Luiz Floriano Bonfá urodził się 17 października 1922 roku w Rio de Janeiro . Od 11 roku życia studiował w Rio pod okiem urugwajskiego gitarzysty klasycznego Isaíasa Sávio. Te cotygodniowe lekcje wymagały długich, trudnych dojazdów pociągiem (2 i pół godziny w jedną stronę) i pieszo z jego domu rodzinnego w Santa Cruz, zachodniej wsi. przedmieścia Rio de Janeiro do domu nauczyciela na wzgórzach Santa Teresa . Biorąc pod uwagę niezwykłe poświęcenie i talent Bonfá do gry na gitarze, Sávio wybaczył dziecku niemożność opłacenia lekcji.
Bonfá po raz pierwszy zyskał rozgłos w Brazylii w 1947 roku, kiedy pojawił się w Rádio Nacional w Rio , wówczas ważnym wydarzeniem dla wschodzących talentów. Był członkiem grupy wokalnej Quitandinha Serenaders pod koniec lat czterdziestych. Niektóre z jego pierwszych kompozycji, jak „Ranchinho de Palha”, „O Vento Não Sabe”, zostały nagrane i wykonane przez brazylijskiego croonera Dicka Farneya w latach pięćdziesiątych.
Pierwszym hitem Bonfá był „De Cigarro em Cigarro” nagrany przez Nora Ney w 1957 roku. To właśnie dzięki Farneyowi Bonfá został przedstawiony Antônio Carlosowi Jobimowi i Viniciusowi de Moraesowi , czołowemu zespołowi kompozytorów stojącemu za światową eksplozją bossa novy pod koniec lat pięćdziesiątych do siedemdziesiątych XX wieku, stając się gorączką w Stanach Zjednoczonych.
Bonfá współpracował z nimi oraz z innymi wybitnymi brazylijskimi muzykami i artystami przy produkcji antologicznej sztuki de Moraesa Orfeu da Conceição , która kilka lat później dała początek filmowi Marcela Camusa Black Orpheus. W okresie rozkwitu kwitnącej sceny jazzowej w Rio de Janeiro, współpraca muzyków, artystów i dramaturgów była na porządku dziennym przy tego typu przedstawieniach teatralnych. Bonfá napisał część oryginalnej muzyki z filmu, w tym utwory „Samba de Orfeu” i jego najsłynniejszą kompozycję „ Manhã de Carnaval ” (z których Carl Sigman później napisał inny zestaw tekstów po angielsku zatytułowany „A Day in the Life of a Fool”), który znalazł się wśród dziesięciu najlepszych standardów granych na całym świecie, według Księgi Rekordów Guinnessa .
Jako kompozytor i wykonawca, Bonfá w głębi serca był przedstawicielem śmiałego, lirycznego, bujnie zaaranżowanego i naładowanego emocjonalnie stylu samba-canção , który poprzedzał pojawienie się bardziej wyrafinowanego i stonowanego stylu bossa novy João Gilberto . Jobim , João Donato , Dorival Caymmi i innych współczesnych,którzy również byli w istocie muzykami samba-canção , aż nagła, ogromna popularność wyjątkowego stylu gry na gitarze i ekspresyjnie wyciszonego wokalu młodego Gilberto przekształciła dzisiejszą muzykę w muzykę przyszłości. Film Camusa oraz współpraca Gilberto i Jobima z amerykańskimi jazzmanami, takimi jak Stan Getz i Charlie Byrd zrobił wiele, aby zwrócić uwagę świata na brazylijską muzykę popularną, a Bonfá stał się bardzo widocznym ambasadorem muzyki brazylijskiej w Stanach Zjednoczonych, poczynając od słynnego koncertu Bossa Nova z listopada 1962 roku w nowojorskiej Carnegie Hall .
Bonfá pracował z amerykańskimi muzykami, takimi jak : Quincy Jones , George Benson , Stan Getz i Franka Sinatrę , nagrywając kilka albumów, podczas gdy w USA Elvis Presley zaśpiewał kompozycję Bonfá „Almost in Love” z tekstem Randy Starr w 1968r w filmie MGM Live a Little, Love a Little . Warto również zwrócić uwagę na jego „ The Gentle Rain ” z tekstem Matta Dubeya i „Sambolero”.
Bonfá zmarła na raka prostaty w wieku 78 lat w Rio de Janeiro 12 stycznia 2001 r.
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | Aus | N.Zel | Wytwórnia [Aus] |
Komentarz |
| Bonfa Burrows Brazil | Luiz Bonfa with Don Burrows & George Golla | 08.1980 | 92[1] | - | Cherry Pie CPF 1045 | - |
