Less Than Jake

Less Than Jake to amerykański zespół ska-punkowy z Gainesville na Florydzie,
założony w 1992 roku. W skład grupy wchodzą: Chris DeMakes (gitara, śpiew), Roger Lima (bas, śpiew), Buddy Schaub (puzon), Peter „JR” Wasilewski (saksofon) oraz Matt Yonker (perkusja). 

 Zespół Less Than Jake, założony w 1992 roku jako trio grające power pop z wyraźnymi wpływami punka, stopniowo ewoluował w stronę punkowej grupy inspirowanej muzyką ska, wyróżniającej się poczuciem humoru i zamiłowaniem do cukierków Pez. Szczyt komercyjnego sukcesu osiągnęli w 2003 roku dzięki piątemu albumowi studyjnemu *Anthem*, który przez 12 tygodni utrzymywał się na liście Billboard 200. W 2008 roku założyli własną wytwórnię Sleep It Off Records, nakładem której wydali szereg albumów długogrających i EP-ek, zanim nawiązali współpracę z Fat Wreck Chords przy okazji premiery płyty *See the Light* (2013), która również trafiła na listy przebojów Billboardu.  

Kontynuując nurt odrodzenia ska trzeciej fali, w którego kreowaniu mieli swój udział, w 2020 roku zespół wydał swój ósmy album - *Silver Linings*. Pierwszy skład grupy, która uformowała się w Gainesville na Florydzie, tworzyli: wokalista i gitarzysta Chris Demakes, basista Shaun oraz perkusista i autor tekstów Vinnie Fiorello. Shaun przeszedł jednak do roli technicznego zespołu, a jego miejsce zajął basista Roger Manganelli, który nauczył się gry na tym instrumencie specjalnie po to, by dołączyć do grupy. W latach 1993-1994 do zespołu dołączyła pierwsza instrumentalistka sekcji dętej, Jessica Mills, a wkrótce po niej puzonista Buddy Schaub. Tuż przed pierwszą trasą koncertową Schaub wyjechał jednak do Europy z przyjaciółmi, więc podczas jego nieobecności na koncertach zastępował go saksofonista Derron Nuhfer.  

Mając na koncie kilka singli na płytach 7-calowych, zespół Less Than Jake zadebiutował w 1994 roku albumem *Pezcore*, wydanym nakładem wytwórni Dill Records. Następnie ukazały się płyty *Losers, Kings & Things We Don't Understand* oraz *Greased* (wydane przez No Idea), a grupa podpisała kontrakt z dużą wytwórnią Capitol, by w 1996 roku wydać w niej album *Losing Streak*. Płyta wypełniona była charakterystycznymi dla zespołu, szybkimi i pełnymi ironii hymnami w stylu ska-punk, przynosząc takie uwielbiane przez fanów utwory jak „Johnny Quest Thinks We're Sellouts” czy „Jen Doesn't Like Me Anymore”. 

Po ukończeniu prac nad albumem z zespołu odeszła Jessica, by poświęcić się pracy nauczycielskiej, a jej miejsce zajął puzonista Pete (wcześniej grający w grupie Slapstick). Mniej więcej w tym samym czasie Fiorello wraz z przyjacielem Johnem Janickiem założył własną wytwórnię płytową - Fueled by Ramen. W 1998 roku ukazał się album *Hello Rockview*, z którego pochodził utwór „History of a Boring Town” - przebój grany w rozgłośniach akademickich. Jesienią 2000 roku zespół wydał płytę *Borders & Boundaries* nakładem Fat Wreck, a także zapewnił sobie rolę supportu podczas północnoamerykańskiej trasy koncertowej Bon Jovi. 

 Po nagraniu albumu z zespołu odszedł Nuhfer (który później dołączył do grupy Gunmoll), a jego miejsce zajął Pete Wasilewski - instrumentalista sekcji dętej, wcześniej związany ze Spring Heel Jack. Aby uniknąć pomyłek wynikających z posiadania dwóch muzyków o imieniu Pete, drugiego z nich nazwano JR; przydomek ten pozostał w użyciu nawet po tym, jak pierwszy Pete zdecydował się odejść z zespołu krótko po trasie Warped Tour w 2001 roku. Na przestrzeni lat Less Than Jake wydali tak wiele singli (na płytach 7-calowych) i limitowanych edycji winylowych, że trudno było się w nich połapać; dlatego muzycy zebrali swoje ulubione utwory na jednym krążku, wydając w 2002 roku *Goodbye Blue and White* - album nazwany na cześć ich pierwszego vana koncertowego.

 W 2003 roku, nakładem wytwórni Sire, ukazała się płyta *Anthem*, a rok później wydano *B Is for B-Sides* -zbiór utworów, które nie trafiły na ostateczną wersję *Anthem*. Miesiąc później ukazało się retrospektywne wydawnictwo DVD zatytułowane *People's History of Less Than Jake*. W kwietniu 2006 roku zespół wydał EP-kę *Absolution for Idiots and Addicts*, a zaledwie miesiąc później - kolejny album długogrający, *In with the Out Crowd*. Ten ostatni, utrzymany w bardziej wygładzonym, popowym stylu, spotkał się z mieszanym odbiorem fanów. W 2007 roku grupa Less Than Jake ogłosiła rozstanie z wytwórnią Warner Bros.; rok później muzycy założyli własny label Sleep It Off i wydali *GNV FLA* - album luźno nawiązujący do ich rodzinnego miasta (i jemu dedykowany). 

Ich dziewiąta płyta, *See the Light*, ukazała się jesienią 2013 roku. Zamiłowanie do formatu EP zaowocowało wydaniem w 2017 roku siedmioutworowego materiału *Sound the Alarm*, który stanowił debiut zespołu w barwach wytwórni Pure Noise Records. Trzy lata później grupa powróciła z ósmym albumem długogrającym, zatytułowanym *Silver Linings*. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
All My Best Friends Are Metalheads	Less Than Jake	08.2000	51[2]	-	Golf CDSHOLE 027	[written by Vinnie Fiorello, Roger Lima, Chris Demakes][produced by Howard Benson]
Gainesville Rock City	Less Than Jake	09.2001	57[2]	-	Golf CDSHOLE 048	-
She's Gonna Break Soon	Less Than Jake	05.2003	39[2]	-	Sire W 606	[produced by Rob Cavallo]
The Science of Selling Yourself Short	Less Than Jake	09.2003	78[1]	-	Sire W 621	[written by Holly Knight,Less Than Jake][produced by Rob Cavallo]
Overrated (Everything Is)/A Still Life Franchise	Less Than Jake	05.2006	61[1]	-	Sire W 713	[written by Holly Knight,Less Than Jake][produced by Howard Benson]
The Rest of My Life/Don't Fall Asleep On The Subway	Less Than Jake	09.2006	77[1]	-	Sire W 735	[written by Less Than Jake][produced by Howard Benson]
P.S. Shock the World	Less Than Jake	11.2006	96[1]	-	Sire W 752	[written by Less Than Jake][produced by Howard Benson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hello Rockview/Losing Streak	Less Than Jake	08.2000	89[1]	80[3]	Golf CDHOLE 025	[produced by Michael Rosen,Less Than Jake,Craig Aaronson]
Borders & Boundaries	Less Than Jake	11.2000	99[1]	103[1]	Golf CDHOLE 035	[produced by Steve Kravac]
Anthem	Less Than Jake	05.2003	37[2]	45[12]	Sire 9362484852	[produced by Rob Cavallo]
B Is for B-sides	Less Than Jake	08.2004	-	157[1]	Sire 48 788 [US]	[produced by Less Than Jake, Rob Cavallo]
In with the Out Crowd	Less Than Jake	06.2006	55[1]	78[2]	Sire 9362499842	[produced by Howard Benson]
GNV FLA	Less Than Jake	07.2008	171[1]	61[2]	Cooking Vinyl COOKCD 467	[produced by Matt Allison, Roger Lima]
See the Light	Less Than Jake	11.2013	-	154[1]	Fat Wreck Chords 916 [US]	[produced by Matt Allison, Roger Lima]
Sound the Alarm	Less Than Jake	02.2017	-	114[1]	Pure Noise PNE 1972	[produced by Roger Lima ,Less Than Jake]

Dead 60s

The Dead 60s to angielski zespół ska punkowy z Liverpoolu. Brzmienie zespołu to mieszanka punk rocka, ska, dubu i reggae. Czerpali inspiracje od takich artystów jak King Tubby, Jackie Mittoo, Gang of Four i A Sure Ratio.  

 Matt McManamon i Charlie Turner poznali się w szkole dla chłopców Merchant Taylor's School for Boys w Crosby w Liverpoolu i jako nastolatkowie założyli zespół Rest Home. Po zmianie nazwy na Pinhole wydali składającą się z czterech utworów EP-kę „122 Duke Street”, której nazwa wzięła się od adresu baru The Pit w Liverpoolu, gdzie zespół zagrał wiele swoich pierwszych koncertów. Ben Gordon i Bryan Johnson dołączyli następnie do Pinhole w 2000 roku. Pinhole wydał drugą EP-kę „Breaking Hearts & Windows” dla Thrill City Records w 2001 r. oraz singiel „So Over You” / „Morning Rain” dla Too Nice Records w 2002 r. 

Nagrali sesję z Johnem Peelem w Maida Vale Studios w dniu 27 stycznia 2002 r., który został wyemitowany 7 lutego. Nagrane utwory to „Is This The End”, „I'm So Bored of the USA”, „City Living” i „Addicted To You”. Singiel zespołu „So Over You” osiągnął 8. miejsce na liście John Peel Festive Fifty w 2002 roku. Pinhole intensywnie koncertował w całej Wielkiej Brytanii, wspierając artystów, w tym Green Day i The Hives. Jednak w 2003 roku zespół ogłosił na swojej stronie internetowej, że się rozpadł. 

 Kilka miesięcy później zespół powrócił pod nazwą „The Dead 60s”. Podpisali kontrakt z Deltasonic Records, ówczesną siedzibą The Coral, The Zutons i The Basement. Zaczęli intensywnie koncertować po Wielkiej Brytanii, wspierając takich artystów jak Morrissey, Kasabian, The Thrills, The Music, The Coral, The Zutons, The Bees i Supergrass. The Dead 60s wydali swój debiutancki album w USA 31 maja 2005 i w Wielkiej Brytanii 26 września 2005. Został nagrany w Ranch Studios i Parr St Studios. Album został wyprodukowany przez Central Nervous System i zremiksowany przez Mike'a Hedgesa. Zespół koncertował w całej Europie, Japonii i USA, promując płytę. W Stanach Zjednoczonych koncertowali w ramach Vans Warped Tour, a także wspierając takich artystów jak Garbage, The Bravery i Social Distortion. Zagrali także na rachunku festiwalu Lollapalooza i KROQ Weenie Roast.  

Zespół odniósł sukces w USA, gdzie ich piosenka „Riot Radio” stała się trzecią najczęściej dodawaną piosenką w Alternative Radio, po White Stripes i Coldplay. Otwarcie The Other Stage w Glastonbury było zaplanowane na 24 czerwca 2005 roku, ale zanim rozpoczął się ich występ, w scenę uderzył piorun i ich występ został odwołany. Zespół kontynuował trasę koncertową w latach 2005 i 2006, grając na różnych festiwalach w USA, Wielkiej Brytanii, Europie i Japonii. The Dead 60s przenieśli się do Nowego Jorku w 2007 roku, aby nagrać swój drugi album, Time To Take Sides. Album został nagrany w Avatar Studios i SeeSquaredStudios. Został wyprodukowany przez Davida Kahne i zaprojektowany przez Joe Barresi. 

 1 września 2007 r. The Dead 60s wystąpili przed około 30 000 ludźmi w Ward Park w Bangor w Irlandii Północnej na koncercie, którego główną gwiazdą był Snow Patrol. Inne zespoły to Kowalski, Simple Kid, Ash i We Are Scientific. W październiku 2007 roku firma Trojan Records wydała składankę zatytułowaną Riot Radio Broadcast, złożoną przez zespół Dead 60s i zawierającą piętnaście ich ulubionych utworów ze skarbców Trojan Records. Wystąpili artyści: Horace Andy, The Upsetters, Tapper Zukie, The Reggaeites i Lloyd Robinson. 15 listopada 2007r Terry Hall dołączył do zespołu podczas bisu na koncercie subkulturowym Freda Perry'ego w 100 Club w Londynie. Wykonywane przez nich utwory to covery „ Police on My Back ” zespołu The Equals i „ Friday Night, Saturday Morning ” zespołu The Specials. Hall śpiewał główne wokale w obu utworach.  

W listopadzie 2007 roku wypuszczono na rynek limitowaną edycję kurtki Fred Perry Harrington z lat 60-tych. Zaprojektowana przy wsparciu zespołu, kurtka była odwróconą kurtką Harrington dostępną w dwóch wzorach: Cornish Tartan i Stuart Tartan. Wyprodukowano tylko 500 egzemplarzy każdego projektu. Każda kurtka miała indywidualny numer i była opatrzona metką na karku Dead 60s. Zespół wydał komunikat prasowy w dniu 8 lutego 2008 roku, w którym ogłosił rozstanie.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Riot Radio/No Good Town	Dead 60s	10.2004	30[2]	-	Deltasonic DLT 025	[written by The Dead 60s][produced by Central Nervous System]
The Last Resort/Lawnmower Dub	Dead 60s	04.2005	24[6]	-	Deltasonic DLT 032	[written by The Dead 60s][produced by Central Nervous System]
Loaded Gun/Control This Dub	Dead 60s	06.2005	28[4]	-	Deltasonic DLT 037	[written by The Dead 60s][produced by Central Nervous System]
Riot Radio/New Town Disaster	Dead 60s	09.2005	30[8]	-	Deltasonic DLT 041	[written by The Dead 60s][produced by Central Nervous System]
Ghostfaced Killer	Dead 60s	12.2005	25[5]	-	Deltasonic DLT 1042	[written by The Dead 60s][produced by Central Nervous System]
Stand Up	Dead 60s	09.2007	54[1]	-	Deltasonic DLT 2067	[written by The Dead 60s][produced by David Kahne]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Dead 60s	Dead 60s	10.2005	23[12]	-	Deltasonic DLTCDLE 038	[produced by Central Nervous System]

Mest

Zaczęło się od tego że dwóch kuzynów Matt David Lovato i Tony Lovato mieszkali niedaleko siebie w Blue Island, (Illinois) Chicago. Kiedy zaczynali razem grać mieli tylko 7 lat. Pożyczali wtedy instrumenty od ojca Tony'ego - Tony gitarę, a Matt bas. Mest uformował się w 1995 roku. Ważną datą dla Mest był rok 1997, kiedy to Tony spotkał Johny'ego Feldmann'a po koncercie Goldfinger'a w Chicago.
Po tym spotkaniu Tony utrzymywał z nim kontakt. W tym też roku z grupy odszedł brat Tony'ego - Steve. W trzech grali aż do stycznia 1998 roku, kiedy Tony stwierdził, że potrzebny jest drugi gitarzysta, do grupy przyjęto nowego członka Jeremiah'a Rangel'a. Już w pełnym składzie w lutym 1998 roku rozpoczęto pracę nad pierwszym debiutanckim albumem "Mo Money, Mo 40'z". Płyta wydana została w kwietniu 1998 roku. Krótko po opuszczeniu studia Tony znowu skontaktował się z Feldmann'em, który zapytał go, czy Mest mógłby w kwietniu otwierać House of Blues. Oczywiście się zgodził. Po koncercie Johny poprosił grupę o przesłanie nowego dema. Kiedy je otrzymał, po odsłuchaniu dwóch piosenek zaprosił ich do podpisania kontraktu.
I tak, w 2000 roku wydali płytę "Wasting Time".
W 2008 roku zespół wznowił działalność, ruszając w trasę "One Night Stand U.S." wraz z: Quietdrive, Automatic Loveletter, Rookie of the Year i ISM.
Steve Lovato dołączył do nich na czas trasy koncertowej.

 Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Jaded (These Years)	Mest feat. Benji Madden	03.2004	90[2]	-	Maverick W 637CD	[written by Benji Madden,John Feldmann,Tony Lovato][produced by John Feldmann,Young MC]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mest	Mest	06.2003	-	64[10]	Maverick 48 456	[produced by John Feldmann,Young MC]
Photographs	Mest	11.2005	-	116[1]	Maverick 49 421	[produced by John Feldmann]

G

M

T

Detect languageAfrikaansAlbanianArabicArmenianAzerbaijaniBasqueBelarusianBengaliBosnianBulgarianCatalanCebuanoChichewaChinese (Simplified)Chinese (Traditional)CroatianCzechDanishDutchEnglishEsperantoEstonianFilipinoFinnishFrenchGalicianGeorgianGermanGreekGujaratiHaitian CreoleHausaHebrewHindiHmongHungarianIcelandicIgboIndonesianIrishItalianJapaneseJavaneseKannadaKazakhKhmerKoreanLaoLatinLatvianLithuanianMacedonianMalagasyMalayMalayalamMalteseMaoriMarathiMongolianMyanmar (Burmese)NepaliNorwegianPersianPolishPortuguesePunjabiRomanianRussianSerbianSesothoSinhalaSlovakSlovenianSomaliSpanishSundaneseSwahiliSwedishTajikTamilTeluguThaiTurkishUkrainianUrduUzbekVietnameseWelshYiddishYorubaZulu

AfrikaansAlbanianArabicArmenianAzerbaijaniBasqueBelarusianBengaliBosnianBulgarianCatalanCebuanoChichewaChinese (Simplified)Chinese (Traditional)CroatianCzechDanishDutchEnglishEsperantoEstonianFilipinoFinnishFrenchGalicianGeorgianGermanGreekGujaratiHaitian CreoleHausaHebrewHindiHmongHungarianIcelandicIgboIndonesianIrishItalianJapaneseJavaneseKannadaKazakhKhmerKoreanLaoLatinLatvianLithuanianMacedonianMalagasyMalayMalayalamMalteseMaoriMarathiMongolianMyanmar (Burmese)NepaliNorwegianPersianPolishPortuguesePunjabiRomanianRussianSerbianSesothoSinhalaSlovakSlovenianSomaliSpanishSundaneseSwahiliSwedishTajikTamilTeluguThaiTurkishUkrainianUrduUzbekVietnameseWelshYiddishYorubaZulu

Text-to-speech function is limited to 100 characters

Options : History : Help : FeedbackClose