poniedziałek, 11 września 2023

Jorja Smith

Jorja Alice Smith (ur. 11 czerwca 1997r) to angielska piosenkarka i autorka tekstów. Urodzona i wychowana w Walsall w West Midlands, pisze piosenki od 11 roku życia. W 2012 roku przyjaciółka Smith przesłała na YouTube jej cover utworu „Earthquake” Labrintha, co doprowadziło do jej odkrycia przez producenta muzycznego Guya Moota. Po tym, jak jej pierwsze dwa single zyskały szersze uznanie, podpisała kontrakt z Sony/ATV w 2016 roku, wydając dwie EP-ki w latach 2016 i 2017.  

Jej debiutancki album studyjny Lost & Found został wydany w 2018 roku i spotkał się z uznaniem krytyków i zajął trzecie miejsce na brytyjskiej liście albumów. W tym samym roku Smith zdobyła nagrodę Brit Critics' Choice Award. W 2019 roku została uznana za najlepszą brytyjską artystkę na gali Brit Awards, a także była nominowana do nagrody Grammy dla najlepszego nowego artysty. Jej trzecia EP-ka Be Right Back, która ukazała się w maju 2021 roku, zebrała pozytywne recenzje.  

  Jorja Smith urodziła się 11 czerwca 1997 r. w Walsall w West Midlands w rodzinie Jamajczyka i Angielki.Jej ojciec Peter, urzędnik ds. świadczeń socjalnych, jest byłym muzykiem, który śpiewał w grupie neo-soulowej 2. Naicha przed narodzinami Smith , a jej matka, Jolene, jest projektantką biżuterii Smith ma młodszego brata Lucę i jest kuzynką gracza Rangers Kemara Roofe'a. Zaczęła pobierać lekcje gry na fortepianie w wieku 8 lat, za namową ojca. Smith uzyskała stypendium muzyczne w Aldridge School, gdzie uczyła się gry na oboju i śpiewu klasycznego, zanim przystąpiła do egzaminów A-level z muzyki.

 W wieku 15 lat została zauważona przez menadżera po tym, jak umieściła na YouTube filmy, na których śpiewa covery. Wkrótce potem, jeszcze w szkole, zaczęła podróżować do Londynu na sesje pisarskie z Maverickem Sabrem i Edem Thomasem. Po ukończeniu studiów w wieku 18 lat przeniosła się do Londynu, gdzie utrzymywała się z pracy jako barista i nadal pisała piosenki

 Pod koniec 2015 r. Maverick Sabre publicznie podpisał kontrakt ze Smith. W styczniu 2016 roku Smith wydała na SoundCloud swój debiutancki singiel „Blue Lights”, będący samplami piosenki Dizzee Rascala „Sirens”. piosenka zyskała 400 000 odtworzeń w serwisie w ciągu miesiąca. Jej drugi singiel „Where Did I Go?”, wydany w maju, został uznany przez Drake'a za jego ulubiony utwór w lipcu w Entertainment Weekly. Po światowym uznaniu i rozgłosie, jaki Smith zyskała dzięki Drake'owi, Smith przykuł uwagę Guya Moota. Moot, dyrektor wykonawczy i ogólnoświatowy kreatywny w Sony/ATV z powiązaniami z głównym nurtem branży, podpisał ze Smith umowę wydawniczą pod koniec 2016 roku.

 W listopadzie 2016 roku wydała swój debiutancki, rozszerzony album składający się z czterech utworów, Project 11. W tym samym miesiącu Smith została wybrana jako jeden z piętnastu wschodzących zespołów na długiej liście BBC Music Sound of 2017 i zajęła czwarte miejsce na liście.  Smith wystąpiła jako gość specjalny podczas światowej trasy koncertowej Drake's Boy Meets World Tour w lutym i marcu 2017 r.  oraz pojawiła się w dwóch utworach na jego składance More Life (2017). Z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet wydała piosenkę „Beautiful Little Fools”; tytuł nawiązuje do powieści Wielki Gatsby.  W maju wystąpiła w piosence Kali Uchis „Tyrant”, głównym singlu z debiutanckiego albumu studyjnego Uchis Isolation (2018).  

W czerwcu wydała swój trzeci singiel „Teenage Fantasy”. Dwa miesiące później Smith i artystka grime Preeditah wydali wspólnie singiel zatytułowany „On My Mind”. We wrześniu 2017 roku zaczęła spotykać się z piosenkarzem i producentem Joelem Compassem. Wystąpiła jako support podczas 24K Magic World Tour Bruno Marsa w październiku i listopadzie 2017 r. W grudniu ogłoszono, że Smith zostanie laureatką nagrody Brit Critics 'Choice Award, która zostanie wręczona podczas ogłoszenia nominacji Brits 13 stycznia 2018 r. Jest pierwszą niezależną artystką, która została nominowana do tej nagrody, a co dopiero ją zdobyła.

  W styczniu 2018 roku wydała singiel „Let Me Down” z udziałem rapera Stormzy'ego. Smith jest współautorem i wykonaniem piosenki „I Am” na albumie Kendricka Lamara ze ścieżką dźwiękową do filmu Czarna Pantera, który ukazał się w lutym. Później w tym samym miesiącu wystąpiła na ceremonii rozdania nagród BRIT z Rag'n'Bone Manem W kwietniu zadebiutowała w amerykańskiej telewizji w programie Jimmy Kimmel Live! z wykonaniem „Blue Lights” Jej debiutancki album studyjny Lost & Found, pisany przez pięć lat, został ogłoszony w kwietniu, a wydany w czerwcu 2018 r. i spotkał się z uznaniem krytyków. 

W miesiącu wydania albumu Smith rozpoczęła trasę koncertową wspierającą album, której daty zaplanowano w całej Europie i występy na festiwalach w Japonii. Północnoamerykańska część trasy Lost & Found Tour rozpoczęła się 19 listopada w Seattle i zakończyła 19 grudnia w Toronto, a wspierał ją Ravyn Lenae. W 2019 roku Smith ogłosiła, że wraz z Kali Uchisem wyruszy w trasę koncertową po Ameryce Północnej, która rozpocznie się 28 kwietnia i zakończy 30 maja w Toronto. W sierpniu 2019 roku Smith wydała singiel „Be Honest” z udziałem Burna Boy.

Na początku 2020 roku Smith zaczęła prowadzić 12-odcinkowy program w BBC Radio 3 zatytułowany „Tearjerker”, który koncentruje się na uzdrawiającej mocy muzyki. W tym samym roku wydała dwa single: „By Any Means” i „Come Over” z udziałem Popcaana. 14 maja 2021 roku wydała swoją trzecią rozszerzoną sztukę Be Right Back, która zebrała ogólnie pozytywne recenzje. 11 maja 2023 r. Smith wydała singiel „Little Things”, który 19 maja 2023 r. zajął 95. miejsce na liście 100 najlepszych pobrań singli w Wielkiej Brytanii. 18 maja 2023 roku Smith ogłosiła, że jej kolejny album studyjny, Falling or Flying, ukaże się we wrześniu 2023 roku. 4 sierpnia 2023 roku Smith wydała „GO GO GO”: trzeci singiel z jej nadchodzącego albumu. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Jorja InterludeDrake Featuring Jorja Smith & Black Coffee03.201742[4]45[2]Cash Money/Republic USCM 51700082[silver-UK][written by Don McLean,Aubrey Graham,Noah Shebib,Jorja Smith][produced by 40]
Get It TogetherDrake featuring Black Coffee and Jorja Smith03.201724[7]45Cash Money/Republic USCM 51700045[gold-UK][written by Aubrey Graham,Noah Shebib,Anthony Jefferies,Nkosinathi Maphumulo,Busisiwe Nqwiliso][produced by Nineteen85]
On My MindJorja Smith with Preditah09.201754[10]-Famm QM6N 21781333[gold-UK][written by Ed Thomas,Jorja Smith,Nathan Chisanga]
Let Me DownJorja Smith featuring Stormzy01.201834[10]-Famm US23A 1500697[silver-UK][written by Jorja Smith,Michael Omari,Ed Thomas][produced by Paul Epworth,Ed Thomas]
I AmJorja Smith02.201862[3]105[2]Interscope USUM71714115[written by Kendrick Duckworth,Mark Spears,Jorja Smith,Tobias Breuer,Troy Chester][produced by Kendrick Lamar,Sounwave]
Blue LightsJorja Smith06.201838[9]-Famm US23A 1500072[gold-UK][written by Jorja Smith ,Ben Joyce, Guy Bonnet, Roland Romanelli ,Dizzee Rascal, Nicholas Detnon][produced by Ben Joyce, Engine Earz]
Teenage FantasyJorja Smith06.201877[1]-Famm US23A 1500540[silver-UK][written by Jorja Smith,Charlie Perry,Peter Meredith][produced by Charlie Perry]
February 3rdJorja Smith06.201875[1]-Famm QM4TW 1828127[written by Michael Stafford,Jason Pounds,Jorja Smith,Michael Uzowuru,Jeff Kleinman][produced by Jason Pounds,Michael Uzowuru,Jeff Kleinman]
Don't Watch Me CryJorja Smith03.201973[2]-Famm QM4TW 1828151[silver-UK][written by Jorja Smith ]
Loose EndsJorja Smith with Loyle Carner03.201962[3]-EMI GBUM 71900080[silver-UK][written by Jordan Rakei,Benjamin Coyle-Larner][produced by Jordan Rakei, Dan Parry]
Be HonestJorja Smith featuring Burna Boy08.20198[16]-Famm QM6P 41954566[platinum-UK][written by Miraa May,Damini Ogulu,Jorja Smith][produced by Cadenza,IzyBeats,Kyle Stemberger]
By Any MeansJorja Smith08.202089[1]-Famm QM6P 42079920[written by Jorja Smith ,Ezrah Roberts-Grey][produced by Ezrah Roberts-Grey]
Come OverJorja Smith featuring Popcaan10.202035[9]-Famm QM6N 22087511[silver-UK][written by Marlon Roudette,Andrew Hershey,Jorja Smith,Irvin Mejia,Madison Stewart,Andrae Hugh Sutherland,Isiah Elwel][produced by Dre Skull,Cadenza,MadisonLST,Izaïah,Pasque]
AddictedJorja Smith03.202146[12]-Famm QM4TW 2189978[silver-UK][written by Jorja Smith , Femi Koleoso, Mutale Chashi, Joel Compass, Amane & Benjamin Totten]
GoneJorja Smith05.202179[1]-Famm QM4TX 2192301[written by Jorja Smith , Emawk & Rahki]
BussdownJorja Smith featuring Shaybo05.202156[2]-Famm QM6MZ 2119962-
Try MeJorja Smith04.202360[1]-Famm QM4TX 2372650-
Little ThingsJorja Smith06.202311[16]-Famm QM6N 22315660[silver-UK]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Lost & Found Jorja Smith06.20183[29]41[2]Famm JSLAFCD 01[gold-UK][produced by Cadenza, Charlie Perry, Ed Thomas, Felix Joseph ,Jason Pounds ,Jeff Kleinman, Joel Compass, Ben Joyce, Maaike Lebbing, Michael Uzowuru, Tom Misch, Engine Earz]
Be Right Back Jorja Smith05.20219[2]-Famm JS2021EP 001CD[produced by Joel Compass, Riccardo Damian, Rahki, Ed Thomas, Gitty, Kal Banx, Charlie J. Perry]

niedziela, 10 września 2023

Pete Brown and His Battered Ornaments

 Pete BROWN AND HIS BATTERED ORNAMENTS, grupa brytyjska. Powstała w 1967 w Londynie. Założył ją śpiewający poeta, autor tekstów przebojów Cream, Pete Brown (25.12.1940, Londyn) - voc, perc. W składzie oprócz lidera znaleźli się Chris Spedding (17.06.1944, Sheffield) -g,p, org, voc, Nishar Ahmad George Khan - as, fl, voc, Charlie Hart - org, Roger "Butch" Potter - b, voc, Pete Bailey -dr, perc, voc (były muzyk zespołu The Graham Bond Organisation), Jamie Muir - perc. Niebawem Muira, który później trafił do King Crimson, zastąpił Rob Tait - dr, perc.

 

Na początku lipca 1969 muzycy usunęli ze swojego grona Browna. Wraz z nim odszedł Hart. Wtedy przeobraziła się w The Battered Ornaments. Wkrótce potem przestała istnieć. Z inicjatywy Speddinga odrodziła się na krótko pod nazwą Chris Spedding And The Battered Ornaments.
Zadebiutowała w lutym 1969 singlem The Week Looked Good On Paper/Morning Call, nagranym dla firmy Parlophone. W lipcu tego roku trafił na rynek jej pierwszy album, "A Meal Can Shake Hands With In The Dark", wydany przez Harvest. Współproducentem był znany saksofonista Dick Heckstall-Smith, który wziął też udział w sesji jako muzyk. Oprócz intrygującej, poprzedzonej długim monologiem wersji Politician z repertuaru Cream w repertuarze znalazły się głównie utwory, których autorem tekstów, ale i kompozytorem był Brown, jak Dark lady, The Old Man, Sandcastle i Travelling Blues Or The New Used Jew's Dues Blues. Była to muzyka z pogranicza rocka psychodelicznego, bluesa i jazzu, frapująca, choć zupełnie niekomercyjna. Grupa została wraz z takimi zespołami, jak King Crimson i Third Ear Band, zaproszona do udziału w wielkim darmowym koncercie The Rolling Stones, zorganizowanym 5 lipca w londyńskim Hyde Parku.
 

Niestety, w przededniu tego wydarzenia Spedding, nie przekonany do artystycznych wizji Browna, zbuntował kolegów i doprowadził do usunięcia dotychczasowego lidera ze składu. Brown kontynuował karierę z nowo utworzoną formacją Piblokto! Natomiast grupa The Battered Ornaments zaprezentowała się na koncercie w Hyde Parku w rozimprowizowanym repertuarze bliskim jazzu. 

Przyjęta została bardzo chłodno. Niedługo potem przestała istnieć. Już po jej rozwiązaniu, w grudniu 1969, ukazał się album "Mantle-Piece". Powstał jeszcze w okresie współpracy z Brownem i zawierał wiele jego utworów, przypominających zawartość pierwszej płyty, jak The Crosswords And The Safety Pins czy sygnowane razem ze Speddingiem Late Into The Night, Then I Must Go i Twisted Track.
Jednakże głos byłego lidera wykasowano i zastąpiono partiami wokalnymi w wykonaniu Speddinga (kompozycję Then I Must Go przedstawiono w wersji instrumentalnej). Jedynym dokonaniem ostatniego wcielenia zespołu, Chris Spedding And The Battered Ornaments, był wydany w lutym 1970 singel, Goodbye We Loved You (Madly)/Rock And Roli Band (na stronie B solowe nagranie Speddinga).

Po rozwiązaniu formacji Spedding działał głównie jako solista i gitarzysta sesyjny, ale przewinął się też przez kilka mniej i bardziej znanych zespołów, jak Sounds Nice, The Jack Bruce Band, Nucleus, Solid Gold Cadillac (zetknął się w nim znowu z Khanem i Potterem) oraz Sharks. Khan oprócz wspomnianego Solid Cold Cadillac grał m.in. w Formerly Fat Harry i Kilburn And The High Roads (znowu zetknął się w nim z Hartem), a także współpracował z Arthurem Brownem i Robertem Wyattem

Hart przypomniał się jako muzyk nie tylko Kilburn And The High Roads, ale też Slim Chance Ronniego Lane'a. Tait odnowił współpracę z Brownem, grywał też m.in. z Kevinem Ayersem, Bell And Arc, Vinegar Joe i Gong. Ponadto muzycy wywodzący się z The Battered Ornaments pojawili się w zespole The People Band, który przy pomocy Charliego Wattsa, perkusisty The Rolling Stones, jako producenta nagrał płytę "The People Band" (Transatlantic, 1970).

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Week Looked Good On Paper/Morning CallPete Brown and His Battered Ornaments .1969--Parlophone R 5767-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
A Meal You Can Shake Hands With in the DarkPete Brown and His Battered Ornaments07.1969--Harvest SHVL 752-

Polly Brown

Polly Brown, ur. 18.04.1947r w Birmingham,angielska piosenkarka,która była liderką grupy Pickettywitch.Nazwę wspomnianej grupy zasugerowała jej siostra Pamela Browne.W 1975r wydała solowy album Special Delivery dla GTO Records.Jeden z utworów tej płyty ,"Up in a Puff of Smoke" został przebojem na brytyjskiej i amerykańskiej liście bestsellerów.

 

W 1976r jako jako pierwsza w historii Festiwalu Eurowizji wystąpiła w brytyjskich eleminacjach tego konkursu w dwóch utworach;śpiewając solo piosenkę "Do You Believe In Love At First Sight?" i razem z Tony Jacksonem i Sweet Dreams wykonując "Love, Kiss And Run".Oba utwory przepadły,ale Dionne Warwick nagrała własną wersję "Do You Believe In Love At First Sight?" ,która stała się niewielkim hitem w USA.
 

Grupa Sweet Dreams została założona w 1974r,a jej skład stanowili autor piosenek Gerry Shury, (aranżer Biddu Orchestra ),Robert Young (perkusja/vocal) Stuart Armstrong,(instr. klawiszowe/vocal)i Stephen Parkes(bass/vocal) plus duet Kim and Kerry (gitara/vocal).
 

Po próbach w Londynie,w nowym siedmioosobowym składzie z Polly Brown i Tony Jacksonem odbywają trasę koncertową.Podczas występu w Southport występują u boku Three Degrees.
Po rozpadzie Pickettywitch,w nowej emanacji ansamblu New Pickettywitch nie znalazło się miejsce dla Polly.Nowe wcielenie grupy nie przyniosło komercyjnych sukcesów.Brown zajęła się pisaniem i nagrywaniem muzyki bluesowej.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Up In A Puff Of Smoke / I'm Saving All My LovePolly Brown09.197443[5]16[13]GTO GT 2[written by Phillip Swern,Gerry Shury ][produced by Phillip Swern,Gerry Shury]
You're My Number OnePolly Brown.1976--Ariola SPRO-8348[produced by Phillip Swern,Gerry Shury]
Hollywood (Disco Star)Polly Brown.1977--Pye 7N 45670[produced by Gerry Shury , Ron Roker]
Bewitched/Writing You A LetterPolly Brown.1980--Witch POL 1-12 [written by Rogers & Hart][produced by Gerry Shury]

Ray Bryant

Ur. 24.12.1931 w Filadelfii w stanie Pensylwania (USA). Pochodzi z muzycznej rodziny. Początkowo uczył się gry na kontrabasie, a następnie na fortepianie. Założona (wspólnie z bratem Tomym) grupa Bryant Brothers otrzymała etat w filadelfijskim Blue Note Club, gdzie występowali z Charliem Parkerem i Milesem Davisem.

 

Dzięki takim kontaktom zapraszany był później do nagrywania płyt z wieloma znanymi wykonawcami (od Milesa Davisa po Sonny'ego Rollinsa i Carmen McRae). W 1959 występował z własnym triem w nowojorskim Village Vanguard, a rok później zupełnie niespodziewanie osiągnął sławę jako kompozytor piosenką "Little Susie". Triumfy święciły także jego zdecydowanie jazzowe kompozycje: "Cubano Chant" i "Slow Freight".
 

Początkowo Bryant znajdował się pod wpływem Teddy'ego Wilsona, lecz później, opierając się na elementach gospel, stworzył bardziej nowoczesny i spontaniczny styl, charakteryzujący się m.in. burzliwymi basowymi akordami lewej ręki. Artysta wiele występuje i nagrywa, zarówno w roli sidemana, jak i z własnym triem. Przekrojowy album Through The Years udowadnia, że gra Bryanta z wiekiem szlachetnieje i nabiera jazzowego polotu. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Madison Time, Parts 1 and 2Ray Bryant 04.1960-30[9]Columbia 41628 [written by Ray Bryant, Eddie Morrison]
Shake a lady/Blues marchRay Bryant 11.1964-108[4]Sue 108[written by Ray Bryant]
Ode To Billy Joe / Ramblin' Ray Bryant09.1967-89[2]Cadet 5575[written by Bobbie Gentry]
Pata Pata / Doing My ThingRay Bryant.1968--Cadet 5587[written by M. Makeba, J. Ragavoy ][produced by Richard Evans]
Up Above The Rock / Little Green ApplesRay Bryant.1968--Cadet 5625[written by Ray Bryant][produced by Richard Evans]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Gotta Travel OnRay Bryant06.1966-111[12]Cadet 767-
Slow FreightRay Bryant05.1967-193[3]Cadet 781-

So Solid Crew

Projekt powstał w wyniku serii przyjęć organizowanych przez MC Megaman i Romeo pod koniec lat 90-tych. Obaj byli promotorami klubowych występów muzyków garażowych i grime. Dotyczyło to także imprez So Solid, które cieszyły się coraz większą popularnością. Załoga składała się z kilku muzyków pracujących w pirackiej stacji Supreme FM i stanowiła luźny kolektyw różnych muzyków o podobnym pochodzeniu i zainteresowaniach.  

Pod koniec 2000 roku wydali swój pierwszy album Oh No (Sentimental Things) nakładem Relentless Records. Mimo że nie odniósł sukcesu na listach przebojów, stał się klasykiem i w 2013 roku otrzymał w sprzedaży srebrną płytę. W następnym roku nakładem wytwórni Independentente ukazał się singiel 21 Seconds, w który zaangażowanych było 30 muzyków. Liczba sekund odnosi się do wkładu każdego muzyka w utwór. Singiel zadebiutował na pierwszym miejscu brytyjskich list przebojów i sprzedał się w ponad 400 000 egzemplarzy. 

 Drugi album They Don't Know osiągnął 6. miejsce na listach przebojów i miał dwa kolejne single w pierwszej dziesiątce z piosenką tytułową i Haters. Załoga zdobyła tytuł dla najlepszego nowicjusza i najlepszego brytyjskiego artysty garażowego podczas rozdania nagród MOBO. Teledysk do 21 Seconds otrzymał nagrodę Brit Award. Wokół załogi i jej występów dochodziło do powtarzających się gwałtownych starć, które również zakończyły się śmiercią. Choć sami nie byli w to zaangażowani, to członkowie zespołu, pochodzący z południowego Londynu, byli odpowiedzialni za atmosferę, w jakiej to wszystko mogło się wydarzyć, ze względu na ich uliczne pochodzenie i brutalne teksty. Wielu członków pozostało wiernych tej scenie nawet po jej sukcesie.

  Wydając kolejny album 2nd Verse, starali się kontynuować swój sukces. Dzięki poprzedzającemu singlowi Broken Silence zespół znalazł się na czwartym miejscu w pierwszej dziesiątce, ale ani album, ani inne single nie zrobiły większego wrażenia. Tymczasem członkowie tacy jak Oxide & Neutrino, Lisa Maffia i Asher D odnieśli własne sukcesy. Inni, jak Megaman, G-Man i MC Harvey, popadli w konflikt z prawem. Pojawiły się oznaki rozpadu i wokół kolektywu zrobiło się spokojniej. Jednak zawsze ukazywały się kolejne wydawnictwa i w 2010 roku So Solid Crew ponownie znalazło się na listach przebojów singli z płytą „Od You Went Away”. W 2013 roku ukazał się album z najlepszymi przebojami.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
21 SecondsSo Solid Crew feat. Megaman, Asher-D, Mac, Kaish, G-Man, Lisa Maffia, Face, Scat-D, Harvey, Romeo08.20011[1][18]-Relentless RELENT 16TP1[written by Lisa Maffia, Megaman ,Skat D, Kaish, Synth, Mac, Face, Asher D ,G-Man, Romeo, Harvey][produced by Synth]
They Don't KnowSo Solid Crew feat. Asher D / Megaman and G-Man11.20013[11]-Relentless RELENT 26CD[written by Asher D, Dan Brazil, G-Man, Megaman, Synth][produced by Synth]
HatersSo Solid Crew feat. Mr. Shabz01.20028[7]-Relentless RELENT 23CD[written by Darren Leslie James Weir, Shabi Naqui, Jermaine Williams, Jason Marlon Moore, Safi Naqui][produced by Mr. Shabz]
Ride wid UsSo Solid Crew04.200219[6]-Independiente ISOM 55MS[written by Glen Larson,Megaman,Stu Phillips,Tiger S][produced by AC Burrell]
Broken SilenceSo Solid Crew09.20039[7]-Independiente ISOM 71MS[written by Rouiller Francis Naqui Safi ,Naqui Shabi][produced by Mr. Shabz]
So GrimeySo Solid Crew04.200462[1]-Independiente ISOM 82MS-
Since You Went AwaySo Solid Crew01.201082[1]-Mega & Co MEGA 1CS-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
They Don't KnowSo Solid Crew12.20016[23]-Relentless/Independ ISOM 27CD[produced by Megaman,G-Man]
2nd VerseSo Solid Crew10.200370[1]-Independiente ISOM 35CD[produced by Megaman,G-Man]

Soda Club

Soda Club był jednym z bardziej komercyjnych zespołów trance, które pojawiły się w połowie XXI wieku. Brytyjski kwartet, składający się z czterech uderzająco atrakcyjnych młodych kobiet, zaśpiewał połączenie oryginałów (mianowicie ich hitu „Keep Love Together”) i coverów w stylu retro (mianowicie „Heaven Is a Place on Earth” Belindy Carlisle „Take My Breath Away” Berlin).
 
 
Piosenki te były wykonywane w stylu progresywnego trance - charakterystyczne dla nich dramatyczne załamania i tak dalej -ale miały strukturę przypominającą piosenki popowe. Co więcej, każdy z ich singli został udostępniony zarówno w formacie standardowym (pojedyncze wersje dla radia i wideo), jak i w formacie zremiksowanym (dłuższe, gotowe miksy klubowe dla DJ-ów); poza tym przypominające modelki panie wystąpiły w kilku kuszących filmach i były dobrze promowane za pomocą lawiny seksownych zdjęć reklamowych.  
 
W połowie 2004 roku Water Music Dance wydało pełny album grupy, Anthem Alert, który składał się z dwóch płyt: jedna zawierała piosenki, druga zawierała liczne teledyski do różnych singli. Biorąc pod uwagę jawnie komercyjny charakter grupy (nie jedna, ale cztery piękne kobiety [à la Spice Girls], covery muzyki pop z lat 80-tych, przyjemne dla oka teledyski, sama muzyka trance itp.), krytycy byli bezlitośni, co oczywiście oznacza, że można się tego spodziewać w takich przypadkach, co większość fanów zauważyła i nie przejmowało się tym.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Take My Breath AwaySoda Club feat. Hannah Alethea11.200216[15]-Concept 12CON 33[written by Giorgio Moroder, Tom Whitlock][produced by Soda Club]
Heaven Is A Place On EarthSoda Club feat. Hannah Alethea03.200313[13]-Concept 12CON 39[written by E.Shipley, R.Nowels][produced by Soda Club]
Keep Love Together Soda Club feat. Andrea Anatola08.200331[5]-Concept 12CON44[written by A. Lee, D. Lee, P. Lee]
Ain't No Love (Ain't No Use)Soda Club feat. Ashley Jade08.200440[2]-Concept CDCON 58[produced by Soda Club]

sobota, 9 września 2023

Stanley Black and His Orchestra

Stanley Black-ur. 14.06.1913r-zm. 27.11.2002r; był angielskim dyrygentem,aranżerem i pianistą specjalizujacym się w muzyce popularnej.Napisał wiele ścieżek muzycznych do filmów i nagrywał z własną orkiestrą dla wytwórni Decca.

 

Rozpoczął swoją karierę muzyczną w latach 30-tych od współpracy z amerykańskimi muzykami jazzowymi;Colemanem Hawkinsem i Benny Carterem.Póżniej zajął się aranżowaniem i nagrywaniem muzyki latynoskiej.
 

Urodzony w Londynie w wieku 7 lat pobierał lekcje gry na fortepianie,by póżniej studiować na renomowanej Matthay School of Music.Mając 15 lat zwyciężył w organizowanym przez Melody Maker konkursie na aranżację.W latach 30-tych założył własną orkiestrę grającą muzykę taneczną i jazzową z którą występowali minn. Lew Stone,Bert Ambrose i przez cztery lata Harry Roy.
 

Po 10-cio miesięcznej służbie w RAF-ie w czasie II wojny światowej,powrócił do samodzielnej pracy w 1942r jako dyrygent,pianista i aranżer występów Anne Shelton.Dwa lata póżniej zostaje nadwornym aranżerem i dyrygentem w wytwórni Decca,gdzie współpracuje z Verą Lynn i dwie dekady póżniej Catherine Valente i Dickie Hendersonem.Od 1944 do 1952r był dyrygentem orkiestry tanecznej BBC ,dając ze swoją orkiestrą ponad 4000 audycji.
 

Współpracę z filmem rozpoczął w 1948r jako kompozytor muzyki do obrazu It Always Rains On Sunday.W sumie skomponował muzykę do ponad 80 obrazów minn.Laughter In Paradise (1951), The Naked Truth (1957), Too Many Crooks (1958)i Sparrows Can't Sing (1963).Ostatnim jego filmem był Valentino, and The Razor's Edge (1984).
 

W latach 60 i 70-tych wraca do muzyki klasycznej wydając płyty z kompozycjami Czajkowskiego,Rimskiego-Korsakowa,Wagnera z London Philharmonic Orchestra.Odbywa też turnee po japonii,Filipinach ,Australii i Ameryce Płn.W 1987r nominowany do British Academy of Songwriters, Composers and Authors.Był od 1947r żonaty z Edną Kaye, piosenkarką,z którą miał dwoje dzieci. 

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Exotic percussionStanley Black and His Orchestra02.1962-30[8]London Phase 4 44004-
SpainStanley Black and His Orchestra08.1962-33[10]London Phase 4 44016-
Film spectacularStanley Black and His Orchestra08.1963-50[4]London Phase 4 44025-
Music of a peopleStanley Black and His Orchestra06.1965-148[3]London Phase 4 44060-

J Hus

Momodou Lamin Jallow (ur. 26 maja 1996 r.), znany zawodowo jako J Hus, to brytyjski raper i wokalista, któremu przypisuje się pioniera gatunku Afroswing.Obecnie ma kontrakt z Black Butter Records. Popularność zyskał w 2015 roku po wydaniu swojej piosenki „Dem Boy Paigon”. „Did You See” J Husa stał się w tamtym czasie jego najbardziej udanym singlem, zajmując dziewiąte miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli i ostatecznie uzyskując platynę. W 2017 roku wydał swój debiutancki album Common Sense, który spotkał się z uznaniem krytyków i został uznany przez Complex za najlepszy brytyjski album 2017 roku. Album osiągnął szóste miejsce na brytyjskiej liście albumów.  

W czerwcu 2018 r. został aresztowany w Stratford i oskarżony o noszenie noża w miejscu publicznym. Kilka godzin po wyjściu z więzienia w kwietniu 2019 r. niespodziewanie pojawił się na scenie koncertu kanadyjskiego rapera Drake'a w O2 Arena w Londynie. W styczniu 2020 roku J Hus wydał swój drugi album, Big Conspiracy, na którym wystąpili jamajska piosenkarka Koffee, nigeryjska piosenkarka Burna Boy i brytyjska piosenkarka Ella Mai. Album stał się jego pierwszym numerem jeden na brytyjskiej liście albumów i zyskał szerokie uznanie krytyków. 

W czerwcu 2023 roku wydał wraz z Drake'em singiel „Who Told You”, który stał się jego najwyżej notowanym singlem na listach przebojów, osiągając drugie miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Był to główny singiel jego trzeciego albumu Beautiful and Brutal Yard, który ukazał się w lipcu. Album stał się jego drugim numerem jeden na brytyjskiej liście albumów. 

  J Hus urodził się w Londynie w rodzinie z Gambii, a dorastał w dzielnicy Stratford. Wychowywała go matka, która w wieku 25 lat wyemigrowała do Anglii. Jallow wychował się jako muzułmanin i ma pochodzenie etniczne Fula i Wolof. Jako dziecko on i jego matka chodzili na afrykańskie imprezy, a rodzice puszczali mu afrykańską muzykę. Dorastając, chciał zostać aktorem, „ale wtedy, około 10. lub 11. klasy, to było naprawdę cokolwiek” i został wyrzucony ze szkoły, ponieważ, według jego słów, „zaczął wpadać w kłopoty”. We wrześniu 2014 roku, zrozpaczony dwoma oddzielnymi pobytami w więzieniu, jego przyjaciel z dzieciństwa Moe doradził mu, aby skupił się na karierze muzycznej, który również zgodził się zostać jego menadżerem. 

Moe i jego starszy brat założyli własną firmę zarządzającą 2K Management. J. Hus swój pseudonim sceniczny wziął od słowa „naciągacz”, wyjaśniając, że gdy był w szkole średniej, kupował paczkę pączków i sprzedawał je pojedynczo z zyskiem. J Hus rozpoczął karierę od nagrania kilku freestyle'ów, w tym #StreetHeat, Bl@CKBOX i GRM Daily i publikowania ich w Internecie.Następnie wydał „#Rated”, który sampluje rytm z utworu „Don't Panic” z French Montana oraz remiks utworu Kojo Funds „Want From Me”, który zyskał duży rozgłos, pomagając mu w przełomie. Jego następnym wydawnictwem było „Dem Boy Paigon”, które Ajay Rose z The Link Up opisał jako „połączonie w afro-beatowym brzmieniu z lirycznym rapem… zdolnym wywrócić każdy taniec do góry nogami”. Następnie wypuścił „No Lie” . Pod koniec marca 2015 roku on i MoStack wydali „Westwood Crib Session”. Pod koniec maja 2015 r. wydał „Lean & Bop”, który został odtworzony łącznie ponad 10 milionów razy na platformach muzycznych.

 Mniej więcej w tym czasie wydał także „Daily Duppy” dla GRM Daily, po którym wydał swoją pierwszą składankę, The 15th Day.  Jallow wydał w 2016 roku singiel „Friendly”, który otrzymał nominację do nagród MOBO 2016, a także „Playing Sports”, „Liar Liar” (Remix) MoStack i „Solo One”, z których ostatni pojawił się w Brotherhood na ścieżce dźwiękowej. W 2017 roku wystąpił w „High Roller” Ninesa, który znalazł się na jego albumie One Foot Out. Wystąpił także w utworze „Bad Boys” Stormzy’ego z jego albumu Gang Signs & Prayer, który osiągnął 22. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli

 Po wydaniu album został pozytywnie przyjęty przez fanów i zawiera utwory MoStack, MIST, Tiggs da Author i Burna Boy. W maju 2018 wydał EP-kę Big Spang (2018). Po aresztowaniu w czerwcu 2018 r. za publiczne noszenie przedmiotu zawierającego ostrze, w grudniu Jallow został skazany na osiem miesięcy więzienia. Wytwórnia Jallow przestała wydawać muzykę, a jego jedyny wers podczas pobytu w więzieniu pochodził z piosenki „Disaster”, która ukazała się na debiutanckim albumie Dave'a, Psychodrama. „Disaster” zadebiutował na ósmym miejscu brytyjskiej listy przebojów singli 15 marca 2019 r. W listopadzie wydał singiel „Must Be”. Następnie wydał single „No Denying” i „Repeat”. W grudniu 2019 roku J Hus ogłosił, że nie będzie już koncertował przez „najbliższe 3/4 lata, może dłużej”. Stwierdził również, że po wydaniu kolejnego albumu nie będzie miał już żadnych funkcji, ale chce współpracować z Burna Boyem i 21 Savage. Drugi album J Husa, Big Conspiracy, ukazał się w styczniu 2020 roku i stał się jego pierwszym albumem numer jeden.  

W lipcu 2022 roku pojawił się w piosence Burna Boya „Cloak & Dagger” z jego albumu Love, Damini . W maju 2023 roku wydał swoją pierwszą piosenkę jako główny artysta od 2020 roku zatytułowaną „It's Crazy”. Kontynuował to w czerwcu wydając singiel „Who Told You” z Drake'em, który zajął drugie miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. 29 czerwca ogłosił swój trzeci album Beautiful and Brutal Yard i datę jego premiery 14 lipca wraz ze zwiastunem, którego narratorem jest Idris Elba. Dzień przed wydaniem albumu wydał singiel „Militerian” z Nairą Marley. Beautiful and Brutal Yard zadebiutował na pierwszym miejscu brytyjskiej listy albumów, stając się jego drugim na szczycie list przebojów.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Samantha J Hus with Dave02.201763[10]-Tropics GBLFP 1701997[platinum-UK][written by David Omoregie, Momodou Jallow][produced by Jae5]
Did You See J Hus03.20179[33]-Black Butter GB 1101602141[3x-platinum-UK][written by Jonathan Mensah, Momodou Jallow][produced by Jae5]
Bad BoysStormzy featuring Ghetts and J Hus03.201722[3]-Merky UKJ4A 1700003[silver-UK][written by Ghetts,Michael Omari,Momodou Jallow][produced by Fraser T Smith,Stormzy,Ey]
Common Sense J Hus05.201755[2]-Black Butter GBARL 1700483[silver-UK][written by Momodou Jallow]
Sweet Cheeks J Hus05.201796[1]-Black Butter GBARL 1700528[written by J Hus ]
Like Your Style J Hus05.201793[1]-Black Butter GBARL 1700529[written by J Hus]
Fisherman J Hus featuring MoStack and Mist05.201747[11]-Black Butter GBARL 1700525[gold-UK][written by J Hus , MoStack & MIST]
Plottin J Hus05.201783[1]-Black Butter GBARL 1700530[written by J Hus ]
Scene J Hus 06.201885[1]-Black Butter GBARL 1800694-
Spirit J Hus05.201736[13]-Black Butter GBARL 1700524[platinum-UK][written by Momodou Jallow]
Good Time J Hus featuring Burna Boy05.201788[1]-Black Butter GBARL 1700527-
Bouff Daddy J Hus 05.201726[19]-Black Butter GBARL 1601862[platinum-UK][written by Momodou Jallow,Jonathan Mensah][produced by Jae5]
Dark Vader J Hus06.201841[9]-Black Butter GBARL 1800693[silver-UK][written by Mark Crown, Jonathan Mensah & J Hus]
Dancing Man J Hus06.201888[1]-Black Butter GB 1101800748-
DisasterDave featuring J Hus03.20198[10]-Black Butter/Dave Nbourhood GBUM 71900581[platinum-UK][written by David Omoregie, Momodou Jallow ,Ikeoluwa Oladigbolu, Ayodele Oyadare][produced by iO ,TSB]
Daily Duppy J Hus featuring GRM Daily04.201942[15]-Black Butter GBARL 1900477[silver-UK][written by Momodou Jallow]
What Do You Mean? Skepta featuring J Hus06.201914[8]-Boy Better Know QM6MZ 1960810[silver-UK][written by Joseph Adenuga,Momodou Jallow,Ayodele Oyadare][produced by iO]
Stinking RichMoStack & J Hus featuring Dave06.201919[3]-Virgin GBUM 71902007[written by Montell Daley ,Darius Forde, James Grant, David Omoregie, Momodou Jallow][produced by iLL BLU]
Must Be J Hus11.20195[13]-Black Butter GBARL 1901254[gold-UK][written by Jonathan Mensah, Momodou Jallow]
No Denying J Hus01.202033[4]-Black Butter GB 1101901782[written by David Omoregie,TSB]
Repeat J Hus featuring Koffee02.202021[8]-Black Butter GBARL 2000040[silver-UK][written by J Hus,JAE5,Mikayla Simpson][produced by Jae5]
Big Conspiracy J Hus featuring Icee TGM02.202019[2]-Black Butter GBARL 2000034[silver-UK][written by J Hus ,TSB]
Play Play J Hus featuring Burna Boy02.202011[9]-Black Butter GBARL 2000038[gold-UK][written by J Hus , Burna Boy, Nana Rogues & Mike Orabiyi Riley]
It's Crazy J Hus06.202315[4]-Black Butter GBARL 2300469-
Who Told You J Hus featuring Drake06.202311[9]-Black Butter/Ovo/Republic GBARL 2300716[silver-UK][written by Momodou Jallow ,Aubrey Graham ,Richard Isong ,Gaetan Judd ,EY]
Militerian J Hus featuring Naira Marley07.202323[3]-Black Butter GB 1102300390-
Masculine J Hus featuring Burna Boy07.202324[1]-Atlantic/Black Butter GBARL 2300784-
Massacre J Hus08.202353[2]-Black Butter GBARL 2300780-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Common Sense J Hus05.20176[102]-Black Butter 88985338822[platinum-UK][produced by IO,Jae5,JOAT Music Grou,pMark Crown,Steel Banglez,The Compozers,TSB]
Big Conspiracy J Hus02.20201[1][28]-Black Butter 0886448232148[gold-UK][produced by Jae5, IO, Levi Lennox, Maestro ,Nana Rogues ,Scribz Riley, Sunny Kale, TSB]
Beautiful and Brutal Yard J Hus07.20231[1][8]-Black Butter 19658830152-

piątek, 8 września 2023

Cyré

 Cyré (ur. Laura Cyré Rodriguez z Bronxu w Nowym Jorku) to wokalistka wykonująca muzykę freestyle/dance z końca lat 80-tych. Jako dziecko Cyré pisała wiersze, opowiadania i piosenki. Uczęszczała na Uniwersytet Marymount w Tarrytown w stanie Nowy Jork, gdzie specjalizowała się w naukach ścisłych. Później zapisała się do Konserwatorium Muzycznego Mozartina, gdzie studiowała podstawy muzyki i śpiewu. Po ukończeniu szkoły odbyła tournée z grupą R&B we Francji. Kiedy grupa się rozpadła, Cyré dołączył do innych różnych grup muzycznych, tworzyła komercyjne jingle, śpiewała w tle dla artystów popowych i R&B w wielu studiach nagraniowych w Nowym Jorku oraz występowała w małych klubach jazzowych i klubach nocnych w Nowym Jorku.

  Po występie w nocnym klubie Funhouse na Manhattanie w Nowym Jorku producent zwrócił się do niej z propozycją nagrania piosenki dla wytwórni Fresh Records. W 1987 roku Cyré wydała swój debiutancki singiel „Last Chance”, który zajął 4. miejsce na liście przebojów Hot Dance\Disco Play magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 12 tygodni. Zadebiutował także na 10. miejscu listy sprzedaży Hot Dance Music/Maxi-Singles magazynu Billboard oraz na 60. miejscu listy przebojów Hot Black Singles magazynu Billboard, pozostając na tej liście przez 8 tygodni.  

W 1992 roku wydała swój kolejny singiel „The Life” w wytwórni 4th & Broadway Records, który w ogóle nie trafił na listy przebojów.  W późniejszych latach Cyré nagrywała muzykę do filmów, pracowała przy różnych projektach jako aktorka i asystentka produkcji. Była także gospodarzem programu telewizyjnego Channel 7 ABC „New York Hot Tracks”. W 2001 roku została zaproszona do Pentagonu na uroczystość upamiętniającą Bohaterów Ameryki, która odbyła się 11 września w Waszyngtonie, gdzie wykonała piosenkę „See You in Heaven”. Wystąpiła także na otwarciu nowojorskiego Beacon Theatre przed hiszpańskim Azucarem Moreno.  

Od tego czasu koncertowała na całym świecie. Reprezentowała nawet Stany Zjednoczone na międzynarodowych festiwalach piosenki na Kubie i Dominikanie. W 2017 roku Cyré wydała singiel „Nothing But You”. Obecnie  nadal występuje na żywo.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Last ChanceCyre04.1987--Fresh 8[written by J. Diaz, M. Grudge][produced by Jose "Animal" Diaz][60[8].R&B Chart][4[12].Hot Disco/Dance;Fresh 008 12"]

środa, 6 września 2023

Solo

Solo to amerykańska grupa muzyczna R&B z Nowego Jorku w stanie Nowy Jork. Oryginalnymi członkami byli Robert Anderson, Darnell Chavis, Eunique Mack i Dan Stokes. Grupa nagrała swój tytułowy debiutancki album w Minneapolis i wydała go w 1995 roku. 

Wydany przez Perspective Records album zawierał produkcję głównie Jimmy'ego Jama i Terry'ego Lewisa. Album wyprodukował cztery single: „Heaven”, „Where Do U Want Me to Put It”, „He's Not Enough” i „Blowin' My Mind”. Ostatecznie uzyskał status złotej płyty. 

 Solo wydali swój drugi album, 4 Bruthas & a Bass, w 1998 roku. Album wyprodukował tylko jeden singiel „Touch Me”, który zajął 59 miejsce na liście Billboard Hot 100. Wersja 3.0 Rebooted Deluxe została wydana w 2015 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
HeavenSolo08.1995-42[20]Perspective 7498[written by Robert Anderson ,Darnell Chavis ,Eunique Mack, Daniel Stokes ,James Harris III, Terry Lewis, Jimmy Wright][produced by James Harris III, Terry Lewis][7[28].R&B Chart]
Where Do U Want Me to Put ItSolo01.1996-50[18]Perspective 7512[written by James Harris III, Terry Lewis, McKinley Horton][produced by Jimmy Jam & Terry Lewis][8[23].R&B Chart]
He's Not Good EnoughSolo05.1996--Perspective 7526[written by Daniele Stokes, Darnell Chavis, James Harris III, Terry Lewis, McKinley Horton, Robert Anderson][produced by Jimmy Jam, Terry Lewis][50[15].R&B Chart]
Touch MeSolo09.1998-59[12]Perspective 7600[written by Daniele Stokes, Darnell Chavis, Eunique Mack, Robert Anderson,Raphael Saadiq][produced by Raphael Saadiq][26[16].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
SoloSolo09.1995-52[40]Perspective 549 017[gold-US][produced by James Harris III, Terry Lewis, Henley "Jr." Regisford, Alex Richbourg, McKinley Horton & Khiry Abdulsamad, Joseph Powell, The Characters]
4 Bruthas & a BassSolo10.1998-123[2]Perspective 549 040[produced by Henley "Jr." Regisford Solo, Raphael Saadiq, Travon Potts, Gerald Levert & Edwin "Tony" Nicholas, Darren "Nitro" Clowers, Celebrity Status (Chak Daddy, Baby Boy & E), McKinley Horton]

Nico & Vinz

 Nico & Vinz to norweski duet składający się z Kahouly Nicolay „Nico” Sereba z Holmlia w Oslo i Vincenta „Vinzy V” Dery z Lambertseter w Oslo. Powstały w 2010 roku jako Envy, ale pod koniec 2012 roku zmienili nazwę na Nico & Vinz. Są powszechnie kojarzeni z ich największym hitem „ Am I Wrong ”, który zajął 2. miejsce w Norwegii, Danii i Szwecji oraz 1. w Wielkiej Brytanii. 

 Formacja i debiutancka składanka Nicolay Sereba pochodzenia norwesko-Wybrzeża Kości Słoniowej i Vincent Dery pochodzenia Ghany stworzyli swoją muzykę jako połączenie tak różnorodnych gatunków, jak pop, reggae i soul, będąc narażeni na różne muzyczne wpływy swoich rodziców, z którymi odbywali powtarzające się podróże na zachodnie wybrzeże Afryki.Duet powstał jako Envy swoim głównym debiutem na festiwalu Emergenza w 2011 roku. Zdobyli pierwsze miejsce na światowym „Emergenza Final” Taubertal Open Air Festival dla nowych, wschodzących artystów. Po tym sukcesie duet wydał mixtape Dreamworks: Why Not Me pod nazwą Envy. Materiały udostępniono także w Internecie za pośrednictwem WiMP. Sereba mówi po angielsku, norwesku i francusku. Dery mówi po angielsku, norwesku i dagaare. 

 W czerwcu 2011 roku duet wydał swój debiutancki singiel „One Song” pod nazwą Envy. Piosenka zadebiutowała na 19. miejscu na norweskiej liście przebojów singli. Envy wydał swój debiutancki album studyjny The Magic Soup and the Bittersweet Faces 27 kwietnia 2012 roku, osiągając 37. miejsce na norweskiej liście albumów. „One Song” został wydany jako główny singiel z albumu, który zajął 19. miejsce na norweskiej liście przebojów singli. Następnie ukazał się „Go Loud” wydany jako kolejny drugi i ostatni singiel z albumu. 

  W kwietniu 2013 roku wydali „Am I Wrong” po tym, jak duet zmienił nazwę z Envy na Nico & Vinz, w koordynacji z podpisaniem kontraktu z Warner Bros. Records w Stanach Zjednoczonych, aby uniknąć pomylenia z innymi artystami o podobnym nazwisku.  Wraz z międzynarodowym sukcesem singla duet zmienił napisy końcowe singla na nową przyjętą nazwę. Piosenka zadebiutowała na 2. miejscu na norweskiej liście przebojów singli, a także na 2. miejscu na duńskiej liście przebojów singli i na 2. miejscu na szwedzkiej liście przebojów singli. Osiągnął także numer jeden na liście Top 40 głównego nurtu. Następnie wydano kolejne wydawnictwo „In Your Arms”, które również pojawiło się na listach przebojów w Norwegii, Danii i Szwecji. Teledysk do „Am I Wrong” wyreżyserował i zmontował kompozytor afrykańskiej muzyki folkowej Kavar Singh. Teledysk do „Am I Wrong” został nakręcony w Botswanie i przy Wodospadach Wiktorii pomiędzy Zambią a Zimbabwe. Został on opracowany w ramach celowej próby przedstawienia pozytywnej strony Afryki, podczas gdy obraz kontynentu zbyt często jest pogrążony w negatywnych doniesieniach prasowych. Teledysk został wydany w serwisie YouTube 20 czerwca 2013 r.

  Na początku 2014 roku Nico & Vinz otrzymali nagrodę European Border Breakers Award (EBBA) na festiwalu Eurosonic, wystąpili na rozdaniu nagród Spellemann Awards, odbyli trasę po Skandynawii i wypuścili na całym świecie „Am I Wrong”. Kiedy „Am I Wrong” zadebiutowało w amerykańskim radiu w kwietniu 2014 r., było to najczęściej dodawane nagranie w głównym nurcie radiowym i osiągnęło 4. miejsce na liście Billboard Hot 100. Zagrali „Am I Wrong” na festiwalu muzycznym iHeartRadio w Las Vegas, a także w programie telewizyjnym Dancing with the Stars w Los Angeles. Ich album Black Star Elephant został wydany we wrześniu 2014 r., a singiel „When the Day Comes” w październiku 2014 r.

 Nico i Vinz pojawili się w utworze z albumu Davida Guetty Listen z 2014 roku, zatytułowanego „Lift Me Up”, wraz z południowoafrykańską grupą Ladysmith Black Mambazo. Ich piosenka „Find a Way” z udziałem Emmanuela Jala pojawia się w filmie The Good Lie . „When the Day Comes” pojawia się w grze EA Sports FIFA 15. 

 W październiku 2015 roku duet wydał EPkę Cornerstone. „That's How You Know” z udziałem Kid Inka i Bebe Rexha został wydany jako pierwszy singiel z EP i zajął 2. miejsce w Norwegii i Australii. Wystąpili także w piosence Alesso „I Wanna Know”. Następnie Nico i Vinz wydali w styczniu 2016 r. „Hold It Together”, który pochodzi z ich trzeciego albumu studyjnego, którego premiera ma nastąpić później w 2016 r. Drugim singlem z Cornerstone był „Praying to a God”. W listopadzie 2017 Nico & Vinz wydali nową EP-kę Elephant In The Room zawierającą nowe single „Intrigued” i „Listen”. Pracują nad nową płytą, jak powiedzieli w 2019 roku w podcaście LipRoll.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Am I WrongNico & Vinz07.20141[2][40]4Warner Bros USWB 11304681[3x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by William Wiik Larsen,Nico Sereba,Vincent Dery,Abdoulie Jallow][produced by William Wiik Larsen]
In Your ArmsNico & Vinz12.201490[1]72Warner Bros USWB 11402584[written by William Wiik Larsen,Nico Sereba,Vincent Dery][produced by William Wiik Larsen]
That's How You KnowNico & Vinz featuring Kid Ink and Bebe Rexha07.2015-120Warner Bros[written by Julia Michaels,Vincent Dery,Kid Ink,Nicolay Sereba][produced by Warren "Oak" Felder]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Black Star ElephantNico & Vinz09.2014-45Warner Bros. 9362-49327-8[produced by Vincent Dery, Thomas Eriksen ,Amanuel Kidane , William "Will IDAP" Wiik Larsen, Magnus "Magnify" Martinsen, Stargate, Kouame Sereba, Kahouly Nicolay, Sereba , Raymond Sereba Petter "Walther" Walthinsen]