O'Bryan

O'Bryan (ur. O'Bryan McCoy Burnette II 5 grudnia 1961 roku w Sneads Ferry w Północnej Karolinie) to wokalista R&B z lat 80-tych. Urodzony w Karolinie Północnej, po raz pierwszy zaczął grać na pianinie w wieku 6 lat. Później zaczął śpiewać w kościele i na lokalnych pokazach talentów. W 1974 roku O'Bryan i jego rodzina przeprowadzili się do Santa Ana w Kalifornii, gdzie śpiewał w chórze   w Drugim Kościele Baptystów. Przyjaciółka O'Bryana, Melanee Kersey,żona producenta muzycznego namawia go na karierę muzyczną.  Ron zaprasza do przyłączenia się do grupy, którą tworzył; jednak grupa szybko się rozpadła, więc O'Bryana poleca nieżyjącemu już Donowi Corneliusowi (twórcy i gospodarzowi długo emitowanego popularnego programu telewizyjnego „Soul Train”), który mu podpisuje kontrakt płytowy z Capitol Records. 

 W kwietniu 1982 roku powstał swój debiutancki album studyjny, który miał 80 miejsce na liście Billboard 200 i 10 miejsce na liście Billboard's R&B Albums. Główny singiel „The Gigolo” osiągnął 5. miejsce na liście Billboard's Hot Soul Singles (pozostając na liście przez 17 tygodni) i 62. miejsce na liście Billboard's Disco Top 80. Piosenka znalazła się również na liście przebojów muzyki pop, osiągając 57 miejsce na liście Billboard Hot 100. W tym czasie O'Bryan pracował w trakcie. Kolejny singiel z albumu, covery Four Tops z 1970 roku, „Still Water (Love)”, miał 23. miejsce na liście Billboard's Hot Soul Singles, pozostając na liście przez 13 tygodni. W marcu 1983 roku O'Bryan wydał swój drugi album „You and I”, który zgromadził 87. miejsce na liście Billboard 200 i 13. miejsce na liście Billboard’s R&B Albums. Pierwszy singiel „I'm Freaky” zdobył 15. miejsce na liście Billboard's Black Singles, pozostając na liście przez 18 tygodni. Drugi singiel, oryginalny cover utworu „You and I” Steviego Wondera z 1972 roku, osiągnął 19. miejsce na liście Billboard's Black Singles, pozostając na liście przez 17 tygodni. 

Jeden z utworów z albumu „Soul Train's A Comin' (Party Down)” stał się motywem przewodnim „Soul Train” w latach 1983-1987. W maju 1984 roku wydał swój trzeci album studyjny „Be My Lover”, który zgromadził 64. miejsce na liście Billboard 200 i 3. miejsce na liście Billboard’s R&B Albums. Główny singiel z albumu „Lovelite” przez tydzień w czerwcu tego samego roku znalazł się na szczycie list Billboard Hot Black Singles, pozostając na listach przez 21 tygodni. Piosenka trafiła również na pierwsze miejsce listy Billboard's Bubbling Under Hot 100 Singles i na 37 miejsce na liście Billboard's Dance / Disco Top 80, pozostając na liście przez 6 tygodni. Teledysk do „Lovelite” stał się jednym z pierwszych teledysków R&B, których nie można było emitować w MTV ze względu na nadmierną nagość.  

Sukces „Lovelite” skłonił Capitol Records do wydania poprzedniego singla „Breakin' Together”, który pojawił się na 32. miejscu na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na listach przez 10 tygodni. Ostatni singiel z albumu „Go On And Cry” miał 62. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostajec na liście przez 8 tygodni. W grudniu 1986 roku O'Bryan wydał swój czwarty album studyjny „Surrender”, który osiągnął 66. miejsce na liście Billboard's R&B Albums.  Główny singiel „Tenderoni” zdobył 35. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na liście przez 13 tygodni. Kolejny singiel „Driving Force” trafił na 60. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na listach tylko przez 7 tygodni. Ostatnie dwa single umieszczone na albumie: „Dreamin' About You” i „You Have Got to Come to Me” w ogóle nie trafiły na listy przebojów. 

O'Bryan pomógł  rozpocząć karierę piosenkarki R&B Karyn White i zapewnił  chórki do jej piosenki „Secret Rendezvous” z 1988 roku, która znalazła się na szczycie list przebojów muzyki tanecznej. Wystąpił także jako wokalista wspierający na albumie muzyka jazzowego Paula Jacksona Jr. „I Came to Play” w utworze „Lost And Never Found”. Występował także z innymi artystami, takimi jak Prince, Michael Jackson, Earth, Wind & Fire i Chaka Khan. 

 W latach 90-tych O'Bryan zaczął  pracować w punkcie sprzedaży i odbioru w sklepie Whole Foods. W 1996 roku firma Right Stuff dokonała kompilacji jego głównych hitów, „The Best of O'Bryan”. W Walentynki 2007 (dwadzieścia lat po wykonaniu ostatniego albumu) wydał swój piąty album studyjny, „F1RST”.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Gigolo/Can't Live Without Your Love	O'Bryan	03.1982	-	57[9]	Capitol 5067	[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by O'Bryan Burnette II, Don Cornelius][5[17].R&B Chart][62[4].Hot Disco/Dance;Capitol 9731 12"]
Still Water (Love)/Right From The Start	O'Bryan	05.1982	-	-	Capitol 5117	[written by W. Robinson Jr., F. Wilson][produced by Don Cornelius, Ron Kersey][23[13].R&B Chart]
I'm Freaky	O'Bryan	02.1983	-	-	Capitol 5203	[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by O'Bryan ][15[18].R&B Chart]
You And I/Together Always	O'Bryan	05.1983	-	-	Capitol 5224	[written by Stevie Wonder][produced by O'Bryan][19[17].R&B Chart]
Lovelite	O'Bryan	04.1984	-	101[8]	Capitol 5329	[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by O'Bryan, Friendship Producers][1[1][21].R&B Chart][37[6].Hot Disco/Dance;Capitol 8583 12"]
Breakin' Together	O'Bryan	08.1984	-	-	Capitol 5376	[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by Friendship Producers Co., O'Bryan][32[10].R&B Chart]
Go On And Cry/ You Gotta Use It	O'Bryan	10.1984	-	-	Capitol 5414	[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by Friendship Producers Co., O'Bryan][62[8].R&B Chart]
Tenderoni	O'Bryan	11.1986	-	-	Capitol 5617	[written by J. Knight, A. Zigman ][produced by J. Knight, A. Zigman ][35[13].R&B Chart]
Driving Force/Surrender	O'Bryan	03.1987	-	-	Capitol 5673	[written by O'Bryan Burnette II][produced by O'Bryan][60[7].R&B Chart]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Doin' Alright	O'Bryan	04.1982	-	80[12]	Capitol 12 192	[produced by O'Bryan, Don Cornelius, Melvin Davis, Ron Kersey]
You and I	O'Bryan	03.1983	-	87[27]	Capitol 12 256	[produced by O'Bryan]
Be My Lover	O'Bryan	05.1984	-	64[21]	Capitol 12 332	[produced by O'Bryan, Michael Norfleet, Friendship Producers Company]

Johnny Ace

 Właśc. John Marshall Alexander Jr., ur. 29.06. 1929 r. w Memphis w stanie Tennessee (USA), zm. 25.12.1954 r. w Houston w stanie Teksas. Śpiewak i pianista pozostający pod wpływem Nat King Cole'a i Charlesa Browna.

 

Zadebiutował jako pianista w zespole Adolpha Duncana, a następnie wraz z B.B. Kingiem, Bobby Blue Blandem, Roscoe Gordonem i Earlem Forestem występował w zespole The Beale Streeters.
Nagrywać zaczął w 1952 r. dla wytwórni Duke i w rok później ukazała się jego pierwsza płyta z utworem "My Song". Popularność zyskały bluesowe ballady Ace'a "Cross My Heart", "The Clock" i "Savin" My Love For You". 

Niestety, jego krótka kariera skończyła się tragicznie: w przerwie występu w City Auditorium w Houston zastrzelił się w garderobie podczas gry w rosyjską ruletkę. Okoliczności śmierci Ace'a przydały charyzmy jego osobie, dzięki czemu jeden z nagranych przez niego w 1954 r. utworów, "Pleading My Love", stał się w następnym roku przebojem.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
My song/Follow the rule	Johnny Ace	07.1952	-	-	Duke 102	[written by James][1[9][20].R&B Chart]
Angel/Cross my heart	Johnny Ace	08.1952	-	-	Duke 107	[A:written by D. James, J. Ace][B:written by David James Mattis,Johnny Alexander][produced by David James Mattis][B:3[10].R&B Chart]
The clock/Ace wild	Johnny Ace	06.1953	-	-	Duke 112	[A:written by David James Mattis][B:written by J. Ace][produced by David James Mattis][1[5][14].R&B Chart]
Saving my love for you/Yes baby	Johnny Ace	09.1953	-	-	Duke 118	[written by Sherman "Blues" Johnson][produced by David James Mattis][2[19].R&B Chart]
Please forgive me/You' ve been gone so long	Johnny Ace	05.1954	-	-	Duke 128	[written by Joseph August][produced by David James Mattis][6[2].R&B Chart]
Burlie Cutie/Never Let Me Go	Johnny Ace	09.194	-	-	Duke 132	[A:written by John Alexander][B:written by Joe Scott][produced by David James Mattis][side B:9[3].R&B Chart]
Pledging my love/No money	Johnny Ace	01.1955	-	17[9]	Duke 136	[written by Deadric Malone,Fats Washington][produced by David James Mattis][1[10][19].R&B; Chart]
Anymore /How can you be so mean	Johnny Ace	08.1955	-	7.R&B; Chart	Duke 144	[written by Don Robey,Fats Washington][produced by David James Mattis][7[5].R&B; Chart]
So lonely/I' m crazy,baby	Johnny Ace	01.1956	-	-	Duke 148	[written by John Alexander][produced by David James Mattis]
Still love you so/Don' t you know	Johnny Ace	07.1956	-	-	Duke 154	[written by Don Robey,Fats Washington][produced by David James Mattis]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Memorial Album:Johnny Ace EP.	Johnny Ace	.1955	-	-	Duke EP-80
A tribute to Johnny Ace	Johnny Ace	.1955	-	-	Duke EP-81

Accents

 The Accents było używaną   nazwą zespołu przez kilka różnych grup od 1956 do 1969. Największy sukces odniósł zespół doo-wop pod koniec lat pięćdziesiątych. Jego jedyna popularna piosenka pojawiła się podczas mody na „workowe” sukienki i nosiła tytuł „Wiggle, Wiggle”. Piosenka została wydana w październiku 1958 roku i utrzymywała, że dziewczyna nie musi być ładna ani nosić dobrych ubrań; musiała po prostu założyć „workową” sukienkę i „poruszać się” tam, gdzie było to najbardziej widoczne.  

Wszedł na listę Billboard Hot 100 na 96 miejscu 22 grudnia 1958 r. (W tygodniu kończącym się 28 grudnia 1958 r.) i pozostał na listach przebojów przez kolejne sześć tygodni, osiągając szczyt na 51 miejscu na liście kończącej się 25 stycznia 1959 r. i był poza listami przebojów do 15 lutego 1959 roku.  

W skład zespołu wchodzili Robert Armstrong (ur. w Kalifornii w 1936 r.), Billy Hood (Teksas 1932), Jimmy Jackson (Ohio, 1930), Arvid Windell Garrett (Illinois, 1936), Israel Goudreau Jr. (Teksas, 1938) i Robert Draper Jr. (Alabama, 1934) 

 Wokalista Robert Draper Jr zmarł w Boże Narodzenie 1994 roku.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wiggle Wiggle / Dreamin' And Schemin'	Accents	12.1958	-	51[12]	Brunswick 55100	[written by Robert Draper Jr.][16[6].R&B Chart]

AB Logic

AB Logic był belgijskim projektem Eurodance zaaranżowanym i wyprodukowanym przez Jacko Bultincka i Petera Gillisa w 1991 roku. Jego członkami byli raper K-Swing (Cedric Murril) i wokalistka muzyki pop Marianne Festraets. W 1992 roku wydali piosenkę „The Hitman”. W tym samym roku wydali swój debiutancki album, który otrzymał pozytywną recenzję od Alexa Hendersona z AllMusic.

 Wypadł znacznie lepiej na różnych listach przebojów muzyki pop w Europie kontynentalnej niż na liście albumów Billboard 200. Zdobyli dwa pomniejsze hity na liście Billboard Hot 100 w 1992 roku z „The Hitman” (nr 60) i „Get Up (Move Boy Move)” (nr 83). W Australii „The Hitman” dotarł do pierwszej dziesiątki na liście singli ARIA w 1993 roku i uzyskał status złotej płyty. 

Kolejny singiel z list przebojów, „AB Logic”, został wydany w 1993 roku. Chociaż „The Hitman” nigdy nie trafił na krajowe listy przebojów w Wielkiej Brytanii, był regionalnym hitem w północno-wschodniej Anglii, trafiając do pierwszej dwudziestki listy przebojów MRIB dla Metro Radio w tym regionie.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Hitman	Eddie Holman	08.1992	-	60[20]	Interscope 98 506	[written by Cedric Murril, Jacques Bultinck, Peter Gillis][produced by Phil Wilde, Peter Gillis][20[10].Hot Disco/Dance;Interscope 96 168 12"]
Get Up (Move Boy Move)	Eddie Holman	12.1992	-	83[11]	Interscope 98 453	[written by Cedric Murril, Jacques Bultinck, Peter Gillis][produced by Peter Gillis][15[10].Hot Disco/Dance;Interscope 96 096 12"]

Afro Celt Sound System

 Afro Celt Sound System - zespół łączący nowoczesną muzykę taneczną (trip hop, techno, itp.) z wpływami muzyki celtyckiej i afrykańskiej. Został założony przez producenta i gitarzystę Simona Emmersona jako coś w stylu supergrupy world music z udziałem wielu gościnnych artystów na płytach.

Ich albumy są wydawane przez wytwórnię Real World Records Petera Gabriela. Stali się jednym z najlepiej sprzedających się artystów wytwórni, wyprzedzeni jedynie przez samego Petera Gabriela. Ich występy na żywo stały się wizytówką festiwalów WOMAD. Z wytwórnią Real World podpisali kontrakt na 5 albumów, z których Anatomic wydany w 2005 był ostatnim; aktualnie nie wiadomo jaką drogą zespół pójdzie w przyszłości.
W 2003 zmienili nazwę na krótsze Afro Celts, jednak ostatnie albumy (Pod i Anatomic) używają wcześniejszej, długiej nazwy. Decyzja była związana z faktem że na świecie są bardziej znani jako Afro Celt Sound System.

[Wikipedia-Polska]

Tradycyjna muzyka Zachodniej Afryki i Irlandii została złączona w jedno przez Afro-Celt Sound System. Celem członków zespołu było przyciągnięcie uwagi do festiwalu WOMAD w angielskim Reading w 1995 roku. Ich debiutancki album z 1996 roku, zatytułowany "Volume 1" jest jednym z najlepszych przykładów wymiany kulturalnej.
W grupie pojawia się cała plejada znanych folkowych wykonawców. Tradycyjna irlandzka wokalistka - Iarla O`Lionard, dudziarze Davy Spillane (uilleann pipes - The Moving Hearts, Riverdence) i Ronan Browne, grający na whistles, James McNally (ex - Pogues, obecnie The Wisemen) , kenijski muzycy grający na nyatiti Ayub Ogada i Baaba Maal (członkowie Kauwding Cissakho i Massamba Diop). Jo Bruce, syn brytyjskiego basisty i wokalisty Jack`a Bruce`a (Cream) zajmuje się instrumentami klawiszowymi i programowaniem. Na debiutanckim albumie pojawiają się też członkowie Shoonglenifty.
Począwszy od płyty "Seed" grupa firmowana jest nazwą Afrocelts.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Whirly Reel [Whirl-Y-Reel]	Afro Celt Sound System	06.1997	91[1]	-	Real World RWST 5	[written by James McNally, Simon Emmerson][produced by Simon Emmerson]
Release	Afro Celt Sound System	04.2000	71[3]	-	Real World RWSCD 10	[written by James McNally, Simon Emmerson,Sinéad O'Connor,Martin Russell, Iarla Ó Lionáird][produced by Simon Emmerson,Martin Russell][vocals:Sinéad O'Connor]
When You're Falling	Afro Celt Sound System feat. Peter Gabriel	08.2001	139[2]	-	Real World RWSCD14	[written by James McNally, Simon Emmerson,Sinéad O'Connor,Martin Russell, Iarla Ó Lionáird][produced by Simon Emmerson]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Volume 1: Sound Magic	Afro Celt Sound System	07.1996	59[4]	15.Top World Music Albums	Real World CDRW 61	[produced by Simon Emmerson]
Volume 2: Release	Afro Celt Sound System	05.1999	38[8]	6.Top World Music Albums	Real World CDRW 76	[produced by Martin Russell , Simon Emmerson ]
Volume 3: Further In Time	Afro Celt Sound System	07.2001	77[3]	176[4]	Real World CDRW 96	[produced by Simon Emmerson ,Martin Russell, Simon 'Mass' Massey,James McNally, Stephen Hague]
Seed	Afro Celt Sound System	03.2003	-	5.Top World Music Albums	Real World CDRW 111	[produced by James McNally , Martin Russell , Simon Emmerson ]

Affinity

Idea wolności, tak bardzo popularyzowana przez filozofię "flower-power", istniejąca w drugiej połowie lat 60, znalazła szczególnie odbicie w muzyce. Wzajemne przenikanie się różnych nurtów i kierunków muzycznych przynosiło czasami mniej, czasem bardzej udane efekty. Jednak bez względu na rezultat pozwoliło uświadomić wszystkim istnienie wspólnych korzeni poszczególnych gatunków muzycznych.
Być może ta myśl stała się zaczynem do przyjęcia nazwy przez jedną z angielskich grup, próbujących połączyć tradycje jazzowej wokalizy Bessie Smith z typowym akompaniamentem grupy rockowej (affinity - powinowactwo, pokrewieństwo). Grupę Affinity tworzyli: Linda Hoyle (śpiew), Lynton Naiff (organy), Mike Jopp (gitara), Mo Foster (gitara basowa), Grant Serpell (perkusja). L. Naiff i G. Serpell grali początkowo w utworzonej w Sussex grupie Ice, która dla wytwórni Decca nagrała dwa single: "Anniversary" (1967) i "Ice Man" (1968). Jednak brak popularnosci wydanych płyt spowodował, że grupa musiała poszukać sobie nowego wydawcy.

 

W 1969 roku niektórzy muzycy byłej grupy Ice nagrali promocyjną płytę, na której znalazła się między innymi piosenka Boba Dylana "All Along The Watchtower". Umieszczono ją później na pierwszym i jedynym albumie nowo powstałej grupy Affinity. Zespół ten dość szybko podpisał kontrakt z wytwórnią Vertigo, czego rezultatem było nagranie LP "Affinity". Płyta uzyskała dobre opinie, zarówno w prasie codziennej (Evening Post, Morning Star), jak i muzycznej (Melody Maker). Śpiew Lindy Hoyle porównywano często do Julie Driscoll. Wybór materiału muzycznego wyraźnie oscylował w kierunku muzyki jazzowej. Te inklinacje docenione zostały choćby przez zaproszenie do wystepów w sławnym klubie Ronniego Scotta.
 

Pomimo tego album sprzedawał się bardzo słabo i dziś należy do grupy płyt kolekcjonerskich, osiągając dość wysokie ceny. Doszło do rozpadu grupy. Linda Hoyle nagrała jednak kolejny, tym razem solowy album dla Vertigo pt. "Pieces Of Me" (1971), a na płycie towarzyszyli jej tym razem muzycy z grupy Nucleus. Po wyjściu za mąż za Pete'a Kinga, dyrektora muzycznego klubu Ronniego Scotta Linda Hoyle pożegnała się ze sceną muzyczną. W tym samym czasie M. Foster, M. Jopp i G. Serpell uczestniczyli w nagraniu plyty Mike'a D'Abo "Down At Rachel's Place" (A & M, 1972). Lynton Naiff występował po rozpadzie Affinity z grupą Toe Fat i Killing Floor, nie będąc jednak pełnoprawnym członkiem tych zespołów i uczestniczył w nagraniu wielu płyt różnych wykonawców (Real Thing, J. Rafferty, B. Ocean, Queen, Page & Plant).
 

Mo Foster po krótkiej współpracy z M. D'Abo w 1973 roku wziął udział w nagraniu płyty Dave'a Cartwrighta "Back To The Garden", a w 1974 jego grę można było usłyszec na "Butterfly Ball" R. Glovera czy płytach grupy Fancy. Obaj muzycy są aktywni do dnia dzisiejszego, a lista płyt, w których nagraniu uczystniczyli jest bardzo długa. Grant Serpell po odejściu od M. D'Abo przez kilka lat był członkiem bardzo popularnej grupy pop-rockowej Sailor (znanej najbardziej z utworu "Girls, Girls"). 

Single

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Eli's Coming/United States Of Mind	Affinity	10.1970	-	-	Vertigo 6059 018	[written by Laura Nyro][produced by Gerry Bron]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Affinity	Affinity	.1970	-	-	Vertigo 6360 004	[Produkcja: John Anthony]

Aerosmith

 Jedna z najpopularniejszych hard rockowych grup w USA, założona w 1970 roku w wyniku połączenia sił przez wokalistę Stevena Tylera (właśc. Steven Victor Tallarico, ur. 26.03.1948 r. w Nowym Jorku) i Joeya Kramera (właśc. Joseph Michael Kramer, ur. 21.06.1950 r. w Nowym Yorku) z grupy The Chain Reaction oraz dwóch członków innej ambitnej grupy z New Hampshire -The Jam Band: gitarzystę Joe Perry'ego (ur. 10.09. 1950 r. w Bostonie w stanie Massachusetts) i basistę Toma Hamiltona (ur. 31.12.1951 r. w Colorado Springs). Pierwotny skład uzupełnił gitarzysta Ray Tabano, którego wkrótce zastąpił Brad Whitford (ur. 23.02.1952 r. w Winchester w stanie Massachusetts).
Ich popularność w Bostonie doprowadziła do podpisania kontraktu nagraniowego z wytwórnią Columbia/CBS Records, a już w 1973 roku Aerosmith dostał się na listy przebojów ze swym debiutanckim albumem. 

Promocyjny singel z tej płyty, "Dream On", znalazł się wprawdzie dopiero na 59. miejscu listy "Bilboardu", ale nagrany ponownie w roku 1976 wszedł do pierwszej dziesiątki. Album Get Your Wings rozpoczął okres owocnej współpracy z producentem Jackiem Douglasem. Wiodące przez całe Stany trasy koncertowe ugruntowały pozycję zespołu jako dużej atrakcji, podtrzymaną następnie przez niezwykle udany album Toys In The Attic, który sprzedano w nakładzie ponad sześciu milionów egzemplarzy.
Czwarty longplay Rocks zdobył tytuł "platynowej płyty" w ciągu zaledwie kilku pierwszych miesięcy sprzedaży. Tę ciężko wywalczoną pozycję gwiazdy, zespół utrzymał kolejnymi płytami: Draw The Line oraz Live! Bootleg, którym nie udało się jednak zdobyć aprobaty wielu krytyków, uznających Aerosmith za wtórnych w stosunku do wielu grup, zwłaszcza Led Zeppelin. Fizyczne podobieństwo Tylera do Micka Jaggera i jego oparta na kontraście charakterów przyjażń z gitarzystą Perrym, przywodziły na myśl również porównanie z The Rolling Stones, z którymi Aerosmith miał wiele wspólnych punktów odniesienia.
W 1978 roku Aerosmith wyruszył w trasę po USA, koncertując w mniejszych, bardziej intymnych miejscach, co miało stanowić próbę spowolnienia ich niezwykle napiętego kalendarza. Potem pojawili się w niefortunnym filmie "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" i choć ich prowokująca wersja "Come Together" znalazła się w Top 30, spięcia pomiędzy Tylerem i Perrym okazały się nie do pogodzenia. Perry odszedł z zespołu po ukazaniu się nieudanego albumu Night In The Ruts i założył własną grupę The Joe Perry Project. W 1980 roku do składu Aerosmith dokooptowany został Jimmy Crespo, ale w rok póĽniej odszedł Brad Whitford, rozpoczynaj±c now± karierę wspólnie z Derekiem St. Holmesem - jednym z byłych członków grupy Teda Nugenta. Nowo przyjęty Rick Dufay zadebiutował na nieciekawym albumie Rock In A Hard Place, któremu nie udało się nawiązać do dynamicznego stylu klasycznych nagrań grupy.
Kontakt pomiędzy grupą, Perrym i Whitfordem nawiązany został ponownie podczas trasy koncertowej w 1984 roku. Zapomniano o dawnych antagonizmach i już w następnym roku najlepszy skład zespołu znów grał razem. Płyta Done With Mirrors stanowiła ostrożną próbę powrotu, po której Tyler i Perry przeszli udaną kurację uniezależniającą ich od alkoholu i narkotyków, stanowiących dotąd nieodłączne oznaki hedonistycznego stylu życia członków zespołu (obaj muzycy uzyskali nawet przydomek Toxic Twins - Toksyczne bliĽniaki). W 1986 roku towarzyszyli rapowej grupie Run DMC w jej wersji utworu "Walk This Way" z płyty Toys In The Attic. Nagranie doszło do pierwszej dziesiątki listy przebojów. Współpraca zakończyła się ogromnym międzynarodowym sukcesem, na nowo wzniecając zainteresowanie Aerosmith. Płyta Permanent Vacation stała się jednym z najlepiej sprzedających się albumów grupy i pierwszym, który dostał się na listy brytyjskie. Następny, wysoko oceniony przez krytykę Pump, oznaczał całkowity powrót zespołu do pełni życia artystycznego. Obie płyty znalazły 14 milionów nabywców! Nic dziwnego, że w 1992 r. grupa podpisała nowy kontrakt z wytwórni± Columbia, wart 30 milionów dolarów i to pomimo, iż dla firmy Geffen mieli nagrać jeszcze dwa albumy.
Pierwszy z nich, zatytułowany Get A Grip, ukazał się ostatecznie wiosną 1993 r. i spotkał się z przychylnym przyjęciem zarówno krytyków, jak i fanów. Uhonorowany przez nowe pokolenie zespołów takich jak np. Guns N'Roses, kwintet Aerosmith jest dziś postrzegany jako dizonaur muzyki młodzieżowej, ale ostatnie nagrania wykazują, że grupa nadal stanowi przykład dla wielu młodszych wykonawców. 

W marcu 2001 zespół wydał album pt. Just Push Play, który zadebiutował na trzecim miejscu listy Billboardu i w miesiąc po premierze uzyskał certyfikat platynowej płyty za wysoką sprzedaż w USA. Był to pierwszy album Aerosmith wyprodukowany przez członków zespołu - Stevena Tylera i Joe Perry’ego. W marcu 2004 ukazała się płyta grupy pt. Honkin' on Bobo zawierająca covery bluesowych klasyków w wykonaniu Aerosmith oraz autorski utwór „The Grind”. Jesienią 2005 zespół zaprezentował album koncertowy pt. Rockin’ The Joint (Live At The Hard Rock), będący zapisem koncertu ze stycznia 2002 z klubu The Joint w Hard Rock Hotel w Las Vegas. W 2006 premierę miała kompilacja przebojów Aerosmith pt. The Very Best Of: Devil’s Got a New Disguise, której producentem został Jeff Magid.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dream on/Somebody	Aerosmith	10.1973	-	59[9]	Columbia 45 894	[4x-platinum-US][gold-UK][written by Tyler][produced by Adrian Barber]
Sweet emotion/Uncle salty	Aerosmith	05.1975	-	36[8]	Columbia 10 155	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Steven Tyler,Tom Hamilton][produced by Jack Douglas]
Walk this way/Round and round	Aerosmith	09.1975	-	-	Columbia 10 206	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Steven Tyler,Joe Perry][produced by Jack Douglas]
Last child/combination	Aerosmith	08.1976	-	21[15]	Columbia 10 359	[written by Steven Tyler Brad Whitford][produced by Jack Douglas]
Home tonight/Pandora' s box	Aerosmith	09.1976	-	71[4]	Columbia 10 407	[written by Steven Tyler][produced by Jack Douglas]
Walk this way/Salty	Aerosmith	02.1977	-	10[17]	Columbia 10 449	[written by Perry/Tyler][produced by Jack Douglas]
Back in the saddle/Nobody' s fault	Aerosmith	04.1977	-	38[8]	Columbia 10 516	[written by Steven Tyler, Joe Perry][produced by Jack Douglas]
Draw the line/Bright light fright	Aerosmith	10.1977	-	42[10]	Columbia 10 637	[written by Steven Tyler, Joe Perry][produced by Jack Douglas]
Kings and queens/Critical mass	Aerosmith	03.1978	-	70[5]	Columbia 10 699	[written by Steven Tyler, Brad Whitford, Tom Hamilton, Joey Kramer, Jack Douglas][produced by Jack Douglas, Aerosmith]
Come together/Kings and queens	Aerosmith	08.1978	-	23[12]	Columbia 10 802	[written by Lennon/McCartney][produced by George Martin]
Chip away the stone [live]	Aerosmith	01.1979	-	77[3]	Columbia 10 880	[produced by Jack Douglas][written by Richie Supa]
Remember [Walkin' in the sand]/Bone to bone [Coney Island white fish boy]	Aerosmith	02.1980	-	67[6]	Columbia 11 181	[written by George Shadow Morton][produced by Aerosmith, Gary Lyons]
Walk this way	Run DMC/Aerosmith	09.1986	8[10]	-	London LON 104
Dude [Looks like a lady]/Simoriah	Aerosmith	10.1987	20[10]	14[20]	Geffen 28 240	[silver-UK][written by Steven Tyler,Joe Perry,Desmond Child][produced by Bruce Fairbairn][41[2].Hot Disco/Dance;Geffen 20 751 12"]
Angel/Girl keeps coming apart	Aerosmith	04.1988	69[2]	3[25]	Geffen 28 249	[written by Steven Tyler, Desmond Child][produced by Bruce Fairbairn]
Rag doll/St. John	Aerosmith	06.1988	-	17[17]	Geffen 27 915	[written by Steven Tyler, Joe Perry, Jim Vallance, Holly Knight][produced by Bruce Fairbairn]
Love in a elevator/Young lust	Aerosmith	08.1989	13[8]	5[16]	Geffen 22 845	[gold-US][written by Joe Perry,Steven Tyler][produced by Bruce Fairbairn]
Janie' s got a gun/Voodoo medicine man	Aerosmith	11.1989	-	4[18]	Geffen 22 727	[written by Steven Tyler ,Tom Hamilton][produced by Bruce Fairbairn]
Dude (Looks Like a Lady)	Aerosmith	02.1990	-	20[5]	Geffen GEF 72 [UK]	[written by Steven Tyler,Joe Perry,Desmond Child][produced by Bruce Fairbairn]
What it takes/Monkey on my back	Aerosmith	03.1990	-	9[17]	Geffen 19 944	[written by Steven Tyler, Joe Perry, Desmond Child][produced by Bruce Fairbairn]
Rag doll/Simoriah	Aerosmith	04.1990	42[4]	-	Geffen GEF 76 [UK]
The other side/My girl	Aerosmith	08.1990	46[2]	22[15]	Geffen 19 927	[written by Steven Tyler,Jim Vallance,Holland-Dozier-Holland][produced by Bruce Fairbairn]
Livin' on the edge/Don' t stop/Flesh	Aerosmith	04.1993	19[4]	18[20]	Geffen 19 149	[written by Steven Tyler, Joe Perry, Mark Hudson][produced by Bruce Fairbairn]
Eat the rich/Fever/Head first	Aerosmith	06.1993	34[3]	-	Geffen GFST 46 [UK]	[written by Jim Vallance, Steven Tyler, Joe Perry][produced by Bruce Fairbairn]
Cryin' /Walk on down	Aerosmith	10.1993	17[6]	12[26]	Geffen 19 256	[gold-US][silver-UK][written by Steven Tyler, Joe Perry ,Taylor Rhodes][produced by Bruce Fairbairn]
Amazing /Fever	Aerosmith	11.1993	-	24[21]	Geffen 19 264	[written by Richie Supa, Steve Taylor][producer by Bruce Fairbairn]
Amazing /Gotta love it	Aerosmith	12.1993	57[3]	-	Geffen GFSC 63 [UK]
Crazy /Gotta love it	Aerosmith	05.1994	23[12]	17[23]	Geffen 19 267	[silver-UK][written by Child/Perry/Tyler][producer by Bruce Fairbairn]
Shut up and dance/Deuces are wild	Aerosmith	06.1994	24[5]	-	Geffen GFSC 75 [UK]	[written by Tommy Shaw, Steven Tyler, Joe Perry, Jack Blades][producer by Michael Beinhorn]
Sweet emotion/Subway	Aerosmith	08.1994	74[1]	-	Geffen 74 101	[written by Steven Tyler,Tom Hamilton][producer by Jack Douglas, Ray Colcord]
Blind man/Head first	Aerosmith	12.1994	-	48[14]	Geffen 19 377	[written by Steven Tyler,Joe Perry,Taylor Rhodes][producer by Michael Beinhorn]
Falling in love [Is hard on the knees]/Fall together	Aerosmith	03.1997	22[12]	35[15]	Columbia 664075-7	[gold-US][written by Steven Tyler,Joe Perry,Glen Ballard][producer by Kevin Shirley]
Hole in my soul/Nine lives [live]	Aerosmith	06.1997	29[5]	51[11]	Columbia 664501-7	[written by Desmond Child, Steven Tyler, Joe Perry][producer by Kevin Shirley]
Pink	Aerosmith	12.1997	38[6]	27[13]	Columbia 664872-7	[gold-US][written by Steven Tyler, Richie Supa, Glen Ballard][producer by Kevin Shirley]
I don' t want to miss a thing/Taste of India	Aerosmith	09.1998	4[64]	1[4][20]	Columbia 666408-7	[5x-platinum-US][3x-platinum-UK][written by Diane Warren][produced by Matt Serletic]
Pink	Aerosmith	06.1999	13[12]	-	Columbia 664872-7	[written by Ballard/Supa/Tyler][producer by Kevin Shirley, Aerosmith]
Fly away from here	Aerosmith	06.2001	-	103[10]	album cut	[written by Marti Frederiksen, Todd Chapman][producer by Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen, Mark Hudson]
Jaded /Angel' s eye	Aerosmith	03.2001	13[16]	7[20]	Columbia 670931-7	[gold-US][written by Steven Tyler, Marti Frederiksen][producer by Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen ,Mark Hudson]
Girls of Summer	Aerosmith	08.2002	199[1]	-	Columbia 672771 1	[written by Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen][producer by Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Aerosmith	Aerosmith	10.1973	-	21[59]	Columbia 32 005	[2x-platinium-US][Producers: Adrian Barber ]
Get your wings	Aerosmith	04.1974	-	74[86]	Columbia 32 847	[3x-platinium-US][Producers: Ray Colcord , Jack Douglas]
Toys in the attic	Aerosmith	04.1975	-	11[128]	Columbia 33 479	[9x-platinum-US][Producers: Jack Douglas ]
Rocks	Aerosmith	05.1976	-	3[53]	Columbia 34 165	[4x-platinium-US][Producers: Aerosmith , Jack Douglas ]
Draw the line	Aerosmith	12.1977	-	11[20]	Columbia 34 865	[2x-platinium-US]Producers: Aerosmith , Jack Douglas
Live ! Bootleg	Aerosmith	11.1978	-	13[22]	Columbia 35 564	[platinium-US][Producers: Aerosmith , Jack Douglas]
Night in the ruts	Aerosmith	12.1979	-	14[19]	Columbia 36 050	[platinium-US][Producers: Aerosmith , Gary Lyons]
Aerosmith' s Greatest Hits	Aerosmith	11.1980	-	53[40]	Columbia 36 865	[12x-platinum-US][produced by Adrian Barber, Jack Douglas, Ray Colcord, Aerosmith, George Martin, Gary Lyons]
Rock in a hard place	Aerosmith	09.1982	-	32[19]	Columbia 38 061	[gold-US][Producers: Jack Douglas , Steven Tyler ]
Done with mirrors	Aerosmith	11.1985	-	36[28]	Geffen 24 091	[gold-US][Producers: Ted Templeman ]
Classics live!	Aerosmith	04.1986	-	84[12]	Columbia 40 329	[platinium-US][Producers: Paul O'Neill, Tony Bongiovi]
Pernament vacation	Aerosmith	09.1987	37[14]	11[67]	Geffen 24 162	[5x-platinium-US][gold-UK][Producers: Bruce Fairbairn ]
Gems	Aerosmith	12.1988	-	133[11]	Columbia 44 487	[gold-US][Producers:David Krebs, Steve Leber, Gary Lyons, Adrian Barber, Tony Bongiovi, Jack Douglas, Steven Tyler, Ray Colcord]
Pump	Aerosmith	09.1989	3[26]	5[110]	Geffen 24 254	[7x-platinum-US][gold-UK][Producers: Bruce Fairbairn ]
Pandora' s box	Aerosmith	12.1991	-	45[9]	Columbia 46 209	[platinium-US][Producers: Aerosmith , Adrian Barber , Ray Colcord , Jack Douglas , Steven Tyler]
Get a grip	Aerosmith	05.1993	2[38]	1[1][93]	Geffen 24 455	[7x-platinum-US][platinum-UK][Producers: Bruce Fairbairn ]
Big ones	Aerosmith	11.1994	7[63]	6[48]	Geffen 24 716	[platinium-UK][4x-platinium-US][Producers:Bruce Fairbairn, Michael Beinhorn]
Box of Fire	Aerosmith	11.1994	-	-	Columbia CXK 66687	[gold][produced by Aerosmith, Adrian Barber, Tony Bongiovi, Ray Colcord, Don DeVito, Jack Douglas, Bob Ezrin, David Krebs, Steve Leber, Gary Lyons, George Marino, Paul O'Neill]
Nine lives	Aerosmith	04.1997	4[35]	1[1][77]	Columbia 67 547	[gold-UK][2x-platinum-US]][Producers: Aerosmith , Kevin Shirley ]
A little south of sanity	Aerosmith	11.1998	36[12]	12[20]	Geffen 25 221	[platinium-US][gold-UK][Producers: Jack Douglas]
Just push play	Aerosmith	03.2001	7[9]	2[27]	Columbia 62 088	[platinium-US][silver-UK][Producers: Marti Frederiksen , Mark Hudson , Steven Tyler , Tony Perry , Hudson]
Young lust-The anthology	Aerosmith	11.2001	32[30]	191[1]	UMTV 4931192 [UK]	[gold-US][platinum-UK][Producers: Aerosmith , Michael Beinhorn , Jack Douglas , Bruce Fairbairn , Rick Rubin]
O yeah-Ultimate Aerosmith Hits	Aerosmith	08.2002	6[13]	4[32]	Columbia 86700	[3x-platinum][silver-UK][produced by Aerosmith, Glen Ballard, Adrian Barber, Ray Colcord, Jack Douglas, Bruce Fairbairn, Marti Frederiksen, Mark Hudson, Jason Mizell, Joe Perry, Rick Rubin, Matt Serletic, Russell Simmons, Steven Tyler]
Honkin' on Bobo	Aerosmith	03.2004	28[5]	5[15]	Columbia 87 025	[gold-US][produced by Jack Douglas, Marti Frederiksen, Joe Perry, Steven Tyler]
Gold	Aerosmith	01.2005	181	-	Geffen B0002936-02	[produced by Aerosmith, Michael Beinhorn, Jack Douglas, Bruce Fairbairn, Mike Ragogna, Rick Rubin, Russell Simmons, Ted Templeman]
Rockin' the joint:Live at The Hard Rock Hotel Las Vegas	Aerosmith	11.2005	-	24[5]	Columbia 97 800	[produced by Marti Frederiksen]
Devil's Got a New Disguise - The Very Best of Aerosmith	Aerosmith	10.2006	19[9]	33[56]	Columbia 88697463212 [UK]	[platinum-UK][produced by Marti Frederiksen]
Tough Love: Best of the Ballads	Aerosmith	06.2011	42[2]	109[2]	Geffen 2769628 [UK]	-
Music from Another Dimension!	Aerosmith	11.2012	14[3]	5[9]	Columbia 88725442812 [UK]	[produced by Jack Douglas, Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen]