środa, 13 września 2023

Mark B. & Blade

 Wybitny emce, uważany za ojca brytyjskiego hip-hopu. Urodził się w armeńskiej części Iranu. Pierwsze kroki na scenie stawiał pod koniec lat 80-tych. Wobec wszechobecnej niechęci wytwórni płytowych do muzyki hiphopowej, zaangażowany twórca zdecydował się w 1989 roku utworzyć własny label 691 Influential.

 

Brak środków finansowych popchnął Blade'a do niecodziennych sposobów dystrybuowania i promowania swoich nagrań. Od początku lat 90-tych sprzedawał single podczas koncertów, na ulicach i stacjach metra. Pierwsze nagrania pioniera cieszyły się sporym powodzeniem w londyńskim podziemiu - za każdym razem kasety i płyty rozchodziły się w kilku tysiącach egzemplarzy.
 

Wraz z wydaniem w 1992 r. EP-ki "Survival Of The Hardest Working" (Przetrwanie Najbardziej Pracowitych) Blade poszerzył kanały dystrybucyjne: umożliwił fanom zamawianie albumu drogą pocztową. Wszystkie te zabiegi nie przyniosły jednak fortuny. W dodatku niemal cały dorobek artysty przepadł w czasie włamania do jego mieszkania. Brakowało pieniędzy na nagranie kolejnego krążka. Blade zaryzykował i poprosił fanów, by dokonywali przedpłat na jego nową płytę. Na apel odpowiedziało ponad 2000 osób.
Podwójny winyl "The Lion Goes From Strength To Strength" ukazał się w 1993 roku i rozszedł w niezależnym obiegu w ponad 12 tysiącach egzemplarzy ugruntowało pozycję Blade'a na lokalnej scenie.
 

W kolejnych latach otwierał w Anglii koncerty amerykańskich gwiazd ( Afrika Bambaataa, Big Daddy Kane, Ultramagnetic MC's) i kontynuował działalność w podziemiu.
Kryzys twórczy nastąpił w roku 1995, po tym jak niemiecki dystrybutor EP-ki "Planned & Executed" nie wypłacił mu zakontraktowanych pieniędzy. Sytuacja materialna zmusiła rapera do podjęcia pracy na farmie kurcząt. Wielkie zmiany zaszły też w życiu rodzinnym - zmarł jego ojciec, ale wkrótce potem na świat przyszedł syn artysty. Blade zapowiedział, że występem na festiwalu UK Fresh Fest 97 kończy karierę.
 

Szczęśliwym trafem o niesamowitych umiejętnościach muzyka dowiedział się niezależny amerykański label Bomb Hip-Hop. Szefowie wytwórni namówili Blade'a do powrotu do studia. Niedługo po premierze EP-ki "Rhyme Bomb" Blade nawiązał współpracę z innym pionierem brytyjskiej sceny, producentem Markiem B, po czym jako duet - Mark B & Blade wydali dwie EP-ki i album "The Unknown" (2000) - jeden z najważniejszych w historii europejskiego rapu. Duet zyskał wielką popularność, jednak nie nagrał drugiej płyty.
 

Korzystając z popularności "The Unknown", artyści zajęli się swoimi solowymi karierami. Na kolejny album fanom ostrego głosu i charakterystycznego akcentu Blade'a przyszło jednak poczekać kilka lat - krążek "The Lion Goes From Strength To Strength" ukazał się dopiero w marcu 2004 r. Tuż po premierze raper wyruszył w tourneś po Europie, w trakcie którego, wspólnie z DJ'em First Rate'em, odwiedził siedem polskich miast.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The UnknownMark B. & Blade02.200149[3]-Wordplay WORDVP 011[produced by Mark B]
Ya Don't See The SignsMark B. & Blade05.200123[8]-Wordplay WORDV 019[produced by Mark B]
Move ... Now / Ya Know We Don't StopMark B. feat. Tommy Evans09.200461[2]-Genuine-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The UnknownMark B. & Blade02.200178[4]-Wordplay WORDLP 012[produced by Mark B]

Marty Balin

Marty Balin (właśc. Martyn Jerel Buchwald; 30.01.1942, Cincinnati, Ohio, Stany Zjednoczone) - voc, g, hca; kompozytor, autor tekstów, producent nagrań. W dzieciństwie objawił duży talent plastyczny - malował, rzeźbił.

 

Od początku lat sześćdziesiątych wykonywał w klubach Los Angeles folkowe ballady w stylu The Kingston Trio i Boba Dylana - z zespołami The Town Criers i The Gateway Singers, ale też solo (w tym czasie nagrał trzy single dla firmy Challenge). W 1965 zafascynowany niezwykłą wersją ballady Mr. Tambourine Man Dylana, nagraną przez The Byrds, postanowił utworzyć podobną formację.
Wyjechał do San Francisco i tam najpierw otworzył z Matthew Katzem klub folkrockowy Matrix (sam go udekorował), a zaraz potem sformował z Paulem Kantnerem grupę The Jefferson Airplane, która w krótkim czasie stała się symbolem hippisowskiego rocka.
 

W przejmujący sposób wykonywał z nią zarówno urokliwe, staroświeckie ballady, jak i utwory pełne rockowej mocy. W 1971 zmęczony sławą porzucił jednak formację i najpierw krótko współpracował z zespołem Hot Tuna, a później, na początku 1972, dołączył do innego - Grootna (wcześniej produkował jego album -"Grootna", Columbia, 1971). W 1973 pozyskał niektórych muzyków Grootny do własnej grupy Bodacious D.F.; nagrał z nią płytę "Bodacious D.F." (RCA, 1974), która jednak przeszła bez echa.
 

Na początku 1975 odnowił na trzy lata współpracę z dawnymi kolegami z The Jefferson Airplane w nowej formacji - The Jefferson Starship. W 1979 razem z Bobem Heymanem stworzył i wyreżyserował w Old Waldorf Theater w San Francisco intrygujący musical Rock lustice, ale jego wersja rozpowszechniona na wideokasetach i płytach nie zdobyła szerszego uznania (treścią był koszmarny sen muzyka rockowego, który stracił popularność).
 

Poprockowe płyty z początku lat osiemdziesiątych ,"Balin" z 1981 i "Lucky" z 1983, przyniosły mu kilka mniejszych i większych przebojów: Hearts, Atlanta Lady [Something About Your Love), What Love Is i Do It For Love.Od 1986 znowu współpracował z dawnymi przyjaciółmi z Jefferson Airplane, najpierw w zespole The KBC Band, później w reaktywowanych kolejno The Jefferson Airplane i The Jefferson Starship. Sporadycznie przypominał się też jako solista, np. albumem "Better Generation" z 1991, zawierającym oprócz premierowych piosenek także nowe wersje przebojów The Jefferson Airplane. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Hearts / FreewayMarty Balin05.1981-8[21]EMI America 8084[written by Jesse Barish][produced by John Hug]
Atlanta Lady [Something About Your Love]/Lydia!Marty Balin09.1981-27[13]EMI America 8093[written by Jesse Barish][produced by John Hug]
What Love Is / Will You ForeverMarty Balin02.1983-63[6]EMI America 8153[written by G. Prestopino, B. Walsh][produced by Val Garay]
Do It For Love/Heart of stoneMarty Balin05.1983-102[6]EMI America 8160[written by Jesse Barish][produced by Val Garay]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
BalinMarty Balin06.1981-35[23]EMI America 17 054[produced by John Hug]
LuckyMarty Balin03.1983-156[6]EMI America 17 088[produced by Val Garay]

Mike Berry

Ur. w 1943 r. w Hackney k. Londynu, Anglia. Piosenkarz pozostający pod wpływem Buddy Holly'ego. Zadebiutował utrzymaną w stylu Holly'ego przeróbką piosenki grupy The Shirelles "Will You Still Love Me Tomorrow?". Jej producentem był Joe Meek, a zarejestrowana została dla wytwórni Decca.
W 1961 r. otarł się o czołową dwudziestkę zestawień brytyjskich nagraną dla HMV Records piosenką "Tribute To Buddy Holly", w której oddawał szczery hołd swemu mistrzowi. Podobno utwór ten zyskał aprobatę nieżyjącego Holly'ego w czasie seansu spirytystycznego! 

W tym i innych wczesnych nagraniach Berry'ego wspomagali The Outlaws, uznana grupa, w której występowali m.in. Ritchie Blackmore (później w Deep Purple) i Chas Hodges (później w Albert Lea Band i Chas And Dave).
 

Największym przebojem Berry'ego była nagrana w 1963 roku piosenka "Don't You Think It's Time", jedna z dwóch jakie umieścił w brytyjskiej Top 10. Jej autorem był Geoff Goddard, a producentem Meek. W USA nagrania Berry'ego przejęła dawna wytwórnia Holly'ego - Coral, ale nie zdołała ich skutecznie wylansować.
 

W latach 70-tych artysta zyskał popularność jako aktor telewizyjny, występując regularnie m.in. w "Worzel Gummidge", największym dziecięcym show. W 1980 r. po 17 latach powrócił na listy brytyjskie standardem "The Sunshine Of Your Smile" nagranym w konwencji "muzyki środka". Producentem tego singla, wydanego w wytwórni Polydor, był dawny kolega Berry'ego - Chas Hodges. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Tribute To Buddy Holly/ What's The MatterMike Berry & The Outlaws10.196124[6]-HMV POP 912[Writer : Geoff Goddard][Producer : Joe Meek]
Don't You Think It's Time/ LonelinessMike Berry & The Outlaws01.19636[12]-HMV POP 1105[Writer : Geoff Goddard / Joe Meek][Producer : Joe Meek]
My Little Baby/ You'll Do It. You'll Fall In LoveMike Berry & The Outlaws04.196334[7]-HMV POP 1142[Writer : Geoff Goddard][Producer : Joe Meek]
The sunshine of your smile/ I'm As Old As Paul McCartneyMike Berry08.19809[12]-Polydor 2059 261[oryginalnie nagrana przez Johna McCormacka w 1916r][Writer :L. Cooke, L. Ray][produced by Chas Hoedeges]
If i could only make you care/One more love storyMike Berry11.198037[9]-Polydor POSP 202[Writer :Dempsey, Schmick][produced by Chas Hoedeges]
Memories/Julie come backMike Berry09.198155[5]-Polydor POSP 287[Writer :Kahn, Van Alstyne][produced by Chas Hoedeges]
EP's
Tribute To Buddy HollyMike Berry & The Outlaws08.196317[4]-HMV POP 912

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The sunshine of your smileMike Berry01.198163[3]-Polydor 2383 592

Troye Sivan

 Troye Sivan Mellet (ur. 5 czerwca 1995r w Johannesburgu) - australijski piosenkarz, autor tekstów i aktor pochodzenia południowoafrykańsko-żydowskiego.


Urodził się w Johannesburgu w Południowej Afryce w rodzinie reprezentującej białą mniejszość żydowską. Jego matka jest wyznawczynią judaizmu. W 1997, z powodu narastającej po upadku apartheidu przestępczości w RPA, rodzina przeniosła się do Perth w Australii. Ma trójkę rodzeństwa: siostrę Sage oraz braci Steele’a i Tyde’a.

Uczęszczał do Carmel School, prywatnej neoortodoksyjnej syjonistycznej szkoły żydowskiej w Perth. Na początku 2009 rozpoczął naukę na odległość.

Zaczął naukę śpiewania w wieku dziewięciu lat. W 2006 rozpoczął karierę muzyczną występem na corocznym telethonie organizowanym przez Channel Seven Perth. Podczas pierwszego dnia koncertowego zaśpiewał piosenkę „Over the Rainbow”, zaś wykonanie to obejrzał m.in. Guy Sebastian, zwycięzca pierwszej edycji programu Australian Idol, który zaproponował mu wspólny występ. Następnego dnia duet zaśpiewał na telethonie utwór „Angels Brought Me Here” będący pierwszym singlem Sebastiana po jego wygranej w Australian Idol.

W 2007 dotarł do ścisłego finału konkursu StarSearch 2007. W tym samym roku wydał swoją debiutancką EP-kę zatytułowaną Dare to Dream oraz rozpoczął karierę aktorską, kiedy to wcielił się w tytułową postać spektaklu Oliver! będącego inscenizacją powieści Oliver Twist wystawianą w Regal Theatre. W lutym 2008 otrzymał rolę Ace’a w krótkometrażowym filmie pt. Betrand the Terrible, a także rolę młodego Jamesa Howletta w filmie X-Men Geneza: Wolverine. Trzynastoletni wówczas aktor wziął udział w przesłuchaniach do filmu z polecenia jednego z hollywoodzkich agentów, który obejrzał jego występ na telethonie.

W lutym 2010 wziął udział w nagraniu youtube’owej wersji charytatywnego singla „We Are the World 25 for Haiti”. Dochód z rozpowszechniania teledysku został przekazany ofiarom trzęsienia ziemi na Haiti. Od początku marca do połowy kwietnia tego samego roku brał udział w nagraniach filmu pt. Spud będącego filmową adaptacją wydanej w 2005 noweli południowoafrykańskiego pisarza Johna van de Ruita o tym samym tytule. Zagrał w nim główną rolę Johna Miltona, za którą otrzymał nominację do Południowo-Afrykańskiej Nagrody Filmowej i Telewizyjnej (ang. South African Film and Television Awards) w kategorii „Najlepszy aktor pierwszoplanowy w filmie”. W czerwcu 2012 wrócił do RPA, gdzie nakręcił drugą część filmu zatytułowaną Spud 2: The Madness Continues, która miała swoją premierę 21 czerwca 2013.

We wrześniu 2012 rozpoczął prowadzenie wideobloga w serwisie YouTube. Według stanu na lipiec 2020, kanał subskrybuje ponad 7,2 miliona internautów, co daje mu dziewiąte miejsce w rankingu najbardziej obserwowanych kanałów w Australii.

Na początku czerwca 2013 podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią EMI Music Australia. 15 sierpnia 2014 wydał swoją drugą EP-kę, zatytułowaną TRXYE, która była promowana przez singiel „Happy Little Pill”. W dniu premiery minialbum zadebiutował na pierwszym miejscu listy najczęściej kupowanych płyt w serwisie iTunes w ponad 55 krajach na świecie. Tydzień po wydaniu płyta zadebiutowała na piątym miejscu notowania Billboard 200, zaś singiel „Happy Little Pill” dotarł do dziesiątego miejsca listy przebojów w Australii, gdzie zdobył także status złotej płyty za sprzedaż w ponad 35 tys. egzemplarzy.

W 2014 zdobył statuetkę Teen Choice Awards w kategorii „Współpraca w sieci” za wideo nagrane z innym popularnym twórcą, Tylerem Oakleyem. Na początku września 2015 wydał swój trzeci minialbum, zatytułowany Wild. Na przełomie września i października opublikował wideo-trylogię składającą się z teledysków do trzech piosenek -„Wild”, „Fools” i „Talk Me Down”. Utwory zapowiadały jego debiutancki album długogrający zatytułowany Blue Neighbourhood, który ukazał się 4 grudnia. W połowie października wyruszył w trasę promocyjną zatytułowaną Troye Sivan Live, w ramach której wystąpił w Stanach Zjednoczonych oraz w kilku krajach Europy.

W listopadzie 2018 pojawił się gościnnie w teledysku do piosenki Ariany Grande „Thank U, Next”.

7 sierpnia 2010, w wieku piętnastu lat, powiedział swojej rodzinie, że jest gejem. Dokładnie trzy lata później, za pośrednictwem swojego kanału w serwisie YouTube, powiedział o tym publicznie. Był w związku z modelem Jacobem Bixenmanem do lipca 2020.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Happy Little PillTroye Sivan08.201486[2]92[1]Polydor AUUM 71400885[gold-US][written by Troye Sivan,Brandon Rogers,Tat Tong][produced by Tong,Alex JL Hiew,SLUMS]
WildTroye Sivan09.201562[1]104[2]Polydor AUUM 71500831[gold-US][written by Troye Sivan,Alex Hope][produced by Hope]
YouthTroye Sivan03.201696[2]23[18]UMG International AUUM 71501373[2x-platinum-US][silver-UK][written by Troye Sivan,Bram Inscore,Brett McLaughlin,Allie X,Alex Hope][produced by Bram Inscore,Alex JL Hiew,SLUMS]
Talk Me DownTroye Sivan05.2016118-EMI 00602547626462[written by Troye Sivan,Bram Inscore,Brett McLaughlin,Allie X,Emile Haynie][produced by Haynie,Inscore]
There for YouMartin Garrix x Troye Sivan06.201740[14]94[1]Epic NLM5S 1600060[gold-US][silver-UK][written by Brett McLaughlin,Martijn Garritsen,Ben Burgess,William Lobban Bean,Troye Sivan Mellet,Jessie Thomas][produced by Cook Classics,Martin Garrix,Bart Schoudel]
My My My!Troye Sivan01.201838[8]80[1]Polydor AUUM 71701255[gold-US][silver-UK][written by Troye Sivan Mellet,Brett McLaughlin,Oscar Görres,James Alan Ghaleb][produced by Oscar Görres]
Dance to ThisTroye Sivan Featuring Ariana Grande06.201864[3]115[1]Polydor AUUM 71800523[gold-US][silver-UK][written by Troye Sivan, Oscar Holter, Brett McLaughlin, Noonie Bao][produced by Oscar Holter]
1999Troye Sivan with Charli XCX10.201813[15]-Atlantic GBAHS 1800662[platinum-UK][written by Charlotte Aitchison, Noonie Bao, Oscar Holter, Troye Sivan, Brett McLaughlin][produced by Oscar Holter]
I'm So Tired...Lauv & Troye Sivan02.20198[18]81[6]Lauv GBKPL 1933763[platinum-US][platinum-UK][written by Lauv,Leland,Oscar Görres,Michael Pollack,Troye Sivan][produced by Lauv,Oscar Görres]
YouRegard x Troye Sivan x Tate McRae04.202146[17]58[11]Ministry Of Sound GBCEN 2100036[gold-US][silver-UK][written by Regard ,Troye Sivan, Tate McRae ,Frederik Castenschiold Eichen, Koda ,Sakima ,Tom Mann][produced by Regard]
RushTroye Sivan07.202322[8]77[2]Polydor AUUM 72300170[written by Alex Chapman ,Kaelyn Behr, Adam Novodor, Kevin Hickey,Troye Sivan, Brett Leland ,McLaughlin][produced by Styalz Fuego, Novodor, Zhone]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
TRXYE EP.Troye Sivan08.2014-5[4]EMI 899606621[produced by Tat Tong,SLUMS,Alex JL Hiew]
Wild EP.Troye Sivan09.20155[2]5[6]Polydor 4741828[produced by Alex Hope,SLUMS,Alex JL Hiew,Inscore,Pip Norman,Caleb Nott,Dann Hume]
Blue NeighbourhoodTroye Sivan12.201543[3]7[47]Polydor/UMC 3521745[gold-UK][gold-US][produced by Jack Antonoff,Emile Haynie,Alex JL Hiew,Alex Hope,Dann Hume,Bram Inscore,Pip Norman,Caleb Nott,SLUMS]
BloomTroye Sivan09.201810[2]4[6]Polydor 6752386[produced by Oscar Holter ,Jam City, Bram Inscore, Oscar Görres, Ariel Rechtshaid, Alex Hope, Buddy Ross ,Bobby Krlic]
In a Dream EP.Troye Sivan09.202034[1]70[1]Polydor 742860[produced by Oscar Görres, Teo Halm]

wtorek, 12 września 2023

Eugene Wilde

 

Eugene Wilde (ur. Ronald Eugene Broomfield  6 grudnia 1961r)  to amerykański wokalista R&B, który w latach 80-tych miał dwa hity numer 1 na listach przebojów US Billboard R&B. 

  Broomfield urodził się w North Miami Beach na Florydzie i wychował w Miami. Dorastał w rodzinnej grupie La Voyage, grając w lokalnych klubach. W latach 70-tych grupa przekształciła się w Tight Connection, a później była znana jako Simplicious. Broomfield nagrał także album w Curtom Records w 1979 roku jako członek Today, Tomorrow, Forever. Dowiedziawszy się, że Broomfield ma na drugie imię Eugene, jego menadżer nalegał, aby zawodowo posługiwał się tym imieniem; nazwisko zostało zainspirowane tym, że Broomfield zobaczył reklamę nowojorskiego klubu o nazwie Wildflower's.  

W 1984 roku Eugene Wilde dołączył do Philly World Records i napisał i nagrał swój pierwszy przebój „Gotta Get You Home Tonight”. Osiągnął 1. miejsce na liście przebojów Hot R&B/Hip-Hop w USA, a także zajął 18. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Po kilku mniej udanych kolejnych, rok później ponownie zajął pierwsze miejsce na listach przebojów utworem „Don't Say No Tonight”. Miał też kilka mniejszych hitów, w tym „Diana” (1986). Jego utwór „Personality” zajął 34. miejsce w Wielkiej Brytanii.

  Kolejne wydawnictwa w wytwórni MCA, solowe i z grupą Cabo Frio („I'll Get Back to You”, 1987) były mniej udane. W 1985 roku Wilde pojawił się w filmie Rappin' z Joanną Gardner, gdzie wykonali w duecie piosenkę „First Love Never Dies”, która pojawiła się również na ścieżce dźwiękowej filmu. W 1987r nagrał w duecie z Sheeną Easton utwór „What If We Fall in Love”, który ukazał się na albumie Easton  No Sound But a Heart.  

Później prowadził niezależną wytwórnię Wilde City Records na Florydzie. Począwszy od lat 90-tych Wilde odnosił sukcesy za kulisami jako autor tekstów, pisząc wspólnie z Albertem Manno „I'll Never Break Your Heart” dla Backstreet Boys. Wraz z Jasonem Blume i Britney Spears napisał utwór   „Dear Diary” na album Spears z 2000 roku Oops!... I Did It Again. Jest współautorem piosenki „I Wish” z Peterem Bikerem oraz Kennethem Karlinem i Carstenem Schackem (lepiej znanymi jako duński duet producentów i autorów piosenek Soulshock & Karlin) dla Victorii Beckham na jej album   z 2001 roku - który był planowany jako trzeci singiel Beckham , w duecie z Robbiem Craigiem, ale wydanie zostało odwołane. Piosenka znalazła się w filmie Bend It Like Beckham , którego tytuł nawiązywał do męża Victorii, Davida Beckhama.  

W 2010 roku duński duet produkcyjny Rob  Hardt  i Frank  Ryle , znany jako Cool Million, wydał tytułową piosenkę ze swojej nowej płyty „Back for More” z Wildem w roli głównego wokalu, ogłoszonym w zwiastunie wideo . „Back for More” został napisany przez Wilde’a wraz z Hardtem, Rylem i jego synem Du Juanem. Ta sama grupa, wraz z Felixem Luisem Collazo II i Diane Williams, jest współautorem kolejnego utworu „Loose”, w którym Wilde śpiewał w duecie ze swoją siostrą Dee Dee Wilde, co również miało zwiastun filmu na YouTube. W 2018 roku Wilde założył nową wytwórnię płytową 50ish Music Group.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Gotta Get You Home Tonight Eugene Wilde01.198518[9]83[8]Philly World 99 710[written by M. Horton, R. Broomfield][produced by Michael Forte, Donald Robinson][1[1][23].R&B Chart]
Personality/Let Her Feel It Eugene Wilde02.198534[6]-Fourth & Broadway BRW 18 [UK][written by M. Horton, R. Broomfield][produced by Michael Forte, Donald Robinson]
Rainbow/Let Her Feel It Eugene Wilde02.1985--Philly World 99 675[written by M. Horton, R. Broomfield][produced by Bunny Sigler][22[15].R&B Chart]
Chey Chey Kulé/Just Be Good To Me Eugene Wilde06.198583[2]-Philly World 99 640[written by M. Horton, R. Broomfield][produced by Michael Forte, Donald R. Robinson][69[7].R&B Chart]
Don't Say No Tonight/Gotta Get You Home Tonight Eugene Wilde12.198580[3]76[10]Philly World 99 608[written by M. Horton, R. Broomfield][produced by Donald R. Robinson][1[3][22].R&B Chart]
Diana/I Want You Eugene Wilde02.1986--Philly World 99 573[written by M. Horton, R. Broomfield][produced by Michael Forte, Donald Robinson][10[15].R&B Chart]
30 Mins To Talk Eugene Wilde05.1986--MCA 52824[written by Eugene Wilde][produced by Michael Forte, Donald Robinson][79[4].R&B Chart]
I Can't Stop (This Feeling) Eugene Wilde04.1989--MCA 53620 [written by M. Horton, R. Broomfield][produced by Eugene Wilde, Louil Silas Jr.][35[8].R&B Chart]
Ain't Nobody's Business/The Last Night Eugene Wilde07.1989--MCA 53683[written by Gerald Levert, Marc Gordon][produced by Gerald Levert, Marc Gordon][50[9].R&B Chart]
I Choose You Eugene Wilde12.1989--MCA 53747[written by M. Horton, R. Broomfield][produced by Michael Forte, Donald Robinson][1[1][23].R&B Chart]
How About Tonight Eugene Wilde05.1992--MCA 54 399[written by Eugene Wilde][17[13].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Eugene Wilde Eugene Wilde01.198567[4]97[15]Philly World 90 239-

Tara Kemp

Tara Kemp (ur. 11 maja 1964r w Livermore w Kalifornii) to piosenkarka pop/R&B działająca na początku lat 90-tych.  W 1990 roku wydała swój debiutancki singiel „Hold You Tight” w wytwórni Giant Records. Do 1991 roku piosenka zajęła 3. miejsce na liście Billboard Hot 100, 69. miejsce na liście UK Singles i 4. miejsce na liście Billboard's Hot R&B Singles, pozostając na liście przez 18 tygodni.

 

Zajął także pierwsze miejsce na liście sprzedaży Hot Dance Music\Maxi-Singles magazynu Billboard i zajął 15. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music\Club Play magazynu Billboard, pozostając na tej liście przez 10 tygodni.
 

16 stycznia 1991 roku Tara wydała swój debiutancki album zatytułowany „Billboard”, który zajął 109. miejsce na liście Billboard 200 i 34. miejsce na liście albumów R&B magazynu Billboard.
Kolejny singiel „Piece of My Heart” osiągnął 7. miejsce na liście Billboard Hot 100. Osiągnął także 26. miejsce na liście Billboard's Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales i 47. miejsce na liście Billboard's Hot R&B Singles, pozostając na wykresie przez 9 tygodni.
 Ostatni singiel z albumu „Too Much” osiągnął 95. miejsce na liście Billboard Hot 100, co oznacza, że ​​był to jej ostatni występ na tej liście.
 

W 1992 roku Tara pojawiła się na ścieżce dźwiękowej do filmu „Class Act” z utworem „Anything You Ask” oraz serialu sieci FOX „Beverly Hills, 90210” z utworem „Action Speak Louder Than Words”.
 W 1994 roku wydała singiel „Come Correct”, który nie odbił się zbytnio na listach przebojów. Potem Giant Records upadło, pozostawiając ją bez wytwórni płytowej i wydawało się, że odeszła w zapomnienie.
 

W 2013 roku Tara uruchomiła stronę na Facebooku i kanał YouTube, na którym znajdują się nowe zdjęcia, przesłane materiały w stylu vintage i zwiastuny nowego utworu zatytułowanego „Water”. W 2014 i 2015 roku w wywiadach zdradzała, że ​​pracuje nad nowym materiałem.
W kwietniu 2016 r. (dwadzieścia dwa lata po wydaniu swojego ostatniego singla) wydała singiel „Paris in Spring” z piosenkarką D'wayne Wiggins jako singiel charytatywny na rzecz ofiar ataków w Paryżu w listopadzie 2015 r.
 

W 2021 roku Tara ogłosiła plany niezależnego wydania swojego drugiego albumu (który został odłożony na półkę) i zremasterowanych wersji swoich singli z 1991 roku. Obecnie współpracuje z menadżerem muzycznym Shaunem Cairo z Shakir Entertainment. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Hold You TightTara Kemp01.199169[3]3[22]Giant 19 458[gold-US][written by Jake Smith, Tuhin Roy, William Hammond][produced by Jake Smith, Tuhin Roy][4[18].R&B Chart][15[10].Hot Disco/Dance;Giant 9102 12"]
Piece of My HeartTara Kemp05.1991-7[18]Giant 19 364[written by Tara Kemp, Jake Smith ,Tuhin Roy][produced by Jake Smith, Tuhin Roy][47[9].R&B Chart]
Too MuchTara Kemp10.1991-95[2]Giant 19 168[written by Jake Smith, Tuhin Roy][produced by Jake Smith, Tuhin Roy]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Tara KempTara Kemp02.1991-109[14]Giant 24 408[produced by Jake Smith, Tuhin Roy]

Natasha Bedingfield

Natasha Anne Bedingfield (ur. 26 listopada 1981 w Surrey) - angielska piosenkarka i autorka tekstów. W dniu 21 marca 2009 poślubiła amerykańskiego biznesmena Matthew Robinsona. Zadebiutowała w latach 80-tych jako członkini zespołu chrześcijańsko-rockowego The DNA Algorithm tworzonego przez artystkę i jej rodzeństwo: Daniela oraz Nikolę Rachelle. Od lat 90-tych wokalistka nagrywała piosenki rock i gospel dla Hillsong London Church.


Swój pierwszy, solowy album Unwritten Natasha nagrała w roku 2004. Główne brzmienia muzyczne na albumie to wolne pop rock inspirowane muzyką R&B, które doprowadziły do dołączenia artystce tytułu światowej gwiazdy ze sprzedażą samego debiutanckiego krążka w ilości ponad 2,5 miliona egzemplarzy. W 2007r Bedingfield została nominowana do nagrody Grammy za „Najlepszy żeński występ pop” z piosenką „Unwritten”. Drugi album wokalistki, N.B. (2007), promowany był przez trzy utwory: „I Wanna Have Your Babies”, „Soulmate” i „Say It Again”, które nie zajęły miejsca w Top 5 brytyjskiego notowania najlepiej sprzedających się singli.

Natasha Bedingfield promuje światową akcję humanitarną „Stop the Traffik”, która pomaga głodującym dzieciom. Kampania prowadzona jest przez matkę artystki pod nazwą „Global Angels”. W roku 2008 wzięła udział w nagraniu charytatywnej piosenki „Just Stand Up”, z której dochód został przekazany instytucjom pomagającym osobom żyjącym z nowotworem.

Bedingfield urodziła się w Lewisham w Anglii. Jej rodzice Molly i John Bedingfieldowie byli wolontariuszami, którzy często wyjeżdżali, dlatego Natasha dzieciństwo spędziła w Nowej Zelandii. Ma trójkę rodzeństwa: starszego brata Daniela i młodszą siostrę Nikolę, którzy również są wokalistami pop, oraz młodszego brata -Joshuę. Zainteresowanie muzyką zostało zainaugurowane od najmniejszych lat przez rodziców, kiedy to Natasha została zapisana na naukę gry na gitarze i pianinie. Jako nastolatka razem z dwójką rodzeństwa (Danielem i Nikolą) założyli zespół chrześcijańsko-rockowy The DNA Algorithm. Istnienie grupy zapewniło Bedingfield poznanie różnych stylów muzycznych oraz wykazanie się w tworzeniu tekstów muzycznych. Artystka w zespole, śpiewała głównie dance-pop o religii, niezależności oraz legalności, tematach na które Natasha mogłaby się natknąć podczas swojej muzycznej kariery. The DNA Algorithm wystąpiło na kilku festiwalach muzyki chrześcijańskiej jeszcze przed tym, kiedy zespół uległ rozpadowi.

Bedingfield przez rok studiowała psychologię na Uniwersytecie Greenwich, aby ona sama „pisała coraz lepsze teksty piosenek”. Po dwunastu miesiącach nauki opuściła szkołę, aby skupić się na śpiewaniu i pisaniu tekstów piosenek. Zaczęła nagrywać dema, w garażu, razem ze swoimi przyjaciółmi, którzy pracowali w studiu muzycznym, aby potem je rozsyłać do wytwórni płytowych. Podczas lat 90-tych i wczesnych 2000., Bedingfield komponowała oraz nagrywała piosenki dla Hillsong London Church. Jej dokonania zostały uwiecznione na albumach Shout God's Fame oraz Jesus Is My Superhero w roku 2004.

W roku 2003 Bedingfield podpisała kontrakt z wytwórnią płytową Sony BMG. Jej pierwszy album Unwritten ukazał się we wrześniu 2004, a udzielają się na nim Steve Kipner, Guy Chambers, Patrick Leonard i raper Bizarre. Główne brzmienia muzyczne na albumie to wolne pop rock inspirowane muzyką R&B. Teksty piosenek na krążku nawiązują do kobiecej wolności i wyzwolenia. Album został ciepło przyjęty przez krytyków; recenzent All Music Guide opisał krążek jako „świetnie wykonany pop nowego stulecia”. Album zadebiutował na miejscu #1 brytyjskiej i w pierwszej trzydziestce amerykańskiej listy sprzedaży oraz pokrył się multi-platynami w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. W roku 2007 Natasha została nominowana do nagrody Grammy za „Najlepszy żeński występ pop” (utwór „Unwritten”).

Pierwszy singiel z płyty "Single" osiągnął miejsce #3 na brytyjskiej liście przebojów. Tekst utworu i teledysk nawiązują do życia singla. Kolejnym singlem z płyty był „These Words”. Utwór najwyższą pozycję osiągnął kilka tygodni po premierze, miejsce #1, czyniąc „These Words” pierwszą piosenką Natashy, która zajęła pozycję na samym szczycie tamtejszego notowania; singiel zajął również wysoką pozycję w Top 20 amerykańskiej listy Billboard Hot 100. Trzecim singlem z krążka był utwór „Unwritten”, który zajął pozycję #6 na brytyjskiej liście przebojów, a w Stanach Zjednoczonych #2 co do najczęstszego grania w stacjach radiowych w roku 2006r. Czwartym singlem z płyty okazał się utwór „I Bruise Easily”, który nie osiągnął takiej popularności jak poprzednie piosenki Bedingfield, zajmując pozycję #12 na brytyjskiej liście przebojów.

W listopadzie 2006 Natasha wydała DVD Live in New York City zawierające koncert na żywo, dokument o artystce oraz wszystkie wydane przez nią teledyski. Tego samego miesiąca Bedingfield nagrała utwór „Still Here” napisany przez Diane Warren do filmu Rocky Balboa. Mimo iż piosenka nie ukazała się na oficjalnym soundtracku to pojawiła się na drugim, studyjnym albumie Natashy, N.B. (2007).

W lipcu 2007r Natasha pojawiła się razem z Esmée Denters na portalu YouTube, gdzie śpiewały utwór „Unwritten”; mimo że Bedingfield podłożyła swój głos od początku utworu, to pojawiła się w obiektywie pod koniec piosenki.

Drugi album Bedingfield, N.B. ukazał się w kwietniu 2007r. W stworzeniu albumu, Natashy pomagały takie sławy jak Eve, czy Adam Levine członek zespołu Maroon 5. Brzmienia muzyczne na krążku nawiązują do R&B, reggae oraz electronica. Bedingfield wyzanała, iż album rzeczywiście różni się od swojego poprzednika gdyż jest odzwierciedleniem samej artystki, która podczas nagrywania albumu szukała swojego wymarzonego partnera. N.B. zadebiutował na miejscu #9 brytyjskiego notowania najlepiej sprzedających się płyt.

„I Wanna Have Your Babies”, główny singiel z albumu, został skomentowany przez krytyków jako „banalno-słowna piosenka” opowiadająca o kobiecie szukającej ojca dla swojego dziecka. Singiel odniósł sukces, osiągając miejsce #7 na brytyjskiej liście przebojów i głównie pozycje w Top 50 na notowaniach innych krajów. „Soulmate” został wydany jako drugi singiel z krążka dnia 2 lipca 2007 i także zajął pozycję #7 na brytyjskim notowaniu. Trzecim singlem z krążka okazała się kompozycja „Say It Again”, która wydana została 8 października 2007r w Wielkiej Brytanii. Z powodu wydania utworu jedynie w formacie Digital Download, piosenka nie cieszyła się popularnością w rodzimym kraju artystki, nie debiutując nawet na notowaniu Top 100 najlepiej sprzedających się singli.

Bedingfield, aby promować swój najnowszy krążek, została głównym supportem trasy koncertowej Justina Timberlake'a The Future Sex/Love Show w maju 2007r. 1 lipca 2007 Natasha pojawiła się na koncercie „Dla Diany”, na Stadionie Wembley w Londynie. 3 października 2007 wokalistka pojawiła się na gali 2007 BT Digital Music Awards w Camden dzielnicy położonej w południowej części Londynu, aby odebrać nagrodę w kategorii „Najlepszej artystki pop" oraz zaprezentować utwór „Say It Again”.

Pod koniec roku 2007 wokalistka wydała singiel „Love Like This" jedynie na muzyczny rynek Ameryki Północnej. Utwór, w którym gościnnie głosu użyczył raper Sean Kingston, zajął wysokie pozycje na tamtejszych listach przebojów, znajdując się w Top 20 notowania Billboard Hot 100 oraz Canadian Hot 100. Kompozycja ta stała się głównym singlem z krążka Pocketful of Sunshine. Podczas wywiadu w programie TRL, Bedingfield powiedziała, iż album zawierać będzie sześć piosenek z krążka N.B. oraz siedem zupełnie nowych kompozycji między innymi piosenkę „Love Like This”. Krążek wydany został 22 stycznia 2008 roku na amerykańskim rynku muzycznym. Tytułowy utwór z albumu stał się główną kompozycją rozpoczynającą finalną serię programu stacji MTV Wzgórza Hollywood. 

W lutym 2008r na amerykański rynek muzyczny wydany został drugi singiel promujący krążek, utwór „Pocketful of Sunshine”. Kompozycja, która powtarzając sukces innej piosenki wokalistki „Unwritten”, znalazła się w Top 5 notowania Billboard Hot 100 oraz Top 3 Canadian Hot 100 została nagrana w celach promocyjnych w specjalnym języku, by promować grę komputerową The Sims 2. Utwór został również wykorzystany w kampanii Start Fresh amerykańskiej telewizji ABC. Po udanym występie drugiego singla na listach przebojów, artystka zdecydowała się wydać na amerykański rynek muzyczny kolejną kompozycję prezentującą longplay. „Angel”, wyprodukowany przez Rodneya „Darkchilda” Jerkinsa oraz wydany 11 sierpnia 2008 w Ameryce Północnej, stał się trzecim singlem promującym album Pocketful of Sunshine. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
SingleNatasha Bedingfield05.20043[15]57[6][06.2006]BMG UK & Ireland 82876 623862[written by Natasha Bedingfield, Steve Kipner, Andrew Frampton, Wayne Wilkins ][produced by Kipner, Frampton, Wayne Wilkins]
These wordsNatasha Bedingfield08.20041[2][25]17[20][07.2005]Phonogenic/BMG 82876639182[gold-US][platinum-UK][written by Natasha Bedingfield, Steve Kipner, Andrew Frampton, Wayne Wilkins ][produced by Kipner, Frampton, Wayne Wilkins][35.Hot Dance Club Play Chart]
UnwrittenNatasha Bedingfield12.20046[29]5[42]Phonogenic 82876663522[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Natasha Bedingfield, Danielle Brisebois, Wayne Rodriguez][produced by Danielle Brisebois][1.Hot Dance Club Play Chart]
I bruise easilyNatasha Bedingfield04.200512[19]- Phonogenic 82876681532[ Producer: Andrew Frampton/Wayne Wilkins][ Composer: Andrew Frampton/Wayne Wilkins/Paul Hermann/ Natasha Bedingfield]
I wanna have your babiesNatasha Bedingfield04.20077[14]-Phonogenic 82876886422[written by Natasha Bedingfield, Steve Kipner, Andrew Frampton, Wayne Wilkins][produced by Bedingfield, Kipner, Frampton, Wayne Wilkins]
Soulmate/Chasing CarsNatasha Bedingfield05.20077[24]96[2]Phonogenic 88697111992[written by Natasha Bedingfield, Mads Hauge, David Tench][produced by Bedingfield, Patrick Leonard]
Love Like ThisNatasha Bedingfield featuring Sean Kingston11.200720[9]11[20]Phonogenic 88697287252[platinum-US][Produced by: Runawayz][Composed by: The Runaways/Louis Biancaniello/Rico Love/Ryan Tedder/Sam Watters/Wayne Wilkins/Kisean Anderson][1.Hot Dance Club Play]
Pocketful of SunshineNatasha Bedingfield02.2008-5[35]Phonogenic [2x-platinum-US][silver-UK][written by Natasha Bedingfield, Danielle Brisebois, John Shanks][produced by John Shanks][1.Hot Dance Club Play]
Bruised WaterChicane vs. Natasha Bedingfield08.200842[3]5[35] Modena Records DBMODENA 3[written by N. Bracegirdle, R. Hedges, P. Brennan, K. Brennan, N. Bedingfeld, W. Wilkins, A. Frampton, P. Herman][produced by Nick Bracegirdle, Richard Searle]
AngelNatasha Bedingfield08.2008-63[8]Phonogenic [written by Cri$tyle][produced by Rodney "Darkchild" Jerkins][1.Hot Dance Club Play]
Strip Me/Unexpected HeroNatasha Bedingfield09.2010-91[4]Phonogenic [written by Natasha Bedingfield, Ryan Tedder, Wayne Wilkins][produced by Wayne Wilkins, Ryan Tedder, Natasha Bedingfield]
EasyRascal Flatts featuring Natasha Bedingfield06.2011-43[23] Big Machine[platinum-US][written by Katrina Elam, Mike Mobley][produced by Dann Huff, Rascal Flatts]
Between the RaindropsLifehouse featuring Natasha Bedingfield09.2012-79[2]Geffen[written by Jason Wade, Jude Cole, Jacob Kasher][produced by Jude Cole]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
UnwrittenNatasha Bedingfield09.20041[1][83]26[37]BMG UK & Ireland 82876 63702 2[3x-platinum-UK][gold-US][produced by Danielle Brisebois, Guy Chambers, Richard Flack, Andrew Frampton, Peter Wade Keusch, Steve Kipner, Nick Lashley, Patrick Leonard, Greg Wells, Wayne Wilkins]
NBNatasha Bedingfield04.20079[24]-Phonogenic 88697076452[gold-US][gold-UK][produced by Natasha Bedingfield, Mike Elizondo, Tom Rothrock, Greg Kurstin, Matt Hauge, Steve Kipner, Wayne Rodrigues, Andrew Frampton, Wayne Wilkins]
Pocketful of SunshineNatasha Bedingfield01.2008-3[34] Phonogenic 88697226552 [US][gold][produced by Darkchild, Andrew Frampton, Steve Kipner, Wayne Wilkins, John Shanks, Toby Gad, J. R. Rotem, Patrick Leonard, Mike Elizondo, Greg Kurstin, Tom Rothrock, Danielle Brisebois, Wayne Rodriguez]
Strip Me/ Strip Me AwayNatasha Bedingfield12.2010-103[2] Phonogenic 88697744222 [US][produced by Marshall Altman, Natasha Bedingield, Julian Bunetta, Andrew Frampton, John Hill, Steve Kipner, Kleerup, John Shanks, Ryan Tedder, Wayne Wilkins]

Paul Brady

 Ur. 19.05.1947 r. w Strabane w hrabstwie Tyrone w Irlandii Północnej. Podczas studiów w Dublinie Brady był członkiem grupy rhythm'n'bluesowej The Kult, po czym zaczął grać muzykę folk z grupą The Johnstons. Odnosiła ona spore sukcesy komercyjne, między innymi dzięki własnej wersji utworu Joni Mitchell "Both Sides Now".

 

Później Brady przystąpił do zesgołu Planxty, bardzo szanowanej grupy wykonującej muzykę tradycyjną. Multiinstrumentalista Brady świetnie się rozumiał z innym członkiem Planxty, Andym Irvine'em. Album Andy Irvine/Paul Brady był wstępem do solowej kariery Brady'ego, która na dobre rozpoczęła się w 1978 r. od często chwalonej płyty Welcome Here Kind Stranger.
 

Brady odszedł od folka w 1981 r. albumem Hard Station. Znalazł się na nim m.in. utwór "Crazy Dreams", który w Irlandii przewodził listom przebojów. Własną wersję tej piosenki nagrali potem Roger Chapman i Dave Edmunds, natomiast inny utwór z tej płyty, "Night Hunting Time", nagrał Carlos Santana. Uwieńczeniem okresu dużej aktywności, kiedy to Brady koncertował z Dire Straits i Erikiem Claptonem (zdobywszy sobie przychylność ich wielbicieli), był album True For You.
Podziw dla talentu Brady'ego wyrazili też Bob Dylan i Bono z U2. W utrwaleniu dobrej marki Brady'ego jako autora piosenek pomogły "Steel Claw" i "Paradise Is Here" w wykonaniu Tiny Turner. Przy nagraniach do ścieżki dźwiękowej filmu "Cal" Brady współpracował z Markiem Knopflerem, po czym zarejestrował doskonały album koncertowy, Full Moon.
 

W następnych propozycjach Brady'ego obserwować można rozwój jego dużego talentu; przypomina on nieco Vana Morrisona. Pod egidą byłego producenta Steely Dan - Gary'ego Katza - nagrano album Trick Or Treat. Natomiast popularność innej wielbicielki Brady'ego, Bonnie Raitt, wzrosła po włączeniu dwóch jego piosenek do jej świetnego albumu z 1991 r. (m.in. utworu tytułowego "Luck Of The Draw"). Trzeba mieć nadzieję, że Brady spotka się w przyszłości z zainteresowaniem, na jakie zasługuje jako utalentowany kompozytor.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Crazy Dreams / Something in the AtmospherePaul Brady.1982---[written by Paul Brady][produced by John Wood]
The Great Pretender/Trouble Round The BendPaul Brady.1983--Polydor POSP616[written by Paul Brady][produced by Hugh Murphy, Paul Brady]
The IslandPaul Brady10.198617[3].Irish Chart-Merkury MERX 232 [written by Paul Brady][produced by Hugh Murphy, Paul Brady]
Deep In Your Heart Paul Brady04.198623[2].Irish Chart-Merkury MERX 216 [written by Paul Brady][produced by Ian Maidman]
Eat The Peach/In Case Of AccidentsPaul Brady.1987--Mercury MER 241[written by Paul Brady,Lunny][produced by Ian Maidman ]
Blue World Paul Brady.1991--Fontana PBCDR 3[written by Paul Brady][produced by Gary Katz ]
Nobody KnowsPaul Brady02.19915[5].Irish Chart-Fontana PBCD 1 [written by Paul Brady][produced by Gary Katz, Jamie Lane, Paul Brady]
Soul ChildPaul Brady.1991--Fontana PBCD2[produced by Gary Katz]
Crazy DreamsPaul Brady.1992--Fontana PBCD4[produced by Hugh Murphy, Paul Brady]
The World Is What You Make ItPaul Brady01.199667[5]-Mercury PBCD 5[piosenka z serialu TV "Faith in the future"]
The long goodbyePaul Brady04.200022[6].Irish Chart-Rykodisc RCD5 1061[written by Paul Brady, Ronan Keating][produced by Alastair McMillan, Paul Brady]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Hard StationPaul Brady.1981--Warner K58312[produced by Paul Brady, Hugh Murphy]
True For YouPaul Brady.1983--21 Records POLD 5091[produced by Neil Dorfsman, Paul Brady]
Full MoonPaul Brady.1984--Demon FIEND 34[produced by Paul Brady, Phil Palmer]
Back To The CentrePaul Brady.1986--Mercury MERH 86[produced by Ian Maidman]
Primitive DancePaul Brady.1987--Mercury MERH 106[produced by Ian Maidman]
Songs & Crazy DreamsPaul Brady.1992--Fontana 512397-2[produced by various]
Trick or TreatPaul Brady04.199162[1]-Fontana 8484541[produced by Gary Katz]
Spirits CollidingPaul Brady06.199594[2]-Fontana 5268292[produced by Paul Brady,Arty McGlynn]
Nobody knows-The best of...Paul Brady09.1999143[1]-Rykodisc-
Oh What a WorldPaul Brady05.2000138[1]-Rykodisc[produced by Paul Brady, Alastair McMillan]

Butterfield Blues Band

 Ur. 17.12.1942 r. w Chicago w stanie Illinois, USA; zm. 4.05.1987 r. w North Hollywood w Kalifornii. Podobnie jak John Mayall i Cyril Davis w Wielkiej Brytanii spełniał rolę katalizatora w procesie rozwoju białego bluesa. Czerpał korzyść ze współpracy z "Wyjącym wilkiem" - Muddy Watersem i jego mentorem - Little Walterem.

 

W latach 60-tych Butterfield śpiewał, komponował i kierował kilkoma prekursorskimi grupami, ale uwagę zwrócił na siebie grą na harmonijce w surowym stylu chicagowskim,.. Uważany był przez wielu za pierwszego białego, który grał bluesa z intensywnością i uczuciem czarnych mistrzów harmonijki. Wśród wybitnych muzyków jacy przewinęli się przez jego zespoły znajdowali się: Mike Bloomfield, Mark Naftalin, Elvin Bishop, David Sanborn oraz Nick Gravenites. Wielu pamięta go dziś jako człowieka, który podczas niesławnego występu na Newport Folk Festival w 1965 r. popierał muzyczne herezje Boba Dylana, gdy ten użył elektrycznych gitar.
 

W 1973 r. jego nowy album Better Days spotkał się z umiarkowanym zainteresowaniem. W następnych latach Butterfield z wysiłkiem zabiegał o sukces. Od jakiegoś czasu nękało go słabe zdrowie, głównie na skutek pogłębiających się przepuklin żołądka spowodowanych forsowną grą na harmonijce. Butterfield zostawił po sobie trwałe dziedzictwo, wywarł autentyczny wpływ na muzykę swego czasu, a duża część jego katalogu jest ciągle dostępna.
 

Jego najlepiej sprzedającym się i najgłośniejszym dziełem jest LP East-West, choć wielu krytyków wyżej ceni surowość albumu debiutanckiego.

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Paul Butterfield Blues BandThe Butterfield Blues Band12.1965-123[9]Elektra 7294[produced by Paul Rothchild, Mark Abramson]
East-WestThe Butterfield Blues Band10.1966-65[29]Elektra 7315[produced by Paul Rothchild, Mark Abramson,Frazier Mohawk]
The resurrection of pigboy crabshawThe Butterfield Blues Band01.1968-52[16]Elektra 74 015[produced by John Court]
In my own dreamThe Butterfield Blues Band08.1968-79[17]Elektra 74 025[produced by John Court]
Keep on movingThe Butterfield Blues Band11.1969-102[10]Elektra 74 053[produced by Jerry Ragovoy]
The Butterfield Blues Band/LiveThe Butterfield Blues Band01.1971-72[12]Elektra 2001[produced by Todd Rundgren]
Sometimes i just feel like smilin'The Butterfield Blues Band09.1971-124[6]Elektra 75 013[produced by Paul A. Rothchild]
Golden butter/The best of The Paul Butterfield Blues BandThe Butterfield Blues Band05.1972-136[6]Elektra 2005
Better daysPaul Butterfield' s Better Days02.1973-145[13]Bearsville 2119[produced by Geoff Muldaur, Paul Butterfield]
It all comes backPaul Butterfield' s Better Days11.1973-156[8]Bearsville 2170

poniedziałek, 11 września 2023

Peter Brown

Amerykański wokalista, muzyk i producent nagrań, który zyskał popularność w drugiej połowie lat siedemdziesiątych na fali mody disco. Urodzony 11.07.1953 r. w Blue Island w stanie Illinois, USA.
W trzynastym roku życia nauczył się grać na perkusji, a wkrótce potem zaczął nagrywać i miksować własne kompozycje na domowym magnetofonie czterośladowym. Jego odkrywcą był producent nagrań Cory Wade, któremu Brown próbował sprzedać w 1977 r. jeden z własnych obrazów. Wade, zainteresowany domowymi nagraniami muzyka, zaproponował mu kontrakt z małą wytwórnią Drive, filią płytowego koncernu TK z Florydy.

 

Pierwszy singel, "Do You Wanna Get Funky With Me ?", zdobył sporą popularność w dyskotekach. W USA trafił na 18. miejsce na liście przebojów popowych, w Wielkiej Brytanii powiodło mu się nieco gorzej (poza Top 40), ale i tak był podobno pierwszym dwunastocalowym singlem sprzedanym w milionowym nakładzie.
 

Na kolejnym singlu, "Dance With Me", Brownowi towarzyszyła wokalistka Betty Wright. Nagranie weszło w 1978 r. do amerykańskiej Top 10. Późniejsze tematy, "Crank It Up (Funk Town) Pt.l" i "Stargazer", cieszyły się mniejszym powodzeniem. Od 1980 r. Brownowi nie udało się wprowadzić żadnego z nagrań na listy przebojów. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Do you wanna get funky with me/Burning love breakdownPeter Brown09.197743[4]18[14]Drive 6258[written by P. Brown, R. Rans][produced by Cory Wade][3[23].R&B; Chart]
Dance with me/For your lovePeter Brown with Betty Wright03.197857[5]8[28]Drive 6269[written by P. Brown, R. Rans][produced by Cory Wade][5[22].R&B; Chart]
You should do it/Without lovePeter Brown with Betty Wright09.1978-54[8]Drive 6272[written by P. Brown, R. Rans][produced by Cory Wade][25[15].R&B; Chart]
Crank it up [Funk town] Pt.1/Pt.2Peter Brown08.1979-86[6]Drive 6278[written by P. Brown, R. Rans][produced by Cory Wade, Peter Brown][9[12].R&B; Chart]
Stargazer/PenguinPeter Brown12.1979-59[8]Drive 6281[written by P. Brown][produced by Cory Wade, Peter Brown]
Can' t be love-Do it to me anywayPeter Brown.1980-6.Club Play SinglesDrive 6286[written by P. Brown, R. Rans][produced by Cory Wade, Peter Brown][74[3].R&B; Chart]
Baby gets high/The love gamePeter Brown02.1983-104[4]RCA 13 413[written by P. Brown][produced by Peter Brown][49[11].R&B; Chart]
They only come out at night/[instrumental]Peter Brown04.1984-102[4]Columbia 04381[written by P. Brown, R. Vavrick][produced by Peter Brown][50[10].R&B; Chart]
Zie zie won't dance/Hot flashPeter Brown05.1985-108[3]Columbia 04832[written by P. Brown, R. Vavrick][produced by Peter Brown]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
A fantasy love affairPeter Brown01.1978-11[44]Drive 104[produced by Cory Wade]

Solid Harmonie

Solid Harmonie (stylizowany jako Solid HarmoniE, znany również jako SHE) był brytyjską dziewczęcą grupą pop . Odniosła umiarkowany sukces, wydając pięć singli oraz debiutancki album , przed rozwiązaniem w 1999 roku. Mieli największe sukcesy w Holandii , gdzie ich album został # 1 na liście przebojów i otrzymał certyfikat złota . Również singiel "I want you to want me" zadebiutował jako # 4 w holenderskich listach przebojów . Sprzedali ponad milion płyt na całym świecie.

 

Solid Harmonie został utworzony w 1996 roku przez Lou Pearlman jako kobiece przeciwieństwo wcześniej utworzonych boys bandów jak N Sync i Backstreet Boys . Podpisano kontrakt z Jive Records w Stanach Zjednoczonych. Początkowo zespół składał się z trójki: Rebecca Onslow (ur. 3 stycznia 1975 r., Swansea w Walii ), Melissa Graham (ur. 10 października 1975 r., w Coventry , w Anglii ), który grała w popularnym zespole irlandzkim o nazwie Calvary w 1996 roku, Mariama Goodman (ur. 25 grudnia 1977 r., Lambeth w Londynie , Anglia ).Ich debiutancki singiel "Got 2 have ya" ukazał się w 1996 roku, zanim w 1997 roku Goodman opuszcza grupę w celu opieki nad chorą matką.
 

Goodman został natychmiast zastąpiona przez Elisę Cariera (ur. 16 czerwca 1978 r. w Orlando , Floryda ) w 1997 roku. Jednak Goodman dołączył do zespołu jeszcze w tym roku, a grupa stała się kwartetem. Odnisła sukces, wydając cztery single: "I'll be there for you", "I want you to want me", "I wanna love you" i "To love once again" poprzedzone ich debiutanckim albumem "Solid Harmonie". Album zawiera wszystkie hity oprócz "Got 2 have ya", który pojawił się tylko na specjalnej edycji albumu i piosenki świątecznej "Give love on christmas day", którą można znaleźć wyłącznie na świątecznym samplu.
 

Na wskutek kwestii prawnych grupa straciła kontrakt płytowy i rozwiązano. Mariama Goodman następnie dołączyła do R & B dziewczęcej grupy Honeyz . Graham kontynuowała karierę solową. Po odejściu Goodman i Graham, Onslow i Cariera postanowiły zawiesić działalność Solid Harmonie i wróciły do Orlando na Florydzie w 1999 roku, gdzie miał kilka udanych turnee.

 Wkrótce Jenilca Giusti (ur. 21 sierpnia 1981, Daytona Beach , Floryda ) dołączyła do zespołu w 1999 roku po przesłuchaniu jakie odbyło się w Orlando w domu rodzinnym Cariera, na Florydzie, i wkrótce rozpoczęto nagrywanie drugiego albumu studyjnego. Nowe trio znalazło się na okładce magazynu TeenFaces w wydaniu październikowym.Ich drugi album nigdy nie został wydany, ponieważ nie mógły dojść do porozumienia z wytwórnią. To jest powód, dla którego nigdy Giusti nie została oficjalnie uznana jako były członek Solid Harmonie. Zespół rozpadł się ostatecznie pod koniec 1999r lub na początku 2000r ,a jego członkinie realizowały kariery solowe.
 

Goodman wydała trzy single i jeden album ze swoją dziewczęcą grupą Honeyz w 1999 roku. Graham wydała trzy single solo "Bulletproof", "Welcome to my world" i "Hello world" w latach 2000 i 2001.Planuje wydać solowy debiutancki album, który do dzisiaj pozostaje niepublikowany. W styczniu 2002 roku ukazał się debiutancki singiel Onslow "Wake up", który pozostaje jej jedynym wydawnictwem. Cariera nagrała swój debiutancki solowy album, który pozostaje niepublikowany. Giusti jest aktorką, która również wydała dwa albumy "Jenilca" oraz "Con tus estrellas en vivo" w 2007 roku. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I'll Be There for YouSolid Harmonie01.199818[5]123[3]-Jive JIVECD 437[written by Kristian Lundin, Max Martin][produced by Kristian Lundin,Max Martin]
I Want You to Want MeSolid Harmonie04.199816[11]-Jive JIVECD 452[written by Jacob "Jake" Schulze, Max Martin][produced by Jacob "Jake" Schulze,Max Martin]
I Wanna Love YouSolid Harmonie08.199820[10]-Jive 0521742[written by Kristian Lundin, Max Martin][produced by Kristian Lundin]
To Love Once AgainSolid Harmonie11.199855[2]-Jive 0522472[written by Kristian Lundin, Max Martin][produced by Kristian Lundin,Max Martin]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Solid HarmonieSolid Harmonie05.1998111[1]-Jive 0517972-