Philip George

Philip George (ur. Philip George Woodhead 13 czerwca 1993 r.) To angielski DJ i producent muzyczny z Nottingham . Najbardziej znany jest z singla „ Wish You Were Mine ” z 2014 roku , który osiągnął najwyższe miejsce na 2 miejscu brytyjskiej listy singli . Drugi singiel z udziałem Antona Powersa zatytułowany „ Alone No More ” został wydany 2 października 2015 r. Piosenka znalazła się na listach przebojów pod numerem 4, stając się drugim najlepszym singlem George'a w Wielkiej Brytanii.
W każdy czwartek miał swój program w KISS FM od 12 rano do 1 w nocy, prezentując głównie mieszane rytmy house . Program zakończył się w 2018 roku. 

Philip George po raz pierwszy wydał muzykę w 2010 roku pod pseudonimem Woody. Te utwory pojawiły się po raz pierwszy w holenderskiej wytwórni Liquicity . 

 28 grudnia 2014 r. George wydał swój debiutancki singiel „ Wish You Were Mine ”. Piosenka zawiera próbkę utworu Stevie Wondera z 1969 roku „ My Cherie Amour ”. W dniu 4 stycznia 2015 r. piosenka weszła na brytyjską listę przebojów pod numerem dwa, za utrzymaną na pierwszym miejscu  „ Uptown Funk ” Marka Ronsona i Bruno Marsa .  Jego drugi singiel „Alone No More” został wydany 2 października 2015 r. Piosenka stała się jego drugim  singlem w Top5 w Wielkiej Brytanii, debiutując na czwartym miejscu.
 
Młody brytyjczyk został odkryty na Soundcloud, gdzie zdobył uznanie ponad milionowej rzeszy miłosników muzyki klubowej. DJ piosenkę „Wish You Were Mine” nagrał już w 2013 roku, ale na jej wydanie zdecydował się rok później po podpisaniu kontraktu płytowego z wytwórnią. Fani dość długo oczekiwali na teledysk do utworu, ale w pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia klip wreszcie miał swoją premierę.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wish You Were Mine	Philip George	01.2015	2[29]	-	3Beat/AATV GBSXS 1400238	[platinum-UK][written by Stevie Wonder, Sylvia Moy, Henry Cosby][produced by Philip George]
Alone No More	Philip George with Anton Powers	10.2015	4[18]	-	3Beat GBSX S1500107	[gold-UK][written by Steven Dubin,Andrea Martin,Ivan Matias][produced by Philip George]

Manfred Mann

Podczas brytyjskiego beatowego boomu zapoczątkowanego przez Beatlesów w pierwszej połowie lat sześćdziesiątych kilka zespołów rhythm'n'bluesowych próbowało z różnym powodzeniem popłynąć na fali. Spośród nich największy komercyjny sukces odniosła grupa Manfred Mann (z nazwą zaczerpniętą wprost od nazwiska lidera).

Założycielami formacji występującej najpierw jako Mann-Hugg Blues Brothers byli Manfred Mann (właśc. Michael Lubowitz, ur. 21.10. 1940 r. w Johannesburgu, Południowa Afryka, instrumenty klawiszowe) oraz Mike Hugg (ur. 11.08.1942 r. w Andover w hrabstwie Hampshire, Anglia, perkusja, wibrafon). Nazwę Manfred Mann przyjęli wkrótce po przyłączeniu się Paula Jonesa (właśc. Paul Pond, ur. 24.02.1942 r. w Portsmouth w hrabstwie Hampshire. Anglia; harmonijka ustna, śpiew). Skład grupy uzupełnili Mike Vickces (ur. 18.04.1941 r. w Southampton w hrabstwie Hampshire, Anglia; flet, gitara, saksofon) i Tom McGuinness (ur. 2.12.1941 r. w Londynie, Anglia; bas), który zastąpił występującego przelotnie Dave'a Richmonda.

Zespół podpisał kontrakt z poszukującą gwałtownie młodych talentów wytwórnią HMV i po niepowodzeniu instrumentalnego singla zwrócił na siebie uwagę chwytliwym tematem "Cock-A-Hoop". Charakterystyczne oparte na wyeksponowanej harmonijce ustnej Jonesa brzmienie grupy szybko wypromowało ją do czołówki brytyjskiej. Dwa z wczesnych singli zespołu wykorzystano jako sygnał pionierskiego, lansującego muzykę beatową radiowego programu "Ready Steady Go", a temat "5-4-3-2-1" trafił na początku 1964 r. do brytyjskiej Top 10. Latem na czoło listy wszedł równie dynamiczny utwór "Do Wah Diddy Did-dy", otwierając trwającą do lata serię singlowych przebojów zespołu: "Sha La La", "Come Tomorrow", "Oh No! Not My Baby" oraz "If You Got To Go, Go Now", autorstwa Boba Dylana.

W maju 1966 r. zespół po raz drugi znalazł się na pierwszym miejscu Top 20 przebojem "Pretty Flamingo", który miał być ostatnim singlowym nagraniem z udziałem Jonesa. Odejście wokalisty decydującego się na solową karierę (udokumentowaną przebojami "I've Been A Bad Bad Boy" i "High Time" oraz główną rolę w filmie "Przywilej" Petera Wotkinsa ) i nie wróżyło nic dobrego w czasach, gdy zmiany personalne w zespołach wiązały się z natychmiastową klątwą rzucaną przez media i fanów.

Wokalistę zastąpił Michael D'Abo (ur. 1.03.1944 r. w Londynie) pozyskany z grupy A Band Of Angels, która pozbyła się go skwapliwie, preferując młodego Roda Stewarta. Nieco wcześniej Manfred Mann opuścił też Vickers, podejmując lukratywną karierę kompozytora telewizyjnego. Na gitarze basowej zastąpił go Jack Bruce, McGuinness zaś przejął bardziej mu odpowiadającą funkcję gitarzysty prowadzącego. Do grupy dołączyli na krótko Henry Lowther (trąbka) i Lyn Dobson (saksofon), a w miejsce Bruce'a (organizującego już supergrupę Cream ) przyjęto Klausa Voormana (ur. 29.04.1942 r. w Berlinie, z zespołu Paddy, Klaus And Gibson, autora okładki albumu "Revolver" Beatlesów ).

Z D'Abo w roli wokalisty, zespół powiększył kolekcję przebojów tematem Boba Dylana "Just Like A Woman", pierwszym nagranym dla wytwórni Fontana. Michael zaaklimatyzował się szybko w zespole, który ku zaskoczeniu krytyków promował kolejne przeboje pomimo braku charyzmatycznego Paula Jonesa. Tematy "Semi-Detached Suburban Mr Jones" i "Ha! Ha? Said The Clown", utrzymane w tradycyjnym brzmieniu grupy, trafiły do Top 5 w krótkim odstępie czasu w 1967 r. Manfred Mann uznano za najlepszy obok amerykańskich Byrds interpretatorów muzyki Dylana, z czym zgadzał się również sam twórca. Dowodem tego był trzeci przebój zespołu na syczycie Top 20. zaskakująca wersja dylanowskiego tematu "Mighty Quinn" z grudnia 1967 r.
Lata sześćdziesiąte Manfred Mann zakończyli mocnym akcentem, wprowadzając na listy single "My Name Is Jack", "Fox On The Run" i "Raggamufin Man", po czym oddawszy popowe insygnia, poświęcili się bardziej progresywnej muzyce.

Albumy zespołu prezentowały zawsze o wiele bardziej soczyste, niż single, brzmienie, ujawniając wszechstronność muzyków równie dobrze czujących się w jazzie, jak i w bluesie. Na początku lat siedemdziesiątych Mann założył jazz-rockową formację Chapter Three, a później art-rockowy Earth Band, (Mac Guinness natomiast występował wraz z Hughie Flintem w popularnym folk-rockowym zespole McGuinness Flint ). Manfred Mann, posiadający do dziś licznych fanów, byli bez wątpienia jedną z najlepszych beatowych grup lat sześćdziesiątych.

Single
Data wydania	Tytuł	UK Top 40	Billboard	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
01.64	5-4-3-2-1/Without You	5[13]	-	HMV POP 1252/Prestige 45 - 312	[written by Paul Jones/Mike Hugg/Manfred Mann][produced by Manfred Mann]
04.64	Hubble Bubble [Toil And Trouble]/I'm Your Kingpin	11[8]	-	HMV POP 1282/Ascot AS 2151	[written by Paul Jones/Mike Hugg/Manfred Mann,Mike Vickers,Tom McGuinness][produced by Manfred Mann]
07.64	Do Wah Diddy Diddy/What You Gonna Do	1 [2][14]	1[2][13]	HMV POP 1320/Ascot AS 2157	[silver-UK][w 1964 hit w USA-EXCITERS] [written by Ellie Greenwich/Jeff Barry][produced by Manfred Mann]
10.64	Sha La La/John Hardy	3[12]	12[12]	HMV POP 1346/Ascot AS 2165	[w 1964r hit w USA-Shirelles] [written by Robert Taylor/Robert Moseley][produced by Manfred Mann]
01.65	Come Tomorrow/What Did I Do Wrong	4[9]	50[6]	HMV POP 1381/Ascot AS 2170	[original Marie Knight] [written by Bob Elgin/Dolores Philips/Frank Augustus][produced by Manfred Mann]
04.65	Oh No, Not My Baby/What Am I Doing Wrong	11[10]	-	HMV POP 1413/-	[written by C.King-G.Goofin][produced by Manfred Mann] [Oryginalnie nagrana przez The Shirelles]
06.65	My little red book/What Am I Doing Wrong	-	124[2]	-/Ascot 2184	[piosenka z filmu "What's New Pussycat"][#52 hit for Love in 1966r]
09.65	If You Gotta Go, Go Now/Stay Around	2[12]	-	HMV POP 1466/Ascot AS 2194	original by Bob Dylan [written by Bob Dylan][produced by Manfred Mann]
04.66	Pretty Flamingo/You're Standing By	1[3][12]	29[8]	HMV POP 1523/United Artists UA 50040	[silver-UK][written by Mark Barkan][produced by Manfred Mann]
07.66	You Gave Me Somebody To Love/Poison Ivy	36[4]	-	HMV POP 1541/-	[written by Ross,Vini Poncia,Peter Anfreoli] [produced by Manfred Mann]
08.66	Just Like A Woman/I Wanna Be Rich	10[10]	101[6]	Fontana TF 730/Mercury 72607	[written by Bob Dylan] [produced by Manfred Mann]
10.66	Semi-Detatched Suburban Mr. James/Morning After The Party	2[12]	-	Fontana TF 757/Mercury 72629	[silver- UK][written by Geoff Stevens/John Carter][produced by Manfred Mann]
03.67	Ha!Ha! Said the clown/Feeling so good	4 [11]	-	Fontana TF 812/Mercury 72675	[written by Anthony Hazzard] [produced by Manfred Mann]
05.67	Sweet pea/One way	36[4]	-	Fontana TF 826/-	[written by Tommy Roe][oryginalnie nagrana przez Tommy Roe]
01.68	Mighty queen/By request -Edwin Garvey	1[2][11]	10 [11]	Fontana TF 897/Mercury 72770	[silver-UK][written by Bob Dylan] [produced by Manfred Mann]
04.68	My name is Jack/There is a man	8[11]	104[4]	Fontana TF 943/Mercury 72822	[written by John Simon] [produced by Manfred Mann]
11.68	Fox on the run/Too many people	5[12]	97 [2]	Fontana TF 985/Mercury 72879	[written by Tony Hazzard][produced by Manfred Mann][oryginal by Hazzard & Barnes]
04.69	Ragamuffin/A'B' side	8[11]	-	Warner Bros WB 67/Mercury 72921	[written by Mitch Murray/Peter Callander][produced by Manfred Mann]
10.1971	Please Mr Henry/Prayer	-	108[1]	-/Mercury 72 822	[written by Bob Dylan][produced by Manfred Mann,Dave Hadfield]
	MANFRED MANN' S EARTHBAND
02.1972	Living without you /Tribute	-	69[7]	Philips 6006 122/Polydor 14 113	[written by Randy Newman][produced by David Mackay]
07.1972	I'm up and I'm leaving/Part time man	-	112[2]	-/Polydor 14 130	[written by Michael Sadler,Manfred Mann][produced by Manfred Mann,Dave Hadfield]
09.1973	Joybringer	9[10]	-	Vertigo 6059 083/-	[written by Gustave Holst,Manfred Mann,Chris Slade,Mick Rogers][produced by Manfred Mann]
04.1976	Spirit in the night/Questions	-	97[3]	-/Warner 8152	[written by Bruce Springsteen][produced by Manfred Mann and the Earth Band]
08.1976	Blinded by the light/Starbird #2	6[10]	1[1][20]	Bronze BRO 29/Warner 8252	[gold] [written by Bruce Springsteen][produced by Manfred Mann and the Earth Band]
04.1977	Spirit in the night /As above so below	-	40[8]	-/Warner 8355	[written by Bruce Springsteen][produced by Manfred Mann and the Earth Band]
05.1978	Davy' s on the road again/Bouillabaisse	6[12]	-	Bronze BRO 52/-	[written by : John Simon/Robbie Robertson][produced by Manfred Mann and the Earth Band]
06.1979	You angel you/"Belle" on the earth	54[5]	58[7]	-/Warner 8850	[written by Bob Dylan][produced by Anthony Moore]
07.1979	Don't kill it Carol/Blinded By The Light	45[4]	-	Bronze BRO 77/-	[written by Mike Heron][produced by Anthony Moore]
03.1981	For you/Fool i am	-	106[1]	-/Warner 49 678	[written by Bruce Springsteen][produced by Manfred Mann]
01.1984	Runner/Where do they send them	-	22[15]	-/Arista 9143	[written by Ian Thomas][produced by Manfred Mann]
EP's
11.1964	Groovin' with Manfred Mann	3[18]	-	HMV 7EG 8876	-
06.1965	The one in the middle	1[4][38]	-	HMV 7EG 8908	[produced by John Burgess]
11.1965	No living without loving	1[7][24]	-	HMV 7EG 8922	[produced by John Burgess]
04.1966	Machines	1[1][13]	-	HMV 7EG 8942	[produced by John Burgess]
06.1966	Instrumental Asylum	3[9]	-	HMV 7EG 8949	[produced by John Burgess]
10.1966	As was	4[9]	-	HMV 7EG 8962	-

Albumy
Data wydania	Tytuł	UK Top 40	Billboard	Wytwórnia [UK}	Komentarz
11.64	The Manfred Mann album	-	35[18]	Ascot 16 015 [US]
09.64	The Five faces of Manfred Mann	3[24]	141[4]	HMV CLP 1731	[produced by John Burgess]
10.65	Mann made	7[11]	-	HMV CLP 1911	[produced by John Burgess]
09.66	Mann made hits	11[18]	-	HMV CLP 3559
10.66	As is	22[4]	-	Fontana TL 5377	[produced by Shel Talmy]
01.67	Soul of Mann	40[1]	-	HMV CLP 3594	[produced by John Burgess]
06.68	The Mighty Queen	-	176[5]	Mercury 61 168 [US]
	MANFRED MANN EARTHBAND
02.72	Manfred Mann' s Earth Band	-	138[6]	Philips 6308 086	[produced by Manfred Mann, Dave Hadfield, David MacKay]
06.1973	Get your rocks off	-	196[2]	Vertigo 6360 087	[produced by Manfred Mann]
03.74	Solar fire	-	96[15]	Bronze ILPS 9265	[produced by Manfred Mann and Earth Band]
11.74	The Good Earth	-	157[3]	Bronze ILPS 9306	[produced by Manfred Mann and Earth Band]
09.1975	Nightingales & bombers	-	120[10]	Bronze ILPS 9337	[produced by Manfred Mann and Earth Band]
09.1976	The roaring silence	10[9]	10[37]	Bronze ILPS 9357	[gold] [produced by Manfred Mann and Earth Band]
06.1978	Watch	33[6]	83[6]	Bronze BRON 507	[produced by Manfred Mann and Earth Band]
03.1979	Angel station	30[8]	144[13]	Bronze BRON 516	[produced by Manfred Mann,Anthony Moore]
08.79	Semi-detached suburban/20 Great hits of the sixties/	9[14]	?	EMI EMTV 19
10.80	Chance	-	87[16]	Bronze BRON 529	[produced by Manfred Mann,Trevor Rabin]
02.1983	Somewhere in Africa	87[1]	40[21]	Bronze BRON 543	[produced by Manfred Mann]
01.1993	Ages of Mann-22 Classic hits of the 60' s	23[5]	-	PolyGram TV 514 326-2
09.1994	The very best of Manfred Mann's Earth Band	69[1]	-	Arcade 8800068
06.2006	The world of Mann-The very best of	24[2]	-	Universal 9839162

Mandy Moore

Mandy Moore to wszechstronnie utalentowana artystka, która śpiewa swoje własne kompozycje, i która jest gospodarzem własnego show w MTV (już drugi sezon). Jako aktorka zadebiutowała w filmie Garry’ego Marshalla "The Princess Diaries", obok Anne Hathaway i Julie Andrews.

Moore już jako 6-latka wiedziała, że chce spędzić życie na scenie. Nawiązała współpracę z teatrem muzycznym i śpiewała narodowy hymn podczas wydarzeń sportowych w rodzinnym Orlando na Florydzie. Tam odnalazł ją jeden z producentów muzycznym i zaprosił na nagranie profesjonalnego demo.

Jako 15-latka Mandy swoją debiutancką płytę "So Real" (1999), która zawierała przebojowy singiel "Candy" (platynowa płyta!). Płyta "So Real" sprzedała się w nakładzie 3 milionów egzemplarzy. W 2001 roku Moore wydała swoją drugą płytę zatytułowaną po prostu "Mandy Moore", zawierającą takie przeboje jak: "In My Pocket", "Cry" oraz "Crash". Na scenie Moore występowała wspólnie z N’Sync i Backstreet Boys.

Dużą popularność wśród miłośników kina zdobyła dzięki roli w filmie "Szkoła uczuć", za którą otrzymała nagrodę MTV.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Candy	Mandy Moore	09.1999	6[20]	91[5]	550 Music 79 240	[gold-US][written by Tony Battaglia, Dave Katz, Denise Rich][producer by Denise Rich,Dave Katz,Denny Kleiman]
I wanna be with you	Mandy Moore	06.2000	21[13]	24[17]	550 Music/Epic	[piosenka z filmu-"Center stage"][producer by Wade Robson][written by Shelly Peiken, K Thomas, Tiffany Arbuckle]
In my pocket	Mandy Moore	06.2001		102[6]	album cut	[written by Emilio Estefan, Jr., Randall Barlow, Gian Marco Zignago, Liza Quintana][producer by Estefan, Barlow, Quintana]
Extraordinary	Mandy Moore	04.2007		102[1]	album cut	[written by Mandy Moore, Deb Talan, Steve Tannen][producer by John Alagia]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So real	Mandy Moore	12.1999		31[23]	550 Music 69 917	[platinum-US][produced by The Wasabees, Tony Moran, Rogers & Sturken]
I wanna be with you	Mandy Moore	05.2000	52[2]	21[28]	550 Music 62 195	[gold-US][produced by Ken Ross, Nick Trevisick, Soul Solution, Wade Robson, Peter Mansson ,Jan Kask, Shaun Fisher ,The Wasabees, Tony Moran ,Rogers & Sturken]
Mandy Moore	Mandy Moore	07.2001	-	35[16]	Epic EK 61430	[gold-US][produced by Phillip Aaron, Randall Barlow, Todd Chapman, Enrico Cremonesi, Scott Cutler, Alexis Dufrense, Emilio Estefan, Jr., Pablo Flores, Javier Garza, Gioia & Sheppard, Matthew Hager, Tim Mitchell, Peter Mokran, George Noriega, Anne Preven, James Renald, David Rice, Ken Ross, Jon Secada, Nick Trevesick, David McPherson]
Coverage	Mandy Moore	08.2003	-	14[13]	Epic EK 90667	[produced by John Fields]
The best of Mandy Moore	Mandy Moore	04.2004	-	148[1]	Epic 93 548	[produced by Jive Jones ,Tony Battaglia,Shaun Fisher ,Keith Thomas, Kenny Gioia, Shep Goodman ,James Renald ,John Fields]
Wild Hope	Mandy Moore	06.2007	-	30[7]	EMI/The Firm, Inc. 81006-70112-2-8	[produced by John Alagía]
Amanda Leigh	Mandy Moore	06.2009	-	25[2]	Storefront Recordings 7669-29946-3-2	[produced by Mike Viola]
Silver Landings	Mandy Moore	03.2020	-	134[1]	Verve Forecast	[produced by Mike Viola]

Mandalaband

Zespół narodził się w Camel Studios w Poynton w Wielkiej Brytanii z inicjatywy muzyka, kompozytora i producenta Davida Rohla, który wcześniej działał w formacji The Sign Of Life (przemianowanej później na Ankh). W nowym przedsięwzięciu towarzyszył mu perkusista Tony Cresswell, a skład Mandalaband poszerzyli niebawem: Vic Emerson (instr. klawiszowe), John Stimpson (bas), Ashley Mulford (gitara) i David Durant (śpiew).

Podpisawszy kontrakt z wytwórnią Chrysalis, muzycy w 1975 r. zapewnili sobie miejsce zespołu towarzyszącego Robinowi Trowerowi podczas jego brytyjskiej trasy, po czym przystąpili do pracy nad debiutanckim albumem, który stał się powodem konfliktu z wytwórnią. Szefowie Chrysalis zaangażowali bowiem do roli producenta Johna Alcocka, w wyniku czego urażony Rohl opuścił zespół! Gdy nagrania nie przyniosły spodziewanych efektów, skruszone szefostwo nakłoniło Rohla do powrotu i to on właśnie nadał ostateczny kształt albumowi Mandalaband.

Long-play nie oddał jednak w pełni potęgi i epickiego rozmachu oryginalnej wizji Rohla. Czteroczęściowa kompozycja "Om Mani Padnie Hum" ze śpiewanymi po tybetańsku mantrami na tle skomplikowanej aranżacji, chóru i syntezatorów imitujących sekcję smyczków znajdowała się na zdecydowanie przeciwnym biegunie niż dominująca część rockowej twórczości tego okresu i bardzo zaskoczyła słuchaczy. Wkrótce potem Rohl znalazł się w studiu Indigo Sound w Manchesterze, gdzie jako inżynier współpracował z takimi sławami jak Marc Bolan, Thin Lizzy i Barclay James Harvest. Pozostali członkowie Mandalaband z nowym wokalistą Paulem Youngiem i dodatkowym gitarzystą Ianem Wilsonem (obaj eks-Gyro) rozpoczęli działalność jako Sad Cafe.

W 1976 r. Rohl przejął od swego dawnego kolegi z Ankh stanowisko głównego inżyniera w Strawberry Studios, gdzie wyprodukował całą serię albumów i singli dla artystów takich jak Barclay James Harvest, Maddy Prior, Tim Hart i Roy Hill. W tym okresie wytwórnia Chrysalis nadal pragnęła korzystać z jego usług jako twórcy i wykonawcy i na propozycję jej kierownictwa utrzymano nazwę Mandalaband na potrzeby następnego projektu Rohla. Miała nim być seria trzech albumów opowiadających historię tajemniczego drogocennego kamienia posiadającego magiczno-mistyczne właściwości. Jak się później okazało, skończyło się na jednym wydawnictwie. W jego nagraniu wzięli udział m.in. Justin Hayward z The Moody Blues, członkowie Barclay James Harvest, Maddy Prior, Paul Young i wielu wielu innych. Po prawie dwóch latach pracy na rynku ukazał się album The Eye Of Wendor: Prophecies.

Choć w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Holandii, Kanadzie, Japonii i Australii sprzedawał się całkiem przyzwoicie, zaniechano prac nad pozostałymi częściami trylogii, gdyż wytwórnia Chrysalis obawiała się podjąć związane z tym ryzyko finansowe. David nie zerwał jednak kontaktów z muzycznym biznesem; pisał ścieżki dźwiękowe do filmów telewizyjnych i występował jako producent. Poświęcał się też swojej drugiej miłości - historii starożytnej. Jest wybitnym egiptologiem, dyrektorem Instytutu Nauk Interdyscyplinarnych i wydawcą "Journal of the Ancient Chronology Forum".

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mandalaband	Mandalaband	10.1975	-	-	Chrysalis CHR 1095	[produced by John Alcock ]
The Eye of Wendor: Prophecies	Mandalaband	05.1978	-	-	Chrysalis	-

Man

Początki tej grupy wiążą się z działającą w Swansea formacją The Bystanders, specjalizującą się w lekkiej, harmonijnej muzyce pop. Członkowie późniejszej grupy Man mieli jednak już dość tej "lekkości" i w 1969 r. podczas koncertów zaczęli wykonywać ostrzejszy materiał, kontrastujący z wygładzonymi nagraniami studyjnymi.

Producent John Schroeder, który miał już zamiar rozstać się muzykami, po usłyszeniu nowych kompozycji, postanowił odnowić kontrakt w nadziei, że ruszą w nowym, bardziej progresywnym kierunku. Formacja zadebiutowała albumem Revelation nagranym w składzie: Micky Jones (ur. 7.06.1946 r. w Merthyr Tydfil w Mid-Glamorgan w Walii; gitara, śpiew), Deke Leonard (właśc. Roger Leonard, ur. w Walii; gitara), Clive John (gitara, instr. klawiszowe), Ray Williams (bas; eks-Eyes Of Blue) i Jeff Jones (perkusja), a związanym tematycznie z problemem teorii ewolucji.

Jedna z kompozycji, "Erotica", stała się sporym przebojem w Europie, ale singel — na którym zamieszczono symulowane odgłosy orgazmu - nie doczekał się wydania w Wielkiej Brytanii. Podczas nagrywania longplaya 2 ozs Of Piastic With A Hole In The Middle, który zdołał przekazać część ognia charakterystycznego dla występów grupy na żywo, jej członkowie porzucili niewybredne sztuczki dźwiękowe. Rezygnując także z typowo brytyjskiego feelingu, który dał o sobie znać na pierwszym wydawnictwie, muzycy zdecydowali się poświęcić głównie improwizacji, podobnie jak czyniły to amerykańskie zespoły rodem z Zachodniego Wybrzeża, m.in. Quicksilver Messenger Service.

Do pierwszej z wielu zmian składu doszło, gdy szeregi zespołu zasilili: Martin Ace (bas) i Terry Williams (ur. 11.01.1948 r. w Swansea w West Glamorgan, Walia; perkusja). Ray Williams występował później w grupie The Big Sleep. Na albumach Man i Do You Like It Here, Are You Settling In? znalazło się kilka ulubionych utworów koncertowych, m.in. "Daughter Of The Fireplace" i "Many Are Called But Few Get Up". Zespołowi udało się jednak zbliżyć do sukcesu komercyjnego dopiero po nagraniu albumu Live A t The Padgett Rooms, Penarth. Ten wydany w ograniczonym nakładzie longplay spotkał się ze sporym zainteresowaniem, lecz jednocześnie stał się początkiem niepokojów w szeregach Man.

Po odejściu Deke'a Leonarda, w 1972 r. zespół w składzie: Micky Jones, Clive John, Will Youatt (właśc. Michael Youatt, ur. 16.02.1950 r. w Swansea; bas, śpiew; eks-Ancient Grease), Phil Ryan (ur. 21.10.1946 r. w Port Talbot w West Glamorgan, Walia; instr. klawiszowe; eks-Eyes Of Blue) i Terry Williams zarejestrował koncertowy album Be Good To Your-self... At Least Once A Day, najbardziej popularny w karierze Man. Znalazły się na nim długie partie solowe na gitarze i instrumentach klawiszowych, znane m.in. z klasycznego już utworu "Bananas".

Następna propozycja Man Back To The Future, uplasowała się najwyżej w zestawieniach brytyjskich; wielki sukces odniósł też nagrany w 1973 r. longplay Rhinos, Winos And Lunatics. Na tym drugim do kolegów dołączył ponownie Leonard, a muzycy Man znaleźli się u szczytu sławy. W tym okresie ze zdwojoną siłą dały o sobie znać zamiłowania niektórych członków zespołu do muzycznych wędrówek, które podejmowali wiążąc się na pewien czas z grupami takimi jak Help Yourself, The Neutrons, Alkatraz i The Flying Aces. Jednak w całej historii zespołu postacią centralną pozostawał Mickey Jones, będący swoistym spoiwem we wszystkich przemianach Man.

Po sporym sukcesie odniesionym w USA, gdzie muzycy promowali ciepło przyjęty album Slow Motion, niezbyt udana współpraca z członkiem Quicksilver Johnem Cippoliną, przyniosła rezultat w postaci słabego albumu Maximum Darkness. Grupa ostatecznie zakończyła działalność w 1976 r., kiedy to po nagraniu albumu Welsh Connection, straciła zupełnie rozpęd. Pod koniec lat 80. Jones, Leonard, Ace i perkusista John "Pugwash" Weathers (eks-Gentle Giant) wskrzesili formację, występując w brytyjskich pubach i klubach oraz na kontynencie europejskim. Tymczasem Terry Williams znalazł sobie bezpieczne "gniazdko" najpierw w Rockpile, a potem w Dire Straits. Zespół cieszy się nadal wielką popularnością, a jego poczynania regularnie relacjonuje Michael Heatley w fanzinie "The Welsh Connection.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sudden Life/Love	Man	01.1969	-	-	Pye 7N 17684	[written by Roger Leonard, Clive John][produced by John Schroeder]
Please Love Me (Erotica)/Sudden Life	Manpower	02.1970	-	-	Philips 40665 [US]	[written by R. Leonard, C. John, M. Jones, J. Jones, R. Williams][produced by John Schroeder]
Daughter Of The Fireplace/Country Girl	Man	03.1971	-	-	Liberty LBF 15448	[written by R. Leonard][produced by Mel Baister]
Taking The Easy Way Out Again/California Silks And Satins	Man	06.1974	-	-	United Artists UP 35703	[written by Leonard, Jones, Williams, Morley, Whaley][produced by Roy Thomas Baker]
Day And Night/Hard Way To Live	Man	10.1974	-	-	United Artists UP 35739	[written by Whaley, Williams, Jones, Leonard][produced by Anton Matthews, Man, David Charles]
Out Of Your Head/I'm A Love Taker	Man	03.1976	-	-	MCA MCA 236	[written by R. Leonard]
Bananas (Part 1)/Bananas (Part 2)	Man	11.1976	-	-	United Artists UPS 408	[written by Jones, Ryan, Williams, John, Y. Willis]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Revelation	Man	01.1969	-	-	Pye NSPL 18275	[produced by John Schroeder]
Two Ozs of Plastic With a Hole in the Middle	Man	09.1969	-	-	Dawn DNLS 3003	[produced by John Schroeder]
Man	Man	.1971	-	-	Liberty LBG 83464	[produced by Mel Baister]
Do You Like It Here Now, Are You Settling In?	Man	11.1971	-	-	United Artists UAS 29236	[produced by Man]
Live at the Padget Rooms Penarth	Man	09.1972	-	-	United Artists USP 100	-
Be Good to Yourself at Least Once a Day	Man	10.1972	-	-	United Artists UAG 29417	[produced by Man]
Back Into the Future	Man	09.1973	23[3]	-	United Artists UA-LA 179-H2	[produced by Man , Vic Maile]
Rhinos, Winos and Lunatics	Man	05.1974	24[4]	-	United Artists UAG 29631	[produced by Roy Thomas Baker]
Slow Motion	Man	11.1974	-	-	United Artists UAG 29675	[produced by Man with Anton Matthews]
Maximum Darkness	Man	10.1975	25[2]	-	United Artists UAG 29872	[produced by Man Band]
Welsh-Connection	Man	04.1976	40[2]	-	MCA MCF 2753	[produced by Man]
All's Well That Ends Well	Man	11.1977	-	-	MCA MCF 2815	-
Friday 13th	Man	12.1983	-	-	Picasso PIK 001	-

Petey Pablo

Petey Pablo jest artystą dość tajemniczym. Wiadomo, że na scenie muzycznej pojawił się w 2001 roku, a urodził się w Greenville. Singlem "Raise Up" zawojował listy przebojów i w ciągu jednej nocy został gwiazdą. Znany jest także z duetu z Ciarą, w utworze "Goodies".

Po przeprowadzce z Greenville do Nowego Jorku Petey poznał takich artystów jak Busta Rhymes, Black Rob i Mystikal. Jego debiutanckie nagrania zainteresowały też Timbalanda (którego poznał wkrótce dzięki Missy Elliott), jednak to z wytwórnią Jive Pablo podpisał kontrakt. Pojawił się także na płycie "Let's Get Ready", którą wówczas nagrywał Mystikal.
Debiutancki singiel "Raise Up", który był hitem, zapowiadał album "Diary of a Sinner: 1st Entry", na którym znalazły się także takie utwory jak: "Test of My Faith", "My Testimony", "Do Dat". Produkcją trzech kompozycji zajął się Timbaland, zaś nad pozostałymi czuwali Prophecy, Chuchy Madness, Abnormal i sam wokalista.
Kontynuacją był kolejny krążek Pabla, zatytułowany "Still Writing My Diary: 2nd Entry", z którego największą popularnością cieszył się utwór "Freek A Leek". Nad produkcją pracowali: Mannie Fresh, Lil' Jon, Kanye West i ponownie Timbaland.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Raise Up	Petey Pablo	08.2001	-	-	Jive 42 937	[written by M. Barrett III, T. Mosely][produced by Timbaland][9[31].R&B Chart]
I	Petey Pablo	12.2001	51[2]	-	Jive 42 934	[written by M. Barrett III, T. Mosely][produced by Timbaland][62[12].R&B Chart]
I Told Y'all	Petey Pablo	05.2002	-	94[3]	Jive 40 006	[written by M. Barrett III, T. Mosely][produced by Timbaland][55[13].R&B Chart]
Rep Yo City	E-40 featuring Petey Pablo, Bun B, 8Ball, and Lil Jon & the East Side Boyz	08.2002	-	-	Sick Wid' It 40 011	[73[10].R&B Chart]
Blow Your Whistle	Petey Pablo	10.2002	-	-	Jive 40 036	[produced by Mannie Fresh][85[11].R&B Chart]
Club Banger	Petey Pablo	01.2003	-	-	Jive 40 072	[piosenka z filmu "Drumline"][98[3].R&B Chart]
Freek-a-Leek	Petey Pablo	01.2004	-	7[39]	Jive 58 745	[platinum-US][written by Lil Jon, Corey Evans, Moses Barrett, Craig Love, LaMarquis Jefferson][produced by Lil Jon][5[39].R&B Chart]
Goodies	Ciara featuring Petey Pablo	06.2004	1[1][14]	1[7][38]	LaFace 57 550	[platinum-US][written by Ciara Harris,Sean Garrett,LaMarquis Jefferson,Craig Love,Zachary Wallace,Jonathan "Lil Jon" Smith][produced by Lil Jon][1[6][36].R&B Chart]
Vibrate	Petey Pablo featuring Rasheeda	09.2004	113[2]	-	D-Lo 64 864	[written by K. Frost, M. Barrett III, R. Buckner, S. Crawford][produced by Shondrae "Bangladesh" Crawford][86[2].R&B Chart]
Get XXX'd	J-Kwon featuring Petey Pablo and Ebony Eyez	03.2005	-	-	So So Def 68 214	[written by E.Williams, J.Jones, J.Kent, M.Williams, M.Barrett III][produced by Trackboyz][95[4].R&B Chart]
Show Me the Money	Petey Pablo	09.2006	-	58[5]	Jive 04029	[produced by The Matrix]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Diary of a Sinner: 1st Entry	Petey Pablo	11.2001	-	13[28]	Jive 41 723	[gold-US][produced by Chuckie Madness, Timbaland, Punch, Petey Pablo, Huck-A-Buck, Buddah, Shamello, Eric Sadler, Abnes Dubose, Eddie Hustle]
Still Writing in My Diary: 2nd Entry	Petey Pablo	05.2004	-	4[22]	Jive 41 824	[gold-US][produced by Timbaland, Lil Jon, Petey Pablo, Focus..., Mirk, Mannie Fresh, Warryn Campbell, Bangladesh, Sholar, The Outfit, Q, T& J Productions, Scott Storch]