Exile

Exile, pierwotnie znany jako The Exiles, to amerykański zespół założony w Richmond, Kentucky przez JP Penningtona . Zaczynali grając w lokalnych klubach, co doprowadziło do koncertowania z Dick Clark’s Caravan of Stars otwierając show .
Ich nazwa została skrócona do Exile w 1973 roku,a zespół składał się z lidera / gitarzysty Penningtona, wokalisty Jimmy Stokley'a, klawiszowca Buzza Cornelisona, basisty Kenny Weira, i perkusisty Bobby Johnsa .

Szczytowy okres powodzenia mieli w 1978 roku z pop rockową balladą "Kiss You All Over". Po kilku mniejszych popowych hitach, zreorganizowali się w 1983 roku jako grupa country. Od tego czasu do początku lat 90-tych zespół miał kilka przebojów country, w tym #1 "Woke Up in Love", "I Don't Want to Be a Memory", "Give Me One More Chance", "Crazy For Your Love", "She's a Miracle", "Hang On to Your Heart", "I Could Get Used to You", "It'll Be Me", "She's Too Good to Be True" i "I Can't Get Close Enough". Mimo, że ich sukcesy na listach przebojów przeminęły w 1991 roku, nadal nagrywają do dziś.

Wersję country zespołu tworzyli JP Pennington (gitara, wokal), Les Taylor (gitara, wokal), Sonny Lemaire (bas, wokal), Marlon Hargis (klawisze) i Steve Goetzman / Gary Freeman (perkusja). Ich największe hity, poczynając od 1978 r. do 1987 r. to "Kiss You All Over", "Woke Up in Love", "She's a Miracle" i "Give Me One More Chance".

Pennington napisał wiele utworów grupy (często z Lemaire) i kilka zostało nagranych przez innych artystów, w tym "The Closer You Get" i "Take Me Down", oba przez zespół Alabama ,"It Ain't Easy Bein' Eas", wykonywanych przez Janie Fricke i "Just In Case" nagrany przez Forester Sisters. "Kiss You All Over" został użyty w 1996 r. przez Adama Sandlera w filmie Happy Gilmore.
W 1963 roku grupa uczniów rozpoczęła występy jako rock and rollowa grupa w Richmond, w stanie Kentucky. Nazwali się Exiles. Oryginalny skład tworzyli Jimmy Stokley,Ronnie 'Mac' Davenport, Ronnie Hall, Paul Smith, J. P. Pennington,Tom Dunn i Buzz Cornelison. Ich nazwa mogła być skutkiem napływu Kubańczyków do Stanów Zjednoczonych po przejęciu władzy przez Fidela Castro w 1959 roku. Mieszkańcy Richmond Mike Howard, Larry Jackson, Danny Williams i Billy Luxon byli również członkami Exiles w latach 60-tych. Większość członków zespołu była studentami w Madison Central i Madison High School w Richmond, gdzie powstał zespół i grali razem w latach 1963/65. Byli odłamem innej grupy z Richmond, Ronnie (Hall) and the Fascinations. Byli oni znani w tych wczesnych latach, jako Jimmy Stokley and the Exiles.
Stokley (ur.18 października 1943r /zm. 13 sierpnia 1985 roku) był wokalistą grupy do 1979 roku. To jego głos słychać na ich przebojowym singlu, "Kiss You All Over". Kiedy Dick Clark Caravan Of Stars ruszają w drogę w 1965 roku, wybrali Exiles na koncerty na terenie Kentucky.W dalszym ciągu trasy krajowej z Caravan of Stars aż do 1968 r.; otwierali show oraz towarzyszyli takim gwiazdom jak Freddy Cannon, Young Rascals,BJ Thomas i innym.

Pod koniec lat 60-tych, nagrywali zarówno dla Date Records i Columbia Records, a na początku lat 70-tych dla SSS International, Date,Curb i Wooden Nickel . Z pomocą Cecila Jonesa z Lemco Sound Studios w Lexington, Exiles pracowali nad wypolerowaniem swojego brzmienia. Zespół wylansował regionalne hity jak "Devil's Bite" i "Church Street Soul Revival" (napisany i wyprodukowany przez Tommy Jamesa).Zespół zmienił styl na przełomie lat 60 i 70-tych. Skrócili nazwę na Exile w 1973 r. i wydali debiutancki album dla Wooden Nickel Records w tym samym roku. Single z albumu nie odniosły sukcesu na listach bestsellerów, i tak zostało na dobre pięć lat, zanim zespół wydał kolejny album.

W 1977 roku zespół wydał singiel "Try it On" dla Atco Records ,który stał się hitem. W następnym roku, Mike Chapman, australijski producent, który dał się poznać w Wielkiej Brytanii, przyjechał do Stanów Zjednoczonych w poszukiwaniu doświadczonego zespołu, który miałby swój własny materiał. Chapman po usłyszeniu ich demo i obejrzeniu ich kolejnego koncertu,zaproponował im współpracę przy produkcji albumu Mixed Emotions dla Warner/Curb Records.Pierwszym singlem z tego albumu był "Kiss You All Over". Singiel osiągnął liście Billboardu Top 40 w dniu 5 sierpnia 1978 roku. Pozostał na liście przez siedemnaście tygodni i była numerem 1 przez cztery tygodnie we wrześniu.

Ich następny singiel "You Thrill Me", także ze wspomnianego albumu, trafił do Top 40 w dniu 3 lutego 1979 roku. Zespół koncertował z Aerosmith, Heart, Dave Masonem, Boston, Seals & Crofts i innymi w późnych latach siedemdziesiątych w Stanach Zjednoczonych, Europie i Afryce.All There Is, drugi album grupy dla Warner Bros , nagrany rok później z wyraźnym akcentem disco, wylansował hit, "Part Of Me To Needs You Most". Był szczególnie popularny w Europie i Afryce Południowej. Don't Leave Me This Way, ich trzeci album, wyprodukowany przez Petera Colemana, przyniósł jeszcze dwa single "Take Me Down" i "Smooth Sailing". Mimo ich sukcesu w Europie i Afryce Południowej, ich popularność w Stanach Zjednoczonych zmalała.

Liczne zmiany personalne miały miejsce w 1979 roku. Być może najważniejszą,było odejście Stokley'a w tym roku, zmuszając pozostałych członków gitarzystę / wokalistę JP Penningtona, klawiszowca Buzz Cornelisona, klawiszowca / wokalistę Marlona Hargisa, basistę / wokalistę Sonny Lemaire i perkusistów Steve Goetzmana i Gary Freemana do poszukiwania nowego wokalisty . Młody wokalista, Les Taylor, przyjął zaproszenie do uczestnictwa w grupie i wspólnego wokalu z Penningtonem. Na początku lat 80-tych, odeszli oryginalni członkowie grupy, Buzz Cornelison oraz klawiszowiec Mark Gray, który był współautorem " The Closer You Get " i " Take Me Down ", które to stały się przebojami grupy Alabama,z którą grał krótko w latach 1980-82r.

Les Taylor pomógł grupie przekształcić się w zespółu country z typowej grupy Southern rocka. W 1983 roku ukazał się ich pierwszy singiel na listach country "High Cost Of Leaving" wyprodukowany przez legendarnego człowieka z Nashville ,Buddy Killena,który dotarł do pierwszej 40-ki listy country,a następnie lawinę czterech kolejnych # 1 w 1984 roku, a mianowicie "Woke Up In Love", "I Dont Want To Be A Memory", "Give Me One More Chance" i "Crazy For Your Love".Mieli kolejne # 1 na liście country w 1987 roku: "She's A Miracle", "Hang On To Your Heart", "I Could Get Used To You", "It'll Be Me", "She's Too Good To Be True" i "I Can't Get Close Enough" i liczne mniejsze przeboje.

Tymczasem oryginalny wokalista i współzałożyciel zespołu Jimmy Stokley zmarł 13 sierpnia 1985 roku,z powodu powikłań zapalenia wątroby. W październiku 1984 roku, Exile dał koncert charytatywny , aby pomóc Stokley zapłacić za koszty leczenia.

Dla Exile przyszły gorsze dni w kolejnej dekadzie także ,zmiana składu miała miejsce w 1990 roku z wydaniem albumu Still Standing. Pennington, Taylor i Hargis odszli, zastąpieni przez nowych przybyszów Paula Martina na gitarze i śpiew, Lee Carrolla na klawiszach. Piosenki były nadal udane, ale bardziej zorientowane na country-pop, pojawiło się nowe brzmienie ,któr nie spotkało się ze zbyt entuzjastycznym, jak wcześniejsze, choć "Yet" i "Nobody's Talking" były na Top 10 listy country, podczas gdy " Keep It w Middle of the Road " i " There You Go " dotarły do Top 40.

W 1991 roku na Justice, pojawił się Mark Jones na gitarze, zasadniczo w celu pomocy Les Taylorowi , mimo,że singiel "Even Now" trafił na Top 20, stresy ,napięcia i ciągłe zmiany w składzie, w szczególności odejście Penningtona i Taylora,obniżyły loty grupy, która została rozwiązana w 1993 roku. Wielu z byłych członków zespołu zostało zebranych na estradzie w pożegnalnym koncercie w Lexington. Exile zagrał kolejny koncert pożegnalny w Grand Ole Opry House w Nashville.

Pennington podpisał kontrakt z MCA Records i wylansował hit "Whatever It Takes". Taylor podpisał kontrakt z Epic Records i wydał dwa single, w tym "Shoulda, Coulda, woulda Loved You", który zadebiutował jako # 46. Nadal pisali piosenki i wystepowali solo. Lemaire ostatecznie utworzyłi grupę o nazwie Daylight Burnin , również będąc członkiem Southern Pacific.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Church St. Soul Revival/John Weatherman	Exiles	01.1970	-	104[3]	Columbia 44 972	-
Try It On / Show Me What You Got	Exile	03.1977	-	97[3]	Atco 7072	[written by M. Chapman, N. Chinn][produced by Mike Chapman]
Kiss You All Over / There's Been a Change	Exile	07.1978	6[12]	1[4][23]	Warner/Curb 8589	[written by M. Chapman, N. Chinn][produced by Mike Chapman]
You Thrill Me / Don't Do It	Exile	11.1978	-	40[11]	Warner/Curb 8711	[written by M. Chapman, N. Chinn][produced by Mike Chapman]
How Could This Go Wrong / Being in Love With You Is Easy	Exile	04.1979	67[2]	88[2]	Warner/Curb 8796	[written by M. Chapman, N. Chinn,James P. Pennington][produced by Mike Chapman]
You're Good for Me/Let's do it all over again	Exile	07.1980	-	105[2]	Warner/Curb 49 245	-
Take Me Down/It takes love to make love	Exile	10.1980	-	102[5]	Warner/Curb 49 548	[written by Mark Gray, J.P. Pennington][produced by Peter Coleman][#1 country hit for Alabama in 1982]
Heart and Soul / Your Love Is Everything	Exile	10.1981	54[4]	102[3]	Warner/Curb 49 794	[written by M. Chapman, N. Chinn][produced by Mike Chapman][#8 hit for Huey Lewis & The News in 1983]
High Cost of Leaving	Exile	10.1983	-	-	Epic 04041	[written by Sonny LeMaire][27[6].Country Chart]
Woke Up in Love / First Things First	Exile	01.1984	-	-	Epic 04247	[written by J.P. Pennington][1[1][12].Country Chart]
I Don't Want to Be a Memory / After All These Years	Exile	04.1984	-	-	Epic 04421	[1[1][14].Country Chart]
Give Me One More Chance / Ain't That a Pity	Exile	09.1984	-	-	Epic 04567	[written by James P. Pennington,Sonny Lemaire ][1[1][15].Country Chart]
Crazy for Your Love / Just in Case	Exile	01.1985	-	-	Epic 04722	[written by Sonny LeMaire / J.P. Pennington][1[1][13].Country Chart]
She's a Miracle / I've Never Seen Anything	Exile	04.1985	-	-	Epic 04864	[written by Sonny LeMaire / J.P. Pennington][1[1][13].Country Chart]
Hang On to Your Heart / She Likes Her Lovin'	Exile	08.1985	-	-	Epic 05580	[written by Sonny LeMaire / J.P. Pennington][1[1][15].Country Chart]
I Could Get Used to You / Practise Makes Perfect	Exile	12.1985	-	-	Epic 05723	[written by Sonny Lemaire / J.P. Pennington][1[1][14].Country Chart]
Super Love / Proud to Be Her Man	Exile	04.1986	-	-	Epic 05860	[written by Sonny LeMaire / J.P. Pennington][14[9].Country Chart]
It'll Be Me / Music	Exile	08.1986	-	-	Epic 06229	[written by Sonny Lemaire / J.P. Pennington][1[1][15].Country Chart]
I Can't Get Close Enough / As Long as I Have Your Memory	Exile	01.1987	-	-	Epic 07597	[written by Sonny LeMaire / J.P. Pennington][1[1][14].Country Chart]
She's Too Good to Be True / Promises Promises	Exile	06.1987	-	-	Epic 07135	[written by Sonny LeMaire / J.P. Pennington][1[1][14].Country Chart]
Just One Kiss / As Long as I Have Your Memory	Exile	05.1988	-	-	Epic 07775	[written by Sonny LeMaire / J.P. Pennington / Robert Smith / Laurence Tolhurst][9[12].Country Chart]
It's you again	Exile	10.1988	-	-	Epic 08020	[written by Sonny LeMaire][21[7].Country Chart]
Keep It in the Middle of the Road / Yet	Exile	01.1990	-	-	Arista 9911	[written by Sonny LeMaire / J.P. Pennington][17[11].Country Chart][B:7[16].Country Chart]
There You Go / I'm Still Standing	Exile	02.1991	-	-	Arista	[32[4].Country Chart]
Even Now / One Too Many Times	Exile	07.1991	-	-	Arista	[16[11].Country Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mixed Emotions	Exile	08.1978	-	14[26]	Warner/Curb 3205	[gold-US][produced by Mike Chapman]

Evie

Evelyn Tornquist Karlsson (urodzona Evelyn Tornquist 29 marca 1956 r. ,  znana jako Evie , jest współczesną piosenkarką muzyki chrześcijańskiej , znaną pod koniec lat 70-tych i na początku lat 80-tych z takich utworów jak "Mirror", "Step into the Sunshine" i "Four Foot Eleven ". 

Evie rozpoczęła swą karierę jako młoda nastolatka, odwiedzając ojczyznę swoich rodziców. Wydała swój debiutancki album w języku angielskim mając 16 lat w 1972 roku   i wydała ponad 30 albumów, w tym kilka w różnych językach skandynawskich . Evie została doceniona jako laureatka Dowie Award w roku 1977 i 1978. Poślubiła szwedzkiego pastora i muzyka Pelle Karlssona w 1979 r. Wycofała się z wykonywania muzyki w 1981 r., aby realizować inne drogi służby, takie jak jako Sky Angel . Evie stała się później mentorką dla chrześcijańskiej artystki Rebeccy St. James ,  dołączając do niej na serię wydarzeń mających na celu pomoc dziewczętom i kobietom w stosowaniu zasad biblijnych w XXI wieku. 

Evie została oficjalnie wprowadzona do Gospel Music Hall of Fame 22 lutego 2005 roku. 

Trzy z jej albumów były nominowane do nagrody Grammy za najlepsze wykonanie współczesnej gospel : Mirror (1978), Come On, Ring That Bells (1979), Never the Same (1980).

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Special delivery	Evie	12.1979	100[1]	-	Word WS 902/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Never the Same	Evie	10.1979	95[2]	-	Word WSB 8806/-	-

Evan and Jaron

Evan Mitchell Lowenstein i Jaron David Lowenstein są amerykańskimi muzykami i braćmi bliźniakami, którzy występowali jako Evan i Jaron.Nagrał trzy albumy studyjne i umieścił trzy single na liście pop. Duet osiągnął najwyższą pozycję singlem "Crazy for This Girl", który zajął 15 miejsce na Billboard Hot 100 w 2000 roku.

Zaczęli występować jako duet folk-popowy w kawiarniach w swoim rodzinnym mieście Atlanta, Georgia. W 1994 roku wydali album Live at KaLo's Coffee House,który zwrócił uwagę rynku muzycznego. W 1995 roku zostali odkryci przez członków McMillan Associates. Po tourne ,rok póżniej,, w 1996 roku ukazał się drugi niezależny album, Not from Concentrate i wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie w 1996.

Podczas tournée zostali zauważeni przez Jimmy Buffeta, który podpisał z nimi kontrakt w imieniu Island Records,w której wydali We've Never Heard Of You, Either w 1998 roku .
W 2000 roku duet wydał Evan and Jaron dla Columbia Records. Album zawierał przeboje "Crazy for This Girl", "From My Head to My Heart" i "The Distance". W szczytowym okresie ich sukcesu, Evan założył rodzinę i zaprzestał występów. Ich najnowszy album,Half Dozen, oferował więcej brzmienia country i zawiera sześć utworów, a także trzy dodatkowe bonusy.

Jaron wydał solowy singiel "Pray for You" sygnowany nazwą Jaron and Long Road to Love, w listopadzie 2009 r. Piosenka weszła do Top 20 na liście Hot Country Songs . Jaron wydał swój debiutancki album, Getting Dressed in the Dark, w dniu 22 czerwca 2010 roku. Album zadebiutował jako # 2 na liście Billboard Top Country Albums .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Crazy for This Girl	Evan and Jaron	10.2000	-	15[23]	Columbia 79 484	[written by Jeff Cohen,Jaron Lowenstein][produced by T-Bone Burnett]
From My Head to My Heart	Evan and Jaron	05.2001	-	124[1]	album cut	-
The Distance	Evan and Jaron	12.2001	-	108[7]	Columbia 32767	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Evan and Jaron	Evan and Jaron	09.2000	-	156[7]	Columbia 69 937	[produced by John Fields]

Dame Edna Everage

Dame Edna Everage – postać fikcyjna, którą stworzył i odtwarza australijski komik Barry Humphries. Humphries napisał kilka książek pod nazwiskiem Dame Edny oraz prowadził programy telewizyjne (w których sam był gościem). W 1979 roku BBC nakręciło odcinek mockumentary Arena, którego bohaterką była Dame Edna (La Dame aux Gladiolas).
Dame Edna zadebiutowała w 1955 roku. Od tego czasu występowała w teatrze (m.in. na londyńskim West Endzie i nowojorskim Broadwayu). W latach 2001-2002 Dame Edna zagrała w piątym sezonie serialu Ally McBeal, grając rolę Claire Otoms.
 
Barry Humphries utrzymuje, że Dame Edna jest jedynie postacią, którą on gra, zaś Dame Edna zaprzecza, że jest postacią fikcyjną lub wykonawcą drag i uważa Barry'ego za swojego menedżera. Dame Edna wielokrotnie powtarza, że sam pomysł, by mężczyzna przebierał się za kobietę w celach rozrywkowych jest odrażający.
Według autobiografii Dame Edny oraz jej własnych słów urodziła się ona pod nazwiskiem Edna May Beazley w miasteczku Wagga Wagga. Ma siostrę, matkę Barry'ego McKenziego. Swoją karierę rozpoczęła 19 grudnia 1955 jako Mrs. Norm Everage – "przeciętna austalijska gospodyni domowa" z Moonee Ponds na przedmieściach Melbourne.
Znakiem rozpoznawalnym Edny są włosy koloru lila (które według niej są naturalne) i okulary typu "cat eye". Spędza czas odwiedzając głowy państw oraz podróżując między Los Angeles, Londynem, Sydney, Szwajcarią i wyspą Martha's Vineyard. Jest przyjaciółką i powierniczką królowej brytyjskiej Elżbiety II.
 
Dame Edna, podobnie jak Humpries, ma trójkę dorosłych dzieci: córkę – Valmai (która asystowała Dame Ednie podczas 
kręcenia jej najnowszego programu dla ITV1 The Dame Edna Treatment) oraz dwóch synów – Bruce (żonaty z Joylene) i jej najmłodsze dziecko Kenneth (lub Kenny), który wg Edny wydaje się być karykaturą geja. Dame Edna jest nieświadoma orientacji seksualnej syna, mimo że często wspomina jego 'partnera' Clifforda Smale'a. W filmie dokumentalnym Sir Les Pattersona Les Patterson and the Great Chinese Takeaway Kenny został pokazany jako właściciel butiku w Hongkongu. Matka Dame Edny jest osadzona w silnie strzeżonym domu dla szaleńców. Mąż Edny, Sir Norman Everage, zmarł w 1988 roku po wielu latach hospitalizacji w związku z problemami z prostatą. Valmai i Kenny są dotychczas jedynymi członkami rodziny widzianymi publicznie.
 
Poza wymienionymi członkami rodziny na scenie towarzyszyła jej również Madge Allsop (grana przez Emily Perry) – druhna Edny, która nigdy nie wypowiedziała słowa. W 2008 Madge Allsop zmarła w wieku 100 lat, a jej miejsce na scenie zajęła Valmai.
 
Dame Edna jest również znana i chwalona za swoje cyniczne spostrzeżenia dotyczące swojej ojczyzny i rodaków.
Jest założycielką i prezesem "Przyjaciół Prostaty" ("Friends of the Prostate") i założycielką "Olimpiady Prostaty" ("The World Prostate Olympics"). 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Disco Matilda / Disco Matilda (Instrumental)	Dame Edna Everage	08.1979	46[7]	-	Big Time BZS 312/-	-

Eve

Eve, właśc. Eve Jihan Jeffers  (ur. 10 listopada 1978r w Filadelfii) - amerykańska raperka. Pod koniec października 2007 roku wzięła udział w telewizyjnej gali stacji VH1 - Hip Hop Honors 2007.
Eve wkrótce dołączyła do grupy hip-hopowej Ruff Ryders. Pojawiła się na klipach DMX-a "How's It Goin' Down" i "Ruff Ryders Anthem". Później wystąpiła na mixtape'ie DJ-a Clue "The Professional", razem z DMX-em, Drag-Onem, Jadakissem i Stylesem na remiksie "Ruff Ryders' Anthem". Wzięła też udział w nagrywaniu pierwszej składanki Ruff Ryders, "Ryde or Die Vol. 1", z której wydano dwa single z udziałem Eve: "Ryde or Die" (z The LOX, Drag-Onem i DMX-em) oraz "What Ya Want" (z Nokio z Dru Hill).

Potem raperka współpracowała z The Roots, Blackstreet i Janet Jackson. Jej debiutancki album, "Let There Be Eve...Ruff Ryders' First Lady", okazał się być wielkim sukcesem i stał się drugim albumem raperki-kobiety, który zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard 200 (pierwszym albumem w tej kategorii był "Chyna Doll" Foxy Brown, wydany tylko pół roku wcześniej).

 Po sukcesie pierwszego albumu, Eve wydała kolejny album, "Scorpion" w 2001. Pierwszy singiel, "Who's That Girl", zapewnił jej sławę na całym świecie. Drugi, "Let Me Blow Ya Mind" (z Gwen Stefani) wyprodukowany przez Dr. Dre, okazał się jeszcze większym sukcesem. Zadebiutował na 2 miejscu listy Billboard Hot 100 . Utwór ten wygrał nagrodę Grammy w kategorii Best Rap/Sung Collaboration, a "Scorpion" został zatwierdzony jako platyna.

Trzeci album Eve, Eve-Olution, został wydany latem 2002 roku i zadebiutował na 6 miejscu listy Billboard 200. Pierwszy singiel promujący album, "Gangsta Lovin'", z Alicią Keys, był kolejnym hitem i zadebiutował na 3 miejscu listy Billboard Hot 100. Kolejny singiel, "Satisfaction", również odniósł sukces. "Eve-Olution" jest najgorzej sprzedającym się albumem Eve.

Eve początkowo pracowała nad albumem o nazwie "Here I Am". Była nawet tracklista krążka. Miały się tam znaleźć piosenki między innymi z Lil Kim, Eminenem czy Cassidy jak i jej inne single takie jak: "Tambourine" i "Give It To You" z Seanem Paulem. Jedną z piosenek "All Night Long" zaśpiewała na jednej z gali MTV w Australii. Ostatecznie piosenki tej nie usłyszeliśmy w całości w wersji studyjnej, jak i całego albumu. Na początku 2013 roku mieliśmy okazję zobaczyć teledysk do nowej piosenki Eve jaką była "She Bad Bad". Potem wydała kolejny singiel jakim był "Make It Out This Town". Międzyczasie w wywiadach raperka ujawniała sekrety nowego albumu, jak i swoje spostrzeżenia na różne tematy mniej związane z jej osobą takie jak wojna pomiędzy jej przyjaciółką Lil Kim i inną znaną raperką Nicki Minaj.

Ostatnim jak na razie singlem z albumu Lip Lock jest "EVE". Aktualnie raperka wybiera ostatni singiel z płyty. Ma to być albo "Mama In The Kitchen" ze Snoop Doggiem, albo "Keep Me From You" z piosenkarką Dawn Richard. Eve powiedziała, że wróciła do studia, co może oznaczać nowy album. Widziano ją w obecności innej raperki Diamond. Aktualnym projektem jest kolaboracja Eve, Lil Kim i Missy Elliott.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ruff Ryders' Anthem	DJ Clue? featuring DMX, Jadakiss, Styles P, Drag-On and Eve	02.1999	-	124[1]	Roc-A-Fella	[written by Simmons, Kaseem Dean][produced by Swizz Beatz][47[20].R&B; Chart]
Girlfriend/Boyfriend	Blackstreet Feat. Janet Jackson, Eve & Ja Rule	03.1999	11[7]	47[11][20]	Interscope 95 043	[written by C. Loving, E. Jeffers, J. Atkins, J. Cozier, Teddy Riley][produced by Teddy Riley][17[19].R&B; Chart]
What ya want	Eve featuring Nokio	07.1999	-	29[20]	Ruff Ryders	[written by Kasseem Dean/Eve Jeffers][9[25].R&B; Chart]
Gotta man	Eve	09.1999	-	26[16]	Ruff Ryders 97 085	[written by Kasseem Dean,Eve Jeffers][produced by Swizz Beatz][10[20].R&B; Chart]
Hot boyz/U can resist [Juvenile & B.G.]	Missy Elliott feat NAS,Eve & Q-Tip	10.1999	18[3]	5[21]	Gold Mind 64 029	[platinium-US][written by Missy Elliott/Timothy Mosley, Nasir Jones, Eve Jeffers, Kamaal Fareed][produced by Timbaland][1[6][35].R&B; Chart]
Love is blind	Eve feat Faith Evans	10.1999	-	34[16]	Ruff Ryders	[written by Kasseem Dean/Eve Jeffers][ Producer - Swizz Beatz][11[20].R&B; Chart]
Triflin'	Coko featuring Eve	11.1999	-	-	RCA	[69[13].R&B; Chart]
Let's Talk About	Eve featuring Drag-On	12.1999	-	-	Ruff Ryders	[82[9].R&B; Chart]
Ryde or die,Chick/We Are the Streets	LOX feat Timbaland and Eve	03.2000	-	73[7]	Ruff Ryders	[written by Jadakiss, Sheek Louch, Styles P][produced by Timbaland][27[20].R&B; Chart]
Recognize	The LOX featuring Eve	05.2000	-	-	Ruff Ryders 497 345	[written by Jahron Brathwaite,Aubrey Graham][94[3].R&B; Chart]
Remember Them Days	Beanie Sigel featuring Eve	06.2000	-	-	Roc-A-Fella 562 823	[69[10].R&B; Chart]
Got it all	Eve & Jadakiss	06.2000	-	88[5]	Ruff Ryders 497360	[written by S. Harris,B. Reese,S. Lassiter,Eve Jeffers,Jason Phillips][produced by Dr. Dre,Scott Storch][27[18].R&B; Chart]
Who' s that girl	Eve	01.2001	6[11]	47[18]	Ruff Ryders 497488	[written by Darrin Dean/Sheldon Harris/Ignatius Jackson/Eve Jeffers][produced by Teflon][16[20].R&B; Chart]
Let me blow ya mind	Eve feat Gwen Stefani	03.2001	4[20]	2[33]	Ruff Ryders 497562	[written by S. Jordan,Andre Young,Mike Elizondo,Scott Storch,Eve Jeffers][produced by Dr. Dre,Scott Storch][6[29].R&B; Chart]
Caramel	City High feat Eve	10.2001	9[10]	18[24]	Booga Basement 497608	[written by Robby Pardlo/Ryan Toby][produced by Ryan Toby,Jerry "Wonder" Duplessis,Jee Eye Zee][9[21].R&B; Chart]
Brotha Part II	Angie Stone feat. Alicia Keys and Eve	11.2001	37[2]	52[20]	J Records 21 104	[written by Raphael Saadiq,Glenn Standridge,Angela Stone,Robert Ozuna,Harold Lilly Jr.,Jerry Beach][13[29].R&B; Chart]
U, Me & She	Eve	01.2002	-	120[2]	-	-
Gangsta lovin'	Eve feat Alicia Keys	07.2002	6[21]	2[22]	Ruff Ryders 497817	[sample z "Don' t stop the music"-Yarbrough & Peoples][written by Lonnie Simmons,Alisa Jarbrough,Jonah][produced by Irv Gotti][2[24].R&B; Chart]
Satisfaction	Eve	11.2002	20[8]	27[16]	Ruff Ryders	[written by Eve Jeffers,Andre Romell Young][produced by Dr. Dre,Mike Elizondo][22[20].R&B; Chart]
Not today	Mary J.Blige feat Eve	12.2003	40[4]	41[10]	MCA 54 456	[written by Mary J. Blige/Michael Elizondo/Theron Feemster/Eve Jeffers/Bruce Miller/Andre Young][produced by Sean Combs][21[17].R&B; Chart][piosenka z filmu "Barbershop 2:Back in business"]
Rich girl	Gwen Stefani feat Eve	03.2005	4[41]	7[27]	Interscope 003978	[gold-US][written by Mark Batson/Jerry Bock/Karla DioGuardi/Mike Elizondo/Sheldon Harnick/Eve Jeffers/Chantal Keviazuk/Gwen Stefani/Andre Young][produced by Dr. Dre][78.R&B; Chart]
Like this	Kelly Rowland feat. Eve	03.2007	4[12]	30[20]	Columbia 08172	[Composed by : S.Garrett, K.Rowland, E.Jeffers, J.Jones][Produced by : Polow Da Don, S.Garrett][7[29].R&B; Chart]
Tambourine	Eve	05.2007	18[7]	37[14]	Aftermath	[Composed by : E.Jeffers, K.Dean, S.Garrett][Produced by : Swizz Beatz][17[21].R&B; Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ruff Ryders' first lady	Eve	09.1999	-	1[1][38]	Ruff Ryders 490453	[2x-platinum-US][produced by Dee Dean , Waah Dean , Swizz Beatz, P.K., DJ Shok, Jay "Icepick" Jackson]
Scorpion	Eve	03.2001	22[31]	4[33]	Ruff Ryders 490845	[platinum-US][silver-UK][produced by Dee Dean , Waah Dean, Swizz Beatz, Dame Grease, DJ Shok, Dr. Dre, Stevie J, Jay "Icepick" Jackson, Stephen Marley, Scott Storch, Teflon]
Eve-Olution	Eve	08.2002	47[12]	6[24]	Ruff Ryders 493381	[gold-US][silver-UK][produced by Swizz Beatz, Dr. Dre, Jay "Icepick" Jackson, Scott Storch, Irv Gotti, Teflon, Hot Runner, Poke & Tone, Neckbones, Staxx, Bink!, Mike Elizondo]
Lip Lock	Eve	05.2013	-	46	From the Rib	[produced by Bruce Carbone ,Swizz Beatz, DJ Surge, Blac Elvis, Jon Jon, Jukebox, Claude Kelly ,Rico Love ,R8d!0, Salaam Remi, Shoddy, Felix Snow, Sander van der Waal ]

The Europeans

The Europeans byli brytyjską grupą new wave założoną w 1981 roku i rozwiązaną w 1985 roku. Wydali trzy albumy , z których żaden nie osiągnął zbyt wiele pod względem pozycji na listach bestsellerów . W 1989 roku ich były klawiszowiec i współprowadzący wokalista Steve Hogarth dołączył do Marillion jako główny wokalista. Zespołu nie należy mylić z podobnie nazwanym     , zespołem z Bristolu, który działał w latach 1977-1979.

W 1980 roku szkocki zespół Motion Pictures (składający się z Harper, Woore, Dugmore) przeniósł się do Londynu i rozglądał sie za klawiszowcem. Steve Hogarth , który niedawno przeprowadził się do Londynu z Doncaster , został wybrany. Zespół przeprowadził próbę w Shepperton , zmieniając nazwę na The Europeans na początku 1981 roku.
Ich pierwszym występem na płycie była pł;yta zespołu Johna Otway'a All Balls and No Willy w 1982 roku. W 1982 podpisali kontrakt z wytwórnią A & M Records . Trzy single wydano przed pierwszym albumem Vocabulary : "The Animal Song", "AEIOU" i "Recognition". Wszystkie główne wokale były obsługiwane przez Harper, z wyjątkiem "Kingdom Come", śpiewanego przez Hogartha. Kiki Dee i Toni Childs znaleźli się w chórkach . Został wydany kolejny singiel "American People" , a zespół koncertował szeroko.

Drugi album, Live, został wydany w lutym 1984 roku. Płyta osiągnęła numer 100 na brytyjskiej liście albumów .  Później, w 1984 roku, utwór "Listen" Hogartha został wydany jako singiel.

Bezpłatny promowany singiel "Acid Rain" został wydany, aby promować swój drugi album studyjny (trzeci ogólnie), Recurring Dreams , który stał się dostępny w październiku 1984 roku. Hogarth zaśpiewał główny wokal na pięciu z ośmiu utworów. Kiedy dyrektor zarządzający A & M opuścił firmę dzień po wydaniu albumu, promocja ustała. Hogarth i Woore odeszli, tworząc How We Live w 1985 roku i podpisując kontrakt z CBS .

W sierpniu 2005 roku Recurring Dreams został ponownie wydany na CD przez wytwórnię Marillion Racket Records.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Live	The Europeans	02.1984	100[1]	-	A&M SCOT 1	-

Eurogliders

Eurogliders był indie popowym zespołem pop założonym w 1981 roku w Perth,w Australii Zachodniej, w skład którego wchodzili Grace Knight jako wokalistka i Bernie Lynch grajacy na gitarze i śpiewający. Zespół został utworzony przez Bernie Lyncha i Amandę Vincent pod nazwą Living Single. Po prawie roku, Grace Knight dołączyła do zespołu, a zespół zmienił nazwę na Eurogliders.
 
W 1984 roku, Eurogliders wydali album , This Island,który trafił do Top10 australijskiej listy,z którego pochodzi przebojowy singiel, "Heaven (Must Be There)".Płytka także zadebiutowała na 21 miejscu w Stanach Zjednoczonych,na Billboard Mainstream Rock Chart i pojawiła się na Hot 100. Innym australijskim albumem z Top10 była płyta Absolutely, następnie w 1985 r., wprowadzili kolejne trzy single do pierwszej dziesiątki krajowej listy bestsellerów; "We Will Together", "The City of Soul" i "Can't Wait to See You" .
 
Gitarzysta i wokalista, Bernie Lynch (jako Rip Torn) był frontmenem nowofalowego zespołu ,The Stockings w Perth w latach 70-tych. Opuścił grupę na początku 1980 roku by utworzyć Living Single z klawiszowcem Amandą Vincent.Oboje zatrudnili Crispina Akermana na gitarze, Dona Meharry na gitarze basowej i Guy'a Slingerlanda na perkusji .Po prawie roku występów,dziewczyna Lyncha Grace Knight dołączyła jako wokalistka. Pod koniec 1981 roku, perkusista John Bennetts zastąpił Slingerlanda a zespół zmienił nazwę na Eurogliders.Podpisali kontrakt nagraniowy z menadżerem, Brianem Peacockiem z Polygram,na nagranie ich pierwszej płyty .Ściągnęli z Melbourne basistę Geoffa Rosenberga,który zastąpił Meharry'ego. W 1982 roku podróżowali do Manili, stolicy Filipin, aby nagrać swój pierwszy album, Pink Suit Blue Day, wyprodukowany przez Anglika Lema Lubina, który nie trafił do 50 najlepszych albumów w Australii . Z Manili, przenieśli się do Sydney, aby wydać swój pierwszy singiel w czerwcu, "Without You", który zajął miejsce w pierwszej 40-ce na Kent Music Report .
 
Eurogliders zmieniają wytwórnię z Polygramu na CBS w 1983 roku, basistę Rosenberga zastąpił Saunders Scott ,a zespół udał się w lipcu do Wielkiej Brytanii .Tam zatrudnili basistę Rona Francoisa, wcześniej grającego w The Teardrop Explodes i Lene Lovich.W tym składzie nagrali This Island, wyprodukowany przez Nigela Gray'a (współpracował również z Police), który ukazał się w maju i zadebiutował jako # 4 na australijskiej liście albumów. Singiel, "Heaven (Must Be There)", wydany również w maju,wylądował na 2 miejscu w Australii ,na 65 na Billboard Hot 100 w USA i jako # 21 na Mainstream Rock Tracks. Album zadebiutował na 140 miejscu na liście Billboard. Ich trzeci album Absolutely, który dotarł do 7 pozycji, spędził 47 tygodni na australijskiej liście przebojów. W latach 1984-1986, 

Eurogliders odbywa tournée po Australii, USA, Kanadzie, Puerto Rico, Japonii i Nowej Zelandii.
W okresie szczytowego sukcesu zespołu, Grace Knight i Bernie Lynch wzięli ślub w 1985 roku ale związek był krótkotrwały. Pomimo ich separacji, przebywali razem w zespole przez kolejne cztery lata. Zespół zrezygnował z usług Briana Peacocka i sam przejął zarządzanie.
 
Na początku 1987 roku, Bennetts, Francois i Vincent zostali zwolnieni przez Lyncha. Vincent wyjechał do Londynu na światową trasę koncertową z Thompson Twins, i pozostał w Wielkiej Brytanii, pisząc piosenki z Boy'em George. Francois stał się muzykiem sesyjnym w Australii, podczas gdy Bennet koncertował z Earthą Kitt, a później pracował w Educational IT przed założeniem Monkeydrum Studios. Akerman, Lynch i Knight przyjęli do grupy Guy Le Claire-gitara, Rexa Goha- gitara (ex- Air Supply), Lindsay'a Jehana na gitarze basowej i na perkusji Steve Sowerby'ego. Nagrali czwarty album Groove, który zadebiutował na 25 pozycji w kwietniu 1988 roku .Pochodzący z niego singiel "Groove" zadebiutował jako # 13 w lutym, ale kolejne single, "It Must Be Love" w czerwcu, "Listen" we wrześniu i w marcu 1989 r, "Precious" nie dotarły do pierwszej 50-ki. W 1989 roku, Eurogliders został rozwiązany. Akerman wrócił do malarstwa, Lynch rozpoczął karierę solo, natomiast Knight została ,z sukcesami wokalistką jazzową.
 
Po Eurogliders, Knight wystąpiła w 1990 roku w serialu Come In Spinner i śpiewała na jego soundtracku, Come in Spinner, nagrany z jazzowym artystą Vince Jonesem, który zajął 4 miejsce na liście albumów. Rozpoczęła nową karierę jako wokalistka jazzowa,a jej pierwszy solowy album, Stormy Weather, zajął 16 miejsce w 1991 r. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Without You / No Goodbyes	Eurogliders	06.1982	34[17]	-	Mercury 6038 057/-	-
No action	Eurogliders	05.1983	97[3]	-	CBS EG 001/-	-
Another Day in the Big World / Simon	Eurogliders	02.1984	66[11]	-	CBS BA 223 132/-	-
Heaven (Must Be There) / Heliograph	Eurogliders	05.1984	2[24]	6[12]	CBS BA 223 178/CBS BA 223 178	-
Maybe Only I Dream	Eurogliders	08.1984	56[13]	-	CBS BA 223 221/-	-
We Will Together / Wildlife	Eurogliders	04.1985	7[19]	-	CBS BA 3277/-	-
The City of Soul / When the Stars Come Out	Eurogliders	09.1985	19[15]	-	CBS BA 3339/-	-
Can't Wait to See You / I Like to Hear It	Eurogliders	11.1985	8[21]	-	CBS BA 3375/-	-
Absolutely / Learning How To Swim	Eurogliders	03.1986	29[18]	-	CBS BA 3397/-	-
So Tough / People Change	Eurogliders	08.1986	91[1]	-	CBS BA 3458/-	-
Groove / Groovethang	Eurogliders	02.1988	13[21]	-	CBS 651236 7/-	-
It Must Be Love	Eurogliders	06.1988	72[5]	-	CBS 651557 7/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Pink Suit Blue Day	Eurogliders	06.1982	54[13]	-	Mercury 6437 154/-	-
This Island	Eurogliders	05.1984	4[27]	15[8]	CBS SBP 237994/CBS SBP 237994	-
Absolutely!	Eurogliders	11.1985	7[47]	-	CBS SBP 8106/-	-
Groove	Eurogliders	04.1988	25[17]	-	CBS 460864 1/-	-

Euphoria

Euphoria była popularnym australijskim trio muzycznym pop-dance z początku lat 90-tych w Sydney,w Nowej Południowej Walii. Grupa została założona przez producenta Andrew Klippela (syn artysty plastyka Roberta Klippela) oraz wokalistki Keren Minshull i Holly Garnett. Model Jodhi Meares dołączył do grupy po odejściu Garnett.
 
Grupa zyskała na znaczeniu w Australii w 1991 roku,gdy ich pierwszy singiel "Love You Right", znalazł się na w australijskiej operze mydlanej "Street E". Powszechna obecność na antenach radiowych spowodowała,że singiel osiągnął 1 miejsce na liście ARIA Pop.W teledysku do piosenki biorą udział aktorzy Kelley Abbey i Simon Baker jako towarzyszący tancerze.
 
Inne hity z pierwszej dziesiątki singli, to "One In A Million" (# 1) "Do for You" (# 7) i mniej udany czwarty "I Will Never Leave You "(# 41). Wszystkie te utwory pochodzą z ich jedynego albumu "Total Euphoria" (# 14), który został wydany w 1992 roku. Po singlu "Elated" wydanym w 1993 roku bez powodzenia, grupa rozwiązała się.
 
Klippel kontynuował pracę w muzyce jako producent dla takich artystów jak Human Nature i Jocelyn Brown i założyciel tanecznych zespołów Elastic i AK Soul. Kobiece członkinie Minshull i Garnett realizowały indywidualne projekty,występując także w chórkach innych wykonawców. Minshull kontynuuje pracę jako autorka piosenek i wokalistka Raëlian. Meares wrócił do świata mody i później uruchomił linię odzieży . Niestety, Garnett popełniła samobójstwo w 2000 roku. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Love You Right	Euphoria	11.1991	1[2][29]	19[7]	EMI 2688-2/EMI 2688	-
One In A Million	Euphoria	05.1992	3[15]	-	EMI 436014-2/-	-
Do For You/Baby I want it	Euphoria	08.1992	5[19]	-	EMI 874005-2/-	-
I Will Never Leave You	Euphoria	12.1992	55[3]	-	EMI/ESP 847016-2/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Total Euphoria	Euphoria	11.1992	17[5]	-	EMI/ESP 780614-2/-	-

Melissa Etheridge

Sukces Etheridge rozpoczął się w Kansas, gdzie w wieku 10 lat zaczęła pisać piosenki na gitarę i grać na pianinie i gitarze w miejscowych zespołach.

Gdy miała lat 18 wstąpiła do Berklee College of Music w Bostonie, jednocześnie regularnie grając w miejscowych kawiarniach i dopracowując swój styl. Następnie, podobnie jak wielu innych, w poszukiwaniu muzycznego sukcesu przeniosła się do Los Angeles. Podczas jednego z występów została zauważona przez założyciela Island Records Chrisaa Blackwella, którego oczarowała na tyle, że natychmiast zaprosił ją do współpracy.

Jeszcze przed swym debiutem napisała muzykę czterech piosenek do filmu Weeds. Jej debiut, album Melissa Etheridge, w 1988 roku pozostawał w rankingach przez 65 tygodni, przebijając się na 22 miejsce.

Sukces powtórzyła w 1989 roku albumem Brave and Crazy pozostając w rankingach przez ponad rok. Zdobyła trzy nominacje do Grammy i kanadyjską prestiżową nagrodę Juno Award za Najlepszą Międzynarodową Piosenkarkę Roku.
Za singiel "Ain't It Heavy", ze swego trzeciego albumu Never Enough dostała pierwszą Grammy w kategorii za najlepszy kobiecy, rockowy występ.

Angażuje się politycznie - regularnie bierze udział w uroczystościach włącznie z występem w prezydenckiej kampanii w 1992 roku. W 1993 roku znalazła się wśród wielu wykonawców, którzy wystąpili na ceremonii inauguracyjnej Billa Clintona.

Zaangażowana w działalność na rzecz kobiet. W 1996 roku otrzymała nagrodę dla najlepszego twórcy piosenek roku. Należy do najpopularniejszych wykonawczyń lat 90tych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Similar features/Bring me some water	Melissa Etheridge	04.1989	100[1]	94[4]	Island 99 251	[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Craig Krampf/Kevin McCormick]
No souvenirs/[live version]	Melissa Etheridge	11.1989	-	95[3]	Island 99 176	[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Niko Bolas/Kevin McCormick]
Come to my window/Ain't it heavy	Melissa Etheridge	02.1994	-	25[44]	Island 858 028	[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
I'm the only one/Maggie May [live]	Melissa Etheridge	06.1994	-	8[40]	Island 854 068	[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
If i wanted to/Like the way i do	Melissa Etheridge	02.1995	-	16[20]	Island 854 238	[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
I want to come over/Your little secret	Melissa Etheridge	02.1996	129[1]	22[20]	Island 854 528	[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
Nowhere to go/Bring me some water [live-with Joan Osborne]	Melissa Etheridge	10.1996	-	40[19]	Island 854 664	[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
Angels would fall/Beloved/Into the dark	Melissa Etheridge	09.1999	-	51[11]	Island 562 345	[written by Melissa Etheridge/John Shanks][produced by Melissa Etheridge/John Shanks]
Breathe/	Melissa Etheridge	02.2004	-	106[12]	album cut	[written by Ryan Jordan, Marc Wanninger, Andrew Dwiggins, Douglas Randall, Brandon Armstrong][produced by John Shanks]
Cry baby/Piece of my heart	Melissa Etheridge & Joss Stone	04.2005	-	32[2]	-	[written by Bert Russell/Jerry Ragovoy][produced by Ken Ehrlich]
I run for life	Melissa Etheridge	10.2005	-	109[4]	-	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Melissa Etheridge	Melissa Etheridge	06.1988	-	22[65]	Island 90 875	[platinum-2x-US][produced by Craig Krampf/Kevin McCormick/Melissa Etheridge]
Brave and crazy	Melissa Etheridge	10.1989	63[1]	22[58]	Island 91 285	[platinum-US][produced by Kevin McCormick/Melissa Etheridge/Niko Bolas]
Never enough	Melissa Etheridge	04.1992	56[1]	21[26]	Island 512 120	[platinum-US][produced by Kevin McCormick/Melissa Etheridge]
Yes I am	Melissa Etheridge	10.1993	-	15[138]	Island 848 660	[6x-platinum-US][produced by Hugh Padgham/Melissa Etheridge]
Your little secret	Melissa Etheridge	12.1995	85[1]	6[41]	Island 524 154	[2x-platinum-US][produced by Hugh Padgham/Melissa Etheridge]
Breakdown	Melissa Etheridge	10.1999	-	12[18]	Island 546 518	[gold-US][produced by Melissa Etheridge/John Shanks]
Skin	Melissa Etheridge	07.2001	-	9[12]	Island 548 661	[produced by Melissa Etheridge/David Cole]
Lucky	Melissa Etheridge	02.2004	-	15[13]	Island 546 518	[produced by Melissa Etheridge/David Cole/Ross Hogarth/Rick Parashar/John Shanks]
Greatest Hits:The road less travelled	Melissa Etheridge	10.2005	-	14[13]	-	[gold-US][produced by Chris Blackwell/Craig Krampf/David Cole/Hugh Padgham/John Shanks/Kevin McCormick/Melissa Etheridge/Niko Bolas/Rick Parashar]
The awakening	Melissa Etheridge	10.2007	-	13[1]	Island 9795	[produced by Melissa Etheridge/David Cole]
A New Thought for Christmas	Melissa Etheridge	12.2008	-	146[4]	Island 11475	[produced by Melissa Etheridge/David Cole]
Fearless Love	Melissa Etheridge	05.2010	-	7[10]	Island 14020	[produced by Melissa Etheridge/John Shanks]
4th Street Feeling	Melissa Etheridge	09.2012	-	18[4]	Island 17306	[produced by Melissa Etheridge/Stephen Booker/Jon Kaplan/Jacquire King]
This Is M.E.	Melissa Etheridge	09.2014	-	21	M.E. ME-001	[produced by Jerry Wonda, RoccStar, Jerrod Bettis, Jon Levine, Melissa Etheridge]
MEmphis Rock and Soul	Melissa Etheridge	10.2016	-	34	Stax STX 00011	[produced by Jerry Wonda, RoccStar, Jerrod Bettis, Jon Levine, Melissa Etheridge]

N&SK

N & SK ( Nomades and Skaetera ) to francuski zespół muzyczny, koktajl rocka , ska i reggae, który powstał w 1993 r. w Saint-Etienne pod nazwą Les Nomades . Korzystając z technicznego i artystycznego akompaniamentu stowarzyszenia Atout Monde , grupa wspina się po drabinie i podnosi się do rangi uznanego profesjonalisty. W 2000 roku przyjęli nazwę N & SK (Nomads i Skaetera).

N & SK koncertował we Francji, ale także w Szwajcarii, Belgii, Niemczech, Rosji, a zwłaszcza w Festiwalu Sziget w Budapeszcie. Zespół wykonał ponad 600 koncertów w latach 2000-2007 .

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

UK

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Le cirque du millenium

N&SK

02.2004

102[5]

-

-

-

-

-

-

-

Naïve NV 50511

-

Naâman

Martin Mussard (urodzony w Dieppe 25 lutego 1990r), lepiej znany pod pseudonimem Naâman , jest francuskim piosenkarzem reggae z wpływami ska, blues, folk, hip hop i dancehall.

Naâman, nazywany Małym Księciem francuskiego reggae, to wokalista, który w bardzo krótkim czasie podbił serca Francuzów a obecnie jest jednym z najciekawszych młodych artystów reggae w Europie. Jego muzyka to nowoczesne reggae z nawiązaniami do hip hopu i soulu.

Szersza publiczność usłyszała o Naâmanie w 2013 roku, kiedy został wyróżniony w prestiżowym konkursie poświęconym muzyce reggae jako „Objawienie roku”. Rok później jego debiutancki album „Deep Rockers Back a Yard” podbił francuski rynek a sam Naâman dzięki pełnym energii koncertom a także swojej ujmującej naturze
zajął czołowe miejsce pośród gwiazd sceny reggae we Francji, zapełniając po brzegi największe muzyczne kluby.

Kolejny album, wydany w 2015 roku „Résistance” potwierdził talent Naâmana i przyniósł mu międzynarodowy sukces. Posypały się zaproszenia na największe europejskie festiwale: Rototom, Summerjam, Reggae Sun Ska oraz na liczne koncerty poza kontynent europejski: Indie, Chiny, Jamajka, Kanada i wiele wysp Oceanu Spokojnego.

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	UK	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Deep Rockers - Back A Yard	Naâman	06.2013	154[1]	-	-	-	-	-	-	-	Soulbeats 14678	-
Rays Of Resistance	Naâman	11.2015	33[6]	-	-	-	-	-	-	-	Soulbeats SBR 080	-
Beyond	Naâman	10.2017	25[6]	-	-	-	-	-	-	-	Big Scoop 3700551782123	-

Naast

Naast to francuski zespół rockowy . Są częścią nouvelle vague du rock français (Nowa fala francuskiego rocka), w skład której wchodzą inne zespoły, takie jak Les Plastiscines i Pravda . Ich utwór "Mauvais Garçon" znalazł się w grze Guitar Hero III: Legends of Rock .

Naast powstał w Joinville-le-Pont w 2004 roku. Zespół początkowo miał tylko dwóch członków, sąsiadów Gustave (gitara i wokal) i Nicolas (perkusja). Ich pierwszy koncert odbył się w pubie, jako support przed występem The Parisian . Zainteresowanie tą grupą przeniosło się na Naast.

W 2005 roku do Nicolasa i Gustave dołączyli Clod (gitara basowa, keyboard) i Lucas, znany jako Laka (gitara). Ich koncerty zaczęły przyciągać coraz więcej fanów, a czasopismo Rock & Folk , dziennikarz Philippe Maneuver i Les Inrockuptibles stali u ich boku .

Grupa nadal się rozwijała, czerpiąc inspirację z niektórych swoich idoli,podążając   śladami takich zespołów jak The Ramones czy The White Stripes.

 Grupa rozpadła się w 2009 roku.

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

UK

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Antichambre

Naast

01.2007

55[7]

-

-

-

-

-

-

-

Virgin 3820772

-

Milton Nascimento

 Milton Nascimento (ur. 26 października 1942r w Rio de Janeiro) - brazylijska wokalistka, gitarzystka, kompozytorka i bard, uważana za jednego z najbardziej wyrazistych muzyków w muzyce brazylijskiej.
Nascimento dorastała w Laranjeiras i Tijuca. Jako niemowlę została adoptowana przez małżeństwo, dla którego pracowała jej matka. Przybranymi rodzicami zostali Josino Brito Campos, urzędnik bankowy, nauczyciel matematyki i elektrotechnik oraz Lília Silva Campos, nauczycielka muzyki. Naturalna matka zmarła, gdy artystka miała 18 miesięcy. Opiekunowie przenieśli się wtedy do Três Pontas w regionie Minas Gerais.

Milton Nascimento grała w dwóch zespołach grających sambę: Evolussamba i Sambacana. W 1963r przeprowadziła się do Belo Horizonte, gdzie poznała Lo Borgesa z Borges Brothers i włączyła się w ruch Clube da Esquina. Na festiwalu piosenki w 1968 roku jej talent został odkryty przez Eumira Deodato, który to polecił ją producentowi jazzowemu Creedowi Taylorowi (założyciel m.in. firm fonograficznych CTI i Impulse!). Zaowocowało to wydaniem płyty Courage.

Muzyka Nascimento opiera się na bossa novie, brazylijskiej odmianie jazzu. Wokalistka jest łatwo rozpoznawalna ze względu na śpiew falsetem i dużą rozpiętość skali głosu. Napisała m.in. "Canção da América" i "Coração de Estudante". Tekst "Coração de Estudante" odnosi się do pogrzebu studenta Edsona Luísa, zabitego przez policjanta w 1968 roku. Piosenka stała się hymnem ruchu nawołującego do demokratycznych wyborów w 1984 i była również wykonywana podczas pogrzebu Tancredo Nevesa, pierwszego powszechnie wybranego prezydenta Brazylii po upadku dyktatury wojskowej.

Przełom nastąpił wraz z występami artystki z saksofonistą jazzowym Wayne'em Shorterem, z którym współpracowała przy albumie Native Dancer. Na scenie pojawiała się także z tak znanymi postaciami, jak Jorge Ben, Caetano Veloso, Chico Buarque i Gilberto Gil spośród muzyków brazylijskich oraz Paulem Simonem, Jamesem Taylorem, Peterem Gabrielem, Herbiem Hancockiem, Quincym Jonesem i Patem Methenym z zagranicy. Przyjaźń z gitarzystą Warrenem Cuccurullo zaowocowała nawiązaniem współpracy z Duran Duran w 1993. Milton Nascimento została nominowana do nagrody Grammy w latach 1991, 1995 i 1998. W 1998 roku zwyciężył w kategorii "Best World Music Album".

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

UK

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Belmondo & Milton Nascimento

Belmondo & Milton Nascimento

04.2008

132[6]

-

-

-

-

-

-

-

-

-

J. P. Nataf

Jean-Philippe Nataf , znany jako JP Nataf , to francuski piosenkarz, autor tekstów i gitarzysta urodzony 14 lipca 1962 r. w Boulogne-Billancourt .JP Nataf jest wokalistą , gitarzystą i kompozytorem grupy Les Innocents (w tym także Jean-Christophe Urbain ), która odniosła sukces pod koniec lat 80-tych z utworem Jodie sprzedanym w 150 000 egzemplarzy  .

Jest współautorem albumów Fous à lier i Postpartum . Współpracował również z piosenkarką Jil Caplan . Jest właścicielem własnego studia w Paryżu .

Z Jeanne Cherhal , w sezonie 2005/2006 , stworzył grupę Red Legs,  która, ubrana w długie czerwone skarpetki (które nadają nazwę duetowi), wykonują covery klasycznych utworów, Jeanne Cherhal grała na basie,a JP Nataf na gitarze. The Red Legs nie nagrały płyty, ich oficjalna dyskografia pod nazwą Red Legs to tylko jedna piosenka na nagraniu w hołdzie dla Dicka Annegarna .

W 2004 roku , Plus de sucre ,  odniosło umiarkowany sukces komercyjny .

Napisał piosenkę dla Hubert-Félix Thiéfaine i jedną dla Eddy'ego Mitchella  .

W 2007 roku współpracował z Olivierem Libaux nad projektem Imbécile , pół-teatralnym utworem,  w swojej adaptacji scenicznej, wystawionej przez Oliviera Martinauda , obok Bertranda Belina , Armelle Pioline i Barbary Carlotti .

W 2009 roku wydał swój drugi solowy album: Clair , bardzo dobrze przyjęty przez krytyków .

Bierze udział z Jean-Christophe Urbainem w filmie Pop Redemption .

W 2013 r. zreformował Les Innocents z Jean-Christophe Urbainem, z którym wyjechał na 12 koncertów, w tym podczas wizyty w Brukseli w Place des Palais podczas Brussels Summer Festival 4 . 13 marca 2015 r   oficjalnie grupa publikuje swój nowy singiel The Marist Philharmonic na swojej oficjalnej stronie internetowej i  na Facebooku. 12 lutego 2016 r , zespół wygrywa Victoire de la musique w kategorii "najlepszy rockowy album".

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	UK	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Plus de sucre	J. P. Nataf	04.2004	98[5]	-	-	-	-	-	-	-	Tôt Ou Tard 8345 10523 2	-
Clair	J. P. Nataf	11.2009	115[4]	-	-	-	-	-	-	-	Tôt ou tard 8345 10666 2	-

St Germain

St Germain jest pseudonimem scenicznym Ludovica Navarre'a, francuskiego muzyka. Jego styl jest opisywany jako kombinacja muzyki house i nu jazz.

Album Navarre'a Boulevard został opublikowany w lipcu 1995 i sprzedany na całym świecie w ponad 350,000 kopiach. Jego amerykański debiut, Tourist, miał miejsce w roku 2000 i osiągnął nakład 300,000 kopii w USA i 4 miliony na świecie.

 Jego wczesną muzykę cechowały wpływy Boba Marleya, Toots and the Maytals, Milesa Davisa i Kool and the Gang. Początkowo tworzył pod nazwą Sub System w duecie ze swoim przyjacielem Guyem Rabillerem. Używał też wielu innych pseudonimów, takich jak Deepside, LN'S, Modus Vivendi, Nuages i Soofle.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	UK	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Alabama Blues	St Germain	08.1996	-	50[2]	-	-	86[5]	-	-	-	F Communications F 050CD [UK]	[written by Ludovic Navarre][produced by Ludovic Navarre]
Rose rouge	St Germain	03.2001	97[2]	54[2]	-	-	86[5]	-	-	-	Blue Note CDROSE 001 [UK]	[written by Ludovic Navarre][produced by Ludovic Navarre][36[8].Hot/Disco Dance;Blue Note [promo]]
Sure Thing	St Germain	06.2001	-	77[1]	-	-	91[6]	-	-	-	Blue Note CDSURE 001 [UK]	[written by Ludovic Navarre,Jack Nitzsche]
Real Blues	St Germain	05.2015	129[1]	-	-	-	-	-	-	-	Parlophone	[written by Ludovic Navarre,Robert Shad]

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

UK

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Tourist

St Germain

07.2000

5[107][3x-platinum]

37[76]

73[3]

-

3[112]

23[17]

59[1]

8[20]

Blue Note 5262012 [UK]

[produced by Ludovic Navarre]

Boulevard - The Complete Series

St Germain

03.2001

32[21]

-

-

-

9[56]

-

-

-

F Communications 137 0022 020

-

From Detroit To St Germain

Ludovic Navarre aka St Germain

08.2001

103[5]

-

-

-

-

-

-

-

-

-

St Germain

St Germain

10.2015

15[7]

22[2]

76[1]

-

11[6]

43[2]

-

29[2]

Parlophone 0825646122011 [UK]

[produced by St Germain]