Z archiwum...rocka

środa, 15 czerwca 2022

Sylver

Zespół tworzą wokalistka Silvy de Bie (ur. 4 stycznia 1981 r.) oraz muzyk i autor piosenek Wout Van Dessel (ur. 19 października 1974 r.). Producentem i współautorem piosenek jest Regi Penxten. W utworach duetu obok instrumentów charakterystycznych dla muzyki elektronicznej można usłyszeć fortepian, gitarę oraz perkusję. Zespół często koncertuje na żywo.

Pierwszy singel duetu zatytułowany Turn the Tide został wydany w 2000 roku pod aliasem Liquid feat. Silvy. Sukces debiutanckiej piosenki na niemieckich listach przebojów przekonał cenionego belgijskiego DJ-a i Silvy de Bie do utworzenia wspólnego zespołu, który przyjął nazwę Sylver. Rok później zespół wydał pierwszą płytę zatytułowaną Chances. Na wysokich miejscach list przebojów odnotowano kolejną piosenkę, którą można znaleźć na pierwszej płycie jest - Forever in Love.

Nie mniejszy sukces odniósł drugi album - Little Things, wydany w 2003 roku. Singlami promującymi płytę były piosenki Living My Life, Why Worry i ballada Shallow Water.

Trzeci album, zatytułowany Nighttime Calls został wydany w 2004 roku. Jako single wydano Love is an Angel, Make It i Take Me Back.

19 maja 2006 roku została wydana czwarta płyta pod tytułem Crossroads, a pierwszym singlem promującym to wydawnictwo jest cover piosenki zespołu ABBA Lay All Your Love On Me.

W 2007 roku miała premierę składanka najlepszych hitów Best Off-The Hit Collection 2001-2007 promowana przez singel The One. 8 maja 2009 roku ukazał się piąty album Sylver Sacrifice zapowiadany w 2008 roku przez single One World One Dream oraz Rise Again. 1 Marca ukazał się singiel I Hate You Now .Nowym singlem z albumu Sacrifice jest Foreign Affair. W 2009 r. do grupy dołączył gitarzysta John Miles JR., który bierze udział w corocznych występach Live Milk inc.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Forever in Love	Sylver	09.2001	-	79[5]	10[12]	-	65[3]	27[13]	-	-	Urban 015 076-2	[written by Regi Penxten,Wout Van Dessel][produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Forgiven	Sylver	10.2001	-	88[1]	25[10]	-	46[ 8]	52[7]	-	-	Urban 015 450-2	[written by Regi Penxten,Wout Van Dessel][produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
In Your Eyes	Sylver	04.2002	-	-	20[13]	-	53[6]	41[8]	-	-	Byte BY 050107-3 [Bel]	[written by Regi Penxten,Wout Van Dessel][produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Turn the Tide	Sylver	06.2002	56[2]	44[15]	2[20][gold]	-	15[18]	3[26]	-	-	Pepper 9230562	[written by Regi Penxten,Wout Van Dessel][produced by Sven Maes,Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Livin’ My Life	Sylver	03.2003	-	99[1]	10[10]	-	34[10]	40[9]	-	-	Byte BY 050301-3	[written by Regi Penxten,Wout Van Dessel][produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Why Worry	Sylver	05.2003	-	-	44[6]	-	49[5]	-	-	-	Motor / Urban / Def Jam 980 805-1	[written by Regi Penxten,Wout Van Dessel][produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Shallow Water / Confused	Sylver	.2003	-	-	47[8]	-	-	-	-	-	Urban981 339-8	[written by Regi Penxten,Wout Van Dessel][produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Love Is an Angel	Sylver	.2004	-	-	18[9]	-	-	53[4]	-	-	Zeitgeist 9868326	[written by Regi Penxten,Wout Van Dessel][produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Make It	Sylver	.2004	-	-	49[7]	-	-	-	-	-	Zeitgeist 987 090-8	[written by Regi Penxten,Wout Van Dessel][produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Lay All Your Love on Me	Sylver	.2006	-	-	26[9]	-	-	32[10]	-	-	Zeitgeist 985 4320	[written by Benny Andersson, Björn Ulvaeus][produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Foreign Affair	Sylver	.2009	-	-	77[1]	-	-	-	-	-	ARS 2711179	[written by Mike Oldfield,Maggie Reilly][produced by Sven Maes,Regi Penxten,Wout Van Dessel]

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Chances	Sylver	.2001	-	-	16[49][gold]	-	91[3]	38[16]	-	-	Byte / Urban 014 183-2	[produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Little Things	Sylver	.2003	-	98[1]	12[14]	-	99[1]	56[3]	-	-	Urban 038 172-2	[produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Nighttime Calls	Sylver	.2004	-	-	34[3]	-	-	-	-	-	Byte 986 870-9	[produced by Regi Penxten,Wout Van Dessel]
Crossroads	Sylver	.2006	-	-	39[5]	-	-	-	-	-	Byte 06024 9857178 1	[produced by Sven Maes,Regi Penxten,Wout Van Dessel]

wtorek, 14 czerwca 2022

Symarip

Symarip (znani również na różnych etapach swojej kariery jako The Bees, The Pyramids, Seven Letters i Zubaba) byli brytyjskim zespołem ska i reggae, powstałym pod koniec lat 60-tych, kiedy Frank Pitter i Michael Thomas założyli zespół jako The Bees. Nazwa zespołu była pierwotnie pisana Simaryp, co jest przybliżonym odwróceniem słowa piramidySkładający się z członków zachodnioindyjskiego pochodzenia, Simaryp jest powszechnie określany jako jeden z pierwszych zespołów skinheadów reggae, będąc jednym z pierwszych, który skierował skinheadów jako publiczność.

Ich hity to „Skinhead Girl”, „Skinhead Jamboree” i „Skinhead Moonstomp”, ten ostatni oparty na piosence Derricka Morgana „Moon Hop”. Przenieśli się do Niemiec w 1971, wykonując reggae i afro-rock pod nazwą Zubaba. W 1980 roku singiel „Skinhead Moonstomp” został ponownie wydany w następstwie szaleństwa 2 Tone, trafiając na 54 miejsce na brytyjskiej liście singli.

Zespół oficjalnie rozstał się w 1985 roku po wydaniu albumu Drunk & Disorderly jako The Pyramids. Album został wydany przez Ariola Records, a wyprodukowany przez Stevie B. Pitter i Ellis wrócili do Anglii, gdzie Ellis nadal występował jako artysta solowy, czasami używając pseudonimu „Mr. Symaripa”. Mike Thomas poznał kobietę z Finlandii mieszkając w Szwajcarii i przeniósł się do Finlandii, tworząc podstawy dla fińskiej kultury reggae poprzez swój zespół „Mike T. Saganor”. Monty Neysmith przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie koncertował jako artysta solowy.

W 2004 roku wytwórnia Trojan Records wydała album z najlepszymi przebojami, zawierający nowy singiel Neysmitha i Ellisa „Back From the Moon”. W 2005 roku Neysmith i Ellis wystąpili razem w Club Ska w Anglii, a nagranie koncertu ukazało się nakładem Moon Ska Records jako Symarip - Live at Club Ska. W kwietniu 2008 roku jako Symarip wystąpili na Ska Splash Festival w Lincolnshire, a później występowali na festiwalach Endorse-It i Fordham. Pitter i Thomas występują teraz w innym zespole jako Symarip Pyramid. Ich trasa Back From The Moon 2008-2009 odbyła się z The Pioneers. W 2009 roku, aby uczcić odrodzenie zespołu i ponowne połączenie dwóch oryginalnych członków, Trojan Records wydał album kompilacyjny Ultimate Collection. Pitter jest właścicielem wszystkich praw autorskich i znaków towarowych do nazwy „Symarip Pyramid”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Skinhead Moonstomp/Skinhead Jamboree	Symarip	02.1980	54[3]	-	Trojan TRO 9062	[written by Naismith, Ellis]

Selena

Selena Quintanilla-Pérez (ur. 16 kwietnia 1971r – zm. 31 marca 1995r) była amerykańską piosenkarką, autorką tekstów, rzeczniczką, bizneswoman, modelką, aktorką i projektantką mody. Nazywana „ Królową muzyki Tejano ”, jej wkład w muzykę i modę uczynił ją jedną z najbardziej znanych meksykańsko-amerykańskich artystów estradowych końca XX wieku. Magazyn Billboard nazwał ją najwspanialszą latynoską artystką wszech czasów.Media nazywały ją „ Madonną Tejano ” ze względu na jej wybór ubrań. Jest również zaliczana do najbardziej wpływowych artystów latynoskich wszechczasów i jest uznawana za katapultowanie gatunku muzycznego na rynek głównego nurtu .

Najmłodsze dziecko rodziny Quintanilla, zadebiutowała na scenie muzycznej jako członek zespołu Selena y Los Dinos , w skład którego wchodziło również jej starsze rodzeństwo AB Quintanilla i Suzette Quintanilla . W latach 80-tych była często krytykowana i odmawiano jej rezerwacji miejsc w całym Teksasie za wykonywanie muzyki tejano - gatunku muzycznego zdominowanego przez mężczyzn. Jednak jej popularność wzrosła po tym, jak w 1987 roku zdobyła nagrodę Tejano Music Award dla wokalistki roku , którą zdobyła dziewięć razy z rzędu. Podpisała kontrakt z EMI Latin w 1989 roku i wydała swój debiutancki album w tym samym roku, podczas gdy jej brat został jej głównym producentem muzycznym i autorem piosenek.

Selena wydała Entre a Mi Mundo (1992), która przez osiem kolejnych miesięcy zajmowała pierwsze miejsce na amerykańskiej liście Billboard Regional Mexican Albums . Sukces komercyjny albumu sprawił, że krytycy muzyczni nazwali go „przełomowym” nagraniem jej muzycznej kariery. Jeden z jej singli, „ Como la Flor ”, stał się jednym z jej najpopularniejszych utworów . Live! (1993) zdobył nagrodę dla najlepszego meksykańsko-amerykańskiego albumu podczas rozdania nagród Grammy w 1994 roku , stając się pierwszym nagraniem artystki tejano, która to zrobiła. W 1994 roku wydała Amor Prohibido , który stał się jednym z najlepiej sprzedających się albumów latynoskich w Stanach Zjednoczonych. Został doceniony przez krytyków jako odpowiedzialny za pierwszą erę rynkową muzyki Tejano, ponieważ stała się jednym z najpopularniejszych podgatunków muzyki latynoskiej w tym czasie.

Selena została zastrzelona w dniu 31 marca 1995 roku, przez Yolandę Saldívar , swoją przyjaciółkę . Saldívar została osaczona przez policję, gdy próbowała uciec i groziła, że się zabije, ale została przekonana, by się poddać. Została skazana za morderstwo i skazana na dożywocie z możliwością warunkowego zwolnienia po 30 latach. Dwa tygodnie później George W. Bush , ówczesny gubernator Teksasu, ogłosił 16 kwietnia dniem Seleny w Teksasie. Jej pośmiertnie wydany album Dreaming of You (1995), zadebiutował na szczycie Billboard 200 , jako pierwszy łaciński artysta . W 1997 roku Warner Bros.wypuścił Selena , film o jej życiu i karierze, w którym wystąpiła nieznana wówczas Jennifer Lopez jako Selena, katapultując ją do sławy. W 2020 roku Netflix wypuścił Selena: The Series z udziałem Christiana Serratosa . Selena sprzedała około 30 milionów płyt na całym świecie, co czyni ją jedną z najlepiej sprzedających się artystek muzyki latynoskiej .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Could Fall in Love	Selena	07.1995	-	8[23]	EMI Latin	[gold-US][written by Keith Thomas][produced by Keith Thomas]
Dreaming of You	Selena	10.1995	-	22[20]	EMI Latin 58 490	[gold-US][written by Franne Golde,Tom Snow][produced by Guy Roche]
I'm Getting Used to You	Selena	04.1996	-	107[4]	EMI Latin 58 544	[written by Diane Warren][produced by Rhett Lawrence]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Amor Prohibido	Selena	06.1994	-	29[23]	EMI Latin 28 803	[2x-platinum-US][produced by A.B. Quintanilla III]
Entre a Mi Mundo	Selena	04.1995	-	97[7]	EMI Latin 42 635	[gold-US][produced by A.B. Quintanilla III]
Selena Live!	Selena	04.1995	-	79[7]	EMI Latin 42 770	[gold-US][produced by A.B. Quintanilla III]
12 Super Exitos	Selena	04.1995	-	64[10]	EMI Latin 30 907	[gold-US][produced by A.B. Quintanilla III]
Las Reinas Del Pueblo	Selena	04.1995	-	147[4]	EMI Latin 32 639	[produced by A.B. Quintanilla III]
Dreaming of You	Selena	08.1995	-	1[1][49]	EMI Latin 34 123	[3x-platinum-US][produced by Keith Thomas,Guy Roche,Rhett Lawrence,Arto Lindsay,Susan Rogers,David Byrne,A.B. Quintanilla III,José Hernàndez]
Siempre Selena	Selena	11.1996	-	82[5]	EMI Latin 53 585	[produced by A.B. Quintanilla, Nelson Gonzalez]
Selena: The Original Motion Picture Soundtrack	Selena	03.1997	-	7[64]	EMI Latin 55 535	[platinum-US][produced by A.B. Quintanilla III,Abraham Quintanilla, Jr.Brian "Red" Moore,Guy Roche,David Pack,Keith Thomas]
Anthology	Selena	04.1998	-	131[6]	EMI Latin 94 110	[produced by A.B. Quintanilla III]
All My Hits – Todos Mis Exitos Vol. 2	Selena	03.2000	-	149[6]	EMI Latin 23 332	[produced by José Behar,Abraham Quintanilla Jr. ,A.B. Quintanilla]
Live! The Last Concert	Selena	04.2001	-	176[2]	EMI Latin 32 119	[produced by A.B. Quintanilla III]
Ones	Selena	10.2002	-	159[4]	EMI Latin 42 096	[produced by A.B. Quintanilla III, Kike Santander, José Luis Arroyave, Jorge Alberto Pino, Sergio Minski, Guillermo J. Page, Andrés Felipe Silva]
Greatest Hits	Selena	07.2003	-	117[1]	EMI Latin 90 398	[produced by A.B. Quintanilla III]
Enamorada de Ti	Selena	04.2012	-	135	Capitol Latin 5099968097622	[produced by Sergio Lopes, Leslie Ahrens, Andres Castro, Moogie Canazio, Cesar Lemons, Humberto Gatica]
Lo Mejor de...Selena	Selena	05.2015	-	102	Capitol Latin 22941	[platinum-US][produced by A.B. Quintanilla III]

Selah

Dwie trzecie wokalnego trio CCM Selah dorastało w Afryce i ten wpływ natychmiast dał się odczuć na charakterystycznym debiutanckim albumie grupy z 1999 roku, Be Still My Soul. Utworzony przez rodzeństwo Todda i Nicoli Smithów oraz Allana Halla, styl muzyczny grupy był wyspecjalizowany dzięki dzieciństwu Smithów jako misjonarzy w Afryce. Nagrywający dla Curb Records, Selah odniósł sukces debiutem Be Still My Soul, który zdobył uznanie krytyków, a także Nagrodę Dove za Inspiracyjny Album Roku.

Powtórzyli ten wyczyn z wydawnictwem Press On z 2001 roku i wydali świąteczny album Rose of Bethlehem w 2002 roku. Nicol, żonata i od 2000 roku prowadziła równolegle karierę solową, wkrótce potem opuściła grupę; została zastąpiona najpierw przez Melodie Crittenden, a następnie na stałe przez Amy Perry. (Pałeczkę przekazano tam i z powrotem w 2006 roku, kiedy Crittenden i Perry pojawiły się na oddzielnych utworach na albumie duetów Selah, Bless the Broken Road, który również zdobył nagrodę Dove za Inspiracyjny Album Roku).

Trio Todd Smith , Allan Hall i Amy Perry umocnili swoją obecność w krajobrazie CCM dzięki You Deliver Me z 2009 roku i Hope of the Broken World z 2011 roku. Ich dziewiąty album dla Curb, dobrze przyjęty przez krytykę You Amaze Us, ukazał się w 2014 roku. W 2016 roku grupa wydała nową EPkę, O the Blood, a także drugi tom Greatest Hymns. Rok później powrócili z Unbreakable, w którym znalazły się produkcje Jasona Kyle'a Saetveita, Scotta Casha i Charliego Peacocka.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hiding Place	Selah	06.2004	-	61[21]	Curb 78 834	[gold-US][produced by Morten Schjolin, Allan Hall, Todd Smith, Nicol Sponberg, Jason Kyle]
Greatest Hymns	Selah	09.2005	-	117[5]	Curb 78 890	[produced by Allan Hall, Jason Kyle, Nicol Sponberg, Todd Smith ]
Bless the Broken Road: The Duets Album	Selah	08.2006	-	43[7]	Curb 78 944	[produced by Allan Hall,Jason Kyle,Todd D. Smith,Keith Thomas]
You Deliver Me	Selah	09.2009	-	66[7]	Curb 79 138	[produced by Jason Kyle,Todd Smith,Allan Hall,Bernie Herms]
You Amaze Us	Selah	09.2014	-	59[2]	Curb	[produced by Ed Cash, Allan Hall, Jordan Mohilowski, Jason Kyle, Todd Smith]
Unbreakable	Selah	04.2017	-	132[1]	Curb 79 445	[produced by Allan Hall , Allan Hall, Charlie Peacock, David Thulin, Jason Kyle Saetveit, Jason Kyle Saetveit, Scott Cash, Todd Smith, Todd Smith]

Erick Sermon

Erick Sermon (ur. 25 listopada 1968r w Bay Shore, Nowy Jork, USA- amerykański raper i producent muzyczny członek EPMD i Def Squad współpracował z takimi artystami jak Wu-Tang Clan, Method Man, Dilated Peoples czy KRS-One.

Po zawieszeniu działalności EPMD w 1993 roku, Sermon zaczął nagrywać solowy album dla wytwórni Def Jam. W 1997 EPMD wskrzeszono, a Sermon, Keith Murray i Redman nagrali cover "Rapper's Delight" grupy The Sugarhill Gang, pierwszego rapowego hitu w historii. W 1999 EPMD powtórnie zawiesiło działalność.

W roku 2000, Sermon przeniósł się do J Records, i rok później wydał album "Music". W tytułowym utworze (2. miejsce na muzycznych listach przebojów R&B), pojawia się wokal wykonawcy muzyki soul, Marvin'a Gaye'a, zaczerpnięty z niepublikowanych nagrań, które Sermon odnalazł w małym londyńskim sklepie muzycznym.

Kolejny album "React" ukazał się w 2002 roku. Pomimo iż tytułowy "React" okazał się hitem (Rhythmic Top 40 i Billboard Hot 100 hit), to album nie odniósł oczekiwanego sukcesu. Z powodu kiepskiej sprzedaży, w 2003, J Records rozstało się z Sermon'em. Naznaczony piętnem Def Jam'u udał się do Motown Records. W tym czasie nagrał album "Chilltown, New York", który ukazał się rok później, w 2004 roku. Album promował singiel "Feel It", który w Stanach odniósł sukces.

W jednym z wywiadów stwierdził, iż zamierza usunąć się w cień aby zrobić miejsce dla nowych artystów. Jednak, Sermon nie przestał robić muzyki jako producent. W 2006 wyprodukował utwór "Goldmine" na płytę "The Big Bang" Busta Rhymes'a. Wkrótce potem, Sermon nagrał z Def Squad "Don't Make No Sense". Współpracował także z Redman'em, był producentem kilku utworów na jego album "Red Gone Wild".

Sermon był także mocno zaangażowany w album "4:21... The Day After", Method Man'a jak również w platynowy "Blackout!", który Meth nagrał z Redman'em.

W 2008, Erick Sermon i PMD rozpoczęli działalność własnej wytwórni EP Records. Siódmy album EPMD "We Mean Business" ukazał się w grudniu tego samego roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stay Real	Erick Sermon	10.1993	-	92[10]	Def Jam/RAL 77 140	[written by Larry Troutman, Roger Troutman, Erick Sermon][produced by Erick Sermon][sample z "Dance floor"-Zapp][52[14].R&B Chart]
Bomdigi	Erick Sermon	10.1995	-	84[6]	Def Jam/RAL 77 196	[written by Ty Fyffe, Rick James, Erick Sermon][produced by Erick Sermon][sample z "All Night Long"-Mary Jane Girls][39[16].R&B Chart]
Welcome	Erick Sermon featuring Keith Murray & Aaron Hall	02.1996	-	-	Def Jam 577 790	[written by D. Stinson, E. Sermon][produced by Rockwilder][41[10].R&B Chart]
Rapper's Delight	Erick Sermon, Keith Murray & Redman	12.1997	-	51[12]	Priority	[written by Bernard Edwards, Nile Rodgers, Sylvia Robinson, Henry Jackson, Michael Wright, Guy O'Brien, Curtis Brown, William Hankshaw][produced by T-Smoov]
Soopaman Lover	Chico DeBarge Featuring Erick Sermon & Redman	02.1999	-	-	Motown 56 233	[written by C. DeBarge, E. Sermon, R. Noble, J. Watson][produced by Erick Sermon][55[14].R&B Chart]
Music	Erick Sermon featuring Marvin Gaye	06.2001	36[2]	22[20]	NY.LA 497 578	[written by Erick Sermon, Marvin Gaye][produced by Erick Sermon][sample z "Turn On Some Music"-Marvin Gay'e][piosenka z filmu "What's The worst That Could Happen?"][2[24].R&B Chart]
I'm Hot	Erick Sermon	09.2001	-	-	J Records 21 089	[written by Marvin Gaye,Erick Sermon,Craig Mack][produced by Erick Sermon][sample z "Sexual healing"-Marvin Gay'e ans "Get Down"-Craig Mack][49[11].R&B Chart]
Got Me A Model	RL Feat. Erick Sermon	03.2002	-	-	J Records 21 023	[written by Bryan-Michael Cox , Damon Thomas, Erick Sermon, Harvey Mason Jr., Jermaine Dupri][produced by Jermaine Dupri, The Underdogs][76[9].R&B Chart]
React	Erick Sermon featuring Redman	09.2002	14[7]	36[16]	J Records 21 221	[written by Erick Sermon, Reggie Noble][produced by Just Blaze][12[21].R&B Chart]
Love Iz	Erick Sermon featuring Gregory Howard	02.2003	72[1]	-	J Records 21 256	[produced by Erick Sermon][sample z "Love & Happiness"-Al Green][80[9].R&B Chart]
Feel It	Erick Sermon featuring Sy Scott & Sean Paul	05.2004	-	-	Universal 002417	[written by Darryl McDaniels,Sean Paul Henriques,Anthony Kelly,Joseph Simmons,Erick Sermon,S. Scott][produced by Erick Sermon][93[7].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
No Pressure	Erick Sermon	11.1993	-	16[6]	Def Jam 57 460	[produced by Erick Sermon ,Brent Tucker,Colin Wolfe ]
Double or Nothing	Erick Sermon	11.1995	-	35[4]	Def Jam 529 286	[produced by Erick Sermon,Redman,Rockwilder,Rod 'KP' Kirkpatrick,Ty Fyffe]
Erick Onasis	Erick Sermon	07.2000	-	53[7]	DreamWorks 450 114	[produced by Bernard Alexander,Erick Sermon,DJ Scratch,Redman,Mo-Suave-ADarryl "Pop" Trotter ,DJ Quik]
Music	Erick Sermon	11.2001	-	33[5]	J Records 20 023	[produced by Bernard Alexander,Erick Sermon,Rockwilder]
React	Erick Sermon	12.2002	-	72[4]	J Records 20 050	[produced by Erick Sermon,Just Blaze,Andre Ramseur,Kaos,Megahertz,Rick Rock]
Chilltown, New York	Erick Sermon	07.2004	-	61[2]	Def Squad 002716	[produced by Kedar Massenburg,Erick Sermon]

poniedziałek, 13 czerwca 2022

Serani

Craig Serani Marsh (ur. 7 czerwca 1982r), znany zawodowo jako Serani, to jamajski piosenkarz i producent dancehall, który ma umowę joint venture z Phase One Communications w Nowym Jorku. Najbardziej znany jest z zaangażowania w album Seana Paula The Trinity i jego singiel „No Games” z 2008 roku.

Serani urodził się 7 czerwca 1982 roku w Kingston na Jamajce. W młodym wieku zdecydował, że jego dwaj inni najlepsi przyjaciele, którzy również podzielali te same zainteresowania muzyką, powinni stworzyć produkcje DASECA w 2001 roku. Trzej przyjaciele David Anthony Harrisingh, Craig Serani Marsh i Craig Andrew Harrisingh mieli cel, aby wyprodukować wszystkich głównych artystów reggae na Jamajce.

W 2006 roku Serani wyprodukował dwa pierwsze single z platynowego albumu Seana Paula The Trinity, w tym „We Be Burnin'”, który był pierwszym wydanym singlem. Utwór „We Be Burnin” pomógł Trinity pobić jamajski rekord 107 000 sprzedanych egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Serani wyprodukował także album Smash riddim, na którym znalazła się piosenka „Dutty Wine” Tony’ego Matterhorna. Dutty Wine przez długi czas była piosenką numer jeden na Jamajce i w Anglii. Serani jest uznawany za pomoc w wydobyciu na światło dzienne innych jamajskich zawodników wagi ciężkiej, takich jak Mavado, Alaine Laughton i Bugle, dzięki swoim chwytliwym bitom, takim jak riddim Anger Management, w którym Mavado użyczył głosu w swoim przełomowym hicie „Real McCoy”. Produkcje DASECA to także hity dla innych ikon reggae, takich jak ich kolega i lider ekipy Alliance Bounty Killer, Busy Signal i Vybz Kartel. Są także kręgosłupem zespołu Anger Management, afiliowanego w The Alliance.

Jego pierwsza i bardzo udana próba śpiewania miała miejsce w przeboju Mavado Dying, który znalazł się na jego debiutanckim albumie Gangsta for Life: The Symphony of David Brooks. W 2008 roku Serani podpisał kontrakt na nagranie dwóch albumów dla JVC Entertainment, zanim podpisał kontrakt z Phase One. Serani samodzielnie produkuje większość swoich piosenek i promował takie single, jak „Doh” z udziałem Bugle, „No Games” i „She Loves Me”. W 2012 roku wystąpił w Ride Club w Wiedniu. W 2020 roku „No Games” został samplowany przez Eminema do utworu „Farewell”, który pojawił się na płycie rapera Music to Be Murdered By.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
No Games	Serani	12.2008	-	-	Rockstone	[written by C. Marsh, D. Kelly][produced by Serani][53[22].R&B Chart]
She Loves Me	Serani	08.2009	-	-	Phase One	[written by C. Williams, C. Harrisingh, C. Marsh, D. Harrisingh][produced by Daseca Productions][82[1].R&B Chart]

Solange

Solange Piaget Knowles ur.24.06.1986r w Houston (Teksas, USA).
Wokalistka r&b, aktorka i modelka. Młodsza siostra jednej z największych gwiazd muzyki r&b - Beyonce Knowles.

Solange Knowles była za młoda, by dołączyć do ukształtowanej przez ojca formacji Destiny's Child, gdzie pierwsze skrzypce od początku grała Beyonce. W związku z tym zdecydowała się rozpocząć solową karierę dopiero na przełomie wieków. Jej pierwszy godny uwagi występ to gościnny udział w nagraniu Bow Wowa (wówczas LiP Bow Wow) „Puppy Love" z 2000 r. Dwa lata później zadebiutowała solowym nagraniem „Feelin You", a w styczniu 2003 r. do sklepów trafił jej pierwszy album - Solo Star. Mimo że na płycie były produkcje The Neptunes, Timbalanda, The Underdogs czy Rockwildera, krążek nie okazał się spektakularnym sukcesem. W Stanach Zjednoczonych Solo Star znalazł niespełna sto tysięcy nabywców.

Po komercyjnym fiasku Solo Star, artystka zdecydowała się na dłuższy okres poświęcić życiu rodzinnemu, z rzadka goszcząc na nagraniach innych wykonawców. Solange pisała też teksty (m.in. dla Beyonce) i próbowała swoich sił jako aktorka i modelka. Wraz z ojcem wpadła też na pomysł linii zabawek baby jam z, inspirowanej hiphopowym stylem.
Obecnie pracuje w ramach projektu Private Equity. Jej zadaniem jest przejmowanie praw autorskich do nagrań wykupywanych na potrzeby filmów i kampanii reklamowych takich firm, jak coca cola. Na 2008 r. Solange zaplanowała wielki powrót i wydanie swojego drugiego solowego krążka, roboczo zatytułowanego Solange and the Hadley Street Dreams. Ostatecznie nazwę płyty zmieniono na Sol-Angel and the Hadley St. Dreams, a jej premiera odbyła się w połowie sierpnia.

Zanim to nastąpiło na rynek trafiły dwa single, z których szczególnie nagranie „I Decided" zyskało sporą popularność. Nad drugim krążkiem w karierze młodszej z sióstr Knowles pracowali tacy producenci, jak: Pharrell Williams, Jack Splash z PlantLife, Cee- Lo, Mark Ronson i Shea Taylor. Płyta zyskała przyzwoite recenzje i zadebiutowała na 9. miejscu billboardu, sprzedając się w blisko 50 tys. sztuk. Ponadto wielką popularność Knowles osiągnęła na Filipinach, gdzie jej drugie w karierze dzieło już po tygodniu zyskało miano złotej płyty ze sprzedażą ponad 15 tys. egzemplarzy.
W 2004 r. Solange poślubiła footballistę Daniela Smitha, z którym ma syna Daniela Juleza. Niestety już po trzech latach w wywiadzie dla magazynu essence Knowles wyznała, że jej związek się rozpadł.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Feelin' You (Part II)	Solange Featuring N.O.R.E.	01.2003	-	-	Music World 79 831	[written by Solange Knowles,Mark Penn,Victor Santiago][produced by Solange Knowles,Mark Penn,Damon Elliott][73[9].R&B Chart]
I Decided	Solange	07.2008	27[6]	-	Music World 011 378	[written by Solange Knowles, Pharrell Williams][produced by The Neptunes][44[12].R&B Chart]
Sandcastle Disco	Solange	12.2008	149[1]	-	Geffen 1792377 [UK]	[written by Solange Knowles ,Carsten Schack, Kenneth Karlin ,Thomas Callaway][produced by Soulshock & Karlin]
T.O.N.Y.	Solange	04.2009	-	-	Music World	[written by Jack Splash, Thomas DeCarlo Callaway][produced by Jack Splash][62[6].R&B Chart]
Cranes in the Sky	Solange	10.2016	-	74[2]	Columbia	[gold-US][written by Solange Knowles][produced by Solange Knowles,Raphael Saadiq][28[5].R&B Chart]
Mad	Solange Featuring Lil Wayne	10.2016	-	109[2]	Columbia	[written by Dwayne Carter,Solange Knowles][produced by Raphael Saadiq,Solange Knowles,Dave Longstreth,Sir Dylan][45[1].R&B Chart]
Don't Touch My Hair	Solange Featuring Sampha	10.2016	-	91[1]	Columbia	[written by Solange Knowles,Sampha][produced by Solange Knowles,Sampha,Dave Andrew Sitek,Patrick Wimberly,Bryndon Cook][38[2].R&B Chart]
Almeda	Solange	03.2019	-	118[1]	Columbia	[written by Solange Knowles,Terius Nash,Jordan Carter][produced by Solange Knowles,Pharrell,John Carroll Kirby]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Solo Star	Solange	02.2003	-	49[5]	Music World 86 354	[produced by Mathew Knowles,Solange Knowles, Timbaland ,The Neptunes, Jermaine Dupri, Troy Johnson, Linda Perry ,Beyoncé Knowles, The Underdogs ,Platinum Status, Rockwilder ,The Bama Boyz, Da Brat]
Sol-Angel and the Hadley St. Dreams	Solange	09.2008	180	9[7]	Geffen 1178502	[produced by Bama Boyz, Freemasons, the Neptunes, Jack Splash, Square ,Mark Ronson, Max Gousse, Mr. Familiar, Soulshock & Karlin, Shea Taylor, Thievery Corporation]
True	Solange	12.2012	-	157[1]	Terrible TR 015	[produced by Solange Knowles, Dev Hynes]
A Seat at the Table	Solange	10.2016	17[5]	1[1][23]	RCA 88985387462 [UK]	[gold-US][produced by Solange Knowles, Raphael Saadiq ,Dave Longstreth, Sir Dylan, Sampha, Kwes ,Patrick Wimberly, Adam Bainbridge ,John Kirby, Troy Johnson, Dave Andrew Sitek, Bryndon Cook ,Questlove, Ray Angry, Majical Cloudz, Olugbenga, Sean Nicholas Savage, Q-Tip]
When I Get Home	Solange	03.2019	18[1]	7[4]	Saint 0886447578018 [UK]	[produced by Solange Knowles ,Chassol, Daniel Julez J Smith II, Dev Hynes, Duval Timothy, Earl Sweatshirt ,Jamire Williams, John Carroll Kirby, John Key ,Metro Boomin, Panda Bear ,Pharrell Williams ,Standing on the Corner, Steve Lacy, Tyler, the Creator]

Symbols

The Symbols to angielski zespół muzyki pop, który powstał w 1965 roku i działał do 1974 roku. Mieli dwa hity na brytyjskiej liście singli: „Bye Bye Baby” (1967) i „(The Best Part of) Breaking Up” ( 1968).

Grupa rozpoczęła działalność na początku lat 60-tych jako Johnny Milton and the Condors i wydała dwa single, w tym „Cry Baby” w wytwórni Fontana. W 1965 zmienili nazwę na The Symbols, a ich początkowy skład obejmował Johna Miltona (wokal), Micka Clarke (gitara basowa), Shauna Corrigana (gitara prowadząca) i Clive Grahama (perkusja). Ich debiutancki singiel pod nazwą Symbols został wyprodukowany przez Mickie Mosta. Jednak „One Fine Girl” okazała się komercyjną porażką.

Kolejnym singlem była ich coverowa wersja „Why Do Fools Fall in Love”, ale po braku sukcesu w głównym nurcie, w 1966 roku zostali zwolnieni z kontraktu nagraniowego.Byli stałymi wykonawcami w California Ballroom, Dunstable, Bedfordshire. Clarke opuścił ich, by dołączyć do The Tremeloes i został zastąpiony na basie przez Johna Bachini (AKA John Baccini), a następnie Adriana Gurvitza. Clarke wprowadził The Tremeloes do utworu, który The Symbols zagrali w swoim repertuarze, „Silence is Golden”. Clarke wrócił później do The Symbols, którzy doświadczyli innych zmian w swoim składzie z Johnem Bachini (bas i wokal), który odszedł, aby dołączyć do The Robb Storme Group - który później zmienił nazwę na Orange Bicycle i Chasem Wade (perkusja).

Edward Kassner uruchomił w Wielkiej Brytanii wytwórnię President Records w 1966 roku i podpisał kontrakt z The Symbols, początkowo na potrzeby przeboju amerykańskiego „See You in September”. Hazard nie zadziałał, ponieważ singiel nie dotarł do brytyjskiej listy przebojów. Jednak Kassner uparcie próbował próbować coverów wcześniej udanych wydań amerykańskich, a kolejny singiel The Symbols, „Bye Bye Baby”, wersja piosenki The Four Seasons, spędził trzy tygodnie na brytyjskiej liście przebojów w sierpniu 1967 roku, osiągając 44 miejsce.

Piosenka zyskała trwalszą sławę w Wielkiej Brytanii, kiedy Bay City Rollers osiągnęło pierwsze miejsce w marcu 1975 roku. Po niej pojawił się utwór „(The Best Part of) Breaking Up”, pierwotnie nagrany przez The Ronettes, który był ich drugim i ostatnim w Wielkiej Brytanii sukcesem na listach przebojów. Osiągnął numer 25 na początku 1968 roku, spędzając na liście dwanaście tygodni.Kolejne single nie znalazły się na listach. Pod koniec 1972 roku Corrigan został zastąpiony na gitarze przez Trevora Mee, który zrezygnował z zespołu Unicorn z Send, Surrey, zanim David Gilmour zainteresował się nimi i zaczął go produkować. Clive Graham, znany w zespole jako Cleve Gooham, ponieważ jego nazwisko zostało błędnie napisane w formularzu rezerwacji hotelu, został zastąpiony przez Phila Chestertona. Corrigan i Graham stworzyli kolejną wersję Symbols.

Na początku 1973 Mee opuścił zespół i został zastąpiony przez Briana Gilla. Symbols nadal grali w college'ach, klubach i kabarecie, a sezon letni zagrali na Costa Dorada w Hiszpanii. W 1973 roku pracowali nad czymś, co prawdopodobnie byłoby singlem zatytułowanym „Something Crazy's Happening”, napisanym przez Phila Chestertona, gdyby zespół nie został wyprzedzony przez wydarzenia. Pod koniec 1973 Clarke odszedł, by dołączyć do The Rubettes i został zastąpiony przez Dave'a Guscotta na basie. Na początku 1974 Milton odszedł, by dołączyć do Sparrow i pomimo tego, że był ostatnim oryginalnym członkiem, Chesterton, Gill i Dave Guscott podjęli próby utrzymania zespołu. Nie udało się znaleźć odpowiedniego wokalistę, rozwiązali się. Jednak drugi zespół Symbols, utworzony przez Corrigana i Grahama, kontynuował pracę.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bye Bye Baby/The Things You Do To Me	Symbols	08.1967	44[3]	-	President PT 144	[written by Bob Crewe & Bob Gaudio]
(The Best Part Of) Breaking Up/Again	Symbols	01.1968	25[12]	-	President PT 173	[written by P. Spector, V. Poncia Jnr., P. Andreoli ][produced by Danny O'Donovan]

Symphony X

Symphony X - amerykańska grupa muzyczna założona przez gitarzystę Michaela Romeo wykonująca muzykę zaliczaną do metalu progresywnego. Debiutowała w 1994 albumem Symphony X. Zespół mocno inspirujący się mitologią antyczną.

Na początku roku 1994 Michael Romeo (ex-Phantom's Opera, ex-Gemini) nagrał własne demo zatytułowane The Dark Chapter, na którym grał z klawiszowcem Michaelem Pinella. Dzieło to przyciągnęło sporą uwagę. Wtedy to Michael Romeo postanowił wraz z basistą Thomasem Millerem, perkusistą Jasonem Rullo, wokalistą Rodem Tylerem i klawiszowcem Michaelem Pinnella założyć zespół. Ich pierwszy album Symphony X został nagrany w tym samym roku i wydany w Japonii przez dziś nieistniejącą wytwórnię Zero Corporation Label. Album został dobrze przyjęty zarówno w Japonii, jak i w Europie. Drugi album The Damnation Game pojawił się w sklepach 6 miesięcy później. Na tej płycie pojawił się już nowy wokalista Russell Allen, który wpłynął na styl grupy podkreślając klasyczną stronę Symphony X.

The Divine Wings of Tragedy był albumem który dał grupie rozgłos w środowisku muzyki metalowej. Na albumie znalazł się 20-minutowy epicki utwór tytułowy i inne, które stały się wizytówką zespołu jak na przykład: "The Accolade" - w pierwszej wersji (druga wersja utworu znalazła się na albumie The Odyssey). Jest to 9-minutowa metalowa ballada. Jednak nagrywanie albumu zajęło sporo czasu (od 1996-1997). Album zyskał sobie pozytywne opinie wśród fanów i prasy specjalistycznej co wpłynęło na wzrost popularności grupy w Europie i Japonii.

Pod koniec 1997 roku perkusista Jason Rullo był zmuszony tymczasowo opuścić zespół z powodu kłopotów osobistych. Jego miejsce zajął Thomas Walling. to z nim zespół nagrał album Twilight in Olympus wydany na początku 1998 roku. W tym roku można było również zobaczyć pierwsze koncerty na których gromadzili się fani z całego świata. Ich pierwszy oficjalny koncert miał miejsce w 1998 w Japonii. Była to część pierwszego światowego tournée grupy. W tym samym roku basista Thomas Miller został zastąpiony przez Michaela Leponda.

Pod koniec roku w sprzedaży ukazała się składanka zatytułowana Prelude to the Millennium. Obok utworów znanych już z poprzednich płyt studyjnych zespołu, pojawiła się wersja utworu "Masquerade" z pierwszego albumu. Jednak w tym utworze zamiast Roda Tylera zaśpiewał Russell Allen.

Jason Rullo powrócił do zespołu aby nagrać piąty album zatytułowany V: The New Mythology Suite. Był to pierwszy album grupy wydany przez znaną wytwórnię płyt progresywnych InsideOut Music. Zarazem był to pierwszy album koncepcyjny. Opowiada on o micie o Atlantydzie. Album zawiera znane kompozycje zespołu takie jak: "Communion and the Oracle", "Egypt" oraz suita "Rediscovery" oraz wiele wstawek symfonicznych.

W 2001 roku zespół wydał swoją pierwszą płytę koncertową Live on the Edge of Forever. Znajduje się na niej zapis z koncertu w Paryżu który otwierał europejską trasę koncertową zespołu.

W 2002 roku zespół wydał płytę The Odyssey. Znalazł się na nim tytułowy 24-minutowy utwór którego tekst opowiada o wydarzeniach zawartych w Odysei Homera.

W 2004 klawiszowiec Symphony X Michael Pinnella wydał album solowy Enter by the Twelfth Gate. Wokalista Russell Allen wydał album solowy Atomic Soul w lecie 2005. Na tym albumie Allen zaprezentował zupełnie inną muzykę niż Symphony X. Była to typowa hardrockowa płyta. W tym samym roku Allen nagrał płytę The Battle wraz z byłym wokalistą zespołu Masterplan Jørnem Lande pod szyldem Allen/Lande. Duet wydał kolejną płytę Revenge 11 maja 2007 roku. W 2005 roku Symphony X brało udział w serii koncertów pod nazwą Gigantour wraz z Megadeth, Dream Theater i Anthrax. Dwa utwory Symphony X zagrane na Gigantour znalazły się na oficjalnym DVD i CD wydanym w październiku 2006.

Najnowsze dzieło zespołu nosi nazwę Paradise Lost i jest inspirowana poematem epickim Johna Miltona pod tym samym tytułem (Raj utracony). Światowa premiera albumu miała miejsce 26 czerwca 2007. Jest to album koncepcyjny. Płyta jest bardziej mroczna i cięższa niż poprzednie, lecz styl wokalu nie zmienił się zbytnio. Po raz pierwszy w historii zespołu do albumu dodano dodatkową płytę DVD na której przedstawiono historię zespołu. Wydanie z płytą jest dodatkowe. W związku z wydaniem płyty zespół wyruszył na trasę koncertową. Poza samodzielnymi występami, Symphony X będzie występowało w roli supportu przed Dream Theater. Podczas tej trasy Symphony X po raz pierwszy zagra w Polsce (2 października 2007).

Paradise Lost doszło do 123 miejsca na liście "Billboard Top 200 album chart" w USA sprzedając się w 6,300 kopiach w pierwszym tygodniu sprzedaży.

"Serpent's Kiss" był pierwszym utworem zespołu, do którego nakręcony został teledysk. Klip został udostępniony 28 lipca 2007 roku. 11 stycznia 2008 roku ukazał się kolejny klip promujący tym razem utwór "Set the World on Fire". Symphony X koncertowali w Południowej i Północnej Ameryce od października do listopada 2008 roku, a Azję odwiedzili w lutym roku 2009.

1 marca 2010 roku na oficjalnej stronie internetowej Symphony X pojawiła się informacja, że duża część nowego albumu została już nagrana, a Romeo i Allen pracują nad słowami utworów. Tytuł albumu i tematykę teksów ujawniono 29 stycznia 2011 roku podczas wywiadu przeprowadzonego przez DJ JC Green z Metal Messiah Radio z Russellem Allenem: następca Paradise Lost został nazwany Iconoclast, a koncept liryczny ma opisywać "maszyny, przejmujące kontrolę nad wszystkim i całą tę technologię, która doprowadza społeczeństwo do upadku.".

25 stycznia 2011 roku, Symphony X zagrali pierwszy koncert nowej trasy w Stuttgarcie, wykonując nowe utwory: "End of Innocence" i "Dehumanized". Kilka dni później w Antwerpii zespół zagrał kolejny nowy utwór, "Heretic", a w Londynie "Prometheus".

25 marca 2011 roku, na stronach Nuclear Blast i Blabbermouth.net pojawiła się informacja, że najnowszy album Symphony X, Iconoclast, zostanie wydany 17 czerwca w Europie, a 21 czerwca w Ameryce Północnej, jako edycja standardowa i dwupłytowe wydanie specjalne.

Iconoclast zadebiutował na 76 miejscu w zestawieniu Billboard 200 w USA, sprzedając się w 7,300 kopiach w pierwszym tygodniu. Wydawnictwo pojawiło się również na 7 miejscu w zestawieniu Top Hard Rock Chart, na miejscu 19 w zestawieniu Top Rock Chart oraz na 13 miejscu w Top Independent Chart.

The Dungeon to studio nagraniowe znajdujące się w domu gitarzysty Symphony X Michaela Romeo. Albumy The Divine Wings of Tragedy i V: The New Mythology Suite były tam częściowo nagrywane, a album The Odyssey był w pełni nagrany w The Dungeon. Produkcją materiału zajmuje się sam Michael Romeo. Symphony X wydało mnóstwo pieniędzy na modernizację The Dungeon.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Paradise Lost	Symphony X	06.2007	-	123	Inside Out 259	[produced by Michael Romeo]
Underworld	Symphony X	07.2015	80[1]	89	Nuclear Blast NB 32282 [UK]	[produced by Michael Romeo]

Maren Morris

Swoim debiutanckim albumem Hero z 2016 roku i towarzyszącym mu hitem „My Church” Maren Morris pomogła wprowadzić muzykę country w XXI wiek. Muzyka Morris była zakorzeniona w country- zanim zdobyła złoto jako wykonawca, była profesjonalną autorką tekstów w Nashville - ale zawierała również elementy popu, R&B, hip-hopu i rocka, tworząc charakterystyczną, stylową hybrydę, która miała szeroki urok poza wybranym przez nią gatunkiem. Ta przebiegła wszechstronność była widoczna w jej przebojowych singlach „80s Mercedes” i „Rich”, podczas gdy jej umiejętność przekraczania granic została pokazana w „The Middle”, tanecznym popowym przeboju z 2018 roku, który nagrała z Zeddem i Greyem. Nawet gdy wdarła się do pop Top Ten z Girl w 2019, Morris zachowała silne korzenie country, o czym świadczy jej kluczowa rola w supergrupie Highwomen.

Zaczęła następną dekadę kilkoma kolaboracjami i solowymi singlami, takimi jak „Better Than We Found It” z 2020 roku i „Circles Around This Town”, które zwiastowały wydanie jej trzeciego albumu, Humble Quest, w 2022 roku.

Pochodząca z Arlington na przedmieściach Dallas, Maren Morris jako dziecko interesowała się muzyką. W wieku 12 lat zaczęła grać na gitarze i wkrótce zaczęła pisać piosenki. W wieku 15 lat wydała swój pierwszy album, Walk On, w Mozzi Blozzi Music. Drugi niezależny album, All That It Takes, ukazał się w Smith w 2007 roku, kiedy Morris studiowała na University of North Texas. Po wydaniu trzeciego albumu indie, Live Wire, w 2011 roku przeniosła się do Nashville. The New Music Seminar nazwało ją "Artist on the Verge ", co pomogło jej zapewnić sobie pracę jako zawodowej autorki piosenek w Music City. Podpisując kontrakt z wydawnictwem Yellow Dog, Morris szybko umieściła utwory na albumach Tima McGrawa (Sundown Heaven Town z 2014) i Kelly Clarkson (Piece by Piece z 2015).

Przez cały czas kontynuowała pracę nad własną muzyką, otwierając się na różnych artystów podczas samodzielnego nagrywania. Morris umieściła „My Church” w serwisach streamingowych w połowie 2015 roku i szybko stał się popularny, zdobywając ponad 2,5 miliona streamów w ciągu miesiąca, a wraz z nim uwagę dużych wytwórni. Morris podpisała kontrakt z Columbia Nashville we wrześniu 2015 roku, a wytwórnia wypuściła cyfrową EP-kę o tej samej nazwie w listopadzie, prezentując singiel „My Church” w radiu country. W pierwszych miesiącach 2016 roku „My Church” zaczął wspinać się na Billboard's Country Top Ten - osiągnął 9 miejsce na Country Airplay, 5 miejsce na Country Songs - przygotowując premierę Hero w czerwcu.

Przywitany uznaniem krytyków, Hero zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard's Country Albums i piątym na liście Top 200, wypuszczając pod koniec roku przebój „80s Mercedes”. Cała ta aktywność wyniosła Morris do czołówki gwiazd muzyki country: była nominowana do czterech nagród Grammy, zabierając do domu trofeum za najlepszy solowy występ country; zdobyła tytuł Nowego Artysty Roku od Stowarzyszenia Muzyki Country; i zdobyła miejsce na występ w Saturday Night Live pod koniec 2016 roku. Po masowych strzelaninach na Route 91 Harvest Festival w Las Vegas- imprezie, na której zagrała noc przed tragedią - napisała i nagrała temat „Dear Hate” z Vincem Gillem. Morris wdarła się do głównego nurtu popu w 2018 roku dzięki „The Middle”, taneczno-popowej melodii, którą nagrała z Zeddem i Greyem. Zdobywając piąte miejsce na liście Hot 100, „The Middle” przedstawił Morris nowej publiczności, która następnie otrzymała „Rich” - jedną z najbardziej błyskotliwych, najmądrzejszych piosenek na albumie - jako spóźniony singiel Hero.

Na początku 2019 roku Morris ogłosiła swój drugi album wraz z wydaniem tytułowego utworu „Girl”. Hymn upodmiotowienia wygłoszony pośród nieustających kontrowersji dotyczących braku kobiet na antenach krajowych, „Girl” wspięła się na pierwsze miejsce w Country Airplay. Towarzyszący mu album zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard's Country, na czwartym miejscu listy Top 200. Drugi singiel z Girl, „The Bones”, osiągnął dopiero 57. miejsce na liście Country Airplay w połowie 2019 roku, ale w tym momencie Morris już nie było. Zwróciła się do Highwomen, supergrupy, która obejmowała ją, Brandi Carlile, Amandę Shires i Natalie Hemby.

The Highwomen zagrał swój pierwszy występ na żywo na 60. Newport Folk Festival w lipcu 2019 roku, a debiutancki album o tej samej nazwie pojawił się we wrześniu; został wydany w Elektrze. W 2020 roku Morris odebrała nominację do nagrody Grammy za piosenkę „Common off Girl”, w której wystąpiła Brandi Carlile. Niewydany na albumie singiel „Better Than We Found It” pojawił się w październiku 2020 roku. Po wspólnym singlu z Joy Oladokun zatytułowanym „Bigger Man” w 2021 roku, Morris rozpoczęła rok 2022 kolejnym solowym utworem „Circles Around This Town”. „Circles Around This Town” to pierwszy singiel z albumu Humble Quest, który Morris nagrała we współpracy z Gregiem Kurstinem,producentem pop najbardziej znanym ze współpracy z Adele, Beckiem, Paulem McCartneyem i Foo Fighters.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
My Church	Maren Morris	01.2016	-	50[20]	Columbia Nashville 16993	[2x-platinum-US][written by Maren Morris,busbee][produced by Maren Morris,busbee][5[26].Country Chart]
I'll Be the Moon	Dierks Bentley Featuring Maren Morris	04.2016	-	-	Capitol	[written by Heather Morgan,Matt Dragstrem,Ryan Hurd][produced by Ross Copperman][40[1].Country Chart]
80s Mercedes	Maren Morris	06.2016	-	74[13]	Columbia Nashville	[platinum-US][written by Maren Morris,busbee][produced by Maren Morris,busbee][11[36].Country Chart]
Once	Maren Morris	03.2017	-	-	Columbia Nashville	[written by Maren Morris,busbee][produced by Maren Morris,busbee][37[2].Country Chart]
I Could Use a Love Song	Maren Morris	04.2017	-	56[21]	Columbia Nashville 44726	[platinum-US][written by Maren Morris,Jimmy Robbins,Laura Veltz][produced by Maren Morris,busbee][7[43].Country Chart]
Craving You	Thomas Rhett Featuring Maren Morris	04.2017	-	39[20]	Valory	[platinum-US][written by Dave Barnes,Julian Bunetta][produced by Dann Huff,Julian Bunetta,Joe London,Thomas Rhett][3[26].Country Chart]
Dear Hate	Maren Morris	10.2017	-	91[1]	Columbia Nashville 88644679335	[written by David Hodges,Tom Douglas,Maren Morris][produced by Brad Hill][18[3].Country Chart]
The Middle	Zedd/Grey/Maren Morris	02.2018	5[40]	11[36]	Interscope USUM 71800463	[3x-platinum-US][written by Jordan Johnson,Anton Zaslavski,Sarah Aarons,Kyle Trewartha,Stefan Johnson,Michael Trewartha,Marcus Lomax][produced by Zedd,Grey,The Monsters and the Strangerz]
Rich	Maren Morris	10.2018	-	62[8]	Columbia Nashville 88644711040	[platinum-US][written by Maren Morris,Jessie Jo Dillon,Laura Veltz][produced by Maren Morris,busbee][8[35].Country Chart]
Girl	Maren Morris	10.2018	-	62[8]	Columbia Nashville 88644750721	[platinum-US][written by Maren Morris,Greg Kurstin,Sarah Aarons][produced by Greg Kurstin][8[28].Country Chart]
When You Believe	Pentatonix With Maren Morris	12.2018	-	125[1]	RCA	[written by Stephen Lawrence Schwartz,Kenneth Babyface Edmonds][produced by PTX,Ben Bram]
Common	Maren Morris Featuring Brandi Carlile	02.2019	-	-	Columbia Nashville	[written by Greg Kurstin,Maren Morris,Sarah Aarons][produced by Greg Kurstin][47[1].Country Chart]
A Song for Everything	Maren Morris	03.2019	-	-	Columbia Nashville	[written by Laura Veltz,Jimmy Robbins,Maren Morris][produced by Maren Morris,busbee][37[1].Country Chart]
All My Favorite People	Maren Morris Featuring Brothers Osborne	03.2019	-	-	Columbia Nashville	[written by Ryan Hurd,Maren Morris,Mikey Reaves][produced by Maren Morris,busbee][46[1].Country Chart]
The Bones	Maren Morris	09.2019	-	12[52]	Columbia Nashville 88644799148	[4x-platinum-US][written by Maren Morris,Jimmy Robbins,Laura Veltz][produced by Greg Kurstin][1[19][78].Country Chart]
Fooled Around And Fell In Love	Miranda Lambert Featuring Maren Morris, Ashley McBryde, Tenille Townes, Caylee Hammack & Elle	09.2019	-	-	Vanner / RCA 88644792884	[written by Elvin Bishop][produced by Jay Joyce][47[1].Country Chart]
To Hell & Back	Maren Morris	05.2020	-	-	Columbia Nashville	[written by Maren Morris,Jessie Jo Dillon,Laura Veltz][produced by Maren Morris,busbee][35[26].Country Chart]
Just for Now	Maren Morris	06.2020	-	-	Columbia Nashville 88644854757	[written by Busbee,Maren Morris][produced by Busbee,Maren Morris][40[1].Country Chart]
Better than We Found It	Maren Morris	10.2020	-	-	Columbia Nashville Columbia Nashville 88644878036	[written by Jessie Jo Dillon,Laura Veltz,Jimmy Robbins,Maren Morris][produced by Greg Kurstin][40[1].Country Chart]
You All Over Me	Taylor Swift Featuring Maren Morris	04.2021	-	51[2]	Republic	[written by Taylor Swift, Scooter Carusoe][produced by Taylor Swift ,Aaron Dessner][6[5].Country Chart]
Chasing After You	Ryan Hurd With Maren Morris	02.2021	-	23[30]	Arista Nashville 88644905620	[platinum-US][written by Brinley Addington ,Jerry Flowers][produced by Teddy Reimer Aaron Eshuis][3[43].Country Chart]
Circles Around This Town	Maren Morris	01.2022	-	52[19]	RCA 88644975054	[written by Ryan Hurd,Julia Michaels,Maren Morris,Jimmy Robbins][produced by Greg Kurstin][9[21].Country Chart]
Nervous	Maren Morris	04.2022	-	-	RCA	[written by Natalie Hemby,Jimmy Robbins,Maren Morris][produced by Greg Kurstin][32[1].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Maren Morris EP.	Maren Morris	02.2016	-	96[16]	Columbia Nashville	-
Hero	Maren Morris	06.2016	65[2]	5[80]	Columbia Nashville 88875168852	[platinum-US][produced by busbee,Ian Fitchuk,Brad Hill,Maren Morris,Brett Tyler]
Girl	Maren Morris	03.2019	72[1]	4[90]	Columbia Nashville 19075901862	[gold-US][produced by busbee, Maren Morris, Greg Kurstin]
Humble Quest	Maren Morris	04.2022	-	21[3]	Columbia Nashville 1943996571	[produced by Greg Kurstin]

sobota, 11 czerwca 2022

Sequins

The Sequins powiedzieli „Hey Romeo”, a nabywcy płyt odpowiedzieli, dając nastoletniemu trio śpiewającemu hit z Top 40 R&B. Zespół, składający się z Veroniki „Ronnie” Gonzalez, Lindy Jackson i Dottie Hayes, był uczniami Harlan High School w Chicago. Po zdobyciu pierwszej nagrody na konkursie talentów w legendarnym Regal Theatre, grupa zaczęła występować w okolicznych klubach. Podczas jednego z występów w klubie zostali zauważeni przez małżeństwo Billa i Denise Jonesów, właścicieli Crajon Productions.

Crajon był kombinacją pierwszych trzech liter panieńskiego nazwiska Denise, Craig, i nazwiska jej męża, a niezależnie dystrybuowana wytwórnia powstała przy Langley Avenue w południowej części miasta. Denise Jones nagrywała się pod pseudonimem Denise LaSalle (złoty singiel z 1971 roku „Trapped By a Thing Called Love”). W przypadku większości swoich wydawnictw i tych w Crajon, LaSalle korzystała z usług producenta Williego Mitchella, który później odniósł złoty i platynowy sukces z Al Greenem.

Pierwszym wydawnictwem The Sequins wydanym przez wytwórnię Crajon było „Hey Romeo/I've Got to Overcome”, które pod koniec lata 1970 roku znalazło się na 32. miejscu listy przebojów R&B Billboard. Kontynuacją był „The Third Degree/Someday You'll Be Mine”, wydany wiosną 1971 roku. Ballada została nagrana w Memphis z Mitchellem w tym samym stonowanym stylu i instrumentarium (Memphis Horns i Hi Records Rhythm Section), których użyje Al Green w następnym roku. „The Third Degree” był emitowany w radiu w Chicago i na innych rynkach. Doprowadziło to do pojawienia się tria w konsorcjalnym Soul Train z Donem Corneliusem na kanale 26 WCIU-TV (sponsorowanym przez Joe Louisa Milka).

Kolejne wydawnictwo Crajon , „It Must Be Love”, było regionalnym hitem latem 1973 roku, kiedy LaSalle przeniosła się do Memphis, później poślubiła Jamesa Wolfa i przeniosła się do Jackson w stanie Tennessee, gdzie w 1983 roku zaczęła nagrywać dla lokalnej wytwórni Malaco. Po upadku Crajon Sequins przeniósł się do życia prywatnego.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hey Romeo/I've Got To Overcome	Sequins	08.1970	-	-	Gold Star 101	[written by O. Denise Jones][produced by Crajon Enterprises][34[10].R&B Chart]

Syntax

Syntax to angielska grupa muzyczna zajmująca się muzyką elektroniczną, założona w 2000 roku przez muzyków Jana Burtona (również wokalistę zespołu) i Mike'a Tourniera (byłego członka zespołu Fluke). Najbardziej znani są z piosenek „Destiny”, „Bliss” i „Pride”.

Po sukcesie albumu Fluke Risotto, Mike Tournier chciał przejść do znacznie mroczniejszego stylu produkcji. Opuścił Fluke i założył Syntax z Janem Burtonem w 2000 roku. W 2003 roku Syntax wydał swój debiutancki album Meccano Mind w wytwórni Illustrious Records. Meccano Mind to połączenie różnych wpływów Burtona i Tourniera z muzyki rockowej i tanecznej. Wydano trzy single: „Pray”, „Message” i „Bliss” (#69 UK). Japońska edycja zawierała trzy dodatkowe utwory, zatytułowane „Sexograph”, „Woman” i „Love Song (I Wonder Why)”.

Pomimo oryginalności Meccano Mind, zespół ucierpiał z powodu słabej sprzedaży albumów, a grupa rozpadła się w 2004 roku. Ich muzyka pojawiała się w różnych serialach telewizyjnych, filmach i grach wideo, takich jak The O.C., Nip/Tuck, The Invisible i DRIV3R. Wiele lat po rozłamie Syntax zreformował się, powołując się na to, że „ludzie prosili o więcej” i rozpoczął pracę nad serią EP-ek zatytułowanych Tripolar. Pierwszy odcinek został ukończony, a prace nad drugim i trzecim kontynuowano.

W przeciwieństwie do pierwszego albumu, drugi został wydany we własnej niezależnej wytwórni. w 2012 roku Syntax wydał dodatkowy materiał ze swojego pierwszego albumu Meccano Mind i wydał trzy dodatkowe utwory: „Little Love (alternative mix)”, „Peace Vibration” i „Sensation”. Od 2020 roku Syntax usunęła muzykę ze wszystkich platform streamingowych z powodu sporu dotyczącego znaku towarowego z amerykańskim zespołem o tej samej nazwie. Doprowadziło to do powszechnych ataków na prawa autorskie ze strony Douglasa Martensa przeciwko każdemu artyście używającemu rzeczownika „składnia” w swoim imieniu. Ten problem nie został jeszcze rozwiązany Jan Burton opowiadał pogłoski o próbie zreformowania Syntax z Mike'iem Tournierem w 2022 roku. Na razie nic nowego nie pojawiło się.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Pray	Syntax	02.2003	28[3]	-	Illustrious CDILL 012	[written by Jan Burton, Mike Tournier][produced by Syntax]
Bliss	Syntax	02.2004	69[2]	-	Illustrious CDILL 020	-