R. City

R. City znani również jako Rock City i Planet VI to duet muzyczny pochodzący z Wysp Dziewiczych USA. W jego skład wchodzą dwaj bracia: Theron i Timothy Thomas. Najbardziej znani są z pisania i produkcji piosenek dla wielu znanych artystów. Ich twórczość obraca się w klimatach szeroko pojętego hip hopu, popu ,r&B i dancehallu.

Ich kariera rozpoczęła się w 2006 roku, kiedy napisana przez nich piosenka „The Rain” znalazła się na multiplatynowym albumie Akona „Konvicted”. Od tego czasu bracia mogli przebierać w ofertach współpracy. Ich teksty śpiewali m.in Usher, Mary J. Blige czy Nicole Scherzinger.

W tym okresie duet zanotował na swoim koncie kilka dużych przebojów. : "Take You there” Seana Kingstona, „Replay” Iyaza, „When I grow Up” Pussycat Dolls - wszystkie te kawałki zajmowały czołowe miejsca list na całym świecie. Większość utworów, w których bracia mieli swój udział można rozpoznać po ad-libach „right about now” lub „Theron Thomas”.

 Kolejne lata przyniosły kolejne hity na koncie songwriterów - „Man Down” Rihanny i „Welcome to St. Tropez” Dj Antoine kojarzył każdy. W 2013 duet pomógł napisać hitowe „We Can’t stop” dla Miley Cyrus, „Pour it Up” dla Rihanny i „I’m Out” dla Ciary. Wiele albumów, których stworzeniu pomagał duet było nominowanych do prestiżowych nagród Grammy.

 Bracia oprócz pracy dla innych artystów tworzą również autorskie projekty. W latach 2008-2014 wydali kilkanaście mikstejpów, które przeszły praktycznie bez echa. W 2015 R. City podpisało kontrakt płytowy w wytwórni RCA i wydało pierwszy singiel „Locked Away” z gościnnym udziałem wokalisty Maroon 5 Adama Levine. Utwór dobrze radzi sobie notowaniach i ma szansę stać się hitem jesieni. Debiutancka płyta duetu What Dreams Are Made Of ma ukazać się później w tym roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Oh Africa	Akon featuring Keri Hilson and Rock City	02.2010	56[7]	-	Universal CATCO 157911659	[written by Timothy Thomas,Theron Thomas][produced by Alexander "PrettyBoiFresh" Parhm, Jr]
For Everybody	Juicy J Featuring Wiz Kalifah & R. City	05.2015	-	-	14th Floor/Atlantic GBAHS 1300286	[written by Cameron Thomaz, Henry Walter, Jordan Houston, Lukasz Gottwald, Theron Thomas, Timothy Thomas][produced by Cirkut, Dr. Luke, JMIKE][50[1].R&B Chart]
Locked Away	R. City featuring Adam Levine	09.2015	2[25]	6[27]	Kemosabe/RCA USRC 11501369	[platinum-UK][platinum-US][written by Theron Thomas,Timothy Thomas,Lukasz Gottwald,Henry Walter,Toni Tennille][produced by Dr. Luke,Cirkut,Ridge Morton]
Make Up	R. City featuring Chloe Angelides	01.2016	-	113[6]	Kemosabe/RCA	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
What Dreams Are Made Of	R. City	10.2015	-	25	Kemosabe/RCA 14545	[produced by Lukasz Gottwald,Timothy Thomas,Theron Thomas,Henry Walter,Salaam Remi,Eric Frederic]

Houston

Houston-ur. jako Houston Summers  26.03.1983r na Belize.
Pochodzący z Belize Houston Summers zdobywał wprawę w zgrabnym łączeniu r&b i hip-hopu, śpiewając i freestyleując na ulicach Los Angeles. Jego pełne energii występy zwróciły uwagę reprezentantów labelu CAPITOL, którzy zdecydowali się wydać debiutancki album artysty, chełpiącego się również talentami w dziedzinach malarstwa i krawiectwa.

 Pierwszy singiel - wybuchowy, klubowy hit o głęboko pulsującym, energicznym bicie: „I Like That” - błyskawicznie zawojował w 2004 r. lokale z czarnymi brzmieniami na całym świecie. Przebojowe połączenie wokalu Houstona, chwytliwego refrenu w wykonaniu   Nate Dogga oraz rapowanych zwrotek Chingy’ego i 120, będące hymnem na cześć klubowej zabawy, zostało docenione także przez takie firmy, jak coca cola czy mcdonald’s, które wykorzystały je w kampaniach reklamowych.

Wydany równolegle ze złotym singlem złoty krążek It’s Already Written (2004) zawierał także bardziej stonowane nagrania, odchodzące od mariażów z hip- hopem na rzecz romantycznego nucenia w klimacie tradycyjnego r&b.

Wkrótce po premierze debiutu, promowanego jeszcze jednym singlem „Ain’t Nothing Wrong”, miał miejsce dramatyczny przypadek w życiu artysty. Pogrążony w depresji i poddany działaniu fencyklidyny (PCP) próbował popełnić samobójstwo, wyskakując z okna przed koncertem w Londynie. Gdy ochroniarze udaremnili tę próbę, w przypływie furii twórca niemalże wydłubał sobie oko. Wieść o incydencie szybko obiegła cały świat. Błyskawicznie pojawiły się plotki o możliwych przyczynach zdarzenia. Szczególnie głośno było o rzekomej schizofrenii artysty i pominięciu dawki leków na tę chorobę feralnego dnia. Rodzina twórcy wydała oświadczenie, że wspomniany wypadek zdarzył się przypadkowo, a ich syn - w pełni władz umysłowych - jest jedynie ofiarą złośliwej propagandy. Nie mniej jednak od czasu słynnego incydentu słuch o Houstonie totalnie zaginął.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Like That	Houston featuring Chingy, Nate Dogg, and I-20	06.2004	-	11[20]	Capitol 49 788	[gold-US][written by Houston Summers, Alonzo Lee ,· Shamar Daugherty, Mischke Butler ,Howie Bailey, Nathaniel Hale, Bobby Sandimanie, Steve Prudholme][produced by The Trak Starz][14[20].R&B Chart]
Ain't Nothing Wrong	Houston	10.2004	-	-	Capitol 76 323	[produced by The Underdogs][70[12].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It's Already Written	Houston	10.2004	101[2]	14[8]	Capitol 90 432	[gold-US][produced by Burton Paul, Blaze Da Track, Mischke Butler, Michael Angelo Saulsberry, Soulshock & Karlin, Roy "Royalty" Hamilton, The Trak Starz, The Underdogs, Babyface, Jazze Pha, Ben Daka, Ralph B. Stacy]

Billy Currington

Prawdziwe nazwisko William Matthew Currington. Amerykański piosenkarz country. Inspiracje czerpie z twórczości George’a Straita, Tracy Byrd oraz Marty'ego Raybona.

 

Urodził się 19 listopada 1973 roku w Rincon, w stanie Georgia. Miał cztery siostry i dwóch braci. Po skończeniu szkoły średniej przeniósł się do Nashville, stolicy muzyki country. Zanim jednak zaczął nagrywać - śpiewał w lokalnych barach Georgii i pracował jako osobisty trener. Jeden z klientów zachęcił go do nagrania taśm demo oraz pisania piosenek.
W 2003 roku podpisał kontrakt z Mercury Records Nashville. W tym samym roku wydał swój debiutancki album, który zatytułował swoim imieniem i nazwiskiem. Promował go singiel „Walk a Little Straighter”, traktujący o trudnych relacjach artysty z ojczymem alkoholikiem. Tekst do piosenki powstał, gdy Billy miał dwanaście lat. Nagranie zadebiutowało na 8. miejscu zestawienia Hot Country Singles & Tracks. Druga piosenka z albumu - „I Got a Feelin'” znalazła się w Top 5 zestawienia country.

Pod koniec 2004 roku zaśpiewał w duecie z Shanią Twain piosenkę „Party for Two” na jej albumie „Greatest Hits”.

W następnym roku na rynku ukazał się jego drugi longplay - „Doin' Somethin' Right”, który znalazł się na 2. pozycji Top Country Albums chart oraz zajął 11. miejsce w zestawieniu Billboard 200. Z tego krążka pochodzą takie przeboje, jak „Must Be Doin' Somethin' Right”, „Why, Why, Why” oraz „Good Directions”. Album pokrył się w krótkim czasie platyną.

W lipcu 2007 roku artysta ogłosił, że odwołuje resztę swojego tournee na ten rok z powodu poważnych kłopotów laryngologicznych. W związku z tym premiera jego trzeciego wydawnictwa studyjnego również została przesunięta w czasie.
Na scenie muzycznej był nieobecny blisko rok. W połowie 2008 roku wydał singiel „Don’t”, który zapowiadał oczekiwany longplay - „Little Bit of Everything”. Jego premiera odbyła się w październiku tego roku. Artysta napisał pięć, spośród jedenastu utworów na płytę.

W marcu 2009 roku ukazał się drugi singiel z płyty- „People Are Crazy”.
Obecnie mieszka w Nashville.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Walk a Little Straighter	Billy Currington	09.2003	-	67[15]	Mercury 000 972	[written by Carson Chamberlain,Casey Beathard,Billy Currington][produced by Carson Chamberlain][8[30].Country Chart]
I Got a Feelin'	Billy Currington	06.2004	-	50[16]	Mercury	[gold-US][written by Carson Chamberlain,Casey Beathard,Billy Currington][produced by Carson Chamberlain][5[33].Country Chart]
Party for Two	Shania Twain With Billy Currington Or Mark McGrath	11.2004	-	58[14]	Mercury	[gold-US][written by Robert John "Mutt" Lange,Shania Twain][produced by Mutt Lange][7[20].Country Chart]
Must Be Doin' Somethin' Right	Billy Currington	10.2005	-	39[20]	Mercury	[2x-platinum-US][written by Marty Dodson,Patrick Jason Matthews][produced by Carson Chamberlain][1[39].Country Chart]
Why, Why, Why	Billy Currington	08.2006	-	99[3]	Mercury	[written by Mark Nesler,Billy Currington,Tony Martin][produced by Carson Chamberlain][13[28].Country Chart]
Good Directions	Billy Currington	05.2007	-	42[20]	Mercury	[platinum-US][written by Luke Bryan,Rachel Thibodeau][produced by Carson Chamberlain][1[38].Country Chart]
Tangled Up	Billy Currington	09.2007	-	-	Mercury	[written by Billy Currington,Chris Lindsey,Aimee Mayo][produced by Carson Chamberlain,James Stroud][30[20].Country Chart]
Don't	Billy Currington	02.2009	-	52[20]	Mercury	[gold-US][written by Jim Beavers,Jonathan Singleton][produced by Carson Chamberlain][2[30].Country Chart]
People Are Crazy	Billy Currington	07.2009	-	27[20]	Mercury	[2x-platinum-US][written by Bobby Braddock,Troy Jones][produced by Carson Chamberlain,Billy Currington][1[25].Country Chart]
That's How Country Boys Roll	Billy Currington	03.2010	-	57[20]	Mercury	[gold-US][written by Billy Currington,Dallas Davidson,Brett Jones][produced by Carson Chamberlain,Billy Currington][1[28].Country Chart]
Pretty Good at Drinkin' Beer	Billy Currington	09.2010	-	41[20]	Mercury	[gold-US][written by Troy Jones][produced by Carson Chamberlain,Billy Currington][1[19].Country Chart]
Let Me Down Easy	Billy Currington	03.2011	-	46[20]	Mercury	[platinum-US][written by Mark Nesler,Jennifer Hanson,Marty Dodson][produced by Carson Chamberlain,Billy Currington][1[29].Country Chart]
Love Done Gone	Billy Currington	09.2011	-	58[15]	Mercury	[gold-US][written by Shawn Camp,Marv Green][produced by Carson Chamberlain,Billy Currington][11[23].Country Chart]
Like My Dog	Billy Currington	02.2012	-	102[8]	Mercury	[written by Harley Allen,Scotty Emerick][produced by Carson Chamberlain,Billy Currington][24[19].Country Chart]
Hey Girl	Billy Currington	10.2013	-	39[21]	Mercury	[platinum-US][written by Rhett Akins,Chris DeStefano,Ashley Gorley][produced by Dann Huff][5[28].Country Chart]
We Are Tonight	Billy Currington	08.2014	-	60[19]	Mercury	[platinum-US][written by Marc Beeson,Sam Hunt,Josh Osborne][produced by Dann Huff][12[31].Country Chart]
Don't It	Billy Currington	05.2015	-	44[20]	Mercury	[platinum-US][written by Ross Copperman,Ashley Gorley,Jaren Johnston][produced by Dann Huff][4[29].Country Chart]
Drinkin' Town with a Football Problem	Billy Currington	11.2015	-	-	Mercury	[written by Elizabeth Elkins,Aaron Henningsen,Brian Henningsen,Clara Henningsen,Vanessa Olivarez][produced by Dann Huff][41[10].Country Chart]
It Don't Hurt Like It Used To	Billy Currington	10.2016	-	44[17]	Mercury	[gold-US][written by Billy Currington,Cary Barlowe,Shy Carter][produced by Dann Huff][3[29].Country Chart]
Do I Make You Wanna	Billy Currington	08.2017	-	47[19]	Mercury	[platinum-US][written by Ashley Gorley,Zach Crowell,Matt Jenkins,Jerry Flowers][produced by Dann Huff][5[29].Country Chart]
Bring It On Over	Billy Currington	12.2018	-	-	Mercury	[44[8].Country Chart]
Details	Billy Currington	04.2020	-	-	Mercury	[42[8].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Billy Currington	Billy Currington	10.2003	-	107[2]	Mercury 000 164	[produced by Carson Chamberlain]
Doin' Somethin' Right	Billy Currington	11.2005	-	11[71]	Mercury 003 712	[platinum-US][produced by Carson Chamberlain]
Little Bit of Everything	Billy Currington	11.2008	-	13[63]	Mercury 0009550	[gold-US][produced by Carson Chamberlain,Billy Currington]
Enjoy Yourself	Billy Currington	10.2010	-	9[57]	Mercury 014407	[gold-US][produced by Carson Chamberlain,Billy Currington]
Icon	Billy Currington	12.2012	-	104[18]	Mercury	-
We Are Tonight	Billy Currington	10.2013	-	10[6]	Mercury 018447	[produced by Carson Chamberlain,Shy Carter,Dann Huff]
Summer Forever	Billy Currington	06.2015	-	15[7]	Mercury 022745	[gold-US][produced by Dann Huff,Jesse Frasure ]

Maureen McGovern

Maureen Therese McGovern (ur. 27 lipca 1949r) jest amerykańską piosenkarką i aktorką grającą na Broadway'u, dobrze znana ze swoich profesjonalnych wersji utworów ,zdobywców Oscara za "The Morning After" z filmu "Tragedia Posejdona" i "We May Never Love Like This Again" z filmu "Płonący wieżowiec" w 1974 roku.

McGovern urodziła się w Youngstown, Ohio,jako córka Jamesa Terrence'a McGoverna i Mary Rity (z domu Welsh). Ma irlandzkie korzenie. Jako dziecko słuchała śpiewu kwartetu wokalnego ćwiczącego w ich domu,którego członkiem był jej ojciec. Zachęcona przez starszych zaczęła śpiewać w wieku trzech lat i czasami zasypiała przy piosenkach które usłyszała w odbiorniku radiowym.
Zdecydowała w wieku ośmiu lat, że zostanie profesjonalną amerykańską wokalistką. Jej idolami były: Barbra Streisand i Dionne Warwick.

Po ukończeniu Boardman High School w 1967 roku, pracowała jako sekretarka i wystepowała w niepełnym wymiarze czasu jako wokalistka lokalnego zespołu folk Sweet Rain. Jej śpiew zwrócił uwagę Russa Regana ( szefa 20th Century Records) w 1972 roku kiedy usłyszał jej nagranie demo.

W tym czasie Regan szukał piosenkarki do nagrania "The Morning After" (temat z filmu The Poseidon Adventure) .Zaproponował McGovern nagranie utworu, co spowodowało jej kontrakt nagraniowy z 20th Century Records. Po zdobyciu Oscara za najlepszą oryginalną piosenkę, "The Morning After",utwór zdobył również listy przebojów muzyki popularnej, osiągając #1 w 1973r.Sprzedano ponad milion egzemplarzy wspomnianej płyty ,która zyskała status Złotej Płyty w sierpniu 1973 roku. Po sukcesie o "The Morning After" otrzymała nominację do Nagrody Grammy w 1974 roku w kategorii-najlepszy nowy artysta.

W 1974 roku nagrała dwa motywy filmowe: "We May Never Love Like This Again" z filmu Płonący wieżowiec, w którym zagrała epizod i "Wherever Love Takes Me " z brytyjskiego filmu katastroficznego Gold. Pierwsza zdobyła Oscara (chociaż była tylko niewielkim przebojem),a ostatnia otrzymała nominację do Oscara. W 1976 roku nagrała cover utworu "The Continental", utwór ,który otrzymał Oscara w kategorii- najlepsza oryginalna piosenka filmowa.

Kontrakt McGovern z 20th Century skończył się w 1976 roku. Jej kariera przygasła ze względu na problemy finansowe. W wywiadzie udzielonym dla BBC Woman's Hour 18 maja 2009, McGovern wyjawiła przesadne opłaty pobierane przez swojego menedżera (40%). Gotowa do rozpoczęcia nowego życia przenosi się do Marina del Rey i podejmuje pracę sekretarki pod swoim nowym nazwiskiem, Glenda Schwartz. Niemniej jednak od czasu do czasu daje międzynarodowe koncertów . Jej kariera przyśpieszyła,gdy została poproszona aby nagrać wersję "Can You Read My Mind", miłosny temat z Supermana, który nie został umieszczony w filmie. Singel osiągnął natomiast sukces na listach przebojów. Pod koniec dekady McGovern nagrała "Different Worlds" temat z serialu telewizyjnego ABC Angie.

Piosenka, jej jedyny singiel na Top 40 Pop oprócz "The Morning After" ,doszedł do 18 miejsca na Billboard Hot 100 w 1979 roku i jako # 1 Adult Contemporary Chart. W trakcie 1980 roku, McGovern pojawia się w epizodzie jako siostra Angelina, w komedii-katastroficznej Airplane! . Na początku lat 80-tych McGovern zrezygnowała z filmu, aby rozpocząć karierę na Broadwayu , pomimo braku doświadczenia aktorskiego. W 1981 roku, zadebiutowała jako Mabel w wznowionej komedii muzycznej Gilberta & Sullivana, The Pirates of Penzance , obok popularnej piosenkarki Lindy Ronstadt . Następnie wystepuje w dwóch produkcjach w Pittsburgh Civic Light Opera: The Sound of Music (1981, jako Maria) i South Pacific (1982, jako Nellie Forbush).Kontynuje karierę teatralną przez lata 80-te i gra rolę Maryi w Off-Broadway'owskiej produkcji Brownstone z 1985 roku. Grała również w Little Women The Musical jako Marmee .

Powoli wraca do muzyki w połowie lat 80-tych, umieszczając piosenki na soundtrackach z musicali i nagrywa ścieżki dźwiękowe do różnych kompilacji. Wraca również do koncertowania występując w klubach nocnych i kabaretach. Począwszy od 1987 roku wydała trzy albumy dla CBS w ciągu trzech lat - Another Woman in Love , State of the Heart , a Naughty Bab (nagrany na żywo 20 listopada, 1988, Studio w Clinton Recording Studios w Nowym Jorku ). W 1989 roku zagrała swój pierwszy koncert w Carnegie Hall , śpiewając zbiór piosenek George'a Gershwina .

Od lat 90-tych do 21 wieku, McGovern kontynuowała swoją karierę w teatrze muzycznym, występując na koncertach i nagrywając albumy, a także od czasu do czasu pojawiała się gościnnie w telewizji. Nagrała Baby I'm Yours (1992), zbiór jej ulubionych piosenek od 1955r do 1970r i Out of This World (1996), zbiór piosenek Harolda Arlena. Była dwukrotnie nominowana do Grammy ,za swoje albumy The Music Never Ends (1997), zbioru piosenek Alana i Marilyn Bergman, i The Pleasure of His Company (1998).

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Morning After / Midnight Storm	Maureen McGovern	06.1973	-	1[2][15]	20 Century 2010	[gold-US][written by Joel Hirschhorn,Al Kasha][produced by Carl Maduri][Oscar w 1972r][piosenka z filmu "Tragedia Posejdona"]
I Won't Last a Day Without You / Darlene	Maureen McGovern	10.1973	-	89[5]	20 Century 2051	[written by Paul Williams; Roger Nichols][produced by Jack Daugherty]
Nice to Be Around/If I Wrote You A Song	Maureen McGovern	03.1974	-	101[6]	20 Century 2072	[written by John Williams, Paul Williams][nominacja do Oscara ][piosenka z filmu "Cinderella Liberty"]
Give Me a Reason to Be Gone / Love Knots	Maureen McGovern	10.1974	-	71[7]	20 Century 2109	[written by Marie Cain ][produced by Carl Maduri][12.Adult Contemporary Chart]
We May Never Love Like This Again / Wherever Love Takes Me	Maureen McGovern	01.1975	-	83[4]	20 Century 2158	[written by Joel Hirschhorn,Al Kasha][produced by Carl Maduri][Oscar w 1974r][piosenka z filmu "Płonący wieżowiec"]
The Continental / Lullaby of Broadway	Maureen McGovern	06.1976	16[8]	-	20 Century 2010	[written by Con Conrad/Herb Magidson ][produced by Carl Maduri]
Can You Read My Mind / You Love Me Too Late	Maureen McGovern	02.1979	-	52[9]	Warner/Curb 8750	[written by Leslie Bricusse/John Williams ][produced by Michael Lloyd ][piosenka z filmu "Superman"]
Different Worlds (Theme From the Paramount TV Series "Angie") / Carolina Moon	Maureen McGovern	07.1979	-	18[16]	Warner/Curb 8835	[written by Charles Fox/Norman Gimbel ][produced by Michael Lloyd]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Morning After	Maureen McGovern	07.1973	-	77[16]	20 Century 419	[produced by Carl Maduri]
Maureen McGovern	Maureen McGovern	09.1979	-	162[10]	Warner/Curb 3327	[produced by Michael Lloyd]

Primus

Primus - amerykańska grupa muzyczna wykonująca metal alternatywny z wpływami funky, heavy metalu i rocka. Twórczość Primusa charakteryzują humorystyczne teksty utworów oraz wyeksponowana rola gitary basowej. Zespół między innymi wsławił się nagraniem czołówki do popularnej kreskówki dla dorosłych - South Park.
Primus został założony przez Lesa Claypoola w 1984 w El Sobrante w Kalifornii. W 1996r odszedł z zespołu perkusista Tim Alexander. Jego następcą został wieloletni przyjaciel Primusa, Bryan "Brain" Mantia. W 2000 odszedł z zespołu Brain, a działalność Primusa uległa zawieszeniu. Zespół reaktywował się w 2003. Obecnie perkusistą jest Jay Lane, który był członkiem zespołu przed wydaniem pierwszego albumu, Suck on This.

Primus zadebiutował koncertową płytą Suck on This. Płytę rozpoczyna fragment utworu "YYZ" kanadyjskiej grupy Rush. Utwory noszą znamiona luźnej, improwizowanej struktury z elementami dysonansu. Rozbudowana kompozycja "Tommy the Cat" zawiera partie solowe na gitarze basowej i perkusji.
 

Kolejnym wydawnictwem Frizzle Fry Primus kładł nacisk na kompozycje rozbudowane pod względem formalnym, urozmaicone, przełamujące proste konstrukcje typu refren-zwrotka. Gitara basowa grała pierwszoplanową rolę uzupełniona o sekcję rytmiczną. Gitara elektryczna oraz wokal były drugoplanowe. Partie wokalne pełniły rolę dodatku wobec tekstów pełnych fikcyjnych postaci, budzących skojarzenia z twórczością Toma Waitsa.

Album Frizzle Fry zawiera improwizowane fragmenty oraz wiele cech wykonania na żywo zaprezentowanego na poprzedniej płycie Suck on This. Utwór "Spagetti Western" cechuje się pierwszoplanową partią perkusji i inspirowaną muzyką psychodeliczną partią gitary elektrycznej. "Harold of the Rocks" utwór został osadzony w tradycji bluesowej. Pierwszy utwór na albumie, "To Defy the Laws of Tradition", pełni funkcję klamry spinającej wydawnictwo, kompozycja ta powraca na końcu płyty w formie instrumentalnej kody "To Defy".


Kolejna płyta grupy, Sailing the Seas of Cheese, została zrealizowana z gościnnym udziałem Toma Waitsa w utworze "Tommy the Cat". Utwór "Fish On" został oparty na wolnym rytmie, z partią solową na gitarze basowej. Tak jak na poprzednim wydawnictwie grupy, pierwszy utwór został wykonany w formie instrumentalnej na końcu płyty.

Nakład Sailing the Seas of Cheese przekroczył 400 000 egzemplarzy. Wkrótce Primus wydał minialbum Miscellenaous derbis zawierającą interpretacje utwórów innych wykonawców, takich jak: Peter Gabriel, The Residents czy Pink Floyd.


Album Pork Soda charakteryzuje dominująca rola gitary basowej (m.in. utwory "My name is Mud", "Bob"). Grupa urozmaiciła wykonanie o kontrabas ("Mr. Krinkle") a utwór "The Air is Getting Slippery" oparła o brzmienie banjo. Utwór "Pork Chop’s Little Ditty" występuje na początku i końcu płyty.


Tales from the Punchbowl oraz Brown Album to płyty, na których kompozycje Primus uległy uproszczeniu. Tales from the Punchbowl zawierał kompozycje charakteryzujące się elementami muzyki country. Wydawnictwo to za sprawą utworu "Wynona’s Big Brown Beaver" przysporzyło zespołowi kłopotów w związku z podejrzeniami aktorki Winony Ryder, jakoby ona miała być główną bohaterką teksu piosenki. Po wydaniu Tales from the Punchbowl z Primus odszedł dotychczasowy perkusista Tim Alexander, którego zastąpił Bryan "Brain" Mantia.

W zmienionym składzie zespół zrealizował album Brown Album, nagrywany w systemie analogowym.


Następne wydawnictwo to minalbum Rhinoplasty, zawierający interpretacje utworów m.in. Petera Gabriela, XTC, The Police czy Stanleya Clarka. Całość uzupełniały utwory Primusa w wersji koncertowej ("Tommy the Cat" rozszerzone o "The Awakenings", pochodzące z solowej płyty Claypoola Highball with the Devil).


W składzie z Brainem zespół wydał w 1999 roku album zatytułowany Antipop. Jest to pierwszy album Primus, na którym produkcją zajęli się muzycy z zewnątrz (a nie, jak normalnie, Les Claypool), m.in. Fred Durst z Limp Bizkit (utwór "Laquer Head"), Tom Waits ("Coattails of a Dead Man"), Tom Morello z Rage Against The Machine ("Electric Uncle Sam" i "Mama Didn't Raise No Fool"), Matt Stone ("Natural Joe") oraz Stewart Copeland, były członek The Police ("Dirty Drowning Man"). Ponadto gościnnie pojawił się na płycie James Hetfield z Metalliki ("Eclectic Electric"). Primus zmienili na tej płycie swoje dotychczasowe brzmienie, gitara elektryczna pełni równorzędną rolę z partiami gitary basowej, brzmienie zwraca się bardziej w kierunku muzyki heavymetalowej.
 

Po zakończeniu tournée promującego Antipop, Mantia odszedł do Guns N' Roses, po czym Claypool ogłosił zawieszenie działalności Primus. Basista kontynuował współpracę ze Stewartem Copelandem i Trey Anastasio - utworzyli razem grupę Oysterhead, która w 2001 wydała płytę The Grand Pecking Order. Pod koniec 2003 Primus odrodził się w oryginalnym składzie z Timem Alexandrem i wydał minialbum Animals Should Not Try to Act Like People w warstwie brzmieniowej powracając do korzeni w stylu Frizzle Fry.

W 2010 pojawiły się informacje iż na miejsce Tima Alexandra został przyjęty Jay Lane, pojawiły się także zapowiedzi nowego albumu. W nowym składzie zespół wyruszył na światowe tournée. 2 lipca 2011, po raz pierwszy w Polsce, Primus wystąpił w ramach Open'er Festival. We wrześniu grupa wydała album Green Naugahyde.

Członkowie Primus występowali na kilku płytach Toma Waitsa: Bone Machine (Claypool i Brain), Mule Variations (Claypool, Brain i LaLonde), Real Gone (Brain i Claypool), Orphans: Brawlers, Bawlers & Bastards (Brain i Claypool) i Bad As Me (Claypool).

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sailing the Seas of Cheese	Primus	06.1991	-	116[36]	Interscope 91 659	[platinum-US][produced by Primus]
Pork Soda	Primus	05.1993	56[1]	7[34]	Interscope 92 257	[platinum-US][produced by Primus]
Tales from the Punchbowl	Primus	06.1995	101[1]	8[19]	Interscope 92 553	[gold-US][produced by Primus]
Brown Album	Primus	07.1997	180[1]	21[8]	Interscope 90 126	[produced by Primus]
Rhinoplasty	Primus	08.1998	-	106[2]	Interscope 90 214	[produced by Primus, Toby Wright]
Antipop	Primus	11.1999	-	44[4]	Interscope 90 414	[produced by Primus, Tom Morello, Stewart Copeland, Tom Waits, Matt Stone, Fred Durst]
Animals Should Not Try to Act Like People	Primus	10.2003	-	44[2]	Interscope 001 323	[platinum-US][produced by Les Claypool, Primus]
They Can't All Be Zingers	Primus	11.2006	-	105[1]	Interscope 005984	-
Green Naugahyde	Primus	10.2011	115[1]	15[5]	Prawn Song 88088217501	[produced by Les Claypool]
Primus & the Chocolate Factory with the Fungi Ensemble	Primus	11.2014	-	17[3]	Prawn Song 0882213114	[produced by Les Claypool]
The Desaturating Seven	Primus	10.2017	-	26[1]	Prawn Song 0882305727	[produced by Les Claypool]

Matthews Southern Comfort

W składzie tej grupy założonej w 1969 r. przez Iana Matthewsa - byłego wokalistę i gitarzystę Fairport Convention znaleźli się; Mark Griffiths (gitara), Carl Barnwell (gitara), Gordon Huntley (gitara pedal steel), Andy Leigh (bas) i Ray Duffy (perkusja).

Podpisawszy kontrakt z EMI Records, muzycy pod koniec 1969 r. nagrali debiutancki album Matthews Southern Comfort. Longplay zabarwiony bardziej cieniem muzyki country niż folk mimo wszystko dobrze prezentował talenty twórcze Matthewsa. Latem 1970 r. następny album grupy Second Spring, trafił do Top 40 brytyjskiej listy przebojów; zimą z kolei szczyt zestawień osiągnął singel "Woodstock". Wyszedł on spod pióra Joni Mitchell, która w ten sposób pragnęła upamiętnić słynny festiwal (nie mogła w nim brać udziału).

Nagrany wcześniej w ostrzejszej manierze przez formację Crosby, Stills, Nash & Young, stał się w wersji Matthews Southern Comfort zaskakującym numerem l. Niestety, po sukcesie przyszedł okres wewnętrznych napięć w zespole i dwa miesiące później Matthews obwieścił swój zamiar rozpoczęcia kariery solowej. Grupa nagrała jeszcze jeden album, po czym skróciła nazwę do Southern Comfort. Po zarejestrowaniu kolejnych dwóch płyt długogrających, latem 1972 r. zakończyła działalność.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

Woodstock/Scion

Matthews Southern Comfort

03.1971

1[3][18]

23[15]

Uni UNS 526

[written by Joni Mitchell][produced by Ian Anderson]

Mare, take me home/Brand new Tennessee waltz

Matthews Southern Comfort

07.1971

-

96[2]

Decca 32 845 [US]

[written by Alan Anderson][produced by Ian Anderson,Iain Matthews,Steve Barlby]

Tell my why/To love

Matthews Southern Comfort

10.1971

-

98[2]

Decca 32 874

[written by Neil Young][produced by Ian Anderson,Iain Matthews]

Ian Matthews

Da doo ron ron/House of unamerican blues

Ian Matthews

02.1972

-

96[3]

Vertigo 103

[written by Spector, Barry, Greenwich][produced by Iain Matthews]

Shake it/Stealin' home

Ian Matthews

11.1978

-

13[19]

Mushroom 7039

[written by T. Boylan][produced by S. Robertson, I. Matthews]

Give me an inch/Let there be blues

Ian Matthews

04.1979

67[5]

Mushroom 7040

[written by Robert Palmer][produced by S. Robertson, I. Matthews]

Albumy

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [US]

Komentarz

Second spring

Matthews Southern Comfort

07.1970

52[4]

-

Uni UNLS 112 [UK]

[produced by Ian Matthews]

Later that same year

Matthews Southern Comfort

04.1971

-

72[15]

Decca 75 264

[produced by Ian Matthews]

Ian Matthews

Tigers will survive

Ian Matthews

02.1972

-

196[3]

Vertigo 1010

Valley Hi

Ian Matthews

09.1973

-

181[7]

Elektra 75 061

Stealin' home

Ian Matthews

11.1978

-

80[24]

Mushroom 5012

[produced by S. Robertson, I. Matthews]

Matchbox

Popularny zespół brytyjski, który swoją nazwę zaczerpnął od tytułu klasyka Carla Perkinsa. W latach 70-tych była to jedyna grupa revivalistow. której udało się trafić z klubów prosto na szczyty list przebojów.

Zespół założyli w 1971 r. dwaj byli członkowie Contraband: basista Fred Poke oraz jego szwagier Jimmy Redhead. Dołączył do nich dawny szkolny kolega Poke'a, Steve Bloomfield, dla którego żaden instrument strunowy nie miał tajemnic. Zarabiał on na życie jako muzyk sesyjny. współpracując z Pye; zagrał również w kilku przebojach Mungo Jerry.

Debiutancki singel Matchbox ukazał się w 1973 r. nakładem wytwórni Dawn. Po odejściu Redheada i przetasowaniach w składzie ustabilizował się on w następującym zestawieniu: Wiffle Smith (śpiew), Rusty Lipton (fortepian), Bob Burgos (perkusja), Bloomfield (gitara) i Poke (bas). Niedługo potem muzycy zarejestrowali dla wytwórni Charly album Riders In The Sky (wcześniej nagrali longplay wydany tylko w Holandii przez wytwórnię Rockhouse).

Po odejściu Smitha i Liptona do Matchbox dołączył wokalista Gordon Waters. Muzycy podpisali kontrakt z niedużą wytwórnią i w ciągu dwóch dni października 1977 r. nagrali płytę Setting The Woods On Fire. Jednak w wyniku bankructwa wytwórni dystrybucję przejęła firma Chiswick. W tym czasie Matchbox zdążyli już podpisać kontrakt z Raw Records, która wydała ich singel, co z kolei stało się powodem niezłych komplikacji. Chiswick nie promowała zespołu, ponieważ Matchbox byli związani kontraktem z inną firmą, a Raw nie chciała przejąć reklamy albumu. ponieważ nie miała do niego praw. W geście rozpaczy muzycy wykupili swój kontrakt i związali się z wytwórnią Magnet.

W tym okresie dołączył do nich także wokalista Graham Fenton (eks-Wild Bunch, The Houseshakers i The Hellraisers), powrócił też Redhead z nowym gitarzystą Gordonem Scottem. Pierwszy nagrany dla Magnet singel nie odniósł sukcesu, aie już drugi, z napisanym przez Steve'a Bloomfielda utworem "Rockabilly Rebel" trafił na listę przebojów. Po nim Matchbox zanotowali na swoim koncie całą serię przebojów.

Do kolejnej zmiany składu doszło, gdy Bloomfield postanowił, że nie ma już ochoty wyjeżdżać w trasy. Od tej pory w czasie koncertów zastępował go Dick Callan. Oprócz nagrań dokonywanych pod szyldem Matchbox, muzycy zarejestrowali również utwór "Palisades Park" Freddiego Cannona pod pseudonimem Cyclone. Steve Bloomfield nagrał album solowy Rockabilly Originals. Poza Wielką Brytanią grupa znana była jako Major Matchbox.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rockabilly rebel/I don' t wanna boogie alone	Matchbox	11.1979	18[12]		Magnet MAG 155	[written by Steve Bloomfield][produced by Peter Collins]
Buzz buzz a diddle it/Everybody needs a little love	Matchbox	01.1980	22[8]	-	Magnet MAG 157	[written by Frank C. Slay, Bob Crewe][produced by Peter Collins]
Midnite dynamos/Love is going out of fashion	Matchbox	05.1980	14[12]	-	Magnet MAG 169	[written by Steve Bloomfield][produced by Peter Collins]
When you ask about love/You' ve made a fool of me	Matchbox	09.1980	4[12]	-	Magnet MAG 191	[original by Crickets][written by Sonny Curtis/Jerry Allison][produced by Peter Collins]
Over the rainbow-You belong to me/Don' t break up the party-Stay cool	Matchbox	12.1980	15[11]	-	Magnet MAG 192	[written by Harburg, Arlen, King, Price, Stewart][produced by Peter Collins]
Babe's In The Wood / Tokyo Joe	Matchbox	04.1981	46[6]	-	Magnet MAG 193	[written by Steve Bloomfield][produced by Peter Collins]
Love's Made A Fool Of You / Springheel Jack	Matchbox	08.1981	63[3]	-	Magnet MAG 194	[written by Buddy Holly][produced by Peter Collins]
One More Saturday Night / Rollin' On	Matchbox	05.1982	63[2]	-	Magnet MAG 223	[written by Brian Hodgson, Ray Peters ][produced by Brian Hodgson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Matchbox	Matchbox	02.1980	44[5]	-	Magnet MAG 5031	[produced by Peter Collins]
Midnite dynamos	Matchbox	10.1980	23[9]	-	Magnet MAG 5036	[produced by Peter Collins]

Matchbox 20

Od chwili wydania swego debiutanckiego albumu Yourself or Someone Like You w 1996r zostali zaliczeni do licznego oddziału gitarowych grup post-grungowych jakie pojawiły się na amerykańskiej scenie muzycznej w połowie lat 90-tych.

Już ich pierwszy singiel "Push" trafił na listy przebojów,a krytycy zakładali ,że będzie to kolejny zespół jednego przeboju,ale znakomita sprzedaż debiutanckiego albumu [poczwórna platyna do 1998r]pomogła wypromować inne single.

Liderem grupy,spełniającym rolę wokalisty i autora repertuaru był Rob Thomas.Urodzony w bazie wojskowej w Niemczech swoje dzieciństwo spędzał pomiędzy domem matki na Florydzie i babci w Południowej Karolinie.Niestałość życia rodzinnego była powodem porzucenia nauki w wieku 17 lat i wałęsania się Roba po płd-wschodnich obszarach USA,gdzie często śpiewał w różnych rockowych bandach,przed osiedleniem się na stałe w Orlando na Florydzie.Tam spotyka basistę Briana Yale i perkusistę Paula Doucette z którymi formuje lokalne trio ,które kilka lat działa przed oficjalnym założeniem Matchbox 20 .Po jakimś czasie uzupełniają swój skład o Adama Gaynora-grającego na gitarze i Kyle'a Cooke'a spełniającego w zespole rolę wiodącego gitarzysty.

Zespół związał się z producentem Mattem Serlectickiem ,znanym ze współpracy z Collective Soul,nagrywając partię demo pozwalające mu na turnee po Stanach i kontrakt nagraniowy z oddziałem koncernu Atlantic-Lava.

Yourself or Someone Like You sprzedawał się początkowo [październik 1996r] mizernie,ale konsekwentna seria koncertów grupy przysporzyła jej liczne grono fanów,co pozwoliło szybko wspiąć się albumowi i pochodzącym z niego singlom wspiąć na czołowe zestawienia na liście Billboard a przede wszystkim uzyskać popularność w radio.W 1998r czasopismo "Rolling Stone" uznało Matchbox 20 za najlepszy nowy zespół.

Rok 1999 zarezerwowali sobie na nagranie drugiego albumu ,który miał ugruntować ich pozycję na rynku.Ale nieoczekiwanie olbrzymią popularność odnosiła piosenka "Smooth" z albumu Carlosa Santany "Supernatural",którą napisał i zaśpiewał na tym albumie Rob Thomas.To podnoisło także zainteresowanie Matchbox Twenty,a sam Thomas uzyskał u BMI tutuł kompozytora roku.Zapowiadany drugi album grupy znów wyprodukowany przez Serlectica ukazał się w maju 2000 roku.

Nowe wydawnictwo zespołu ukazało się w 2000 roku i nosiło tytuł "Mad Season". Na nim znalazły się m.in. nagrania "Bent" i "It You’re Gone".

Trzeci album Matchbox Twenty to "More Than You Thing You Are" z przebojami "Disease", "Unwell" i "Bright Lights". Zespół postawił na nim na mocne rockowe brzmienie i mimo że płyta nie okazała się tak wielkim komercyjnym sukcesem jak poprzedniczka, krytycy i fani byli zachwyceni.

W 2005 roku zespół opuścił Adam Gaynor, a Rob Thomas postanowił nagrać solowy materiał. Dopiero po 2 latach ukazał się nowy album Matchbox Twenty zatytułowany "Exile On Mainstream". To właśnie z niego pochodzi przebój "How Far We’ve Come". Oprócz niego na płycie można było usłyszeć także pięć innych nowych piosenek i wszystkie wcześniej wydane single.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Push /Tired	Matchbox 20	05.1997	38[5]	5[52].Hot 100 Airplay Chart	Lava-Atlantic AT 0021	[written by Rob Thomas, Matt Serletic][produced by Matt Serletic][1[1].Modern Rock Tracks]
3 A.M./Push	Matchbox 20	11.1997	64[4]	3[58].Hot 100 Airplay Chart	Lava-Atlantic AT 0034	[written by Rob Thomas, Brian Yale, Leslie Goff, John Joseph Stanley][produced by Matt Serletic][3.Modern Rock Tracks]
Real world/Long day [live]	Matchbox 20	06.1998	119[1]	38[2]	Lava-Atlantic AT 0052	[written by Rob Thomas][produced by Matt Serletic][9[36].Hot 100 Airplay Chart][13.Modern Rock Tracks]
Back 2 good	Matchbox 20	10.1998	-	24[28]	Atlantic 84410	[written by Rob Thomas, Matt Serletic][produced by Matt Serletic]
Bent /Don' t let me down [live]	Matchbox 20	07.2000	-	1[1][39]	Lava-Atlantic AT 0082	[gold-US][written by Rob Thomas][produced by Matt Serletic][16.Modern Rock Tracks]
If you' re gone/Bent [live]	Matchbox 20	10.2000	50[4]	5[42][10.2000r]	Lava-Atlantic AT 0090	[written by Rob Thomas][produced by Matt Serletic][1[2].Adult Contemporary]
Mad season/Long day [live]	Matchbox 20	06.2001	76[2]	48[20]	Lava-Atlantic AT 0105	[written by Rob Thomas][produced by Matt Serletic]
Lost beautiful girl	Matchbox 20	10.2001	96[1]	113[4]	Atlantic 7567851672	[written by Rob Thomas, Matt Serletic][produced by Matt Serletic]
Disease	Matchbox 20	09.2002	50[2]	29[20]	Atlantic AT 0145	[written by Mick Jagger/Rob Thomas][produced by Matt Serletic]
Unwell	Matchbox 20	03.2003	83[2]	5[54]	East West AT 0150	[gold-US][written by Rob Thomas][produced by Matt Serletic]
Bright lights	Matchbox 20	09.2003	-	23[21]	Atlantic AT 0164	[written by Rob Thomas][produced by Matt Serletic]
How Far We've Come	Matchbox 20	09.2007	157[1]	11[12]	Melisma	[platinum-US][written by Rob Thomas, Paul Doucette, Kyle Cook, Brian Yale][produced by Steve Lillywhite]
These Hard Times	Matchbox 20	01.2008	-	112[9]	Atlantic	[written by Rob Thomas, Paul Doucette, Kyle Cook, Brian Yale][produced by Steve Lillywhite]
She's So Mean	Matchbox 20	09.2012	-	40[17]	Atlantic	[gold-US][written by Rob Thomas, Paul Doucette, Kyle Cook][produced by Matt Serletic]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Yourself or someone like you	Matchbox 20	10.1996	50[18]	5[118]	Lava 92 721	[12x-platinium-US][gold-UK][produced by Matt Serletic]
Mad season by...	Matchbox 20	05.2000	31[22]	3[77]	Lava 83 339	[4x-platinium-US][gold-UK][produced by Matt Serletic]
More than you think you are	Matchbox 20	03.2003	31[4]	6[72]	Atlantic 83612	[2x-platinum-US][silver-UK][produced by Matt Serletic]
Exile On Mainstream	Matchbox 20	10.2007	53[3]	3[23]	Melisma/Atlantic 7567899662 [UK]	[gold-US][produced by Matt Serletic,Steve Lillywhite]
North	Matchbox 20	09.2012	14[3]	1[23]	Atlantic 7567876254 [UK]	[gold-US][produced by Matt Serletic]