Apollo Records

Wytwórnia Apollo Records zaczęła swoją działalność w Nowym Jorku w 1945r,za sprawą Ike'a i Bess Berman,oraz Hy Siegel i Sama Schneidera.Pierwszoplanową rolę,co nie było tajemnicą pełniła Bess. Na początku lat 50-tych odnosili sukcesy na rynku r&b.Dorobek płytowy wytwórni obejmuje country [Oklahoma Roundup Gang, Johnny & Jack, Tennessee Mountain Boys, i The Crossroads Gang],jazz [Rabon Tarrant, Jack McVea, The Three Riffs, i The Four Blues],gospel [Dixie Hummingbirds, Prof. Alex Bradford, Rev. B.C. Campbell, Southern Harmonairs, i ich największa gwiazda Mahalia Jackson].Od 1949r skupia się nieomal wyłącznie na rhythm'n'bluesie nagrywając takich artystów jak:Jack Dupree, Sunnyland Slim, Bea Booze, i Piney Brown.
W 1950r miała w odróżnieniu od wielu wytwórni tylko jedną,zresztą mało znaną grupę wokalną-The Vagabonds,śpiewającą w stylu popularnych wówczas Ink Spots.Inne grupy jak The Selah Jubilee Singers i Larks to weterani muzycznych scen jeszcze sprzed II wojny.Niedługo do wytwórni trafia Five Royales,grupa doo woop,debiutująca w Nowym Jorku jako Royal Sons.W połowie 1954r Larks rozpada się a Five Royales zawiadamiają o swoim odejściu do King Records.
Na początku 1955r Apollo znów szuka wartościowych grup wokalnych z północnej Karoliny.Jedną z takich grup była The Casanovas ,która wylansowała wcześniej balladę "That's All".Dla Apollo nagrali kilka singli minn."Hush-A-Mecca" (b/w "It's Been A Long Time"), "Please Be My Love" / "Let The Tears Fall" i "Sleepy Head Mama"/ "My Baby's Love".Pokładano też duże nadzieje w Miriam Grate & The Dovers i ich singlu "My Angel",ale po udanym starcie już jako The Dovers nie odnosili sukcesów.
Latem tego samego roku wytwórnia podpisała dużą ilość kontraktów z rhythm'n'bluesowymi grupami wokalnymi.Jedną z nich była grupa kumpli z wojska stacjonujących w Niemczech i adekwatnie nazywających się Berliners.Po zmianie nazwy na The Sparks of Rhythm wydali singiel "Don't Love You Anymore" / "Women, Women, Women". Następny "Hurry Home" / "Stars Are In The Sky" potwierdził unikatowy talent lidera grupy-Jimmy Jonesa,który w przyszłości będzie odnosił sukcesy jako solista.
W 1957r sukces odniosły The Cellos płytą "Rang Tang Ding Dong (The Japanese Sandman)" i The Delroys "Bermuda Shorts".Mimo ,że wytwórnia posiadała nadal dużą renomę,ale czas chwały pomału się kończył. The Cellos próbowało z "The Juicy Crocodile"jeszcze z niewielkim sukcesem, ale wydanie "The BeBop Mouse" i "What's The Matter For You" przynosło finansowe fiasko.
The Delroys zniknęła z rynku,a The Chesters,wkrótce przekształca się w Little Anthony & The Imperials nagrywając wiele hitów,ale już dla Gone/East Records.W końcu 1957r wraca na arenę The Casanovas z "For You And You Alone" i "You Are My Queen",ale bez oczekiwanych sukcesów.Ostatnim nagraniem wydanym przez Apollo był singiel "Handy Man" nagrany przez The Sparks of Rhythm w 1959r.Po 13 latach działalności wytwórnia zakończyła swój żywot,przechodząc do historii amerykańskiej muzyki.

Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"

Rang tang ding dong Cellos 62[10] 1957
BERMUDA SHORTS Delroys-Apollo 514 56.Cashbox Charts 1957

Papa Roach

Papa Roach – amerykańska grupa muzyczna wykonująca szeroko pojętą muzykę rockową. Zespół powstał w Vacaville w Kalifornii w 1993 roku. Jego członkami są Jacoby Shaddix, Jerry Horton oraz Tobin Esperance. Na początku 2008 roku zespół opuścił perkusista Dave Buckner - jeden z założycieli zespołu. Jego odejście spowodowane było problemami w życiu osobistym. Pod koniec kwietnia 2008 roku, do zespołu oficjalnie dołączył Tony Palermo, były perkusista grupy Unwritten Law, który to koncertował z zespołem po odejściu Dave'a.
Shaddix podczas wydania pierwszego albumu używał pseudonimu Coby Dick, później był znany również jako Jonny Vodka. Nazwa grupy wywodzi się od pseudonimu, jakim nazywano dziadka Coby'ego, czyli "Papa", oraz jego nazwiska: Roatch. Początkowo grupa znana była jedynie w okolicach miasta założenia. Singel, który dał grupie rozgłos - "Last Resort", pochodził z albumu Infest. Grupa sprzedała ponad 10 milionów egzemplarzy płyt na całym świecie.


Wokalista grupy nie miał łatwego dzieciństwa. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał 6 lat, nie miał także stałego miejsca zamieszkania - młody Shaddix mieszkał między innymi w ciężarówce. Cierpiący na ADHD (zespół nadpobudliwości z zaburzeniami uwagi), mający problemy z alkoholem artysta jest jednak ulubieńcem fanów, przez nieskrywaną miłość do muzyki. Wokalista, będący perfekcjonistą w tym co robi ozdobił klatkę piersiową olbrzymim tatuażem "Born to rock", mającym wyrażać jego miłość do muzyki. To Jacoby Shaddix wymyślił nazwę formacji, która wzięła się od pseudonimu przybranego dziadka piosenkarza Howarda Williama Roatcha. Jest on też jedynym stałym członkiem Papa Roach, którego skład zmieniał się wielokrotnie na przestrzeni lat. Obecnie zespół oprócz Coby'ego tworzą: basista i główny kompozytor grupy Tobin Esperance, gitarzysta Jerry Horton oraz perkusista Tony Palermo, który zastąpił przy bębnach Dave'a Bucknera w 2008 roku.

Pierwsze nagrania formacji ujrzały światło dzienne w 1994 roku, za sprawą EP-ki "Potatoes for Christmas". Trzy lata po premierze małego krążka ukazał się debiutancki album Papa Roach "Old Friends from Young Years". Wzbudził on dość duże zainteresowanie lokalnych mediów i został dobrze oceniony przez recenzentów, wskazujących Papa Roach jako jeden z najciekawszych zespołów niezależnych. Ten sukces otworzył grupie wiele drzwi. Niedługo po premierze debiutanckiego krążka zespół występował u boku takich grup, jak Sevendust, Powerman 5000 czy niezwykle cenionej przez krytyków i słuchaczy Suicidal Tendencies.

Sukces "Old Friends from Young Years" przyczynił się też do podpisania kontraktu z firmą Dreamworks. Właśnie nakładem tej wytwórni ukazał się przełomowy album grupy - nu-metalowy "Infest" z 2000 roku. Bezkompromisowy, agresywny i pełen furii krążek doszedł do 5. pozycji listy Billboardu i sprzedał się w nakładzie ponad 3 milionów egzemplarzy w samych tylko Stanach Zjednoczonych. "Infest" był też sukcesem artystycznym zespołu. Krytycy chwalili Papa Roach za to, że znakomicie połączyli siłę rapcore'a z popową melodyjnością, co najdobitniej słychać w utworach promujących wydawnictwo: "Last Resolt", "Between Angels and Insects" i "Broken Home".

Szczególną popularnością cieszył się pierwszy z wyżej wymienionych utworów, który zdobył 1. miejsce listy Billboard Modern Rock Tracks i został wykorzystany w wielu hollywoodzkich produkcjach, programach telewizyjnych, grach komputerowych. Piosenkę "Last Resolt" można było usłyszeć między innymi w takich filmach, jak "Tylko jeden" z Jetem Li i "Dzień próby" z Denzelem Washingtonem w roli głównej. Nie sposób było też nie zwrócić uwagi na teledysk do tego utworu. Wyreżyserowany przez Marcosa Siegę klip pokazywał zespół na parkiecie otoczony przez swoich sympatyków. W trakcie filmu kamera zbliżała się do fanów i pokazywała ich w stanie depresji. To był bardzo ciekawy i oryginalny pomysł. Dlatego też formacja dała reżyserowi wolną rękę przy kręceniu kolejnego wideo do utworu "Broken Home". Praca przy tym teledysku była jednak dla wszystkich męką. Szokujący, realistyczny obrazek kosztował Jacoby'ego Shaddiksa, reżysera, jego asystenta i jedną z aktorek w nim występującą załamanie nerwowe. Jednak to było niczym w porównaniu z tym, co czekało zespół na trasie koncertowej promującej "Infest". Papa Roach byli na krawędzi rozpadu. Ta cała sytuacja była spowodowana nadużywaniem alkoholu przez członków formacji.

Jednak grupa przetrwała i przystąpiła do nagrywania kolejnego krążka "Lovehatetragedy". Wydany w 2002 roku trzeci longplay zespołu doszedł do 2. pozycji na liście Billboardu i 3. na liście albumów w Wielkiej Brytanii - najwyższych w karierze Papa Roach, aczkolwiek nie sprzedawał się tak dobrze jak poprzednie dzieło. Być może na wynikach sprzedaży zaważyło to, że formacja odwróciła się plecami do nu-metalu, ale w sumie w 2002 roku ten gatunek nie był tak popularny jak w poprzednich latach. "Lovehatetragedy" ujawnił inną inspirację grupy, wcześniej nie tak bardzo czytelną - kultowy zespół Faith No More. Co ciekawe, mimo iż formacja oddaliła się od nu-metalu, łączącego w sobie elementy muzyki metalowej i hip-hopu, to Papa Roach wzięli udział w trasie koncertowej amerykańskiej gwiazdy rapu Eminema, Anger Management Tour w 2002 roku.

W 2004 roku ukazał się krążek "Getting Away with Murder", jak się później okaże, ostatni album Papa Roach, który osiągnął sukces komercyjny. Z płyty, która pokryła się platyną w USA pochodzą tak znakomite i popularne kawałki, jak opowiadające o bezkarności, klasyczne hardrockowe nagranie "Getting Away with Murder", wykorzystane w filmie "Kroniki Riddicka" czy zbliżone stylistyką do utworów Blink 182 "Scars". Niezwykle ciekawy był teledysk nakręcony do piosenki tytułowej. Trochę przypominał klip do utworu "Last Resolt". Mianowicie w teledysku zespół gra na parkiecie i jest otoczony przez fanów, aczkolwiek cała sytuacja ma miejsce na giełdzie papierów wartościowych. W przeciwieństwie do tamtego słynnego klipu nie ma zbliżeń na fanów w depresji, tylko są zbliżenia na symbolizujące chciwość "grube ryby" świata finansowego oraz na zabawiające się ze sobą dziewczyny.

Album "Getting Away with Murder" otrzymał mieszane recenzje. Dziennikarze narzekali głównie na poziom wydawnictwa, twierdzili że cały krążek nie stoi na tak wysokim poziomie jak powstały na bazie mocnego, perkusyjnego loopu utwór tytułowy oraz że płyta jest bardzo zachowawcza, bez polotu.

Krytycy podobnie potraktowali kolejny krążek w dyskografii zespołu "The Paramour Sessions" z 2006 roku. Płyta sprzedała się w ilości około 450 tysięcy egzemplarzy w USA, co jest słabym wynikiem biorąc pod uwagę amerykański rynek, a także to, że Papa Roach jeszcze niedawno święcił tryumfy na listach przebojów. Wynikom sprzedaży nie pomógł nawet fakt, że album był nagrywany w słynnej posiadłości Canfield-Moreno Estate, znanej też pod nazwą Paramour, w której nagrywał również jeden z najpopularniejszych zespołów hardrockowych obecnej dekady My Chemical Romance. Co ciekawe, członkowie obu amerykańskich formacji zgodnie twierdzili, że willa jest nawiedzona i nagrywanie w tamtym miejscu było dla nich nowym i inspirującym doświadczeniem.

Mimo tego, że Paramour Mansion jest posiadłością rzekomo nawiedzoną przez duchy, Papa Roach powrócili do wilii po to, by nagrać tam 6. studyjny album "Metamorphosis" wydany w 2009 roku. To pierwsza płyta nagrana bez Dave'a Bucknera w składzie zespołu, który musiał odejść z Papa Roach, by pozbierać swoje życie do kupy - tak przynajmniej brzmiał oficjalny komunikat w tej sprawie, wydany przez frontmana. "Metamorphosis" nie jest przełomem artystycznym, jednak trudno nie zauważyć złagodzenia wizerunku przez grupę, prezentującej się w tym momencie wybitnie radiowo. Mimo, że na "Metamorphosis" nie ma bardzo rozpoznawalnych przebojów w stylu "Last Resolt", to z płyty pochodzi singel "Lifeline", który doszedł na szczyt listy Billboard Hot Mainstream Rock Tracks - warto zaznaczyć, że ta sztuka nie udała się innym, bardziej rozpoznawalnym przez słuchaczy utworom Papa Roach, jak np. "Getting Away with Murder", który osiągnął pozycję 2. na tej liście.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Last resort/Broken home	Papa Roach	07.2000	3[27]	57[20]	Dreamworks 450 9202	[silver-UK][written by Papa Roach][ produced by Jay Baumgardner]
Between angels and insects/Last resort	Papa Roach	05.2001	17[6]	-	Dreamworks 4509082	[silver-UK][written by Jacoby Shaddix/Tobin Esperance/Jerry Horton/Dave Bruckner][ produced by Jay Baumgardner]
She loves me not	Papa Roach	06.2002	14[11]	76[12]	Dreamworks 4508182	[silver-UK][written by Dave Buckner/Coby Dick/Tobin Esperance/Jerry Horton][ produced by Brendan O'Brien]
Time and time again	Papa Roach	11.2002	54[2]	-	Dreamworks 4508052	[written by Espererance/Horton Jr./Shaddix/Jerry Buckner][ produced by Brendan O'Brien]
Getting away with murder	Papa Roach	09.2004	45[2]	69[16]	Geffen 9863647	[written by Dave Buckner/Coby Dick/Tobin Esperance/Jerry Horton][ produced by Howard Benson]
Scars	Papa Roach	02.2005	-	15[38]	Geffen	[gold-US][written by Tobin Esperance/Jacoby Shaddix][ produced by Howard Benson]
To be loved	Papa Roach	08.2006	171[1]	116[9]	Geffen	[written by Jacoby Shaddix, Tobin Esperance][ produced by Howard Benson]
Forever	Papa Roach	04.2007	-	55[18]	Geffen	[written by Jerry Horton/Jacoby Shaddix/Tobin Esperance/Dave Buckner][ produced by Howard Benson/Papa Roach]
Hollywood Whore	Papa Roach	10.2008	139[3]	-	Geffen	[written by Jacoby Shaddix, Tobin Esperance, Jerry Horton][ produced by Jay Baumgardner, James Michael]
Lifeline	Papa Roach	02.2009	-	81[2]	DGC	[written by Jacoby Shaddix, Tobin Esperance, James Michael][ produced by Jay Baumgardner/Papa Roach/James Michael]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Infest	Papa Roach	05.2000	9[58]	5[65]	Dreamworks 50 223	[3x-platinium-US][platinum-UK][ produced by Jay Baumgardner]
Lovehatetragedy	Papa Roach	06.2002	4[11]	2[15]	Dreamworks 50381	[gold-US][gold-UK][ Producer - Brendan O'Brien]
Getting Away With Murder	Papa Roach	09.2004	30[5]	17[60]	El Tonal 003142	[platinum][ produced by Howard Benson]
The Paramour Sessions	Papa Roach	09.2006	61[3]	16[30]	Geffen 1706231 [UK]	[ produced by Howard Benson/Papa Roach]
Metamorphosis	Papa Roach	04.2009	42[8]	9[19]	Interscope 2700622 [UK]	[ produced by Jay Baumgardner/Papa Roach]
To Be Loved: The Best Of Papa Roach	Papa Roach	07.2010	-	83[1]	Geffen	[ produced by Jeff Fura]
Time for Annihilation	Papa Roach	09.2010	71[1]	23[3]	Eleven Seven ESM 785 [UK]	[ produced by David Bendeth]
The Connection	Papa Roach	10.2012	37[3]	17[5]	Eleven Seven ESM 662 [UK]	[ produced by James Michael/John Feldman]
F.E.A.R.	Papa Roach	01.2015	13[2]	15[3]	Eleven Seven ESM 1572 [UK]	[ produced by Kane Churko, Kevin Churko]
Crooked Teeth	Papa Roach	06.2017	20[3]	17[5]	Eleven Seven ESM 812 [UK]	[ produced by RAS,Colin Brittain]
Who Do You Trust?	Papa Roach	02.2019	36[1]	73[1]	Eleven Seven ESM 3672 [UK]	[ produced by Nicholas Furlong ,Colin Brittain, Jason Evigan]

Palm Beach Band Boys

The Palm Beach Band Boys był zespołem studyjnym stworzonym przez RCA Victor, który wykorzystał sukces  przebojowego singla  New Vaudeville Band  , " Winchester Cathedral ". Występowaliw stylu,dla którego promotor New Vaudeville Band wymyślił termin, newstalgia , rodzaj faux lat 20. i 30-tych, zawierający nosowy wokal  , banjo , sekcję dętą , gitara elektryczna, perkusja i fagot .
Ich pierwsza płyta Winchester Cathedral , nagrana w RCA Victor's Studios A i B w Nowym Jorku, została wydana w 1966 roku. Obejmowała ona aranżacje Billy Mure i była wyprodukowana przez Danny Davisa .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'm Gonna Sit Right Down And Write Myself A Letter/I Don't Want To Set The World On Fire	Palm Beach Band Boys	12.1966	-	117[2]	RCA Victor 9026	[written by Joe Young, Fred. E. Ahlert][produced by Danny Davis]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Winchester Cathedral	Palm Beach Band Boys	01.1967	-	149[1]	RCA Victor 3734	[produced by Danny Davis]

Cherie & Marie Currie

Duet sióstr bliżniaczek ur. 30.11.1959r w Encino w Kalifornii.Cherrie wcześniej,przez cztery lata występowała w dziewczęcej grupie Runaways.Ich jedynym przebojem była piosenka "Since You Been Gone" jeden z tych utworów,który nigdy nie zyskał takiej sławy na jaką zasługuje.Napisał ją ex członek grupy Argent-Russ Ballard i znalazła się ona na jego pierwszym solowym albumie "Winning".
Po rozwiązaniu Runaways i nagraniu solowego albumu-Beauty's Only Skin Deep w 1978r,połączyła swe siły z siostrą i nagrały wspólnie płytę długogrającą "Messin 'With The Boys" w 1980r.Do nagranie tej płyty zaprosiły wielu renomowanych muzyków:Steve Lukathera, Bobby Kimballa, Mike Pocaro, Davida Paicha, Tommy Funderburka i Billa Champlina .Po niepowodzeniu rynkowym albumu zerwały kontrakt z wytwórnią.Cherri kontynuowała swoje występy w telewizji i grała w filmach.Marie próbowała aktorstwa,ale póżniej poświęciła się życiu rodzinnemu.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Since You've Been Gone / Longer Than Forever	Cherie & Marie Currie	10.1979	-	95[3]	Capitol 1A 062-86065	[written by Russ Ballard][produced by Jai Winding ]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Messin' With The Boys	Cherie & Marie Currie	.1980	-	-	Capitol 4754	[produced by Jai Winding ]

Ca Va Ca Va

Brytyjski zespół synthpopowy pochodzący z Bonemath skład którego tworzyli Richard Hixson - gitara,Steven Parris - wokal,Jonathan Hallett - bass,keyb,Derek Ritchie - perkusja,Michael Seeman -perkusja (od 83r),Paul Darbill -bas (od 83r).
Wydali w okresie 1982r-1983r trzy single dla londyńskiej wytwórni Reggard,obok innego znanego zespołu Hayze Fantayzee.Ich debiutancki singiel "Where's Romeo" to niewiarygodnie łatwo wpadająca w ucho melodia synthpopowa,która została dużym hitem.Zawdzięczał to też niezwykłemu głosowi wokalisty. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Where's Romeo?/See Saw And Sway	CaVa CaVa	09.1982	49[5]	-	Reggard RG 103	[written by Hallett , Hixson , Parris][produced by Tim Friese-Greene]
Brother Bright/The Clown	CaVa CaVa	02.1983	65[3]	-	Reggard RGTP 105	[produced by Tim Friese-Greene]
Burning Boy/Pink Shower	CaVa CaVa	.1983	-	-	Reggard RGT 110	[written by Parris][produced by Tim Friese-Greene]

Athena Cage

Amerykańska wokalistka rhythm'n'bluesowa,producentka i kompozytorka.Urodziła się w Russellville w stanie Kentucky i jest absolwentką uniwersytetu stanowego.Zaczynała swoją karierę śpiewając w chórkach minn. u Amy Grant i Isley Brothers .

Przeniosła się do Atlanty by kontynuować karierę muzyczną.Po przesłuchaniach została wokalistką Kut Klose,dziewczęcej grupy rhythm'n'bluesowej.Razem z nią dorobiła się trzech platynowych albumów w tym dwa nagrane z Keithem Sweatem.
W 2003r Athena Cage zakłada przy swoim uniwersytecie Western Kentucky University,fundację wspomaganą pieniędzmi z jej koncertów.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nobody/In the mood	Keith Sweat feat Athena Cage	10.1996	-	3[35]	Elektra 64 245	[platinum-US][written by Keith Sweat,Athena Cage][produced by Keith Sweat][1[3][31].R&B Chart]
Hey,hey	Athena Cage	07.2001	-	22[14].Hot 100 Singles Sales	Priority 50 205	[produced by Athena Cage, Steve "Supaboy" Rhythm][60[9].R&B Chart]
Butterscotch	Keith Sweat feat Athena Cage	08.2008	-	-	Keia	[92[4].R&B Chart]

Alex Campbell

Ur. w 1923 r. (lub 1928), zm. w 1987 r. Pierwsze szlify jako muzyk Campbell (którego później przezwano "Big Daddy", a w Europie "Le Cowboy d'Ecosse", czyli "kowboj ze Szkocji") zdobywał, grając na ulicach Londynu i Paryża. Choć nie był "technicznie" wyrafinowanym muzykiem folk, śpiewał z wyczuciem zdobytym przez długie lata występów. Znalazł liczne grono naśladowców w całej Europie, a później bardzo dużo występował w Skandynawii i Niemczech. Wielu uważa jego wczesną piosenkę "Been On The Road Too Long" za prawdziwą klasykę. Campbell nagrał podobno ponad 100 albumów. Na Goodbye Booze znalazł się utwór Erica Bogle'a "And The Band Played Waltzing Matilda". Natomiast na płycie No Regrets z 1976 r., której piosenkę tytułową skomponował Tom Rush, znaleźć można również utwór "Old Joe" Alana Taylora.
Campbell znany był z pijaństwa, które przyczyniło się do jego śmierci w 1987 r. Na albumie Alex Campbell And His Friends zagrali Sandy Denny, Cliff Aungier i Johnny Silvo. Niektóre nagrania Campbella wykorzystuje się do nauki gry na gitarze.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Been On The Road So Long/Night Visiting Song	Alex Campbell	.1965	-	-	Transatlantic TRASP 4	[written by Alex Campbell]
Victoria Dines Alone/Pack Up Your Sorrows	Alex Campbell	04.1968	-	-	Saga OPP 2	[written by Paxton]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Alex Campbell and His Friends	Alex Campbell	.1967	-	-	Saga ERO 8021	-
This is Alex Campbell 1	Alex Campbell	.1971	-	-	Ad-Rhythm-Tepee ARPS-1	-
This is Alex Campbell 2	Alex Campbell	.1971	-	-	Ad-Rhythm-Tepee ARPS-2	-
At his best	Alex Campbell	.1972	-	-	Boulevard 4073	-
No regrets	Alex Campbell	.1976	-	-	Look LK LP 6043	-

Al Casey

Al Casey -ur.26.10.1936 r w Long Beach/California.Szybko przeprowadza się do Phoenix w Arizonie,które to miasto stało się stałą siedzibą jego działalności. Będąc członkiem The Sunset Riders miał okazję do spotkania z Lee Hazlewoodem ,wspólnych koncertów i nagrań,minn. "The Fool" lokalnego hitu.Innym towarzyszem nagrań był Duane Eddy podczas studiów tego ostatniego w Coolidge High School.Będąc członkiem jego zespołu Rebels ,nagrał z nim hit "Ramrod" w 1957r.Al Casey mając zaledwie 17 lat stał się już weteranem lokalnej sceny muzycznej w Phoenix.
W 1961 roku pracował z własną grupą Al Casey Combo z którą jeżdził w trasy i pracował podczas sesji nagraniowych w Los Angeles i Phoenix.Z nimi też nagrał swoje największe hity jak "Surfin' hootenanny" i "Cookin".
W 1962 roku podpisuje kontrakt z Stacy Rec i nagrane tam 3 single odnoszą sukcesy na liście przebojów Billboard.
Od początku 1964 roku zaczyna pracę jako muzyk sesyjny pracując minn. z Beach Boys,Eddie Arnoldem i Frankiem Sinatrą.Pod koniec lat 60-tych otwiera własny sklep muzyczny w Hollywood i pracuje jako członek grupy muzycznej podczas TV show Deana Martina.W 1983 roku wraca do Arizony;gdzie nadal poświęca się grze na instrumencie[gitara] i pracy jako nauczyciel gry na tym instrumencie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Cookin' / Hot Foot	Al Casey Combo	04.1962	-	92[2]	Stacy 925	[written by Al Casey, Brad Bauder, Bob Taylor][produced by Al Casey]
Jivin' Around / Doin' The Shotish	Al Casey Combo	07.1962	-	71[6]	Stacy 936	[written by J. Dolphin, E. Freeman, J. Gray ][22[3].R&B Chart]
Surfin' Hootenanny / Easy Pickin'	AL CASEY WITH THE K-C-ETTES	07.1963	-	48[8]	Stacy 962	[written by Lee Hazlewood][produced by Lee Hazlewood]
Guitars, Guitars, Guitars /Surfin' Blues - Part 1	AL CASEY WITH THE K-C-ETTES	10.1963	-	116[2]	Stacy 964	[written by Lee Hazlewood]

Pierre Bachelet

Pierre Bachelet (ur. 25 maja 1944 w Paryżu, zm. 15 lutego 2005 w Suresnes) - francuski piosenkarz, twórca tekstów i kompozytor.
Dzieciństwo spędził w Calais, co zaważyło na późniejszym sentymencie jakim darzył północną Francję, który stanowił inspirację jego wielkiego przeboju "Les Corons" (1982). Piosenka ta wykorzystywana jest jako motyw przewodni hymnu kibiców zespołu RC Lens.
Ukończył studia w szkole filmowej. Następnie udał się do Brazylii, by zrobić film dokumentalny, Bahia meu Amor. Zaczął swoją karierę w reklamie, gdzie spotkał się kilku realizatorów, z którymi następnie pracował. Pracuje przy ścieżce dźwiękowej serialu Dim Dam Dom. Pisał muzykę do reklam i filmów dokumentalnych dla swoich przyjaciół i znajomych.Największym sukcesem w tej dziedzinie był soundtrack do filmu erotycznego Emmanuelle Justa Jaeckina,który sprzedał się w ilości 1.4mln egzemplarzy.
Pierre Bachelet nagrał swój pierwszy utwór w 1974 roku: Emmanuelle w języku angielskim i francuskim. Następnie w 1975 roku dla Atlantic swój pierwszy album.Musi czekać do 1980 roku, aby odnieść sukces u słuchaczy swoim drugim albumem: Elle est d’ailleurs. Tytułowy utwór wydany na singlu rozszedł się w 1.5mln nakładzie. Album także wyznacza początek długiej współpracy z autorem tekstów Jean-Pierre Langiem.Trzeci album Les Corons wydany w 1982 roku,opisujący pracę i życie górników stał się ogromnym sukcesem.Jest to pierwszy rok wielkich sukcesów: występuje w paryskiej Olympii razem z komikiem Patrickiem Sebastienem,a następnie koncertuje we francuskojęzycznej części Europy.
Na początku lat 90-tych, wydaje album live i pierwszą retrospektywę jego najlepszych piosenek, ale także nowy album, na którym śpiewa piosenkę "Flo" w duecie z żeglarzem Florence Arthaud.Koncertuje w Quebec, gdzie cieszył się dużym powodzeniem . W 1995 roku wydał album z piosenkami o tym mieście, do którego teksty zostały napisane z pisarzem Yannem Queffélecem. Pierre Bachelet był autorem muzyki do wielu francuskich filmów, m.in.: Historia O (1975), Slalomu niespecjalnego (1979) Emmanuelle 5 (1986), Zemsty Emmanuelle (1992), Magicznych perfum Emmanuelle (1992), Magii Emmanuelle (1992).
Największy, światowy rozgłos zyskała jego piosenka napisana do filmu Emmanuelle z 1974. Temat przewodni oraz utwór Emmanuelle w lustrze ze ścieżki dźwiękowej tego filmu zostały wykorzystane jako sample na singlu Lily Allen Littlest Things, wydanym w grudniu 2006.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Emmanuelle/Emmanuelle en Thailande	Pierre Bachelet	09.1974	16[15]	-	-	-	-	-	-	37	Barclay 620.077	[written by Hervé Roy,Pierre Bachelet]
L'Atlantique/ La connerie	Pierre Bachelet & Véronique Jannot	07.1976	16[15]	-	-	-	-	-	-	-	Sirocco / Discodis 48.018	[written by Pierre Bachelet]
Baby Bye Bye/ Histoire de coeur	Pierre Bachelet	09.1977	17[11]	-	-	-	-	-	-	B:14	Sirocco / Polydor 2097 405	[written by Pierre Bachelet - M. Camison / Pierre Bachelet ]
Elle Est D'ailleurs/Carnaval	Pierre Bachelet	03.1981	2[38]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2056 883	[written by J.Pierre Lang / Pierre Bachelet ]
Les Corons/Nos jours heureux	Pierre Bachelet	06.1982	3[35]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2056 954	[written by J-Pierre Lang - Pierre Bachelet ]
Ecris-Moi /Sans Amour	Pierre Bachelet	10.1982	2[42]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2056 981	[written by J-Pierre Lang - Pierre Bachelet]
Souvenez-Vous/Donne-moi la main	Pierre Bachelet	02.1983	46[14]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 810 887-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Quitte-Moi/On s’aimera, on s’aimera	Pierre Bachelet	09.1983	18[15]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 815 284-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Embrasse-La/Des nouvelles de vous	Pierre Bachelet	09.1983	7[24]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 817 407-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Mais L'aventure/Prends ton courage	Pierre Bachelet	06.1984	20[27]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 881 051-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Marionnettiste/Coeur de goeland	Pierre Bachelet	06.1986	7[20]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 40133	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
En L'an 2001/La chanson de Presley	Pierre Bachelet	11.1986	3[28]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 40389	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Quand L'enfant Viendra/Mais chez elle	Pierre Bachelet	10.1986	71[7]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 40987	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Vingt Ans/Tout se ressemble, rien n’est pareil	Pierre Bachelet	09.1987	16[24]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 41541	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Partis Avant D'avoir Tout Dit	Pierre Bachelet	06.1988	77[3]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
C'est Pour Elle/L’argument du sédicteur	Pierre Bachelet	10.1988	48[12]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 42181	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Tu Es La`/Tu es la` au rendez-vous (en public)	Pierre Bachelet	04.1989	79[9]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 42735	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
L'homme En Blanc/On s’reverra	Pierre Bachelet	11.1989	11[22]	-	-	-	-	-	-	-	Avrep PB4 331-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Pleure Pas Boulou/ J’les oublierai pas	Pierre Bachelet	03.1990	36[18]	-	-	-	-	-	-	-	Avrep PB 43467	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Flo/Quelque part… C’est toujours ailleurs	Pierre Bachelet & Florence Arthaud	09.1990	20[20]	-	-	-	-	-	-	-	Avrep PB 43739	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
La Terre Est Basse	Pierre Bachelet	02.1991	84[1]	-	-	-	-	-	-	-	BMG PB 44251	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Yéyé Les Tambours	Pierre Bachelet	03.1991	53[10]	-	-	-	-	-	-	-	BMG PB 44251	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Le Déversoir/Théo je t’écris	Pierre Bachelet	06.1991	58[5]	-	-	-	-	-	-	-	BMG PB 44585	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
La Ville Ainsi Soit-il	Pierre Bachelet	11.1996	26[2]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Romantic Lover (B.O.F.)	Pierre Bachelet	06.1978	3[4]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Elle Est D'ailleurs	Pierre Bachelet	07.1981	10[40]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2473.115	-
Ecris-Moi / Les Corons	Pierre Bachelet	06.1982	4[101]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2393 312	-
Mais L'aventure	Pierre Bachelet	08.1983	10[48]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Un Soir... Une Sce`ne / Olympia 82	Pierre Bachelet	06.1983	13[48]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 813.078	-
Marionnettiste	Pierre Bachelet	06.1985	9[18]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Pierre Bachelet (20 Ans)	Pierre Bachelet	03.1986	6[29]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Quelque Part, C'est Toujours Ailleurs	Pierre Bachelet	12.1989	13[56]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
La Sce`ne	Pierre Bachelet	11.1991	49[4]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
10 Ans	Pierre Bachelet	04.1992	4[6]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Les Lolas	Pierre Bachelet	12.1992	26[8]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
La Ville Ainsi Soit-Il	Pierre Bachelet	11.1996	41[1]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Le Meilleur De Bachelet	Pierre Bachelet	03.1998	1[4][41]	81[3]	-	-	-	-	-	-	RCA 82876 88002 2	-
Un Homme Simple	Pierre Bachelet	01.1999	70[1]	-	-	-	-	-	-	-	Mikado 74321 62979 2	-
L'essentiel	Pierre Bachelet	06.2001	129[1]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Une Autre Lumie`re	Pierre Bachelet	11.2001	78[6]	-	-	-	-	-	-	-	Vogue 74321 89370 2	-
Bachelet Chante Brel : Tu Ne Nous Quittes Pas	Pierre Bachelet	11.2003	143[2]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Les corons / Un homme simple	Pierre Bachelet	10.2005	187[1]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Essaye	Pierre Bachelet	11.2008	32[21]	-	-	-	-	-	-	-	SBME 88697399522	-

Pit Baccardi

Pit Baccardi (ur. 1978r, Kamerun). Pochodzący z Kamerunu raper, na stałe związany z francuską sceną. Artysta był wychowywany przez babkę (matka umarła tuż po jego narodzinach), w wieku 12 lat wraz ze swoim bratem osiedlił się we Francji.Jako nastolatek, zamieszany w drobne kradzieże i inne przestępstwa, postanowił rzucić szkołę i zająć się na poważnie rapowaniem.
W 1996 roku poznał   Oxmo Puccino i innych artystów legendarnej wytwórni Time Bomb. Ci, widząc potencjał młodego Pita, wcielili go w szeregi labelu. Ekipa Time Bomb Commando, którą współtworzyli też   Hi Fi, Jedi,   Lunatic i Oxmo Puccino, szybko zyskała miano jednej z najciekawszych grup na francuskiej scenie, co Pit Baccardi potwierdził na producenckim albumie didżeja   Kheopsa   - „Sad Hill”.
Niestety w roku 1997 z wytwórni odeszli Lunatic i Hi Fi, co oznaczało rozpad grupy, Baccardi jednak nie załamał się.i następnie, wspólnie z poznanymi na jednym z koncertów Kameruńczykami (Patou i Stephan), otworzył nowy label - Premiere Classe. Dwójka nowych współpracowników zapoznała rapera z członkami grupy  Neg’Marrons - Ben J i Jacky, którzy przyjęli go w szeregi ekipy Secteur A (należeli do niej m.in.   Arsenik,   Doc Gyneco,  Passi,  Stomy Bugsy).
Nowe więzi zaowocowały rozpoczęciem solowej kariery i wydaniem w roku 1999 debiutanckiego albumu „Pit Baccardi”; na którym gościnnie pojawili się m.in. Arsenik, Doc Gyneco, IAM,   Kery James i -  Rohff. Album zdobył świetne recenzje, podobnie jak kompilacja „Les Sessions Premiere Classe Vol.1”, na której Baccardi pojawił się aż w trzech utworach (w tym dwóch singlowych) w doborowym towarzystwie   Akhenaton, Arsenik, Mystik, Neg’Marrons, Rohff.
Sukces artystyczny nagrań zaowocował zdobyciem wyróżnienia magazynu „Groove”, który uznał Pita za największe odkrycie 1999 roku. Debiutancki album artysty otrzymał wkrótce tytuł „Złotej Płyty”. Rok później Baccardi powrócił z EP-ką - „Ghetto Ambianceur”. W tytułowym utworze towarzyszył mu Joe - amerykańska gwiazda R&B, a wśród innych gości znaleźli się m.in. Jacky i  L’Skadrille. Co ciekawe, materiał promowany był aż siedmioma teledyskami, co budzi podziw, zważywszy że całość zawierała tylko dziewięć utworów.
 Na kolejny solowy album „Les Poids Des Maux” trzeba było czekać kolejne dwa lata, w  czasie których Pit Baccardi pojawił się m.in. na soundtracku do filmu „Old School” (2000) i drugiej części kompilacji „Premiere Classe”,we wspólnym kawałku z Rim.K . Po premierze „Les Poids Des Maux” przyszedł czas na kolejne featuringi, m.in. na ścieżce dźwiękowej do filmu „Taxi 3” (reż. Gerard  Krawczyk, 2003), a także na podsumowanie dotychczasowej kariery Baccardiego. Wzięli się za nie francuscy didżeje Lord Issa i DJ Poska. wydając mixtape’y „Pit Au Mic" i „Pit Baccardi - ; Classic Mixtape,” na których znalazły się zarówno utwory dobrze już wszystkim znane, jak i kilka premierowych.
 Potencjał Pita Baccardi wciąż nie gaśnie, świadczą o tym kolejne udane utwory i kolaboracje, jak chociażby „Criminel Son” z producenckiego albumu Medeline - „lllicte Projet” czy  wspólne utwory Pita z jego podopiecznymi z grupy Marginal Sosa i młodszym bratem - Dosseh.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Si Loin De Toi	Pit Baccardi	12.1999	30[24]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Pit Baccardi, Matrix, Atman]
Enfants Du Ghetto	Pit Baccardi & Jacky Brown	11.2002	83[5]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Pit Baccardi	Pit Baccardi	07.1999	14[14]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Le poids des maux	Pit Baccardi	10.2002	55[4]	-	-	-	-	-	-	-	-	-

Baby G

Baby G jest wokalistą reggae urodzonym w Schoelcher na Martynice . W wieku dziesięciu lat śpiewa regularnie w swoim kościele parafialnym w Tivoli.
Bierze udział w sesjach nagraniowych i zaczyna nagrywać pod pseudonimem Baby G. na Martynice.
Jego nagranie trafiło na kompilację "Dancehall Party" wyprodukowaną przez Dona Miguela. Rejestruje album Children of Africa dla wytwórni Hibiscus .
W 1995 roku spełnia się jejo marzenie i udaje się na Jamajkę. Trafia tam do Mixing Lab i spotkyka sławnego Fatta Marshalla Linforda,z którym pracuje nad swoją debiutancką płytą: "Hileaf" . Następnie próbuje przygody we Francji, wstepuje do Dub Collective Action i uczestniczy w projekcie Plus de coeur égal soleil Pierpoljaka w 2000 roku.Dla wytwórni HIM wydaje drugi album w 2002 roku.
W 2006 r., Baby G dołączył do grupy Black Legned Brown i śpiewa kilka utworów na albumie Ebony, z Asher Sinjahman i Kalabasha King (Big Famili).

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Reggae Night Fiva

BABY G

06.2004

70[8]

-

-

-

-

-

-

-

-

[written by Amir Bayyan,Jean-Marie Comper,Jean-Baptiste Saudray,Liz Jackson]

Babet

Élizabeth Maistre znana lepiej jako Babete,to muzyk i wokalistka francuska urodzona  4 września 1977r w Istres  na co dzień gra na skrzypcach w rockowej grupie Dionysos.
 Wstąpiła do grupy Dionysos w 1997 roku w czasie nagrywania ich drugiego albumu. Uczestniczy w grupie jako skrzypek i wokalistka (banjo, kastaniety i klawisze). Na pierwszych występach z grupą,   nosiła nazwisko Élisabet Ferrer.
 Oprócz tego od 2007 roku prowadzi solową działalność.Pierwszy album który nagrała solo nosił tytuł  Drôle d'oiseau. Jej najnowszy krążek, drugi sygnowany własnym nazwiskiem, "Piano Monstre", na rynku ukaże się 27 września 2010r.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Drôle D'oiseau	Babet	03.2007	107[7]	-	-	-	-	-	-	-	V2 5306376	-
Piano monstre	Babet	10.2010	38[6]	-	-	-	-	-	-	-	-	-

Romina Power & Al Bano

Romina Francesca Power (ur. 2 października 1951 w Los Angeles) – włoska piosenkarka i aktorka.
Romina Power jest najstarszą córką pary hollywoodzkich aktorów: Tyrone'a Powera i jego drugiej żony Lindy Christian. Po rozwodzie rodziców Romina i jej siostra Taryn zamieszkały razem z matką, z którą dużo podróżowały, jednak najwięcej czasu spędzały w Hiszpanii i we Włoszech. Do szkoły Romina uczęszczała jednak w Wielkiej Brytanii. W wieku 14 lat zaczęła grać w filmach, głównie włoskojęzycznych. Pierwszym z nich był Menage all'italiana.
W roku 1967 na planie filmowym produkcji Nel Sole poznała Al Bano Carrisiego, który już wówczas był uznanym piosenkarzem. Ich związek budził duże wątpliwości, tak wśród obu rodzin, jak i szerszego otoczenia, z powodu drastycznych różnic klasowych w pochodzeniu członków pary (wychowana w holywoodzkim luksusie Romina i pochodzący z ubogiej wiejskiej rodziny Al Bano). W lipcu 1970 roku będąc w 5 miesiącu ciąży Romina wyszła za mąż za Al Bano Carrisiego, któremu urodziła czworo dzieci: Ylenia (ur. 1970, zaginiona w 1994 w Nowym Orleanie), Yari (ur. 1973), Cristel (ur. 1985), Romina (ur. 1987).
W 1969 roku Romina wydała swój pierwszy solowy album, w 1975 ukazała się pierwsza płyta nagrana w duecie z Al Bano. Razem z mężem dwukrotnie brała udział w konkursie Eurowizji w 1976 i 1985 roku. Przełom w karierze duetu nastąpił w 1982 roku za sprawą utworu Felicita`, będącego zarazem ich największym przebojem. W 1984 roku wielką popularnością cieszył się utwór Ci Sara, z którym para wygrała festiwal w San Remo, a rok później Magic Oh magic, który zajął 7 miejsce na konkursie Eurowizji 1985. W roku 1986 duet podpisał lukratywny kontrakt z wytwórnią WEA, którego owocem był album Sempre sempre, z tytułowym przebojem.
W 1987 roku ukazał się album Liberta, a piosenka o tym tytule ponownie zawędrowała na szczyty list przebojów. W 1991 roku para po raz kolejny wystąpiła na festiwalu w San Remo z udanym utworem Oggi Sposi. W 1995 roku ukazał się ostatni wspólny album duetu Emozionale, a pod koniec 1996 roku wydano jeszcze składankę zawierającą trzy nowe utwory (publikowana w RFN jako Angora Zugabe).
W 1999 roku, po kilku latach małżeńskich nieporozumień w związku ze sprawą tajemniczego zaginięcia w USA najstarszej córki Ylenii (styczeń 1994), Romina rozwiodła się z Al Bano. W 1999 i 2000 roku była prezenterką telewizyjnego show Per Tutta La Vita. Wydała też kilka książek m.in. poświęconą Ylenii powieść Ho Sognato Don Chisciotte (2000). Od 2000 roku regularnie wystawia swoje prace malarskie w ramach autorskich cykli m.in. The power of color (2003), Indian Power 2004, Power's Flowers 2007. W 2001 roku zadebiutowała jako aktorka teatralna w sztuce I Monologhi Della Vagina. W roku 2005 wzięła udział we włoskim programie Ballando con le Stelle, którego polskim odpowiednikiem jest Taniec z gwiazdami. W roku 2005 wyreżyserowała film na kanwie własnej powieści Upaya. Od czasu rozstania z Al Bano niewiele wiadomo o jej życiu prywatnym, wyjąwszy olbrzymie roszczenia finansowe, jakie sądownie kieruje pod adresem byłego męża.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Storia di due innamorati	Romina Power & Al Bano	.1970	-	-	-	-	-	-	-	7	-	[written by Carrisi,A - Mariano,D - Pallavicini,V]
Dialogo	Romina Power & Al Bano	.1975	-	-	-	-	-	-	-	7	-	[written by Carrisi,A - Power,R]
Dialogo	Romina Power & Al Bano	.1975	-	-	-	-	-	-	-	7	-	[written by Carrisi,A - Power,R]
T’aimer encore une fois-We’ll live it all again (T’aimer encore une fois version italienne)	Romina Power & Al Bano	04.1976	2[23]	-	-	-	-	-	-	-	Carrere 49.188	[written by A. Carrisis - Romina Power / Claude Carre`re - V. Buggy]
Des nuits entie`res-Sognando Copacabana	Romina Power & Al Bano	11.1976	3[19]	-	-	-	-	-	-	-	Carrere 49.237	[written by Carrisis - Romina Power / Claude Carre`re - Jean Schmitt]
Enlacés sur le sable-Na na na	Romina Power & Al Bano	08.1977	19[17]	-	-	-	-	-	-	-	Carrere 49.287	[written by Carrisis - Claude Carre`re - Vline Buggy]
Sharazan-Prima notte d’amore	Romina Power & Al Bano	12.1981	-	1[4][12]	7[31]	-	15[5]	-	-	2	Carrere 49.909	[written by Al Bano Carrisi,Romina Power,Stefano Dammico,Ciro Dammicco]
Felicita-Arrivederci a Bahia	Romina Power & Al Bano	03.1982	10[30]	3[7]	6[40]	-	18[6]	9[26]	-	1	Carrere 49.915	[written by C. Minellono - G. De Stefani - D. Farina]
Tu, soltanto tu (Mi hai fatto innamorare)-Parigi e’ bella com’e’	Romina Power & Al Bano	02.1983	40[21]	5[7]	16[21]	-	-	16[6]	-	15	Carrere 13.072	[written by Minellono - D. Farina - Hofman]
Che Angelo Sei	Romina Power & Al Bano	03.1983	-	-	35[7]	-	-	-	-	-	Baby 006-65 053	[written by Cristiano Minellono,Al Bano Carrisi,Romina Power]
Ci sara-Quando un amore se ne va	Romina Power & Al Bano	03.1984	-	7[8]	51[11]	-	-	13[4]	-	2	Carrere 13.431	[written by Dario Farina - M. Hofmann - C. Minellono]
Canzone Blu	Romina Power & Al Bano	11.1984	-	-	57[7]	-	-	-	-	-	Baby 106 907	[written by Cristiano Minellono,Dario Farina]
Sempre sempre	Romina Power & Al Bano	12.1986	-	-	33[19]	-	-	3[18]	-	-	WEA 248 611-7	[written by Vito Pallavicini,Claude Lemesle,Michel Gouty,Michel Carré]
Nostalgia canaglia	Romina Power & Al Bano	.1987	-	-	-	-	-	-	-	10	WEA 248 452-7	[written by Carrisi,A - Mercurio - Molco - Pallavicini,V - Power,R]
Liberta`!	Romina Power & Al Bano	07.1988	-	-	-	-	36[11]	-	-	-	WEA 248 179-7	[written by Vito Pallavicini,Romina Power,Springbock,Joachim Horn-Bernges,Willy Molco]
Fragile	Romina Power & Al Bano	10.1988	-	-	-	-	76[4]	-	-	-	WEA 247 645-7	[written by Christian Heilburg,Joachim Horn-Bernges]
Makassar	Romina Power & Al Bano	06.1988	-	-	-	-	-	20[4]	-	-	WEA 248 058-7	[written by Al Bano Carrisi,Romina Power,Al Camarro,Joachim Horn-Bernges]
Donna per amore	Romina Power & Al Bano	04.1990	-	-	-	-	52[5]	21[11]	-	-	WEA 9031-71198-7	[written by Al Bano Carrisi,Romina Power,Joachim Horn-Bernges]
Oggi sposi	Romina Power & Al Bano	.1991	-	-	-	-	-	-	-	10	-	[written by Salvatore Pasquale,Giuseppe Andreetto]
Vincerai	Romina Power & Al Bano	01.1992	-	-	65[13]	-	-	-	-	-	WEA 9031-75622-7	[written by Al Bano Carrisi,Romina Power,Al Camarro]
Domani,domani	Romina Power & Al Bano	04.1993	-	-	72[5]	-	-	-	-	-	WEA 4509-91830-7	[written by Rainer Pietsch,Bernd Meinunger,Al Bano Carrisi,Romina Power]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Best Of	Romina Power & Al Bano	07.1982	23[32]	-	-	-	-	-	-	-	-
Amore mio	Romina Power & Al Bano	04.1983	-	-	-	-	-	6[8]	-	-	K-tel TG 1433
Sempre sempre	Romina Power & Al Bano	02.1987	-	-	-	-	-	3[18]	-	-	WEA 242 081-1
Liberta`!	Romina Power & Al Bano	01.1988	-	-	-	-	-	10[4]	-	-	WEA 2292-42200-2
Fragile	Romina Power & Al Bano	03.1989	-	-	-	-	-	28[2]	-	-	WEA 2292-44892-2
Fotografia di un momento	Romina Power & Al Bano	04.1990	-	-	-	-	53[10]	10[12]	-	-	WEA 9031-71208-2
Vincerai - Ihre grössten Erfolge	Romina Power & Al Bano	01.1992	-	-	24[15]	-	-	27[12]	-	-	WEA 9031-75661-2
Notte e giorno	Romina Power & Al Bano	05.1993	-	-	58[9]	-	-	31[6]	-	-	WEA 4509-92157-2
Emozionale	Romina Power & Al Bano	05.1995	-	-	62[6]	-	-	13[8]	-	-	WEA 0630-10406-2
Amore mio	Romina Power & Al Bano	04.1983	-	-	-	-	-	3[18]	-	-	K-tel TG 1433
Amore mio	Romina Power & Al Bano	04.1983	-	-	-	-	-	3[18]	-	-	K-tel TG 1433

Rodney P.

Legendarny brytyjski raper Rodney P. obecny na scenie od połowy lat 80. Występował wówczas pod pseudonimem Roddy Rock i należał do pionierskiego londyńskiego kolektywu London Posse. Grupa zdobyła kontrakt płytowy po supportowaniu na dwóch brytyjskich trasach grupy Big Audio Dynamite, założonej przez Micka Jonesa z osławionego punkowego składu The Clash.

Po wydaniu kilku singli i albumu z London Posse czołowy raper grupy zajął się solową karierą. Rodney Panton szybko zdobył kultowy status na Wyspach, głównie dzięki wyjątkowo częstym koncertom i wydawanym podziemnie singlom. Reputację rapera wzmocniły również liczne gościnne występy w utworach innych wykonawców. Przez kilkanaście lat Rodney pojawił się na niezliczonej ilości singli i płyt, współpracując zarówno z najważniejszymi postaciami brytyjskiego hip-hopu ( Blak Twang,Mark B & Blade,Roots Manuva), artystami ze sceny R&B (Brand New Heavies, Omar), jak i postaciami reprezentującymi nurty stricte elektroniczne (MJ Cole, Req, Roni Size). Artysta wystąpił również w utworach zagranicznych gwiazd, jak islandzka piosenkarka Bjórk i amerykański raper - Pharoahe Monch. Po wieloletniej, nieudanej, współpracy z różnymi wytwórniami, raper zdecydował się zało­żyć własny label Riddim Killa Records i w nim wydać właściwe solo. Krążek "The Future" ukazał się w roku 2004. Rodney, słynący z melodyjnego głosu i wcielania do rapu jamajskich wstawek ragga, sporą część ciepło przyjętego materiału wzbogacił właśnie brzmieniami reggae.
Ambasador brytyjskiego hip-hopu, jak określa się rapera, wspólnie z producentem Skitzem prowadzi popularną audycję "Original Fever" na falach 1xtra, hiphopowej stacji BBC.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Trouble	Rodney P.	10.2004	83[2]	-	Riddim Killa Records RKP 06	[Producer - Sea]
I Don't Care (Time To Party)	Rodney P. feat. Maestro	12.2004	127[1]	-	Riddim Killa RKP 07	[Producer - Sea]
The Nice Up	Rodney P. feat. Kymani Marley	03.2005	92[2]	-	Riddim Killa RKP 08	[Producer - Pepper]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The future	Rodney P.	10.2004	180[1]	-	Riddim Killa Records RKP 04 LP

Robert Post

Robert Post (ur. Robert Oien Fylling, 1979, Langevag, Norwegia) jest norweskim wokalistą.Post zdobył dwie nagrody, Best Male Artist i Best Video,norweskiego ekwiwalentu Grammy, Spellemannprisen w 2005 roku za swój debiutancki album. Koncertował także z Aimee Mann, Rufusem Wainwrightem, Ray Lamontagne, Texas, Natalie Imbruglia i Jasonem Mrazem. Post zadebiutował światową premierą swojego debiutanckiego albumu ,który ukazał się w sierpniu 2005 roku.Produkcję albumu nadzorował producent Mike Hedges , i nagrali go przy oryginalnym stole mikserskim EMI używanego przy produkcji Dark Side Of The Moon grupy Pink Floyd.Album zdobył tytuł "Płyta Tygodnia" w BBC Radio 2, podczas gdy single "Got None" i "There's One Thing" trafiły na listy przebojów. Album sprzedał się w 80.000 egzemplarzy na całym świecie.
Występowali na festiwalu twórczości Roberta Redforda "Sundance Film Festival 2006" w Park City, dzieląc scenę z Rufusem Wainwrightem, Imogen Heap i Weepies. Post występował w największych programach muzycznych i talk show w telewizji we Włoszech, Francji i Wielkiej Brytanii, takich jak Taratata,Top of the Pops, Pimp My TV i BBC Breakfast TV.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Got None	Robert Post	09.2005	42[4]	-	Mercury 9872368	[produced by Geir Luedy, Hans Petter Aaserud]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Robert Post	Robert Post	09.2005	79[2]	-	Mercury 9872167	-