Michael Bolton

Michael Bolton- ( Michael Bolotin, urodzony 26.02.1954 r. w New Heaven, Connecticut, USA ) - słynny amerykński wokalista pop-rockowy i autor piosenek - teksty m.in. dla Barbry Streisand ("We're Not Making Love Anymore" ), KISS ("Forever"), Joe Cockera ("Living Without Your Love"), Kenny Rogersa ("Just The Thought Of Losing You"), Cher ("I Found Someone") i Kenny G & Peabo Bryson ( w 1993 roku nagroda BMI Pop Award za utwór "By The Time This Night Is Over" ).

Swoją muzyczną karierę rozpoczął mając 22 lata od podpisania kontraktu płytowego z wytwórnią RCA w 1975 roku i nagrywając album zatytułowany "Michael Bolotin". Dla wytwórni RCA w roku 1976 Michael nagrał jeszcze jedną płytę zatytułowaną "Every Day Of My Life", poczym zrezygnował z dalszej współpracy.

Po opuszczeniu wytwórni RCA, Michael Bolton założył zespół rockowy pod nazwą "BLACKJACK", w skład zespołu wchodzili: Bruce Kulik - gitara, Jimmy Haslip - gitara basowa, Sandy Genaro - perkusja. Zespół związał się z wytwórnią POLYDOR i nagrał pod jej skrzydłami dwie płyty - pierwszą w 1979 roku zatytułowaną "BLACKJACK" oraz w roku 1980 drugą i ostatnią płytę zatytułowaną "WORLD'S APART". Historia zespołu nie trwała jednak długo, wkrótce po nagraniu drugiej płyty dla wytwórni POLYDOR zespół przestał istniec.
Na początku lat 80 - tych, Michael Bolotin zmienił nazwisko na Bolton i rozpoczął karierę solową.

Swoją pierwszą solową płytę w stylu rockowym pod tytułem "Michael Bolton", nagrał w 1983 roku dla wytwórni Columbia Records ( SONY MUSIC ), z którą związany był do 2001 roku. Początek solowej kariery Michaela Boltona nie przyniósł oczekiwanego sukcesu, także po nagraniu kolejnego albumu w 1985 roku, zatytułowanego "Everybody's Crazy". Jednak już dwa lata później sytuacja zaczęła się zmieniać na korzyść Boltona, po nagraniu trzeciej płyty pt. "The Hunger" zawierającej m.in. hit "That's What Love Is All About", oraz interpretację piosenki Ottisa Reddinga pt. "(Sittin'On) The Dock Of The Bay", kariera Michaela zaczęła rozwijać się w coraz szybszym tempie.

Prawdziwy przełom w karierze piosenkarza nastąpił w 1989 roku, po nagraniu znakomitego albumu pt. "Soul Provider", zawierającego takie hity jak: "Soul Provider", "Georgia On My Mind", "How Can We Be Lovers", "You Wouldn't Know Love" oraz "How Am I Supposed To Live Without You" ( która była grana w stacjach radiowych ponad 3 miliony razy ), za którą Michael Bolton otrzymał nagrodę Grammy. Płyta uzyskała także status multi-platyny ( 6x ).

Rok 1991 i kolejny sukces na rynku muzycznym - płyta pt. "Time, Love & Tenderness", zawierająca takie hity jak: "Missing You Now" ( duet z Kenny-m G, z którym współpracował także podczas realizacji innych projektów ), "Time, Love & Tenderness", "Steel Bars", "When A Man Loves A Woman". Płytę sprzedano w ponad 13 milionowym nakładzie, która przyniosła 2 nagrodę Grammy w kategorii "Najlepszy wokalista" oraz 2 nagrody "American Music Award" w kategoriach: "Ulubiona Pop/Rock płyta" oraz "Ulubiony Pop/Rock artysta". Podobnie jak poprzednia płyta, także "Time, Love & Tenderness" otrzymała status multi-platyny (8x).

Od tego czasu Michael Bolton stał się powszechnie znany na całym świecie. Michael powrócił rok później z kolejną płytą pt. "Timeless - The Classics", zawierającą ulubione przez artystę klasyczne R&B; i popowe standardy, takie jak: "Yesterday", "To Love Somebody", "You Send Me". Po nagraniu tej płyty Michael powiedział "Wierzę, że wspaniała piosenka może żyć wiecznie" podsumowując swoją pracę nad tym albumem. W tym samym czasie Michael wziął udział w nagrywaniu ścieżki dźwiękowej do filmu "Only You" - śpiewając piosenkę "Once In A Lifetime".
Następnym albumem w muzycznym dorobku artysty była płyta "The One Thing", wydana w 1993 roku, zawierająca 10 utworów, a w tym "Said I Loved You But I Lied", którą do dziś wielu fanów na całym świecie uważa za flagowy utwór Michaela Boltona. Producentem płyty był Michael i legendarny już Mutt Lange. Nagrywając ten album, kolejny raz artysta pokazał na co go stać, prezentując wspaniałe utwory, dzięki którym płyta zdobyła status multi-platyny ( 3x ).

Rok 1995 to podsumowanie dotychczasowych dokonań artysty na przestrzeni ubiegłych 10 lat i wydanie płyty "The Greates Hits 1985 - 1995", zawierającej oprócz znanych już utworów klika nowych kompozycji, takich jak: hit "Can I Touch You There", "I Promise You", "I Found Someone", "This River" oraz wspaniałą interpretację przeboju Roya Orbisona pt. "A Love So Beautiful". Plyta zdobyła status potrójnej platyny.

Kolejne 2 płyty ukazały się w ciągu jednego roku - 1996; pierwsza z nich to nowy album zatytułowany "This Is The Time - The Christmas Album" wydany na święta. Na albumie znajdziemy duet z Placido Domingo w utworze "Ave Maria" oraz z gwiadą muzyki country Wynonna w utworze tytułowym. Album uzyskał status podwójnej platyny. Drugi z albumów to kolekcja piosenek miłosnych pt. "Thinking Of You", wydanej w nakładzie ograniczonym ( Limited Edition ) - płyta zawiera znane z poprzednich albumów piosenki.

W 1997 roku po czterech latach przerwy od wydania ostatniej płyty zawierającej nowe piosenki Michael Bolton powrócił z albumem "All That Matters". Na płycie znalazł się wielki hit nominowany do nagrody Grammy pt. "Go The Distance", piosenka pochodziła z filmu Disney'a pt. Hercules. W pracach nad albumem wziął także udział sławny muzyk Babyface, który był współautorem piosenki "The Best Of Love", która to znalazła się na pierwszym singlu promującym płytę. Podczas promocji nowego albumu Michael wystapił m.in. w znanym programie telewizyjnym nadawanym przez stację NBC - The Tonight Show With Jay Leno, prezentując na żywo utwór The Best Of Love, który został entuzjastycznie przyjęty przez widzów.

W tym samym roku, Michael Bolton wydał także swoją pierwszą książkę przeznaczoną dla dzieci pt. "The Secret Of The Lost Kingdom" wydaną przez "Hyperion Books For Children". Rok 1998 to zaskoczenie dla fanów Michaela, bowiem nagrał on album zawierający arie operowe zatytułowany "My Secret Passions - The Arias". Album ukazał się w sprzedaży 20 stycznia 1998 roku, a został wydany przez Sony Classical. Na płycie tej Michael zaprezentował w pełni swój 4 - oktawowy głos. Współpracował z największymi artystami, m.in. Luciano Pavarottim i znanym sopranem Renee Flemingiem. Album szybko wzbił się na szczyt listy "Billboard's Traditional Classical Chart" i utrzymywał się w czołówce przez kilka tygodni.

Rok 1999, to powrót Michaela to klasycznych utworów, zaprezentowanych na albumie pt. "Timeless - The Classics Vol. 2". Album zawiera interpretacje słynnych utworów takich wykonawców jak: Barry White ( "Sexual Healing" ), The Rolling Stones ( "Like A Roling Stone" ), czy The Temptations ( "My Girl" ) .

Ostatnią płytą, wydaną w 2001 roku, przez Sony Music jest album zatytułowany "Love Songs", zawiera miłosne utwory znane fanom z poprzednich płyt. Kolejną płytą w dyskografii Michaela Boltona, jest album pt. "Only A Woman Like You" wydany w 2002 roku przez Jive Records. Album zawiera 11 utworów, nagranych w nowoczesnym stylu, Kompozytorami nagrań są m.in. Walter Afanasieff oraz Richard Marx. Współautorem tytułowej piosenki jest Shania Twain, którą Michael nagrał w czterech językach: angielskim, włoskim, hiszpańskim i francuskim.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Fools game/Fighting for my life	Michael Bolton	05.1983		82[3]	Columbia 03800	[written by Michael Bolton,Mark Mangold,Craig Brooks][produced by Michael Bolton/Gerry Block]
That' s what love is all about/Take a look at my face	Michael Bolton	09.1987	-	19[25]	Columbia 07322	[written by Eric Kaz, Michael Bolton][produced by Keith Diamond][62[11].R&B; Chart]
[Sitting on] the dock of bay/Call my name	Michael Bolton	01.1988	77[4]	11[17]	Columbia 07680	[written by Steve Cropper, Otis Redding][produced by Jonathan Cain][58[8].R&B; Chart]
Wait of love/I almost believed you	Michael Bolton	05.1988	-	79[6]	Columbia 07794	[written by Michael Bolton, Jonathan Cain][produced by Jonathan Cain]
Soul provider/The hunger	Michael Bolton	07.1989	35[14]	17[17]	Columbia 68 909	[written by Andy Goldmark, Michael Bolton][produced by Peter Bunetta,Rick Chudacoff][71[11].R&B; Chart]
How am i supposed to live without you/Forever eyes	Michael Bolton	10.1989	3[10]	4[23]	Columbia 73 017	[written by Michael Bolton, Doug James][produced by Jack White]
How can we be lovers/That' s what love is all about	Michael Bolton	03.1990	10[10]	3[18]	Columbia 73 257	[written by Diane Warren,Desmond Child,Michael Bolton][produced by Desmond Child]
When i' m back on my feet again/Walk away	Michael Bolton	05.1990	44[5]	7[19]	Columbia 73 342	[written by Diane Warren][produced by Guy Roche]
Georgia on my mind/Take a look at my face	Michael Bolton	08.1990	94[3]	36[10]	Columbia 73 490	[written by Hoagy Carmichael,Stuart Gorrell][produced by Michael Bolton]
Love is a wonderful thing/Soul provider	Michael Bolton	04.1991	23[8]	4[17]	Columbia 73 719	[written by Michael Bolton, Andrew Goldmark][produced by Michael Bolton/Walter Afanasieff]
Time ,love and tenderness/That's what love is all about	Michael Bolton	07.1991	28[7]	7[18]	Columbia 73 889	[written by Diane Warren][produced by Walter Afanasieff, Michael Bolton]
When a man loves a woman/Save me	Michael Bolton	10.1991	8[9]	1[1][20]	Columbia 74 020	[written by Calvin Lewis, Andrew Wright][produced by Michael Bolton/Walter Afanasieff]
Missing you now/It's only my heart	Michael Bolton feat Kenny G	01.1992	28[4]	12[20]	Columbia 74 184	[written by Diane Warren, Walter Afanasieff and Michael Bolton][produced by Michael Bolton/Walter Afanasieff]
Steel bars	Michael Bolton	02.1992	17[6]	16[20].Hot 100 Airplay	Columbia 6577257 [UK]	[written by B. Dylan , M. Bolton][produced by Michael Bolton , Walter Afanasieff ]
To love somebody/Now that i found you	Michael Bolton	10.1992	16[6]	11[20]	Columbia 74 733	[written by Barry Gibb, Robin Gibb][produced by David Foster,Michael Bolton]
Drift away	Michael Bolton	12.1992	18[6]	-	Columbia 6588657[UK]	[written by Mentor Williams][produced by Walter Afanasieff,Michael Bolton]
Reach out i' ll be there	Michael Bolton	03.1993	37[4]	73[1].Airplay Hot 100	Columbia 6588972	[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][produced by Walter Afanasieff,Michael Bolton][8.Adult Contemporary Chart]
Said i loved you...but i lied/Soul provider	Michael Bolton	11.1993	15[8]	6[24]	Columbia 77 260	[gold-US][written by Michael Bolton,Robert John "Mutt" Lange][produced by Michael Bolton,Robert John "Mutt" Lange]
Soul of my soul	Michael Bolton	02.1994	32[5]	-	Columbia 6601772 [UK]	[written by Diane Warren,Walter Afanasieff,Michael Bolton][produced by Walter Afanasieff,Michael Bolton]
Completely/That's what love is all about love	Michael Bolton	03.1994	-	32[15]	Columbia 77 376	[written by Diane Warren][produced by David Foster, Michael Bolton]
Lean on me/Time Love And Tenderness ( Live )	Michael Bolton	05.1994	14[8]	-	Columbia 6604132 [UK]	[written by Bill Withers][produced by Walter Afanasieff,Michael Bolton]
Ain't got nothing if you ain't got love	Michael Bolton	06.1994	-	30[8].Hot 100 Airplay	album cut
Can i touch you there/Ain't got nothing if you ain't got love	Michael Bolton	09.1995	6[18]	27[14]	Columbia 77 991	[written by Michael Bolton/Robert John Lange][produced by Robert John "Mutt" Lange][62[14].R&B Chart]
Love so beautiful	Michael Bolton	11.1995	27[12]	-	Columbia 6627095 [UK]	[written by Roy Orbison,Jeff Lynne][produced by Walter Afanasieff][oryginalnie nagrana przez Roy'a Orbisona]
Soul provider/The hunger	Michael Bolton	03.1996	35[11]	-	Columbia 662981 2 [UK]	[written by Andy Goldmark, Michael Bolton]
Go the distance/Soul of my soul	Michael Bolton	07.1997	-	24[20]	Columbia 78 554	[gold-US][written by Alan Menken, David Zippel][produced by Michael Bolton/Walter Afanasieff][piosenka z filmu "Hercules"]
The best of love/Go the distance	Michael Bolton	11.1997	14[13]	65[8].Hot 100 Airplay	Columbia 3759	[written by Michael Bolton/Babyface/Alan Menken/David Zippel][produced by Jamie Houston/Michael Bolton/Walter Afanasieff]
Only a woman like you/	Michael Bolton	06.2002	-	123[1]	album cut
Dance with Me	Michael Bolton	06.2002	102[2]	-	Jive 9253722P [UK]	[written by B. Mann , G. Haase , M. Bolton]
Just One Love	Michael Bolton	10.2009	153[1]	-	Universal Music Record Label 531 [UK]	[written by Michael Bolton,Mike Mani,Jordan Omley][produced by The Jam ]
Jack Sparrow	Lonely Island Feat. Michael Bolton	05.2011	133[5]	69[2]	Universal Republic	[gold-US][written by Andy Samberg/Akiva Schaffer/Jorma Taccone/Michael Woods][produced by Michael Woods]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Michael Bolton	Michael Bolton	05.1983	-	89[13]	Columbia 38 537	[gold-US][produced by Michael Bolton, Gerry Block]
The hunger	Michael Bolton	09.1987	44[5][08.90]	46[41]	Columbia 40 473	[2x-platinum-US]][produced by Jonathan Cain, Keith Diamond, Susan Hamilton]
Soul provider	Michael Bolton	06.1989	4[72]	3[202]	Columbia 45 012	[6x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by Peter Bunetta/Rick Chudacoff/Michael Bolton/Susan Hamilton/Michael Omartian/Desmond Child/Guy Roche]
Time love and tenderness	Michael Bolton	05.1991	2[59]	1[1][149]	Columbia 46 771	[8x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by Walter Afanasieff, Michael Bolton]
Timeless: The Classics	Michael Bolton	10.1992	3[44]	1[1][47]	Columbia 52 783	[4x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Walter Afanasieff, Michael Bolton, David Foster]
The one thing	Michael Bolton	11.1993	4[24]	3[45]	Columbia 53 567	[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Michael Bolton, Robert John "Mutt" Lange, Walter Afanasieff, David Foster]
Greatest hits 1985-1995	Michael Bolton	09.1995	2[43]	5[42]	Columbia 67 300	[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Desmond Child/Guy Roche/Jonathan Cain/Keith Diamond/Michael Bolton/Michael Omartian/Peter Bunetta/Rick Chudacoff/Robert John Lange/Tommy Sims/Walter Afanasieff]
This is the time-Christmas album	Michael Bolton	11.1996	93[6]	11[15]	Columbia 67 621	[platinum-US][produced by David Foster]
All that matters	Michael Bolton	11.1997	20[10]	39[17]	Columbia 68 510	[gold-US][silver-UK][produced by Guy Roche/Michael Bolton/Jamie Houston/Walter Afanasieff/Tony Rich/Keith Thomas/Barry Eastmond]
My secret passion-The Arias	Michael Bolton	05.1998	25[12]	112[8]	Columbia 63 077	[produced by Grace Row/Michael Bolton]
Timeless: The Classics Vol. 2	Michael Bolton	12.1999	50[5]	-	Columbia 69 641	[produced by Phil Ramone/Michael Bolton/Barry Beckett]
Only a woman like you	Michael Bolton	04.2002	19[7]	36[6]	Jive 41780	[produced by Billy Mann/Gary Haase/Michael Bolton/Rudy Perez/Max Martin/Rami Yacoub/Robert John Lange/Andy Goldmark/Walter Afanasieff/Desmond Child]
Vintage	Michael Bolton	03.2004	23[3]	76[5]	PMG 73973	[Producers: Bruce Weeden/Joel Numa/Guzuaski/David Cole]
Til the End of Forever	Michael Bolton	09.2005	-	136[1]	Montaigne 70005	[Producers: Michael Bolton , Gary Haase , Dave Reitzas , Billy Mann , Jochem van der Saag ]
The very best of	Michael Bolton	10.2005	18[21]	-	Jive 41 780	[produced by Michael Bolton/Walter Afanasieff/Michael Omartian/Houston/David Foster/Jonathan Cain]
Bolton swings Sinatra:The second time around	Michael Bolton	06.2006	54[5]	51[9]	Concord 7230038	[produced by Michael Bolton, Alex Christensen]
A swingin' Christmas	Michael Bolton	12.2007	196[1]	-	Concord	-
One World One Love	Michael Bolton	10.2009	19[4]	166[2]	Universal Music TV 2718753 [UK]	[produced by Michael Bolton]
The Ultimate	Michael Bolton	10.2009	20[5]	-	Sony Music 88697595802 [UK]	[produced by Walter Afanasieff/Barry Beckett/Michael Bolton Arranger/Keith Diamond/Jamie Houston/Robert John Lange/Jan Mullaney/Michael Omartian/Phil Ramone]
Gems: The Duets	Michael Bolton	07.2011	-	128[1]	Montaigne	-
Gems:The Very Best	Michael Bolton	03.2013	11[7]	-	Sony Music 88691960322 [UK]	-
Ain't No Mountain High Enough: A Tribute to Hitsville U.S.A.	Michael Bolton	05.2014	19[4]	38[1]	Sony Music 88843043022 [UK]	[produced by Michael Bolton, Paul Mirkovich]
Songs of Cinema	Michael Bolton	02.2017	46[1]	177	Frontiers FRCD 776 [UK]	-
A Symphony of Hits	Michael Bolton	02.2019	-	156	Montaigne	-

Bodines

Ta brytyjska grupa rockowo-popowa cieszyła się dobrą opinią krytyków w drugiej połowie lat 80-tych głównie - co było dla krzywdzące - za sprawą koneksji z modną wytwórnią Creation Records. W skład grupy wchodzili tekściarz Mike Ryan (śpiew), Paul Brotherton (gitara), Tim Burtonwood (gitara basowa) i John Rowland (perkusja). Ryan i Rowland znali się ze szkoły w Glossop, a Brotherton dorastał w Salford.

Zespół powstał w czasie, kiedy jego członkowie byli bezrobotni. Pierwsza taśma demo zawierała surowe wersje utworów, które zostały wydane oficjalnie dopiero później; nagraniami tymi zainteresował się Alan McGee z Creation. Bodines byta najmłodszą grupą, która wystąpiła podczas imprezy Factory Funhouse (w klubie Hacienda w Manchesterze). Dwa single wydane nakładem Creation -    „God Bless" i „Therese”, których producentem był Ian Broudie (Lightning Seeds) - zostały dobrze przyjęte przez krytyków.

Jednak wkrótce grupa postanowiła zmienić styl, dobre recenzje nie przekładały się bowiem na sprzedaż płyt. Następne single „Skankin’ Queen” i „Slip Slide” zostały niezasłużenie zignorowane, ale debiutancki album doczekał się bardzo pochlebnych opinii: „Mick Ryan (...) nie zacznie nagle pisać piosenek o szczęściu; jest ciągle na etapie odrzucenia, winy i zgryzoty, ale te uczucia nie są owinięte w jakiś mokry koc - zostały wydestylowane i przerodziły się w kryształ”. W tym czasie zespół korzystał z usług sekcji dętej (Graham Lambyekski i Nelson Pandela). Jednak gdy działalność zakończyła nowa wytwórnia Magnet, zniknęła także grupa Bodines.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Therese/I Feel	Bodines	03.1987	76[3]	-	Creation CRE 028	[produced by Ian Broudie]
Skankin' Queens (A Thousand Times)/My Remarkable Mind	Bodines	07.1987	89[2]	-	Magnet BOD 2	[produced by Ian Broudie]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Played	Bodines	08.1987	94[1]	-	Magnet BODL 2001	[produced by Ian Broudie]

Blyth Power

Siłą napędową tej grupy postpunkowych miłośników kolejnictwa (nazwa grupy wywodzi się od nazwy lokomotywy parowej) jest perkusista, wokalista i tekściarz Josef Porta
 (właśc. Joseph Porter, ur. 21.02.1962r w Templecombe w hr. Somerset, Anglia). Wcześniej pracował on z wieloma zespołami: w Somerset w 1978r z grupą Valley Forge, a po przeprowadzce do Londynu w 1979r - z Attitudes i Entire Cosmos (początkowo zespół ten składał się z członków ekipy koncertowej Here And Now).

Po krótkich epizodach (również nagraniowych) w szeregach Zounds, Null And Void oraz Mob, Porta założył w końcu Blyth Power w 1983r, wspólnie z Curtisem Youe. Elokwentne teksty Portera, których dźwiękowe tło stanowiła nawiązująca do punku mieszanka folku i rocka, opowiadały o historii Anglii (występowali w nich m.in. Watt Tyler i armia Olivera Cromwella) i o współczesnej polityce (zwłaszcza o oporze wobec rządów konserwatystów po 1979r). Krytykował fakt, że zwykli obywatele zostali pozbawieni praw do angielskiej spuścizny narodowej, przez co zdobył sobie uznanie podobnie myślących, choć Porta nie przesadzał z powagą-jego utwory dokumentowały równie często mecze krykietowe co działania rządu.

 Choć dużą wadą wielu albumów Blyth Power była słaba produkcja, wszystkie były wysokiej jakości merytorycznej, a ich największą zaletą były ironiczne, społeczne teksty Portera. Na debiutanckiej kasecie Blyth Power znalazł się na przykład utwór „Chevy Chase” z takim oto tekstem: „I byłem królem pól od Yorkshire do Somerset/A moich wzniosłych ideałów broniły wrota od stodoły/Mówią, że anarchia i pokój istnieją naprawdę/I mieszkają gdzieś na polu pod Reading”. Piosenki Portera zaludniają  żywi bohaterowie - z angielskiej historii, wsi i z pól krykietowych.

Zespół ma wielu fanów, m.in. redaktora pisma „Folk Roots” lana A. Andersona: „Grupa ta należy do tych nielicznych zespołów, które są wystarczająco mocno zakorzenione w naszej kulturze, by wyrazić owo niepowtarzalne uczucie rozpierającej, porywającej dumy; których sprawność w pisaniu tektów oraz zrozumienie znaczenia i mocy linii melodycznej wznosi się wysoko ponad wszystkie chyba gwiazdy komercyjnego popu”. Szósty album studyjny Blyth Power ukazał się w 1995r, nagrany bez udziału długoletniego członka „Woba", który rozpoczął karierę solową. Mimo to Paradise Razed, zarejestrowany w 10 dni z pomocą współpracownika formacji Whisky Priest Freda Pushera, stanowił przystępne wprowadzenie w dokonania grupy, a Porta (teraz już jako Porter) zaoferował kolejne fascynujące komentarze na temat historii Anglii w utworach „Ghilbert De Haace” i „Rowan’s Riding”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Chevy Chase	Blyth Power	.1985	11.Indie	-	All The Madmen MAD 9	[written by Blyth Power][produced by Grant Showbiz, Justin Adams]
Junction Signal	Blyth Power	.1986	18.Indie	-	All The Madmen MAD 12	[written by Blyth Power][produced by Grant Showbiz, Justin Adams]
Ixion	Blyth Power	.1986	12.Indie	-	All The Madmen MAD 15	[produced by Andy Le Vien]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wicked Women, Wicked Men and Wicket Keepers	Blyth Power	04.1987	6.Indie	-	All The Madmen MAD LP 006	[produced by Andy Le Vien]

Blues Band

Ten niezwykle doświadczony brytyjski zespól blues-rockowy założony został - początkowo „dla zabawy” - w roku 1979 przez byłych członków grupy Manfred Mann - Paula Jonesa (właśc. Paul Pond, ur. 24.02.1942r w Portsmouth, Anglia; śpiew, harmonijka) oraz Toma McGuinnessa (ur. 2.12. 1941r w Londynie; gitara). Zaangażowali oni grającego na gitarze techniką slide wokalistę Dave’a Kelly’ego (ur. w 1949r w Londynie; były członek grup John Dummer Blues Band i Rocksalt), który z kolei polecił im basistę ze swojej ówczesnej grupy Wildcats - Gary'ego Fletchera (ur. w Londynie). Na perkusji grał były partner McGuinnessa z początków lat 70-tych - Hughie Flint (ur. 15.03.1942r w Manchesterze, Anglia).

Spotkanie tak renomowanych muzyków musiało przynieść natychmiastowy sukces na scenie pubowo-klubowo-uniwersyteckiej. Choć zespół miał skromne zamierzenia, wkrótce pojawiły się nagrania. The Official Blues Band Bootleg Album był, jak sam tytuł wskazuje, oficjalnym bootlegiem - członkowie zespołu nie byli w stanie zapłacić rachunków za korzystanie ze studia nagraniowego i zostali zmuszeni wytłoczyć płyty prywatnie z drugiej kopii taśmy-matki. Album sprzedawał się bardzo dobrze, ale wytwórnia Arista wkrótce wkroczyła do akcji i wydała oficjalną wersję, a do 1983 ukazały się jeszcze cztery dalsze albumy. Zespół rozpadł się w 1982r, ale trzy lata później został reaktywowany po - w zamierzeniu - jednorazowym występie na imprezie charytatywnej.

Późniejsze nagrania zawierały dużo więcej materiału oryginalnego i stanowią dobry prognostyk na przyszłość. W 1981r Flinta zastąpił były perkusista grupy Family - Rob Townsend (ur. 7.07.1947r w Leicester, Anglia). W latach 90-tych grupa wciąż dawała regularne koncerty, choć Jones i Kelly prowadzili równolegle udane kariery solowe. Jones stał się jednym z wiodących brytyjskich prezenterów radiowych zajmujących się bluesem i R&B, a Kelly wydał kilka albumów solowych. Ostatnią akcją Blues Band było nagranie albumu „bez prądu” (unplugged), ale nie dla MTV - został on zarejestrowany w słynnych Snape Maltings w Aldeburgh w hr. Suffolk (Anglia).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Blues Band E.P.	Blues Band	07.1980	68[2]	-	Arista BOOT 2	[produced by Stonebridge, McGuinness ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Official Blues Band Bootleg Album	Blues Band	03.1980	40[9]	-	Arista BBBP 101	[produced by Stonebridge, McGuinness]
Ready	Blues Band	10.1980	36[6]	-	Arista BB 2	[produced by Stonebridge, McGuinness, The Blues Band]
Itchy Feet	Blues Band	10.1981	60[3]	-	Arista BB 3	[produced by Roger Bechirian]

Blue Rondo a` la Turk

Ta brytyjska grupa wzięła nazwę od kompozycji Dave'a Brubecka. Tworzyli ją: Moses Mount Bassie (saksofon), Mick "Lloyd" Bynoe (instrumenty perkusyjne), Art Collins (saksofon), Geraldo d'Arbilly (ur. w Brazylii; gitara basowa), Kito Poncioni (ur. w Brazylii; gitara basowa), Mark Reilly (ur. 20.02.1960 w High Wycombe w hr. Buckinghamshire, Anglia; gitara), Chris Sullivan (śpiew), Christos Tolera (śpiew), Tholo Peter Tsegona (trąbka) i Daniel White (ur. 26.08.1959 w Letchwood w hr. Hertfordshire, Anglia; instrumenty klawiszowe).

Członkiem-założycielem i głównym autorem tekstów był Sulliyan, który założył grupę w 1981 w najbardziej podstawowym składzie. Zespół by) mocno promowany w magazynach zajmujących się modą, ale prasa muzyczna przyjęła go mniej entuzjastycznie. Mimo to debiutancka płyta Chewing The Fat, wyprodukowana przez Clive'a Langera i Alana Winstanleya, była obiecująca.

Utwór "Me And Mr Sanchez" dotarł do 40. miejsca list przebojów, a "Klactoveesedstein" wszedł do pierwszej pięćdziesiątki. Jednak przed wydaniem drugiego albumu w grupie nastąpił rozłam. Reilly i White odeszli, by stworzyć formację Matt Bianco.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Me and Mr. Sanchez / Sarava	Blue Rondo a` la Turk	11.1981	40[4]	-	Virgin VS 463	[written by M. Reilly, K. Poncioni, C. Sullivan][produced by Pete Wingfield]
The Heavens Are Crying	Blue Rondo a` la Turk	02.1982	-	-	Virgin VS 516	[written by Blue Rondo, Clive Langer, Chris Sullivan][produced by Clive Langer & Alan Winstanley]
Klacto Vee Sedstein/Klacto (Part Two)	Blue Rondo a` la Turk	03.1982	50[5]	-	Virgin VS 476	[written by M. Reilly, K. Poncioni, C. Sullivan,Bynoe][produced by Godley & Creme]
Carioca (Part 1)/ Carioca (Part 2)	Blue Rondo a` la Turk	11.1982	-	-	Virgin VS 549	[written by Poncioni, Reilly, White, Sullivan][produced by Mike Chapman]
Slipping Into Daylight	Blue Rondo a` la Turk	.1983	-	-	Virgin VS 618	[produced by Steve Brown ]
Masked Moods	Blue Rondo a` la Turk	.1984	-	-	Virgin VS 676	[produced by Steve Brown ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Chewing the Fat	Blue Rondo a` la Turk	11.1982	80[2]	-	Virgin V 2240	[produced by Clanger/Winstanley, Mike Chapman]

Blue Nile

Zespół Blue Nile powstał w Glasgow (Szkocja) w 1981. W jego skład weszli Paul Buchanan (ur. w Glasgow, Szkocja; śpiew, gitara, syntezatory), Robert Bell (ur. w Glasgow; syntezatory) oraz Paul Joseph More (ur. w Glasgow; syntezatory).

Debiutancki singel "I Love This Life" został nagrany prywatnie, a następnie wydany przez wytwórnię RSO Records,która wkrótce potem zakończyła działalność. Po jakimś czasie taśmy demo Blue Nile trafiły do specjalistycznej firmy hi-fi Linn Products, która testowała nową tłocznię płyt, wydając różne rodzaje muzyki. Choć wytwórni tej brakowało doświadczenia na detalicznym rynku płytowym, podpisała ona natychmiast kontrakt z Blue Nile w celu nagrania albumu A Walk Across The Rooftops, który ukazał się w 1984 i zebrał pochlebne opinie.

Nagle, dzięki delikatnym, ale i pełnym uczucia brzmieniom syntezatorowym, nie spodziewające się niczego trio znalazło się w blasku reflektorów. Członkowie zespołu zastanawiali się nad przyczynami swojego sukcesu i w rezultacie nie potrafili powtórzyć pierwszego albumu. Dopiero pięć lat później ukazała się następna płyta, Hafs, stanowiąca kontynuację pierwszej. Nagrywająca dotychczas wyłącznie w studiu grupa podjęła pierwsze, nieśmiałe kroki na arenie koncertowej. Występy w USA i Wielkiej Brytanii zostały przyjęte entuzjastycznie,po czym zespół wrócił do studia na następne długotrwałe nagrania. Opóźnienie powiększyło się na skutek nieporozumień dotyczących kontraktu z Linn i Virgin Records ."To zadziwiające, że generując fantastycznie niewielkie sumy pieniędzy, można działać według fantastycznie skomplikowanego scenariusza".)

W latach 90-tych zespół wyjechał do Kalifornii, żeby nagrać chórki dla Juliana Lennona i podjąć potem współpracę z Robbiem Robertsonem i kilkoma innymi muzykami. Podpisał też nowy kontrakt z Warner Bros Records w 1993.

W 1995 grupa ogłosiła, że posiada wiele utworów napisanych "w międzyczasie", z których będzie mogła korzystać. Długo oczekiwany album Peace At Last otrzymał bardzo przychylne recenzje (magazyn "Q" przyznał mu pięć gwiazdek). Jednak gdy wrzawa przycichła, został szybko zapomniany.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tinseltown In The Rain/Heatwave	Blue Nile	08.1984	87[4]	-	Linn LKS 2	[written by Paul Buchanan, Robert Bell, Flag 22][produced by Paul Buchanan, Robert Bell]
Stay/Saddle The Horses	Blue Nile	11.1984	97[1]	-	Linn LKS 1	[written by Paul Buchanan, Robert Bell][produced by Paul Buchanan, Robert Bell]
The Downtown Lights	Blue Nile	09.1989	67[3]	-	Linn LKS 3	[written by Paul Buchanan][produced by Blue Nile]
Headlights On The Parade	Blue Nile	09.1990	72[4]	-	Linn LKS 4	[written by Paul Buchanan][produced by Blue Nile]
Saturday Night	Blue Nile	01.1991	50[3]	-	Linn LKS 5	[written by Paul Buchanan][produced by Blue Nile]
Happiness	Blue Nile	10.1996	82[2]	-	Warner Bros. W 0373	-
I Would Never	Blue Nile	09.2004	52[2]	-	Sanctuary SANXD 305	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
A Walk Across The Rooftops	Blue Nile	05.1984	80[2]	-	Linn LKH 01	[produced by Paul Buchanan , Robert Bell]
Hats	Blue Nile	10.1989	12[4]	108[14]	Linn LKH 02	[produced by Blue Nile]
Peace At Last	Blue Nile	06.1996	13[11]	-	Warner Bros. 9362 45848-2	[produced by Blue Nile]
High	Blue Nile	09.2004	10[4]	-	Sanctuary SANCD-285	[produced by Blue Nile][silver-UK]

Bluebells

Ten szkocki kwintet powstał w 1982r. Początkowo w jego skład wchodzili bracia David McCluskey (ur. 13.01.1964r; perkusja) i Ken McCluskey (ur. 8.02.1962r; śpiew, harmonijka) oraz Robert „Bobby Bluebell” Hodgens (ur. 6.06.1959r; śpiew, gitara), Russel Irvine (gitara) i Lawrence Donegan (bas). Tych dwóch ostatnich zastąpili potem Craig Gannon (ur. 30.07.1966r) i Neal Baldwin.

Zespół był przedstawicielem nurtu „brzęczącego popu”, do którego należały też inne szkockie grupy, np. Orange Juice i Aztec Camera. Choć brytyjskie radio często prezentowało nagrania zespołu, nie wiedzieć czemu utwór „Cath” dotarł tylko do 62. na listach przebojów w 1983r, co zadziwiło zarówno krytyków, jak i fanów.

Podobny los spotkał w tym samym roku nagranie „Sugar Bridge”. Zasłużony sukces grupa osiągnęła dopiero w 1984r, kiedy na 11. miejscu list przebojów znalazł się przebojowy singel „I'm Falling", a „Young At Heart” (napisany wspólnie z Siobhan Fahey z Bananaramy i Shakespears Sister) dotarł do pierwszej dziesiątki.

Jedyny album zespołu, wydany przez wytwórnię London Records, wszedł do pierwszej trzydziestki. Na fali sukcesu powtórne wydanie „Cath” (na drugiej stronie znalazło się nagranie „She Will Always Be Waiting") weszło w końcu do Top 40.

Po rozpadzie grupy Ken i David założyli formację McCluskey Brothers i wydali album Aware Of All, a Bobby założył grupę Up i współpracował później z Paulem McQuinnem (byłym członkiem Bourgie Bourgie). Craig Gannon przez pewien czas zastępował basistę grupy Smiths Andy’ego Rourke’a, który miał kłopoty z narkotykami. Po jego powrocie Gannon grał dalej w Smiths jako drugi gitarzysta, by w końcu przenieść się do formacji Adult Net.

W 1993r koncern Volkswagen wykorzystał „Young At Heart" w jednej ze swoich reklam telewizyjnych. Utwór znalazł się ponownie na brytyjskich listach przebojów w  kwietniu tego roku, dotarł do pierwszego miejsca i pozostał na nim przez miesiąc. Jednak grupa obiecała „nie nadużywać tego sukcesu”- bracia McCIuskey powrócili do muzyki folkowej (wydali nowy album Favourite Colours), Bobby Bluebell założył w Glasgow house’owo-hiphopowy klub Bob’s, a Russel Irvine został szefem kuchni, choć pojawił się w miejsce Donegana podczas występu grupy w telewizyjnym programie Top Of The Pops. Były basista został wyrzucony po poprzednim występie w tym programie, kiedy to napisał reportaż o tej imprezie dla gazety „Guardian”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Cath/All I Ever Said	Bluebells	02.1983	62[6]	-	London LON 20	[written by Robert Hodgens][produced by Colin Fairley, The Bluebells]
Sugar Bridge (It Will Stand)/The Patriots Game	Bluebells	06.1983	72[4]	-	London LON 27	[written by Robert Hodgens][produced by Alan Tarney]
I'm Falling/H.O.L.L.A.N.D.	Bluebells	03.1984	11[15]	-	London LON 45	[written by Robert Hodgens,McCluskey][produced by Colin Fairley, Robert Andrews]
Young At Heart/Tender Mercy	Bluebells	06.1984	8[12]	-	London LON 49	[written by Robert Hodgens][produced by Colin Fairley, Robert Hodgens]
Cath/Will She Always Be Waiting	Bluebells	09.1984	38[7]	-	London LON 54	[written by Robert Hodgens][produced by Colin Fairley, The Bluebells]
All I Am (Is Loving You)/The Ballad Of Joe Hill	Bluebells	02.1985	58[3]	-	London LON 58	[written by Robert Hodgens][produced by Colin Fairley, Bob Andrews]
Young At Heart/I'm Falling	Bluebells	03.1993	1[4][12]	-	London LON 338	[written by Hodgens, Fahey][produced by Colin Fairley, Robert Andrews]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sisters	Bluebells	08.1984	22[10]	-	London LONLP 1	[produced by Colin Fairley, Bob Andrews, Elvis Costello, Alan Shacklock]
The Singles Collection	Bluebells	04.1993	27[5]	-	London 8284052	-

Madame Monsieur

Madame Monsieur - francuski zespół muzyczny, reprezentant Francji w 63. Konkursie Piosenki Eurowizji (2018).

W 2012 Émilie Satt i Jean-Karl Lucas rozpoczęli wspólne występy jako duet Madame Monsieur. W czerwcu 2013 wydali debiutancki minialbum, zatytułowany Malibu. W 2015 skomponowali utwór dla francuskiego rapera Youssoupha, który osiągnął duży sukces w kraju. Zespół współpracował również z artystami, takimi jak La Fouine, Kery James czy Ibrahim Maalouf. W tym samym roku Émilie i Jean-Karl pobrali się.

4 listopada 2016 wydali swój pierwszy album studyjny, zatytułowany Tandem, na którym umieścili single: „Égérie”, „Morts ou vifs” oraz „Partir”. W 2018 z piosenką „Mercy” brali udział w eliminacjach eurowizyjnych Destination Eurovision. 20 stycznia pomyślnie przeszli przez półfinał selekcji i awansowali do finału rozgrywanego 27 stycznia.

Zajęli w nim pierwsze miejsce po zdobyciu największego poparcia widzów, dzięki czemu zostali okrzyknięci reprezentantami Francji w 63. Konkursie Piosenki Eurowizji w Lizbonie. 12 maja wystąpili w finale konkursu jako 13. w kolejności i zajęli 13. miejsce po zdobyciu 173 punktów, w tym 59 punktów od telewidzów i 114 pkt od jurorów (8. miejsce). 20 kwietnia wydali drugi album studyjny, zatytułowany Vu d’ici.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Mercy

Madame Monsieur

02.2018

29[5]

-

-

-

79[1]

-

90[1]

-

Low Wood / Play Two 190295684143

[written by Medeline,Jean-Karl Lucas,Émilie Sattonet]

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

UK

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Vu d'ici

Madame Monsieur

04.2018

39[12]

-

-

-

-

-

-

-

Low Wood / Play Two 505419700763

-

David McNeil

David McNeil , urodzony w 22 czerwca 1946 r w High Falls ( hrabstwo Ulster , Nowy Jork ) jest autorem piosenek , autorem piosenek, a także powieściopisarzem, Amerykaninem, który przybył do Francji w 1948 roku.
Jego piosenki zostały między innymi  interpretowane przez Yvesa Montanda ( Hollywood , Colours , Nostalgia of Angie ...), Alaina Souchona ( Casablanca ,  J'veux du cuir, Normandie Lusitania , Parachute doré), Juliena Clerca ( Mélissa ,  Hélène, Les Aventures à l'eau...), ale także Jacquesa Dutronca , Sachy Distela , Roberta Charlebois , Renauda czy Laurenta Voulzy .


David McNeil jest synem  francuskiego malarza ,rosyjskiego pochodzenia Marca Chagalla i Virginii Haggard. Został nazwany na cześć męża swojej matki, ponieważ nie rozwiodła się w czasie jej romansu z Chagallem.

W 1952 roku jego matka zerwała z Markiem Chagallem i ponownie wyszła za mąż za belgijskiego fotografa Charlesa Leirensa. Od 1970 roku jego matka mieszka w Belgii, a David McNeil jest częścią belgijskiej undergroundowej sceny filmowej. Komponuje dla "La tête froide " Patricka Helli , jest asystentem Henri Storcka przy  Les fêtes de Belgique i realizuje   Weekend w 1968 roku,Co się stało z Ewą Braun ? w 1971 roku i Les aventures de Bernadette Soubirouss w 1973 roku.

Opisał swoje dzieciństwo z ojcem Marc Chagallem w swojej książce Quelques pas dans les pas d'un ange. Jego najnowsza książka, 28, boulevard des Capucines , wydana w Gallimard w 2012 roku, to książka wspomnień, przywołująca jego dzieciństwo i spotkania z jego twórczością: Yves Montand, Laurent Voulzy, Robert Charlebois, itp.

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

UK

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

La Grande Dame De La Chanson Française

David McNeil

05.1978

12[8]

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Mac Kregor

Mac Kregor , którego prawdziwe nazwisko to Makenzy Guerrier , urodzony w 1979 roku w Saint-Denis , to francuski raper i producent . Jest byłym członkiem zespołu Tandem   z Mac Tyerem  . Ma dwie solowe płyty i współpracuje z wieloma artystami i zespołami, takimi jak Lino , Akhenaton , Nysay , Casey , Kazkami, Psy4 De La Rime , Sniper , Sinik , The Skadrille , Alibi Montana czy Soprano .

Makenzy urodził się w Saint-Denis  , a pochodził z Aubervilliers . Jest pochodzenia haitańskiego  . W 1999 roku założył zespół Tandem wraz z Mac Tyerem i wydali razem w 2005 roku znakomity singiel 93 Hardcore  . Grupa rozpadła się w 2014 roku.

W 2006 roku Mac Kregor publikuje swój mixtape Insurrection , zajmując 65. pozycję we Francji  . Następnie w 2007 roku,  jego podwójnego album    Catharsis , był na 74 miejscu na liście albumów . 20 marca 2009 roku wydał swój pierwszy studyjny album zatytułowany Autarcie , który osiągnął 109. miejsce  . W 2014 roku współpracował z Black Brut i Niro nad piosenką Que veux-ils?  .

Po kilku latach nieobecności  w marcu 2015 r opublikował wspólny album " La guerre des nerfs" z Kazkami, a także nowy solowy album zatytułowany " Errare Humane Est" w maju 2015 r . Przed wydaniem albumu publikuje pięć utworów  . Na początku 2016 roku ogłosił swój nowy solowy album studyjny, Cogito Ergo Sum w maju 2016 roku  .

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Rafaler

Kaaris, 4Keus Gang, Q.E Favelas & Mac Kregor

10.2018

131[1]

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	UK	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Insurrection	Mac Kregor	06.2006	65[13]	-	-	-	-	-	-	-	Hematom Concept 311 487 2	-
Catharsis	Mac Kregor	06.2007	74[7]	-	-	-	-	-	-	-	Hematom Concept	-
Autarcie	Mac Kregor	03.2009	109[2]	-	-	-	-	-	-	-	Nouvelle Donne Music 3140812	-

Macho

Macho był włosko-amerykańską grupą disco / R & B. Urodzony w Gwadelupie francuski, włoski biznesmen, Jacques Fred Petrus i włoski muzyk Mauro Malavasi , założyli w połowie lat siedemdziesiątych wspólną firmę produkcyjną o nazwie Goody Music Production (GMP).

Ich pierwszy projekt, w 1978 roku, nazywał się Macho, z udziałem włoskiego wokalisty Marzio Vincentiego  . Ich jedyny album składał się z trzech rozszerzonych utworów. Sukces zespołu w Stanach Zjednoczonych to prawie 18-minutowa, disco- coverowa wersja " I'm a Man " Spencer Davis Group z 1967 roku, napisana przez Steve'a Winwooda .  Ścieżka dotarła do pierwszej dziesiątki na liście przebojów magazynu Billboard w październiku 1978.   Wydano również wersję z siedmiominutową edycją.

W 1980 roku wydali album, Macho II - Roll , skomponowany i zaaranżowany  przez Celso Valli , wyprodukowany przez Jacquesa Freda Petrusa ze wszystkimi utworami granymi przez The Goody Music Orchestra. Wszystkie wokale zostały nagrane i zmiksowane w Power Station Studios w Nowym Jorku , z wyjątkiem utworu "Mothers Love - Mama Mia", który został nagrany i zmiksowany w Media Sound Studios. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	US	Wytwórnia	Komentarz
I'm A Man	Macho	09.1978	-	-	-	-	-	-	-	6[11].Hot Disco/Dance	Prelude 155	[written by Steve Winwood, Jimmy Miller]
Roll/Not Tonight	Macho	12.1980	-	-	-	-	-	-	-	78[6].Hot Disco/Dance	Uniwave	[written by Mauro Malavasi,Jacques Fred Petrus]

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

UK

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

I'm A Man

Macho

01.1979

8[16]

-

-

-

-

-

-

-

Goody Music Records GOM 30002

-

Madame Kay

Francuski punk-popowy kwintet Madame Kay powstał w Paryżu w 2001 roku. W skład zespołu wchodzili wokalista Fred, gitarzyści Jérémie i Guillaume, basista Baudoin i perkusista Jonas. Grupa występowała w lokalnych   klubach i wydała kilka samofinansowanych demo do połowy 2005 roku. , do czasu kiedy podpisali kontrakt z Sony BMG. Podczas pracy nad debiutanckim albumem Madame Kay zagrała w ośmiotygodniowym reality show   francuskiej telewizji, podkreślając produkcję i promocję tego albumu. Ta muzyka ostatecznie trafiła do sprzedaży detalicznej w 2006 roku pod tytułem Choix de la Redaction.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Pourquoi Tu Pleures ?

Madame Kay

03.2006

60[3]

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

UK

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Le Choix De La Redaction

Madame Kay

03.2006

47[10]

-

-

-

-

-

-

-

RCA 8287678195

-

Carlito Macumba

Carlito Macumba pochodzi z Dominikany. Pracował jako tancerz w większości hoteli w Puerto Plata przed przybyciem do Szwajcarii w 1992 roku.
Natychmiast utworzył grupę tancerzy, z którymi występował w wielu dyskotekach, na festiwalach w Genewie, Kermess, w stowarzyszeniach i promocjach szkół w Genewie w Szwajcarii.

Realizował pierwszą część   koncertów wielkich grup latynowskich, takich jak Toño Rosario, Elvis Crespo, Victor Manuelle, Tito Rojas i wielu innych. Zaraz potem  uczył latynoskiego tańca w Macumbie w Saint-Julien, gdzie pracował przez wiele lat.

W roku 2000 otrzymał propozycję wydania singla, nowej wersji międzynarodowego hitu "La Bomba", a jego producentem był Orlando, producent BMG, brat Dalidy. Sprzedano 49 000 egzemplarzy tego singla. To pozwoliło mu zdobyć pewien rozgłos, a po występach w TSR i France 2, wykorzystał sukces i oddał się w 100%   zajęciom tanecznym:merengue, bachata, salsa, pop latino, reggaeton i zumba.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

La bomba

Carlito Macumba

09.2000

51[28]

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Perfume

Perfume były brytyjską grupą indie z Leicester , działającą w latach 1993-1997.
Kiedy Blab Happy rozpadł się, wokalista i gitarzysta Mick McCarthy i basista Tony Owen zrekrutowali Johna Waddingtona, tworząc Perfume, początkowo wydając płyty we własnej wytwórni "Aromasound". Ich pierwszym wydawnictwem była "Yoga" w grudniu 1993 roku. W kwietniu 1994 roku ukazał się drugi singiel "Young"  . Trzeci singiel "Lover" był prezentowany przez DJ-a Steve'a Lamacqa i Jo Whiley'a z BBC Radio One .

Koncertowali z Gene  ,   z Travisem i ciężko koncertowali jako wykonawcy w wielu renomowanych miejscach w Wielkiej Brytanii i zostali zaproszeni do grania za granicą na prestiżowych imprezach, takich jak The Black Sessions w Paryżu. Rekrutacja basisty Karla Traae z HBM z Leicester ,po   powrocie z amerykańskiego turnee z Whirl z San Diego mieli niewielki  hit  (UK Top 75) w styczniu 1996 r. z singlem "Have not Seen You", który był lansowany w radio. Ten sukces sprawił, że podpisali kontrakt z wytwórnią Big Star Records oraz z wydawcą Paulem Wellerem z Notting Hill, który ponownie wydał "Lover", a następnie debiutancki album One w 1997 roku.

Perfume występowali na scenie NME na festiwalu Glastonbury w 1997 roku. Zespół podzielił się w tym samym roku z pośmiertną kompilacją "best of" Yesterday Rising wydaną w 1998 roku. Zespół był  specjalnym  gościem Paula Wellera w jego Lazy Sunday Afternoon w Finsbury Park. Jo Whiley dołączyła do zespołu na scenie   BBC Camden Live Festival, by dodać handclaps do Lover, piosenki, którą opisała jako "Najsłodsza piosenka na całym świecie".

Lover pojawił się w zestawie 2010 Common People Indie Compilation i został opisany przez Luke'a Lewisa z NME jako "zaginiony klejnot".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lover	Perfume	02.1995	158[1]	-	Aroma Sound AROMA 003	[written by McCarthy/Owen ][produced by Paul Tipler, Perfume]
Yesterday Follows You / Rising Star	Perfume	08.1995	189[1]	-	Aroma Sound AROMA 004	[written by McCarthy/Owen ][produced by Paul Tipler, Perfume]
Haven't Seen You	Perfume	02.1996	71[3]	-	Aroma Sound AROMA 005	[written by McCarthy/Owen ][produced by Paul Tipler, Perfume]
Carving Your Name	Perfume	06.1996	77[2]	-	Aroma Sound AROMA 006	[written by McCarthy/Owen ][produced by Paul Tipler, Perfume]
Lover	Perfume	02.1997	82[1]	-	Big Star STARC 103	[written by McCarthy/Owen ][produced by Perfume, Rick Willson]
You And I	Perfume	03.1997	147[1]	-	Big Star STARC 106	[written by McCarthy/Owen ][produced by Perfume, Philip Tennant, Rick Willson]

Attica Blues

Attica Blues to brytyjski zespół trip hopowy , który zadebiutował w wytwórni Mo 'Wax . Biorąc swoją nazwę z albumu Archie Sheppa , zespół dostarczył także remiksy dla Ultra Naté , Sneaker Pimps , Silent Poets i DJ Krush .

Grupa rozpoczęła życie w 1994 roku, kiedy to producenci D'Afro (ur. Charlie Williams) i Tony Nwachukwu spotkali się po raz pierwszy. D'Afro wcześniej założył kolektyw London Poets Society w Londynie, ale później stał się Attica Blues. Próbując sprzedać kilka japońskich płyt hip-hopowych , D'Afro spotkał się z założycielem Mo'Wax, James'em Lavelle, i zaproponowano mu miejsce w wytwórni Mo'Wax  , mimo że nigdy wcześniej nie tworzył muzyki.

Duet zaczął sam nagrywać swój pierwszy singiel, ale kiedy miejscowa studentka, urodzona w Egipcie Roba El-Essawy, odwiedziła studio podczas nagrania swojego debiutanckiego singla, D'Afro i Nwachukwu postanowili poprosić ją, by do nich dołączyła. Zespół wydał swój pierwszy singiel w 1995 roku i   debiutancki album w 1997 roku.

Roba obecnie jest żoną zdobywcy nagrody Turnera, Krzysztofa Ofili i mieszka w Trynidadzie .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Blueprint	Attica Blues	10.1995	92[1]	-	Mo Wax MW 038CD	[written by Attica Blues][produced by Attica Blues]
Tender	Attica Blues	02.1997	86[1]	-	Mo Wax MW 067CD	[written by Attica Blues][produced by Attica Blues]
What Do You Want?	Attica Blues	08.2000	93[1]	-	Higher Ground 6696022	-