Aretha Franklin

Ur. 25.03.1942 r. w Memphis w stanie Tennessee, USA. Jej muzyka przesiąknięta jest tradycją amerykańskiego kościoła murzyńskiego. Ojciec, Cecil. L. Franklin, był pastorem baptystą. Wśród czarnych cieszył się charyzmatem dzięki płomiennym kazaniom i publicznym wystąpieniom. Znał osobiście legendarne gwiazdy gospels - Mahalię Jackson i Clare Ward, patronującą muzycznym inicjacjom jego córki.

W wieku 12 lat Aretha została solistką kościelnego chóru. Dwa lata później zaczęła nagrywać dla wytwórni JVB i Checker. W latach 1956-1960 jej repertuar obejmował wyłącznie tematy liturgiczne. Z czasem, pod wpływem "doczesnych" sukcesów nagrań Sama Cooke'a sięgnęła po świecki materiał. John Hammond zaproponował jej podpisanie kontraktu z Columbią. Niestety wytwórnia nie bardzo wiedziała, jak wykorzystać niepospolity talent. Sugerowano repertuar bluesowy, ułatwiony jazz, standardy, popularne i soulowe przeboje. Wszystko to było marnowaniem wyjątkowych zdolności improwizacyjnych Arethy. Sporadyczne sukcesy ("Running Out Of Fools" z 1964 r. i "Cry Like A Baby" z 1966 r.) wynikały wciąż z przewagi treści nad formą.

Rozczarowana pieśniarka podpisała w 1966 r. kontrakt z wytwórnią Atlantic. Fascynujący temat "I Never Loved A Man (The Way I Loved You)" zwiastował nowy etap. Singel znalazł się w Top 10 i wraz z ekspresyjną drugą stroną "Do Right Woman - Do Right Man" zapowiadał pojawienie się wielkiej klasy artystki. Kolejne nagrania: "Respect", "Baby I Love You", "(You Make Me Feel Like) A Natural Woman", "Chain Of Fools" i "(Sweet Sweet Baby) Since You've Been Gone" potwierdziły zasadność przyznanego pieśniarce miana "Królowej Soulu".

Sukcesy zawodowe nie szły w parze z pomyślnością w życiu prywatnym. Małżeński związek z menedżerem Tedem Whitem rozpadł się, co znalazło odzwierciedlenie w jakości nagrań. Doskonałym jak "Think" towarzyszyły nijakie. Nagrany wkrótce po "Think" temat "I Say A Little Prayer For You" był subtelnym wyznaniem pokory wyrażonym prostymi, ale urzekającymi słowami: "the moment I wake up, as I put on my make up, I say a little prayer for you" (gdy tylko się zbudzę, nim nałożę makijaż, pomodlę się znów za ciebie). Nagrania z 1970 r. "Call Me", "Spirit In The Dark" i "Don't Play That Song" potwierdziły jednak powrót Arethy do pełni twórczych mocy. Longplay Aretha Alive At The Fillmore West (z 1971 r.) dowiódł też odzyskania estradowej klasy.

Rok 1972 przyniósł Amazing Grace, dwupłytowy album z muzyką gospel, nagrany z Jamesem Clevelandem i Southern California Community Choir, będący podsumowaniem dotychczasowej kariery pieśniarki. W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych Aretha nagrywała nadal pełne mocy utwory, z których trzy: "Angel", "Until You Come Back To Me (That's What I'm Gonna Do)" i "I'm In Love" znalazły się w czołówkach rhythm'n'bluesowych list bestsellerów. Niestety druga połowa dekady przyniosła nagrania tyleż poprawne, co nudne. Przełomem stała się epizodyczna rola w filmie "The Blues Brothers".

W 1980 r. Aretha podpisała kontrakt z wytwórnią Arista, odnosząc natychmiast sukces przebojem "United Together" i dwoma albumami Aretha i Love All The Heart A way. Renesans kariery potwierdziły utwory: "Jump To It", "Get It Right", "Freeway Of Love" i "Who's Zooming Who", zaś współpraca z The Eurythmics i Georgem Michaelem ugruntowały jej obecność na scenie muzyki pop lat osiedemdziesiątych.

Być może obecnym utworom Arethy Franklin brakuje ognia klasycznych nagrań dokonanych dla wytwórni Atlantic, lecz, co udowadnia album One Lord One Faith One Baptism z 1987 r., jest ona wciąż wielką damą wokalizy. Posiada zadziwiający głos, niestety zbyt często marnowany nie najlepszym doborem repertuaru. 9 maja 1993 r. Fox-TV wyemitowała specjalny program z artystką w roli głównej, zarejestrowany 27 kwietnia w Nederlander Theater w Nowym Jorku, a zatytułowany "Aretha Franklin: Duets". Wystąpiła wtedy w duetach z Glorią Estefan, Bonnie Raitt, Eltonem Johnem, Georgem Michaelem, Smokey Robinsonem i Rodem Stewartem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Today I sing the blues/Love is the only thing	Aretha Franklin	10.1960	-	-	Columbia 41 793	[written by Curtis Lewis][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd][10[12].R&B; Chart]
Won' t be long/Right now	Aretha Franklin	02.1961	-	76[3]	Columbia 41 923	[nagrana z towarzyszeniem Ray Bryant Combo][written by J. Leslie McFarland][produced by John Hammond][7[8].R&B; Chart]
Rock -a-bye your baby with a dixie melody/Operation heartbreak	Aretha Franklin	10.1961	-	37[9]	Columbia 42 157	[written by Sam Lewis/Joe Young/Jean Schwartz][produced by John Hammond][#1 hit Ala Jolsona w 1913r][side B:6[12].R&B; Charts]
I surrender dear/Rough lover	Aretha Franklin	02.1962	-	87[5] side B:94[1]	Columbia 42 266	[written by Gordon Clifford, Harry Barris][B:written by J. Leslie McFarland][produced by Al Kasha][#3 hit Gusa Arnheima w 1931r]
Don' t cry baby/Without the one you love	Aretha Franklin	07.1962	-	92[1]	Columbia 42 456	[written by Stella Unger,James P. Johnson,Saul Bernie][produced by Robert Mersey]
Try a little tenderness/Just for a thrill	Aretha Franklin	09.1962	-	100[1] side B:111[1]	Columbia 42 520	[#6 hit Teda Lewisa w 1933r][written by Jimmy Campbell, Harry Woods, Reginald Connelly][produced by Robert Mersey][side B:written by Louis Armstrong]
Trouble in mind/God bless the child	Aretha Franklin	12.1962	-	86[5]	Columbia 42 625	[written by Richard M. Jones][produced by Clyde Otis]
Say it isn't so/Here's where i came in [Here's where i walk out]	Aretha Franklin	07.1963	-	113[2] side B:125[3]	Columbia 42 796	[#1 hit by George Olsen & His Orch in 1932r][written by Irving Berlin]
Soulville/Evil Gal Blues	Aretha Franklin	05.1964	-	121[4]	Columbia 43 009	[written by Morris Levy,Henry Glover,Titus Turner,Dinah Washington][produced by Robert Mersey]
Runnin' out of fools/It's just a matter of time	Aretha Franklin	09.1964	-	57[10]	Columbia 43 113	[written by Kay Rogers, Richard Ahlert][produced by Clyde Otis][30[12].R&B; Chart]
Can' t you just see me/Little Miss Raggedy Ann	Aretha Franklin	01.1965	-	96[2]	Columbia 43 203	[written by B.C. Hendricks][produced by Clyde Otis]
One step ahead/I can't wait until i see my baby's face	Aretha Franklin	05.1965	-	119[3]	Columbia 43 241	[written by E. Snyder, C. Singleton][produced by Clyde Otis][18[5].R&B; Chart]
[No ,no] I'm losing you/Sweet bitter love	Aretha Franklin	07.1965	-	114[6]	Columbia 43 333	[written by J. Byers][produced by Bob Johnston][34.Adult Contemporary Chart]
You made me love you/There is no greater love	Aretha Franklin	12.1965	-	109[3]	Columbia 43 442	[#1 by Al Jolson in 1913r][produced by Bob Johnston,John Hammond][32.Adult Contemporary Chart]
Cry like a baby/Swanee	Aretha Franklin	11.1966	-	113[4]	Columbia 43 827	[27[8].R&B; Chart][written by Joshie Armstead, Nickolas Ashford, Valerie Simpson][produced by Clyde Otis]
Lee Cross / Until You Were Gone	Aretha Franklin	07.1967	-	-	Columbia 44 181	[31[6].R&B; Chart][written by Teddy White][produced by Robert Mersey]
I never loved a man the way i loved you/Do right woman-Do right man	Aretha Franklin	03.1967	-	9[11]	Atlantic 2386	[gold-US][1[7][14].R&B; Chart][B:37[4].R&B; Chart][written by Ronnie Shannon][produced by Jerry Wexler]
Respect/Dr. Feelgood	Aretha Franklin	04.1967	10[14]	1[2][12]	Atlantic 2403	[gold-US][65 hit Otis Redding][1[8][14].R&B; Chart][written by Otis Redding][produced by Jerry Wexler][Grammy Hall of Fame-1968]
Baby i love you/Going down slow	Aretha Franklin	07.1967	39[4]	4[11]	Atlantic 2427	[gold-US][1[2][13].R&B; Chart][written by Ronnie Shannon][produced by Jerry Wexler]
Take a look/Follow your heart	Aretha Franklin	09.1967	-	56[8]	Columbia 44 270	[written by Clyde Otis][produced by Clyde Otis][28[5].R&B; Chart]
A natural woman [You make me feel like]/Baby,baby,baby	Aretha Franklin	09.1967	-	8[9]	Atlantic 2441	[written by Gerry Goffin-Carole King][produced by Jerry Wexler][Grammy Hall of Fame-1999][2[13].R&B; Chart]
Chain of fools/Prove it	Aretha Franklin	12.1967	43[2]	2[12]	Atlantic 2464	[gold-US][written by Don Covay][produced by Jerry Wexler,Arif Mardin][1[4][14].R&B; Chart][Grammy Hall of Fame 2001]
Mockingbird/A mother's love	Aretha Franklin	12.1967	-	94[2]	Columbia 44 381	[#5 by Carly Simon & James Taylor in 1974r][written by Inez Foxx,Charles Foxx][produced by Clyde Otis]
Satisfaction	Aretha Franklin	01.1968	37[5]	-	Atlantic 584 157 [UK]	[written by Mick Jagger/Keith Richards][produced by Jerry Wexler]
Soulville/If ever i would leave you	Aretha Franklin	02.1968	-	83[3]	Columbia 44 441	[written by Morris Levy,Henry Glover,Titus Turner,Dinah Washington][produced by Robert Mersey]
Since you' ve been gone [Sweet sweet baby]/Ain't no way	Aretha Franklin	03.1968	47[1]	5[12] side B:16[8]	Atlantic 2486	[gold-US][1[3][13].R&B; Chart][B:9[10].R&B; Chart][written by Aretha Franklin, Teddy White][produced by Jerry Wexler,Arif Mardin]
Think/You send me	Aretha Franklin	05.1968	26[9]	7[10] side B:56[6]	Atlantic 2518	[gold-US][1[3][13].R&B; Chart][B:28[9].R&B; Chart][written by Aretha Franklin, Teddy White][produced by Jerry Wexler]
The house that Jack built/I say a little prayer	Aretha Franklin	08.1968	side B:4[14]	6[9] side B:10[11]	Atlantic 2546	[gold-US][written by Bobby Lance, Fran Robbins][side B:written by Burt Bacharach,Hal David][produced by Jerry Wexler][2[10].R&B; Chart][B:3[12].R&B; Chart]
See saw/My song	Aretha Franklin	11.1968	-	14[8] side B:31[7]	Atlantic 2574	[gold-US][written by Don Covay,Steve Cropper][produced by Jerry Wexler][9[9].R&B; Chart][B:10[9].R&B; Chart]
The weight/Tracks of my tears	Aretha Franklin	02.1969	-	19[7] side B:71[6]	Atlantic 2603	[Written by Robbie Robertson][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin][3[8].R&B; Chart][B:21[6].R&B; Chart]
I can' t see myself leaving you/Gentle on my mind	Aretha Franklin	04.1969	-	28[8] side B:76[3]	Atlantic 2619	[written by Ronnie Shannon][produced by Jerry Wexler][3[9].R&B; Chart][B:50[1].R&B; Chart]
Share your love with me/Pledging my love/The clock	Aretha Franklin	08.1969	-	13[9]	Atlantic 2650	[1[5][13].R&B; Chart][written by Deadric Malone, Alfred Braggs][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin]
Today i sing the blues/People	Aretha Franklin	10.1969	-	101[5]	Columbia 44 951	[nagrana z towarzyszeniem Ray Bryant Combo][written by Curley Hamner, Curtis Lewis][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd]
Eleanor rigby/It ain't far	Aretha Franklin	11.1969	-	17[8]	Atlantic 2683	[written by John Lennon, Paul McCartney][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin][5[9].R&B; Chart]
Call me/Son of a preacher man	Aretha Franklin	02.1970	-	13[12]	Atlantic 2706	[written by Aretha Franklin,Ted White][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin][1[2][13].R&B; Chart]
Spirit in the dark/The thrill is gone	Aretha Franklin with Dixie Flyers	05.1970	-	23[8]	Atlantic 2731	[written by Aretha Franklin, Charles Gross][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin][3[10].R&B; Chart]
Don' t play that song/Let it be	Aretha Franklin with Dixie Flyers	08.1970	13[11]	11[10]	Atlantic 2751	[gold-US][1[3][12].R&B; Chart][written by Ahmet Ertegun, Betty Nelson][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin]
Border song/You and me	Aretha Franklin with The Dixie Flyers	11.1970	-	37[7]	Atlantic 2772	[written by Elton John, Bernie Taupin][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin][5[8].R&B; Chart]
You' re all I need to get by/Pullin'	Aretha Franklin	02.1971	-	19[9]	Atlantic 2787	[written by Nickolas Ashford, Valerie Simpson][produced by Jerry Wexler,Arif Mardin][3[9].R&B; Chart]
Bridge over troubled water/Brand new me	Aretha Franklin	04.1971	-	6[12]	Atlantic 209 1090	[gold][1[2][14].R&B; Chart][written by Paul Simon][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin]
Spanish harlem/Lean on me	Aretha Franklin	07.1971	14[9]	2[12]	Atlantic 2817	[gold-US][1[3][13].R&B; Chart][60 hit by Ben King][written by Jerry Leiber, Phil Spector,Mike Stoller][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin]
Rock steady/Oh me oh my [I'm a fool for you baby]	Aretha Franklin	10.1971	-	9[9] side B:73[4]	Atlantic 209 1168	[gold-US][2 [12].R&B; Chart][B:9 [6].R&B; Chart][written by Aretha Franklin][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin]
Day dreaming/I've been loving you too long	Aretha Franklin	03.1972	-	5[12]	Atlantic 2866	[gold-US][1[2][12].R&B; Chart][written by Aretha Franklin][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin]
All the king' s horses/April fools	Aretha Franklin	06.1972	-	26[8]	Atlantic 2883	[written by Doc Pomus, Mort Shuman][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin][7[8].R&B; Chart]
Wholy holy/Give yourself to Jesus	Aretha Franklin with James Cleveland	08.1972	-	81[4]	Atlantic 2901	[written by Renaldo Benson/Al Cleveland/Marvin Gaye][produced by Arif Mardin/Jerry Wexler/Aretha Franklin][49[3].R&B; Chart]
Master of eyes [The deepness of your eyes]/Moody's mood for love	Aretha Franklin	02.1973	-	33[10]	Atlantic 2941	[written by Aretha Franklin, Bernice Hart][produced by Quincy Jones,Aretha Franklin][8[10].R&B; Chart]
Angel/Sister from Texas	Aretha Franklin	07.1973	37[5]	20[13]	Atlantic 2969	[oryginalnie nagrana przez Jimi Hendrixa][written by Carolyn Franklin, Sonny Saunders,Sid Tepper][produced by Aretha Franklin,Quincy Jones][1[2][12].R&B; Chart]
Until you come back to me [That's what i'm gonna do]/If you don't think	Aretha Franklin	11.1973	26[8]	3[21]	Atlantic 2995	[gold-US][1[1][17].R&B; Chart][written by Clarence Paul, Stevie Wonder, Morris Broadnax][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin,Aretha Franklin]
I' m in love/Oh baby	Aretha Franklin	04.1974	-	19[13]	Atlantic 2999 [US]	[1[2][16].R&B; Chart][written by Bobby Womack][produced by Jerry Wexler,Arif Mardin,Aretha Franklin]
Ain' t nothing like the real thing/Eight days on the road	Aretha Franklin	08.1974	-	47[7]	Atlantic 3200	[oryginal Marvin Gaye & Tammi Terrell (1968) ][written by Nickolas Ashford, Valerie Simpson][produced by Jerry Wexler,Tom Dowd,Arif Mardin,Aretha Franklin][6[12].R&B; Chart]
Without love/Don't go breaking my heart	Aretha Franklin	11.1974	-	45[8]	Atlantic 3224	[written by Ivory Joe Hunter][produced by Aretha Franklin/Arif Mardin/Jerry Wexler][6[13].R&B; Chart]
With Everything I Feel in Me /Sing It Again - Say It Again	Aretha Franklin	02.1975	-	-	Atlantic 3249	[20[10].R&B; Chart]
Mr DJ [5 for The D.J.]/As long as you are there	Aretha Franklin	09.1975	-	53[5]	Atlantic 3289	[written by Aretha Franklin][produced by Jerry Wexler,Aretha Franklin][13[11].R&B; Chart]
You / Without You	Aretha Franklin	01.1976	-	-	Atlantic 3311	[produced by Jerry Wexler,Aretha Franklin][15[12].R&B; Chart]
Something he can feel/Loving you baby	Aretha Franklin	06.1976	-	28[12]	Atlantic 3326	[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield] [1[4][19].R&B; Chart]
Jump/Hooked on your love	Aretha Franklin	10.1976	-	72[5]	Atlantic 3358	[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][17[13].R&B Chart]
Look into your heart/Rock with me	Aretha Franklin	02.1977	-	82[4]	Atlantic 3373	[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][10[13].R&B Chart]
Break it to me gently/Meadows of springtime	Aretha Franklin	06.1977	-	85[2]	Atlantic 3393 ]	[written by Marvin Hamlisch/Carole Bayer-Sager][produced by Marvin Hamlisch/Carole Bayer-Sager] [1[1][14].R&B; Chart]
When I Think About You/Touch Me Up	Aretha Franklin	08.1977	-	-	Atlantic 3418	[written by Aretha Franklin][produced by Lamont Dozier, Aretha Franklin] [16[14].R&B; Chart]
Almighty fire [Woman of the future]/I'm your speed	Aretha Franklin	05.1978	-	103[13]	Atlantic 3468	[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][12[12].R&B; Chart]
More Than Just A Joy/ This You Can Believe	Aretha Franklin	07.1978	-	-	Atlantic 3495	[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][51[9].R&B; Chart]
Ladies Only/What If I Should Ever Need You	Aretha Franklin	08.1979	-	-	Atlantic 3605	[written by Aretha Franklin][produced by Charles Kipps, Van McCoy][33[11].R&B; Chart]
Half A Love/Only Star	Aretha Franklin	12.1979	-	-	Atlantic 3632	[written by Zulema Cusseaux][produced by Van McCoy, Charles Kipps][65[6].R&B; Chart]
United together/Take me with you	Aretha Franklin	12.1980	-	56[8]	Arista 0569	[written by Phil Perry, Chuck Jackson][produced by Chuck Jackson][3[18].R&B Chart]
Come to me/School days	Aretha Franklin	05.1981	-	84[3]	Arista 0600	[written by Willard Eugene Price][produced by Arif Mardin][39[9].R&B Chart]
Love all the hurt away/Whole lot of me	Aretha Franklin with George Benson	08.1981	49[3]	46[10]	Arista 0624	[written by Sam L. Dees][produced by Arif Mardin]
What a fool believes/Schooldays	Aretha Franklin	12.1980	46[7]	-	Arista 0591	[written by Kenny Loggins,Michael McDonald][produced by Arif Mardin][17[12].R&B Chart]
Love All The Hurt Away/Whole lot of me	Aretha Franklin and George Benson	09.1981	49[3]	46[10]	Arista 0624	[written by Sam L. Dees][produced by Arif Mardin][6[15].R&B Chart]
Jump to it/Just my daydream	Aretha Franklin	08.1982	42[5]	24[12]	Arista 0699	[written by Luther Vandross, Marcus Miller][produced by Luther Vandross] [1[4][20].R&B; Chart]
Love Me Right/(It's Just) Your Love	Aretha Franklin	11.1982	-	-	Arista 1023	[written by Luther Vandross][produced by Luther Vandross] [22[11].R&B; Chart]
This Is For Real/I Wanna Make It Up To You	Aretha Franklin	03.1983	-	-	Arista 1043	[written by Luther Vandross][produced by Luther Vandross] [63[5].R&B; Chart]
Get it right/Giving in	Aretha Franklin	07.1983	74[2]	61[8]	Arista 9034	[written by Luther Vandross, Marcus Miller][produced by Luther Vandross][1[2][16].R&B; Chart]
Every Girl (Wants My Guy)/I Got Your Love	Aretha Franklin	09.1983	-	-	Arista 9095	[written by Luther Vandross, Marcus Miller ][produced by Luther Vandross] [7[13].R&B; Chart]
Freeway of love/Until you say you love me	Aretha Franklin	06.1985	68[3]	3[19]	Arista 9354	[1[5][17].R&B; Chart][written by Jeffrey Cohen, Narada Michael Walden][produced by Narada Michael Walden]
Who' s zoomin' who/Sweet bitter love	Aretha Franklin	09.1985	11[14]	7[18]	Arista 9410	[written by Aretha Franklin, Preston Glass, Narada Michael Walden][produced by Narada Michael Walden][2[23].R&B Chart]
Sisters are doing it for themselves/I love you like a ball and chain [Eurythmics]	Aretha Franklin with Eurythmics	10.1985	9[11]	18[15]	RCA 14 214	[written by Annie Lennox, David A. Stewart][produced by David A. Stewart][66[9].R&B Chart]
Another night/Kind of man	Aretha Franklin	01.1986	54[6]	22[14]	Arista 9453	[written by Beppe Cantarelli, Roy Freeland][produced by Narada Michael Walden][9[16].R&B Chart]
Ain't Nobody Ever Loved You/Push	Aretha Franklin	05.1986	-	-	Arista 9474	[written by Narada Michael Walden, Jeffrey Cohen ][produced by Narada Michael Walden][30[9].R&B Chart]
Jumpin' Jack flash/Integrity	Aretha Franklin	09.1986	58[3]	21[11]	Arista 9528	[written by Mick Jagger, Keith Richards][produced by Keith Richards][piosenka z filmu o tym samym tytule][#3 hit by Rolling Stones in 1968r][20[11].R&B Chart]
Freeway of love	Aretha Franklin	05.1986	51[3]	-	Flashback / Arista 9483	[written by Jeff Cohen/Narada Michael Walden]
Jimmy Lee/If you need my love tonight	Aretha Franklin	12.1986	46[4]	28[13]	Arista 9546	[written by Jeffrey Cohen, Preston Glass, Narada Michael Walden, Anukampa Lisa Walden][produced by Narada Michael Walden][2[17].R&B Chart]
I knew you were waiting	Aretha Franklin with George Michael	02.1987	1[2][9]	1[2][17]	Arista 9559	[gold-UK][written by Simon Climie, Dennis Morgan][produced by Narada Michael Walden][5[14].R&B Chart]
Rock -A-Lott/Look to the rainbow	Aretha Franklin	06.1987	-	82[4]	Arista 9574	[written by Walden, Johnson, Glass][produced by Narada Michael Walden][25[13].R&B Chart]
If You Need My Love Tonight/ He'll Come Along	Aretha Franklin with Larry Graham	10.1987	-	-	Arista 9623	[written by Walden, P. Glass, A. Glass][produced by Narada Michael Walden][88[4].R&B Chart]
If Ever A Love There Was /Indestructible	Four Tops with Aretha Franklin	11.1988	-	-	Arista 9766	[written by Oland, Cerney][produced by Jerry Knight, Aaron Zigman][31[11].R&B Chart]
Through the storm/Come to me	Aretha Franklin with Elton John	04.1989	41[3]	16[11]	Arista 9809	[written by Albert Hammond/Diane Warren][produced by Narada Michael Walden][17[11].R&B Chart]
It isn' t it ain' t never gonna be/If ever a love there was	Aretha Franklin with Whitney Houston	07.1989	29[5]	41[8]	Arista 9850	[written by Albert Hammond/Diane Warren][produced by Narada Michael Walden][5[14].R&B Chart]
Think [re-issue]	Aretha Franklin	04.1990	31[2]	-	East West A 7951	Only UK [piosenka z filmu "Blues Brothers]
Gimme Your Love/Think	Aretha Franklin And James Brown	10.1989	-	-	Arista 9884	[written by Walden, Cohen][produced by Narada Michael Walden][48[8].R&B Chart]
Everyday people/You can't take me for granted	Aretha Franklin	07.1991	69[1]	-	Arista 2239	[written by Sly Stone][produced by Narada Michael Walden][13[13].R&B Chart]
Someone Else's Eyes	Aretha Franklin	10.1991	-	-	Arista 2350	[53[7].R&B Chart]
Ever Changing Times	Aretha Franklin with Michael McDonald	01.1992	-	-	Arista 12 394	[19[15].R&B Chart]
A deeper love EP.	Aretha Franklin	02.1994	5[7]	63[9]	Arista 12651	[Written Robert Clivillés, David Cole][produced by C+C Music Factory/Robert Clivilles/David Cole][30[15].R&B Chart][Piosenka z filmu "Sister Act 2:Back in the habit"][#44 hit by Clivilles & Cole in 1992r]
Willing to forgive/Jump to it	Aretha Franklin	05.1994	17[7]	26[20]	Arista 12680	[Written by Babyface, Daryl Simmons][ produced by Babyface/Daryl Simmons][5[25].R&B Chart]
Honey/I dreamed a dream	Aretha Franklin	10.1994	-	114[3]	Arista 12 743	[30[16].R&B; Chart]
It hurts like hell/And i gave my love to you [Sonja Marie]	Aretha Franklin	07.1996	-	116[6]	Arista 13 222	[written and produced by Babyface][51[11].R&B; Chart][piosenka z filmu "Waiting to exhale"
A rose is still a rose	Aretha Franklin	03.1998	22[4]	26[18]	Arista 13465	[gold-US][written and produced by Lauryn Hill][sample z "What i am"-Edie Brickell & New Bohemians][5[25].R&B; Chart]
Here we go again/In the morning/Nessun Dorma	Aretha Franklin	07.1998	68[1]	76[11]	Arista 13502	[Written by Troy Lee Broussard, Jermaine Dupri, Wayne Garfield, Trey Lorenz, Mauro Malavasi, David Romani][sample z "The glow of love"-Change][24[15].R&B; Chart]
The Only Thing Missin'	Aretha Franklin	07.2003	-	-	Arista	[53[15].R&B; Chart]
Wonderful	Aretha Franklin	10.2003	-	-	Arista	[46[20].R&B; Chart]
Put You Up on Game	Aretha Franklin	10.2007	-	-	J Records	[41[20].R&B; Chart]

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Tender,The Moving,The Swinging Aretha Franklin	Aretha Franklin	11.1962	-	69[12]	Columbia 1876	[produced by John Hammond]
Runnin' out of fools	Aretha Franklin	12.1964	-	84[13]	Columbia 2281	[produced by Clyde Otis/Various]
Yeah !!	Aretha Franklin	07.1965	-	101[8]	Columbia 2351	[produced by Clyde Otis]
Soul sister	Aretha Franklin	08.1965	-	132[4]	Columbia 2521	[produced by Bob Johnston, Clyde Otis]
I never loved a man the way i love you	Aretha Franklin	04.1967	36[2]	2[79]	Atlantic 8139	[gold-US][produced by Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
Aretha Franklin' s Greatest Hits	Aretha Franklin	06.1967	-	94[14]	Columbia 2673	[produced by John Hammond/Robert Mersey/Bob Johnston/Clyde Otis]
Aretha arrives	Aretha Franklin	08.1967	-	5[41]	Atlantic 8150	[produced by Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
Take a look	Aretha Franklin	10.1967	-	173[8]	Columbia 2754	[produced by Robert Mersey]
Lady soul	Aretha Franklin	02.1968	25[18]	2[52]	Atlantic 8176	[gold-US][produced by Jerry Wexler]
Aretha now	Aretha Franklin	07.1968	6[11]	3[35]	Atlantic 8186	[gold-US][produced by Jerry Wexler]
Aretha in Paris	Aretha Franklin	11.1968	-	13[20]	Atlantic 8207	[produced by Jerry Wexler]
Soul ' 69	Aretha Franklin	02.1969	-	15[32]	Atlantic 8212	[produced by Jerry Wexler/Tom Dowd]
Aretha' s gold	Aretha Franklin	07.1969	-	18[33]	Atlantic 8227	[produced by Aretha Franklin/Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
This girls in love with you	Aretha Franklin	02.1970	-	17[30]	Atlantic 8248	[produced by Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
Spirit in the dark	Aretha Franklin	09.1970	-	25[22]	Atlantic 8265	[produced by Aretha Franklin/Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
Aretha live at The Fillmore East	Aretha Franklin	06.1971	-	7[34]	Atlantic 7205	[gold-US][produced by Aretha Franklin/Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
Aretha' s greatest hits	Aretha Franklin	09.1971	-	19[34]	Atlantic 8295	[produced by Aretha Franklin/Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
Young gifted and black	Aretha Franklin	02.1972	-	11[31]	Atlantic 7213	[gold-US][produced by Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
Amazing grace	Aretha Franklin With James Cleveland	06.1972	-	7[23]	Atlantic 906	[2x-platinium-US][produced by Aretha Franklin/Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
In the beginning/The world of Aretha Franklin 1960-1967	Aretha Franklin	06.1972	-	160[9]	Columbia 31 355	-
Hey now hey [The other side the sky]	Aretha Franklin	07.1973	-	30[20]	Atlantic 7265	[produced by Quincy Jones/Aretha Franklin]
Let me in your life	Aretha Franklin	03.1974	-	14[25]	Atlantic 7292	[produced by Jerry Wexler/Aretha Franklin]
With everything i feel in me	Aretha Franklin	12.1974	-	57[13]	Atlantic 18 116	[produced by Aretha Franklin/Arif Mardin/Jerry Wexler/Tom Dowd]
You	Aretha Franklin	11.1975	-	83[11]	Atlantic 18 151	[produced by Aretha Franklin/ Jerry Wexler]
Sparkle	Aretha Franklin	06.1976	-	18[24]	Atlantic 18 176	[gold-US][produced by Curtis Mayfield]
Ten years of gold	Aretha Franklin	12.1976	-	135[8]	Atlantic 18 204	-
Sweet passion	Aretha Franklin	06.1977	-	49[19]	Atlantic 19 102	[produced by Lamont Dozier/Carole Bayer-Sager/Marvin Hamlisch]
Almighty fire	Aretha Franklin	05.1978	-	63[11]	Atlantic 19 161	[produced by Curtis Mayfield]
La Diva	Aretha Franklin	10.1979	-	146[6]	Atlantic 19 248	[produced by Aretha Franklin, Charles Kipps, Skip Scarborough, Van McCoy]
Aretha	Aretha Franklin	10.1980	51[13]	47[30]	Arista 9538	[produced by Chuck Jackson]
Love all the hurt away	Aretha Franklin	08.1981	-	36[17]	Arista 9552	[produced by Arif Mardin]
Jump to it	Aretha Franklin	08.1982	-	23[30]	Arista 9602	[gold-US][produced by Luther Vandross/Aretha Franklin]
Get it right	Aretha Franklin	07.1983	-	36[18]	Arista 8019	[produced by Luther Vandross]
Who' s zomin' who	Aretha Franklin	07.1985	49[12]	13[51]	Arista 8286	[platinium-US][produced by Narada Michael Walden/Aretha Franklin/David Stewart]
First lady of soul	Aretha Franklin	05.1986	89[1]	-	Stylus SMR 8506 [UK]	[silver-UK]
Aretha	Aretha Franklin	11.1986	-	32[39]	Arista 8442	[gold-US][produced by Narada Michael Walden/Aretha Franklin/Keith Richards]
One lord one faith one baptism	Aretha Franklin	12.1987	-	106[16]	Arista 8497	[produced by Aretha Franklin]
Through the storm	Aretha Franklin	05.1989	46[1]	55[18]	Arista 8572	[produced by Narada Michael Walden/Aretha Franklin/Arif Mardin/Joe Mardin/Jerry Knight/Aaron Zigman]
What you see is what you sweat	Aretha Franklin	08.1991	-	153[7]	Arista 8628	[produced by Narada Michael Walden, Burt Bacharach, Carole Bayer Sager, David "Pic" Conley, David Townsend, Joshua Thompson, Gene Lennon, Elliot Wolff, Oliver Leiber, Bruce Roberts, Luther Vandross, Aretha Franklin, Michel Legrand]
Greatest hits 1980-1994	Aretha Franklin	03.1994	27[3]	85[29]	Arista 18 722	[platinum-US][silver-UK][produced by Luther Vandross/Narada Michael Walden/Babyface/Daryl Simmons/Chuck Jackson/Robert Clivilles/David Cole/LA Reid/Burt Bacharach/Carole Bayer-Sager/Ken Ehrlich/David P]
The best of Aretha Franklin	Aretha Franklin	04.1994	91[1]	-	Atlantic 7567812802 [UK]	-
Queen soul-The very best of Aretha Franklin	Aretha Franklin	10.1994	20[5]	-	Atlantic 8122713962 [UK]	[gold-UK][compilation]
A rose is still a rose	Aretha Franklin	04.1998	-	30[15]	Arista18 987
Greatest hits	Aretha Franklin	11.1998	38[10]	-	Global TV RAD 110 [UK]
The very best of Aretha Franklin Vol.1	Aretha Franklin	11.2000	-	45[1]	Rhino 71 598
So Damn Happy	Aretha Franklin	10.2003	-	33[11]	Arista 50 174	[produced by Antonio "LA" Reid]
The Age Of Aretha	Aretha Franklin	03.2007	-	89[3]	Arista	[produced by Jerry Wexler/Tom Dowd/Arif Martin/Various]
Queen of Soul-The best of	Aretha Franklin	04.2007	-	78[1]	WMTV WMTV031 [UK]	-
Jewels in the Crown: All-Star Duets with the Queen	Aretha Franklin	12.2007	-	54[7]	Arista	-
This Christmas, Aretha	Aretha Franklin	11.2008	-	119[6]	DMI 516188	[produced by Aretha Franklin, Tena Clark]
Respect: The Very Best of Aretha Franklin	Aretha Franklin	06.2002	15[25]	-	Rhino/Sony Music 88697644482	[gold-UK][produced by Jerry Wexler/Tom Dowd/Arif Martin/Quincy Jones/Aretha Franklin/Narada Michael Walden/Babyface/Daryl Simmons/Hill]
Aretha: A Woman Falling Out of Love	Aretha Franklin	05.2011	-	54[2]	Aretha's Records 3711703132	-
Aretha Franklin Sings the Great Diva Classics	Aretha Franklin	11.2014	32[2]	13[6]	RCA 88875022512 [UK]	[produced by André "3000" Benjamin, ,Antonio Dixon, Kenny "Babyface" Edmonds ,Terry Hunter ,Eric Kupper, Harvey Mason, Jr. ,Dapo Torimiro, Wayne Williams]

Leonard Cohen

Ur. 21.09.1934 r. w Montrealu, Kanada, w rodzinie litewskich Żydów. Absolwent uniwersytetów McGill i Columbia w zakresie literatury angielskiej. Początkowo zabłysnął jako powieściopisarz.
W "The Favourite Game" (z 1963 r.) i "Beautiful Losers" (z 1966 r.) zawarł mieszankę seksualnej i duchowej tęsknoty, rozpaczy i czarnego humoru, elementów stałych w jego liryce. Dwa wczesne utwory artysty "Suzanne" i "Priest" nagrała piosenkarka folkowa Judy Collins. "Suzanne" znalazła się też na albumie The Songs Of Leonard Cohen - imponującym debiutanckim longplayu poety.

Jego intonacja oddawała zmęczoną samotność, podkreśloną dodatkowo przez niezwykle surowy akompaniament, a ciekawe literacko, smutne w treści liryki uczyniły go idolem pokolenia domorosłych bardów. Na albumie tym znalazły się też dwie urzekające kompozycje "Sisters Of Mercy" i "Hey That's No Way To Say Goodbye", którym dane było stać się klasyką gatunku.
Longplay Songs From A Room utrzymał podobny charakter, ale nie odniósł takiego samego sukcesu komercyjnego mimo umieszczenia na nim dwóch sławnych songów: "Story Of Isaac" i "Bird On The Wire". Ponure piękno interpretacji Cohena wyraźnie przybladło wraz z wydaniem Songs Of Love And Hate, choć na albumie tym znalazły się dwie z jego najlepszych kompozycji "Joan Of Arc" i "Famous Blue Raincoat". Umieszczenie na tym longplayu jednej z najwcześniejszych kompozycji artysty "Dress Rehearsal Rag" wskazywało na brak weny twórczej.

Dopiero po czterech latach ukazał się jego następny album studyjny - New Skin For The Old Ceremony. Cohen potwierdził na nim swój talent do ironicznych, zimnych obserwacji, a w posępnym utworze "Chelsea Hotel" opisał swe intymne spotkanie z Janis Joplin. Drugi impas w karierze artysty zakończył się w 1977 r. nawiązaniem niedorzecznej współpracy z producentem Philem Spectorem i wydaniem albumu Death Of A Ladies Man. Piosenki Cohena utrzymały swój standard, ale pretensjonalny akompaniament okazał się chybiony i artysta później wyparł się tego dzieła. Longplaye Recent Songs i Various Positions choć świetne, pozostały niedocenione, a popularność pieśniarza zdawała się zacieśniać do wąskiego kręgu wiernych fanów.

Dopiero nagranie w 1987 r. przez Jennifer Warnes, dawną wokalistkę wspomagającą, albumu Famous Blue Raincoat, składającego się w całości z piosenek Cohena przypomniało w porę o jego talencie. Ten nagrany w hołdzie dla poety longplay odniósł spory sukces komercyjny. Jego własna, kolejna duża płyta I'm Your Man wzbudziła szerokie zainteresowanie, a towarzyszące jej występy na żywo posłużyły za kanwę do filmu dokumentalnego telewizji BBC. Album ten ukazał, że sztuka Cohena jest ciągle świeża, a jego kompozycje nie tylko nie tracą blasku, ale nawet z czasem zyskują na wartości.

Jeszcze większe powodzenie zdobył następny longplay The Future, wydany w 1992 r. i nagrany we współpracy z Jennifer Warnes. W 1994 r. Leonard Cohen zaproponował swym fanom pierwszy w karierze album koncertowy zatytułowany po prostu Cohen Live i nagrany podczas tras promujących płyty I'm Your Man i The Future. Dowodem ogromnego szacunku dla artysty były dwie nagrane w latach 90. płyty, na których zarówno młodsi, jak i starsi wykonawcy przedstawili własne interpretacje jego najsłynniejszych kompozycji. W 1985 r. wystąpił na czterech koncertach w Polsce.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hallelujah	Leonard Cohen	12.2008	36[3]	-	-	[written by Leonard Cohen ][produced by Lissauer ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Songs of Leonard Cohen	Leonard Cohen	03.1968	13[78]	83[14]	Columbia 9533	[gold-US][silver-UK][produced by John Hammond ]
Songs from a Room	Leonard Cohen	04.1969	2[27]	63[17]	Columbia 9767	[produced by Bob Johnston]
Songs of Love and Hate	Leonard Cohen	05.1971	4[18]	145[11]	Columbia 30 103	[produced by Bob Johnston]
Live Songs	Leonard Cohen	04.1973	-	156[5]	Columbia 31 724	-
New Skin for the Old Ceremony	Leonard Cohen	09.1974	24[3]	-	Columbia 33167	[silver-UK][produced by Leonard Cohen/John Lissauer ]
Death of a Ladies' Man	Leonard Cohen	12.1977	35[5]	-	Warner Bros. BS 3125	[produced by Phil Spector]
Various Positions	Leonard Cohen	12.1984	52[6]	-	Columbia 66950	[silver-UK][produced by John Lissauer ]
I'm Your Man	Leonard Cohen	02.1988	48[13]	-	Columbia 9767	[gold-UK][produced by Leonard Cohen/Michel Robidoux/Jean-Michel Reusser ]
Greatest Hits	Leonard Cohen	08.1988	29[9]	-	Columbia	[silver-UK][produced by Bob Johnston/John Lissauer/John Simon ]
The Future	Leonard Cohen	11.1992	36[12]	-	Columbia 53226	[silver-UK][produced by Bill Ginn/Leanne Ungar/Leonard Cohen/Rebecca De Mornay/Steve Lindsey/Yoav Goren ]
Cohen Live: Leonard Cohen in Concert	Leonard Cohen	06.1994	35[4]	-	Columbia 66327	[produced by Leanne Ungar/Bob Metzger ]
More Best of Leonard Cohen	Leonard Cohen	10.1997	82[3]	-	Columbia 68636	[gold-US]
Field Commander Cohen: Tour of 197	Leonard Cohen	02.2001	195[1]	-	Columbia 66210	[produced by Leanne Ungar ]
Ten New Songs	Leonard Cohen	10.2001	26[11]	143[3]	Columbia 85953	[gold-UK][produced by Sjaron Robinson ]
The Essential Leonard Cohen	Leonard Cohen	10.2002	57[26]	-	Columbia 86884	[produced by Bob Johnston/Bob Metzger/Henry Lewy/John Lissauer/John Simon/Leanne Ungar/Michel Robidoux/Rebecca De Mornay/Roscoe Beck/Sharon Robinson/Yoav Goren ]
Dear Heather	Leonard Cohen	10.2004	34[9]	136[1]	Columbia 92 891	[silver-UK][produced by Leanne Ungar/Sharon Robinson/Anjani Thomas/Ed Sanders/Henry Lewy/Leonard Cohen ]
Live in London	Leonard Cohen	03.2009	19[13]	77[8]	Columbia 88697405022	[gold-UK][produced by Edward Sanders ]
Live at the Isle of Wight 1970	Leonard Cohen	10.2009	169[1]	-	Columbia 88697 57070 1	[produced by Steve Berkowitz]
Songs from the Road	Leonard Cohen	09.2010	68[2]	112[2]	Columbia 88697768392 [UK]	[produced by Edward Sanders/Steve Berkowitz/Richard Alcock]
Old Ideas	Leonard Cohen	02.2012	2[15]	3[8]	Columbia 88697986712 [UK]	[gold-UK][produced by Ed Sanders/Patrick Leonard/Dino Soldo/Anjani Thomas]
Popular Problems	Leonard Cohen	10.2014	5[12]	15[5]	Columbia 88875014292	[produced by Patrick Leonard]
Live in Dublin	Leonard Cohen	12.2014	84[1]	-	Columbia 88875031862	-
Can't Forget: A Souvenir of the Grand Tour	Leonard Cohen	05.2015	18[2]	100[1]	Columbia 88875074162	-
The Essential Leonard Cohen	Leonard Cohen	03.2016	-	13[3]	Columbia	[gold-UK]
You Want It Darker	Leonard Cohen	10.2016	4[13]	7[10]	Columbia 88985365072 [UK]	[gold-UK][produced by Adam Cohen, Patrick Leonard]

Shut Up and Dance

Hiphopowy duet w składzie PJ i Smiley (obaj ur. ok. 1969 r.). Oprócz działalności nagraniowej są oni producentami oraz właścicielami (mieszczącej się w pokoju ich domu w Stoke Newington, Anglia) wytwórni Shut Up And Dance. Zespół powstał wiosną 1988 r., a wytwórnia rok później.

Jej nakładem ukazywały się dotychczas nagrania takich wykonawców, jak Ragga Twins („Spliffhead”), Nicolette oraz Rum & Black. Wszystko zaczęło się od „zaraźliwego” singla „5678”, firmowanego przez zespół Shut Up And Dance, który sprzedano w nakładzie ponad 14 000 egzemplarzy. Sukces ten pozwolił na założenie wytwórni. Muzyka przez nią wydawana często pobrzmiewa echami absurdu, czego dobrą próbką mogą być dwa nagrania duetu, „Ten Pounds To Get In” oraz „Derek Went Mad” (teledysk tego drugiego był kiedyś „zajeżdżany” przez stację MTV).

Na jednym z singli, („Lamborghini”), połączono głosy Prince’a i Annie Lennox; choć doszedł on do Top 60, rozgłośnie radiowe nie chciały go emitować w obawie przed konsekwencjami prawnymi. Duet zaczynał karierę od singla wydanego pod kryptonimem Private Party, w którym wykorzystano sample głosów różnych postaci z telewizyjnych programów „Thunderbirds” i „Muppets”. Członkowie zespołu chronili swą anonimowość - na okładkach płyt nie można było znaleźć żadnych bliższych informacji na temat wykonawców, co pomogło im w karierze na brytyjskiej podziemnej scenie tanecznej.

Na swych nagraniach duet wykorzystuje sample z niezliczonych źródeł, od reggae po techno. Prawdziwy sukces komercyjny przyniósł grupie jednak dopiero przebój „Ravin’ I’m Ravin’” (na którym zaśpiewał Peter Bouncer) - 2. miejsce na listach przebojów. Oczywiście, przyprawił on równocześnie specjalistów od praw autorskich o drgawki. Niemal dwa lata zajęły procesy sądowe wytoczone przez firmę MCPS działającą z polecenia sześciu dużych wytwórni płytowych, które zarzucały duetowi wykorzystanie sampli bez uzyskania licencji.

 Choć Shut Up And Dance powrócił w 1994 r. maksisnglem pod adekwatnym tytułem Phuck The Biz (czyli Pieprzyć showbusiness), prawne problemy dalekie były od rozwiązania; wytwórnia już dużo wcześniej ogłosiła bankructwo. Źle by się jednak stało, gdyby niejasności prawne przysłoniły wartość takich przebojów, jak np. „Autobiography Of A Crack Head”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
£20 To Get In / Raps My Occupation	Shut Up and Dance	04.1990	56[4]	-	Shut Up and Dance SUAD 3	[written by PJ, Smiley]
Lamborghini / A Change Soon Come	Shut Up and Dance	07.1990	55[2]	-	Shut Up and Dance SUAD 4	[written by PJ, Smiley]
Derek Went Mad / This Town Needs A Sheriff	Shut Up and Dance	02.1991	81[2]	-	Shut Up and Dance SUAD 11	[written by PJ, Smiley][produced by PJ, Smiley]
Autobiography Of A Crackhead / The Green Man	Shut Up and Dance	02.1992	43[2]	-	Shut Up and Dance SUAD 21	[written by PJ, Smiley][produced by Shut Up and Dance]
Raving I'm Raving"	Shut Up and Dance	05.1992	2[2]	-	Shut Up and Dance SUAD 30	[written by Smiley, P.J. & Cohn]
The Art Of Moving Butts	Shut Up and Dance	08.1992	69[1]	-	Shut Up and Dance SUAD 34	[written by PJ, Smiley][produced by Shut Up and Dance]
Save It 'Til The Mourning After	Shut Up and Dance	04.1995	25[3]	-	Pulse-8 PULS 84CD	[written by Taylor, Bates, PJ , Le Bon, Smiley][produced by PJ , Smiley]
I Love U	Shut Up And Dance Featuring Richie Davis And Professor T	07.1995	68[1]	-	Pulse-8 PULS 90CD	[written by Taylor, Bates, PJ , Le Bon, Smiley][produced by Shut Up and Dance]
The Weekend's Here	Shut Up and Dance	09.1995	82[1]	-	Pulse-8 CDLOSE 96	[written by Washington, PJ , Rushen, Smiley]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Death Is Not The End	Shut Up and Dance	06.1992	38[2]	-	Shut Up and Dance SUADCD 005	[produced by Shut Up and Dance]

Shamen

Grupa powstała w 1986 r. na gruzach zespołu Alone Again Or (której nazwa wzięła się z płyty Forever Changes grupy Love). Twórczość The Shamen wywarła wielki wpływ na rozwój współczesnej muzyki pop w ciągu ostatniego dziesięciolecia. Zespół założyli w Aberdeen (Szkocja) Colin Angus (ur. 24.08.1961 r. w Aberdeen), Peter Stephenson (ur. 1.03.1962 r. w hrabstwie Ayrshire, Szkocja), Keith McKenzie (ur. 30.08.1961 r. w Aberdeen) oraz Derek McKenzie (ur. 27.02.1964 r. w Aberdeen).

 Na początku muzyka The Shamen mieściła się w kanonie psychodelicznego rocka, wykonywanego w dość ortodoksyjny sposób. Na debiutanckim albumie Drop udało się grupie uchwycić nastrój barwnych koncertów; płyta zamykała równocześnie pierwszy okres w historii grupy. Wkrótce potem Angus zaczął się interesowane rodzącym się podziemiem hiphopowym. Derek McKenzie nie był jednak zafascynowany tanecznym hardcore’em i odszedł z zespołu; jego miejsce zajął William Sinnott (ur. 23.12.1960 r. w Glasgow, Szkocja, zm. 23.05.1991 r.), za sprawą którego
The Shamen jeszcze bardziej zainteresowali się sceną taneczną.

W 1988 r. grupa ściągnęła na siebie gniew feministek - utwory The Shamen pełne były rytmów, brzmień gitar, sampli, ale też i seksualnych stereotypów i dosadnej retoryki; po wydaniu singla „Jesus Loves America” potępiać grupę zaczęły na dodatek ortodoksyjne sekty religijne. W tym samym roku zespół przeniósł się do Londynu i przekształcił w duet w składzie Angus/Sinnott. Skoncentrowali się na badaniu odmiennych stanów świadomości przy pomocy pogłębiających doznania zmysłowe środków chemicznych. W 1990 r. wpływ The Shamen na innych wykonawców - choć mimowolny - stał się już bardzo oczywisty i objawiał się w twórczości zespołów, które łączyły alternatywnego rocka z muzyką taneczną - np. członkowie grupy Jesus Jones otwarcie przyznawali się do fascynacji produkcjami The Shamen. W tym czasie zespół miał trasę koncertową pod hasłem „Synergy” (czyli „współdziałanie”). Każdy z koncertów był wyjątkowym czterogodzinnym spektaklem; zespół odchodził coraz dalej od swych rockowych korzeni.

 Po czterech latach takich eksperymentów z dźwiękiem rok 1991 przyniósł przełom. Niestety, akurat w momencie, gdy wydawało się oczywiste, że duet zmierza w stronę wielkich sukcesów komercyjnych,Will Sinnott utonął w pobliżu Gomery, w archipelagu Wysp Kanaryjskich. Przy wsparciu rodziny Sinnotta ukazał się remiks utworu „Move Any Mountain (Pro Gen ’91)”, który dotarł do 10. miejsca brytyjskich list przebojów - godziwe epitafium dla tak utalentowanego muzyka.

W części sesji nagraniowej do wymienionego remiksu wziął już udział londyński raper MrC (właśc. Richard West), DJ oraz szef wytwórni płytowej Plink Plonk. Wkrótce zastąpił on Sinnotta. Choć w oczach wielu krytyków jego pokrzykiwania nie pasują do całokształtu twórczości zespołu, to chyba dzięki jego rymowankom singel „LSI” odniósł spore sukcesy na brytyjskich listach przebojów, a następna propozycja - „Ebeneezer Goode”, wspięła się aż na 1. miejsce, choć niektórzy twierdzili, że tekst stanowi apoteozę zalet narkotyku Ecstasy („E’s are good, E’s are good, E’s are Ebeneezer Goode”). Członkowie zespołu oczywiście dementowali takie pogłoski.

 Wkrótce ukazał się album Boss Drum. Singel tytułowy był wyśmienitym utworem tanecznym; w jego tekście dał się zauważyć powrót do etosu uniwersalnych szamańskich rytmów. Album umocnił jeszcze pozycję zespołu w czołówce brytyjskiej sceny tanecznej. Kolejna płyta Axis Mutatis była tylko kolejnym zbiorem nowych techno-popowych nagrań, z których kilka (np. „Destination Eschaton”) okupowało szczyty wszystkich list przebojów. Kiedy wydawało się, że grupę stać już tylko na wyprodukowanie „taniego”, kolejnego tandetnego przeboju, ukazał się nagrany (podobno) w pięć dni „Hampton Manor”. Całkowicie instrumentalny, stanowi powrót grupy do undergroundowej przeszłości, z unikatowym miksera muzyki dub, drum’n’bass i trippy techno.   

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Pro-Gen	Shamen	04.1990	55[4]	-	One Little Indian 36TP7	[written by Colin Angus/Richard West/The Shamen][produced by The Beatmasters]
Make It Mine	Shamen	09.1990	42[5]	-	One Little Indian 46TP7	[written by The Shamen][produced by The Shamen]
Hyperreal	Shamen	04.1991	29[6]	-	One Little Indian 48TP7	[written by Colin Angus/The Shamen][produced by The Shamen]
Move Any Mountain	Shamen	07.1991	4[10]	38[17]]	One Little Indian 52TP7	[written by Colin Angus/Richard West/The Shamen][produced by The Shamen]
LSI (Love Sex Intelligence)	Shamen	07.1992	6[8]	-	One Little Indian 68TP7	[written by Colin Angus/Richard West][produced by The Shamen]
Ebeneezer Goode	Shamen	09.1992	1[4][10]	-	One Little Indian 78TP7	[written by Colin Angus/Richard West][produced by The Shamen]
Boss Drum	Shamen	11.1992	4[8]	-	One Little Indian 88TP7	[written by Colin Angus/Richard West][produced by The Shamen]
Boss Drum (Remix)	Shamen	11.1992	4[8]	-	One Little Indian 88TP7	[written by Colin Angus/Richard West][produced by The Shamen]
Phorever People	Shamen	12.1992	5[13]	-	One Little Indian 98TP7	[written by Colin Angus/Richard West][produced by The Shamen]
Re:Evolution	Shamen/Terence McKenna	03.1993	18[2]	-	One Little Indian 118TP7	[written by Colin Angus/Richard West/Terence McKenna][produced by The Shamen]
The SOS EP (Comin' On)	Shamen	11.1993	14[4]	-	One Little Indian 108TP7	[written by Colin Angus/Richard West/The Shamen][produced by The Shamen/The Beatmasters]
Destination Eschaton	Shamen	08.1995	15[13]	-	One Little Indian 128TP7	[written by Colin Angus/Richard West][produced by The Shamen]
Transamazonia	Shamen	10.1995	28[5]	-	One Little Indian 138TP7	[written by Colin Angus/Richard West][produced by The Shamen]
Heal (The Separation)	Shamen	02.1996	31[5]	-	One Little Indian 158TP7	[written by Richard West][produced by The Shamen]
Move Any Mountain '96	Shamen	12.1996	35[6]	-	One Little Indian 169TP7	[written by Colin Angus/Richard West/The Shamen][produced by The Beatmasters]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
En-Tact	Shamen	11.1990	31[10]	138[8]	One Little Indian TPLP 22	[produced by The Shamen]
Progeny	Shamen	09.1991	23[2]	-	One Little Indian TPLP 32	[produced by Eddie Richards/The Beatmasters/Frankie Bones/Joey Beltram]
Boss Drum	Shamen	09.1992	3[41]	-	One Little Indian TPLP 42	[produced by The Shamen]
On Air	Shamen	11.1993	61[2]	-	Band Of Joy BOJCD 006	[produced by Peter Watts/Mike Robinson/Martin Colley]
Axis Mutatis	Shamen	11.1995	27[3]	-	One Little Indian TPLP 52	[produced by The Shamen]
The Shamen Collection	Shamen	05.1992	26[5]	-	One Little Indian TPLP 72	[produced by The Shamen]

Gillan

Urodził się 19.08.1945 roku w Hounslow w hrabstwie Middlesex (Anglia). Pozostając pod wpływem Elvisa Presleya pierwszą grupę założył w wieku lat szesnastu i był w niej oczywiście wokalistą. W 1962 r. został zaproszony do współpracy z miejscową półprofesjonalną grupą rhythm'n'bluesową The Javelins, która rozpadła się już dwa lata później. Wówczas to Gillan utworzył The Hickies, wkrótce porzucając jednak i tę formację, by dołączyć do znanej grupy soulowej Wainwright's Gentlemen. Dość szybko rozczarował się tym zespołem, więc z ochotą przyjął w marcu 1965 roku ofertę pracy od w pełni profesjonalnej formacji Episode Six. Seria tras koncertowych oraz kilka singli nie wprowadziły jednak zespołu na listy przebojów i na początku 1969 roku grupa zaczęła się rozpadać.

W maju tego samego roku Gillan i Roger Glover zostali zwerbowani do Deep Purple, tworząc legendarny skład z Ritchiem Blackmorem, Jonem Lordem i Ianem Paicem.
Deep Purple stopniowo ugruntowali swą pozycję jednej z najważniejszych grup rockowych, w czym pomogły jej widowiskowe występy oraz agresywne brzmienie, charakteryzujące się połączeniem długich partii instrumentalnych oraz dynamicznej wokalizy Gillana. W 1970 roku artysta otrzymał propozycję zagrania roli Jezusa w rock-operze "Jesus Christ Superstar", która ukazała się w wersji płytowej nakładem firmy MCA.

 W drugiej połowie 1972 roku Deep Purple znalazł się w księdze Rekordów Guinnessa jako "najgłośniejsza grupa popowa" tamtych czasów oraz został uznany za najlepiej sprzedający się zespół rockowy na świecie. Pozycję swą Deep Purple ugruntowali wydaniem albumu zatytułowanego Made In Japan. W sierpniu 1972 r. Gillan -uznawany często za najlepszego rockowego wokalistę świata - zdecydował się opuścić grupę, ale po namowach kolegów postanowił pozostać w niej do czerwca 1973 r. Jeszcze przed ostatnim występem z Deep Purple 29 czerwca w Osace (Japonia) Gillan kupił studio De Lane Lea w Londynie i po rozstaniu z kolegami utworzył tam własne Kingsway Studios. W 1974 roku artysta nagrał solowy album, który miała firmować nazwa Deep Purple (nadal zachował do niej prawo), jednak płyta została odrzucona przez wydawców, gdyż ich zdaniem stanowiła zbyt radykalne odejście od dotychczasowego stylu.
Po krótkotrwałej próbie wylansowania formacji Ian Gillan's Shand Grenade, w skład której wchodził m.in. Glover, pod koniec 1975 roku Gillan rozpoczął nagrywanie - już z Ian Gillan Band - albumu Child In Time. Sesja przypadła na okres Nowego Roku 1975/76, a zespół tworzyli Gillan, Ray Fenwick (gitara), Mike Moran (klawisze), Mark Nauseef (perkusja) oraz John Gustafson (bas). Ten pierwszy album charakteryzowało o wiele lżejsze brzmienie niż Deep Purple, jednak znalazło się na nim kilka znakomitych utworów.

Następne dwa longplaye zarejestrowane z nowym muzykiem - Colinem Townsem na klawiszach - zawierały widoczne wpływy jazz-rockowe. Szczególnie dotyczyło to płyty Clear Air Turbulence z 1977 roku, zwracającej uwagę także ze względu na frapującą okładkę zaprojektowaną przez Chrisa Fossa. Żaden z owych albumów nie odniósł jednak dużego sukcesu komercyjnego i po nieudanej trasie koncertowej wiosną 1978 roku Gillan rozwiązał zespół. Jednak w ciągu zaledwie kilku miesięcy od "śmierci" Ian Gillan Band jego szef, zainspirowany utworem Colina Townsa "Fighting Man", powrócił do studia z nowym zespołem. Jego członkowie: Liam Genocky (perkusja), Steve Byrd (gitara) oraz John McCoy (bas), dołączyli do Gillana i Colina Townsa w lecie 1978 r., aby wspólnie nagrać materiał na płytę Gillan. Ponieważ jednak muzycy nie podpisali kontraktu z żadną wytwórnią, ten znakomity album nigdy nie został wydany w Wielkiej Brytanii.
Kilka pochodzących z niego utworów znalazło się na następnym longplayu Mr. Universe, nagranym w 1979 roku z nowymi muzykami - Mickiem Underwoodem, byłym perkusistą Episode Six i zdolnym młodym gitarzystą Berniem Torme. Płyta zwiastowała powrót Gillana do jednolitej stylistycznie muzyki rockowej. Dlatego też stanowiła zasadniczy krok w rozwoju Nowej Fali Brytyjskiego Heavy Metalu, nurtu którego nazwa jeszcze bardziej pasowała do kolejnego albumu formacji - Glory Road.

Longplay ten okazał się jedną z najlepszych płyt Gillana. Pierwsze egzemplarze zawierały jeszcze jedną, darmową płytę, zatytułowaną For Gillan Fans Only. Po ukazaniu się w 1981 roku kolejnego, nieco rozczarowującego albumu Future Shock, z zespołu odszedł Torme, a na jego miejscu pojawił się gitarzysta Janick Gers z White Spirit. W 1982 roku wziął on udział w sesji nagraniowej longplaya Double Trouble, podwójnego albumu zawierającego jedną płytę studyjną i jedną koncertową. Materiał do tej ostatniej nagrany został głównie w 1981 r., w czasie festiwalu muzyki rockowej w Reading, gdzie zespół pojawiał się przez trzy kolejne lata. Świadczyło to o jego dużej popularności.

Latem 1982 roku na rynku ukazała się płyta Magic, kolejny znakomity i - niestety - ostatni album formacji. Po wielu latach spekulacji i plotek stało się jasne, że Deep Purple wznowi działalność, wobec czego na początku 1983 r., w atmosferze goryczy i niepewności, Gillan rozwiązał swoją grupę. Szybko okazało się jednak, że była to nieco pochopna decyzja, gdyż reaktywacja Purpury odsunęła się nieco w czasie. W tej sytuacji wokalista przyłączył się do Black Sabbath motywując swą decyzję potrzebami finansowymi. Pod względem artystycznym czas spędzony w tym zespole został uznany za stracony i to zarówno przez fanów Gillana, jak i Black Sabbath.

Po nagraniu jednego albumu Born Again i odbyciu trasy koncertowej wokalista opuścił ekipę Iommiego. Wiosną 1984 r. nastąpiło długo oczekiwane, ponowne zejście się najlepszego składu Deep Purple. Wiele osób zadawało sobie wówczas pytanie, czy po jedenastu latach rozstania, mając na własnym koncie udane, choć burzliwe kariery, poszczególni muzycy będą w stanie współpracować ze sobą. Udana płyta (Perfect Strangers ), trasa koncertowa i wyprzedany koncert na festiwalu w Knebworth w 1985 r. zdawały się sugerować, że tak. Niestety, już w 1987 r. w momencie ukazania się drugiego po reaktywacji albumu (The House Of Blue Light), stało się oczywiste, że utajone napięcia wewnątrz grupy znów dały znać o sobie. W okresie między kolejnymi trasami z Deep Purple, Gillan i Glover nagrali w 1988 roku wspólny album Accidentally On Purpose, przyczyniając się tym samym do pogłosek na temat ponownego rozpadu grupy. Zaskakujący, choć sympatyczny materiał, jaki znalazł się na płycie, zdawał się zaspokajać potrzebę ucieczki obydwu muzyków od ograniczeń narzucanych im przez zespół.

Trasa Deep Purple z przełomu 1988/89 ujawniła prawdziwy wymiar rozdźwięków między muzykami. W maju 1989 roku oficjalnie podano do wiadomości, że Ian Gillan opuszcza zespół. W rzeczywistości nastąpiło to już w styczniu, kiedy poinformowano wokalistę, że nie musi uczestniczyć w próbach przed nagraniem nowego albumu. W odpowiedzi wiosną 1989 r. Gillan odbył krótką trasę koncertową jako własne alter ego, czyli Garth Rockett And The Moonshiners (efektem był longplay Chris Tetley Presents The Garth Rockett And The Moonshiners Story), a w lipcu tegoż roku nagrał partię wokalną do nowej wersji "Smoke On The Water" zrealizowanej w ramach akcji Rock Aid Armenia.

Pod koniec 1989 r. Gillan zmontował zespół i nagrał pod własnym nazwiskiem solowy album Naked Thunder, który sam sfinansował, chcąc uniknąć nacisków ze strony wytwórni. W skład grupy towarzyszącej artyście weszli Steve Morris (gitara; uczestnik trasy koncertowej Garth Rockett And The Moonshiners), Chris Glen (bas), Ted McKenna (perkusja) - dwaj ostatni grali wcześniej w Michael Schenker Group -a także Tommy Eyre (klawisze), Mick O'Donoghue (gitara rytmiczna) oraz Dave Lloyd (chórki/instrumenty perkusyjne). Longplay ukazał się w lipcu 1990 r. i oceniony został przez niektórych krytyków jako na wpół komercyjny, ale ogólnie zgodny z rockowym stylem Iana Gillana, określanym przez samego muzyka jako "hard rock z funkowym odcieniem bluesa". Po trasie promocyjnej Gillan powrócił do studia, aby rozpocząć pracę nad kolejną płytą solową.
Wraz ze Stevem Morrisem zwerbowali jeszcze basistę Bretta Bloomfielda oraz perkusistę Leonarda Haze'a i we czwórkę nagrali świetny rockowy album Toolbox, łączący proste linie melodyczne z nierzadko dwuznacznym poczuciem humoru Gillana i zaskakującymi tekstami. Longplay ukazał się w październiku 1991 r., budząc zachwyt krytyki i ugruntowując zasłużoną pozycję Gillana jako centralnej postaci brytyjskiego rocka. Pod koniec 1991 r. artysta wraz ze swoim zespołem wystąpił na trzech koncertach w Polsce.

Nieudany mariaż Deep Purple z Joe Lynn Turnerem w roli wokalisty oraz zbliżająca się 25. rocznica powstania grupy spowodowały falę plotek o możliwości ponownego występu Gillana w purpurowych barwach. Tak też się stało w 1992 roku, mimo iż wokalista nagrywał wówczas ze swym zespołem kolejną solową płytę. Już z jego udziałem Deep Purple zarejestrowali w swym najsłynniejszym składzie album The Battle Rages On. Po jego wydaniu zespół wyruszył na światowe tournee, podczas którego w październiku 1993 roku wystąpił także w Polsce. Gillan w wywiadach podkreślał fakt, iż jest to jednorazowe przedsięwzięcie i że nie dołączył do Deep Purple na stałe. Za zgodę otrzymał ponoć kilka milionów funtów.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sleeping on the Job / Higher & Higher	Gillan	06.1980	55[3]	-	Virgin VS 355	[written by Gillan, Towns][produced by Gillan]
Trouble / Your Sister's On My List	Gillan	10.1980	14[6]	-	Virgin VS 377	[written by Leiber, Stoller][produced by A.K.R. Productions]
Mutually Assured Destruction / The Maelström	Gillan	02.1981	32[5]	-	Virgin VS 103	[written by Gillan, McCoy, Torme, Towns, Underwood][produced by A K.R. Prduction]
New Orleans / Take a Hold of Yourself	Gillan	03.1981	17[10]	-	Virgin VS 406	[written by Frank Guida, Joseph Royster][produced by A K. R. Prduction]
No Laughing in Heaven / New Orleans	Gillan	06.1981	31[6]	-	Virgin VS 425	[written by Gillan, McCoy, Torme, Towns, Underwood]
Nightmare / Bite the Bullet	Gillan	10.1981	36[6]	-	Virgin VS 441	[written by Towns][produced by Steve Smith]
Restless / On the Rocks	Gillan	01.1982	25[7]	-	Virgin VS 465	[written by Gillan, McCoy][produced by Steve Smith]
Living for the City / Breaking Chains	Gillan	09.1982	50[3]	-	Virgin VS 519	[written by S. Wonder][produced by Mick Glossop]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Child in time	Ian Gillan Band	07.1976	55[1]	-	Polydor 2490 136	[produced by Roger Glover]
Mr. Universe	Gillan	10.1979	11[6]	-	Acrobat ACRO 3	[produced by Paul "Chas" Watkins,Ian Gillan,Colin Towns,John McCoy]
Glory Road	Gillan	08.1980	3[12]	-	Virgin V 2171	[silver-UK][produced by Paul "Chas" Watkins,John McCoy]
Future Shock	Gillan	04.1981	2[13]	-	Virgin VK 2196	[silver-UK][produced by Paul "Chas" Watkins,Bernie Tormé,Mick Underwood,Colin Towns,John McCoy]
Double Trouble	Gillan	11.1981	12[15]	-	Virgin VGD 3506	[produced by Steve Smith for K.R. Productions Ltd.]
Magic	Gillan	10.1982	17[6]	-	Virgin V 2238	[produced by Mick Glossop]
Naked thunder	Ian Gillan	07.1990	63[1]	-	Teldec 9031718991	[produced by Leif Mases]

Thea Gilmore

Wokalistka / autorka tekstów Thea Gilmore urodziła się w 1979 roku z irlandzkich rodziców. Gdy dorastała w North Aston w hrabstwie Oxfordshire w Anglii, zignorowała new wave lat 80-tych, a zamiast tego słuchała albumów jej rodziców Boba Dylana i Joni Mitchell . Później znalazła pocieszenie w dziełach Elvisa Costello , Toma Waitsa i the Replacements , absorbując inteligencję za sprawą pracy tych artystów.


Gilmore zaczęła pisać poezję i opowiadania, by bawić się w swoim konwencjonalnym otoczeniu, ale potrzebowała czegoś bardziej namacalnego. Opuściła dom w wieku 16 lat, aby pracować w studiu nagraniowym. Gilmore także założyła własne Shameless Records i wydała swój debiutancki album, Burning Dorothy , w 1998 roku  The Conspiracies Lipstick i EP-kę The As If   poszły w ślady dwa lata później, a Gilmore zaczęła zdobywać  pochwały krytyki.

 W nowym tysiącleciu Gilmore podpisała umowę z Compass w Stanach Zjednoczonych i ostatecznie uświetniła amerykański  kontrakt   wydaniem w 2002 r.  Rules for Jokers . Trzeci album Gilmore , Avalanche z 2003 roku, był dla niej odważnym krokiem, a singiel "Juliet" był jej   pierwszym hitem w Top 40 w Wielkiej Brytanii. Rok później Gilmore wydała kolekcję coverów pod tytułem Loft Music . Zawierał jej interpretacje piosenek Buzzcocks , Paula Westerberga , Jimmy Cliffa i Ramones . Kompilacja Songs from the Gutter (2005) obejmowała nagrania, które nie były wcześniej dostępne, a także ukryte skarby z katalogu niewydanych materiałów Gilmore . W sierpniu 2006 roku wydała emocjonalnie naładowany Harpo's Ghost , jej pierwszy zestaw oryginalnych materiałów od czasów Avalanche .

Gilmore powróciła w 2008 roku z ultra-polerowanym Liejacker , a także zostaał rodzicem. W typowy, idiosynkratyczny sposób, nagrała wakacyjną kolekcję Strange Communion , wydając ją w 2009 roku. Zamiast świeżej oferty studyjnej, wypuściła pół-akustyczny / półelektryczny zestaw nagrań na żywo Recorded Delivery w 2010 roku. W 2011 Gilmore powróciła do nagrań z partnerem i współproducentem Nigelem Stonierem i koproducentem / inżynierem Mike'em Cave'em w jej 11 studyjnym zestawie " Murphy's Heart" , nagranym zarówno w Liverpoolu, jak i w Ventura w Kalifornii. Grono 13 muzyków na te sesje było jej największym do tej pory. Wracając do studia po raz kolejny ze Stonierem , Gilmore rozpoczęła nagrywanie albumu John  Wesley  Harding  z 2011 roku , który całkowicie przerobił album Boba Dylana . Gilmore kontynuował ten sposób z Do not Stop Singing, specjalnie nagranym wspólnym albumem z nieżyjącą Sandy  Denny .

Dwa lata później, po urodzeniu drugiego syna, Gilmore powróciła z 2013 r. z Regardless . Jej następna płyta, Ghosts & Graffiti z 2015 roku, ,  ​​ponownie znalazła sześć utworów z jej katalogu, a także zawierała cztery nowe kompozycje.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Fever Beats	Thea Gilmore	04.2002	161[1]	-	Flying Sparks TDBCDS 07	[written by Thea Gilmore][produced by Nigel Stonier]
Juliet (Keep That In Mind)	Thea Gilmore	08.2003	35[2]	-	Hungry Dog YRGNUHS 1	[written by Thea Gilmore][produced by Nigel Stonier]
Mainstream	Thea Gilmore	11.2003	50[3]	-	Hungry Dog YRGNUHS 3	[written by Nigel Stonier][produced by Nigel Stonier]
Cheap Tricks	Thea Gilmore	08.2006	101[1]	-	Sanctuary SANSE 422	[written by Thea Gilmore][produced by Nigel Stonier]
You're The Radio	Thea Gilmore	09.2010	199[1]	-	Fullfill	-
London ‎/ Goodnight	Sandy Denny / Thea Gilmore	08.2012	86[1]	-	Island 279 9883	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Avalanche	Thea Gilmore	08.2003	63[3]	-	Hungry Dog YRGNUHA 1	[produced by Nigel Stonier]
Harpo's Ghost	Thea Gilmore	09.2006	69[2]	-	Sanctuary SANCD 394	[produced by Nigel Stonier]
Liejacker	Thea Gilmore	05.2008	101[1]	-	Fullfill FCCD 109	[produced by Thea Gilmore, Nigel Stonier, Mike Cave]
Murphy's Heart	Thea Gilmore	09.2010	70[1]	-	Fullfill FCCD 122	[produced by Nigel Stonier]
Don't Stop Singing	Thea Gilmore with Sandy Denny	11.2011	89[1]	-	Island 2778351	[produced by Nigel Stonier]
Regardless	Thea Gilmore	05.2013	39[1]	-	Fullfill FCCD 146	[produced by Nigel Stonier]
Ghosts and Graffiti	Thea Gilmore	05.2015	39[1]	-	Fullfill FCCD 156	-
The Counterweight	Thea Gilmore	06.2017	40[1]	-	Cooking Vinyl COOKCD 668	-

Ginger

Ginger Wildheart  (ur. David Leslie Walls , 17 grudnia 1964r w South Shields ) to angielski rockowy gitarzysta , wokalista i autor tekstów . Był gitarzystą w The Quireboys , a później założył i prowadził The Wildhearts .

Ginger grał w wielu zespołach, w tym w zespole South Shields The Cups i zespole Beki Bondage, The Bombshells. Był członkiem angielskiego zespołu The Quireboys od 1987 do 1989 roku. Po zwolnieniu z pracy był krótko w nowojorskim zespole The Throbs , zanim zaczął tworzyć The Wildhearts .

Na początku 2001 roku Ginger planował wydanie jednego singla CD z trzema nowymi utworami każdego miesiąca w ramach projektu znanego jako The Singles Club. Byłby to pierwszy materiał wydany pod nazwą Ginger, a projekt rozpoczął się równolegle z trasami z Silver Ginger 5 i ostatnio zreformowanymi Wildhearts . Z powodu problemów finansowych w Infernal Records nagrano tylko 18 utworów, a tylko pięć singli zostało wydanych. Kompilacja wszystkich 18 utworów została wydana w 2005 roku jako podwójny album A Break In The Weather . W tym okresie Ginger wykonywał również regularne pokazy akustyczne, w wyniku czego wydano album akustyczny na żywo The Great White Monkey (2004) i Potatoes & You (2005).

Album Valor Del Corazon  został wydany 9 stycznia 2006 roku.
Ginger wydał swój drugi album Yoni 22 stycznia 2007 r. aa pośrednictwem własnej wytwórni Round Records. 

Występy gościnne na płycie obejmują utwory Olgi (Toy Dolls), Berniego Torme (ex gitarzysta Ozzy Osbourne) oraz wokalisty Toadies i gitarzysty Vadena Todda Lewisa.
Market Harbor został wydany w 2008 roku w Round Records.

W marcu 2009 r. Ginger zaczął pisać regularną kolumnę online dla magazynu Classic Rock zatytułowaną "Ginger's Secret History of Rock" n 'Roll ", w którym omawia mniej znane  albumy.W maju 2009 r. Ginger rozpoczął swoją pierwszą czysto solową trasę, podczas której nie były wykonywane utwory Wildhearts.Turnee otrzymało entuzjastyczne recenzje, w tym recenzję 4K Live od pisarza Steve'a Beebee w Kerrang!. Ginger stworzył internetowy kanał telewizyjny o nazwie "Great White Monkey TV", zawierający materiał z trasy i filmy z backstage'u z każdego koncertu na tej trasie.

 W lipcu Ginger zebrał Billy'ego Morrisona , Scotta Lippsa i Michaela Butlera w Los Angeles, aby wykonać  ciężki zestaw Wildhearts pod pseudonimem "Ginger and Friends"   .

Wraz z Billy Morrisonem Ginger wystąpił wraz z supergrupą Camp Freddy w The Joint w Las Vegas 30 sierpnia 2009.  Inni wykonawcy na scenie to Corey Taylor , Duff Mckagan , Matt Sorum , Billy Morrison , Chris Chaney , Dave Navarro , Steve Jones , John 5 i Ozzy Osbourne .

The Relentless Garage in London został wybrany na miejsce urodzin  Ginger w dniu 17 grudnia 2009 roku pod szyldem "Ginger & Friends". Wydarzenie zawierało dwa sety i  grupę muzyków grających różne katalogi Ginger, covery wraz z piosenkami Wildhearts. Wśród muzyków gościnnych znaleźli się Nathan Connolly ze Snow Patrol i Chris McCormack z 3 Colors Red wraz z obecnymi członkami Wildhearts.

W dniu 10 października 2010 r. Ginger wydał 10 , kompilację utworów z solowej kariery, jako 16-ścieżkową płytę w Round Records . Album jest retrospekcją jego pracy solowej (w tym Silver Ginger 5) od 2000 roku, wraz z dwoma wcześniej niepublikowanymi nowymi utworami. Druga kolekcja o nazwie 10 (Two) została również wydana jako darmowa 10-trackowa wersja do pobrania.

W sierpniu 2011 roku Ginger uruchomił projekt Triple Album   za pośrednictwem Pledgemusic , strony internetowej, która umożliwia fanom sfinansowanie nagrania i produkcji albumu lub innego projektu muzycznego z góry. Ginger zamierzał nagrać 30-utwórowy triple album zawierający dotychczas niedokończony i niezapisany materiał z roku 2007, z nagraniem albumu opłaconego z góry przez tych, którzy zobowiązali się usłyszeć ostateczny produkt. Kampania spotkała się z natychmiastowym sukcesem, zyskując 100% sumy finansowania w ciągu sześciu godzin od jej rozpoczęcia.

Egzemplarze całego albumu, składającego się z 3 płyt CD w twardej oprawie, zostały zapowiedziane jako ściśle wykonane na zamówienie dla obdarowanych kosztem 20 funtów, z tylko 12-utworową pojedynczą płytą - z piosenkami wybranymi przez obdarowanych   - zostaną udostępnione publicznie za pośrednictwem zwykłych kanałów sprzedaży detalicznej. Udostępniono także inne nośniki, takie jak film dokumentalny DVD, zestaw luksusowych winylowych pudeł i różne podpisane przedmioty. Regularne aktualizacje wideo informowały darczyńców o postępach w studio. 

Wraz z nadejściem datków, Ginger ogłosił 18 lutego 2012 r., Że tytuł potrójnego albumu będzie wynosił 555%, a gdy suma ofiar osiągnie tę liczb .

Chociaż Pledgemusic nie ujawnia szczegółowych sum finansowych, ogłoszono, za zgodą Ginger, 22 lutego 2012 roku, że kampania na 555% - wnosząca ponad 5500 indywidualnych zastawów - wygenerowała ponad ćwierć miliona dolarów.

W tygodniu, w którym wydano 100% (tydzień kończący się 7 lipca 2012 r.), Ginger był na 9 miejscu na liście brytyjskich albumów,  pokonując Rihannę i Coldplay . Ten poziom sukcesu nie był przewidywany iw związku z tym produkcja fizycznych płyt CD była ograniczona, więc do końca tygodnia zapasy wyczerpały się we wszystkich punktach sprzedaży. Oznaczało to, że ostateczną pozycją na wykresie dla 100% był numer 27. 

Hey! Hello! jest projektem pobocznym Ginger i Victorii Liedtke, gdzie Ginger gra na wszystkich instrumentach, w wyniku czego musiał się nauczyć perkusji. Album został wydany w ramach tego samego schematu Pledgemusic. Album znalazł się na liście najpopularniejszych albumów w Wielkiej Brytanii   i zyskał szerokie zainteresowanie prasy - dzięki artykułom opublikowanym przez gazetę The Metro  i BBC Radio 1'S Newsbeat. 

   W tym czasie Ginger koncertował także z zespołem Courtney Love , a także wystąpiła w głównej roli w sierpniowym wydaniu GASS zatytułowanym "Honor".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I'm A Lover Not A Fighter	Ginger	07.2001	134[1]	-	Infernal GINGERCD1	-
Cars & Vaginas	Ginger	03.2002	139[1]	-	Infernal GINGERCD2	[written by Ginger][produced by Ginger]
The Saga Of Me & You	Ginger	02.2003	151[1]	-	Infernal GINGERCD4	-
Virtual Love	Ginger	04.2003	135[1]	-	Infernal GINGERCD5	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Yoni	Ginger	02.2007	184[1]	-	Round ROUND 009	[produced by Tim Smith, Jason Edwards]
Market Harbour	Ginger	02.2008	189[1]	-	Round ROUND 012	[produced by Legion]
100%	Ginger	07.2012	27[1]	-	Round GWCD 100	[produced by Willie Dowling,Jacob Hansen]
Year of the Fanclub	Ginger	11.2015	95[1]	-	Gass GASSCD 001	-

Gintare

Gintare Jautakaite-McCurdy (ur . 4 czerwca 1958 w Taurage ) - litewsko - amerykańska piosenkarka mieszkająca w Ameryce w stanie Maine .

Urodzona 4 czerwca 1958 roku w  Tauragėje. Pierwsza piosenka "Vieverselis" powstała sześć lat temu i wygrała konkurs piosenki radiowej. Pierwsze znaczące utwory napisane przez trzynastoletnią Gintarė  to "Mediniai žirgeliai" i "Dobilo širdy". Absolwentka fortepianowych i jazzowych studiów   w Stasys Šimkus Conservatoire w Kłajpedzie . Ukończyla także Wydział Fortepianu Kolegium Muzycznego w Kownie  .W 1974r gra rolę Moniki w musicalu Ugnies medžioklė su varovais .  W Dniepropietrowsku wygrała Konkurs Młodych Artystów i otrzymał nagrodę.

W 1982r wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych i w 1983r stała się obywatelem tego kraju.W 1990r przeprowadziła się do Wielkiej Brytanii , gdzie współpracowała z producentami i muzykami jak Guss Dudgeon (pracował z Eltonem Johnem ), Andrew Claxton (Dead Can Dance), James (Radiohead), Adam Wakeman ( syn Ricka Wakemana), znani DJ-e Patrick Pulsinger i Gaeton Schurrer , Neil MacLellan ( The Prodigy ).

W 1997r w Anglii podpisała umowę   z EMI na sześć albumów muzycznych. Podpisano również umowę wydawniczą z firmą SONY . W 2000r EMI-SONY wypuściło w marcu płytę Earthless na rynku europejskim i amerykańskim,która trafiła na brytyjskie listy przebojów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Guilty / Earthless	Gintare	03.2000	155[1]	-	Parlophone CDR 6530	[written by Gintare][produced by Naughty G]

Filippa Giordano

Urodziła się w Palermo na Sycylii w rodzinie muzyków. Oboje rodzice byli śpiewakami operowymi. Rodzina przeniosła się do Rzymu. Filippa mając 9 lat zaczęła naukę baletu w Akademii Narodowej. Mama była jej nauczycielem śpiewu, oczywiście operowego. Filippa była jednak bardzo zainteresowana światem muzyki popularnej. Wymogła na matce naukę również techniki śpiewania pop.

Matka chciała by jej córka, tak jak i ona, została śpiewaczką w operze. Filippa jednak nie poszła jej śladem. Twierdziła, że śmieszą ją operowe kostiumy i nie będzie występować w takich strojach. Nie rezygnowała jednak z operowego repertuaru.

Można powiedzieć, że z tych sprzeczności narodził się chyba pierwszy Pop Sopran. Filippa Giordano śpiewa na koncertach największe arie, nigdy nie występuje na deskach sceny operowej i w subtelny sposób łączy technikę śpiewu operowego i muzyki popularnej.

W jej przypadku dało to bardzo dobre efekty.

Objawiła się szerokiej publiczności na Festiwalu w San Remo w 1999 roku, gdzie zdobyła 2. nagrodę. Sukces pomógł jej w dalszej karierze, jeszcze w tym samym roku wydała w Warner Classic U.K. swój pierwszy album „Filippa Giordano”, na którym zaśpiewała kilka najsłynniejszych arii. Oprócz arii nagrała tam również utwory nieklasyczne, pieśni sławnych kompozytorów lub pieśni tradycyjne.

Płyta okazała się dużym wydarzeniem, a niektóre arie osiągnęły wysokie pozycje na klasycznych „listach przebojów”. Szczególnym powodzeniem cieszyła się w Japonii i Australii. W obu krajach dosłużyła się Złotej Płyty. W dowód uznania została zaproszona jako gość honorowy pierwszej edycji British Classical Awards w Royal Albert Hall w Londynie.

W ślad za tym poszły zaproszenia od największych stacji TV z wielu krajów z całego świata. Zaczęła występować w największych, renomowanych salach koncertowych w Anglii, Niemczech, Japonii i w Ameryce.

W 2001 roku została zaproszona do nagrania albumu, z Pavarottim, Blondie, Stingiem i Dallą, najlepszych włoskich utworów muzyki filmowej nazwanego Cinema Italiano.

W 2002 roku wyszedł drugi album Filipy Giordano – Il Rosso Amore. Zawierał podobnie jak pierwszy mix pięknych melodii i arii, starych i nowych. Były i oryginalne pieśni napisane przez znanych kompozytorów: E. Morricone, D.Foster, R.Smith, C.Muti, F.Sartori.

Wystąpiła ponownie w San Remo z pieśnią „Amarti Si”, tym razem jako zaproszony gość.

Spotkanie z Georgio Armanim zaowocowało opracowaniem nowego dla niej wyglądu. Najlepsze magazyny z modą umieściły artykuły i sesje z Filippą (In Style – UK, Gala – Niemcy, Marie Claire) jako przedstawicielką włoskiego stylu.

Ciekawą inicjatywą były wspólne występy z Fridą z ABBA. Nowe „operowe” aranżacje nadały zupełnie inny charakter starym hitom ABBY.

Na Boże Narodzenie 2002 roku zaśpiewała w prestiżowym programie TV „Natale In Vaticano” z takimi artystami jak Dione Warwick, Tom Jones i Lionel Richie. Trzy razy występowała przed Janem Pawłem II.

W 2003 roku odbyła dwa wielkie tournee po Meksyku i Japonii. W obydwu krajach została przyjęta owacyjnie. Zawsze tam jest mile widziana, zwłaszcza w Ameryce Południowej stała się niesłychanie popularna.

Występuje z najlepszymi orkiestrami i najsławniejszymi dyrygentami. Otrzymuje zaproszenia z całego świata do uświetnienia wielkich imprez, np. śpiewała „Ave Maria” podczas Columbus Day Parade w kościele Św. Patryka w Nowym Jorku.

W 2005 roku wydała w Japonii trzeci album „Prima Donna”. Na tej płycie zamieściła pierwszą własną kompozycję „When I Come Back Home”. Piosenka ta była bardzo udana, JWave Radio ulokowało ją na drugim miejscu swojej listy przebojów. Album „Prima Donna” miał specjalną edycję dla Ameryki Łacińskiej, kilka utworów Filippa Giordano zaśpiewała po hiszpańsku. Bardzo chętnie był kupowany zwłaszcza w Meksyku w 2007 roku został kolejną Złotą Płytą.

W 2006 roku Filippa Giordano odbyła kolejne, największe tym razem tournee po Ameryce Łacińskiej. W Meksyku odniosła triumf przed ponad 8. tysięczną widownią w Auditorio Nacional, nazwanej „Najlepszą Klasyczną Sceną pod Księżycem”.

Filippa Giordano to pewne novum w muzyce. Świadomie zrezygnowała z możliwej pozycji operowej divy, decydując się na występy tylko na koncertach. Nie była prekursorem występów koncertowych, wystarczy podać przykład Trzech Tenorów, jednak Pavarotti, Carreras czy Domingo byli ludźmi opery. Występy koncertowe dawały im trochę odmiany, ale celem była „promocja” opery. Filippa Giordano sławi arie, pieśni ale nie całe dzieła. Trudno powiedzieć, czy taka forma muzyki się rozwinie. I czy to dobrze czy źle.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Filippa Giordano	Filippa Giordano	06.2000	86[10]	-	Erato 3984296942	-
Il Rosso Amore	Filippa Giordano	06.2002	95[1]	-	WEA 0927457402	-

Gipsy Kings

Gipsy Kings, najpopularniejszy zespół wokalno-instrumentalny muzyki flamenco, utworzony z rodzinnej grupy Los Reyes. W latach 70-tych w miejscowości Arles na pd. Francji zespół założyli - Nicolas i Andre Reyes, synowie słynnego artysty flamenco Jose Reyesa.

W 1982 bracia poszerzyli zespół o Ghico Bouchikhi oraz trzech kuzynów: Diego, Tonino i Paci z rodziny Baliardo. Wszyscy śpiewali i grali na gitarach andaluzyjską odmianę flamenco, solistą był Nicolas Reyes. Początkowo występowali na ulicach, weselach i zabawach tanecznych. Dwie nagrane płyty nie odniosły sukcesu, szczęśliwym trafem poznali producenta Claude'a Martineza, który tradycyjny repertuar grupy wzbogacił o elementy muzyki arabskiej, latynoskiej, a nawet rockowej.

Rozgłos jako G.K. zdobyli występując na uroczystościach wielkich gwiazd filmowych w St. Tropez. Wydane we Francji single Djobi Djoba i Bamboleo stały się znaczącymi przebojami. Debiut płytowy o światowym wymiarze zapewniło grupie wydawnictwo Elektra, publikując w 1988 album Gipsy Kings, który wszedł na pierwsze miejsca list bestsellerów w Kanadzie i Australii, znalazł się także w pierwszej dwudziestce bestsellerowych albumów na bardzo hermetycznym rynku angielskim. Z czasem do gęstego brzmienia zwielokrotnionych gitar zespół dołożył perkusję, bas i elektroniczne instrumenty klawiszowe. Kolejna płyta Mosaique, mimo że nie odniosła tak znaczącego sukcesu jak poprzednia, zawierała elementy jazzu i muzyki pop z lat 50-tych. W nagraniu płyty wziął udział znany artysta z kręgu muzyki salsa Ruben Blades.

W latach 90-tych skład G.K. zmieniał się muzyka straciła wiele z dawnej żywiołowości i brawury. Powrotem do najlepszych osiągnięć były albumy Love and Liberte oraz Compas z przebojem Solo Por Ti i przeróbką włoskiej melodii Funiculi Funicula. G.K. są nadal wielką atrakcją koncertową na całym świecie.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bamboléo/Quiero Saber	Gipsy Kings	.1988	87	-	Dureco Benelux A1 305	[written by T. Baliardo, J. Bouchikhi, N. Reyes]
Volare/Vamos A Bailar	Gipsy Kings	.1989	86	-	A.1. A1 317	[written by D. Modugno, F. Migliacci][produced by Claude Martinez]
Hits Medley	Gipsy Kings	09.1994	53[2]	-	Columbia 6606022	-
Ami Wa Wa [Solo por ti]	Gipsy Kings	10.1997	-	-	-	[22[9].Hot Disco/Dance;Nonesuch 79 480 12"]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Gipsy Kings	Gipsy Kings	04.1989	16[29]	57[42]	Telstar STAR 2355	[gold-UK][platinum-US]
Mosaique	Gipsy Kings	11.1989	27[13]	95[19]	Telstar STAR 2398	[gold-US][produced by Claude Martinez]
Este Mundo	Gipsy Kings	07.1991	19[7]	120[7]	Columbia 4686481	[produced by Nick Patrick]
Greatest Hits	Gipsy Kings	08.1994	11[36]	-	Telstar STAR 2398	[silver-UK]
The best of The Gipsy King	Gipsy Kings	04.1995	-	105[22]	Nonesuch 79 358 [US]	[platinum-US]
Tierra Gitana	Gipsy Kings	03.1996	-	143[3]	Nonesuch 79 399 [US]	[produced by Claude Martinez, Gérard Prévost]
Love Songs	Gipsy Kings	07.1996	102[2]	-	Columbia 484395 2	-
Compas	Gipsy Kings	08.1997	158[1]	97[7]	Columbia 487993 2	[produced by Chris Kimsey]
Volaré! The Very Best of the Gipsy Kings	Gipsy Kings	07.1999	20[8]	-	Columbia SONYTV 69CD	-
Roots	Gipsy Kings	04.2004	-	166[6]	Nonesuch 79 841 [US]	[produced by Gildas Boclé, Craig Street]
The very best of	Gipsy Kings	07.2005	32[8]	-	Columbia 5202172	-

Family Givens

Family Givens była muzyczną rodziną wywodzącą się z Filadelfii. Byli dobrze znani na scenie gospel już pod koniec lat 60-tych, ale pozostawili niewiele nagrań, jeśli chodzi o komercyjną muzykę taneczną.

Odnieśli oni niewielki sukces dzięki utworowi "Ain’t That Much Love In The World" wydanym przez Sugar Hill w 1985 roku. Potem nagrali kilka utworów dla PJ Records, w tym nową wersję "I'm Still Waiting", a następnie grupa zniknęła ze sceny.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ain't That Much Love In The World	Family Givens	11.1985	-	-	Sugar Hill 92018	[written by Jim Pass, Derrick Givens][produced by Jim Pass, D. Booth][74[9].R&B Chart]
Holding On	Family Givens	09.1986	-	-	PJ 542	[written by Kevin Keys, Kevin Keys][77[5].R&B Chart]
Someway, Somehow	Family Givens	12.1986	-	-	PJ 544	[written by James Pass][produced by Amir Bayyan][59[10].R&B Chart]
I'm Still Waiting	Family Givens	07.1987	-	-	PJ 546	[written by A. Givens, D. Givens, J. Pass][produced by A. Bayyan, D. Booth, J. Pass][73[7].R&B Chart]