Frankie Goes To Hollywood

Zespół brytyjski. Powstał w 1980 w Liverpoolu. Jego twórcą był Holly Johnson (właśc. William Johnson; 19.02.1960, Chartum, Sudan) - voc. wcześniej związany z grupą Big In Japan, znany też jako aktor z kilku małych ról w przedstawieniach teatrów londyńskich.

Pozostali członkowie: Paul Rutherford (8.12.1959, Liverpool) - voc, Brian Nash (20.05.1963, Liverpool) - g, Mark O'Toole (6.01.1964, Liverpool) - b, Peter Gill (8.03.1964, Liverpool) - dr.
Jako nazwy użyto tytułu portretu Franka Sinatry pędzla Guya Pellaerta. Zespołem zaopiekowali się znany realizator i producent nagrań Trevor Horn oraz dziennikarz i specjalista od reklamy Paul Morley. Pierwszy z nich stworzył styl muzyczny Frankie Goes To Hollywood (wykonanie większości partii powierzył doświadczonym instrumentalistom z grupy Iana DURY'EGO, a sam uzupełnił podkłady wieloma nowoczesnymi studyjnymi efektami dźwiękowymi), drugi nadał działalności podopiecznych posmak skandalu i rozgłos.

W 1984 kwintet zwrócił uwagę świata piosenka Relax. Jej tekst dotyczył szczegółów pożycia intymnego (z ilustrującego nagranie teledysku wynikało, ze bohaterami utworu są dwaj mężczyźni). Tłem dźwiękowym była nowoczesna, hałaśliwa, narzucająca się słuchaczowi muzyka taneczna. Piosenka wywołała wielkie kontrowersje i nie mogła być prezentowana w środkach masowego przekazu, co jedynie przyczyniło się do jej sukcesu. Później zespół wykonał ją z ekranu w filmie Świadek mimo woli (1985, reż. Brian De Palma).

Drugi singel Frankie Goes To Hollywood zawierał utwór Two Tribes. Tym razem tekst w metaforyczny sposób ujmował temat zagrożenia dla świata ze strony Stanów Zjednoczonych i Związku Radzieckiego (teledysk przedstawiał brutalną walkę przywódców obydwu mocarstw na ringu). Muzyka, jak poprzednio, zwracała uwagę efektownym brzmieniem i wielką intensywnością rytmu. Obydwa szlagiery znalazły się w programie wydanego niebawem albumu Welcome to the pleasuredome, wplecione między kilka innych piosenek (nowych - Welcome To The Pleasure Dome, wywodzącej się z ducha Relax, i The Power Of Love, przesyconej nieoczekiwanie duchem Ewangelii, oraz przeróbek przebojów Born To Run Bruce'a SPRINGSTEENA, War Edwina STARRA, Ferry Cross The Mersey GERRY AND THE PAGEMAKERS i Do You Know The Way To San Jose? Dionne WARWICK), a przede wszystkim ilustracyjne utwory instrumentalne oparte na efektach dźwiękowych Horna.

Wydana dwa lata później płyta Liverpool zawierała bardziej spójny i mniej intrygujący repertuar dyskotekowo-rockowy. Przebojami stały się optymistyczna piosenka Rage Hard oraz pełen goryczy i jadu hymn robotniczy Warriors (Of The Wasteland).

W 1987 zespół zawiesił działalność. Johnson, skłócony z Hornem (spór, który się między nimi wywiązał, miał epilog w sądzie), zdecydował się na karierę indywidualną. Sygnował płyty "Blast" (MCA, 1989), "Hollelujah - The Remix Album" (MCA, 1990) i "Dreams That Money Can't Buy" (MCA, 1991), z których pochodziły przeboje Love Train, Americanos i Atlantic City. Odszedł też Rutherford; nagrał album „Oh World" (Island, 1989).

 Horn dwukrotnie podejmował próby reaktywizacji Frankie Goes To Hollywood z nowym wokalistą: w 1987 z Tonym Griffithsem z Band Jo Jo And The Real People, a w 1989 z Graniem Boltem z The Promise.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Relax/One September Monday	Frankie Goes To Hollywood	01.1984	1[5][80]	67[7]	ZTT ZTAS 1	[platinium-UK][written by Peter Gill/Holly Johnson/Mark O'Toole][produced by Trevor Horn]
Two tribes/ One February Friday	Frankie Goes To Hollywood	06.1984	1[9][42]	43[15]	ZTT ZTAS 3	[platinium-UK][written by Peter Gill/Holly Johnson/Mark O'Toole][produced by Trevor Horn]
The power of love/The World Is My Oyster	Frankie Goes To Hollywood	11.1984	1[1][39]	-	ZTT ZTAS 5	[gold-UK][written by Peter Gill/Holly Johnson/Mark O'Toole/Brian Nash][produced by Trevor Horn]
Relax [remix]/One September Monday	Frankie Goes To Hollywood	01.1985	-	10[16]	Island 99 805 [US]	[gold-US]
Welcome to the pleasuredome	Frankie Goes To Hollywood	03.1985	2[19]	48[8]	ZTT ZTAS 7	[silver-UK][written by Peter Gill/Holly Johnson/Mark O'Toole/Brian Nash][produced by Trevor Horn]
Rage hard/(Don't Lose What's Left) Of Your Little Mind	Frankie Goes To Hollywood	09.1986	4[7]	-	ZTT ZTAS 22	[silver-UK][written by Peter Gill/Holly Johnson/Mark O'Toole/Brian Nash][produced by Stephen Lipson]
Warriors [Of the wasteland]	Frankie Goes To Hollywood	11.1986	19[10]	-	ZTT ZTAS 25	[written by Peter Gill/Holly Johnson/Mark O'Toole/Brian Nash][produced by Stephen Lipson]
Watching the wildlife/The Waves	Frankie Goes To Hollywood	03.1987	28[8]	-	ZTT ZTAS 26	[written by Peter Gill/Holly Johnson/Mark O'Toole/Brian Nash][produced by Stephen Lipson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Welcome to the pleasuredome	Frankie Goes To Hollywood	11.1984	1[1][74]	33[41]	ZTT ZTTIQ 1	[3x-platinium-UK][produced by Trevor Horn]
Liverpool	Frankie Goes To Hollywood	11.1986	5[13]	88[13]	ZTT ZTTIQ 8	[silver-UK][produced by Stephen Lipson]
Bang ! The greatest hits of Frankie Goes To Hollywood	Frankie Goes To Hollywood	10.1993	4[166]	-	ZTT 450993912 2	[produced by Stephen Lipson/Trevor Horn]
Maximum joy	Frankie Goes To Hollywood	10.2000	54[5]	-	ZTT ZTT 165CD	[produced by Trevor Horn]
Frankie Say Greatest	Frankie Goes To Hollywood	11.2009	27[6]	-	AATW/UMTV 2723027	[produced by Stephen Lipson/Trevor Horn]
Frankie Said	Frankie Goes To Hollywood	11.2012	87[1]	-	Salvo SALVOCD 060	-

George Formby

George Formby (ur. 26 maja 1904r, zm. 6 marca 1961r) – brytyjski piosenkarz i aktor komediowy. Jego prawdziwe nazwisko brzmi George Hoy Booth.
 
Znany jest jako gwiazda kina i muzycznej estrady. Do najbardziej popularnych utworów tego artysty zalicza się m.in.: "Auntie Maggie's Remedy", "Chinese Laundry Blues", "The Isle of Man", "Leaning on a Lamppost", "With my Little Ukulele in my Hand" oraz "Our Sergeant Major". 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Happy-Go-Lucky Me / Banjo Boy	George Formby	07.1960	40[3]	-	Phillips PB 964	[written by Evans, Byron]

Helen Forrest

Helen Forrest-[ur.12.04.1917r Atlantic City-11.07.1999r Woodland Hills],jedna z najpopularniejszych wokalistek jazzowych ery amerykańskich big bandów.Urodziła się jako Helen Fogel w żydowskiej rodzinie w Atlantic City w New Jersey.Mając 10 lat śpiewała w zespole ze swoimi braćmi,a póżniej rozpoczęła własną karierę śpiewając w radio BBC pod pseudonimem Bonnie Blue.

Zyskała popularność gdy w 1938r lider orkiestry Artie Shaw ściągnął ją do swego ansamblu.To on dostrzegł jej talent,gdy Billie Holiday opuściła jego band.Forrest nagrała z orkiestrą Shawa 38 singli,a jej największymi przebojami były piosenki "They Say" i "All the Things You Are".
W 1939r przystepuje do zespołu Benny Goodmana z którym nagrywa szereg cenionych utworów w tym słynny hit-"The Man I Love".Nagrywała też z Nat King Cole i Lionelem Hamptonem w 1940r.

Rok póżniej trafia do orkiestry Harry Jamesa z która nagrywa wiele popularnych szlagierów jak:"I Had the Craziest Dream" w 1942r i "I Don't Want to Walk Without You".Była też partnerką lidera dopóki nie ożenił się z Betty Grable.Ze względu na jej zaangażowanie w większości popularnych zespołów z ery big bandów, Forrest była znana jako "głos orkiestr".

Helen w 1943r opuszcza big band Jamesa by rozpocząć karierę solową.W latach 40-tych nagrywa wiele z Dickiem Haymesem minn."Some Sunday Morning".W 1944r wystepuje w filmie Esthera Williamsa Bathing Beauty z Harry Jamesem i jego orkiestrą.Występuje z orkiestrą Tommy Dorsey'a,pod przewodnictwem Sama Donahue na początku lat 60-tych.Kontynuje swoją karierę śpiewając w klubach w latach 70 i 80-tych.Swój ostatni album nagrała w 1983r.

Była trzykrotnie mężatką i miała jedynego syna Michaela Forresta Feinmana.Zmarła 11 lipca 1999r w Woodland Hills w Kalifornii w wieku 82 lat.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Long Ago (And Far Away) / Look for a Silver Lining	Helen Forrest & Dick Haymes	04.1944	-	2[18]	Decca 23 317	[written by Jerome Kern, Ira Gershwin][piosenka z filmu "Cover girl"][with Camarata Orchestra]
Time Waits for No One/In a moment of madness	Helen Forrest	07.1944	-	2[18]	Decca 18 600	[written by Cliff Friend, Charles Tobias][piosenka z filmu "Shine on,Harvest Moon"][with Camarata Orchestra]
It Had to Be You/Together	Helen Forrest & Dick Haymes	09.1944	-	4[9] side B:3[10]	Decca 23 349	[written by Isham Jones, Gus Kahn;side B:Lew Brown, Buddy DeSylva, Ray Henderson][piosenka z filmu "Show business"][#1 hit for Isham Jones in 1924][side B:piosenki z filmu "Since you went away"][with Victor Young Orchestra][side B:#1 hit for Paul Whiteman in 1988;#6 hit for Connie Francis in 1961]
I'll Buy That Dream/Some Sunday Morning	Helen Forrest & Dick Haymes	09.1945	-	2[13] side B:9[4]	Decca 23 434	[written by Herbert Magidson, Allie Wrubel;side B:Ray Heindorf, Ted Koehler][piosenka z filmu "Sing your way home"][side B:piosenka z filmu "San Antonio"][with Victor Young Orchestra]
I'm Always Chasing Rainbows/Tomorrow is forever	Helen Forrest & Dick Haymes	01.1946	-	7[5]	Decca 23 472	[written by Harry Carroll, Joseph McCarthy][piosenka z musicalu na Broadway'u "Oh,Look!"][piosenka z filmu "The Dolly Sisters"][#1 hit for Charles Harrison in 1918]
Oh! What It Seemed to Be/Give me a little kiss,will you huh?	Helen Forrest & Dick Haymes	03.1946	-	4[11]	Decca 23 481	[written by Frankie Carle, Bennie Benjamin, George David Weiss][with Earle Hagen and His Orchestra][#91 hit for Castells in 1962]
Come Rain or Come Shine	Helen Forrest & Dick Haymes	07.1946	-	23[4]	Decca 23 548	[written by Shine Harold Arlen, Johnny Mercer][piosenka z musicalu na Broadway'u "St. Louis Woman"][with Earle Hagen and His Orchestra]
In Love in Vain/All though the day	Helen Forrest & Dick Haymes	08.1946	-	12[2]	Decca 23 528	[written by Jerome Kern, Leo Robin][piosenka z filmu "Centennial summer"][with Earle Hagen and His Orchestra]
Why Does It Get So Late So Early?	Helen Forrest & Dick Haymes	10.1946	-	22[1]	Decca 23 611	[written by John Lehman, Allie Wrubel][with Earle Hagen and His Orchestra]

Lance Fortune

Chris Morris, lepiej znany pod pseudonimem Lance Fortune (ur. jako Christopher Morris, w 1940 roku w Birkenhead ) był angielskim piosenkarzem pop .
 
Morris miał klasyczne wykształcenie pianistyczne . Założył rock'n'rollową grupę o nazwie Firecrests podczas studiów w Birkenhead School ,gdzie spełniał rolę wokalisty; nagrali utwory "That'll Be the Day","I Knew From the Start" i "Party", będąc miejscową atrakcją. Po opuszczeniu University , Morris został odkryty przez impresaria Larry Parnesa podczas pracy , śpiewajac w The 2i's Coffee Bar w Londynie.Parnes dał mu pseudonim Lance Fortune, pseudonim ,który wcześniej rozważał inny artysta,Georgie Fame,który podpisał kontrakt nagraniowy w 1959 r.
 
Świeżo ochrzczony-Lance Fortune podpisał kontrakt z Pye Records jako solowy artysta oraz wydał cztery single z których dwa z nich weszły na UK Singles Chart w 1960 roku . "Be Mine" osiągnął # 4, natomiast kontynuacja, "This love I have for you" był w Top 30. W kwietniu 1960 roku, Fortune i Jerry Keller zastąpili Eddie Cochrana na tournee Gene Vincenta po przedwczesnej śmierci Cochrana w wypadku drogowym.
Później w 1960, Fortune dołączył do grupy o nazwie The Staggerlees. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Be Mine / Action	Lance Fortune	02.1960	4[13]	-	Pye 7N 15 240	[written by Mario Panas,Joe Menke,Marcel Stellman,Tobby Lüth]
This Love I Have For You/All On My Own	Lance Fortune	04.1960	26[5]	-	Pye 7N 15 260	[written by Henderson ]

Four Aces

The Four Aces jest amerykańskim męskim tradycyjnym kwartetem pop , popularnym od lat 50-tych. Przez ostatnie pół wieku, grupa zgromadziła wiele złotych płyt . Jej najpopularniejsze utwory to "Love is a Many-Splendored Thing", "Three Coins in the Fountain", " Stranger in Paradise ", " Tell Me Why " i "(It's No) Sin".Inne bestsellerowe single to m.in. " Shangri-La "," Perfidia" oraz "Sincerely". Oryginalni członkowie, odpowiedzialni za większość spopularyzowanych przez grupę utworów,to Al Alberts , Dave Mahoney, Lou Silvestri, i Rosario "Sod" Vaccaro.

Alberts uczęszczał na South Philadelphia High School, Temple University, i służył w marynarce wojennej , gdzie spotkał Mahoney'a. Pierwotnie Alberts śpiewał z Mahoney'em , a później doszli Sod Vaccaro na trąbce i Lou Silvestri na perkusji. Grali lokalnie w rejonie Filadelfii, gdzie Alberts założył własną wytwórnię płytową, Victoria Records , gdy nie mogli znaleźć dystrybutora swojej pierwszej płyty, "(It's No) Sin".Singiel sprzedał się w milionie egzemplarzy, a Decca Records wkrótce podpisała kontrakt z grupą, jako The Four Aces featuring Al Alberts.

Przed końcem roku ich debiutancki singiel dla tej wytwórni, "Tell Me Why", otarł się o szczyt list przebojów i sprzedał się jak poprzedni w milionie egzemplarzy. Kilka następnych singli trafiło do Top10 na początku lat 50-tych przed tym jak temat filmowy "Three Coins in the Fountain" został hitem numer jeden w 1954 roku. Innym tematem z filmu był "Love Is a Many-Splendored Thing",który spędził ponad miesiąc na szczycie listy Billboardu w 1955 roku.

Po wydaniu kilku singli w 1955 roku, Al Alberts, rok później opuścił grupę próbując zrobić karierę jako solista, ale nigdy nie znalazł się na listach przebojów. . Wraz z powstaniem rock & rolla,los Four Aces wydawał się przesądzony. Docierają do dolnych rejonów listy przebojów z piosenką "Bahama Mama" i "Rock and Rhapsody Roll" , ale nie udało się to po 1959 roku.Al Alberts nadal występował aż do lat 90-tych,z nową edycją grupą.
Alberts został on zastąpiony przez wokalistę Freda Diodati, który studiował na South Philadelphia High School kilka lat po Albertsie.

Ostatecznie wszyscy oryginalni członkowie grupy ją opuścili, zostawiając Diodati tworzenie nowego składu, który tworzył wspomniany Fred Diodati, Tony Alesi, Joe Giglio i Harry Heisler. Po prawie dziewiętnastu latach występów z grupą, Alesi zachorował,co zmusiło go do opuszczenia grupy.

Obecną konfigurację Aces tworzą Diodati, Joe Giglio, Harry Heisler i Danny Colingo. W 1975 roku sąd przyznał wspomnianym muzykom prawo do używania nazwy Four Aces. Założyciel zespołu, Al Alberts, zmarł z przyczyn naturalnych w dniu 27 listopada 2009 roku. Miał 87 lat.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
(It's No) Sin / Arizona Moon	Four Aces featuring Al Alberts	09.1951	-	4[22]	Victoria 101	[gold-US][written by Chester R. Shull,George Hoven]
Tell Me Why / A Garden in the Rain	Four Aces featuring Al Alberts	12.1951	-	2[24];B:14[11]	Decca 9-27 860	[gold-US][written by Al Alberts,Marty Gold][B:written by James Dyrenforth, Carroll Gibbons][#13 hit for Bobby Vinton in 1964][B:#15 hit for Gene Austin in 1929;#97 hit for Vic Dana in 1964]
Perfidia/You Brought Me Love	Four Aces featuring Al Alberts	02.1952	-	7[16]	Decca 9-27 987	[written by Milton Leeds,Alberto Dominguez][#15 hit for The Ventures in 1960]
Two Little Kisses/Whose to Blame	Four Aces featuring Al Alberts	03.1952	-	29[1]	Flash 103	-
I'm Yours / I Understand	Four Aces featuring Al Alberts	05.1952	-	17[3]	Decca 9-28 162	[written by Robert Mellin]
Should I / There's Only One Tonight	Four Aces featuring Al Alberts	08.1952	-	9[10]	Decca 9-28 323	[written by Arthur Freed,Nacio Herb Brown][piosenka z filmu "Lord Byron of Broadway"][#3 hit for Arden-Uhman Orchestra in 1930;#42 hit for The String-A-Longs in 1961]
Heart and Soul / Just Squeeze Me But Don't Tease Me	Four Aces featuring Al Alberts	10.1952	-	11[10];B:20[2]	Decca 9-28 390	[written by Frank Loesser,Hoagy Carmichael][B:written by Lee Gaines, Duke Ellington][#1 hit for Larry Clinton in 1938;#18 hit for The Cleftones in 1961]
Organ Grinder's Song/Honey in the Horn	Four Aces featuring Al Alberts	06.1953	-	17[1]	Decca 9-28 691	[written by Mitchell Parish/Irving Mills,Will Hudson][#2 hit for Jimmie Lunceford in 1936]
Stranger in Paradise / The Gang That Sang "Heart of My Heart"	Four Aces featuring Al Alberts	12.1953	6[6][05.55]	3[16];B:7[18]	Decca 9-28 927	[gold-US][written by Robert Wright/George Forrest][B:written by Ben Ryan][piosenka z musicalu na Broadway'u "Kismet"]
Three Coins in the Fountain / Wedding Bells (Are Breaking Up That Old Gang of Mine)	Four Aces featuring Al Alberts	05.1954	5[6]	1[1][18];B:26[5]	Decca 9-29 123	[gold-US][written by Sammy Cahn,Jule Styne][B:written by Irving Kahal/Willie Raskin,Sammy Fain][piosenka tytułowa z filmu]
Dreamer /It shall come to pass	Four Aces featuring Al Alberts	09.1954	-	17[3]	Decca 9-29 217	[written by Johnny Mercer][#19 hit for Betty Johnson in 1958]
It's a Woman's World / The Cuckoo Bird in the Pickle Tree	Four Aces featuring Al Alberts	10.1954	-	11[7]	Decca 9-29 269	[written by Sammy Cahn,Cyril J. Mockridge][piosenka z filmu "Woman's world"]
Mister Sandman / (I'll Be With You) In Apple Blossom Time	Four Aces featuring Al Alberts	11.1954	9[5]	5[14]	Decca 9-29 344	[written by Pat Ballard][#37 hit for Emmylou Harris in 1981]
Melody of Love / There Is a Tavern in the Town	Four Aces featuring Al Alberts	01.1955	-	3[21]	Decca 29 395	[written by Tom Glazer,H. Engelmann]
Heart / Sluefoot	Four Aces featuring Al Alberts	05.1955	-	13[6]	Decca 29 476	[written by Richard Adler/Jerry Ross][piosenka z musicalu na Broadway'u "Damn Yankees"]
Love Is a Many Splendored Thing / Shine on Harvest Moon	Four Aces featuring Al Alberts	08.1955	2[13]	1[6][21]	Decca 29 625	[gold-US][written by Paul Francis Webster,Sammy Fain][piosenka tytułowa z filmu]
A Woman in Love / Of This I'm Sure	Four Aces featuring Al Alberts	11.1955	19[3]	14[17];B:56[4]	Decca 29 725	[written by Frank Loesser][piosenka z filmu "Guys and dolls"]
If You Can Dream / The Gal With the Yaller Shoes	Four Aces featuring Al Alberts	02.1956	-	62[8];B:91[1]	Decca 29 809	[written by Sammy Cahn,Nicholas Brodszky][piosenki z filmu "Meet me in Las Vegas"]
To Love Again / Charlie Was a Boxer	Four Aces featuring Al Alberts	05.1956	-	43[16]	Decca 29 889	[written by Ned Washington,Morris Stoloff,George Sidney][piosenka z filmu "The Eddy Duchin Story"]
I Only Know I Love You/Dreamer	Four Aces featuring Al Alberts	07.1956	-	22[11];B:86[3]	Decca 29 989	[written by Al Stillman,Carlo Alberto Rossi][piosenka z filmu "Guys and dolls"]
You Can't Run Away From It/Friendly Persuasion	Four Aces featuring Al Alberts	10.1956	B:29[1]	20[6];B:45[18]	Decca 30 041	[tytułowa piosenka z filmu][B:tytułowa piosenka z filmu]
Someone to Love / Written on the Wind	Four Aces featuring Al Alberts	12.1956	-	47[7];B:61[15]	Decca 30 123	[written by Norman Newell,Nathan Korb][B:tytułowa piosenka z filmu ]
Bahama mama You're mine/ Of This I'm Sure	Four Aces featuring Al Alberts	03.1957	-	53[6];B:76[4]	Decca 30 242	[written by L. Wolfe Gilbert/Charles Lofthouse]
Rock and Roll Rhapsody / I Wish I May, I Wish I Might	Four Aces featuring Al Alberts	03.1958	-	66[7]	Decca 30 575	[written by Bob Davie/Marvin Moore]
The World Outside (Warsaw Concerto) /How can you forget	Four Aces	11.1958	18[6]	63[4]	Decca 30 764	[written by Richard Addinsell,Carl Sigman]
No Other Arms, No Other Lips/The Inn of the Sixth Happiness	Four Aces	03.1959	-	74[5]	Decca 30 822	[written by Joan Whitney/Alex Kramer/Hy Zaret]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Four Aces	Four Aces featuring Al Alberts	11.1952	-	4[17]	Decca 9-361	-

Four Coins

Pochodzący z Canonsburg w Pensylwanii, George Mentalis (tenor), George Mahramas (lead vocal), Jack Mahramas (baryton) i Jim Gregorakis (bas) tworzyli Four Coins. W 1957 roku nagrali swój największy hit, "Shangri-La", który osiągnął 11 pozycję na liście Billboardu i zdobył złotą płytę.

To była jedna z najczęściej granych płyt 1957 roku. Ich inne hity to "The World Outside"," Memories of You ","My One Sin" i "We'll be Married".
Four Coins wystepowali w Perry Como Show, trzy razy w Ed Sullivan Show, i pojawili się na American Bandstand Dicka Clarka cztery razy. W 1957 r. w filmie rock and rollowym Jamboree zagrali piosenkę "Broken Promise" występując z Fatsem Domino, Jerry Lee Lewisem i Jimmy Bowenem,występowali w Nowym Jorku z Tony Bennettem i koncertowali z Nat King Cole'm.

Początkowo członkowie kwartetu byli w orkiestrze "Band of Tomorrow" Bobby Vintona. W 1952 roku czwórka zaczęła występować razem. Pojawili się w telewizyjnym konkursie talentów KDKA -TV "Wilkins Amateur Hour" w styczniu 1953 roku. Głosami widzów zostali zwycięzcami. Opuścili zespół Vintona w 1953 roku, nazywając siebie Four Keys i dawali regularne koncerty w Pittsburgh Blue Ridge Inn.

Jako Four Keys nagrali demo w Pittsburgh studio i podpisali kontrakt z wytwórnią George Heida,Corona Records.Dla niej wydali swoje pierwsze single "Hot Bar Toddy" w 1953 roku i "I'll Make the Best Of It" w 1954 roku. Lider orkiestry Canonsburg, Lee Barrett zabrał Four Keys do Cincinnati na przesłuchanie u agenta General Artist Corp Danny Kesslera. Kessler został ich menedżerem zachęcając do podpisania kontraktu płytowego z Epic.

Dla Epic Records, zmienili nazwę na Four Coins. Ich pierwsze nagrania "We’ll Be Married (In The Church In The Wildwood)", "I Love You Madly" i "Memories of You", wszystkie dotarły do Top 30 na listach przebojów. Mieli siedem hitów nagranych dla Epic w tym "Shangri-La" w 1957 roku. W latach 60-tych nagrywali dla MGM Records, Jubilee Records, Vee Jay Records i Roulette Records, przechodząc kilka zmian personalnych.Grupa rozpadła się w 1970 roku . W 2003 roku ich fani przekonali ich do reaktywacji, by wystapili w Pittsburghu.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
We'll Be Married In The Church In The Wildwood/Once More	Four Coins	10.1954	-	30[1]	Epic 9074	[written by G. Campbell, N. A. Campbell, M. Moore]
I Love You Madly/Maybe	Four Coins	01.1955	-	28[1]	Epic 9082	[written by Charles Jones]
Memories of You/Tear down the fence	Four Coins	11.1955	-	22[16]	Epic 9129	[written by Andy Razaf,Eubie Blake][piosenka z filmu "The Benny Goodman Story"]
Shangri-La / First In Line	Four Coins	05.1957	-	11[21]	Epic 9213	[written by Carl Sigman,Matt Malneck,Robert Maxwell]
My One Sin/This Life	Four Coins	09.1957	-	28[15]	Epic 9229	[written by Robert Mellin,Vittorio Mascheroni]
Wendy, Wendy/Be still my heart	Four Coins	09.1958	-	72[3]	Epic 9286	[written by Hal David,Burt Bacharach]
The World Outside / Roselle	Four Coins	11.1958	-	21[11]	Epic 9295	[written by Carl Sigman,Richard Addinsell]
One Love, One Heart/My first love	Four Coins	06.1959	-	82[4];B:106[1]	Epic 9314	-

Frankie J

Francisco Javier Bautista, Jr (ur. 7 grudnia 1975r), lepiej znany pod pseudonimem Frankie J, jest meksykańskim wokalistą i były członek grupy muzycznej Kumbia Kings .

Urodzony w Tijuana, dorastał w San Diego i stał się artystą freestyle pod pseudonimem Frankie Boy w końcu lat 90-tych. Po nagraniu debiutanckiego albumu,który został odłożony na półkę, przyłączył się do Kumbia Kings. Jego debiut solowy, What's a Man to Do, został wydany w 2003 roku, w angielskiej i hiszpańskiej wersji językowej.

Bautista urodził się w Tijuana , w Meksyku i wychował w San Diego w Kalifornii mając 2 lata, po tym jak jego wuj wywiózł go i jego rodzeństwo do Stanów Zjednoczonych. Dorastał słuchając zarówno tradycyjnej muzyki latynoskiej, jak i amerykańskiego nurtu urban . Uczęszczał do Southwest Senior High School w San Diego. Później zaczął wykazywać większe zainteresowanie śpiewem, za namową rodziny.W wieku szkolnym, uczestniczył w konkursach talentów i występując na szkolnych uroczystościach .

W 1997 roku Bautista podpisał kontrakt z nieistniejącą już wytwórnią Hola Recordings, pomysłem legendy muzyki tanecznej i producenta Jellybeana Beniteza . W tym czasie był artystą freestyle znanym jako Boy Frankie a jego muzyka została wydana na kompilacji 3 Maximum Freestyle.
W 1999 roku został członkiem Kumbia Kings stworzonej przez AB Quintanilla III , brata Seleny . Występował pod pseudonimem Cisco. Członkowie ansamblu: AB Quintanilla (gitara basowa, wokal) , DJ Kane (ur. Jason Cano, wokal), Frankie J / Cisco (ur. Francisco Javier Bautista, Jr, wokal), Baby Drew (ur. Andrew Maes, wokal), Cruz Martinez (klawisze), Alex Ramirez (klawisze), Roy "Slim" Ramirez (perkusja, wokal), Frankie Aranda (perkusja), Jorge Pena (perkusja), Jesse "O'Jay" Martínez (perkusja) i Robert Del Moral (perkusja ).

W 1999 roku ukazał się ich debiutancki album Amor, Familia Y Respeto . Album zawierał przeboje takie jak "Azucar", "Fuiste Mala", "Reggae Kumbia", "Te Quiero Ti" i "Se Fue Mi Amor". W 2001 roku ukazał się ich drugi album Shhh! który zawierał single "Shhh!", "Boom Boom" i "Desde Que No estas Aqui". W 2002 roku grupa wydała swój trzeci album zatytułowany All Mixed Up:Los Remixes na którym zawarto singiel "La Cucaracha".
Cisko następnie zaczął występować pod szyldem Frankie J. W 2003 roku grupa wydała swój czwarty album zatytułowany 4 z którego pochodzą single "No Tengo Dinero", "Insomnio" i "Mi Gente".

Ukazał się także album Presents Kumbia Kings z anglojęzycznymi wersjami utworów z katalogu grupy i La Historia z hiszpańskojęzycznymi wersjami singli.
Później w 2003 roku, Frankie J jako jeden z oryginalnych członków Kumbia Kings opuścił zespół wraz z wokalistą DJ Kane i innymi członkami zespołu. Andrew "Baby Drew" Maes, Alex Ramírez, Roy "Slim" Ramírez,i Frankie Aranda utworzyli własny zespół o nazwie K1 natomiast DJ Kane i Frankie J realizowali kariery solowe.

Jako Frankie J, Bautista podpisał kontrakt jako artysta solowy z Columbia Records i wydał swój pierwszy album What's A Man To Do w dniu 23 maja 2003 roku. Hiszpańska wersja albumu Frankie J została wydana później w tym samym roku.Wiodący singiel z albumu "Don't Wanna Try" zadebiutował jako # 19 na Billboard Hot 100 Singles Chart, a "Ya No Es Igual " wszedł do Top 10 na World Latin Chart. W tym samym roku wprowadził do Top 10 listy Billboard Hot 100 przebój " Suga Suga " z raperem Baby Bash .

Jego drugi album One został wydany w dniu 22 marca 2005 roku. Promował go singiel # 3 na Billboard Hot 100 " Obsession (No Es Amor) " z gościnnym udziałem rapera Baby Basha , a następnie wydał single "How To Deal" i " More Than Words ".Z wydaniem " More Than Words ",zbiegła się emisja albumu ponownie wydanego w formacie DualDisc w październiku. W styczniu 2006 r. The One została platynową płytę za sprzedaż ponad miliona egzemplarzy. Jego drugi album w języku hiszpańskim Un Nuevo Dia został wydany 13 czerwca 2006 roku i zawierał singiel "En Ti Pensado".

Trzeci anglojęzyczny album,Priceless, został wydany w dniu 17 października 2006 roku. Zadebiutował na 30 miejscu na Billboard 200 Albums . Singiel " That Girl " z udziałem Chamillionaire i Mannie Fresh zadebiutował jako # 43 na Billboard Hot 100. Drugi singiel "Daddy's Little Girl" osiągnął # 23 na Billboard Bubbling Under Hot 100.
Po odejściu z Columbia Records, Frankie J wydał kilka singli ("Pictures" "If You Were My Girlfriend" "Crush" "That's Wussup" ) pomiędzy 2008 a 2011 rokiem, a także założył własną wytwórnię Soulsick .

Wydał swoją czwartą w języku angielskim studyjną płytę,Courage, 7 grudnia 2011 roku. Singiel "How Beautiful You Are" został wydany dla cyfrowych detalistów w dniu 24 października 2011 roku. Teledysk został wyreżyserowany przez Mike'a Ho i miał swoją premierę na YouTube w dniu 11 września 2011 roku.Teledysk do drugiego singla z albumu "I Had You There" miał swoją premierę na kanale YouTube w dniu 26 listopada 2011 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Don't Wanna Try	Frankie J	04.2003	-	19[20]	Columbia 79 872	[written by Francisco Bautista,Jaime Gálvez][produced by Frankie J.][80[16].R&B; Chart]
Suga Suga	Baby Bash feat. Frankie J	08.2003	-	7[33]	Universal 001055	[gold-US][written by Ronald Bryant, Francisco Bautista, Nathan Perez][produced by Happy Perez][54[20].R&B; Chart]
Obsession (No Es Amor)	Frankie J featuring Baby Bash	01.2005	38[5]	3[21]	Columbia 70 386	[platinum-US][written by Stewart Magee][produced by Stewart Magee][69[6].R&B; Chart]
How to Deal	Frankie J	05.2005	-	39[19]	Columbia 80 133	[gold-US][produced by DJ Clue, Jovonn "The Don" Alexander]
More Than Words	Frankie J	09.2005	-	25[18]	Columbia	[gold-US][written by Nuno Bettencourt, Gary Cherone][produced by Michael Wagener]
That Girl	Frankie J featuring Mannie Fresh and Chamillionaire	08.2006	-	43[14]	Columbia 88 697	[written by Francisco Bautista, Hakeem Seriki, Byron Thomas, Juan Salinas, Oscar Salinas][produced by Play-N-Skillz]
Daddy's Little Girl	Frankie J	.2006	-	126	Columbia	[written by Francisco Bautista, Jr., David Sanchez, Claude Kelly, Nathan Perez, Steve Valdez]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
What's a Man to Do	Frankie J	06.2003	-	53[15]	Columbia 90 073	[produced by Frankie J, Charles Chávez, Happy Pérez]
The One	Frankie J	04.2005	-	3[36]	Columbia 90 945	[platinum-US][produced by Frankie J,Charles Chávez,Malcolm Flythe,Bryan-Michael Cox,Soulshock & Karlin,Irv Gotti,Night & Day,Mario Winans,Steve Russel,Happy Pérez]
Priceless	Frankie J	10.2006	-	30[1]	Columbia 82876850842	[produced by Frankie J, Mannie Fresh, DJ Clue, Bryan Michael Cox, Stargate, Play-n-Skillz, Happy Pérez]

Kirk Franklin

Kirk Franklin urodził się w Fort Worth w stanie Texas. Niestety tuz po urodzeniu w wieku trzech lat Kirk został sierotą. Zaadoptowała go i przygarnęła daleka ciotka, Gertruda Franklin. Otoczyła chłopca szczerą i gorącą miłością godnie zajmując miejsce jego prawdziwej matki. W wieku czterech lat Kirk rozpoczął swoją wielką, jak się później okazało, przygodę z muzyką. Pierwszym instrumentem było pianino. Kirk zapragnął grać, pobierał nawet lekcje muzyki. Kochająca ciotka nie chcąc dziecku odmawiać zbierała w weekendy puszki i odnosiła je do skupu byleby tylko uzbierać pieniądze na naukę gry chłopca. Kirk jednak musiał każdej niedzieli być rano w kościele, czego Gertruda Franklin skrupulatnie i bezwzględnie pilnowała.

Właśnie w kościele, Kirk stawiał pierwsze muzyczne kroki. Jeszcze zanim poszedł do przedszkola grał i śpiewał w kościele na nabożeństwach i w zespole gospel. Szybko został zauważony, pierwszą propozycję kontraktu otrzymał w wieku siedmiu lat. Opiekująca się nim ciocia będąc osobą konserwatywną odmówiła, tłumacząc to młodym wiekiem Kirk'a. W wieku lat jedenastu chłopcu zaproponowano opiekę nad wszelką działalnością muzyczną w baptystycznym kościele Mount Rose. Przyjął tą propozycję, małe dziecko stało się jedną z najważniejszych osób w swoim zborze. Wtedy właśnie zaczął na poważnie komponować i pisać. Jako swój pierwszy sukces Kirk aranż Benny and the Jets Elton'a John'a na pieśń gospel.

Praca w kościele nie była jednak wszystkim, czym zajmował się Kirk. Cały czas myślał o swojej własnej muzyce i w końcu zrealizował domowymi środkami pierwsze swoje nagranie. Był wtedy dziewiętnastoletnim młodzieńcem. Pełen oczekiwań i nadziei wyruszył z tą taśmą w ręku do wytwórni Savoy Music Group i jej szefa Milton'a Biggham'a. Wytwórnia od razu zaproponowała młodemu nowicjuszowi pracę nad debiutanckim albumem DFW Mass Choir. Kirk nie tylko aranżował i realizował utwory tej grupy, na albumie znalazła się też jego własna kompozycja "Every Day with Jesus".

W roku 1992 Kirk Franklin założył grupę wokalną,The Family, opartą na wyśmienitych muzykach, którzy od pewnego czasu otaczali go. Wieść o młodym utalentowanym złotym chłopcu jego chórze obiegła świat, co wkrótce zaowocowało kontraktem z Gospo Centric. Wkrótce Franklin and Family debiutują wzbudzając olbrzymie zainteresowanie. Po raz pierwszy w historii debiutowi gospel udało się osiągnąć nakład miliona egzemplarzy. Kirk osiąga szczyty wszelkich list i notowań związanych z CCM, gospel, soul.

Druga jego płyta, Kirk Franklin & the Family Christmas, w czternaście miesięcy osiągnęła sprzedaż pół miliona egzemplarzy. Następna, Whatcha Lookin' 4, wystartowała na liście Top200 Billboard'u z numerem 23, na liście R&B; z numerem 3, i na szczycie list Gospel i CCM. Album osiągnął siedmiocyfrowy nakład, wygrał nagrody Grammy Award, Soul Train Music Award, Stellar Awards (w pięciu kategoriach), Dove Impact Award, NAACP Image Award.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Why We Sing	Kirk Franklin with The Family	12.1994	-	-	GospoCentric	[28[25].R&B; Chart]
Jesus is the reason for the season	Kirk Franklin with The Family	12.1995	-	-	GospoCentric	[50[1].R&B; Chart]
Lean on Me	Kirk Franklin feat. Mary J. Blige, Bono, R. Kelly, Crystal Lewis, & The Family	01.1999	-	79[5]	GospoCentric	[produced by Kirk Franklin][26[8].R&B; Chart]
Stomp (Remix)	God's Property feat. Cheryl "Salt" James & Kirk Franklin	07.1997	-	52[11]	Interscope	[written by Garry M. Shider, George Clinton, Jr., Walter Morrison][produced by Kirk Franklin][1[2][42].R&B; Chart]
Revolution	Kirk Franklin	02.1999	-	-	GospoCentric	[59[12].R&B; Chart]
Looking for You	Kirk Franklin	12.2005	-	61[20]	Fo Yo Soul 73 341	[written by Patrice Rushen, Charles Mims Jr, Kirk Franklin, Sheree Brown, Freddie Washington][produced by Kirk Franklin][5[60].R&B; Chart][sample z "Haven't you heard"-Patrice Rushen]
Imagine Me	Kirk Franklin	08.2006	-	-	Fo Yo Soul	[52[20].R&B; Chart]
Declaration (This is It)	Kirk Franklin	11.2007	-	123	GospoCentric	[written by Kirk Franklin, Kenny Loggins, & Michael McDonald][produced by Kirk Franklin][35[20].R&B; Chart]
Jesus	Kirk Franklin	08.2008	-	-	Fo Yo Soul	[96[1].R&B; Chart]
I Smile	Kirk Franklin	07.2011	-	85[18]	Interscope	[written by James Harris III,Terry Lewis,Kirk Franklin,Fred Tackett][12.R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Kirk Franklin & the Family Christmas	Kirk Franklin & the Family Christmas	03.1994	-	58[36]	GospoCentric 2119	[platinum-US][produced by Rodney Frazier,Arthur Dyer][6.R&B; Chart]
Kirk Franklin & the Family	Kirk Franklin & the Family Christmas	11.1995	-	60[8]	GospoCentric 2130	[gold-US][6.R&B; Chart]
Whatcha Lookin' 4	Kirk Franklin & the Family Christmas	05.1996	-	23[58]	GospoCentric 72 127	[platinum-US][produced by Kirk Franklin,Buster & Shavoni][3.R&B; Chart]
The Nu Nation Project	Kirk Franklin	10.1998	-	7[49]	GospoCentric 90 178	[2x-platinum-US][4.R&B; Chart]
The Rebirth of Kirk Franklin	Kirk Franklin	03.2002	-	4[47]	GospoCentric 70 037	[platinum-US][4.R&B; Chart]
Hero	Kirk Franklin	10.2005	-	13[28]	Fo Yo Soul 71 019	[platinum-US][produced by Kirk Franklin, J Moss][4.R&B; Chart]
Kirk Franklin Presents: Songs for the Storm Vol. 1	Kirk Franklin	11.2006	-	74[1]	GospoCentric	[9.R&B; Chart]
The Fight of My Life	Kirk Franklin	12.2007	-	33[13]	GospoCentric	[produced by Rodney Frazier,Arthur Dyer][7.R&B; Chart]
Hello Fear	Kirk Franklin	03.2011	-	5[24]	Fo Yo Soul Entertainment	[gold-US][produced by Franklin, Harris, Lewis, Tackett][3.R&B; Chart]

Michael Franks

Ur. 12.05.1944 w La Jolla w stanie Kalifornia (USA). Swój sukces zawdzięcza w głównej mierze,, fascynacji lżejszą odmianą wokalnej sztuki jazzowej.

Rozpoczynał jako kilkunastoletni gitarzysta i wokalista zauroczony melodyką bluesa i amerykańskiego folka. Choć nie ma muzycznego wykształcenia (studiował literaturę angielską na UCLA i uniwersytecie w Oregonie), to doskonale odnalazł się nie tylko jako ciekawy wokalista i elokwentny gitarzysta, ale także kompozytor piosenek (w tym bluesów dla Sonny'ego Terry'ego i Browniego McGhee).

Na początku lat 70-tych podjął naukę na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles (UCLA), zgłębiając historię amerykańskiej piosenki. W rezultacie sam zaczął pisać piosenki i komponować muzykę, by zabłysnąć ścieżką dźwiękową do filmu "Zandy's Bridge" (1974). Firma Warner Brothers zaproponowała debiutantowi kontrakt nagraniowy, który niebawem pozwolił wokaliście i kompozytorowi zrealizować muzykę wraz z uznanymi jazzmanami (pianistami-takimi, jak Joe Sample, Kenny Barron, RonCarter, Eddie Gomez, Bucky Pizzarelli.

Kompozycje Franksa do swojego reperetuaru włączyli także saksofoniści David Sanborn i Michael Brecker, gitarzysta Larry Carlton, wokaliści Carmen McRea i Mark Murphy oraz Manhattan Transfer. Sporym uznaniem krytyków i poklaskiem publiczności cieszą się autorskie albumy Michaela Franksa, w których prezentuje ciekawe oblicze swingu z całym wokalnym atrybutem nowoczesnej muzyki pop.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Popsicle Toes/I Don't Know Why I'm So Happy I'm Sad	Michael Franks	08.1976	-	43[8]	Reprise 1360	[written by Michael Franks][produced by Tommy LiPuma]
The Art of Love/Woman in rhe waves	Michael Franks	08.1990	-	-	Reprise 19 802	[written by Michael Franks][produced by Jeff Lorber][59[7].R&B; Chart]
Speak to Me/All I need	Michael Franks	12.1990	-	-	Reprise 19 512	[73[9].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Art of Tea	Michael Franks	07.1976	-	131[13]	Reprise 2230	[gold-US][produced by Tommy LiPuma]
Sleeping Gypsy	Michael Franks	02.1977	-	119[9]	Warner 3004	[gold-US][produced by Tommy LiPuma]
Burchfield Nines	Michael Franks	04.1978	-	90[10]	Warner 3167	[produced by Tommy LiPuma]
Tiger in the Rain	Michael Franks	03.1979	-	68[16]	Warner 3294	[produced by John Simon]
One Bad Habit	Michael Franks	05.1980	-	83[21]	Warner 3427	[produced by Tommy Lipuma, Andre Fischer]
Objects of Desire	Michael Franks	01.1982	-	45[14]	Warner 3648	[produced by Michael Colina, Ray Bardani]
Passionfruit	Michael Franks	10.1983	-	141[11]	Warner 23 962	[produced by Rob Mounsey]
Skin Dive	Michael Franks	06.1985	-	137[27]	Warner 25 275	[produced by Rob Mounsey, Michael Franks]
The Camera Never Lies	Michael Franks	08.1987	-	147[11]	Warner 25 570	[produced by Rob Mounsey]
Blue Pacific	Michael Franks	07.1990	-	121[17]	Reprise 26 183	[produced by Walter Becker,Tommy LiPuma,Jeff Lorber]