sobota, 21 lipca 2018

Beastie Boys

BEASTIE BOYS - grupa amerykańska. Powstała w 1981 w Nowym Jorku. Z początku mianowała się The Young Aborigines, ale szybko przeobraziła się w Beastie Boys (pierwszy człon nowej nazwy byt skrótem, który rozwijała następująco: Boys Entering Anarchistic States Towards Internal Excellence).

Założył ją Michael "Mike D." Diamond (20.11.1965, Nowy Jork) - voc, perc. W pierwszym składzie znaleźli się też John Berry - g i Kate Schellenbach (5.01.1966, Nowy Jork) - dr. W 1981 dołączył Adam "MCA" Yauch (5.08.1964, Brooklyn, Nowy Jork) - voc, b. W końcu 1982 Berry'ego zastąpił Adam "King Ad-Rock" Horovitz(31.10.1964, Manhattan, Nowy Jork)-voc, g, syn znanego dramaturga, Israela Horovitza, wywodzący się z zespołu The Young And The Useless. W 1983 odeszła Schellenbach.

Zaczynała jako grupa hardcore'owa. Po debiucie w A7, maleńkim klubie nowojorskim, zaprezentowała się co prawda w najsłynniejszych punkowych przybytkach Ameryki, Max's Kansas City (u boku Bad Brains) i CBGB's, ale jej występy nie wzbudziły entuzjazmu (kilka lat później, w 1994, opublikowała na okładce płyty "Some Old Bullshit" otrzymany w tym początkowym okresie list, w którym jeden ze słuchaczy nazwał ją "żałosną, beznadziejną imitacją Minor Threat"). Była w rozsypce, gdy Dave Parsons, zaprzyjaźniony właściciel małego sklepu płytowego w East Village na Manhattanie, zorganizował jej sesję nagraniową w likwidującym się studiu 171 -A. W dwa dni zarejestrowała wtedy siedem utworów z pierwszego, hardcore'owego okresu działalności, m.in. B.EAS.J1E. Boys, Riot Hght, Transit Cop, Hotty Snappers i Egg Raid On Mojo, wydanych w listopadzie 1982 przez firmę Rat Cage na małej płycie "Polly Wog Stew". W tym czasie, zaintrygowana dokonaniami Sugarhill Gang i Grandmaster Flash And The Furious Five, zaczęła już jednak zwracać się ku zupełnie innej muzyce - własnej odmianie rapu i hip hopu z domieszką reggae, zazwyczaj z humorystycznymi tekstami. Świadectwem tej przemiany byt m.in. singel Coofae Puss/Beasue Revolution, wydany przez Rat Cage w sierpniu 1983. Nagrania dla Rat Cage zostały później zebrane na płycie "Some Old Bullshit".

W 1984 podpisała kontrakt z utworzoną przez Ricka Rubina firmą Def Jam. Pierwszą płytą, jaką dla niej nagrała, była czwórka "Rock Hard" z nowatorskim repertuarem, łączącym rap i hip hop z hard rockiem (riffy gitar w takich utworach, jak Rock Hard, Party's Gettin' Rough i Beastie Groove, zostały wysamplowane m.in. z płyt AC/DC i Led Zeppelin). Wkrótce potem wystąpiła u boku takich gwiazd rapu, jak L.L. Cool J. i The Fat Boys, w filmie muzycznym Krush Groove (Krush Groove; 1984, reż. Michael Schultz); wykonywała w nim utwór She's On It, wydany na jednym z singli z tego okresu.

Zwróciła na siebie uwagę Madonny i została zaproszona do udziału w jej trasie po Stanach. Koncertowała też u boku Run-D.M.C. (członkowie tego zespołu, Joseph Simmons i Darrel McDaniels, byli współtwórcami kilku jej utworów, m.in. Slow And Low ze strony B płytki She's On It). Była już całkiem dobrze znana, gdy w listopadzie 1986 trafił na rynek album, "Licensed To III",promowany m.in. singlami (You Gotta) Fight For Your Right (To Party). W krótkim czasie rozszedł się w Stanach w czterech milionach egzemplarzy i uczynił z niej megagwiazdę.

Co prawda zwolennicy autentycznego murzyńskiego rapu zarzucali grupie sprowadzenie go do poziomu hałaśliwej, żerującej na najniższych instynktach, bezmyślnie wulgarnej muzyki dla nastolatków. Krytykowano zwłaszcza takie utwory, jak podminowany duchem anarchii (You Gotta) Fight For Your Right (To Party) i jawnie mizoginistyczny Girls. I chociaż wielu płyta urzekła atmosferą młodzieńczej buty, przewrotnym, dekadenckim poczuciem humoru oraz brawurową żonglerką samplami z twórczości takich zespołów, jak The Rolling Stones, Aerosmith, Led Zeppelin i The Clash , fala krytyk, ataków i oskarżeń tak bardzo utrudniła muzykom życie, że rozważali decyzję o rozwiązaniu formacji. Przeciwko nim obróciła się nawet firma Def Jam - konflikt zakończył się rozstaniem.

W lipcu 1989 nakładem wytwórni Capitol ukazał się następny wspólny album - "Paul's Boutique", wyprodukowany przez Matta Dike'a, Johna Kinga i Mike'a Simpsona, czyli Dust Brothers. Byt dziełem bardziej dojrzałym i wielowymiarowym niż debiut. Ujrzano w nim nawet hiphopowe arcydzieło. Teksty dotyczyły poważnych tematów, jak rasizm [Looking Down The Barrel Or A Gun) czy bezdomność (Johnny Ryall). A podkłady były wyrafinowanymi kolażami cytatów m.in. z twórczości The Grateful Dead, muzyki z klasycznego dreszczowca Psychoza Alfreda Hitchcocka, przebojów funku i disco, folkloru afrykańskiego czy standardów bluegrass (np. High Plains Drifter, Johnny Ryall, ). Jednakże przemiana grupy nie spodobała się dotychczasowym fanom - płyta odniosła znacznie mniejszy sukces niż poprzednia, a tylko jeden z wydanych w tym czasie singli, Hey Ladies/Shake Your Rump z lipca 1989, pojawił się w czterdziestce list przebojów. Z tego okresu, z sierpnia 1989, pochodzi też minialbum "An Exciting Evening At Home With Shadrach, Meshach And Abednego".

Bardziej niż "Paul's Boutique" spodobał się następny album, "Check Your Head" z maja 1992, pierwszy wynik współpracy z Mario Caldato jako współproducentem (wraz z Beastie Boys). Muzycy po raz pierwszy od czasów hardcore'owych sięgnęli wówczas po instrumenty (a wsparł ich m.in. Money Mark Nishita - k) i zarejestrowali we własnym studiu G-Son w Atwater Village w Los Angeles ponad czterysta godzin wspólnego jamowego grania, a najlepsze fragmenty, wzbogacone odpowiednio dobranymi samplami, trafiły na płytę. Wynikiem była muzyka swobodniejsza, bardziej spontaniczna, a poza tym bliższa znowu tradycyjnie rozumianego rocka niż na "Paul's Boutique". W Stanach album nie przyniósł większych przebojów, ale dwie spośród towarzyszących mu małych płyt zyskały pewną popularność w Wielkiej Brytanii - singel Pass The Mic/Professor Booty z kwietnia 1992 i czwórka "Frozen Metal Head" z czerwca tego roku.

Z tego okresu, dokładnie z grudnia 1992, pochodzi też czwórka "Gratitude". Album "III Communication" z maja 1994 wydała już własna firma grupy - Grand Royal. Rozwijając pomysły z "Check Your Head", muzycy znowu stworzyli dzieło niezwykle przebojowe, trafiające w oczekiwania publiczności, po obu stronach Atlantyku bijące rekordy powodzenia. Cudownie eklektyczne utwory Beastie Boys, łączące w sobie elementy hip hopu, funku, jazzu, psychodelii czy hardcore'u, dotyczyły m.in. dewastacji środowiska naturalnego człowieka (The Update, Sabotage).

Także tym razem w Stanach album nie przyniósł przebojów, ale w Wielkiej Brytanii na listach pojawiły się single Get it Together/Sabotage/Dope Littfe Song z czerwca 1994 i Sure Shot/Mulfet Head z listopada tego roku. Grupa promowała "III Communication" m.in. na letnim objazdowym festiwalu Lollapalooza i na wielkiej trasie światowej, po raz pierwszy obejmującej kraje Ameryki Południowej i Azji. Dotarła też wtedy do Polski - 17 lutego 1995 wystąpiła w namiocie Colosseum w Warszawie.

W czerwcu 1995 wydała mini-album "Root Down" z remiksami i nagraniami koncertowymi, w grudniu tego roku zaskakującą płytkę "Aglio E Olio" z ośmioma krótkimi utworami w hardcore'owym stylu, jakiemu hołdowała w początkach kariery (m.in. Brand New, Deal With Me, Believe Me i Nervous Assistant), a w marcu 1996 album "The In Sound From Way Out!" z kompozycjami instrumentalnymi z ostatnich kilku lat. Z tego okresu pochodzi też czwórka "Country Mike's Greatest Hits", sygnowana tylko przez Mike'a D, w dodatku pod innym pseudonimem - Country Mike, ale nagrana przez całą trójkę i zawierająca żartobliwe utwory w stylu country.

W czerwcu 1996 grupa zorganizowała w Golden Gate Park w San Francisco dwa gigantyczne koncerty pod hasłem Tibetan Freedom Concerts z udziałem m.in. Bjórk, Becka, The Red Hot Chili Peppers, Foo Fighters i Smashing Pumpkins; cały dochód z nich przekazano na utworzony przez Yaucha Milarepa Fund, z którego finansowane są akcje popularyzujące ideę oderwania Tybetu od Chin. Podobna impreza odbyła się w czerwcu 1997 w Waszyngtonie.

Płyta "Hello Nasty" z lipca 1998 była kolejnym krokiem ku twórczości niezwykle eklektycznej, niejednorodnej, mozaikowo bogatej - pełnej sampli z utworów m.in. Igora Strawi ńskiego, Bernarda Hermanna, Stephena Sondheima, Tita Puente, The Jazz Crusaders, Gary'ego Numana czy Grandmaster Flash And The Furious Five, muzyki indyjskiej, bossa novy czy elektronicznego pop rocka lat 80-tych.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Hold It, Now Hit ItBeastie Boys05.1986--Def Jam 05864[written by Adam Horovitz, Adam Yauch, Mike Diamond, Rick Rubin][produced by Rick Rubin][55[8].R&B Chart]
I'ts The New Style/Paul RevereBeastie Boys01.1987--Def Jam 06341 [written by Beastie Boys, Rick Rubin][produced by Rick Rubin]
Brass monkey/Posse in effectBeastie Boys04.1987-48[10]Def Jam 07020 [gold-US][written by Mike Diamond/Rick Rubin/Adam Yauch][ produced by The Beastie Boys/Rick Rubin][83[5].R&B; Chart]
[You gotta]Fight for your right [To party]/Paul RevereBeastie Boys02.198711[32]7[18]Def Jam 06595[written by Mike Diamond/Adam Horovitz/Rick Rubin/Adam Yauch][produced by The Beastie Boys/Rick Rubin]
No sleep till Brooklyn/Posse in effectBeastie Boys05.198714[7]-Def Jam BEAST 1 [UK][written by Adam Yauch/Mike Diamond/Rick Rubin/The King][ produced by Rick Rubin/The Beastie Boys]
She' s on it/Slow and lowBeastie Boys07.198710[8]-Def Jam BEAST 2 [UK][written by Rick Rubin/Adam Horovitz][ produced by Rick Rubin]
Girls /She' s craftyBeastie Boys10.198734[4]-Def Jam BEAST 3 [UK][written by The Beastie Boys/The King/Rick Rubin][produced by Rick Rubin/The Beastie Boys]
Hey ladies/Shake your rumpBeastie Boys08.1989-36[10]Capitol 44 454[written by Mike Diamond/Adam Horovitz/John King/Mike Simpson/Adam Yauch][produced by The Beastie Boys/Dust Brothers][15[10].Hot Dance/Disco;Capitol 15 483 12"]
Love American Style EP.Beastie Boys07.198976[3]-Capitol 15483[written by Beastie Boys, Dust Brothers][produced by Beastie Boys, Dust Brothers]
Pass the mic/Professor bootyBeastie Boys04.199247[2]-Capitol CL 653[written by The Beastie Boys/Mario Caldato Jr.][ produced by Beastie Boys, Mario Caldato]
So what' cha want/Groove HolmesBeastie Boys07.1992-93[5]Capitol 15847 [written by Mike Diamond/Adam Horovitz/Adam Yauch][produced by Beastie Boys, Mario Caldato]
Frozen metal//Head EP.Beastie Boys06.199255[1]-Capitol CL 665[written by The Beastie Boys][produced by Beastie Boys, Mario Caldato]
Sabotage /Get it togetherBeastie Boys07.199419[5]115[5];side B:101[6]Grand Royal / Capitol Records CL 716[silver-UK][written by The Beastie Boys/Jonathan Davis][ produced by Beastie Boys, Mario Caldato]
Sure shot/Mullet headBeastie Boys11.199427[10]-Capitol CL 726[written by The Beastie Boys/DJ Hurricane/Mario Caldato Jr./Steig][ produced by Mario Caldato Jr.]
Intergalactic/Hail saganBeastie Boys06.19985[15]28[18]Grand Royal 58 705[silver-UK][written by Beastie Boys,Mario Caldato Jr.][produced by Beastie Boys, Mario Caldato]
Body movin'/Dr Lee phDBeastie Boys11.199815[25]-Grand Royal CDCL 809[written by Mike Diamond/Adam Yauch/Horovitz/Mario Caldato Jr./Tito Puente][produced by The Beastie Boys/Mario Caldato Jr.][44[5].Hot Dance/Disco;Grand Royal 58 740 12"]
Remote control/3 Mc' s and 1 DjBeastie Boys05.199921[7]-Grand Royal CDCL 812[written by The Beastie Boys/Mike Schwartz/Wendell Fite][ produced by The Beastie Boys/Mario Caldato Jr.]
Alive/Start!Three MCs & One DJ Beastie Boys12.199928[4]-Grand Royal CL 818[written by The Beastie Boys (Adam Horovitz/Adam Yauch/Mike Diamond)/Lawrence Parker][ produced by Beastie Boys]
Ch-Check It OutBeastie Boys06.20048[21]68[12]Capitol CL 857[gold-US]][written by The Beastie Boys][ produced by Beastie Boys]
Triple TroubleBeastie Boys09.200437[9]-Capitol CL 859[written by The Beastie Boys/Bernard Edwards/Nile Rodgers][produced by Beastie Boys]
An Open Letter To NYCBeastie Boys12.200438[4]-Capitol CL 867[written by The Beastie Boys (Mike Diamond/Adam Horovitz/Adam Yauch)/the Dead Boys (Stiv Bator/Johnny Blitz/Jeff Magnum/Gene O'Connor/David Thomas/Jimmy Zero][produced by Beastie Boys]
(You Gotta) Fight For Your Right (To Party)Beastie Boys11.2005151[18]-Def Jam 9829784-
Too Many RappersBeastie Boys featuring Nas07.2009134[1]93[1]Capitol 50999 5 05639 1 3[written by The Beastie Boys/Cheetah Chrome/Dave Thomas][produced by Beastie Boys]
Make Some NoiseBeastie Boys04.2011-102[5]Parlophone R 6841 [UK][written by The Beastie Boys/Cheetah Chrome/Dave Thomas][produced by Beastie Boys]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Licensed to IllBeastie Boys11.19867[47]1[7][106]Def Jam 40 238[10x-platinum-US][gold-UK][produced by Rick Rubin]
Paul' s boutiqueBeastie Boys08.198944[3]14[18]Capitol 91 743[2x-platinum-US][silver-UK][produced by The Beastie Boys/Mario Caldato Jr./The Dust Brothers]
Check your headBeastie Boys04.1992106[1]10[36]Capitol 98 938[2x-platinum-US][silver-UK][ produced by Beastie Boys , Mario Caldato Jr.]
Some old bullshitBeastie Boys02.1994-46[7]Grand Royal 89 843 [produced by The Beastie Boys/Scott Jarvis/Dug Pomeroy]
I' ll communicationBeastie Boys05.199410[33]1[1][63]Grand Royal 28 599[3x-platinum-US][gold-UK][produced by Beastie Boys , Mario Caldato Jr.]
Root down EP.Beastie Boys06.199523[4]50[8]Grand Royal 33 603[produced by Beastie Boys , Mario Caldato Jr.]
The in sound from way outBeastie Boys04.199645[2]45[7]Grand Royal 33 590 [produced by Mario Caldato Jr.]
Hello nastyBeastie Boys07.19981[1][43]1[3][48]Grand Royal 37 716[3x-platinum-US][gold-UK][produced by Beastie Boys , Mario Caldato Jr.]
Anthology -The sounds of scienceBeastie Boys12.199936[17]19[18]Grand Royal 22 940[2x-platinum-US][gold-UK][ produced by The Beastie Boys/Mario Caldato Jr./Rick Rubin/Dust Brothers/Scott Jarvis]
To The 5 BoroughsBeastie Boys07.20042[14]1[1][19]Capitol 84 571 [platinum-US][gold-UK][produced by Beastie Boys]
Solid Gold HitsBeastie Boys11.200571[3]42[12]Brooklyn Dust 44 049[gold-US][gold-UK][produced by Beastie Boys,Rick Rubin,Mario Caldato, Jr.,Fatboy Slim]
The Mix-UpBeastie Boys07.200779[2]15[9]Capitol 94085[produced by Beastie Boys]
Hot Sauce Committee Part TwoBeastie Boys05.20119[4]2Capitol 5056392 [UK][produced by Beastie Boys]


Arthur Baker

Arthur Baker- Producent. Swoją przygodę z muzyką rozpoczął jako DJ w jednym z klubów w Bostonie w stanie Massachusettes gdzie prezentował nagrania artystów soulowych i R&B.; Wkrótce podjął pracę jako producent w wytwórni Emergency Records i zaznaczył swój udział in.in. w nagraniu Northend i Michelle Wallace "Happy Days" (jego pierwszą płytą, wydaną tylko w Kanadzie, była Losing You Heart Of Stone).

W 1979 r. Baker przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie zainteresował się sceną rapową. Jeszcze raz wszedł do studia - tym razem z Joem Bataanem. by zrealizować pseudorapowe nagranie "Rap-O-Clap-0". Niestety, wytwórnia London, która podjęła się wydania singla, rozpadła się przed jego ukazaniem się.

Kolejnym dziełem produkcyjnym Bakera był utwór grupy Glory, "Can You Guess What Groove This Is?", będący mieszanką stylów. Baker wrócił do Nowego Jorku. gdzie dołączył do Toma Silvermana (szefa wytwórni Tommy Boy) w celu zrealizowania, razem z Afriką Bambaataa i DJ-em radia KISS-FM z Nowego Jorku Shepem Pettibone'em "Jazzy Sensation".

Zanim założył własną wytwórnię Partytime Records, partnerował temu pierwszemu w imponującym nagraniu "Planet Rock". Mimo zaangażowania Bakera w rozwój hip hopu, jego późniejsza produkcja inspirowana była sceną klubową (Wally Jump Jr "Tighten Up". Jack E. Makossa, "The Opera House i Criminal Orchestra Element "Put The Needle On The Record").
Zdobył on międzynarodową renomę pracując z takimi legendami, jak Bob Dylan czy Bruce Springsteen.

W 1989 r. współpracował m.in. z The Force MD's, ABC i OMD na albumie składankowym z muzyką taneczną. Przez rok pracował nad biografią Quincy'ego Jonesa, a w 1991 r. powrócił z utworem "Everybody", nagranym z Wendellem Williamsem - raperem i byłym ochroniarzem w MTV.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
It's Your Time / It's Your Time (jazz version)Arthur Baker and The Backbeat Disciples 05.198964[3]-Breakout USA 654 [UK][written by A. Baker, L. Golden, T. Faragher][produced by Arthur Baker, Lottl Golden, Tommy McVicar]
The message is loveArthur Baker and The Backbeat Disciples feat Al Green10.198938[5]-A&M 12323[written by A. Baker, R. Scher][produced by Arthur Baker, Richard Scher][84[5].R&B Chart]
Leave The Guns At HomeArthur Baker Featuring Al Green11.1991--RCA 62 111[produced by Arthur Baker][69[6].R&B Chart]
IOU/Give in to the rhythmArthur Baker feat Nikeeta03.1992-93[4]RCA 62 208][produced by Arthur Baker][written by - Arthur Baker , John Robie]
Breaker' s revengeArthur Baker02.1999117[2]-Freskanova FNT 18 [UK][produced by Arthur Baker][Written-By - Arthur Baker ]
Like no otherArthur Baker vs. Rennie Pilgrem02.1999171[1]-Thursday Club TCR 3029-
ConfusionArthur Baker vs. New Order11.200264[3]-Whacked WACKT 002RE [UK][produced by Arthur Baker, New Order][written by - Arthur Baker, New Order]
Glow Arthur Baker feat. Tim Wheeler04.200682[2]-Underwater H2O 072 S [UK][produced by Arthur Baker][Written-By - Arthur Baker,Tim Wheeler ]
Kompozycje Arthura Bakera na listach przebojów


[with John Robie, Afrika Bambaataa, Soul Sonic Force, Ralf Hütter & Florian Schneider]
06/1982 Planet Rock Afrika Bambaataa 48.US/53.UK
07/1984 Planet Rock Soul Sonic Force 85.UK

[with Afrika Bambaataa,John Robie & Soul Sonic Force]
01/1983 Looking for the Perfect Beat Afrika Bambaataa 86.UK

[solo]
06/1983 I.O.U. Freeez 2.UK/104.US
02/1987 Turn Me Loose Wally Jump Jr. 60.UK
02/1999 Breaker's Revenge Arthur Baker 117.UK
05/2001 Bel Amour Bel Amour 23.UK

[with Gillian Gilbert, Bernard Sumner, Peter Hook, Stephen Morris]
09/1983 Confusion New Order 12.UK
04/1984 Thieves Like Us New Order 18.UK

[with Andy Stennett, John Rocca & Peter Maas]
10/1983 Pop Goes My Love Freeez 26.UK/104.US

[with Peter Maas, Everton McCalla, John Rocca, Andy Stennett]
11/1983 Love's Gonna Get You Freeez 80.UK

[with Afrika Bambaataa,John Miller & John Robie]
03/1984 Renegades of Funk Afrika Bambaataa 30.UK
11/2000 Renegades of Funk Rage Against the Machine 109.US

[with LeRoi Evans, Ray Serrano, Afrika Bambaataa, Amad Henderson, Ellis Williams, John Miller, Robert Darrell Allen & Wilfred Fowler]
10/1984 Frantic Situation Afrika Bambaataa 89.UK

[with Paul Gurvitz]
01/1988 Instinctual Imagination 62.UK

[with Richard Scher]
03/1988 Private Party Wally Jump Jr. 57.UK
10/1989 The Message Is Love Arthur Baker 38.UK

[with Lotti Golden & Tommy Faragher]
10/1989 With Every Beat of My Heart Taylor Dayne 53.UK/5.US

[with Tommy Faragher & Lotti Golden]
09/1990 Undeniable Ms. Adventures 73.US

[with Lati Kronlund]
10/1991 Come Back for Real love Alison Limerick 53.UK

[with John Robie]
03/1992 I O U Arthur Baker 93.US

[with Tony McIlwaine]
07/1993 I Can See Clearly Debbie Harry 23.UK

[with Connor Reeves, Axel Kroell]
04/1995 If You Only Let Me In MN8 6.UK

[with Taylor Dayne & Fred Zarr]
03/1996 Whatever You Want Tina Turner 23.UK

[with Merv De Peyer, Daryl Hall & Sara Allen]
10/1996 Go Around Criminal Element Orchestra 100.UK

[with Adam Snyder ]
03/2003 Two Moons Adam Snyder 180.UK

[with Dave Clarke]
03/2005 This Feeling AB'DC 88.UK

[with LL Cool J, Jermaine Dupri, LRoc, Ryan Toby, Jennifer Lopez, Afrika Bambaataa,John Miller & John Robie]
02/2006 Control Myself LL Cool J 4.US/2.UK


piątek, 20 lipca 2018

Kurtis Blow

Właśc. Kurt Walker, ur. 9.08.1959 r. w Harlemie w Nowym Jorku. Producent i pionier stylu rap. Pierwszy raper, który podpisał kontrakt z dużą wytwórnią płytową - Mercury. Był wykonawcą jednego z pierwszych przebojów rapowych -"Christmas Rappin" z 1979 r., który wraz z następnym przebojem singlowym "The Breaks" w ciągu roku osiągnęły doskonałe wyniki sprzedaży - ponad milion egzemplarzy w 1980 r.

W 1972 r. zaczął działalność DJ-a w Harlemie pod pseudonimem Kool D.I Kurt. Uczył się od legendarnego Kool Herca i DJ Hollywooda. W 1976 r, rozpoczął naukę w City College Of New York w specjalności komunikacja i media radiowe. Wtedy spotkał przyszłego szefa wytwórni Def Jam Russella Simmonsa, za którego namową zamienił pseudonim na Kurtis Blow. Grywał potem w małych klubach, razem z takimi gwiazdami wczesnego hip hopu, jak Grandmaster Flash, z którym nawiązał współpracę w 1977 r. i wtedy też po raz pierwszy zaczął rapować.

W 1979 r. Sugarhill Gang wprowadzili na listy przebojów pierwsze nagranie rapowe "Rapper's Delight". Pochodzący z 1979 r. przebój "The Breaks", w którym wystąpił też DJ Davy D (właśc. David Reeves Jnr, wcześniej Davey DMX. najbardziej znany z nagrania "One For The Table (Fresh)") miał ogromny wpływ na cały ruch hip hop.

Początek lat 80-tych pozbawiony był większych sukcesów. Blow dał znać o sobie ponownie w 1983 r. maksisinglem Party Time oraz rolą w filmie "Krush Groove" (1985 r., reż. Michael Schultz). Album E$o Trip był zestawem udanych nagrań, wspartych obecnością Run DMC w niewielkim przeboju "8 Million Stories". Blow rapował w piosence "Save Your Love (For Number One)" duetu Rene i Angela, o czym z pewnością wolałby zapomnieć. Podjął się również roli producenta, m.in. dla The Fearless Four i Dr Jeckyll And Mr Hyde. Kontynuacją corocznego cyklu wydawniczego był patriotyczny album America, na którym jednak poważne, wrażliwe momenty (szczególnie "If I Ruled The World", który pojawił się na ścieżce dźwiękowej do "Knish Groove") zostały osłabione obecnością nagrania "Super Sperm".

Rok później King Dream Chorus i Holiday Crew nagrały pod jego okiem piosenkę "King Holiday". Był to hołd złożony Martinowi Lutherowi Kingowi i postulat, aby jego urodziny ustanowić amerykańskim świętem narodowym. W realizacji płyty Kingdom Blow wziął udział sam Bob Dylan, a George Clinton pojawił się w niezwykłej interpretacji "Zip-A-Dee-Doo-Dah". Jednak Blow został prześcignięty przez nowe twarze rapu (jak Run DMC), którym pomagał rozwinąć skrzydła. Czary goryczy dopełniło kiepskie przyjęcie dość nieszczęśliwie zatytułowanego albumu Back By Popular Demand ("Znów na fali").

Od singla "I'm Chillin" z 1986 r. Blow nie miał ani jednego przeboju. W 1994 r. pojawił się na składance prezentującej mistrzów starej szkoły w nowym repertuarze pt. "Raiders Of The Lost Art", wydanej przez wytwórnię Street Life.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Christmas Rappin'Kurtis Blow12.197930[6]-Mercury 4009[written by Lawrence Smith,James Moore,Robert Ford,Kurtis Blow,Denzil Miller][produced by James Moore,Robert Ford]
The BreaksKurtis Blow09.198047[4]87[6]Mercury 76 075[written by Lawrence Smith,James Moore,Robert Ford,Kurtis Blow,Denzil Miller][produced by James Moore,Robert Ford][4[19].R&B Chart]
Throughout Your Years Part I/Throughout Your Years Part IIKurtis Blow10.1980--Mercury 76 083[written by William Waring, J. B. Moore, Kurtis Blow][produced by James Moore,Robert Ford][31[11].R&B Chart]
Hard Times/Takin' Care Of BusinessKurtis Blow02.1981--Mercury 76 093[written by W. Waring, R. Simmons, L. Smith, J. B. Moore, J. Bralower][produced by James Moore,Robert Ford][75[4].R&B Chart]
ToughKurtis Blow08.1982--Mercury 76 170[written by J. Moore, L. Smith, R. Ford, R. Simmons ][produced by James Moore,Robert Ford][37[11].R&B Chart]
Party TimeKurtis Blow03.198567[4]-Mercury 812 687[written by Kurtis Blow/James Moore/Jimmy Bralower/Robert Ford][produced by J.B. Moore , Robert Ford Jr.][35[12].RF&B Chart]
8 Million Stories/ A.J ScratchKurtis Blow09.1984--Mercury 880 170[written by W. Waring, K. Blow, D. Harris, S. Breck][produced by J.B Moore And Robert Ford, Jr. For Prep, Street Productions][45[10].RF&B Chart]
Basketball/[It's]The GameKurtis Blow04.1985-71[6]Polydor 881 529[written by Curtis Bedeau/James Bralower/Gerard Charles/Hugh Clarke/Robert Ford/Brian George/Lucien George/Paul George/James Moore/Kurt Walker/William Waring][produced by J.B. Moore , Robert Ford Jr.][29[15].R&B Chart]
AmericaKurtis Blow09.1985--Polydor 884 079[written by Kurtis Blow][produced by Kurtis Blow][74[6].R&B Chart]
Save your love [For #1]Rene and Angela with Kurtis Blow06.198566[3]101[1]Mercury 880 731[produced by Bobby Watson , Bruce Swedien , Rene & Angela]
If I Ruled the WorldKurtis Blow01.198624[10]-Mercury 884 269[written by Kurtis Blow/David Reeves/A.J. Scratch][produced by Kurtis Blow][16[17].R&B Chart]
I'm Chillin' / Don't Cha Feel Like Making LoveKurtis Blow11.198664[3]-Mercury 888 004[written by Kurtis Blow/Robert Reed][produced by Kurtis Blow/Robert Reed][20[16].R&B Chart]
Christmas Rappin'Kurtis Blow12.1993--Mercury 4009[written by J. B. Moore, D. Miller, L. Smith, R. Ford, K. Walker][produced by J. B. Moore, Robert Ford, Jr.][60[2].R&B Chart]
Christmas Rappin'Kurtis Blow12.1994--Mercury 4009[written by J. B. Moore, D. Miller, L. Smith, R. Ford, K. Walker][produced by J. B. Moore, Robert Ford, Jr.][52[2].R&B Chart]
Christmas Rappin'Kurtis Blow12.1996--Mercury 4009[written by J. B. Moore, D. Miller, L. Smith, R. Ford, K. Walker][produced by J. B. Moore, Robert Ford, Jr.][55[1].R&B Chart]
The Breaks/6.A.M. [We Be Rollin']Nadanuf Feat. Kurtis Blow05.199881[2]115[4]Reprise W 0442CD-



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Kurtis BlowKurtis Blow10.1980-71[10]Mercury 3854[produced by Larry Green, J.B. Moore]
DeuceKurtis Blow07.1981-137[5]Mercury 4020-
ToughKurtis Blow10.1982-167[5]Mercury 505[produced by J.B. Moore and Robert Ford, Jr]
Ego TripKurtis Blow10.1984-83[37]Mercury 822420[produced by J.B. Moore , Robert Ford Jr.]
AmericaKurtis Blow11.1985-153[15]Mercury 826141[produced by Kurtis Blow]
Kingdom BlowKurtis Blow12.1986-196[2]Mercury 830215[produced by Kurtis Blow ]

Bahamadia

Bahamadia, właściwie Antonia D. Reed (ur. 22 kwietnia  1966r w Filadelfii w stanie Pensylwania) - amerykańska raperka.
Zanim skończyła 14 lat była już „prywatkowym” DJ-em i wtedy też zaczęła układać pierwsze rymy. Związana była z kilkoma niedużymi wytwórniami, zanim udało jej się wydać pierwszego singla. W 1993 r. zdobyła lokalną sławę dzięki „Funk Vibe”, utworowi wydanemu przez Seventh Dimension.

Zaintrygował on Guru z zespołu Gang Starr, który ostatecznie pomógł zaistnieć Bahamadii na szerszych wodach. Współpraca z Guru i DJ Premierem, już w ramach Gang Starr Foundation, zaowocowała w 1994 r. kolejnym singlem „Total Wreck”, a później nagraniem „Respect The Architect”, które znalazło się na „Jazzmatazz Vol. II” Guru.

Album Kollage został wyprodukowany m.in. przez Gum, DJ Premiera, Beatminerz i The Roots. Rymy Bahamadii spotkały się z ogromnym uznaniem publiczności hiphopowej.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
UknowhowweduBahamadia02.1996-105[9]Chrysalis/EMI 58 517[written by Antonia Reed ,David Willis][produced by Juan Cordova ,David Willisl][53[15].R&B Chart]
I ConfessBahamadia06.1996-109[8]Chrysalis/EMI 58 437[written by N.O. Joe ][produced by N.O. Joe ][45[11].R&B Chart][sample z "Let's get it on"-Marvin Gaye]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
KollageBahamadia04.1996-126Chrysalis/EMI 7243 8 35484 2 2[produced by DJ Premier, Da Beatminerz, Guru]


B-Boy Records

Wytwórnia założona w 1986 r. w Nowym Jorku przy East 132 Street w dzielnicy Bronks z inicjatywy Jacka Allena i Billa Kamarry'ego.

Firma, jako jedna z pierwszych specjalistycznych wytwórni rapowych, zaistniała na rynku albumem Criminal Minded formacji Boogie Down Productions. B-Boy wydała pierwsze single Boogie Down Productions " South Bronx "(1986) i " The Bridge is Over "(1987), i ich debiutancki album Criminal Minded (1987). Jej nakładem ukazały się trzy płyty powstałe po śmierci Scotta La Rocka - Man And His Music, Hot Club Version oraz wybór "remiksów" A Memory Of A Man And His Music.
Wśród wartych odnotowania artystów, którzy nagrywali dla wytwórni, znaleźli się The Cold Crush Brothers i J.Y.C.F.O. R.C.E., a także mniej znani wykonawcy, jak KG The Ali, Michael G, Levi 167, Spyder D, Sparky D i inni.

Niestety, kiedy wytwórnia zaczęła właśnie umacniać swoją pozycję w kręgach rapowych, Bili Kamarra trafił do więzienia i rozwój firmy został zahamowany.

                                                 Katalog wytwórni:
1986 	Boogie Down Productions  	South Bronx / The P Is Free 
1986 	Boogie Down Productions 	My 9mm Goes Bang 	BB 1-200
1987 	Boogie Down Productions 	The Bridge is Over 	1-300 	
1987 	Sean Baby & Ninja D 	K. G. Dance (Wop) 	BB0200 				
1987 	Levi 167 	Something Fresh to Swing To 	BB0900 				
1987 	Frozen Explosion 	Iwo Jima / Babs 	BB 10-100 	
1987 	Various Artists 	B Boys Christmas Album 	BB 102187 				
1987 	Sparky D 	Throwdown 	BB1077 		
1987 	Boogie Down Productions 	Poetry / Elementary 	BB 1-400 	
1987 	JVC Force 	Strong Island 	BB 20-100 
1987 	Mr. Wax Master Torey 	12 Inches 	BB4625 				
1987 	Mr. Wax Master Torey 	Duck Season 	BB 4725 				
1987 	Boogie Down Productions 	Criminal Minded 	BB4787 
1987 	The Brothers 	You Can't Win / Memories 	BB 500 				
1987 	The Brothers 	The Brothers / I Got Rhythm 	BB 501 	
1987 	Kay Gee the All 	My Record Is Hot 	BB 600 				
1987 	Various Artists 	B Girls Live And Kicking 	BB7777 
1987 	Soul Dimension 	Trash An' Ready 	BB 800 				
1987 	Boogie Down Productions 	Criminal Minded: All Instrumental 	
1988 	Frozen Explosion 	Frozen Explosion 	BB 10-122187 	
1988 	Boogie Down Productions 	Man & His Music 	BB 1-2000 	
1988 	Spicey Ham 	Sex, Sex & More Sex / You Never Heard Of Me 
1988 	JVC Force 	Doin' Damage 	BB 20-1000 	
1988 	JVC Force 	Take It Away / Strong Island (Blue Mix) 	BB-20/200
1988 	5 Star Moet 	In Full Effect / Let Me Love You 	BB-20-77 	
1988 	JVC Force 	Love Line / Stylin Lyrics 	BB 2-1001 				
1988 	Cold City Crew 	We Are Cold City / Nothing Like Hip Hop Music 			
1988 	Mike Gee 	Bass Man 	BB-45-100 		
1988 	D.J. M.a.t.e. & The Latin MC's 	Let's Jam 	BB-50-100 	
1988 	Sparky D 	This Is Sparky D's World 	BB 5-1088 	
1988 	Tall Dark & Handsome 	Tall Dark & Handsome 	BB 5-1588 
1988 	Tall Dark & Handsome 	Call It What You Wanna / My Love Tune 	BB 5-88 	
1988 	Cold Crush Brothers 	Feel The Horns / We Can Do This 	BB 601 	
1988 	Busy Boys 	Renita 	BB 769 				
1988 	991 Volts 	991 Volts of Noise / Time Will Tell 	BB 80-100 				
1988 	Positive Image 	The Mozart's of Hip Hop 	MOB-009 				
1988 	Spyder-D 	Try to Bite Me Now / The NY Butt 	SPY-BB0001 		
1993 	Boogie Down Productions 	Criminal Minded 	BB4787 CD 		
2006 	D.J. Scott La Rock & D-Nice 	Scott Made Me Funky 	BB 2200

Derek B.

Właśc. Derek Bowland, ur. w 1966 r. w Bow w East London (Anglia). Wychował się na muzyce The Who, jak również na bardziej konwencjonalnym murzyńskim brzmieniu Arethy Franklin, Ala Greena czy Boba Marleya.

Karierę zaczynał w wieku 15 lat jako DJ objazdowej grupy obsługującej londyńskie kluby. Zanim założył własną rozgłośnię WBLS, pracował dla pirackich stacji radiowych KISS FM i LWR. W 1987 r„ znudzony rolą DJ-a, podjął pracę w wytwórni Music Of Life. Razem z Simonem Harrisem (rzekomym mistrzem świata w yo-yo) zawarł kontrakty z kilkoma znakomitymi wczesnymi artystami hiphopowymi z Wielkiej Brytanii (m.in. OverlordX, MC Duke, Hijack, The She Rockers i Demon Boyz). Później zaczął nagrywać dla wytwórni własny materiał.

Odwiedzając rodzinę w Nowym Jorku, Derek poznał DJ-a Mister Magica, który przedstawił jego nagranie firmie Profile, zapewniając mu tym samym kontrakt licencyjny w USA. Debiutancki singel Dereka, "Rock The Beat", jak i kolejny, "Get Down" (w którym Derek B. pojawił się pod pseudonimem EZQ), odniosły sukces. Hip hop w jego wykonaniu brzmiał trochę niezgrabnie w porównianiu z naturalnym nowojorskim brzmieniem, przez co megalomańskie teksty zdawały się jeszcze zabawniejsze: "Godzinami robiliśmy jedno i to samo/Zaraz potem pod prysznic, bo było nam za mało/Jeszcze przed wyjściem szepnęła mi do uszka/Tylko z tobą chcę znów pójść do łóżka" ("We kept on goin' for hours and hours/Straight after to the bathroom for a shower/Just before le-aving she held me close and said/I think you're the greatest thing in bed" - "Get Down").

W 1988 r. znalazł się na brytyjskich listach przebojów z nagraniem "Goodgroove" i zyskał nagły rozgłos, biorąc nawet udział, jako jedyny raper, w koncercie Free Mandela na stadionie Wembley.

Późniejszy sukces przyniosły mujeszcze przeboje "Bad Young Brother" i "We've Got The Juice", nagrane dla własnej firmy Tuff Audio, którą zajmowała się wytwórnia Phonogram. Współpraca między firmami załamała się jednak, kiedy Derek podjął próbę zaostrzenia swego brzmienia. Kolejne krótkotrwałe umowy z licznymi wywórniami nie przyniosły niczego konkretnego, chociaż współpracując z SBK pisał piosenki dla Vanilli Ice'a,"który firmował je własnym nazwiskiem.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Get DownDerek B.09.198787[5]-Music Of Life NOTE 007[written by Derek Boland][produced by Derek Boland, Simon Harris]
Good GrooveDerek B.02.198816[6]-Music Of Life NOTE 12[written by Derek Boland][produced by Derek B]
Bad Young BrotherDerek B.05.198816[6]-Tuff Audio DRKB 1[written by Derek Boland][produced by Derek B,Simon Harris ]
We've Got the JuiceDerek B.07.198856[3]-Tuff Audio DRKB 2[written by Derek Boland, Cockfield][produced by Derek Boland]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Bullet From a GunDerek B.05.198811[9]-Tuff Audio DRKLP 1[produced by Derek B , Simon Harris]



AZ

AZ, właśc. Anthony Cruz (ur.9.03.1972r Nowy Jork, Nowy Jork, USA). Uważany za podopiecznego Nasa raper był jedynym, któremu przypadł w udziale zaszczyt gościnnego udziału na jego kultowym krążku "Illmatic".

Urodzony w nowojorskiej dzielnicy Brooklyn artysta już wówczas wszedł do historii rapu. Nie osiadłszy na laurach AZ rok później, czyli w 1995 r., wydał nakładem EMI pamiętny krążek "Doe Or Die", umieszczony we wszelkich podsumowaniach najlepszych płyt tamtego okresu. Gościnne udziały na właściwym debiucie Buckwilda ( D.I.T.C.), Nasa, Pete Rocka, świadczyły o szacunku, jakim darzony był młody artysta w nowojorskim środowisku.

Dwa lata później brał udział w nagrywaniu płyty, powołanego do życia przez Nasa, superprojektu The Firm (wraz z raperem Nature, kobiecą emce - Foxy Brown, Dr. Dre i The Trackmasters).
Hucznie zapowiadany album okazał się niewypałem. Po wydaniu w barwach Virgin kolejnej solówki  
"Pieces Of A Man", przyjętej równie pozytywnie, co debiut, AZ niespodziewanie wycofał się i powrócił do podziemia. O ile tytuły "S.O.S.A" i "Lives" przyjęto chłodno, to pochodzący z 2002 r. krążek "Aziatic" uznano za jeden z najlepszych niezależnych materiałów ostatnich lat w nowojorskim rapie. Kolejne dwie płyty artysty, "Final Call" i "AZ", ukazały się odpowiednio w 2004 i 2005 roku.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Sugar Hill / Rather UniqueAZ 06.199567[3]25[20]EMI 58407[gold-US][produced by L.E.S.][12[22].R&B Chart][rapowa wersja utworu "Sugar free"-Juicy]
Gimme Yours (Remix) / Uncut RawAZ featuring Nas 12.1995-121[2]EMI 58512[written by AZ][produced by Pete Rock ][51[13].R&B; Chgart][sample z "Here we go"-Minnie Riperton]
Doe Or Die/Mo Money, Mo Murder (Homicide)AZ04.1996--EMI 58398[produced by N.O. Joe][69[7].R&B; Chart]
Hey AZAZ feat SWV08.1997-117[3]EMI 58655[produced by Poke And Tone ][50[6].R&B; Chart][sample z "Hey D.J."-Worlds Famous Supreme Team]
Problems/At Night/I Don't Give A FuckAZ03.2001--Motown 158 737[produced by Chop D.I.E.S.E.L.][90[7].R&B; Chart][sample z "All This Love"-DeBarge]
I'm BackAZ featuring Daddy Rose07.2002--Motown [63[7].R&B; Chart][sample z "Loving You The Second Time Around"-Eddie Kendricks]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Doe or DieAZ10.1995-15[6]EMI 32 631[produced by Pete Rock,Loose,Buckwild,L.E.S.,DR Period,Amar,N.O. Joe,Ski,Lunatic Mind][1.R&B; Chart]
Pieces of a ManAZ04.1998-22[6]Noo Trybe 56 715[produced by Goldfinga & Gucci Jones, L.E.S., Trackmasters, Kenny "Smoove" Kornegay, The RZA, Nashiem Myrick, Tony Dofat][5.R&B; Chart]
9 LivesAZ06.2001-23[7]Motown 013786[produced by AZ , Damian "DEO" Blyden , Kedar Massenburg][4.R&B; Chart]
AziaticAZ06.2002-29[9]Motown 018074[produced by DR Period,Portlay,Chop D.I.E.S.E.L.,L.E.S.,Baby Paul,Miller Time,Buckwild,Big Joe][5.R&B; Chart]
A.W.O.L.AZ09.2005-73[2]Quiet Money 29[17.R&B; Chart]
UndeniableAZ04.2008-141Koch[produced by Fizzy Womack, Mr. Lee, Street Radio, Nottz, Emile, The Bad Parts, Large Professor]

Franz Ferdinand

Indie rockowa kapela Franz Ferdnand powstała w 2001 roku w Szkocji. Alex Kapranos, Bob Hardy, Nick McCarthy i Paul Thomson postanowili - poprzez swoją muzykę - zmusić dziewczyny do tańczenia. Jak widać, do tej pory świetnie im to wychodzi.

Chłopcy mieli dość nietypowy pomysł na nazwę zespołu, która pochodzi od imienia Arcyksięcia Franciszka Ferdynanda Habsburskiego. Jak twierdzą, oprócz tego, że kojarzy się z samym księciem, po prostu "fajnie brzmi". Liderem grupy jest Alex Kapranos. On też kompletował resztę zespołu. Kapranos zaczynał w 1996 roku od własnej grupy The Blisters, gdzie występował pod pseudonimem Alex Huntley. Nieco później zespół zmienił nazwę na The Karelia, a w jego skład - oprócz Alexa - wchodzili również Glen Thomson, Alan Wylie i Thom Falls. To właśnie ta czwórka wydała dzięki wytwórni Roadrunner pierwszy i ostatni album The Karelia zatytułowany "Divorce at High Noon" w 1997 roku.
Po tym jak płyta nie odniosła większego sukcesu, zespół się rozpadł, a Huntley dołączył do formacji Yummy Fur. Tam też grał Paul Thompson i wtedy właśnie zaczął się formować dzisiejszy Franz Ferdinand.

W 2001 roku, za namową Alexa, Bob Hardy rozpoczął naukę gry na basie, a spotkany na jednej z imprez Nick McCarthy dołączył do zespołu. Ten ostatni początkowo grał na perkusji, ale pilnie uczył się obsługi kontrabasu i klawiszy. Cała trójka spotkała się z Paulem Thompsonem i tak powstał Franz Ferdinand. Chłopcy chcieli w swojej muzyce pomieszać style takich gwiazd jak Prince czy Donna Summer i stworzyć coś nowego.
Zespół nagrał materiał na minialbum (EP), który początkowo chciał wydać samodzielnie. Jednak z pomocą przyszła wytwórnia Domino, dzięki której w 2003 roku ukazało się "Darts of Pleasure". Po tym sukcesie Franz Ferdinand supportowali na koncertach między innymi Hot Hot Heat czy Interpol.

Początek 2004 roku to kolejny singiel zespołu - "Take Me Out", a później album "Franz Ferdinand". Na nim, oprócz wydanych wcześniej singli, znajdziemy takie hity jak "The Dark of the Matinée" oraz "Michael". Później było już tylko lepiej. Zespół podpisał kontrakt z Sony Music Japan, by wydać płytę w Japonii oraz z wytwórnią Epic, co pozwoliło im na wydanie albumu w Stanach Zjednoczonych.

Drugi album grupy "You Could Have It So Much Better" ukazał się pod koniec 2005 roku. Nagrywany w Stanach Zjednoczonych i w Szkocji przy współpracy producenta Richa Costleya okazał się wielkim sukcesem zarówno w Zjednoczonym Królestwie, jak i za Oceanem. Tu największymi hitami były "Do You Want To", "The Fallen", "Walk Away" i "Eleanor Put Your Boots On".

W styczniu 2009 roku światlo dziennie ujrzał trzeci w dorobku zespołu album zatytułowany "Tonight". Na krążku znalazło sie 12 nowych uwtorów, między innymi tytułowy "Tonight", który został wybrany na pierwszy singiel.

Franz Ferdinand mają na swoim koncie wiele prestiżowych wyróżnień. W 2004 roku zdobyli nagrodę Mercury oraz magazynu "New Musical Express". Rok później docenił ich Brytyjski Przemysł Fonograficzny, przyznając im nagrodę dla najlepszej brytyjskiej grupy i najlepszego brytyjskiego zespołu rockowego. Dodatkowo "New Musical Express" pochwalił Franz Ferdinand za najlepszy album i piosenkę, a w 2006 roku grupa dostała od niego kolejną nagrodę za najlepszy występ na żywo.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Darts of pleasure/ Van Tango / Shopping For BloodFranz Ferdinand09.200344[9]-Domino RUG 164CD[written by
Alex Kapranos/Nick McCarthy][produced by Tor Johannson]
Take me outFranz Ferdinand01.20043[12]66[19]Domino Recording RUG 172[4x-platinum-US][3x-platinum][written by Alex Kapranos/George Huntley/Nicholas McCarthy][produced by Tor Johannson]
The Dark of the MatinéeFranz Ferdinand04.20048[17]-Domino Recording Company RUG 176[written by Alex Kapranos/Hardy/Nicholas McCarthy/Robert Hardy][produced by Tor Johannson]
MichaelFranz Ferdinand08.200417[8]-Domino Recording Company RUG 184[written by Alex Kapranos/Nick McCarthy][produced by Tor Johannson]
Do you want toFranz Ferdinand10.20054[39]76[4]Domino Recording RUG 211[gold-US][silver-UK][written by Franz Ferdinand][produced by Franz Ferdinand/Rich Costey]
Walk awayFranz Ferdinand12.200513[14]-Domino Recording RUG 215[written by Franz Ferdinand][produced by Franz Ferdinand/Rich Costey]
The Fallen / L WellsFranz Ferdinand04.200614[5]-Domino Recording RUG 219[written by Franz Ferdinand][produced by Rich Costey/Franz Ferdinand/Franz Ferdinand]
Eleanor put ypor boots inFranz Ferdinand07.200630[5]-Domino Recording RUG 234[written by George Huntley/Nick McCarthy/Paul Thompson/Bob Hardy][produced by Franz Ferdinand]
UlyssesFranz Ferdinand01.200920[6]-Domino Recording RUG 314[written by Franz Ferdinand][produced by Dan Carey/Franz Ferdinand]
No You GirlsFranz Ferdinand03.200922[13]106[2]Domino Recording RUG 325[silver-UK][written by Alex Kapranos/Nicolas McCarthy/Robert Hardy/Paul Thomson][produced by Dan Carey]

Albums
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Franz FerdinandFranz Ferdinand03.20043[118]32[56]Domino Recordings WIGCD 136[platinum-US][4x-platinum-UK][Producers: Tore Johansson , Franz Ferdinand]
You could have it so much betterFranz Ferdinand10.20051[1][34]8[11]Domino Recordings WIGCD 161[gold-US][platinum-UK][Producers: Franz Ferdinand/Rich Costey]
Tonight: Franz FerdinandFranz Ferdinand02.20092[17]9[9]Domino Recordings WIGCD 205[gold-UK][Producers: Dan Carey/Franz Ferdinand]
Right Thoughts, Right Words, Right ActionFranz Ferdinand09.20136[4]24[3]Domino Recordings WIGCD 255[Producers: Joe Goddard,Alex Kapranos,Alexis Taylor,Todd Terje,Björn Yttling]
FFSFFS06.201517[5]-Domino Recordings WIGCD 349[Producers:John Congleton]
Always AscendingFranz Ferdinand02.20186[2]59[1]Domino Recordings WIGCD 408[Producers: Philippe Zdar]
Hits to the HeadFranz Ferdinand03.20227[1]-Domino Recordings WIGCD 473[Producers: Philippe Zdar]
The Human FearFranz Ferdinand01.20253[1]-Domino Recordings WIGCD 495[Producers: Franz Ferdinand ,Rich Costey ,Alex Kapranos, Tore Johansson ,Dan Carey, Julian Corrie, Stuart Price, Todd Terje, Philippe Zdar, Joe Goddard, Alexis Taylor]



czwartek, 19 lipca 2018

Four Freshmen

The Four Freshmen był zespołem sześciokrotnie nominowanym do nagrody Grammy. Amerykański męski kwartet wokalny, który łączy w sobie harmonie jazzowych aranżacji z big bandowym brzmieniem grup wokalnych jak The Modernaires (Glenn Miller ), The Pied Pipers (Tommy Dorsey ),i Mel -Tones ( Artie Shaw ). Four Freshmen jest uważany za zespół wokalny mimo tego ,że członkowie towarzyszyli sobie grając na gitarze, trąbce, basie i perkusji,i innych instrumentalnych konfiguracji.

Na początku 1948 roku, bracia Ross i Don Barbour z Butler University, a następnie Arthur Jordan z Conservatory w Indianapolis, Indiana , tworzą kwartet barbershop o nazwie Hal's Harmonizers. W Harmonizers znalazł się również Marvin Pruitt - wkrótce zastąpiony przez kuzyna Rossa i Dona , Boba Flanigana - i Hal Kratzsch (1925-70), zastąpiony w 1953 roku przez Kena Erraira. Kwartet wkrótce przyjął bardziej jazzowy repertuar i zmienił nazwę na Toppers. Początkowo byli pod wpływem The Modernaires Glenna Millera i Mel-Tones Mela Tormé'a , ale szybko rozwinęli swój własny styl improwizowanej wokalnej harmonii. We wrześniu 1948 r. kwartet udał się na tournee jako The Four Freshmen, a wkrótce wprawił w podziw legendy jazzu jak Dizzy Gillespie i Woody Herman .

W 1950 roku The Four Freshmen dostał dużą szansę, kiedy band lider Stan Kenton usłyszał kwartet w Dayton, Ohio , i zorganizował przesłuchanie w swojej wytwórnii Capitol Records , która podpisała kontrakt z zespołem rok później. W 1952 roku ukazał się ich pierwszy przebojowy singiel "To Blue World". Kolejne przeboje to m.in. "Mood Indigo" w 1954 r. "Day by Day" w 1955 roku i "Graduation Day" w 1956 roku.
Four Freshmen wygrała kategorię Najlepsza wokalna grupa roku w ankiecie Down Beat Magazine w 1953, 1954, 1955, 1956, 1958, 2000 i 2001r.

W latach 50-tych i początku 60-tych, The Four Freshmen wydała szereg nagrań, wykorzystanych na ścieżkach filmowych i telewizyjnych występach i wykonywanych na koncertach. Grupa ostatecznie wypadła z głównego nurtu wraz z pojawieniem się brytyjskich zespołów popowych w latach 60-tych.
Grupa nie rozwiązała się jednak, nawet po odejściu ostatniego członka oryginalnego składu, Boba Flanigana w 1992 roku. Po przejściu na emeryturę Flanigan został menadżerem grupy i właścicielem praw do nazwy Four Freshmen. Zmarł 15 maja 2011 w wieku 84 lat z powodu zastoinowej niewydolności serca. Ross Barbour zmarł 20 sierpnia 2011 na raka w wieku 82 lat.

Obecną inkarnację The Four Freshmen stanowią Brian Eichenberger (lider, gitara, instrumenty klawiszowe, aranżer), Curtis Calderon (drugi głos, trąbka, flugelhorn), Vince Johnson (trzeci głos, gitara basowa, puzon, , aranżer) i Bob Ferreira (czwarty głos, perkusista). Dają około 100 koncertów rocznie.



Single


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
It's A Blue World/Tuxedo JunctionFour Freshmen08.1952-30[1]Capitol 2152[written by Bob Wright/Chet Forrest][produced by Voyle Gilmore][piosenka z filmu "Music in my heart"]
It Happened Once Before/HolidayFour Freshmen09.1953-29[1]Capitol 2564[written by Bobby Troup]
Mood Indigo/Love Turns Winter to SpringFour Freshmen11.1954-24[2]Capitol 2961[written by Duke Ellington/Irving Mills/Barney Bigard]
Day By Day/How Can I Tell HerFour Freshmen11.1955-72[7]Capitol 3154[written by Sammy Cahn/Axel Stordahl/Paul Weston][produced by Voyle Gilmore][#5 hit for Frank Sinatra in 1946]
Charmaine/In This Whole Wide WorldFour Freshmen12.1955-69[7]Capitol 3292[written by Lew Pollack/Erno Rapee][produced by Voyle Gilmore][#1 hit for Guy Lombardo in 1927]
Graduation Day/Lonely Night in ParisFour Freshmen05.1956-17[13]Capitol 3410[written by Joe Sherman/Noel Sherman][produced by Voyle Gilmore]



Albumy


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Voices in modernFour Freshmen09.1954-7[18]Capitol 522-
4 Freshmen and 5 Trombones Four Freshmen02.1956-6[33]Capitol 683-
Freshmen FavoritesFour Freshmen10.1956-11[8]Capitol 743-
4 Freshmen and 5 TrumpetsFour Freshmen03.1957-9[7]Capitol 763-
4 Freshmen and 5 Saxes Four Freshmen11.1957-25[1]Capitol 844-
In Person Four Freshmen09.1958-17[1]Capitol 1008-
Voices In LoveFour Freshmen11.1958-11[6]Capitol 1074-
4 Freshmen and 5 Guitars Four Freshmen01.1960-40[1]Capitol 1255-

Four King Sisters

The King Sisters był amerykańskim wokalnym kwartetem ery bigbandów.
Wszystko zaczęło się od patriarchy rodu King, Williama Kinga Driggsa Sen. w Pleasant Grove w stanie Utah. Był nauczycielem muzyki, a kiedy jego rodzina zaczęła się powiększać, a jego nauczycielska pensja nie wystarczała na utrzymanie, założył rodzinną orkiestrę ze swoją żoną Pearl i ośmiorgiem dzieci (Karleton, Maxine, Luise, Alyce, Donna, Yvonne, Bill i Marilyn ) i przeniósł swoją trupę do Kalifornii.

W weekendy i latem,jako "The Driggs Family of Entertainers", grali w teatrach, klubach, szkołach i kościołach na całym Zachodzie.

Najstarsze córki przyjęły środkowe imię ojca i stworzyły swój własny zespół wokalny,The King Sisters, będąc jeszcze w gimnazjum. Zaczynając jako trio składające się z sióstr Maxine, Luise i Alyce; grupa rozpoczęła od występów w radiu na stacji KLX w Oakland w Kalifornii, a później w KSL Radio w Salt Lake City. Podpisały na dwa tygodnie kontrakt w Golden Gate Theatre w San Francisco, który trwał pięć lat. Następnie grupa została kwartetem gdy Maxine wyszła zamąż i opuściła grupę i siostry Donna i Yvonne dołączyły do grupy. Później odchodzi Donna i zostaje zastąpiona przez Marilyn. W takim czy innym czasie każda z sześciu córek Driggsa śpiewała jako członek The King Sisters.

Przychodzą pierwsze nagrania i występy z Horace Heidt Orchestra w całym kraju w tym w chicagowskim Drake Hotel i nowojorskim Biltmore Hotel,The King Sisters później koncertowały z legendarnym trębaczem Artie Shawem przed współpracą z orkiestrą gitarzysty i członka orkiestry Heidta- Alvino Rey'a (ożenił się z członkinią King Sisters, Luise) i jego orkiestrą, stając się jedną z czołowych atrakcji płytowych, radiowych i scen koncertowych.

Teraz zapowiadane jako The Four King Sisters, kwartet składający się z Luise , Alyce, Donny i Yvonne, nagrały hity dla RCA Victor/Bluebird Records tym "Mairzy Doates", "Nighty Night", "Miss Otis Regrets", "San Fernando Valley"," Bounce Jersey " i " Hut-Sut Song".Siostry opracowały swój charakterystyczny styl, stając się pierwszą kobiecą grupą wokalną wykonujacą opartych jazzie czterogłosowe partie wokalne, trzynaście swoich nagrań z Top30 dokonały między 1941 i 1945r.
Dojrzał je Hollywood i siostry zaczęły pojawiać się w filmach, w tym Cuban Pete,Meet the People i Thrill of Romance .

W 1953 roku NBC zaproponowało siostrom i Alvino Rey'owi własnej serii telewizyjnej w Hollywood. The Alvino Rey - King Sisters Show stał się popularny w Los Angeles i zwrócił uwagę Capitol Records. W tym czasie Donna odeszła z zespołu i Marilyn stała się stałym członkiem The King Sisters.

Podpisały kontrakt z Capitol Records w 1957 roku, i zadebiutowały z całkowicie nowym wyrafinowanym brzmieniem, obniżając tonację swoich piosenek, zawierających więcej partii unisono i znacznie bardziej zorientowanych na jazz . Wielkie uznanie publiczności i krytyków po każdej nowej płycie King Sisters przyniosły nominację do nagrody Grammy dla ich przełomowej płyty Imagination. Sukces nagraniowy doprowadził do napiętego harmonogramu występów koncertowych w najlepszych klubach i salach widowiskowych, a także występów w telewizji m.in. w The Steve Allen Show,The George Gobel Show i The Adventures of Ozzie & Harriet.

Wraz ze wzrostem ich popularności, rodziny sióstr rosły również. Ich dzieci często dołączały do nich na scenie podczas występów . Yvonne został poproszona o benefisowy występ dla swojego kościoła,i ona wpadła na pomysł, aby zaprosić swoją całą rodzinę wraz z nią na scenę. Dzieci King, który praktycznie dorastały wokół show-biznesu, rozwijały unikalne własne talenty . Pierwszy oficjalny występ King Family był sukcesem i wkrótce każdy kościół prosił o podobny benefisowy show.

Po dwóch występach w The Hollywood Palace, The King Family zostało gwiazdą własnego programu. Publiczność po pierwszym programie TV była zachwycona i sieć otrzymała ponad 53.000 listów poparcia dla nowej sensacji telewizyjnej. Szczególny sukces zrodził dwa oddzielne cykle King Family i siedemnaście specjalnych programów King Family w latach 1960-tych i 70-tych. Każdy King Family Show przedstawiający Sisters, Alvino Rey'a i jego własne pomysły "talking steel guitar" które spopularyzował w serii nagrań przebojów w tym "Mama’s Blues" i aktora Roberta Clarke, który zagrał i wyprodukował serię klasycznych opowieści science-fiction . Żonaty z Alyce King,Clarke pracował jako konferansjer podczas występów.

The King Family nadal pojawiają się razem na koncertach i telewizji w latach 70-tych i jako The King Sisters kontynuowały występy w latach 80-tych.Wystepowały w prestiżowej gali podczas drugiej inauguracji prezydenta Reagana w 1985 roku. Ostatnio rodzina wystąpiła razem w 1996 roku podczas uroczystości stanowych w Utah .

Kilku członków rodziny pozostaje aktywnymi w show biznesie z Marilyn King kontynuujacą tradycję King Sisters jako popularnej artystki koncertowej. Jej córka Jen Staves jest artystką występującą i nagrywajacą w Los Angeles. Tina Cole jest cenioną aktorką i reżyserem, niedawno spędziła 5 lat jako dyrektor Sacramento Children's Theatre. Cam Clarke zapewnia głos dla licznych animowanych serii (Teenage Mutant Ninja Turtles, Clifford the Big Red Dog, Cow & Chicken, The Lion King), filmów (Underdog, The Lion King: Return to Pride Rock, The Little Mermaid II) oraz gier wideo (Metal Gear Solid, EverQuest II, Painkiller).



Single


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
The Hut Sut Song [A Swedish Serenade]/Music makersFour King Sisters06.1941-7[2]Bluebird 11 154[written by Leo V. Killion/Ted McMichael/Jack Owens]
Bless 'em AllBarry Wood & King Sisters06.1941-25[1]Victor 27 407[written by immy Hughes/Frank Lake]
Rose O'day (The Filla-Ga-Dusha Song)/Jack and JillFour King Sisters01.1942-18[1]Bluebird 11 349[written by Charles Tobias/Al Lewis]
Arthur Murray Taught Me Dancing in a Hurry / 'Tis AutumnFour King Sisters05.1942-21[1]Bluebird 11 431[written by Johnny Mercer/Victor Schertzinger][piosenka z filmu "The Fleet's Inn"]
My Devotion / Conchita, Marquita, Lolita, Pepita, Rosita, Juanita LopezFour King Sisters09.1942-13[3]Bluebird 11 555[written by Roc Hillman/Johnny Napton]
Gobs of Love/I Came Here to Talk for JoeFour King Sisters04.1943-20[1]Bluebird 11 576[written by Redd Evans]
It's Love, Love, Love / Mairzy Doats and Dozy DoatsFour King Sisters04.1944-4[11];B:21[1]Bluebird 30-0822[written by Mack David/Joan Whitney/Alex Kramer][B:written by Milton Drake/Al Hoffman/Jerry Livingston][piosenka z filmu "Stars over Broadway"][B:#75 hit for The Innocence in 1967]
I'll Get By (As Long as I Have You) / Behind Those Swinging Doors [by Spike Jones]Four King Sisters04.1944-12[4]Bluebird 30-021[written by Roy Turk/Fred Ahlert][#3 hit for Ruth Etting in 1929;#87 hit for Billy Williams in 1958][piosenka z filmu "Follow the boys"]
Milkman, Keep Those Bottles Quiet/San Fernando ValleyFour King Sisters06.1944-13[5]Bluebird 30-0824[written by Don Raye/Gene De Paul][piosenka z filmu "Broadway Rhythm"]
The Trolley Song / My Heart SingsFour King Sisters11.1944-13[7]Bluebird 30-0829[written by Ralph Blane/Hugh Martin][piosenka z filmu "Meet me in St. Louis"]
Candy/ Saturday Night (Is The Loneliest Night Of The Week)Four King Sisters03.1945-15[2];B:15[1]Victor 20-1633[written by Mack David/Joan Whitney/Alex Kramer][B:written by Sammy Cahn/Jule Styne]

Brooke Fraser

Nowozelandzka wokalistka, autorka tekstów. Światową sławę zyskała dzięki kompozycji "Something In The Water", który w wakacje 2011 roku szturmem zdobył pierwsze miejsca list przebojów, również w Polsce. Swym repertuarem przypomina nieco dokonania Katie Melua i Lenki.
 

Pierwsze kroki w edukacji muzycznej postawiła w wieku 7 lat, uczęszczając na naukę gry na pianinie. Talent muzyczny ma we krwi. Jej matka zawsze dbała o to by córka miała dostęp do instrumentów. Od najmłodszych lat "podglądała" grę swego dziadka na trąbce.
W wieku 12 lat, pod okiem nauczyciela, skomponowała piosenki na święta Bożego Narodzenia. Obecnie inspiruje się takimi artystami jak: James Taylor, Carole King, Joni Mitchell i Paula Cole.
 

Pierwszy album wydała w 2003r. W Nowej Zelandii debiut osiągnął miarę złotej płyty. Ostatni album "Flags" pochodzi z 2010r. Tytuł nawiązuje do licznych podroży artystki w najodleglejsze zakątki świata: Byłam w wielu miejscach, zawsze zastanawiałam się nad pracującymi na tych ziemiach ludźmi. Jakie było ich życie, jak tu przyjechali, kiedy odjadą. Pewnego dnia pomyślałam, że nasze życie jest jak flaga. Według Brooke nasza egzystencja jest znaczącym elementem kultury i tożsamości kraju.
 

Materiał na płytę Brooke napisała po przeprowadzce do Los Angeles, gdzie zapragnęła szukać inspiracji. "W Nowej Zelandii czułam się sfrustrowana i potrzebowałam uciec do miejsca, w którym mogłabym się skupić" - wspomina. Album wyprodukowała sama, zaś w pisaniu piosenek wspomógł ją mąż, Scott Ligertwood, a także Jon Foreman, muzyk zespołu Switchfoot. Utwory dotyczą przeżyć rodzinnych, a także ciężkich spraw, jak śmierć, cierpienie, żałoba. Płytę promował enegetyczny, ciepły numer "Something In The Water". Warto wspomnieć, że poza singlami na szczytach nowozelandzkich list przebojów, Brooke ma na koncie sukcesy w postaci supportowania Johna Mayera i Davida Bowiego


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
BetterBrooke Fraser07.2003-3[22]-/Sony 674 104-
LifelineBrooke Fraser11.2003-7[20]-/Sony 674 525-
Saving The WorldBrooke Fraser03.2004-15[15]-/Sony 674 861-
ArithmeticBrooke Fraser07.2004-8[19]-/Sony 675 226-
Without YouBrooke Fraser01.2005-16[9]-/Sony 675 698-
Deciphering MeBrooke Fraser10.20064[22]--/SBME 8869702786-
ShadowfeetBrooke Fraser03.2007-13[17]-/--
Something In The WaterBrooke Fraser08.201029[6]1[1][29][platinum]-/Warner 505249862322-
BettyBrooke Fraser01.2011-30[5]-/--
Kings & QueensBrooke Fraser10.2014-20[5]-/--
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
What To Do With DaylightBrooke Fraser11.2003-1[3][66][7x-platinum]-/Sony 513571-
AlbertineBrooke Fraser12.200629[5][gold]1[1][52][4x-platinum]-/SBME 8869702516-
FlagsBrooke Fraser10.20103[5]1[1][38][3x-platinum]-/Warner 505249863172-
Brutal RomanticBrooke Fraser11.201423[2]6[8]-/Long Branch 268742-
A SidesBrooke Fraser12.2016-16[7]-/--

The Fray

The Fray - amerykański zespół piano rockowy, powstały w 2002 roku. Liczy 4 członków i wywodzi się z Denver. Został założony przez szkolnych przyjaciół, Isaaca Slade'a i Joe Kinga. W 2005 roku ukazał się debiutancki album grupy, How to Save a Life, który pokrył się podwójną platyną w Stanach Zjednoczonych oraz platyną w Australii i Nowej Zelandii. Piosenka "How to Save a Life" z tej właśnie płyty przyniosła The Fray niespodziewanie duży sukces, plasując się w czołowej trójce Billboard Hot 100, a także w pierwszej piątce w Kanadzie, Australii, Szwecji, Irlandii oraz Wielkiej Brytanii.

Kolejny sukces przyniósł zespołowi utwór "Over My Head (Cable Car)", który przez kilka tygodni utrzymywał się w czołowej dziesiątce notowań w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.Zespół powstał w 2002 roku, a w jego skład wchodzą obecnie: Isaac Slade (wokal i pianino), Joe King (gitara i wokal), Dave Welsh (gitara) i Ben Wysocki (bębny i perkusja). Mimo iż The Fray nie ma oficjalnego gitarzysty, to od marca 2007 roku rolę tę pełni Dan Lavery z rockowej grupy Tonic. Jako gitarzysta basowy, od 2005 roku do lutego 2007 roku, występował Jimmy Stofer, członek zespołów Dualistics oraz The Commentary.

Podczas gdy wielu krytyków porównuje The Fray do Coldplay, członkowie grupy przyznają, że ich muzycznymi autorytetami są U2, Better Than Ezra i Counting Crows. Pojawiały się również stwierdzenia, iż zespół gra chrześcijańskiego rocka, czemu jednak grupa zaprzeczyła.

Wiosną 2002 roku szkolni przyjaciele Isaac Slade i Joe King zaczęli swoją przygodę z muzyką w lokalnym Guitar Center. Z czasem zaczęli urządzać regularne sesje, podczas których tworzyli piosenki, łącząc style U2 oraz Counting Crows. Do Slade'a i Kinga dołączyli następnie Zach Johnson i Caleb, brat Slade'a. Caleb był pierwszym i jedynym oficjalnym gitarzystą basowym w historii zespołu, aż do czasu, kiedy postanowił go opuścić, co spowodowane było nieporozumieniami między braćmi. Sytuacja ta stała się inspiracją do stworzenia utworu "Over My Head (Cable Car)". Nieco później, idąc w ślady Caleba, z grupą pożegnał się Johnson, który zajął się nauką w Nowym Jorku. Po odejściu Zacha i Caleba do The Fray dołączyli Ben Wysocki oraz Dave Welsh.

W 2002 roku ukazało się pierwsze, złożone z 4 piosenek EP grupy, Movement EP. Wydane zostało jednak w bardzo małym nakładzie i obecnie nie jest dostępne w sprzedaży. Rok później The Fray wydał kolejne EP, Reason EP. Z tego albumu pochodził pierwszy singel zespołu, "Cable Car", który miał swoją premierę w stacji radiowej KTCL. Piosenka okazała się jedną z najczęściej granych przez to właśnie radio w 2004 roku, co przyczyniło się do wzrostu popularności grupy w lokalnym środowisku.

Pod koniec 2003 roku The Fray został wybrany najlepszym debiutującym zespołem przez magazyn muzyczny Westword. Wyróżnienie to spowodowało, że grupą zainteresowała się wytwórnia Epic Records.17 grudnia 2004 roku zespół podpisał z nią umowę, a niecały rok później Epic wydała pierwszy album The Fray, How to Save a Life, który odniósł niespodziewanie duży sukces. Pod koniec 2005 roku piosenka "Cable Car" pod tytułem zmienionym na "Over My Head (Cable Car)" stała się najczęściej granym utworem roku stacji KTCL. Ukazała się ona również na soundtracku filmu Niewidzialny.

The Fray stanowił support podczas dziesięciu koncertów zespołu Weezer, a także dwunastu Bena Foldsa. W styczniu 2006 roku grupa, we współpracy z Matem Kearney'em i Carym Brothersem, rozpoczęła własną trasę koncertową.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
How to Save a LifeFray01.20064[129]3[58]Epic 88697072312 [5x-platinum-US][4x-platinum-UK][written by Joe King,Isaac Slade][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
Over My Head (Cable Car)Fray02.200619[25]8[42]Epic CATCO 435815[3x-platinum-US][gold-UK][written by Joe King,Isaac Slade][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
Happy Xmas (War Is Over)Fray12.2006-50[2]Epic [written by John Lennon][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
Look After YouFray01.2007-59[10]Epic [silver-UK][written by Joe King,Isaac Slade][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
All at OnceFray06.2007175[2]-Epic [written by Joe King,Isaac Slade,Aaron Johnson][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
You Found MeFray12.200835[12]7[39]Epic 88697453612[4x-platinum-US][gold-UK][written by The Fray/Isaac Slade/Joe King][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
AbsoluteFray02.2009-70[1]Epic [written by The Fray/Isaac Slade/Joe King][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
Never Say NeverFray02.200987[1]32[20]Epic MIUCT 4896[platinum-US][silver-UK][written by Joe King,Isaac Slade][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
SyndicateFray02.2009-109[1]Epic [written by Joe King,Isaac Slade][produced by Mike Flynn and Aaron Johnson]
HeartlessFray05.2009-79[1]Epic [produced by Kanye West,Ernest Wilson,Scott Mescudi,Malik Jones]
UndertowTimbaland featuring The Fray and Esthero11.2009-100[1]Epic [written by Joe King/Isaac Slade/Tim Mosley/Jim Beanz][produced by The Fray/Timbaland]
HeartbeatFray10.2011-42[18]Epic [gold-US][written by Joe King,Isaac Slade][produced by Brendan O'Brien]
The FighterFray01.2012-109[1]Epic -
Love Don't DieFray02.2014-60[9]Epic [gold-US][written by Isaac Slade, Ryan Tedder, Joe King][produced by Ryan Tedder, Stuart Price]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
How to Save a LifeFray09.20054[61]14[91]Epic 88697071612[4x-platinum-US][platinum-UK][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
The FrayFray02.20098[6]1[1][49]Epic 88697102022[platinum-US][silver-UK][produced by Mike Flynn,Aaron Johnson]
Scars & StoriesFray03.201244[2]4[17]Epic 88691924612[produced by Brendan O'Brien]
HeliosFray03.201451[1]8[6]Columbia 88843025892[produced by Stuart Price, Ryan Tedder]
Through the Years: The Best of the FrayFray11.2016-77[1]Epic 88985376322[silver-UK][produced by Mike Flynn, Aaron Johnson, Brendan O'Brien, Stuart Price, Ryan Tedder]