Walker Brothers

W składzie tego pochodzącego z USA tria znaleźli się: Scott Walker (właśc. Noel Scott Engel, ur. 9.01.1944r. w Hamilton w stanie Ohio; USA), John Walker (właśc. John Maus, ur. 12.11.1943 r. w Nowym Jorku, USA) oraz Gary Walker (właśc. Gary Leeds, ur. 3.O9.1944r. w Glendale w Kalifornii, USA). Leeds, były członek The Standells, dostrzegł eks-basistę grupy Routers, Engela, gdy ten występował razem z Mausem w formacji Dalton Brothers. W 1964 r. trio zmieniło nazwę na Walker Brothers i po mało obiecującym początku kariery w rodzinnym kraju, muzycy postanowili przenieść się do Wielkiej Brytanii. 

Po przybyciu na Wyspy w lutym 1965 r. wpadli w ręce menedżera Maurice'a Kinga i podpisali kontrakt z wytwórnią Philips Records. Ich debiutanckie nagranie „Pretty Girls Everywhere", z Mausem w roli wokalisty, przeszło bez echa, lecz śpiewany już przez Engela utwór „Love Her" wszedł w maju 1965 r. do Top 20 brytyjskiej listy przebojów. W tym czasie obowiązki głównego wokalisty formacji powierzono Scottowi, a Maus uzupełniał nagrania perfekcyjnymi harmoniami wokalnymi. Grupa zgrabnie zajęła miejsce opuszczone przez protegowanych Phila Spectora - Righteous Brothers - którzy po początkowych sukcesach nie zdołali utrzymać swej wysokiej pozycji w Wielkiej Brytanii. 

Dorównując rywalom umiejętnościami wokalnymi, The Walkers mogli poszczycić się wyglądem gwiazdorów filmowych i szybko trafili na plakaty rozchwytywane przez nastolatki. Na albumie trio zaprezentowało mieszaninę ballad, standardów soulowych i rytmicznych piosenek pop, jednak na singlach muzycy konsekwentnie umieszczali melodramatyczne utwory, uzupełniane przez Johnny'ego Franza błyskotliwą aranżacją smyczkową. Rolę dyrygenta powierzano najczęściej Ivorowi Raymonde  bądź Regowi Guestowi.
 

Smętna ballada autorstwa Burta Bacharacha i Hala Davida „Make It Easy On Yourself" (amerykański przebój z repertuaru Jerry'ego Butera) zaprowadziła ich na l. miejsce brytyjskiej listy przebojów, podczas gdy podobny w stylu utwór „My Ship Is Coming In" trafił do Top 3. Neurotyczny romantyzm tria osiągnął apogeum w kompozycji Boba Crewe'a i Boba Gaudio „The Sun Ain't Gonna Shine Anymore", w której głęboki baryton Scotta uzupełniała doskonale zrównoważona harmonia wokalna w stylu Four Seasons. Piosenka ta przez miesiąc utrzymywała się na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów i jako druga w karierze zespołu (i ostatnia) trafiła także do amerykańskiej Top 20. W obozie The Walkers dało potem o sobie znać spore napięcie, a odzwierciedleniem panującego nastroju stał się drugi maxi-singel Solo Scott, Solo John (z 1967 r.), którego tytuł doskonale podsumowywał przyszłe zamiary tria.
 

Mimo że w latach 1-965-1967 ich utwory regularnie pojawiały się na listach przebojów, poziom prezentowany przez nagrania The Walkers był już zdecydowanie mniej imponujący. „(Baby) You Don't Have To Tell Me" Pete'a Autella był dość słabą kontynuacją wspaniałego przeboju tria i stał się początkiem jego upadku. Kompozycja Bacharacha i Davida „Another Tear Falls" dotarła jedynie do 12. miejsca zestawień, podczas gdy temat filmowy „Deadlier Than The Male" zdołał wejść zaledwie do Top 30. Nagrywana przez wielu wykonawców kompozycja Berta Bernsa „Stay With Me Baby" zaprezentowała co prawda dobrze znany melodramatyzm, ale nie przyczyniła się do zakończonego sukcesem powrotu tria na szczyty zestawień. 

W tej sytuacji na początku 1967 r. formacja postanowiła zakończyć działalność. Także i pożegnalny singel, „Walking In The Rain", nie zdołał na tyle poruszyć fanów, by wejść do czołówki listy przebojów. Recenzent „New Musical Express" Derek Johnson zauważył ze smutkiem: „Ostatnia propozycja  Walkers daleka jest od wielkości".
Solowe kariery byłych członków The Walkers układały się różnie, ale prawdziwą niespodzianką było ponowne spotkanie zespołu, do którego doszło w 1975 r. Nagrany wtedy album No Regrets prezentował materiał innych autorów i nie okazał się rewelacją, ale stylowa tytułowa kompozycja autorstwa Toma Rusha zaprowadziła grupę prosto do Top 10 po raz pierwszy od czasu wydania „The Sun Ain't Gonna Shine Anymore" przed ponad dziesięciu laty. 

Następny longplay, Lines, przypominał stylem poprzednika, lecz ostatni w karierze formacji, Nite Flights, autorstwa członków zespołu, zaprezentował odważne, eksperymentalne utwory, obdarzone mrocznymi tekstami i bardzo niezwykłymi aranżacjami. Album poniósł komercyjna porażkę, ale jeszcze przed poznaniem wyników sprzedaży Scott, John i Gary postanowili ponownie zająć się karierą solową, która nie przyniosła im jednak spodziewanych sukcesów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love Her/The Seventh Dawn	Walker Brothers	05.1965	20[13]	-	Philips BF 1409	[written by Barry Mann, Cynthia Weil][produced by Nick Venet]
Make It Easy On Yourself/But I Do	Walker Brothers	08.1965	1[1][14]	16[10]	Philips BF 1428	[written by Burt Bacharach, Hal David][produced by Calvin Carter]
My Ship Is Coming In/You're All Around Me	Walker Brothers	12.1965	3[12]	63[5]	Philips BF 1454	[written by Joey Brooks][produced by Ivor Raymonde]
The Sun Ain't Gonna Shine Any More/After The Lights Go Out	Walker Brothers	03.1966	1[4][11]	13[9]	Philips BF 1473	[written by Bob Crewe,Bob Gaudio][produced by Bob Crewe]
(Baby) You Don't Have To Tell Me/My Love Is Growing	Walker Brothers	07.1966	13[8]	-	Philips BF 1497	[written by Pete Antell][produced by Reg Guest]
Another Tear Falls/Saddest Night In The World	Walker Brothers	09.1966	12[8]	-	Philips BF 1514	[written by Burt Bacharach, Hal David][produced by Reg Guest]
Deadlier Than The Male/Archangel	Walker Brothers	12.1966	32[6]	-	Philips BF 1537	[written by Scott Engel, John Franz][produced by Reg Guest]
Stay With Me Baby/Turn Out The Moon	Walker Brothers	02.1967	26[6]	-	Philips BF 1548	[written by Jerry Ragovoy,George David Weiss][produced by Jerry Ragovoy]
Walking In The Rain/Baby Make It The Last Time	Walker Brothers	05.1967	26[6]	-	Philips BF 1576	[written by Barry Mann, Phil Spector, Cynthia Weil][produced by Phil Spector]
No Regrets/Remember Me	Walker Brothers	01.1976	7[9]	-	GTO GT 42	[written by Tom Rush][produced by Scott Walker, Geoff Calver]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Take It Easy with the Walker Brothers	Walker Brothers	12.1965	3[36]	-	Phillips BL 7691	[produced by John Franz, Nick Venet]
Portrait	Walker Brothers	09.1966	3[22]	-	Phillips BL 7732	[produced by John Franz]
Images	Walker Brothers	03.1967	6[15]	-	Phillips BL 7770	[produced by John Franz]
The Walker Brothers' Story	Walker Brothers	09.1967	9[19]	-	Philips DBL 002	[produced by John Franz]
No Regrets	Walker Brothers	02.1976	49[3]	-	GTO GTLP 007	[produced by Scott Walker, Geoff Calver]
No Regrets – The Best of Scott Walker and The Walker Brothers 1965–1976	Walker Brothers	01.1992	4[14]	-	Fontana 5108312	[produced by John Franz, Nick Venet]
The Sun Ain't Gonna Shine Anymore – The Best of Scott Walker and The Walker Brothers	Walker Brothers	05.2006	24[4]	-	Mercury 9839598	-

Junior Walker & The All Stars

Jr Walker to pseudonim sceniczny saxofonisty Autry De Walta II urodzonego 14.06. 1942 roku w Blytheville/Arkansas.Będąc jeszcze nastolatkiem założył swoje pierwsze instrumentalne combo,Jumping Jack w składzie:
Jr Walker-sax

Joe Neil-piano[zastąpiony przez Freda Pattona]
Paul Smith-dr i przyjął swój sceniczny przydomek.
Póżniej gra w innych lokalnych jazzowych grupach takich jak:Billy Stix Nicks and The Rhythm Rockers,do tej grupy dołączył najpierw jako wokalista a następnie gitarzysta Willie Woods.To był trzon zespołu "Jr Walker All Stars" W 1961r podpisał kontrakt z wytwórnią Moonglow na całą serię utworów instrumentalnych w których wiodącą rolę odgrywał oczywiście saxofon.W 1964 roku przechodzi do Motown,gdzie szlifował swój styl będący mieszanką rhytm' n' bluesa i soul rodem z Detroit,polegający na charakterystycznych powtarzanych riffach saxofonowych i wokale oparte na schemacie pytanie-odpowiedż.
Spółka autorsko-kompozytorska Holland-Dozier-Holland zachęciła go do nagrywania instrumentalnych wersji swoich hitów.
Pod koniec lat 60-tych nagrywa bardziej liryczne utwory,a po 1972 traci popularność i nagrywa tylko sporadycznie,minn.album "Hot shot" ,który był ukłonem w stronę disco,czy "Blow the house down" [1983]po jego powrocie do Motown z wytwórni Whitfield Rec.Wystąpił gościnnie w utworze Foreigner "Urgent".

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shotgun/Hot Cha	Jr Walker & The All Stars	02.1965	-	4[14]	Soul 35008	[written by Autry DeWalt a.k.a. Junior Walker][produced by Berry Gordy, Lawrence Horn,Berry Gordy Jr.][1[4][17].R&B Chart]
Do the boomerang/Tune Up	Jr Walker & The All Stars	06.1965	-	36[7]	Soul 35012	[written by Henry Cosby,Autry deWalt,Willie Woods][produced by Henry Crosby,Lawrence Horn,William "Mickey" Stevenson,Berry Gordy Jr.][10[9].R&B Chart]
Shake and fingerpop/Cleo's Back	Jr Walker & The All Stars	07.1965	-	29[8]	Soul 35013	[written by Autry deWalt,Willie J. Woods,Lawrence Thomas Horn][produced by Lawrence Horn,Berry Gordy Jr.,Lawrence Thomas Horn][7[13].R&B Chart]
Cleo' s back/Shake And Finger Pop	Jr Walker & The All Stars	10.1965		43[8]	Soul 35013	[written by Willie J. Woods][produced by Lawrence Horn,Berry Gordy Jr.][7[14].R&B Chart]
Cleo' s mood/Baby You Know You Ain't Right	Jr Walker & The All Stars	01.1966	-	50[6]	Soul 35017	[written by Harvey Fuqua,Autry deWalt,Willie Woods,Willie J. Woods][produced by Harvey Fuqua,Lawrence Horn,Berry Gordy Jr.][14[7].R&B Chart]
[I' m a] Road runner/Shoot Your Shot	Jr Walker & The All Stars	04.1966	12[12]	20[12]	Soul 35015	[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][produced by Lamont Dozier,Brian Holland,Lawrence Horn,Berry Gordy Jr.][4[14].R&B Chart]
How sweet it is/Nothing But Soul	Jr Walker & The All Stars	07.1966	22[6]	18[11]	Soul 35024	[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][produced by Harvey Fuqua,Johnny Bristol][3[14].R&B Chart]
Money (That's What I Want) Part 1/Money (That's What I Want) Part 2	Jr Walker & The All Stars	11.1966	-	52[6]	Soul 35026	[written by Janie Bradford, Berry Gordy Jr.][produced by Lawrence Horn,Berry Gordy Jr.][35[4].R&B Chart]
Pucker up buttercup/Anyway You Wannta	Jr Walker & The All Stars	02.1967	-	31[8]	Soul 35030	[written by Harvey Fuqua,Johnny Bristol,Danny Coggins][produced by Harvey Fuqua,Johnny Bristol][11[8].R&B Chart]
Shoot your shot/Ain't That The Truth	Jr Walker & The All Stars	07.1967	-	44[7]	Soul 35036	[written by Lawrence Horn,Autry deWalt,James Graves][produced by Berry Gordy,Lawrence Horn,Berry Gordy Jr.][33[3].R&B Chart]
Come see about me/ Sweet Soul	Jr Walker & The All Stars	11.1967	-	24[11]	Soul 35041	[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][produced by Lamont Dozier,Brian Holland][8[12].R&B Chart]
Hip city.Part 2./ Hip City (Part 1)	Jr Walker & The All Stars	08.1968	-	31[11]	Soul 35048	[written by Janie Bradford,Autry deWalt][produced by Autry deWalt][7[12].R&B Chart]
Home cookin'/Mutiny	Jr Walker & The All Stars	01.1969	-	42[6]	Soul 35055	[written by Henry Cosby,Eddie Willis,Melvin Moy][produced by Henry Cosby][19[5].R&B Chart]
What does it take to win your love/Brainwasher (Part 1)	Jr Walker & The All Stars	05.1969	13[12]	4[16]	Soul 35062	[written by Harvey Fuqua,Johnny Bristol, Vernon Bullock][produced by Harvey Fuqua,Johnny Bristol][1[2][16].R&B Chart]
These eyes/ I've Got To Find A Way To Win Maria Back	Jr Walker & The All Stars	10.1969	-	16[13]	Soul 35067	[written by Randy Bachman, Burton Cummings][produced by Johnny Bristol][3[12].R&B Chart]
Gotta hold on to this feeling/Clinging To The Thought That She's Coming Back	Jr Walker & The All Stars	02.1970		21[10]	Soul 35070	[written by Johnny Bristol,Joe Hinton,Pamela Sawyer][produced by Johnny Bristol][2[16].R&B Chart]
Do you see my love [For you growing]/Groove And Move	Jr Walker & The All Stars	07.1970	-	32[10]	Soul 35073	[written by Jackey Beavers,Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][3[12].R&B Chart]
Holly holy/Carry Your Own Load	Jr Walker & The All Stars	12.1970	-	A:75[5];B:117[3]	Soul 35081	[written by Neil Diamond][produced by Johnny Bristol][33[4].R&B Chart]
Take me girl,i' m ready/Right On Brothers And Sisters	Jr Walker & The All Stars	08.1971	16[9]	50[9]	Soul 35084	[written by Pam Sawyer,Johnny Bristol,La Verne Ware][produced by Johnny Bristol][18[9].R&B Chart]
Way back home	Jr Walker & The All Stars	12.1971	35[2]	52[9]	Soul 35090	[written by Wilton Felder,Johnny Bristol,Gladys Knight][produced by Johnny Bristol][24[10].R&B Chart]
Walk in the night/ I Don't Want To Do Wrong	Jr Walker & The All Stars	04.1972	16[10]	46[12]	Soul 35095	[written by Johnny Bristol,Marilyn McLeod][produced by Johnny Bristol][10[10].R&B Chart]
Groove Thang/Me And My Family	Jr Walker & The All Stars	08.1972	-	-	Soul 35097	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][46[3].R&B Chart]
Gimme That Beat (Part 1)/Gimme That Beat (Part 2)	Jr Walker & The All Stars	02.1973	-	101[4]	Soul 35104	[written by Autry deWalt,Ronald Harville, Arnold Langley,Autrey DeWalt][produced by Autry deWalt][50[2].R&B Chart]
I'm So Glad/Soul Clappin'	Jr Walker	02.1976	-	-	Soul 35116	[written by Brian Holland][produced by Brian Holland,Lawrence Horn][43[8].R&B Chart]
Wishing On A Star/Hole In The Wall	Jr Walker	09.1979	-	-	Whitfield 49052	[written by B. Calvin][produced by Norman Whitfield][89[2].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shotgun	Jr Walker & The All Stars	05.1965	-	108[35]	Soul SS 701	[produced by Berry Gordy Jr., Lawrence Horn]
Soul session	Jr Walker & The All Stars	03.1966	-	130[7]	Soul SS 702	[produced by Harvey Fuqua]
Road runner	Jr Walker & The All Stars	08.1966	-	64[13]	Soul SS 703	[produced by Johnny Bristol, Henry Cosby, Lamont Dozier, Harvey Fuqua, Berry Gordy, Jr., Brian Holland, Lawrence Horn, Mickey Stevenson]
Jr Walker and The All Stars Live	Jr Walker & The All Stars	09.1967	-	119[11]	Soul SS 705	-
Home cookin'	Jr Walker & The All Stars	01.1969	-	172[4]	Soul SS 710	-
Jr Walker and The All Stars' Greatest Hits	Jr Walker & The All Stars	06.1969	-	43[18]	Soul SS 718	-
Gotta hold on to This Feeling	Jr Walker & The All Stars	11.1969	-	92[22]	Soul SS 721	[produced by Johnny Bristol]
A Gassssssssss	Jr Walker & The All Stars	09.1970	-	110[5]	Soul SS 726	[produced by Johnny Bristol]
Rainbow funk	Jr Walker & The All Stars	07.1971	-	91[14]	Soul SS 732L	[produced by Johnny Bristol]
Moody Jr	Jr Walker & The All Stars	12.1971	-	142[16]	Soul SS 733L	[produced by Johnny Bristol]

British Sea Power

Sea Power (do 2021r British Sea Power) to angielski zespół rockowy z Reading, łączący melodyjny gitarowy pop z eksperymentalnymi elementami post-punka, elektroniki i krautrocka. Muzycy Yan Scott Wilkinson (wokal, gitara), Martin Noble (gitara, klawisze), Neil Hamilton Wilkinson (bas, wokal, gitara), Matthew Wood (perkusja), Abi Fry (skrzypce, klawisze) i Phil Sumner (klawisze, gitara ).) pochodzą z Cumbrii, Yorkshire, Ealing i Shropshire. Zespół przez długi czas mieszkał i pracował w Brighton. Dziś muzycy mieszkają w East Sussex i na szkockiej wyspie Skye. 

 Zespół znany jest ze spartańskich okładek, które schematycznie przedstawiają naturalne obiekty, takie jak niedźwiedzie, oraz z ekstrawaganckich występów scenicznych. W pierwszych latach dekoracją sceniczną były naturalne rekwizyty oraz niejednoznaczne stalowe hełmy. Zespół, znany również pod skrótem BSP, pozostawał pod wpływem m.in. New Order/Joy Division, Manic Street Preachers, New Model Army i Echo & the Bunnymen i dlatego często muzycznie klasyfikowany jest jako tzw. post-punk. Podobnie jak Joy Division, British Sea Power bawi się faszystowskimi symbolami.

  Wczesny singiel Remember Me znajdował się na brytyjskich listach przebojów, ale jako zespół koncepcyjny większość sprzedaży dokonywana jest na rynku albumów, ponieważ od debiutu The Decline of British Sea Power (2003) wszystkie albumy trafiały na oficjalne brytyjskie listy sprzedaży. Dotychczasowym albumem sześcioosobowego zespołu, który odniósł największy sukces, był „Do You Like Rock Music?” z 2008 roku, który osiągnął 10. miejsce w brytyjskiej dziesiątce najlepszych płyt. Oprócz czterech dotychczasowych albumów studyjnych, British Sea Power wydało w 2009 roku ścieżkę dźwiękową do filmu, co jest cechą szczególną. Jest to nowa wersja filmu dokumentalnego Man of Aran (niemiecki tytuł: The Men of Aran). 

Amerykanin Robert J. Flaherty nakręcił to w 1934 roku na irlandzkich wyspach Aran u zachodniego wybrzeża Irlandii. Został teraz wydany w formie DVD, zawierającej płytę CD ze ścieżką dźwiękową. Muzycy z British Sea Power dowiedzieli się o filmie podczas tournee po Irlandii. Filmowi, który był prezentowany na Festiwalu Filmowym w Edynburgu podczas koncertów na żywo, teraz towarzyszy eksperymentalny gitarowy pop. Wewnętrzna okładka płyty CD ze ścieżką dźwiękową wydanej przez Rough Trade Records zawiera cytat gitarzysty Martina Noble’a: „Stworzyliśmy tę ścieżkę dźwiękową, ponieważ spodobała nam się romantyczna wizja ludzi żyjących na krawędzi istnienia. Chciałbym myśleć, że mógłbym to zrobić, ale wiem, że nigdy tego nie zrobię. Płyta CD ze ścieżką dźwiękową osiągnęła liczbę 68 na oficjalnych brytyjskich listach sprzedaży. Pod koniec 2010 roku nakładem Rough Trade ukazała się EP-ka Zeus, a na początku 2011 roku ukazał się piąty album Valhalla Dancehall.  

Po tym albumie zespół zaczął także odradzać własną wytwórnię Golden Chariot. Pierwszy singiel Fear of Drowning został wydany w tej wytwórni w 2001 roku. Od 2011 roku British Sea Power regularnie wydaje nowe EP-ki z remiksami i wersjami alternatywnymi w tej wytwórni, a także dystrybuowane są tutaj EP-ki z nagraniami na żywo z ich własnego szpitalnego klubu w Brighton. 1 kwietnia 2013 roku zespół wydał album Machineries of Joy nakładem Rough Trade. Longplay gromadzi dziesięć utworów, które były prezentowane rok wcześniej podczas własnych wieczorów klubowych oraz w wersjach demo na powiązanych EP-kach. W sierpniu 2021 roku zespół ogłosił, że będzie używać nazwy Sea Power wyłącznie ze względów politycznych. Na oficjalnej stronie członkowie zespołu wyjaśniają zmianę nazwy w następujący sposób: „Teraz, 20 lat później, zmieniamy nazwę. W ostatnim czasie na świecie nasilił się pewien rodzaj nacjonalizmu- izolacjonistyczny, antagonistyczny nacjonalizm, z którym nie chcemy ryzykować, że zostaniemy pomyleni. Stało się jasne, że nazwa British Sea Power może zostać błędnie odczytana, szczególnie jeśli ktoś nie zna zespołu ani jego nagrań. Zawsze mieliśmy podejście internacjonalistyczne, co zostało jasno wyrażone w piosenkach takich jak Waving Flags, hymnie na rzecz paneuropejskiego idealizmu. Zawsze chcieliśmy być zespołem internacjonalistycznym, ale może posiadanie w nazwie konkretnego państwa narodowego nie było najmądrzejszym sposobem, aby to zademonstrować. „Teraz, 20 lat później, zmieniamy nazwę. 

Siódmy album studyjny Everything Was Forever ukazał się w lutym 2022 roku. W 2011 roku nakładem wytwórni Rough Trade ukazała się powieść „Do It for Your Mum” opowiadająca o historii zespołu. Autorem tej pracy jest Roy Wilkinson. Brat założycieli zespołu Yana Scotta Wilkinsona i Neila Hamiltona Wilkinsona jest znany w Anglii jako autor i dziennikarz, przez wiele lat pisał dla magazynów i gazet codziennych, takich jak The Independent, The Guardian i Q. Roy Wilkinson był menadżerem .

  Po muzyce do filmu dokumentalnego Man of Aran, który spotkał się z uznaniem krytyki i publiczności, zespół kontynuował twórczość na polu muzyki filmowej. W styczniu 2013 roku ukazało się DVD z filmem dokumentalnym From the Sea to the Land Beyond w reżyserii Penny Woolcock. Ten dokument o nadmorskim krajobrazie Wysp Brytyjskich wykorzystuje materiał filmowy ze 100 lat z archiwum Brytyjskiego Instytutu Filmowego (BFI). Podobnie jak w przypadku Człowieka z Aranu, cała ścieżka dźwiękowa do tych zdjęć pochodzi od British Sea Power. W grudniu 2013 roku ścieżka dźwiękowa do From the Sea to the Land Beyond została wydana na płycie CD i DVD przez wytwórnię Rough Trade. Zespół skomponował także muzykę do filmu dokumentalnego Happiness, który ukazał się w 2013 roku, a także do albumu ze ścieżką dźwiękową w 2014 roku. W 2019 roku zespół stworzył ścieżkę dźwiękową do gry wideo Disco Elysium, która w 2021 roku ukazała się także na CD i LP.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Remember Me? /A Lovely Day Tomorrow	British Sea Power	12.2001	114[2]	-	Rough Trade TRADES CD 032	[written by Martin Noble, Jan Scott Wilkinson, Neil Hamilton Wilkinson, Matthew Wood][produced by Mads Bjerke]
The lonely/The Spirit Of St. Louis	British Sea Power	04.2002	76[2]	-	Rough Trade TRADES CD 048	[written by Martin Noble, Jan Scott Wilkinson, Neil Hamilton Wilkinson, Matthew Wood][produced by Mads Bjerke]
Childhood memories/Favours In The Beetroot Fields	British Sea Power	11.2002	90[1]	-	Rough Trade TRADES CD 069	[written by Martin Noble, Jan Scott Wilkinson, Neil Hamilton Wilkinson, Matthew Wood][produced by Mads Bjerke]
Carrion/Apologies To Insect Life	British Sea Power	06.2003	36[2]	-	Rough Trade TRADES CD 092	[written by Martin Noble, Jan Scott Wilkinson, Neil Hamilton Wilkinson, Matthew Wood][produced by Mads Bjerke]
Remember Me? /Salty Water	British Sea Power	10.2003	30[2]	-	Rough Trade TraDES CD 125	[written by Martin Noble, Jan Scott Wilkinson, Neil Hamilton Wilkinson, Matthew Wood][produced by Mads Bjerke]
It Ended On An Oily Stage	British Sea Power	04.2005	18[3]	-	Rough Trade RTRADS 220	[written by Martin Noble, Jan Scott Wilkinson, Neil Hamilton Wilkinson, Matthew Wood][produced by Mads Bjerke]
Please Stand Up	British Sea Power	06.2005	34[2]	-	Rough Trade RTRADS 242	[written by Martin Noble, Jan Wilkinson][produced by Graham Sutton]
Waving Flags	British Sea Power	01.2008	31[2]	-	Rough Trade RTRADS 416	[written by Martin Noble, Jan Scott Wilkinson, Neil Hamilton Wilkinson, Matthew Wood][produced by BSP & Graham Sutton]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The decline of British Sea Power	British Sea Power	06.2003	54[3]	-	Rough Trade RTRADE 090	[silver-UK]
Open Season	British Sea Power	04.2005	13[5]	-	Rough Trade RTRADE 220	[silver-UK][produced by Mads Bjerke / Graham Sutton]
Do You Like Rock Music?	British Sea Power	01.2008	10[5]	-	Rough Trade RTRADCD 300	[silver-UK][produced by BSP & Graham Sutton]
Man of Aran	British Sea Power	05.2009	68[1]	-	Rough Trade RTRADCD 499	-
Valhalla Dancehall	British Sea Power	01.2011	22[2]	-	Rough Trade RTRADCD 549	[produced by BSP & Graham Sutton]
Machineries of Joy	British Sea Power	04.2013	19[3]	-	Rough Trade RTRADCD 666	-
Sea of Brass	British Sea Power	10.2015	139	-	Golden Chariot GCR 15	[produced by BSP & Graham Sutton]
Let the Dancers Inherit the Party	British Sea Power	04.2017	21[2]	-	Golden Chariot GCR 17CD	-
Everything Was Forever	British Sea Power	03.2022	4[1]	-	Golden Chariot GCR 020CD	[produced by Graham Sutton]

Broadcast

"The Noise Made By People" to najpiękniejsza retro-futurystyczna płyta od czasu "Moon Safari" Air, natomiast jej zbiorowy autor - brytyjska grupa Broadcast - to poważny kandydat do postmodernistyczno-popowej korony, która wciąż jest w posiadaniu formacji Stereolab. Ale jeszcze tylko przez chwilę...
 

Paradoksalnie, to właśnie dzięki Stereolab świat usłyszał o zespole wokalistki Trish Keenan i jej kolegów. W 1996 roku po wydaniu debiutanckiego siedmiocalowego singla "Accidentals / We've Got Time" nakładem praktycznie nieznanej oficyny Wurlitzer Jukebox, zespół Broadcast trafił pod skrzydła Duophonic Superstar 45s - firmy płytowej wyżej wymienionych, dla której nagrał dwie EP-ki: "Living Rooms" i "The Book Lovers". Niezłe recenzje w prasie oraz wspólne koncerty ze Stereolab zwróciły uwagę publiczności na Brytyjczyków z Birmingham, zmęczonych britpopową hegemonią oraz house'ową rutyną, zapatrzonych w przeszłość, jednak odważnie wybiegających w przyszłość.
"W czasach, gdy Broadcast powstawał, brit pop był na topie" - zwierza się grający na klawiszach Richard "Roj" Stevens - "Nasza frustracja zrodziła się z poczucia niezadowolenia z powodu otaczającej nas muzyki, oraz pragnienia stworzenia czegoś stymulującego". "Chcieliśmy stworzyć taką muzykę, jakiej nie moglibyśmy znaleźć nigdzie indziej" - dodaje.
 

Rzeczywiście muzyka Broadcast brzmi oryginalnie i niezwykle, scalając elektroniczną awangardę z klasyczną i bardzo ładną popową melodyką, staroświecką rytmiką walczyka, produkcyjnym szlifem rodem z "Pet Sounds" The Beach Boys, filmowymi kompozycjami Ennio Morricone oraz celuloidowym dramatyzmem Johna Barry'ego. Przede wszystkim jednak nagrania Broadcast to wielki ukłon w stronę twórczości grupy The United States Of America działającej w latach 60. i zestawiającej rockową psychodelię z prymitywną elektroniką. "Wykorzystywali mnóstwo dziwnych elektronicznych odgłosów - mówi Trish - ale wpisywali je w ramy popowej piosenki. I robili to w bardzo spójny sposób".
 

Ze względu na mnogość elementów składowych, niezwykle pojemna twórczość Brytyjczyków pozostawia słuchaczowi spore pole do popisu w kwestii interpretacji. "Byliśmy już porównywani do The Smith, Stereolab, a nawet Joy Division" - narzeka Keenan. "Po pewnym czasie chce ci się od tego rzygać". "Ci, co słuchają muzyki tanecznej, nazywają nas zespołem rockowym, natomiast ci, którzy słuchają rocka...cóż, naprawdę nie wiem, jak nas określają".
Do twórczości Broadcast najlepiej podchodzić zapominając o swej muzycznej wiedzy i wynikających z niej porównaniach. To przede wszystkim piękne, romantyczne i bajkowe brzmienia, nad którymi unosi się łagodny, zniewalający głos Trish, przemawiający do słuchacza dużo bardziej dobitnie niźli rockowe wrzaski. Potwierdza to jego właścicielka. "Nie mogę ścierpieć piskliwych wokalistek typu Alanis Morrisette czy Janis Joplin, dlatego właśnie śpiewam w tak osobliwy sposób. Nie trzeba podnosić głosu, by być usłyszanym".
 

O Broadcast bardzo szybko usłyszała słynna elektroniczna wytwórnia Warp, która podpisała kontrakt z zespołem i w 1997 roku opublikowała kompilację pierwszych trzech singli grupy ochrzczoną tytułem "Work And Non Work". Warp doskonale zdawał sobie sprawę, że to zbiór prawdziwych dźwiękowych brylantów, ale jeszcze nieoszlifowanych. Dlatego też nie pospieszał swych nowych podopiecznych, pozostawiając im dowolność i spokój podczas nagrywania pełnoprawnego debiutanckiego albumu pt. "The Noise Made By People", który ukazał się w marcu bieżącego roku. Broadcast, niedoświadczeni w pracy studyjnej, szukali pomocy u wielu producentów (m.in. u Toma Jenkinsona, mistrza drill'n'bassowego fusion nagrywającego jako Squarepusher). Niezadowoleni z wyników współpracy i wielu nieporozumień postanowili całą płytę nagrać sami. "Gdy przebywasz w gronie bliskich przyjaciół, rozwijasz swój własny język, w którym jest wiele miejsca na niedopowiedzenia - twierdzi Trish -gdy pojawia się ktoś z zewnątrz, wówczas spędzasz mnóstwo czasu na wyjaśnianiu wielu rzeczy".
 

Efekt jest znakomity. Dużo bardziej przekonujący, organiczny i spójny niż krążek "Work And Non Work", na którym poszczególne elementy sąsiadowały ze sobą, nie zawsze ze sobą współgrając. Na "The Noise Made By People" wszystko jest ze sobą ściśle powiązane i szczegółowo dopracowane. Muzyka, na przemian niewinna to znów mroczniejsza, emanuje rozbrajającym pięknem oraz nieokreślonym mistycyzmem - nie tylko dźwiękowym, ale również lirycznym. Niczym w singlowym "Papercuts" zamkniętym w cudzym pamiętniku, który z wypiekami na twarzy przeglądamy, czytamy i wreszcie chłoniemy każde zapisane w nim słowo. I już nie chcemy się z nim rozstawać, zatracając się w zupełnie nowym, fascynującym świecie.
 

Broadcast to tylko część prężnej eksperymentalnej sceny w Birmingham, proponującej obecnie najciekawszą muzykę na Wyspach. Plone, Pram, Novak to kolejne bardzo ciekawe grupy, na które warto zwrócić uwagę. Wszystkie wzajemnie się wspomagają, dopingują i, jak mówi Trish, "przez cały czas toczą walkę z apatią". 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The book lover EP.	Broadcast	12.1996	150[1]	-	Duophonic 45 16	[written by James E. Cargill,Patricia Ann Keenan,Richard B. Stevens]
Echo' s answer	Broadcast	11.1999	154[1]	-	Warp WAP 125	[written by Broadcast][produced by Broadcast]
Come on let' s go/Distant Call	Broadcast	06.2000	84[2]	-	Warp WAP 132
America's Boy/Tender Buttons	Broadcast	08.2005	139[1]	-	Warp WAP 193	[written by Broadcast][produced by Broadcast]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Work & non work	Broadcast	06.1997	87[2]	-	Warp WARP 52
The noise made by people	Broadcast	03.2000	79[2]	-	Warp WARP 65	[produced by Broadcast]
Haha Sound	Broadcast	11.2003	130[1]	-	Warp WARPLP 106

Brooklyn Bridge

Brooklyn Bridge- Liderem tej działajacej w latach 60-tych grupy popowej był Johnny Maestro,uprzednio założyciel zespołu Crests.Grupa powstała w 1967r na Long Island na zgliszczach innych rywali lokalnych: Del-Satins,kwartetu wokalnego składającego się z Johnny Maestro,Freda Ferrary, Mike'a Gregorio i Lesa Cauchi i Rhythm Method (gitarzysta Jim Macioce, organistka Carolyn Woods, basista Jim Rosica, trębaczka Shelly Davis, saksofonista Joe Ruvio i perkusista Artie Cantanzarita.
 

Po przyjęciu nazwy Brooklyn Bridge wydają w 1969r swój debiutancki album,na którym znalazł się ich największy hit,kompozycja Jimmy Webba-"Worst that Could Happen".Następne single,"Blessed Is the Rain" i "Your Husband-My Wife" nie powtórzyły sukcesu debiutanckiego nagrania.Ich kolejne albumy The Second Brooklyn Bridge i wydany w 1970r Day Is Done też sprzedawały się kiepsko.
 

Mimo wygaśnięciu ich kontraktu z Buddah w 1972r,nadal występowali na żywo przez całą dekadę lat 70-tych.Zespół reaktywował się w oryginalnym składzie w latach 90-tych.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Worst that could happen/Your Kite,My Kite	Brooklyn Bridge feat Johnny Maestro	12.1968	-	3[12]	Buddah 75	[gold-US][Written by: Jim Webb][Produced by: Wes Farrell]
Blessed is the rain/Welcome me love	Brooklyn Bridge feat Johnny Maestro	03.1969	-	45[6] side B:48[9]	Buddah 95	[Written by: Tony Romeo][Produced by: Wes Farrell]
Your husband-My wife/Everybody' s cookin'	Brooklyn Bridge	07.1969	-	46[8]	Buddah 126	[Written by: T. Wine-I. Levine ][[Produced by: Wes Farrell]
You' ll never walk alone/Minstral sunday	Brooklyn Bridge	10.1969	-	51[6]	Buddah 139	[Written by: R. Rogers, O. Hammerstein][[Produced by: Wes Farrell][z musicalu Carousel]
Free as the wind/He' s not a happy man	Brooklyn Bridge	01.02.1970	-	109[5]	Buddah 162	[Written by: S. Trimachi, S. Kane][[Produced by: Wes Farrell]
Down by the river/Look again	Brooklyn Bridge	07.1970	-	91[2]	Buddah 179	[written by Neil Young][Produced by: Stan Vincent-Mike Duckman]
Day is done/Easy way	Brooklyn Bridge	10.1970	-	98[2]	Buddah 193	[written by Peter Yarrow][Produced by: Stan Vincent]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Brooklyn Bridge	Brooklyn Bridge	03.1969	-	54[30]	Buddah 5034	[Produced by: Wes Farrell]
The second Brooklyn Bridge	Brooklyn Bridge	10.1969	-	145[8]	Buddah 5042	[Produced by: Wes Farrell]
Live at Yankee Stadium	Brooklyn Bridge	10.1969	-	169[4]	T-Neck 3004