierwszą powieść Le troisième orchestre . Książka przyciąga zarówno krytyków, jak i opinię publiczną. Sylvain Lelièvre wydał album Les choses inutiles dwa lata później .
Rozpoczął nowe tysiąclecie od zestawu ośmiu albumów L’intégrale 1975-1989 . W lipcu 2000r na Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Montrealu prezentuje pokaz sekstetu, w którym łączą się piosenki, utwory instrumentalne i standardy jazzowe. Jego najnowszy program Versant Jazz nabiera kształtu.Listopad 2001r przynosi płytę Versant Jazz Live au Lion d’Or , jego 16-ty w karierze w  lutym 2002r. Ta płyta przyniosła mu w październiku tego samego roku Félixa za „jazzowy album roku”. 

Od czasu jego zniknięcia Sylvain Lelièvre był przedmiotem wielu hołdów.  Jego imię nosi dwie sale widowiskowe: sale Sylvain-Lelièvre w Cégep Limoilou i Collège de Maisonneuve .Miasta Repentigny , Vaudreuil-Dorion i Rimouski mają ulicę Sylvain-Lelièvre.
Sylvain Lelièvre zmarł 30 kwietnia 2002 po zatorowości , która wystąpiła w dniu 28 kwietniapo powrocie z podróży na Wyspy Magdaleny . To pogrążyło go w głębokiej śpiączce i został przetransportowany do Lévis, aby poddać się kuracji hiperbarycznej . Nigdy nie odzyskał przytomności. Zmarł w Hôtel-Dieu-de-Lévis w wieku 59 lat  . 

Serge Reggiani

Serge Reggiani (ur. 2 maja 1922r w Reggio-Emilia, Włochy, zm. 23 lipca 2004r w Paryżu)- aktor i piosenkarz francuski, pochodzenia włoskiego.

 

Przyjechał do Francji wraz z rodzicami jako 8-latek. Na studiach aktorskich został odkryty przez Jeana Cocteau i wystąpił w jego sztuce Les parents terribles, odnosząc duży sukces. Po wojnie debiutował w filmie. Wystąpił m.in. w Les Portes de la nuit (1946, reż. Marcel Carné), Złotym kasku (1952), „Nędznikach” (1957), Pianiście (1998, produkcja hiszpańska, reż. Mario Gas); łącznie w około 80 filmach. Pracował także dla teatru, występował w sztukach Sartre’a i Becketta.

W wieku 44 lat zadebiutował jako piosenkarz. Wspierany przez Simone Signoret i Yves’a Montanda, zyskał dużą popularność jako wykonawca utworów Georges’a Moustakiego, a także wielkich poetów Rimbauda i Baudelaire’a. Najbardziej znane piosenki Reggianiego to Dezerter i Wolność.

Po samobójczej śmierci syna Stéphane'a (1980) popadł w depresję i chorobę alkoholową; w ostatnich latach życia zyskał dodatkowe uznanie jako malarz.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Le petit garçon/Ma solitude-Quand j’aurai du vent dans mon crâne/Fleurs de méninge	Serge Reggiani	02.1968	A1:26[25]	-	Jacques Canetti / CED 261 012	[written by Jean-Loup Dabadie - Jacques Datin]
Je Crois Qu'il Te Ressemble	Serge Reggiani	02.1968	35[7]	-	-	-
France lune/Il suffirait de presque rien -La clé /Moi j’ai le temps	Serge Reggiani	06.1969	A1:43[8]	-	Polydor 27 371	[written by Jean-Loup Dabadie - Jacques Datin]
Ma fille -L’italien	Serge Reggiani	09.1971	A :44[1]	-	Polydor 2056 113	[written by Eddy Marnay - Raymond Bernard]
L'absence	Serge Reggiani	09.1971	30[6]	-	-	[written by J-Loup Dabadie / Jacques Datin ]
Le premier amour du monde-Les mensonges d’un père à son fils	Serge Reggiani	12.1972	A1:28[1]	-	Polydor 2056 195	[written by Eddy Marnay - José Bartel]
Le Vieux Couple	Serge Reggiani	03.1973	26[3]	-	-	[written by Jean-Loup Dabadie - Jacques Datin]
Le monsieur qui passe -Pericoloso sporgersi	Serge Reggiani	01.1974	60[3]	-	Polydor 2056 299	[written by Annie Noël - Alice Dona]
La chanson de Paul-J’suis pas chauvin	Serge Reggiani	10.1975	35[9]	-	Polydor 2056 480	[written by Jean-Loup Dabadie - Alain Goraguer]
Le petit garçon/Ma solitude-Quand j’aurai du vent dans mon crâne/Fleurs de méninge	Serge Reggiani	02.1968	A1:26[25]	-	Jacques Canetti / CED 261 012	[written by Jean-Loup Dabadie - Jacques Datin]
Le barbier de Belleville-Venise n’est pas en Italie	Serge Reggiani	05.1977	A:44[8];B:13[12]	-	Polydor 2814 056	[A:written by Claude Lemesle / Alice Dona][B:written by Claude Lemesle - Christian Piget]
J't'aimerais	Serge Reggiani	10.1979	55[6]	-	-	[written by Claude Lemesle - Alain Goraguer]
Le Zouave Du Pont de L'Alma	Serge Reggiani	10.1982	80[6]	-	-	[written by Claude Lemesle / Alain Goraguer]
Le temps qui reste	Serge Reggiani	10.2012	135[2]	-	Polydor	[written by Jean-Loup Dabadie,Alain Goraguer,Patrick Goraguer]
Il suffirait de presque rien	Serge Reggiani	10.2015	166[1]	Polydor	-	[written by Jean-Max Rivière,Gérard Bourgeois]
Ma liberté	Serge Reggiani	10.2015	189[1]	-	-	[written by Georges Moustaki]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Album N° 2 - Bobino	Serge Reggiani	12.1967	1[106]	-	Disques Jacques Canetti 48 819	-
Chante Boris Vian	Serge Reggiani	02.1968	5[92]	-	Disques Jacques Canetti 48.811	-
Et Puis...	Serge Reggiani	02.1968	1[6][89]	-	Polydor 48 901	-
Le Livre de La Jungle	Serge Reggiani	11.1968	4[14]	-	-	-
De Quelles Amériques	Serge Reggiani	08.1970	14[36]	-	-	-
Rupture	Serge Reggiani	10.1971	1[1][4]	-	Polydor 2473 010	-
Le Premier Amour Du Monde	Serge Reggiani	12.1972	5[26]	-	-	-
Bon A Tirer	Serge Reggiani	12.1973	11[8]	-	Polydor 2401 103	-
Venise N'est Pas En Italie	Serge Reggiani	06.1977	1[62]	-	-	-
Je T'aimerais	Serge Reggiani	10.1979	8[4]	-	Polydor 2473 100	-
L'armée Du Brouillard	Serge Reggiani	06.1981	5[4]	-	Polydor 2393 283	-
95	Serge Reggiani	02.1995	50[1]	-	Trema 710479	-
...En scène	Serge Reggiani	04.2003	68[4]	-	Trema 710846	-
Les grandes chansons de Serge Reggiani	Serge Reggiani	06.2014	132[8]	-	Polydor 983 058-7	-
Intégrale des albums studio 1968 - 2002 en 13 CD	Serge Reggiani	10.2014	151[1]	-	Universal 379 571-5	-
Serge Reggiani - Best Of [2005]	Serge Reggiani	10.2015	157[1]	-	Polydor 983 058-4	-

Serge Lama

Serge Lama (ur.11.02.1943 w Bordeaux , Francja ; faktycznie Serge Chauvier ) jest francuskim piosenkarzem i autorem piosenek . Swój pierwszy duży hit na francuskich listach przebojów miał w 1968 roku z D'aventure en aventure (z debiutanckiego albumu o tym samym tytule). Zdecydowanie jego największym sukcesem jest piosenka Je suis malade (1974), która znalazła się na pierwszym miejscu, a także w wersji Dalidy był wielkim sukcesem. Wielokrotnie młodzi francuskojęzyczni wykonawcy śpiewają tę pieśń, która stawia wysokie wymagania wobec umiejętności wokalnych i emocjonalnych.



Lama nagrał swoje pierwsze single w 1964 roku.Jego debiutancki album D'aventures en aventures ukazał się w 1968 roku. W 1971r reprezentowałswój kraj na Konkursie Piosenki Eurowizji w Irlandii ,z utworem zatytułowanym Un jardin sur la terre , który jednak zajął dopiero dziesiąte miejsce. W kolejnych latach pisał także teksty dla takich artystów jak Marie-Paule Belle , Mireille Mathieu , Gilbert Bécaud i Melina Mercouri .

Inne hity to La Chanteuse à vingt ans (1973), Les ports de l'Atlantique , numer jeden   Mourir en France (1976), Le dernier baiser (1977), Femme, femme, femme (1978) i Napoléon ( 1982). Od wielu lat jest poszukiwany przede wszystkim jako artysta albumowy i regularnie trafia na francuskie listy przebojów. W 2004 roku wydał album Pluri elles , na którym dwanaście pieśni jest interpretowanych w duetach z różnymi wokalistami. Byli wśród nich Lara Fabian , Isabelle Boulay , Angguni Dalida . Płyta zawiera zarówno stare, jak i nowe kompozycje. W 2008 roku ukazała się jego płyta CD L'âge d'horizons . 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Je Te Partage	Serge Lama	12.1994	72[1]	-	Wea Music 4509-98949-2	[written by Yves Gilbert,Serge Lama]
Je Suis Malade	Serge Lama & Dalida	01.2004	62[1]	-	Warner Music	[written by Alice Dona,Serge Lama]
Une île-C’est toujours comme ça la première fois	Serge Lama	06.1969	55[5]	-	Philips 370.837	[written by Yves Gilbert,Serge Lama]
Superman-Soleil de nuit	Serge Lama	05.1971	25[8]	-	Philips 6118 017	[written by Raymond Dougles Daviers / Serge Lama]
Avec Judith-Tout ça pour rien	Serge Lama	03.1972	23[5]	-	Philips / Phonogram 6009 204	[written by Robert Flax - L. Lambert / Serge Lama]
Le gibier manque et les femmes sont rares-Dans l’espace	Serge Lama	08.1972	73[4]	-	Philips / Série Parade 6009 267	[written by Alice Dona - Serge Lama]
Je suis malade-Les p’tites femmes de Pigalle	Serge Lama	03.1973	36[11]	-	Philips / Phonogram 6009 402	[written by Alice Dona - Serge Lama]
La Chanteuse A 20 Ans	Serge Lama	04.1973	27[6]	-	-	[written by Alice Dona/ Serge Lama]
Les petites femmes de Pigalle-Les glycines	Serge Lama	05.1973	51[3]	-	Philips / Série Parade 6837 119	[written by Jacques Datin/ Serge Lama]
Chez moi-La braconne	Serge Lama	02.1974	2[13]	-	Philips / Phonogram 6009 500	[written by Alice Dona / Serge Lama]
Tous Les Auf Wiedersehen	Serge Lama	02.1974	11[10]	-	-	[written by Alice Dona / Serge Lama]
L’Algérie-Mon ami, mon Maître	Serge Lama	11.1974	A:7[18];B:39[3]	-	Philips / Série Parade 6009 596	[written by Alice Dona / Serge Lama]
La vie lilas-Les ports de l’Atlantique	Serge Lama	11.1975	5[12]	-	Philips / Phonogram / Série Parade 6042 117	[written by Alice Dona / Serge Lama]
Je t’aime à la folie-Dimanches en Italie	Serge Lama	02.1976	19[13]	-	Philips / Phonogram 6042 130	[written by Yves Gilbert / Serge Lama]
Dans ma garçonnière-Les ports de l’Atlantique	Serge Lama	02.1976	B:26[10]	-	Philips 6837 304	[written by Alice Dona / Serge Lama]
Mourir en France/Tarzan est heureux	Serge Lama	11.1976	A:5[6];B:6[8]	-	Philips / Piano blanc 6042 227	[A:written by Alice Dona / Serge Lama][B:written by Yves Gilbert - S. Lama]
L'Enfant Au Piano	Serge Lama	01.1977	14[9]	-	Philips 6837 377	[written by Serge Lama - Yves Gilbert]
Messieurs	Serge Lama	02.1977	25[12]	-	-	[written by Alice Dona / Serge Lama]
Le Triomphe	Serge Lama	03.1977	3[9]	-	-	[written by Alice Dona / Serge Lama]
Le dernier baiser-Prélude en sol	Serge Lama	05.1977	13[18]	-	Philips / Phonogram 6042 291	[written by Alice Dona / Serge Lama]
À 15 ans-C’était ma femme	Serge Lama	11.1977	42[8]	-	Festival / Musidisc SPX 206	[written by Serge Lama - J. Bayard]
Habanera de Carmen-Qu’est-ce que ça peut faire (I fotia pou kei)	Serge Lama & Nana Mouskouri	03.1978	49[6]	-	Philips 6172 093	[written by G. Bizet / Alain Goraguer]
Femme, femme, femme-Les petites fées	Serge Lama	06.1978	5[16]	-	Philips / Phonogram 6172 139	[written by Alice Dona / Serge Lama]
Mon Enfance M'appelle	Serge Lama	10.1978	10[12]	-	Philips 6042-467	[written by Yves Gilbert / Serge Lama]
Mon Frère	Serge Lama	11.1978	22[3]	-	-	-
Seul Tout Seul	Serge Lama	12.1978	25[9]	-	-	-
Moyennant Quoi	Serge Lama	01.1979	27[3]	-	-	-
Toi, C'est Pas Pareil	Serge Lama	02.1979	22[2]	-	Philips / Phonogram 6042 291	[written by Alice Dona / Serge Lama]
Dors Ma Mie	Serge Lama	10.1979	26[11]	-	-	[written by Jacques Brel - Rauber ]
De France -Ave Maria	Serge Lama	07.1980	48[8]	-	Philips / Phonogram 6010 205	[written by Alice Dona / Serge Lama]
Souvenirs...Attention...Danger!	Serge Lama	10.1980	40[4]	-	Philips 6010 279	[written by Serge Lama /Tony Stefanidis ]
La Vieille Et Le Brocanteur	Serge Lama	11.1980	33[7]	-	-	[written by Yves Gilbert - Serge Lama]
Ballerine	Serge Lama	01.1981	42[12]	-	Philips 6010 402	[written by Yves Gilbert - Serge Lama ]
Avec Simplicité -Les Piscine Privées	Serge Lama	10.1981	65[13]	-	Philips 6010 449	[written by G. Augier De Moussac, R. Cocciante, S. Lama]
Napoleone	Serge Lama	10.1982	9[17]	-	Philips	[written by Serge Lama - Yves Gilbert ]
Comme toujours (Le retour des cendres)-Malmaison	Serge Lama	03.1983	69[8]	-	Philips / Phonogram 811 189-7	[written by Serge Lama - Yves Gilbert ]
Marie, la polonaise-Petit bonhomme	Serge Lama	08.1984	24[20]	-	Philips / Phonogram 880 123-7	[written by Serge Lama - Yves Gilbert ]
Pas vraimambeau-Maman Chauvier	Serge Lama	03.1986	41[17]	-	Philips / Phonogram 884 481-7	[written by Serge Lama - M. Guillaume]
La musique et l’amour-Encore une heure encore un jour	Serge Lama	01.1987	94[1]	-	Philips / Phonogram 888 052-7	[written by Serge Lama - Claude Perraudin]
La Mode Papa	Serge Lama	11.1987	94[4]	-	-	-
On devient un émigrant - avec la voix de Tony Stefanidis-Gamine bonbon	Serge Lama	05.1988	92[1]	-	EMI / Pathé-Marconi 174 122-7	[written by Serge Lama /Tony Stefanidis ]
Je te partage-Je ne veux pas parler	Serge Lama	12.1994	72[1]	-	WEA / Warner Music France 98 949-7	[written by Serge lama - Yves Gilbert]
Je Suis Malade	Serge Lama & Dalida	01.2004	62[1]	-	Warner Music France	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
D'aventures En Aventures	Serge Lama	12.1968	10[1]	-	Philips 844.907	-
Les Ballons Rouges	Serge Lama	12.1969	20[1][gold]	-	Pathé SPTX 340 854	-
Je Suis Malade	Serge Lama	02.1973	1[154][platinum]	-	Philips 6325 020	-
Chez Moi	Serge Lama	02.1974	1[8][101][platinum]	-	Philips 9101 001	-
A L'Olympia 74	Serge Lama	10.1974	2[101][platinum]	-	Philips 6621 020	-
La Vie Lilas	Serge Lama	11.1975	1[83][platinum]	-	Philips 9101 016	-
L'enfant Au Piano	Serge Lama	01.1977	1[66][platinum]	-	Philips 9101 102	-
Réimpression	Serge Lama	03.1977	7[32]	-	Philips	-
Palais Des Congrès	Serge Lama	11.1977	9[12][gold]	-	Philips 6641 702	-
A 15 Ans	Serge Lama	01.1978	16[20]	-	Philips	-
Enfadolescence	Serge Lama	10.1978	3[86][gold]	-	Philips 6641 844	-
Lama Chante Brel	Serge Lama	09.1979	2[34][gold]	-	Philips 9101 255	-
Souvenirs ! Attention ! Danger !	Serge Lama	10.1980	2[22][gold]	-	Philips 6313 088	-
Au Palais Des Congrès - Avec Simplicité	Serge Lama	11.1981	13[24][gold][gold]	-	Philips 6622 024	-
Napoléon I - L'envol	Serge Lama	10.1982	7[18][gold]	-	Philips 6622 039	-
A la Vie, A L'amour	Serge Lama	03.1989	17[4][gold]	-	Philips 838 009-1	-
Amald'Ame	Serge Lama	05.1992	21[3]	-	Pomme Music 950 142	-
Lama - Nouvel Album	Serge Lama	12.1994	25[8]	-	Wea Music 4509-98650-2	-
L'ami	Serge Lama	10.1996	25[3]	-	WEA Music 0630-15997-2	-
Symphonique	Serge Lama / L'Orchestre Philharmonique d'Île-de-France	12.1998	37[4]	-	WEA 3984-25522-2	-
Lama	Serge Lama	11.2001	50[1][gold]	-	WEA 4509-98650-2	-
Feuille à feuille	Serge Lama	11.2001	24[12][gold]	-	WEA 0927 42117-2	-
Un jour, une vie	Serge Lama	04.2003	24[9]	-	WEA 5050466527424	-
Pluri«elles»	Serge Lama	11.2003	23[19]	-	WEA 25646-1180-2	-
Accordéonissi-mots	Serge Lama	12.2005	64[13]	-	Warner 2564628122	-
L'âge d'horizons	Serge Lama	11.2008	15[23][gold]	68[2]	Warner 2564693157	-
La balade du poète	Serge Lama	12.2012	32[31][gold]	92[1]	Warner 2564653713	-
Où sont passés nos rêves	Serge Lama	11.2016	10[26][gold]	27[4]	Warner 0190295932992	-

Julien Clerc

Paul Alain Leclerc (urodzony 4 października 1947r), lepiej znany pod pseudonimem Julien Clerc ( , jest francuskim piosenkarzem i autorem tekstów.



Urodzony w Paryżu Clerc dorastał słuchając muzyki klasycznej w domu swojego ojca Paula Leclerca, a jego matka Évelyne Merlot zapoznała go z muzyką takich śpiewaków jak Georges Brassens i Edith Piaf . Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku sześciu lat, a w wieku 13 lat zaczął grać ze słuchu wszystko, co usłyszał w radiu.

W szkole średniej i na studiach poznał Maurice'a Valleta i Etienne'a Roda-Gila, dwóch z jego głównych autorów piosenek, i zaczął komponować swoje pierwsze piosenki.Zmienił nazwisko na Julien Clerc po podpisaniu kontraktu z Pathé Marconi, wydając swój pierwszy album w maju 1968 roku.

Album zdobył nagrodę Académie Charles Cros Record Award. W 1969 roku Clerc po raz pierwszy wszedł na scenę Olympia, aby otworzyć koncert Gilberta Becauda. Pomimo tego, że był w showbiznesie tylko przez rok, jego występ był wielkim sukcesem.  Później wielokrotnie wracał do Olimpii na serię koncertów.

Od maja 1969 r. do lutego 1970 r. wystąpił w bardzo popularnym paryskim musicalu Hair , który wzmocnił jego profil.

W wieku 24 lat Clerc był wielką gwiazdą i nagrał wiele hitów, z których wiele zostało sprzedanych za granicą, przetłumaczonych i rozprowadzonych w innych językach. 

W 1979 roku wziął udział w dwóch nowych wspólnych przedsięwzięciach, śpiewając tytułową piosenkę musicalu dla dzieci „Emilie Jolie” oraz biorąc udział w „36 Front Populaire”, dwupłytowym musicalu o burzliwym okresie historycznym . Na przestrzeni lat repertuar Clerc się rozrósł od jego własnych kompozycji po klasyczne francuskie piosenki, takie jak „Comme Hier” Brassensa i „L'hymne à l'amour” Edith Piaf. Występował w Afryce, obu Amerykach i Europie. 

W styczniu 1999 roku Clerc wszedł na scenę w Théâtre des Champs-Elysées i zagrał   akustyczny set, który był daleki od rockowo-popowych koncertów, które dawał swojej publiczności przez kilka lat. W 2000 r. Wystąpił wraz z wieloma innymi artystami na wielu koncertach charytatywnych dla Restaurants du Coeur, organizacji charytatywnej zimowego banku żywności.

W 2003 roku Clerc nagrał po francusku nowy album zawierający klasyczne amerykańskie „standardy”. Z drugiej strony Clerc został mianowany Ambasadorem Dobrej Woli UNHCR  podczas ceremonii w Paryżu w listopadzie 2003 r., Po prawie dwóch latach pracy z agencją nad różnymi dobroczynnymi projektami dla uchodźców. W marcu 2004 r. Podjął pierwszą misję w terenie, aby spotkać się z uchodźcami i pracownikami humanitarnymi w Czadzie. Jego misja została udokumentowana przez Envoyé spécial i była transmitowana na ogólnokrajowym francuskim kanale telewizyjnym w kwietniu 

Clerc ma pięcioro dzieci: córki Angèle (adoptowaną) i Jeanne Herry z francuską aktorką Miou-Miou ; córkę Vanille i syna Barnabé z ówczesną żoną Virginie Coupérie; i syna Léonarda z Hélène Grémillon , którą poślubił w 2012 roku. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Ma préférence-Travailler c’est trop dur	Julien Clerc	.1978	170[1]	-	EMI 2C008-14605	[written by Julien Clerc - Jean-Loup Dabadie]
La fille aux bas nylon-Angela	Julien Clerc	02.1985	18[12]	-	Virgin / Crécelles et Sidonie 90138	[written by Luc Plamondon - Julien Clerc / Jean Roussel]
Melissa-Tant d’amour	Julien Clerc	02.1985	2[27][silver]	-	Virgin / Crécelles et Sidonie 90169	[written by David Mc Neil - Julien Clerc]
Hélène-Avoir 15 ans	Julien Clerc	07.1987	11[19]	-	Virgin / Crécelles et Sidonie 90329	[written by David Mc Neil - Julien Clerc]
Fais-moi une place-Gare à la casse	Julien Clerc	02.1990	8[14]	-	Virgin / Crécelles et Sidonie 90549	[written by Françoise Hardy - Julien Clerc]
Utile-Charpie de chapka	Julien Clerc	.1992	112[2]	-	Virgin 724 389 101	[written by Etienne Roda-Gil - Julien Clerc]
La belle est arrivée	Julien Clerc	02.1994	42[1]	-	Virgin 92194 2	[written by Julien Clerc - Etienne Roda-Gil]
Assez... assez	Julien Clerc	07.1997	42[3]	-	Virgin 894395 2	[written by Julien Clerc - David McNeil]
Le phare des vagabondes	Julien Clerc	03.1998	38[11]	-	EMI 2C008-14605	[written by Julien Clerc - Etienne Roda-Gil]
On serait seuls au monde / Si j'étais elle	Julien Clerc	03.2001	60[8]	-	Virgin 724389749908	[written by Julien Clerc - Carla Bruni]
Quelques mots en ton nom	Julien Clerc & Assia	08.2001	35[14]	-	Virgin 7243 8 97864 2 2	[written by Julie Bonhomme,Khalif]
Double enfance	Julien Clerc	11.2005	35[16]	-	Virgin 0946 338924 0	[written by Julien Clerc - Maxime Le Forestier]
Quel jeu elle joue	Julien Clerc	03.2006	41[13]	-	Virgin 540152	[written by Julien Clerc - Jean-Loup Dabadie]
Hôtel des Caravelles	Julien Clerc	11.2011	98[1]	-	Virgin	[written by Julien Clerc - Gérard Duguet-Grasser]
L'envie d'aimer	Julien Clerc, Patrick Fiori, Catherine Lara & Liane Foly	03.2012	114[1]	-	Virgin	[written by Lionel Florence,Patrice Guirao, Pascal Obispo]
On ne se méfie jamais assez	Julien Clerc	11.2014	88[2]	-	Parlophone	[written by Julien Clerc - Alex Beaupain]
Ma préférence	Julien Clerc	11.2014	170[1]	-	EMI Pathé 008-14605	[written by Julien Clerc - Jean-Loup Dabadie]
Utile	Julien Clerc	02.2016	112[2]	-	Virgin 36166	[written by Julien Clerc -Etienne Roda-Gil]
Entre elle et moi	Julien Clerc	09.2016	166[1]	-	Parlophone 190295903480	[written by Julien Clerc - Bruno Guglielmi]
Hôtel des Caravelles	Julien Clerc	11.2011	98[1]	-	Virgin	[written by Julien Clerc - Gérard Duguet-Grasser]
Hôtel des Caravelles	Julien Clerc	11.2011	98[1]	-	Virgin	[written by Julien Clerc - Gérard Duguet-Grasser]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Disque D'or	Julien Clerc	02.1969	2[65]	-	-	-
La Cavalerie	Julien Clerc	03.1969	1[11]	-	Odeon 2C 062 10046	-
Olympia 70	Julien Clerc	01.1970	3[37]	-	Pathé 2C062-11242	-
Julien Clerc 71	Julien Clerc	12.1971	1[6][29]	-	Pathé 2C 064 -11813	-
Liberté, Egalité, Ou La Mort (Si On Chantait)	Julien Clerc	01.1973	4[36][gold]	-	Pathé / EMI 2C064-12 352	-
Ca Fait Pleurer Le Bon Dieu	Julien Clerc	09.1973	1[7][34][gold]	-	-	-
Terre De France	Julien Clerc	10.1974	7[39][gold]	-	Pathé-Marconi / EMI 2C066-13 001	-
N° 7	Julien Clerc	11.1975	1[66][gold]	-	Pathé-Marconi / EMI 2C066-14 242	-
A Mon Age Et A L'heure Qu'il Est	Julien Clerc	01.1977	1[48][gold]	-	Pathé Marconi EMI 2C 068 - 14363	-
Black Out (Palais Des Sports)	Julien Clerc	09.1977	1[14]	-	-	-
Jaloux	Julien Clerc	04.1978	1[101][gold]	-	Pathé-Marconi / EMI 2C068-14 577	-
Aimer La Vie	Julien Clerc	09.1978	4[8]	-	-	-
Clerc Julien (Bibliothèque Mazarine / Quand Je Joue)	Julien Clerc	03.1980	5[56][gold]	-	Pathé-Marconi / EMI 2C070-14 862	-
Sans Entracte	Julien Clerc	09.1980	1[30][gold]	-	Pathé-Marconi / EMI 2C070-72 249	-
Femmes, Indiscrétions, Blasphème	Julien Clerc	06.1982	2[127][platinum]	-	Virgin 201916	-
Pantin 83	Julien Clerc	08.1983	21[20][gold]	-	Virgin 201 944	-
Aime-Moi	Julien Clerc	11.1984	2[43][platinum]	-	Virgin 206 667	-
Préférences	Julien Clerc	12.1985	17[9]	-	Virgin 30026	-
Les Aventures A L'eau	Julien Clerc	03.1987	3[30][platinum]	-	Virgin 208 252-630	-
Fais-Moi Une Place	Julien Clerc	02.1990	2[52][platinum]	-	Virgin 70 725	-
Amours Secrètes... Passion Publique	Julien Clerc	12.1991	19[10][2x-gold]	-	Virgin 64004	-
Utile	Julien Clerc	12.1992	8[31][platinum]	-	Virgin 71 095	-
Ce N'est Rien 1968 / 1990	Julien Clerc	01.1994	6[1][platinum]	-	EMI France 828366 2	-
Intégrale Olympia 94	Julien Clerc	03.1994	5[20][gold]	-	Virgin 7243 8 39551 2 1	-
Julien [1997]	Julien Clerc	03.1997	3[61][platinum]	-	Virgin 8440362	-
Le 4 octobre	Julien Clerc	12.1997	33[10][gold]	-	Virgin 724384536725	-
Si j'étais elle	Julien Clerc	11.2000	1[1][57][platinum]	50[10]	Virgin 8504982	-
Déménage - Acoustique&Électrique	Julien Clerc	04.2002	13[20][gold]	-	Virgin 7243 8122762 6	-
Studio	Julien Clerc	05.2003	4[22][gold]	42[6]	Virgin 5843632	-
Double enfance	Julien Clerc	10.2005	1[2][60][2x-platinum]	26[6]	Virgin 3374592	-
Où s'en vont les avions?	Julien Clerc	09.2008	1[2][78][3x-platinum]	11[8]	Virgin 2359312	-
Tour 09	Julien Clerc	12.2009	50[27]	-	Virgin 4574222	-
Live 74, 77, 81 & 09	Julien Clerc	12.2009	77[4]	-	Virgin Music 5099960686725	-
Fou, peut-être	Julien Clerc	11.2011	2[47][2x-platinum]	32[4]	Virgin 6780640	-
Symphonique: à l'Opéra National de Paris - Palais Garnier	Julien Clerc	12.2012	24[8]	-	Virgin 6821222	-
Partout la musique vient	Julien Clerc	11.2014	1[27][platinum]	34[8]	Parlophone 2564620978	-
Fans, je vous aime	Julien Clerc	11.2016	21[20]	-	Parlophone 9029590343	-
À nos amours	Julien Clerc	10.2017	6[36]	16[5]	Parlophone 9029576620	-
Duos	Julien Clerc	11.2019	14[21][gold]	14[8]	Parlophone 9029545766	-

Jacques Brel

 Ur, 18.04.1929 r. w Brukseli, Belgia; zm. 10.10.1978 r. we Francji. Brel pozostaje jednocześnie malowanym królem i szarą eminencją nowoczesnej piosenki. Pozycję tę zajmuje mimo niechęci do śpiewania po angielsku, mimo odmowy występów w Ameryce Północnej - czym wyrażał protest przeciw wojnie w Wietnamie -oraz mimo zaprzestania od 1966 ir. wszelkich koncertów. Choć był Flamandem, rozmawiał po francusku. Po studiach w zakresie prawa handlowego ożenił się i przez kilka miesięcy pracował w rodzinnym biznesie sprzedaży wyrobów kartonowych. Nabrawszy jednak wstrętu do burżuazyjnych konwenansów, rozpoczął w Paryżu nowe życie jako śpiewający kompozytor. Był chudy i miał wystające zęby, ale niedobór naturalnej urody scenicznej nie odtraszył impresaria Jacquesa Canettiego, który prezentował go regularnie w paryskim Theatre Des Trois Baudets. Artysta akompaniował sobie sam na gitarze ostro uderzając akordami, a w tle towarzyszyło mu małe kombo. 

Instynktownie wyczuwał konstrukcję dramatyczną utworu, dzięki czemu tworzył przedstawienia emanujące gwałtowną złością, gorącym romantyzmem i uczuciem zmęczenia światem. Sukces pierwszego singla Brela „Quand On N’A Que L’Amour” rozszerzył i umiędzynarodowił szeregi zakochanej w nim publiczności. W innych francuskich przebojach - „Le Valse De Mille Temps”, „Les Bourgeois”, „Les Dames Patronesses” i „Les Flamands” w formie lirycznej przenośni zawarł zjadliwe komentarze społeczne. 

Twórczość Brela pozostawała wyłącznie gallijska, aż do chwili gdy amerykański impresario nagraniowy Nat Shapiro z niemal ewangelicznym zapałem zaczął nakłaniać do niego swych zwierzchników z CBS. W rezultacie tych starań w 1957 r. na rynku ukazał się longplay American Debut, który rozpoczął całą serię płyt artysty. Brel wycisnął swe piętno na pisarstwie tak różnych autorów jak Mort Shuman (przez całe życie uważał się za ucznia Brela), Ray Davies z grupy The Kinks, Leonard Cohen, David Bowie oraz Scott Walker, który był też najwybitniejszym interpretatorem jego utworów. 

Na światowy rynek Brel trafiał z drugiej ręki, po przetłumaczeniu i często w wypaczonej formie. Na przykład w 1964 roku zespół The Kingston Trio zinterpretował piosenkę „La Moribund” jako „Seasons In The Sun” (dekadę później, w wykonaniu Terry Jacksa, przebój numer 1 w Wielkiej Brytanii). Inny przykład to ewolucja piosenki „If You Go Away” w „standard” kabaretowy. Brel dwukrotnie wystąpił z recitalami w zapełnionej do ostatniego miejsca Carnegie Hall, ale bardziej zależało mu na własnym rozwoju poprzez role filmowe. Wystąpił w takich obrazach jak „Les Risques Du Metier” i „La Bande A Bonnet” (historia pewnej francuskiej organizacji anarchistycznej na przełomie wieków).
 

Po wyjeździe do Polinezji powracał do Paryża tylko na krótkie, pojedyncze sesje nagraniowe, ale publiczność miała kontakt z jego twórczością dzięki wystawianemu na Broadwayu przez trzy lata musicalowi „Jacques Brel Is Alive And Well And Living In Paris” (później w wersji filmowej). Brela spotykały też i mniejsze hołdy, jak np. wykorzystanie utworu „Next” jako tytułowego nagrania na albumie zespołu The Sensational Alex Harvey Band w 1975 r. W 1977 r. Brel wrócił do Francji by poddać się leczeniu. Nowotwór doprowadził jednak w następnym roku do śmierci artysty, a jego odejście zaznaczone zostało wydaniem albumu składanki, który sprzedał się w nakładzie miliona egzemplarzy, oraz pośmiertnym, kultowym wręcz rozkwitem jego popularności.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Ne me quitte pas	Jacques Brel	10.1988	39[4]	-	Philips 432.517 BE	[written by Jacques Brel]
La quête	Jacques Brel	04.2013	193[1]	-	Barclay	[written by Jacques Brel,Joe Darion,Mitch Leigh]
Ces gens-là	Jacques Brel	01.2015	110[2]	-	Barclay 70 900M	[written by Jacques Brel]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
5 - Marieke	Jacques Brel	12.1961	25[1]	-	Philips B 76.513 R	-
Les Bourgeois	Jacques Brel	12.1962	15[1]	-	Barclay 80 173	-
N° 1	Jacques Brel	12.1962	15[1]	-	Philips 70 027 R	-
N° 2	Jacques Brel	12.1962	15[1]	-	Philips 76 085 R	-
N° 3	Jacques Brel	12.1962	15[1]	-	Philips 76 423 R	-
N° 4	Jacques Brel	12.1962	15[1]	-	Philips 76.483 R	-
N° 5	Jacques Brel	12.1962	15[1]	-	Philips B 76.513 R	-
Les Bigotes - Les Vieux	Jacques Brel	12.1963	20[1]	-	Barclay 80 186	-
Olympia 64	Jacques Brel	12.1964	15[1]	-	Barclay 80 243 S	-
Ces Gens-Là	Jacques Brel	12.1966	10[44]	-	Barclay 90 021	-
Les Bonbons	Jacques Brel	12.1966	25[1]	-	Barclay 80 322	-
67 / La Chanson Des Vieux Amants - 2	Jacques Brel	12.1967	5[40]	-	-	-
Brel 68	Jacques Brel	10.1968	1[8][101]	-	-	-
L'homme De La Mancha	Jacques Brel	12.1968	2[61]	-	Barclay 80 381	-
Réimpression	Jacques Brel	03.1977	10[20]	-	-	-
Album 77	Jacques Brel	11.1977	1[8][49]	-	Barclay 96 010	-
Coffret 7 Disques	Jacques Brel	10.1978	5[26]	-	-	-
Ensemble Des Disques	Jacques Brel	11.1978	1[4][8]	-	-	-
15 Ans D'amour - Les Adieux A L'Olmpia 66	Jacques Brel	10.1988	1[8][28]	-	-	-
Knooke	Jacques Brel	10.1993	10[5]	-	Barclay 521237-2	-
Jaurès	Jacques Brel	06.1996	40[3]	-	-	-
Quinze ans d'amour (les adieux de Brel à l'Olympia 1966)	Jacques Brel	04.2002	104[5]	-	Barclay 816 833-1	-
L'intégrale	Jacques Brel	09.2003	23[14]	-	Barclay 980816-2	-
Trois poètes	Brel / Brassens / Ferré	01.2011	197[2]	-	Barclay / Mercury 2751920	-
Quinze ans d'amour - Best Of	Jacques Brel	04.2011	130[13]	-	Barclay 816 833-2	-
Suivre l'étoile | Intégrale	Jacques Brel	09.2013	190[2]	-	Barclay 3723447	-
Les 50 plus belles chansons	Jacques Brel	10.2013	53[13]	-	Barclay 3726778	-
Trois poètes	Brel / Brassens / Ferré	05.2015	103[5]	-	UMSM 5360101	-
Trois hommes sur la photo	Brel / Brassens / Ferré	11.2016	42[11]	-	Universal 060075373913	-

 

Beeb Birtles

 Beeb Birtles , urodzony jako Gerard Bertelkamp  28 listopada 1948r w Amsterdamie , Holandia   to muzyk holendersko-australijski. Jest znany jako jeden z członków założycieli Little River Band .



Kiedy miał 9 lat, jego rodzice wyemigrowali do Adelajdy w Australii . W liceum Bertelkamp odkrył swoje zainteresowanie muzyką, zwłaszcza amerykańskim bluesem i angielskimi modsami . Kiedy był w szkole, jego przydomek brzmiał „BB Eyes”, na cześć postaci z komiksów Dicka Tracy . Po ukończeniu szkoły średniej założył swój pierwszy zespół, Zoot . W tym czasie skrócił swój przydomek do „Beeb” i zmienił nazwisko na „Birtles”.

Zoot rozpadł się w 1971 roku. Birtles i jego były kolega z zespołu Daryl Cotton założyli następnie combo Frieze . Pod koniec roku został zatrudniony przez zespół Mississippi , który również przeniósł się z Adelajdy do Melbourne, a później stał się Little River Band .

Po wielkim sukcesie Little River Band w późnych latach siedemdziesiątych i wczesnych osiemdziesiątych Birtles opuścił zespół w 1983 roku. Ożenił się z Donną Brooks, która pracowała jako sekretarka w Little River Band , a para miała dwie córki.

W 1992 roku Birtles i jego rodzina przeprowadzili się do Stanów Zjednoczonych , Jefferson City w stanie Missouri , a następnie do Nashville w Tennessee . W 1998 roku Beeb Birtles wraz z Billem Cuomo założył firmę produkcyjną „Sonic Sorbet”.

Birtles nadal tworzy muzykę z Presbergerem, Goble i Shorrockiem, którzy również śpiewali z Little River Band .

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Lonely lives	Beeb Birtles with Graham Goble	03.1978	66[14]	-	EMI EMI 11 647	-
Lonely lives	Beeb Birtles with Graham Goble	03.1979	6[20]	-	EMI EMI 11 828	-
I'm coming home	Beeb Birtles with Graham Goble	06.1979	-	37[6]	-/EMI OZ 1	-

 

Bernard Bolan

 Od czasów, gdy był pierwszym wykonawcą folk  w Operze w Sydney , poprzez wszystkie najważniejsze australijskie i nowozelandzkie festiwale folklorystyczne oraz niezliczone koncerty i pokazy klubowe, Bernard Bolan stał się Skarbem Narodowym dzięki swojemu niepowtarzalnemu połączeniu słów, dowcipu i doskonale wykonanej pracy. muzyka.

Piosenki miłosne Bernarda są pełne pasji i zapadające w pamięć, podczas gdy jego materiał komediowy sprawiał, że publiczność dosłownie łapała oddech ze śmiechu. Słowa jego piosenek ukazują się jako perełki poezji, a jego całkowicie oryginalna muzyka stworzyła wiele „klasyków naszych czasów”. Beztroski nastrój większości jego prac może być zwodniczy; ma w sobie poetycką i muzyczną subtelność i bogactwo, które często wprawia w zakłopotanie wytrawnych naśladowców.

Bernard jest Anglikiem z urodzenia, 30-letnim Australijczykiem; prawnik, ogrodnik, podróżnik, pisarz? bardzo złożone zwierzę! Jego teksty odzwierciedlają jego różnorodne nastroje, a jego kompozycje ujawniają wrodzony talent muzyczny. Umiejętność odbierania życia takim, jakie zastaje, pozwala mu łączyć poważną stronę wydarzeń z zmysłową. Nigdy nie żałował, że przeprowadził się do Australii 30 lat temu; „W Wielkiej Brytanii nie byłoby możliwe połączenie dwóch karier w takim samym stopniu, jak w Australii” - powiedział Bernard.

Bernard stał się sławny w latach siedemdziesiątych, kiedy jego singiel The Rose Bay Ferry osiągnął numer jeden na australijskiej Top 40 Charts. Wyprodukował wiele najlepiej sprzedających się albumów. Najnowszy to album z wieloma jego ulubionymi piosenkami wydanymi przez ABC Records:  The Quirky Works of Bernard Bolan? Jego kompozycje zostały nagrane przez wielu australijskich artystów.

Niezależnie od tego, czy śpiewa o swoich psach, swoich ukochanych, swoim życiu jako miejskiego dżentelmena, czy o tym, że jego sprzęt zaczepił o drzwi windy, występ Bernarda Bolana jest niezapomnianym przeżyciem.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Saint-Tropez blues/Barbecue-La ponche-Tumbleweed/Paris-Saint-Tropez	Marie Laforet	04.1961	48[3]	-	Fontana 460.710	[written by Henri Crolla - André Hodeir]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Marie Laforêt	Marie Laforêt	.1964	104[18]	-	International IN LP 80 003	-
Album N° 3	Marie Laforêt	12.1967	2[25]	-	Festival MFV S-3124	-
Compilation 63-68 (Album 69)	Marie Laforêt	12.1969	4[9]	-	-	-
Marie Laforêt 73	Marie Laforêt	06.1973	3[48]	-	Polydor 2393065	-
Reconnaissances	Marie Laforêt	10.1993	27[5]	-	Une 191 309 2	-
Intégrale	Marie Laforêt	03.2020	103[1]	-	Polydor 538 773-9	-

Luiz Bonfá

 Luiz Floriano Bonfá (ur. 17 października 1922r-zm. 12 stycznia 2001) był brazylijskim gitarzystą i kompozytorem . Najbardziej znany był z kompozycji, które napisał do filmu Czarny Orfeusz .



Luiz Floriano Bonfá urodził się 17 października 1922 roku w Rio de Janeiro . Od 11 roku życia studiował w Rio pod okiem urugwajskiego gitarzysty klasycznego Isaíasa Sávio. Te cotygodniowe lekcje wymagały długich, trudnych dojazdów pociągiem (2 i pół godziny w jedną stronę) i pieszo z jego domu rodzinnego w Santa Cruz, zachodniej wsi. przedmieścia Rio de Janeiro do domu nauczyciela na wzgórzach Santa Teresa . Biorąc pod uwagę niezwykłe poświęcenie i talent Bonfá do gry na gitarze, Sávio wybaczył dziecku niemożność opłacenia lekcji.

Bonfá po raz pierwszy zyskał rozgłos w Brazylii w 1947 roku, kiedy pojawił się w Rádio Nacional w Rio , wówczas ważnym wydarzeniem dla wschodzących talentów. Był członkiem grupy wokalnej Quitandinha Serenaders pod koniec lat czterdziestych. Niektóre z jego pierwszych kompozycji, jak „Ranchinho de Palha”, „O Vento Não Sabe”, zostały nagrane i wykonane przez brazylijskiego croonera Dicka Farneya w latach pięćdziesiątych. 

Pierwszym hitem Bonfá był „De Cigarro em Cigarro” nagrany przez Nora Ney w 1957 roku. To właśnie dzięki Farneyowi Bonfá został przedstawiony Antônio Carlosowi Jobimowi i Viniciusowi de Moraesowi , czołowemu zespołowi kompozytorów stojącemu za światową eksplozją   bossa novy pod koniec lat pięćdziesiątych do siedemdziesiątych XX wieku, stając się gorączką w Stanach Zjednoczonych. 

Bonfá współpracował z nimi oraz z innymi wybitnymi brazylijskimi muzykami i artystami przy produkcji antologicznej sztuki de Moraesa Orfeu da Conceição , która kilka lat później dała początek filmowi Marcela Camusa Black Orpheus. W okresie rozkwitu kwitnącej sceny jazzowej w Rio de Janeiro, współpraca muzyków, artystów i dramaturgów była na porządku dziennym przy tego typu przedstawieniach teatralnych. Bonfá napisał część oryginalnej muzyki z filmu, w tym utwory „Samba de Orfeu” i jego najsłynniejszą kompozycję „ Manhã de Carnaval ” (z których Carl Sigman później napisał inny zestaw tekstów po angielsku zatytułowany „A Day in the Life of a Fool”), który znalazł się wśród dziesięciu najlepszych standardów granych na całym świecie, według Księgi Rekordów Guinnessa .

Jako kompozytor i wykonawca, Bonfá w głębi serca był przedstawicielem śmiałego, lirycznego, bujnie zaaranżowanego i naładowanego emocjonalnie stylu samba-canção , który poprzedzał pojawienie się bardziej wyrafinowanego i stonowanego stylu bossa novy João Gilberto . Jobim , João Donato , Dorival Caymmi i innych współczesnych,którzy również byli w istocie muzykami samba-canção , aż nagła, ogromna popularność wyjątkowego stylu gry na gitarze i ekspresyjnie wyciszonego wokalu młodego Gilberto przekształciła dzisiejszą muzykę w muzykę przyszłości. Film Camusa oraz współpraca Gilberto i Jobima z amerykańskimi jazzmanami, takimi jak Stan Getz i Charlie Byrd zrobił wiele, aby zwrócić uwagę świata na brazylijską muzykę popularną, a Bonfá stał się bardzo widocznym ambasadorem muzyki brazylijskiej w Stanach Zjednoczonych, poczynając od słynnego koncertu Bossa Nova z listopada 1962 roku w nowojorskiej Carnegie Hall .

Bonfá pracował z amerykańskimi muzykami, takimi jak : Quincy Jones , George Benson , Stan Getz i Franka Sinatrę , nagrywając kilka albumów, podczas gdy w USA Elvis Presley zaśpiewał kompozycję Bonfá „Almost in Love” z tekstem  Randy Starr w 1968r w filmie MGM  Live a Little, Love a Little . Warto również zwrócić uwagę na jego „ The Gentle Rain ” z tekstem  Matta Dubeya i „Sambolero”.

Bonfá zmarła na raka prostaty w wieku 78 lat w Rio de Janeiro 12 stycznia 2001 r.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Bonfa Burrows Brazil	Luiz Bonfa with Don Burrows & George Golla	08.1980	92[1]	-	Cherry Pie CPF 1045	-

 

Frank Bourke

 Australijski muzyk (fortepian) i lider zespołu. Frank urodził się 6 marca 1923 roku w Coonabarabran N.S.W. i dorastał na farmie swojego ojca "Killarney", niedaleko Binnaway. Jego rodzice wysłali go na studia muzyczne w Binnaway Convent School, kiedy wykazał się niezwykłym talentem w młodym wieku. Jego pierwsze profesjonalne zaangażowanie muzyczne miało miejsce w wieku 13 lat. 

Prowadził założoną w 1936 roku White Rose Orchestra  z bratem Patrickiem i Johnem Mathersonem grającymi na banjo i mandolinie, Andy Pono na saksofonie i sam Frank grający na pianinie. Era White Rose Orchestra zakończyła się śmiercią Franka Bourke w 1989 roku.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Everybody's favourites	Frank Bourke	08.1985	29[13]	-	J&B; JB 213	-

 

Shane Bourne

Shane Bourne (urodzony 24 listopada 1949r w Melbourne w Australii) to australijski komik , aktor, muzyk i prezenter telewizyjny.
Współzałożyciel australijskiego zespołu Bandicoot z Mickiem Fettes (dawniej z zespołu Madder Lake). W 1976 roku wydali album zatytułowany Bandicoot ,z singlem który znalazł się na liście 100 najlepszych singli Living Off The Radio.



Bourne był znaną postacią komediową w latach 80. i 90-tych, grając rolę aktorską w australijskiej wersji brytyjskiego serialu Are You Being Served? (w 1980 i 1981). Miał regularne występy w   programie Hey Hey It's Saturday (1988–1994) w różnych szkicach, ale pojawił się głównie w segmencie Great Aussie Joke . Wystąpił w krótkotrwałym serialu Bingles w 1992 i 1993 roku. W 1996 roku Bourne gościł w reaktywowanym Blankety Blanks , który trwał tylko dwa sezony. 

Miał też dramatyczne role; zagrał w 3 odcinkach serialu  Prisoner na początku lat 80-tych jako 3 różne role gościnne. Miał gościnną rolę w The Flying Doctors w 1995 roku.
 

Bourne zmienił aktorstwo dramatyczne i został doceniony przez krytyków. Po gościnnym występie w dwóch odcinkach w Blue Heelers w 2000 roku, Bourne wcielił się w główną rolę prawnika „Happy” Henderson, występując u boku Kerry Armstrong w prawniczym serialu MDA ABC1 .Program zakończył się po trzecim sezonie we wrześniu 2005 roku. Ten program przyniósł mu 2 nagrody . Zagrał także niewielką rolę w filmie Kokoda , australijskim filmie o II wojnie światowej na torze Kokoda, gdzie grał  lekarza batalionu.

Bourne był gospodarzem serialu telewizyjnego Thank God You're Here od 2006 do 2009. W 2006 roku był gospodarzem How the Hell Did We Get Here? , serial wyemitowany na antenie ABC1 .
Bourne zaczął grać w serialu dramatycznym Channel Seven , City Homicide w dniu 27 sierpnia 2007.  Pojawił się w serialu aż do jego zakończenia po sezonie 5 w 2011.

W 2012 roku Bourne pojawił się w krótkotrwałym dramacie Tricky Business , który był emitowany na kanale numer dziewięć . Zagrał także w filmie telewizyjnym The Great Mint Swindle .

Ma córkę Ruby Louise Bourne (ur. 20 listopada 1990). 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
The Great Aussie Joke	Shane Bourne with Maurie Fields	01.1989	60[9]	-	Hammard HAM 186	-

Roy C

 Właśc. Roy Charles Hammond, ur. w 1943 r. w Nowym Jorku, USA.
Członek grupy The Genies, z którą nagrywał dla różnych wytwórni i miał niewielki hit "Who's That Knocking" in 1958 (#72 Pop) .

 

Nagrał też singla "Mama Blow Your Top" dla wytwórni Forum jako Roy Hammond & The Genies W pamięci słuchaczy zapisał się utworem "Shotgun Wedding" (z 1965 r.), który wszedł do amerykańskiej, rhythm'n' bluesowej Top 20, a w Wielkiej Brytanii był jeszcze bardziej popularny, osiągając w 1966 r. miejsce 6. i powtórnie wchodząc do Top 10 w 1972 roku.
Później bez powodzenia nagrywał dla wy twórni Black Hawk i Shout.
 

W 1971 r. zarejest rował we własnej firmie Alaga piosenkę "Got To Get Enough (Of Your Sweet Love Stuff)", która stała się sporym przebojem soulowym.
 

Później odnosił jeszcze umiarkowane sukcesy nagrywając dla wytwórni Mercury Records.
Napisał tez pio senkę "Honey I Still Love You" - bestseller roku 1972 angielskiej rock'n'rollowej grupy Mark IV.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shotgun wedding/ I’m Gonna Make It	Roy C	05.1966	6[11]	-	Black Hawk 12 101	[Writer : Roy Charles Hammond][ Producers : Roy Charles Hammond / Bill Seabrook]
Shotgun wedding [reissue]	Roy C	01.1973	8[13]	-	UK

 

 

Phil Coulter

 Ur. w lutym 1942 w Derry (Irlandia Płn.). Jeden z najbardziej eklektycznych i szanowanych aranżerów i muzyków irlandzkich z lat 60-tych. Karierę rozpoczynał jako kompozytor od przeboju "Foolin' Time" napisanego dla zespołu Capitol Showband. W tym czasie studiował na Queen's University w Dublinie. 

Jego talent zauważył szybko jeden z czołowych przedstawicieli irlandzkiego przemysłu rozrywkowego Philip Solomon. Coulter początkowo współpracował z takimi big-bandami, jak Cadets i Pacific, pisał też dalej dla Capitol - był nawet autorem utworu, z którym zespół ten pojechał na Konkurs Piosenki Eurowizji w 1965-"Walking The Streets In The Rain". W tym czasie udzielał się też w innych kierowanych przez Solomona formacjach, np. Twinkle, która wylansowała przebój "Terry" w aranżacji Coultera.
 

Coulter miał też swój wkład w dyskografię Them - był autorem motorycznego "I Can Only Give You Everything". Po odejściu ze stajni Solomona w 1967, Coulter podjął współpracę z Billem Martinem - stworzyli jeden z najpopularniejszych duetów tamtych czasów. Coulter i Martin potrafili z łatwością produkować łatwo wpadające w ucho hity popowe, a sławę międzynarodową zdobyli dzięki utworowi "Puppet On A String", którym Sandie Shaw zwyciężyła Konkurs Eurowizji. O mało co nie powtórzyli tego "Congratulations" dla Cliffa Richarda. Coulter poprowadził potem do zwycięstwa rodaczkę - zaaranżował "All Kinds Of Everything", który w wykonaniu Dany zajął 1. miejsce w konkursie.
 

W tym samym roku Coulter i Martin otrzymali zamówienie na oficjalny hymn angielskiej drużyny piłkarskiej występującej w mistrzostwach świata - efektem był utwór "Back Home", który przez długi czas okupował 1. miejsce na brytyjskich listach przebojów. Coulter nie zerwał kontaktów ze sceną irlandzkiego folka - współpracował z jednym z zespołów ze stajni Solomona, The Dubliners. Później był też producentem nagrań Planxty.

 W połowie lat 70-tych Coulter i Martin zostali zaproszeni do współpracy ze szkocką dziecięcą formacją Bay City Rollers, dla której napisali całą serię przebojów, m.in. "Remember (Sha La La)", "Shang-A-Lang", "Summerlove Sensation" i "All Of Me Loves All Of You". W tym samym okresie duet napisał też kilka przebojów wykonywanych przez Kenny'ego oraz kilka utworów dla komika Billy'ego Connolly'ego - m.in. numer "D.I.V.O.R.C.E.", który dotarł do 1. miejsca list brytyjskich.
 

Po zakończeniu współpracy z Martinem pod koniec lat 70-tych Coulter zaczął się specjalizować w utworach orkiestrowych, które zdobyły wielką popularność w społecznościach irlandzkich na całym świecie. W życiu prywatnym nie odnosił takich sukcesów, jak w zawodowym - jego rodzina przeżyła kilka tragedii. Syn Coultera urodził się z zespołem Downa i zmarł w wieku trzech lat. Utwór "Scorn Not His Simplicity" był epitafium dla niego. Siostra Coultera utopiła się, przez co sam kompozytor na jakiś czas wycofał się z działalności muzycznej. Długa kariera Coultera jako producenta, aranżera, kompozytora i muzyka zasługuje na szczególną uwagę zwłaszcza dlatego, że potrafił on znaleźć się w tak różnych gatunkach muzycznych - od folku przez muzykę orkiestrową po prosty, przebojowy pop. 

 

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sea Of Tranquility	Phil Coulter	10.1984	46[14]	-	K-Tel Ireland KLP 185	-
Phil Coulter's Ireland	Phil Coulter	05.1985	86[1]	-	K-Tel ONE 1296	-

Tony Camillo's Bazuka

W 1975 roku słynny producent, autor tekstów i aranżer Tony Camillo ( „Midnight Train To Georgia” - Gladys Knight , „Band Of Gold” - Freda Payne , „Give Me Just A Little More Time” - The Chambers Brothers i wiele innych) otrzymał telefon od swojego ówczesnego menedżera, Boba Marcucciego , który zapytał: „Czy możesz napisać piosenkę i nazwać ją „ Dy No Mite ”?

Wydawało się, że młoda gwiazda komedii telewizyjnej, JJ Johnson, urzekał młodych widzów swoim przesadnym okrzykiem „Dy-No-Mite!” Tony, nie traktując tego zbyt poważnie, przygotował piosenkę i wezwał kilku czołowych nowojorskich muzyków ( The Becker Brothers, Steve Gadd, Barry Miles, Lew Degatto, Jeff Miranov i inni), aby stworzyli utwór. Nagrali utwór w jeden dzień, a gotowy singiel dostarczyli Bobowi Marcucci następnego dnia.

 

Bazuka była instrumentalną rhythm'n'bluesową stworzoną przez producenta Tony Camillo,który współpracował z minn. Gladys Knight and the Pips, The Three Degrees, Stevie Wonderem, Millie Jackson i innymi. Zespół wydał album Bazuka dla wytwórni A&M; w 1975r na którym znalazł się przebojowy singiel "Dynomite" ,który oprócz 10 miejsca na liście Billboard był także #29 na liście R&B; i #11 na Hot Dance/Disco.Następny singiel "Love Explosion" sprzedawał się słabo trafiając na 92 miejsce R&B.;

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dynomite - Part I & Part II	Bazuka	04.1975	28[5]	10[20]	A&M; AMS 7168	[written by Tony Camillo][produced by Tony Camillo]
Love Explosion / Bazuka Limited	Bazuka	.1975	-	-	A&M; 16 520 AT	[written by Tony Camillo][produced by Tony Camillo]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bazuka	Bazuka	.1975	-	-	A&M; SP-3411	[produced by Tony Camillo ]