Maxïmo Park

Maxïmo Park, jeden z najbardziej trwałych zespołów z okresu odrodzenia post-punku
w latach 2000., tworzy inteligentne, chwytliwe, gitarowe utwory popowe. Podobnie jak ich przyjaciele i sąsiedzi z Field Music i Futureheads, czerpali inspirację z takich legend jak The Jam, XTC, Wire i The Smiths. W przeciwieństwie do wielu swoich rówieśników, serdeczny wokal i teksty wokalisty Paula Smitha dodały ich muzyce emocjonalnego dynamizmu, zwłaszcza na ich debiutanckim albumie nominowanym do Mercury Prize z 2005 roku, „A Certain Trigger”, oraz na albumie „Our Earthly Pleasures” z 2007 roku. Maxïmo Park nie bał się również dzielić swoimi otwarcie politycznymi poglądami, nawet gdy były one niemodne, jak na albumach „The National Health” z 2012 roku i „Too Much Information” z 2017 roku. Nigdy jednak nie stracili kontaktu z głębokimi emocjami zawartymi w ich muzyce, a albumy „Nature Always Wins” z 2021 roku i „Stream of Life” z 2024 roku udowodniły, że są równie ujmująco troskliwi i szczerzy, jak na początku. 

 Gitarzysta Duncan Lloyd, basista Archis Tiku, klawiszowiec Lukas Wooller i perkusista Tom English założyli w 2000 roku w Newcastle upon Tyne zespół Maxïmo Park, grający głównie instrumentalny avant-rock, i zagrali kilka koncertów w tym składzie. Jednak w 2003 roku zespół potrzebował wokalisty na pełen etat. Znaleźli go w osobie Paula Smitha, który wcześniej grał z zespołem Me and the Twins i został polecony na nowego wokalistę zespołu przez ówczesną dziewczynę Englisha, która usłyszała go śpiewającego „Superstitious” Steviego Wondera na wieczorze karaoke. Dzięki finansowemu wsparciu przyjaciela, Maxïmo Park samodzielnie nagrał i wydał swój debiutancki singiel „Graffiti/Going Missing” na początku 2004 roku. Kilka miesięcy później ich kolejny singiel, „The Coast Is Always Changing/The Night I Lost My Head”, trafił w ręce wytwórni Warp Records. Pomimo tego, że była to głównie wytwórnia elektroniczna, Warp podpisała kontrakt z Maxïmo Park i wydała kolejny singiel „Apply Some Pressure”. Utwór, który ukazał się na początku 2005 roku, znalazł się w pierwszej dwudziestce listy przebojów w Wielkiej Brytanii. W lutym tego samego roku wytwórnia wydała w USA EP-kę „Apply Some Pressure”, zawierającą utwory z poprzednich singli zespołu. 

 Współpracując z producentem Paulem Epworthem, Maxïmo Park ukończył nagrywanie swojego debiutanckiego albumu i odbył trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Wydany w maju 2005 roku album „A Certain Trigger” odniósł sukces komercyjny i zyskał uznanie krytyków. Album osiągnął 15. miejsce na brytyjskiej liście przebojów, trzy single znalazły się w pierwszej dwudziestce brytyjskiej listy przebojów i otrzymał nominację do nagrody Mercury Prize. Podczas światowej trasy promującej album, w 2006 roku ukazał się album „Missing Songs” z utworami ze stron B. Pod koniec tego samego roku Maxïmo Park nawiązał współpracę z producentem Gilem Nortonem przy tworzeniu kolejnego albumu. Nagrany w londyńskich Rak Studios, „Our Earthly Pleasures” ukazał się w kwietniu 2007 roku. Z bardziej dopracowanym brzmieniem niż poprzedni album, album zajął drugie miejsce na brytyjskiej liście przebojów, a singiel „Our Velocity” znalazł się w pierwszej dziesiątce.  

Na potrzeby albumu „Quicken the Heart” z maja 2009 roku zespół udał się do Los Angeles, aby nagrać go z producentem Nickiem Launayem. Nieco surowszy, ale wciąż taneczny zestaw utworów, był kolejnym hitem w pierwszej dziesiątce listy przebojów w Wielkiej Brytanii. Margins W 2010 roku Maxïmo Park zrobił sobie przerwę od niemal nieustannego nagrywania i koncertowania, w tym czasie Smith nagrał solowy album Margins. Przerwa w działalności zespołu trwała do 2012 roku, kiedy to zespół powrócił w czerwcu z albumem „The National Health”, mocniejszym, upolitycznionym wydawnictwem wyprodukowanym przez Nortona. Pierwszy album grupy wydany przez V2, osiągnął 13. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. We wrześniu tego samego roku Tiku zrezygnował z tras koncertowych z Maxïmo Parkiem, a Paul Rafferty z Hot Club de Paris dołączył do nich jako basista na żywo. Aby nadać albumowi „Too Much Information” z 2014 roku bardziej kameralny i oparty na elektronice, zespół zaprosił do współpracy Dave'a Okumu z Invisible oraz Davida i Petera Brewisów z Field Music. Album, wydany przez własną wytwórnię Maxïmo Park, Daylighting, osiągnął siódme miejsce na brytyjskiej liście przebojów. 

 Po tym, jak Smith współpracował z braćmi Brewis przy dwóch solowych albumach (Frozen by Sight z 2014 roku i Contradictions z kolejnego roku), Maxïmo Park powrócił w kwietniu 2017 roku z albumem „Risk to Exist”, który odzwierciedlał burzliwe czasy, w których powstał. Nagrany w studiu Wilco Loft w Chicago, album zawierał chórki Mimi Parker z Low oraz Rafferty'ego na basie (Tiku opuścił zespół przed nagraniem albumu). 

Przed premierą albumu, tytułowy utwór został wydany jako singiel, z którego dochód przeznaczono na organizację charytatywną Migrant Offshore Aid Station (MOAS), pomagającą uchodźcom. „Risk to Exist” osiągnął 11. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Diagramy Smith wydał solowy album „Diagrams” w 2018 roku, a Wooller opuścił Maxïmo Parka w 2019 roku. Do składu zespołu dołączyła klawiszowiec Jemma Freese, tuż przed koncertowym albumem „As Long as We Keep Moving”. Na swoim pierwszym albumie jako trio grupa przyjęła bardziej osobiste podejście do pisania piosenek. Nagrany z producentem Benem Allenem, zdobywcą nagrody Grammy, album „Nature Always Wins” ukazał się w lutym 2021 roku i osiągnął drugie miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Maxïmo Park pracował nad swoim ósmym albumem, „Stream of Life” z września 2024 roku, z Allenem w Atlancie i z Burke’iem Reidem w studiu w Newcastle Upon Tyne.

Album, w którym wykorzystano frazę z opowiadania Clarice Lisspector, zawierał wypowiedzi wokalistki Pylon, Vanessy Briscoe Hay, oraz refleksje na temat rodzicielstwa, niesprawiedliwości i wieku średniego.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Coast Is Always Changing	Maxïmo Park	12.2004	121[1]	-	Warp WAP 183	[written by Duncan Lloyd,Paul Smith][produced by Paul Epworth]
Apply Some Pressure	Maxïmo Park	03.2005	20[2]	-	Warp WAP 185	[silver-UK][written by Duncan Lloyd,Paul Smith][produced by Paul Epworth]
Graffiti	Maxïmo Park	05.2005	15[4]	-	Warp WAP 187	[written by Duncan Lloyd,Paul Smith][produced by Paul Epworth]
Going Missing	Maxïmo Park	07.2005	20[4]	-	Warp WAP 190	[written by Duncan Lloyd,Paul Smith][produced by Paul Epworth]
Apply Some Pressure	Maxïmo Park	11.2005	17[4]	-	Warp WAP 198	[written by Duncan Lloyd,Paul Smith][produced by Paul Epworth]
I Want You to Stay	Maxïmo Park	03.2006	21[3]	-	Warp WAP 201	[written by Lukas Wooller,Paul Smith][produced by Paul Epworth]
Our Velocity	Maxïmo Park	03.2007	9[11]	-	Warp WAP 220	[silver-UK][written by Duncan Lloyd,Paul Smith][produced by Gil Norton]
Books from Boxes	Maxïmo Park	06.2007	16[3]	-	Warp WAP 223	[written by Duncan Lloyd,Paul Smith][produced by Gil Norton]
Girls Who Play Guitars	Maxïmo Park	09.2007	33[2]	-	Warp WAP 227	[written by Duncan Lloyd,Paul Smith][produced by Gil Norton]
Karaoke Plays	Maxïmo Park	12.2007	113[1]	-	Warp WAP 236	[written by Duncan Lloyd,Paul Smith][produced by Gil Norton]
The Kids Are Sick Again	Maxïmo Park	05.2009	50[1]	-	Warp WAP 277	[written by Duncan Lloyd,Paul Smith,Lukas Wooller ][produced by Nick Launay]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
A Certain Trigger	Maxïmo Park	05.2005	15[22]	-	Warp WARPCD 130	[gold-UK][produced by Paul Epworth]
Our Earthly Pleasures	Maxïmo Park	04.2007	2[20]	-	Warp WARPCD 155	[gold-UK][produced by Gil Norton]
Quicken the Heart	Maxïmo Park	05.2009	6[3]	-	Warp WARPCD 178	[produced by Nick Launay]
The National Health	Maxïmo Park	06.2012	13[4]	-	V2 VVR 701652	[produced by Gil Norton]
Too Much Information	Maxïmo Park	02.2014	7[2]	-	Daylighting DLGHT 1	>[produced by Field Music,Maximo Park,Dave Okumu]
Risk to Exist	Maxïmo Park	05.2017	11[1]	-	Daylighting COOKCD 654	[produced by Tom Schick]
Nature Always Wins	Maxïmo Park	03.2021	2[1]	-	Prolifica PROINC 13	[produced by Ben H. Allen III]
Stream of Life	Maxïmo Park	10.2024	21[1]	-	Lower Third LWRTD 007	[produced by Ben H. Allen III, Burke Reid]