Clinic

Pomysł na założenie Clinic narodził się w 1997 r. w Liverpoolu, po rozwiązaniu kapeli Pure Morning. Jej byli członkowie - Hartley i Ade Blackburn, wraz z Brian'em Campbellem i Carlem Turney'em, (wszyscy razem już jako Clinic) w niedługim czasie wydali pierwszego singla - IPC Sub-Editors Dictate Our Youth (zdarzały się już dłuższe tytuły...). Płytka wydana została pod szyldem wytwórni Aladdin's Cave of Golf. Rok 1998 przyniósł kolejne przychylnie przyjęte przez krytykę i publiczność wydawnictwa: Cement Miner oraz Monkey on My Back. Drobny akcent komercyjny w historii zespołu nastąpił w roku 1999, kiedy Clinic nagrał piosenkę towarzyszącą promocji odzieży marki Levis (The Second Line - opublikowaną później na pierwszym albumie Clinic). Sam zespół nie otrzymał jednak żadnego honorarium - wszystkie pieniążki wpłynęły na konta wytwórni płytowych i wydawcy. Zabieg ten, miał jednak w efekcie zbawienny wpływ dla zespołu. Rok później zmienili wytwórnię na Domino Records, i wydali pierwszą płytę długogrającą - Internal Wrangler.
Długo oczekiwany debiut okazał się być trafioną pozycją. Niesamowite, niepokojące, lekko punkowo nachylone kompozycje spełniły oczekiwania pierwszych fanów. Pod względem kompozycji płyty i nieco chaotycznego klimatu utworów, Internal Wrangler nie odbiega zbytnio od poprzednich wydawnictw. Zdarzają się jednak wyjątki - takie jak chociażby balladowe Distortions, czy też cięższe brzmieniowo C.Q. Generalnie mówiąc, debiutancka płyta Clinic była nadzwyczaj udana. Nie tylko przyniosła wiele radości słuchaczom, ale także rozpoczęła pasmo sukcesów dla samego zespołu...
Tego samego lata, Clinic koncertowało wspólnie z Radiohead na serii festiwali "All Tomorrow's Parties". Jak sami powiedzieli, podczas tournee po Europie wspólnie z Thomem Yorke, byli traktowani jak pełnoprawna gwiazda (zarówno przez fanów, jak i przez koncertowych towarzyszy). Może pomógł w tym fakt, iż ludzie gotowi na Radiohead, z góry przygotowani byli również na coś mniej mainstream'owego. Tak czy inaczej, dzięki wspólnym występom z gwiazdą tak dużego formatu, Clinic zyskał szansę wpłynięcia na szerokie wody. W międzyczasie, Internal Wrangler wydany został w Stanach Zjednoczonych.
Początek 2002 roku to okres wzmożonej pracy Clinic. Wydany został drugi album grupy - Walking with Thee. W tym przypadku, sprawa już nie była taka prosta... Przez krytyków album został przyjęty już chłodniej. Zarzucano mu niezbyt duży zasób nowych pomysłów, "nijakość"... Po odkryciu melodyjnych eksperymentów z Internal Wrangler, muzycy najwyraźniej troszkę złagodnieli i zaczerpnęli głębszy oddech. Kompozycje na Walking with Thee są znacznie bardziej pojemne, przestrzenne, bardziej jednolite... i przez to często monotonne i przewidywalne. Lecz pomimo ogólnego wygładzenia, czas wyczuwalny (i słyszalny) jest charakterystyczny dla Clinic dreszczyk - czasem zaniepokojenia, chwilami ukojenia. Polecam w szczególności pełne energii Pet Eunoch zbliżone nieco do Distortions - Come Into Our Room, oraz kompozycję tytułową. Nie określiłbym tego albumu jako kompletne rozczarowanie.
Niezależnie od ostatnich ocen krytyków, Clinic nadal pozostaje jednym z najbardziej intrygujących zespołów na alternatywnej scenie. Należy mieć nadzieję, iż Klinika nie zamknie się zbyt prędko. W moim przypadku, to już prawie lekarze rodzinni, a nie mam najmniejszego zamiaru zdrowieć.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The second line	Clinic	06.1999	112[1]	-	Domino Recording RUG 91	[written by Ade Blackburn][produced by Gareth Jones]
The Return of Evil Bill /The Majestic	Clinic	04.2000	70[2]	-	Domino Recording RUG 93	[written by Ade Blackburn][produced by Gareth Jones]
Distortions/J.O./Love is just a tool	Clinic	07.2000	81[2]	-	Domino Recording RUG 108	[written by Clinic][produced by Gareth Jones, Clinic]
The second line	Clinic	11.2000	56[3]	-	Domino Recording RUG 116	[written by Ade Blackburn][written by Clinic]
Walking With Thee /The Sphinx	Clinic	03.2002	65[2]	-	Domino Recording RUG 134	[written by Clinic][produced by Ben Hillier]
Come into our room/Christmas	Clinic	05.2002	85[2]	-	Domino Recording RUG 137	[written by Clinic][produced by Ben Hillier, Andrea Wright]
The magician/Golden rectangle	Clinic	08.2004	77[2]	-	Domino Recording RUG 179	[written by Clinic][produced by Ken Thomas]
Circle of fifths/The Scythe	Clinic	12.2004	89[1]	-	Domino Recording RUG 182	[written by Clinic][produced by Ken Thomas]
Harvest	Clinic	10.2006	137[1]	-	Domino Recording RUG 241	[written by Clinic][produced by Clinic]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Internal wrangler	Clinic	05.2000	142[1]	-	Domino Recordings WIG 78	[produced by Gareth Jones, Clinic]
Walking with thee	Clinic	03.2002	133[1]	-	Domino Recordings WIG 100	[produced by Ben Hillier, Clinic]
Winchester cathedral	Clinic	08.2004	-	-	Domino Recordings WIG 144	[produced by Ken Thomas, Clinic]

Climax Blues Band

Grupa brytyjska, założona z końcem lat 60-tych pod nazwą Gospel Truth przemianowana na The Climax Chicago Blues Band i - wreszcie - na Climax Blues Band.
W pierwszym składzie występowali: Colin Cooper (ur. 7.10.1939 r. w Stafford, Anglia; śpiew, saksofon), Peter Haycock (ur. 4.04.1952 r. w Stafford; śpiew, gitara), Arthur Wood (instr. klawiszowe), Richard Jones (instr. klawiszowe), Derek Holt (ur. 26.01.1949 r. w Stafford; bas) i George Newsome (ur. 14.08.1947 r. w Stafford; perkusja).
Zadebiutowali w 1969 r. albumem The Climax Chicago Blues Band, nawiązującym stylistycznie do wczesnych płyt Johna Mayalla i Savoy Brown. Tradycyjne brzmienie nie rokowało najlepiej przyszłości grupy, którą wkrótce po płytowym debiucie opuścił Jones, podejmując studia uniwersyteckie. Drugi longplay zespołu, Plays On, zaskoczył słuchaczy nowym brzmieniem i muzyczną dojrzałością.
Tradycyjne dwunastotaktowe bluesowe frazy ustąpiły miejsca zmiennym rytmom, a wykorzystanie instrumentów dętych (temat "Flight") nawiązywało do jazz-rocka zespołów Colosseum i Blodwyn Pig.
W 1970 r. CBB podpisali kontrakt z wytwórnią Harvest. Świadomi schyłku fascynacji bluesem na brytyjskim rynku płytowym, sięgnęli po ostrzejsze rockowe tematy. Albumy A Lot Of Bottle i Tightly Knit były próbami penetracji gustów publiczności amerykańskiej, zafascynowanej nowym brzmieniem zespołów Foghat i Z.Z. Top.
Współpraca z producentem nagrań Richardem Gottehrerem zaowocowała albumami Rich Man (ostatnim nagranym dla Harvest) i Sense Of Direction (pojawił się na nim nowy perkusista - John Cuffley). W 1975 r. do zespołu powrócił Richard Jones, występujący po opuszczeniu uczelni w zespole The Principal Edwards Magic Theatre.
W 1976 r. singel "Couldn't Get It Right" wszedł nieoczekiwanie do brytyjskiej Top 10. Był ostatnim płytowym sukcesem grupy, która mimo prób kontynuowania kariery w latach 90-tych, straciła już swą mocną pozycję i przestała być atrakcją komercyjną stacji radiowych.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Using The Power/Running out of time	Climax Blues Band	11.1975	-	110[1]	Sire 721	[written by Climax Blues Band][produced by Climax Blues Band]
Couldn't Get It Right / Sav'ry gravy	Climax Blues Band	02.1977	10[9][10.76]	3[22]	Sire 736	[written by Peter Haycok,Derek Holt,Colin Cooper,Richard Jones,John Cuffly][produced by Peter Haycok,Derek Holt,Colin Cooper,Richard Jones,John Cuffly]
Makin' Love /The gospel singer	Climax Blues Band	07.1978	-	91[4]	Sire 1026	[written by Climax Blues Band][produced by Climax Blues Band,Peter Henderson]
Gotta Have More Love / One for Me and You	Climax Blues Band	11.1980	-	47[12]	Warner 49 605	[written by Climax Blues Band][produced by John Ryan]
I Love You / Horizontalized	Climax Blues Band	02.1981	-	12[27]	Warner 49 669	[written by Climax Blues Band][produced by Climax Blues Band]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Plays On	Climax Blues Band	11.1970	-	197[1]	Sire 97023	[produced by Chris Thomas]
Rich Man	Climax Blues Band	02.1973	-	150[10]	Sire 7402	[produced by Richard Gottehrer]
FM/Live	Climax Blues Band	12.1973	-	107[30]	Sire 7411	[produced by Richard Gottehrer]
Sense of Direction	Climax Blues Band	06.1974	-	37[29]	Sire 7501	[produced by Richard Gottehrer]
Stamp Album	Climax Blues Band	09.1975	-	69[11]	Sire 7507	[produced by Climax Blues Band ]
Gold Plated	Climax Blues Band	10.1976	56[1]	27[44]	Sire 7523	[produced by Mike Vernon ]
Shine On	Climax Blues Band	04.1978	-	71[11]	Sire 6056	[produced by Climax Blues Band,Peter Henderson]
Real to Reel	Climax Blues Band	06.1979	-	170[6]	Sire 3334	[produced by Climax Blues Band]
Flying the Flag	Climax Blues Band	04.1981	-	75[16]	Warner 3493	[produced by John Ryan ]

George Michael

George Michael to postać nr 1 brytyjskiej fonografii od roku 1982, kiedy jako Wham! szturmem zdobył szczyty list przebojów. Od tego czasu George Michael zdołał wypracować sobie pozycję jednego z najbardziej szanowanych i cenionych wokalistów w Wielkiej Brytanii.


Zarówno kariera w Wham! jak 20-letnie dokonania solowe przyniosły wokaliście międzynarodowy sukces potwierdzony 80 milionami sprzedanych płyt. Od 20 lat Michael jest artystą, którego utwory najczęściej grane są w brytyjskich rozgłośniach.

Dla George'a Michaela muzyka rozrywkowa, to jednak nie tylko praca, lecz coś znacznie bardziej osobistego i cennego. Dla niego był to zawsze długoterminowy plan, wiedział bowiem, że miarą artysty jest nie tylko liczba sprzedanych singli czy zdjęć na okładkach magazynów a nawet prestiżowych nagród. Zdaniem George’a jest to kwestia brzmienia albumów nagranych przez lata oraz artystycznego zaangażowania.

George Michael urodził sie jako Georgios Kyriacos Panayiotou 25 czerwca 1963 roku w północnym Londynie. Kiedy jego rodzina przeniosła się do Bushey w Hertfordshire, poznał Andrew Ridgeleya, z którym założył później formację Wham!.


Pierwszą kapelę George i Andrew założyli w 1981 roku. Działali wówczas jako The Executive, szybko zdali sobie jednak sprawę, że powinni działać jako duet. W takiej właśnie postaci Wham! zrodziło się na początku 1982 roku. Po niespełna roku wydali debiutancki singel, "Wham Rap", jednak dopiero drugi krążek "Young Guns (Go For It!)" doprowadził ich do Top 10.

Latem 1984 roku, George - wówczas jeszcze z Wham! - nagrał jeden ze swoich najsłynniejszych numerów, "Careless Whisper". Utwór stał się symbolem lat 80-tych i najczęściej granym w radiu kawałkiem dekady. Michael napisał go mając zaledwie 17 lat.

Muzyczną dojrzałość artysta potwierdził wydając drugi solowy singel, kolejną balladę - "A Different Corner". Kilka miesięcy później, George i Andrew postanowili rozwiązać Wham! będąc u szczytu sławy. Po ogłoszeniu decyzji, zagrali pożegnalny koncert występując na Wembley przed 72-tysięczną publicznością. Wham! na zawsze pozostał jedną z najsłynniejszych kapel lat 80-tych. a George rozpoczął błyskotliwą solową karierę.

W 1987 roku, Michael był pierwszym wokalistą, który nagrał duet z Arethą Franklin. Efektem współpracy był przebój "I Knew You Were Waiting". Po nim, piosenkarz latał pomiędzy Londynem a Danią nagrywając klasyczny już debiutancki album "Faith".

Płyta ukazała się w listopadzie 1987 roku i stała się dowodem, że George jest jednym z najbardziej utalentowanych twórców piosenek dekady. Longplay trafił na 1. miejsce po obydwu stronach Atlantyku. Krążek ma całym świecie rozszedł się w liczbie 15 milionów egzemplarzy.

"Faith" zostało wyróżnione nagrodą Grammy za najlepszy album 1988 roku, sam George dostał ponadto 2 wyróżnienia Novello dla Najlepszego Kompozytora oraz za tytułowy numer w kategorii Międzynarodowy przebój. Inne nagrody, które mu przyznano to: American Music Awards za Najlepszego wokalistę (pop/rock), Najlepszego wokalistę (soul/R&B) o Najlepszy Album (soul/R&B). W USA sukces "Faith" przypieczętowało 6 hitów numer 1: I Want Your Sex; Father Figure; One More Try and Kissing A Fool.

W lutym 1988 roku rozpoczęło się promujące płytę tournee, które otworzył show na stadionie Budokan w Tokio. następnie George zdobył serca publiczności australijskiej. Następnie przyszedł czas na Europę i Amerykę Północną. W czerwcu wokalista przerwał trasę, aby zaśpiewać podczas imprezy Mandela Freedom Concert, która odbyła się na stadionie Wembley.

 Do września 1990 roku, George miał przygotowany materiał na kolejne dzieło - "Listen Without Prejudice: Vol.1". Zwiastujący singel, "Praying For Time" zapowiadał kompletną zmianę kierunku. Większość albumu wypełniły surowe kompozycje, niejednokrotnie nawiązujące do lat 60-tych, czarnych rytmów oraz jazzowych klimatów. Same utwory były osobiste, zaangażowane traktujące o egzystencjalnych problemach.

Klipy Micheala, podobnie jak jego muzyka, często wyznaczały nowe trendy. Kultowym stał się juz niemal teledysk do "Freedom ‘90" z udziałem supermodelek takich, jak Cindy Crawford, Naomi Campbell, Christy Turlington czy Linda Evangelista.

Album trafił na 1. miejsce brytyjskiego zestawienia. Na płycie znalazły się single "Waiting For That Day", "Heal The Pain" oraz "Cowboys and Angels". Piosenkarz nadal był zaledwie dwudziestokilkulatkiem, jednak mimo młodego wieku stawiano go w jednym szeregu z takimi gwiazdami, jak Aretha Franklin, Elton John czy Stevie Wonder. Wraz z kolejnym krążkiem "Bare" ukazała się autobiografia twórcy, której współautorem był Tony Parsons.

W listopadzie 1991 roku George wydał nagrany w duecie z Eltonem Johnem singel "Don't Let The Sun Go Down On Me". Panowie wykonali utwór podczas jednego z koncertu Michaela na Wembley. Piosenka także zdobyła szczyty notowań na całym świecie. Dochód ze sprzedaży krążka zasilił konto hospicjum dla osób chorych na AIDS oraz fundacji pomagającej dzieciom Rainbow Trust Children's Charity.

Kilka miesięcy później, muzyk ponownie zdobywał szczyty list przebojów, tym razem z numerem "Too Funky". Singel pochodził z charytatywnej płyty "Red Hot and Dance", która zawierała remiksy hitów takich wykonawców, jak Madonny czy Seala oraz 3 nowe kawałki George'a.

Utwór był najczęściej prezentowanym hitem europy 1992 roku. Przebój zawdzięcza sukces m.in. towarzyszącemu mu klipowi w reżyserii Thierry Muglera.

Na początku 1993 roku George spędził 3 tygodnie na szczycie zestawień za sprawą "Five Live EP", gdzie trafiły duety z grupą Queen czy Lisą Stansfield. Utwory zarejestrowane zostały podczas koncerty ku czci Freddie'ego Mercuryego z 1992 roku a także podczas trasy "Cover To Cover" z 1991 roku. Dochód wspomógł fundację Freddie Mercury Phoenix.

W październiku 1993 roku George wniósł sprawę przeciwko firmie Sony Music Entertainment. W ten sposób, muzyk chciał zerwać umowę, gdyż jak utrzymywał, firma nie akceptowała obranego przezeń kierunku artystycznej działalności. 9 Miesięcy później sędzia rozstrzygnął spór na korzyść wytwórni.

1 grudnia 1993 roku (w Światowy Dzień AIDS) George zaśpiewał na charytatywnym koncercie. Wśród publiczności znalazła się m.in. Księżna Diana. Zorganizowany pod hasłem "Concert Of Hope" występ, w którym udział wzięli także KD Lang i Mick Hucknall, był transmitowany w telewizjach na całym świecie.

Pod koniec 1994 roku, podczas pierwszej gali MTV European Music Awards, Michael wykonał u stóp Bramy Brandenburskiej w Berlinie nowy utwór "Jesus To A Child". Numer zyskał uznanie krytyki a ponadto przez trzy lata nie schodził z anten radiowych i muzycznych stacji. Za sprawą trwającego konfliktu z wytwórnią Sony, muzyk nie mógł wydać nowego materiału. Mimo to, przebój "Careless Whisper", został uznany ulubionym kawałkiem londyńczyków. Plebiscyt zorganizował popularny wieczorny dziennik oraz mającą największą słuchalność stację radiowe. Te same media wyróżniły Micheala jako Najlepszego Wokalistę. W kwietniu 1996 roku, muzyk wygrał ponadto nagrodę Capital Radio dla Najlepszego wokalisty, a także został wyróżniony nagrodą za całokształt dokonań.

W lipcu 1995 roku, zakończyła się sprawa z Sony. Micheal miał podpisać umowę z Virgin Records (poza Stanami Zjednoczonymi) oraz z wytwórnią SKG Music (na Północną Ameryke), którą tworzyli Steven Spielberg, David Geffen i Jeffrey Katzenberg.

Pierwszy album George'a w barwach Virgin to "Older", którego premiera odbyła się 13 maja 1996 roku. Wokalista sam napisał, zaaranżował i wyprodukował materiał. Sesja odbyła się w Londynie. W zestawie znalazło się 11 numerów w tym hity : "Jesus To A Child", "Fastlove" i "Spinning The Wheel". Teledysk do "Fastlove" wywalczył artyście nagrodę 'MTV Europe International Viewers Choice Award podczas uroczytości MTV Video Music Awards, która odbyła się we wrześniu 1996 roku.

Na początku 1996 roku, George dał pierwszy koncert od 5 lat. Był to występ dla radia 1FM po którym odbyła się sesja unplugged dla MTV. Chociaż muzyk grał przed najmniejszą w swej karierze publicznością, obydwa koncerty były dla niego najwspanialszymi, jakie dotychczas zagrał. W studiu radia 1FM, muzyk wystąpił przed zaledwie 200 osobami. Na koncercie unplugged pojawiło się 500 osób, artysta wykonał natomiast w akustycznych wersjach numery Father Figure, One More Try, Waiting For That Day i Freedom, zamykając zestaw utworem "Star People", który spotkał się gorącą owacją publiczności.

W 1996 roku, George'a uznano Najlepszym wokalistą zarówno podczas MTV Europe Awards i BRIT Awards. Tego roku, Micheala po raz trzeci wyróżniono Ivor Novello Award w kategorii Twórcy Roku.

We wrześniu tego samego roku, George wydał 4-trackową EP-kę, "You Have Been Loved". Wydawnictwo zadebiutowało na 2 miejsce. Tym samym, wokalista jako pierwszy w historii miał 6 singli TOP 3 pochodzących z jednego albumu.

W listopadzie 1997 roku, dawny label artysty - Epic - wydał długo wyczekiwaną kolekcję hitów Wham! i Michaela "If You Were There". W grudniu Virgin wypuściła z kolei limitowaną edycję albumu "Older" z dodatkowym krążkiem "Upper" wypełnionym remiksami oraz multimediami.

W 1998 roku, nakładem Epic records ukazał się longplay "Ladies and Gentlemen: The Best of George Michael". Płyta pojawiła się na rynku na mocy ugody zawartej w 1995 roku. Z chwilą premiery, w listopadzie, kompilacja trafiła na 1. miejsce utrzymując się na tej pozycji przez 8 kolejnych tygodni i rozchodząc się w liczbie 2 milionów egzemplarzy. Zestaw zawierał utwory z każdego etapu kariery Michaela począwszy od "Careless Whisper" po trzy nowe kawałki, w tym sławetne "Outside", do którego kontrowersyjny teledysk wywołał niemałe zamieszanie.

Z końcem 1998 roku album "Ladies and Gentlemen… " zdążył w Wielkiej Brytanii 8-krotnie pokryć się platyną trafiając na 1. miejsce europejskiego zestawienia płyt (European Album Chart). Sam wokalista zdołał po raz 8. dotrzeć na szczyt plebiscytu rozgłośni 95.8 Capital FM Hall of Fame. W grudniu pojawił się natomiast w specjalnym, godzinnym programie Parkinsona, który został wyemitowany przez stację BBC 1.

Ostatni rok dekady rozpoczął się dla George'a od premiery "As", duetu nagranego z "Mary J Blige"., który stał się w Europie megahitem. Twócą kompozycji jest Stevie Wonder. Oryginalnie numer znalazł się na jego albumie "Songs in the Key Of Life".

W październiku 1999 roku, George Michael powrócił na scenę dając koncert na stadionie Wembley. Dochód z imprezy zasilił konto NetAid. Artyście towarzyszył chór gospel oraz 20 tancerzy. W repertuarze znalazły się takie klasyki, jak "Father Figure" czy poruszająca przeróbka "Brother Can You Spare a Dime?". Występ rozpoczął się od "inscenizacji" teledysku do "Fastlove", gdzie George pojawił się na skórzanym, czarnym fotelu z wbudowanymi głośnikami. Na finał wybrzmiało "Freedom 90" odśpiewane z udziałem 70 tysięcy widzów.

Pod koniec 1999 roku, George wydał 4. solowy album, "Songs From The Last Century", gdzie znalazły się numery napisane przez największych kompozytorów stulecia. Retrospektywne wydawnictwo zawierało takie utwory jak "My Baby Just Cares For Me", "Roxanne",czy "Brother Can You Spare A Dime?". Każdy z 11 numerów został wyprodukowany przez Micheala i legendarnego Phila Ramone.

Ze względu na ogromną liczbę przedpremierowych zamówień (w Wielkiej Brytani 750 tysięcy), płyta w dniu premiery - 6 grudnia 1999 roku - dwukrotnie pokryła się platyną. Longplay "Songs From The Last Century" okazał się najlepiej sprzedającym się krążkiem w okresie świątecznym i chociaż nie był promowany żadnymi singlami, zdołał utrzymać się w zestawieniu aż do XXI wieku.

 Nowe milenium rozpoczęło się dla George'a 2 koncertami na międzynarodowych imprezach charytatywnych. Equality Rocks zorganizowano w Stanach Zjednoczonych, podczas gdy we włoskiej Modenie przygotowano show Pavarotti i Przyjaciele.

W czerwcu światło dzienne ujrzał duet z Whitney Houston "If I Told You That". Wydany nakładem firmy Arista okazał się ogromnym przebojem spędzając wiele tygodni na szczycie European Airplay Chart. Kawałek trafił na składankę największych hitów piosenkarki.

Pod koniec 2001 roku Michael podpisał kontrakt z wytwórnią Universal Music wydając dwa single "Freeek!" i "Shoot the Dog".

"Freeek!" ukazał się w marcu 2002 roku. Był to pierwszy numer autorstwa Michaela od 3 lat. Towarzyszył mu klip, który przekraczał wszelakie granice. Reżyserem filmiku był Joseph Kahn. Wizualny efekt był doskonałym dopełnieniem muzycznego aspektu. Klip bardziej należało postrzegać w kategorii krótkometrażowego filmu niż promocyjnego wideo.

Numer stanowił jednocześnie pierwszy singel z nowego albumu muzyka. Piosenka znalazła się na 1. miejscu w 6 krajach, docierając do Top 10, kolejnych 8.

W lipcu 2002 roku, George wydał drugi, satyryczny (dla niektórych kontrowersyjny) singiel "Shoot the Dog". Numer uatrakcyjniono animowanym teledyskiem.

Pod koniec 2003 roku, George ponownie podpisał umowę z Sony Music, wydając w 2004 roku radosny singel "Amazing", który znalazł się w pierwszej 5 brytyjskiego zestawienia.

"Patience" było pierwszym regularnym, autorskim albumem George'a od 8 lat. Naturalnie longplay z miejsca podbił szczyty notowania w Wielkiej Brytani, ustanawiając dla wokalisty nowy rekord sprzedaży. Płyta znalazła się także na 1. miejscu w Niemczech i Hong Kongu. Premiera miała miejsce w maju 2004 roku.

Nagrywając i promując krążek, muzyk jednocześnie przygotował w tym czasie dokumentalny film "A Different Story", który spotkał się ze sporym uznaniem krytyków. Obraz wyświetlano na festiwalach w Berlinie w lutym 2005 roku oraz podczas Tribeca Film Festival w Nowym Jorku w maju. Dzieło ukazało się w grudniu tego samego roku.



26 października 2011 roku George Michael odwołał występ w londyńskim Royal Albert Hall z powodu infekcji wirusowej. 21 listopada 2011 roku w szpitalu w Wiedniu skarżył się na bóle w klatce piersiowej przy hotelu dwie godziny przed jego występem Symphonica Tour. Do 1 grudnia był na oddziale intensywnej opieki medycznej z powodu zapalenia płuc. Stan ten doprowadził do odwołania i odroczenia pozostałych występów w roku 2011, które zostały zaplanowane głównie w Wielkiej Brytanii.

Zmarł 25 grudnia 2016 roku w swojej posiadłości w Goring-on-Thames w hrabstwie Oxfordshire, w wieku 53 lat. Przyczyną śmierci była kardiomiopatia rozstrzeniowa z zapaleniem mięśnia sercowego i otłuszczenie wątroby. Został pochowany 29 marca w Londynie].

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Careless whisper	Wham! feat George Michael	07.1984	1[3][22]	1[3][21]	Epic SP A 4603/Columbia 04691	[platinum-UK][gold-US][written by Andrew Ridgeley/George Michael][produced by George Michael][8[15].R&B Chart]
A different corner	George Michael	04.1986	1[3][10]	7[16]	Epic SP A 7033/Columbia 05888	[gold-UK][written by George Michael][produced by George Michael]
I knew you were waiting [for me]	George Michael & Aretha Franklin	01.1987	1[2][9]	1[2][17]	Arista DUET 2/Arista 9559	[gold-UK][written by Simon Climie/Dennis Morgan][produced by Narada Michael Walden][12[8].Hot Disco/Dance;Arista 9560 12"][5[14].R&B Chart]
I want your sex	George Michael	06.1987	3[12]	2[20]	Epic LUST 1/Columbia 07164	[platinum-US][written by George Michael][produced by George Michael][piosenka z filmu "Beverly Hills Cop II"][2[11].Hot Disco/Dance;Columbia 06814 12"]
Hard Day	George Michael	10.1987	-	-	-/-	[written by George Michael][produced by George Michael][5[9].Hot Disco/Dance;Columbia 07466 12"][21[14].R&B Chart]
Faith/Hand to mouth	George Michael	10.1987	2[13]	1[4][20]	Epic EMU 3/Columbia 07623	[gold-US][silver-UK][written by George Michael][produced by George Michael][17[5].Hot Disco/Dance;Arista 07478 12"]
Father figure	George Michael	01.1988	11[6]	1[2][17]	Epic EMU 4/Columbia 07682	[written by George Michael][produced by George Michael][13[7].Hot Disco/Dance;Arista 07547 12"][6[14].R&B Chart]
One more try/Look at your hands	George Michael	04.1988	8[7]	1[3][18]	Epic EMU 5/Columbia 07773	[gold-US][written by George Michael][produced by George Michael][1[1][17].R&B; Chart]
Monkey	George Michael	07.1988	13[6]	1[2][16]	Epic EMU 6/Columbia 07941	[written by George Michael][produced by George Michael/Jimmy Jam/Terry Lewis][8[14].R&B; Chart]
Kissing a fool	George Michael	11.1988	18[7]	5[15]	Epic EMU 7/Columbia 08050	[written by George Michael][produced by George Michael][33[9].R&B; Chart]
Heaven help me/It's a party	Deon Estes with George Michael	02.1989	-	5[16]	-/Mika 871538	[3[17].R&B Chart]
Praying for time/If you were my woman	George Michael	08.1990	6[7]	1[1][14]	Epic GEO 1/Columbia 73 512	[written by George Michael][produced by George Michael]
Waiting for that day/Mother' s pride	George Michael	10.1990	23[5]	27[10] side B:46[9]	Epic GEO 2/Columbia 73 663	[written by George Michael][produced by George Michael]
Freedom ' 90/Fantasy	George Michael	12.1990	28[6]	8[16]	Epic GEO 3/Columbia 73 559	[gold-US][written by George Michael][produced by George Michael]
Heal the pain/Soul free	George Michael	02.1991	31[4]	-	Epic 6566477/-	[written by George Michael][produced by George Michael]
Cowboys and angels/Something To Save	George Michael	07.1991	45[3]	-	Epic 6567747/-	[written by George Michael][produced by George Michael]
Don' t let the sun do down on me/I Believe (When I Fall In Love It Will Be Forever)	George Michael & Elton John	12.1991	1[2][11]	1[1][20]	Fontana TRIBO 1/Columbia 74 086	[gold-US][silver-UK][written by Elton John/Bernie Taupin][produced by George Michael]
Too funky/Crazyman dance	George Michael	06.1992	4[9]	10[20]	Epic 6580587/Columbia 74352	[gold-US][written by George Michael][produced by George Michael]
Five live EP.	George Michael/Queen/Lisa Stansfield	04.1993	1[3][13]	46[5]	Parlophone CDRS6340/Hollywood 61479	[gold-UK][written by Freddie Mercury/Adam Tinley/Seal/Norman Whitfield/Barrett Strong/Queen/Bob Telson][produced by George Michael/Queen]
Somebody to love/Love of my life [Queen]	George Michael & Queen	05.1993	-	30[9]	-/Elektra/Asylum 64647
Killer -Papa was a rollin' stone	George Michael	06.1993	89[1]	69[7]	-/Hollywood 64 626	[written by Adamski, Seal, Norman Whitfield, Barrett Strong][produced by George Michael][88[2].R&B Chart]
Jesus to a child/Freedom '93 (Live Version)	George Michael	01.1996	1[1][19]	7[14]	Virgin VSCDX 1571/Dreamworks 59 000	[gold-US][silver-UK][written by George Michael][produced by George Michael][22[14].R&B Chart]
Fastlove/I'm Your Man	George Michael	04.1996	1[3][28]	8[19]	Virgin VST 1579/Dreamworks 59 001	[gold-US][gold-UK][written by George Michael][produced by George Michael/Johnnny Douglas][44[16].R&B Chart]
Spinning the wheel/Fastlove (Forthright Edit)	George Michael	08.1996	2[25]	-	Virgin VSCDX 1595/-	[silver-UK][written by George Michael/Johnnny Douglas][produced by George Michael/Johnnny Douglas]
Older /I can' t make you love me	George Michael	01.1997	3[15]	-	Virgin VSCDG 1626/-	[written by George Michael][produced by George Michael]
Star people ' 97/Everything she wants	George Michael	05.1997	2[16]	101[6]	Virgin VSCDX 1641/Dreamworks 59 005	[written by George Michael][produced by George Michael/Johnnny Douglas]
Waltz away dreaming	Toby Bourke with George Michael	06.1997	10[12]	-	Aegean AECD 01/ZYX 10078	[written by Toby Bourke/George Michael][produced by Toby Bourke/George Michael]
You have been loved /The strangest thing '97/Father figure	George Michael	09.1997	2[20]	-	Virgin VSCDG 1663/-	[silver-UK][written by George Michael/David Austin][produced by George Michael]
Outside/Fantasy 98 outside	George Michael	10.1998	2[30]	-	Epic 6665625/-	[silver-UK][written by George Michael][produced by George Michael/Johnnny Douglas]
As	George Michael & Mary J.Blige	03.1999	4[20]	-	Epic 6670122/-	[silver-UK][written by Stevie Wonder][produced by George Michael/Johnnny Douglas][57[20].R&B Chart]
If i told you that/Fine [W.Houston]	Whitney Houston/George Michael	06.2000	9[13]	-	Arista 74321766282/-	[silver-UK][written by Fred Jerkins/Lashawn Daniels/Rodney Jerkins/Toni Estes][produced by Rodney Jerkins]
Freeek!	George Michael	03.2002	7[26]	-	Polydor 5706812/-	[written by George Michael][produced by George Michael]
Shoot The Dog	George Michael	08.2002	12[12]	-	Polydor 5709242/-	[written by George Michael/Phil Oakey/Ian Burden][produced by George Michael]
Amazing	George Michael	03.2004	4[26]	-	Aegean 6747262/-	[written by George Michael/Johnnny Douglas][produced by George Michael]
Flawless (Go to the City)	George Michael	07.2004	8[16]	-	Aegean 6747262/-	[written by George Michael/The Ones][produced by George Michael]
Round Here	George Michael	11.2004	32[5]	-	Aegean 6754702/-	[written by George Michael][produced by George Michael]
An Easier Affair	George Michael	07.2006	13[10]	-	>Aegean 82876869462/-	[written by George Michael/Ruadhri Cushnan/Niall Flynn/Ambrose][produced by George Michael/Ruadhri Cushnan/Niall Flynn]
This Is Not Real Love	George Michael featuring Mutya	11.2006	15[9]	-	Aegean 88697020702/-	[written by George Michael/Jackman/Ruadhri Cushnan][produced by George Michael/Jackman/Ruadhri Cushnan]
I can't make you love me	George Michael	11.2008	121[2]	-	Aegean /-	-
December Song (I Dreamed of Christmas)	George Michael	11.2006	14[5]	-	Island 2729330/-	[written by George Michael/David Austin][produced by George Michael]
True Faith	George Michael	03.2011	27[2]	-	Aegean GBW 6T1100002/-	[written by Peter Hook/Stephen Morris/Bernard Sumner/Gillian Gilbert/Stephen Hague][produced by George Michael]
White Light/Song to the Siren	George Michael	08.2012	15[2]	-	Island GBUM 71204236/-	[written by George Michael][produced by George Michael]
Let Her Down Easy	George Michael	03.2014	53[2]	-	EMI GBUM 71308768/-	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Faith	George Michael	11.1987	1[1][103]	1[12][88]	Epic 4600001/Columbia 40 867	[10x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by George Michael]
Listen without prejudice-Vol.1	George Michael	09.1990	1[1][89]	2[42]	Epic 4672951/Columbia 46 898	[4x-platinum-UK][2x-platinum-US][produced by George Michael]
Older	George Michael	05.1996	1[3][147]	6[24]	Virgin V 2802/Dreamworks 50000	[6x-platinum-UK][platinum-US][produced by George Michael/Johnnny Douglas]
Ladies and gentlemen-The best of George Michael	George Michael	11.1998	1[8][200]	24[23]	Epic 4917052/Epic 69 635	[2x-platinum-US][8x-platinum-UK][produced by George Michael/Johnnny Douglas/Narada Michael Walden/Queen]
Songs from the last century	George Michael	12.1999	2[51]	157[7]	Virgin CDVX 2920/Virgin 48 740	[2x-platinum-UK][produced by George Michael/Phil Ramone]
Patience	George Michael	03.2004	1[1][37]	12[16]	Aegean 5154022/Columbia 5154022	[2x-platinum-UK][produced by Niall Flyn/James Jackman/Ruadhri Cushnan/George Michael/Johnnny Douglas]
Twenty Five	George Michael	11.2006	1[1][67]	25[6]	Aegean 88697009002/-	[3x-platinum-UK][produced by George Michael/Johnny Douglas/Babyface/James Jackman/Ruadhri Cushnan/Phil Ramone]
Symphonica	George Michael	03.2014	1[1][22]	60[2]	EMI 3769932/-	[gold-UK][produced by Phil Ramone, George Michael, David Austin]

Mezzoforte

Do pojawienia się Sugarcubes najsławniejsza grupa islandzka łącząca jazz i fuzję. Założona w 1977r w szkole średniej w Reykjaviku w składzie: Fridrik Karlsson (gitara), Eythor Gunnarsson (instrumenty klawiszowe), Johann Asmundsson-(bas), Gunnlaugur Brierr ( perkusja) i Kristin Svararsson (saksofon) podpisała kontrakt z lokalną wytwórnią Steinar, by na drugim albumie wypromować w 1983r międzynarodowy przebój  „Garden Party”.

W Wielkiej Brytanii temat wsżedł na Top 20 , a w USA doczekał się zwolnionej o połowę wersji Herba Alperta (sławny trębacz tłumaczył się,że omyłkowo puścił singel na obrotach płyt długogrających).
 Kolejny singlowy utwór „Rockall” nie powtórzył sukcesu, ale w Holandii i  w Wielkiej Brytanii stał się zwiastunem radiowych list przebojów. W połowie lat 80-tych zespół zamieszkiwał w Londynie, uczestnicząc w europejskich festiwalach jazzowych. Na koncertach towarzyszyli mu wokaliści Chris Cameron i związany wcześniej z Moon i Mikiem Rutherfordem Noel McCrea. W 1990r Karlssson założył i jazzowo-funkową grupę Point Blank z udziałem pieśniarki Eilen Kristjansdotor i członków Mezzoforte.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Garden Party/Early Autumn	Mezzoforte	02.1983	17[10]	-	Steinar STE 705	[written by Eythor Gunnarsson][produced by Geoff Calver ]
Rockall/Gazing At The Clouds	Mezzoforte	06.1983	75[3]	-	Steinar STE 710	[written by Fridrik Karlsson][produced by Geoff Calver ]
Spring Fever/Summer Dream	Mezzoforte	05.1984	100[1]	-	Steinar STE 720	[written by Fridrik Karlsson][produced by Geoff Calver ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Surprise Surprise	Mezzoforte	03.1983	28[9]	-	Steinar STELP 02	[produced by Geoff Calver]
Catching up with Mezzoforte – Early Recordings	Mezzoforte	07.1983	95[1]	-	Steinar STELP 03	-

Men Without Hats

Nowofalowo - synthpopowy zespół założony w 1980 roku przez dwóch braci - Ivana i Stefana Doroschuk. Ivan był przywódcą grupy, pisał większość piosenek oraz śpiewał, Stefan był gitarzystą, a pozostali członkowie często byli wymieniani w trakcie trwania kariery zespołu.
W roku 1982 grupa poza obu wymienionymi składała się z jeszcze jednego brata - Colina Doroschuk, grającego na instrumentach klawiszowych. Perkusistą Men Without Hats został Allan McCarthy.

 Singel "The Safety Dance" stał się największym hitem grupy, który zajął trzecie miejsce na amerykańskiej liście przebojów w roku 1983. Po tym nagraniu zespół nie dał rady "przeskoczyć" samego siebie, muzycy utknęli w martwym punkcie i świat dość szybko o nich zapomniał.

Jeszcze w roku 1987 wydali singel Pop Goes the World, który średnio sobie radził na listach, bo niczym szczególnym też się nie wyróżniał. Wydany dwa lata póżniej album The Adventures of Women & Men Without Hate in the 21st Century oraz wydany w 1991 roku Sideways to dwa przysłowiowe gwożdzie do trumny i panowie bez kapeluszy zostali rozłożeni na łopatki.

Ostatnią ich płytą, nagraną po dwunastu latach nieobecności jest No Hats Beyond this Point (2003). Muzyka składa się prawie wyłącznie z syntezatorów, perkusji praktycznie nie słyszymy. Wokalistę Ivana Doroschuk wspomagają siostrzenice występujące w chórkach. Śpiewają w utworach "Christina's World", "Telepathy" i "Roses". Album nie jest dostępny w wielu sklepach (nie został dopuszczony do szerokiej dystrybucji), można go otrzymać na stronach internetowych (sklepy wysyłkowe), sprzedaje go także sam zespół na swojej stronie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The safety dance/Living in China	Men Without Hats	06.1983	6[16]	3[24]	Statik TAK 1	[silver-UK][written by Ivan Doroschuk][produced by Marc Durand][1[1][23].Hot Disco/Dance;Backstreet 13 969 12"]
Antarctica /Modern dancing	Men Without Hats	.1982	-	-	Statik STAT 13	[written by Ivan Doroschuk][produced by Marc Durand]
I got the message/Utter space	Men Without Hats	12.1983	99[2]	-	Statik STAT 14	[written by Ivan Doroschuk][produced by Marc Durand][53[5].Hot Disco/Dance;MCA 1164 12"]
I like/Things in my life	Men Without Hats	11.1983	-	84[3]	MCA 52 239 [US]	[written by Ivan Doroschuk][produced by Marc Durand]
Where do the boys go?/Eurotheme	Men Without Hats	09.1984	-	-	Statik Tak 15	[39[10].Hot Disco/Dance;MCA 23 513 12"]
Pop goes the world/The end [Of the world]	Men Without Hats	10.1987	-	20[21]	Mercury/Polygram MER 257	[written by Ivan Doroschuk][produced by Men Without Hats, Zeus B. Held][27[7].Hot Disco/Dance;Mercury 888859 12"]
Moonbeam/Jerry wore black	Men Without Hats	04.1988	-	-	Mercury/Polygram 870 153-7[US]	[written by Men Without Hats, Ivan Doroschuk][produced by Men Without Hats, Zeus B. Held][46[2].Hot Disco/Dance;Mercury 870153 12"]
Hey men/Underneath the rainbow	Men Without Hats	.1989	-	-	Mercury/Polygram 876 162-4[US]	[written by Men Without Hats, Stefan Doroschuk][produced by Stefan Doroschuk]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rhythm of youth	Men Without Hats	08.1983	96[1]	13[26]	Statik STATLP 10	[gold-US][produced by Marc Durand]
Folk of the 80's [Part.III]	Men Without Hats	10.1984	-	127[4]	MCA 5487 [US]
Pop goes the world	Men Without Hats	11.1987	-	73[25]	Mercury/Polygram MERH 117	[produced by Zeus B. Held]

Fiction Factory

Brytyjski zespół Fiction Factory zasłynął przede wszystkim dzięki singlowi "(Feels Like) Heaven", utrzymanemu w stylu muzyki Depeche Mode. Debiutancki album grupy, "Throw the Warped Wheel Out", ukazał się w roku 1984. Na pierwszym singlu znalazła się piosenka "The Ghost of Love", jednak nie zyskała uznania wśród słuchaczy.
 
Dopiero "(Feels Like) Heaven" przyniósł grupie sukces, a piosenka była hitem w rozgłośniach radiowych new wave w USA i na Filipinach. Fiction Factory koncertowali wówczas z Paulem Youngiem i O.M.D..
Zanim zespół rozwiązał się w 1985 roku nagrał jeszcze drugą płytę, "Another Story".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
(Feels Like) Heaven/Everyone But You	Fiction Factory	01.1984	6[9]	-	CBS A 3996	[written by Eddie Jordan & Kevin Patterson][produced by Peter Wilson]
Ghost Of Love/The Other Side Of Grey	Fiction Factory	03.1984	64[4]	-	CBS A 3819	[written by Kevin Patterson][produced by Peter Wilson]

Tha Feelstyle

Tha Feelstyle to nazwa nagradzanego hip- hopowego artysty Kasa Futialo, nowozelandczyka pochodzącego z Samoa . Jego pierwszym albumem była płyta Break It To Pieces z 2004 roku. Tha Feelstyle urodził się na Samoa i przeniósł się do Nowej Zelandii w latach 80-tych .
Rapuje w języku angielskim, jak również Samoa .Tha Feelstyle zdobył trzy nagrody Pacific Music Awards w 2005 roku za swój album Break it to Pieces. Wygrał w kategoriach Najlepszy Hip Hopowy Artysta, Best Male Artist i Najlepsza Piosenka - Suamalie/Ain't Mad at You. Tha Feelstyle konkurował ze Scribe i Dei Hamo .
Tha Feelstyle rozpoczął swoją działalność w 1987 roku pod szyldem RIQ , jako część hip hopowego duetu z Wellington,Rough Opinion, z samoańskim raperem K.O.S. W latach 90-tych został członkiem The Overstayers, który tworzyli King Kapisi i DJ Raw (aka Ian Seumanu). Pracował również z Andy Mortonem (aka Submariner) doświadczonym producentem z Auckland , który współpracował z wieloma artystami nowozelandzkimi w tym King Kapisi i Che Fu .
Teledysk do nagrodzonego Suamalie /Ain't Mad at You został nakręcony w Samoa i zrealizowany przez nowozelandzkiego reżysera Chrisa Grahama, reżysera filmu fabularnego Sione's Wedding .Wspomniana piosenka została umieszczona również w filmie. W 2009 roku Tha Feelstyle odbywa turnee po Nowej Zelandii z King Kapisi. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Su'amalie / Ain't Mad At You	Tha Feelstyle	10.2004	-	27[3]	-/FMR 02184	-
I Do Believe (Tha Remix)	Tha Feelstyle feat. Mareko, Flowz, Lapi Mariner & Manuel Bundy	02.2006	-	17[8]	-/Universal 99 726	-

Feelers

The Feelers jest nowozelandzkim zespołem rockowym założonym na początku lat 90-tych w Christchurch przez Jamesa Reida (wokalista / gitarzysta), Matthewa Thomasa (gitara basowa) i Hamisha Gee (perkusja).
Feelers podpisał kontrakt z Warner Music i wydał swój pierwszy album, Supersystem . Album został numerem 1 w Nowej Zelandii we wrześniu 1998 r., i stał się drugim najlepiej sprzedającym się albumem w kraju w tym roku. Instrumentalna wersja singla "Pressure Man" została przedstawiona w 1999 roku w amerykańskim filmie Drop Dead Gorgeous . W 1999 r. Supersystem otrzymał Music Awards w kategorii Album Roku, kompozytor roku za Song of the Year ( James Reid ), Zespół Roku oraz Producent Roku ( Malcolm Welsford ). James Reid był nominowany również za najczęściej grane piosenki w nowozelandzkim radio ciągu ostatnich dwóch lat za "Supersystem" z 1998r i "Venus" w roku następnym.
Po wyczerpujących tournee zespół rozpoczął pracę nad nowym albumem, nagrywając demo z Des Broadbery przed rozpoczęciem produkcji z brytyjskim producentem Gilem Nortonem . Wydany w 2001 roku, Communicate zadebiutował jako numer 1. Playground Battle ,album z 2003r , był postrzegany jako odejście zespołu w nowym kierunku. Wszedł jak poprzednie na szczyt listy przebojów, i zdobył dla Jamesa Reida po raz trzeci nagrodę dla najczęściej odtwarzanej piosenki w radio: What song .
Po kolejnym turnee po Australii, USA i Europie, zespół zaczął pracować nad czwartym albumem, One World . Wydany 13 listopada 2006 r., własnej produkcji album zadebiutował jako numer jeden na New Zealand Album Charts, a także otrzymał status platynowej płyty w pierwszym tygodniu po premierze. Ten album jest postrzegany przez niektórych jako ich najlepsze osiągnięcie.
W lipcu 2008 r., Feelers grali na Octagon w Dunedin przed test meczem All Blacks vs South Africa . Zespół wykonał dwa nowe utwory, "Beautiful Feeling" i "Narrow Lanes". W październiku rozpoczęli "Heartland" Tour, grając akustyczne koncerty w 18 małych miastach z dala od centrum, jako sposób na wyrażenie podziękowania dla tych, którzy wspierali go w ciągu pierwszych dziesięciu lat.
Wydali w listopadzie 2008 r. największe przeboje na kompilacji: The Best: '98-'08 która zawierała jeden nowy utwór o nazwie "Beautiful Feeling" . W październiku 2009 roku album zdobył Vodafone New Zealand Music Awards dla najlepiej sprzedającego się albumu. W maju 2009 Feelers ogłosił, że nowy album jest w produkcji. W wywiadzie dla stacji radiowej Rock FM z Rarotonga, w październiku, wspomnieli, że nowy album nie będzie wydany przez kilka miesięcy, ale album nie ukazuje się na rynku. Po długim opóźnieniu nowy album w końcu ogłosił premierę w sierpniu 2011 roku. W marcu 2010 zespół wydał cover hitu Jesus Jones , Right Here, Right Now jako hymn kampanii reklamowej na 2011 Rugby World Cup . W 2011 roku zespół wydał album "Hope Nature Forgives". 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Pressure Man	Feelers	12.1997	-	29[6]	Warner 398421221	-
Supersystem	Feelers	04.1998	-	15[20]	Warner 398422618	-
Space Cadet	Feelers	07.1998	-	8[14]	Warner 398423452	-
Venus	Feelers	11.1998	-	4[18]	Warner 398425189	-
Pull The Strings	Feelers	12.1997	-	29[6]	Warner 398421221	-
World Away/As Good as it Gets	Feelers	03.2000	-	11[21]	Warner 857382124	-
Astronaut	Feelers	09.2001	-	6[16]	Warner 092741511	-
Communicate	Feelers	01.2002	-	13[20]	Warner 092745457	-
Fishing for Lisa	Feelers	05.2002	-	16[13]	Warner airplay	-
Anniversary	Feelers	11.2002	-	31[11]	Warner airplay	-
Larger Than Life	Feelers	11.2003	-	16[14]	Warner airplay	-
Weapons Of War	Feelers	05.2004	-	34[1]	Warner 504673119	-
The Fear	Feelers	01.2005	-	13[16]	Warner 504677010	-
Stand Up	Feelers	05.2005	-	17[29]	Warner 510110239	-
One World	Feelers	10.2006	-	8[18]	Warner 510117036	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Supersystem	Feelers	08.1998	-	1[1][52][5x-platinum]	Warner 398423812	-
Communicate	Feelers	10.2001	-	1[1][44][2x-platinum]	Warner 092740806	-
Playground Battle	Feelers	12.2003	-	6[61][3x-platinum]	Warner 504670088	-
One World	Feelers	11.2006	-	1[1][16][platinum]	Warner 510117035	-
The Best '98-'08	Feelers	11.2008	-	1[2][15]	Warner 5186504292	-
Hope Nature Forgives	Feelers	08.2011	-	4[9]	-	-

Features

Punkowy zespół z Auckland, któremu w krótkim czasie działalności na scenie udało się dotrzeć do nr 35 na liście singli i wydać wideoklip Secret (pokręconej wersji "Do You Wanna Know a Secret"-The Beatles) nie dopuszczony zresztą do oficjalnego obiegu.

Zespół działał w składzie:Karel Van Bergen (vocals), Jed Town (guitar, vocals), Chris Orange (bass) i James Pinker (drums).
Ich singiel City Scenes/Secret/Police Wheels został nagrany w studio Mascot za 1100 dolarów i sprzedał się w ilości około 1000 egzemplarzy w ciągu trzech tygodni. City Scenes znalazł się na kompilacji z 1980r Punk AK79.
Członek zespołu Jed Town stworzył Fetus Productions.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
City scenes	Features	06.1980	-	32[5]	Propeller REV 1	-
Perfect Features Exposed	Features	12.1980	-	35[3]	Propeller REV 6	-

Festival

Jeden z pionierskich producentów i aranżerów dance music,Boris Midney był jednym z głównych architektów brzmienia Eurodisco -jako jeden z pierwszych w pełni wykorzystał potencjał 48-ścieżkowy zapis dżwięku, jego znakiem firmowym była mieszanka instrumentów strunowych,dętych i perkusyjnych tworzące głębokie brzmienie ,bogate jak na epokę disco.
Urodzony w Rosji, Midney był klasycznie wykształconym kompozytorem, który rozpoczął pisanie muzyki filmowej, zwracając się ku dyskotece, jednak odkrył swoje prawdziwe powołanie, i pracował pod wieloma wcieleniami jak, Caress ,Beautiful Bend, the USA/European Connection, Masquerade, Double Discovery, Companion i Festival, tworząc niezwykle płodny dorobek z pracy w nowojorskim studio ERAS . Stosunkowo mało aktywny w latach 80 i na początku 90-tych , Midney powrócił w 1999 roku z Trancesetter ,grupą pod wpływem techno.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Evita [all cuts]	Festival	11.1979	-	-	-	[3[30].Hot Disco/Dance;RSO 3061 LP.]
Don't Cry For Me Argentina/Eva's Theme: Lady Woman	Festival	03.1980	-	72[8]	RSO 1020	[written by A. L. Webber/T. Rice][produced by Boris Midney]

Macklemore & Ryan Lewis

Macklemore &  Ryan Lewis to hiphopowy duet założony w 2008 roku w Seattle przez rapera Bena Haggerty’ego (znanego także jako Professor Macklemore) i producenta muzycznego, DJ-a oraz grafika Ryana Lewisa (nie używa pseudonimu).
 Duet zadebiutował w 2012 roku albumem "The Heist". Płyta cieszyła się olbrzymią popularnością, zawierała takie przeboje jak "Can't Hold Us", "Thrift Shop", "Same Love" czy "White Walls" i była wielokrotnie nagradzana .
Drugi album duetu ukaże się  26 lutego 2016 roku. Wydawnictwo zapowiadają trzy single: "Growing Up (Sloane's Song)" z gościnnym udziałem Eda Sheerana oraz "Downtown", do którego zaproszono kultowych raperów takich jak Grandmaster Caz i Kool Moe Dee oraz kompozycja "Kevin". Krążek będzie nosił tytuł "This Unruly Mess I’ve Made".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wings	Macklemore & Ryan Lewis	01.2011	-	112	Macklemore	[gold-US][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis, Hollis Wong-Wear][produced by Ryan Lewis]
Thrift Shop	Macklemore & Ryan Lewis featuring Wanz	01.2013	1[1][40]	1[49]	Macklemore GMM 881200003	[diamond-US][platinum-UK][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis][produced by Ryan Lewis]
Can't Hold Us	Macklemore & Ryan Lewis featuring Ray Dalton	03.2013	3[44]	1[39]	Macklemore GMM 881200002	[6x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis, Ray Dalton][produced by Ryan Lewis]
Same Love	Macklemore & Ryan Lewis featuring Mary Lambert	09.2013	6[16]	11[29]	Macklemore GMM 881200024	[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis, Mary Lambert][produced by Ryan Lewis]
White Walls	Macklemore & Ryan Lewis featuring Schoolboy Q and Hollis	01.2014	26[6]	15[22]	Macklemore GMM 881200028	[2x-platinum-US][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis, Quincy Hanley, Hollis Wong-Wear ][produced by Ryan Lewis]
Downtown	Macklemore & Ryan Lewis featuring Eric Nally, Melle Mel, Kool Moe Dee and Grandmaster Caz	09.2015	11[23]	12[20]	Macklemore GMM 881500002	[platinum-US][gold-UK][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis ,Jacob Dutton, Eric Nally, Joshua Karp, Joshua Rawlings ,Darian Asplund, Evan Flory-Barnes, Tim Haggerty][produced by Ryan Lewis]
Glorious	Macklemore featuring Skylar Grey	08.2017	23[7]	65[10]	Bendo QZ8TY 1700001	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Heist	Macklemore & Ryan Lewis	02.2013	19[57]	2[101]	Macklemore 0754152229	[platinum-US][gold-UK][produced by Ryan Lewis]
This Unruly Mess I've Made	Macklemore & Ryan Lewis	03.2016	16[4]	4	Macklemore 9857684962	[produced by Ryan Lewis, Oboohoo, Budo]

Climax

Grupa amerykańsko-brytyjska założona w Los Angeles w 1971 r. Jej twórcą był Sonny Geraci (ur. w 1947 r. w Cleveland w stanie Ohio, USA), były członek popularnego zespołu The Outsiders.
Skład uzupełniał gitarzysta Walter Nims (również eks-Outsiders) oraz muzycy studyjni: Steve York (bas; poprzednio East Of Eden i Manfred Mann Chapter Three), Virgil Weber (instr. klawiszowe) i Robert Neilson (perkusja). Stylistycznie nawiązywali do brzmienia The Outsiders, pozbawionego jednak szorstkości pierwowzoru. W 1972 r. zadebiutowali kompozycją Nimsa "Precious And Few", wydaną na singlu przez małą wytwórnię Carousel. Płyta dotarła do trzeciego miejsca amerykańskiej listy przebojów, ale kolejny temat, "Life And Breath", wydany przez Rocky Road Records, nie powtórzył już tego sukcesu.
Bez echa przeszedł też pierwszy i zarazem ostatni album zespołu. Geraci zapobiegł rozwiązaniu grupy, działającej odtąd jako luźna asocjacja muzyków, zaś Steve York po okresie współpracy z Vinegar Joe stał się cenionym artystą studyjnym, współpracującym m.in. z Joan Armatrading, Mariannę Faithfull i Charliem Musselwhite'em. W 1973 r. nagrał solowy album Manor Life sygnowany przez grupę Steve York's Cameo Pardalis.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Precious And Few / Park Preserve	Climax	01.1972	-	3[15]	Rocky Road 30 055	[gold][written by Walter D. Nims][produced by Larry Cox]
Life And Breath / If It Feels Good - Do It	Climax feat Sonny Geraci	05.1972	-	52[15]	Rocky Road 30 061	[written by George Clinton][produced by Larry Cox]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Climax	Climax	06.1972	-	177[7]	Rocky Road 3506	-

Clergy

Paul Masterson znany na całym świecie jako Yomanda jest nie tylko "najmilszym DJ'em", ale również jednym z najciężej pracujących i najbardziej uzdolnionych producentów tworzących muzykę w Wielkiej Brytanii. Urodzony w Belfaście w Północnej Irlandii Paul zaczął grać i produkować w wieku 16 lat. W niedługim czasie przeniósł się do Londynu, mekki techno na wyspach, i zaczął produkować i grać pod nazwą Wand. Gdy ugruntowała się jego pozycja wśród londyńskich producentów, założył projekt Sleaze Sisters, którego utwory: "Whip It Up" oraz "Work It Up Wear It Out" wprowadziły niezły chaos na brytyjskich listach klubowych hitów.
W tym samym czasie spotkanie z Rachel Auburn zaowocowało powstaniem nowej formacji Candy Girls. Utwory: "Fe Fi Fo Fum" oraz "Wam Bam" zawędrowały do pierwszych dziesiątek, a utwór "I Want Candy" nawet na szczyty najważniejszych w Europie klubowych list przebojów.
Po osiągnięciu tak ogromnego sukcesu Paul nie zasypał gruszek w popiele. Poszedł za ciosem i powołał do życia kolejny solowy projekt - Yomanda. Już pierwszy utwór "Synths And Strings" spędził 2 miesiące na liście 'A'list rozgłośni 'Radio 1', wdarł się do pierwszej dziesiątki brytyjskiej listy przebojów (National Chart) i szybko stał się klubowym hymnem na wyspach i w Zachodniej Europie.
Londyńscy przyjaciele Paula: Pete Tong i Dave Pearce z Judge Jules pomogli mu stworzyć kolejny hit Yomandy: "Sunshine", który podobnie jak "Synths And Strings" szybko i na długo zadomowił się w czołówkach list przebojów. Wskutek tego w/w trzej panowie założyli jedną z najpopularniejszych na świecie formacji, a mianowicie Hi-Gate. Ich debiutancki singiel "Pitchin (In Every Direction)" dotarł na 6 miejsce National Chart.
Efektem dalszej współpracy był trzeci już utwór Yomandy: "On The Level", który powtórzył sukces poprzednich. Drugi singiel Hi-Gate: "I Can Hear Voices" stał się ulubionym kawałkiem wszystkich klubowiczów od Wielkiej Brytanii po Ibizę i zawędrował na 12 miejsce National Chart. "Work It Out" - trzeci singiel Hi-Gate również poszedł w ślady poprzednich.
Po wydaniu podwójnego albumu Hi-Gate "Split Personality" Paul powrócił do swojego solowego projektu Yomanda i wziął na warsztat kawałek z 1997 roku - "You're Free" grupy Ultra Nate. Incentiv Music - wytwórnia płytowa projektu Hi-Gate wydała tego singla z remixami takich artystów, jak: Hi-Gate, Slipmatt, Frank Trax oraz Voodoo & Serano.
Paul jest też rozchwytywanym DJ'em. Razyduje w klubach: "Progress" w Derby, "Time" w Norwich i "Freedom @ Bagley's" w Londynie. Grał też w USA, Kanadzie, Australii, Hong Kongu, RPA i w całej Europie. Niedawno pozycja Paula jescze bardziej się ugruntowała, kiedy to ponad 35000 ludzi świętowało NOwy Rok przy dżwiękach setu granego przez Paula na żywo w 'Radio 1'. Jakby na ukoronowanie tych wszystkich dokonań Paul został poproszony o zremiksowanie ostatniego albumu 'Ministry Of Sound' zatytuowanego "Hard Energy".

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

Sleaze Sisters [Peter Martine, Paul Masterson, Porl Young]

Sex

Sleaze Sisters with Vicki Shepard

07.1995

53[3]

-

Pulse-8 12 LOSE 92

[produced by Paul 'Wand' Masterson , Peter 'Countess' Martine]

Lets Whip It Up (You Go Girl)

Sleaze Sisters with Vicki Shepard

03.1996

46[3]

-

Pulse-8 12 LOSE 102

[written by Masterson , Martine, Shepard][produced by Sleaze Sisters]

Work It Up

Sleaze Sisters

09.1998

74[2]

-

Logic 74321 61662 1

[written by Paul Masterson , Peter Martine ][produced by Paul Masterson , Peter Martine ]

Yomanda [Paul Kevin Masterson]

Synth & Strings

Yomanda

07.1999

8[31]

-

Manifesto FESX 59

[produced by Paul Masterson][sample z "Liquid Gold - Dance Yourself Dizzy"]

Sunshine

Yomanda

02.2000

16[12]

-

Manifesto FESX 68

[written by O'Riordan, Masterson][produced by Judge Jules , Paul Masterson ]

On The Level

Yomanda

08.2000

28[6]

-

Manifesto FESCD 73

[written by O'Riordan, Masterson][produced by Judge Jules , Paul Masterson ]

You're Free

Yomanda

07.2003

22[5]

-

Incentive CENT 55T

[written by L.Springsteen, Paul Masterson , Ultra Nate ][produced by Paul Masterson ]

Got The Chance

Yomanda vs. DJ Uto

09.2003

111[2]

-

You Clash! YC 007

-

Kaminari

Yomanda vs. DJ Uto

04.2004

132[2]

-

You Clash! YC 008

[written by Kazuhiro Kato , Paul Masterson][produced by Kazuhiro Kato , Paul Masterson]

You're Free / Dreamboy

Yomanda/ Lauren

09.2004

127[2]

-

Incentive

-

Hi-Gate [Julius O'Riordan & Paul Kevin Masterson]

Pitchin' (In Every Direction)

Hi-Gate

01.2000

6[20]

33[7].Hot Disco/Dance

Incentive CENT CENT03T

[written by Judge Jules , P. Masterson][produced by Judge Jules , P. Masterson]

I Can Hear Voices / Caned And Unable

Hi-Gate

08.2000

12[23]

-

Incentive CENT09T

[written by Judge Jules , P. Masterson][produced by Judge Jules , P. Masterson]

Gonna Work It Out

Hi-Gate

04.2001

25[11]

-

Incentive CENT20

[written by Judge Jules , P. Masterson][produced by Judge Jules , P. Masterson]

Hurricane

Hi-Gate

01.2003

200[1]

-

Incentive CENT49

-

Saxuality / Poverty / To Lunch

Hi-Gate

07.2003

86[2]

-

Incentive

-

Hurricane [rm] / Nappy Hardcore / You & Me

Hi-Gate

07.2003

105[2]

-

Incentive

-

Out Of Fashion / Notre Dame / Are You The

Hi-Gate

07.2003

115[2]

-

Incentive

-

Clergy [Julius O'Riordan & Paul Kevin Masterson]

-

The Oboe Song

Clergy

07.2002

50[1]

-

Double F Double R DFX 005

[written by Judge Jules , P. Masterson][produced by Judge Jules , P. Masterson]

Amen! UK [Panos Liassi, Paul Masterson & Gary Sharkey]

Passion

Amen! UK

02.1997

15[7]

-

Feverpitch 12FVR 1015

[written by Gary Mason , Luvain Maximen , Panos Liassi , Paul Masterson][produced by Panos Liassi , Paul Masterson ]

People Of Love

Amen! UK

06.1997

36[4]

-

Feverpitch CDFVR 1018

[written by Paul Masterson,Luvain Maximen,Panos Liassi and Mark Williams]

Passion [remix]

Amen! UK

07.2003

182[1]

-

You Clash! YC005

[Remix - Paul Masterson ]

Passion [remix]

Amen! UK

09.2003

40[4]

-

Positiva 12TIV-195

[written by Gary Mason , Luvain Maximen , Panos Liassi , Paul Masterson][produced by Panos Liassi , Paul Masterson ]