Wanted

The Wanted - brytyjsko-irlandzki boysband. Grupa składa się z pięciu członków: Maxa George'a, Sivy Kaneswarana, Jaya McGuinessa, Toma Parkera oraz Nathana Sykesa. Debiutancki singel zespołu "All Time Low" osiągnął pierwsze miejsce na UK Singles Chart w sierpniu 2010. 25 października 2010 roku ukazał się debiutancki album The Wanted. Obecnie ich menadżerem jest Scooter Braun. W styczniu 2014 roku grupa ogłosiła zawieszenie działalności na czas nieokreślony.

The Wanted został założony w 2009 roku w Londynie. Członkowie zespołu zostali wybrani na drodze masowego przesłuchania przez Jayne Collins, która wcześniej w ten sposób utworzyła The Saturdays i Parade. Wkrótce The Wanted rozpoczął pracę nad pierwszym albumem. Debiutancki singel zespołu, "All Time Low", został wydany latem 2010 roku i w pierwszym tygodniu notowań zajął pierwsze miejsce UK Singles Chart, pozostając w Top 40 przez 17 tygodni.

W marcu 2011 roku grupa rozpoczęła swoją pierwszą trasę koncertową - "Behind Bars". Zespół rozpoczął pracę nad drugim albumem studyjnym w styczniu 2011 roku. Wiodący singel "Gold Forever", ukazał się z pomocą Comic Relief 13 marca 2011. W lipcu 2011 roku, grupa wydała drugi singel "Glad You Came", który stał się ich drugim w Wielkiej Brytanii numerem jeden. Singel osiągnął również numer jeden w Irlandii. Piosenka trafiła na listy przebojów w niektórych krajach europejskich i Australii.

W październiku przyłączyli się do trasy koncertowej jako support boyband'u Big Time Rush pod tytułem Big Time Summer Tour.

W styczniu 2014 roku, grupa ogłosiła zawieszenie działalności na czas nieokreślony, w celu realizacji kariery solowej. 28 marca 2014 roku, The Wanted wydał  singiel "Glow in the dark". Szósty singiel z albumu "Word of mouth''. Został on zrealizowany specjalnie dla fanów zespołu. W teledysku zostały użyte momenty ze wspólnej trasy koncertowej oraz wszystkich lat spędzonych razem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
All Time Low	Wanted	08.2010	1[1][43]	-	Geffen 2743018	[gold-UK][written by Steve Mac/Wayne Hector/Ed Drewett][produced by Steve Mac]
Heart Vacancy	Wanted	10.2010	2[17]	-	Geffen 2751548	[silver-UK][written by Mich Hansen/Jonas Jeberg/Lucas Secon/Wayne Hector][produced by Jonas Jeberg/Cutfather]
Replace Your Heart	Wanted	11.2010	156[1]	-	Geffen	-
Lose My Mind	Wanted	12.2010	19[17]	-	Geffen 0602527590554	[written by Nina Woodford/Rami Yacoub/Carl Falk][produced by Rami Yacoub/Carl Falk/The Wideboys]
Gold Forever	Wanted	03.2011	3[21]	-	Geffen GBUM 71101394	[silver-UK][written by Steve Mac/Wayne Hector/Claude Kelly][produced by Steve Mac]
Glad You Came	Wanted	07.2011	1[1][52]	3[37]	Global Talent GBUM 71104495	[platinum-UK][3x-platinum-US][written by Steve Mac/Wayne Hector/Ed Drewett][produced by Steve Mac]
Lightning	Wanted	10.2011	2[22]	-	Global Talent GBUM 71108160	[silver-UK][written by Steve Mac/Wayne Hector/Ed Drewett][produced by Steve Mac]
Warzone	Wanted	11.2011	21[11]	-	Global Talent GBUM 71108784	[written by Jack McManus/Harry Sommerdahl/Max George/Nathan Sykes][produced by Phat Fabe/Harry Sommerdahl]
Chasing the Sun	Wanted	06.2012	2[24]	50[15]	Global Talent GBUM 71202737	[gold-US][silver-UK][written by Alex Smith/Elliot Gleave][produced by Alex Smith]
I Found You	Wanted	11.2012	3[12]	89[2]	Global Talent GBUM 71205517	[written by Steve Mac/Wayne Hector/Ina Wroldsen][produced by Steve Mac]
Walks Like Rihanna	Wanted	07.2013	4[16]	-	Global Talent GBUM 71302670	[silver-UK][written by Lukasz Gottwald/Henry Walter/Andy Hill/Henrik Michelsen/Edvard Forre Erfjord][produced by Dr Luke/Cirkut]
We Own the Night	Wanted	08.2013	10[14]	94[1]/td>	Global Talent GBUM 71304184	[written by Nasri Atweh/Adam Messinger/Nolan Lambroza][produced by Adam Messinger/Nasri/Sir Nolan]
Could This Be Love	Wanted	10.2013	77[2]	-	Global Talent GBUM 71304240	-
Show Me Love (America)	Wanted	11.2013	8[6]	-	Global Talent GBUM 71301595	[written by Nathan Sykes/Tim Woodcock/Kasper Larsen/Mich Hansen/Ole Brodersen][produced by Fraser Smith]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Wanted	Wanted	11.2010	4[65]	-	Geffen 2741607	[platinum-UK][produced by Steve Mac/Jonas Jeberg/Cutfather/Rami Yacoub/Carl Falk/The Wideboys/Greg Kurstin/Barry Blue/Phat Fabe/Woodford/Guy Chambers/Flack/Dreamlab/Jamie Hartman/Harry Sommerdahl/Chris Young]
Battleground	Wanted	11.2011	5[33]	-	Global Talent 2779089	[platinum-UK][produced by Steve Mac]
The Wanted: The EP	Wanted	05.2012	-	7[20]	Mercury	[produced by Cutfather/Phat Fabe/Carl Falk/Mike Green/Jonas Jeberg/Steve Mac/Christopher Stewart/Harry Sommerdahl/Rami Yacoub/The Wideboys]
Word of Mouth	Wanted	11.2013	9[12]	17[2]	Global Talent 3716079	[silver-UK][produced by Antonyo Smith/Steve Mac/Dr Luke/Cirkut/Electric/Ki Fitzgerald/Chris Young/Gary Clark/Fraser T Smith/Harry Sommerdahl/DEEKAY/Sonny J Mason]

JoJo

JoJo urodziła się w miejscowości Brattleboro w stanie Vermont w 1990 roku, zainteresowanie muzyką wyniosła z rodzinnego domu - ojciec JoJo hobbystycznie śpiewał w zespołach bluesowych, natomiast matka występowała w katolickich chórach.


Jej wydany w 2004 roku debiutancki album w samych tylko Stanach Zjednoczonych rozszedł się w liczbie przekraczającej 1,5 miliona egzemplarzy - nie jest to jakieś szczególne osiągnięcie, gdyby nie fakt, że w momencie jego premiery miała zaledwie 13 lat. W tym samym roku jako najmłodsza artystka w historii zdobyła nominacje do nagród MTV Video Music Awards oraz magazynu "Billboard". Dwa lata później była już na tyle dużą gwiazdą, że mogła odrzucić proponowaną jej rolę w serialu "Hannah Montana".

- Gdy dorastałam słuchałam dużo Arethy Franklin, Etty James , a nawet Boba Seagera czy The Beatles - opowiadała portalowi kidzworld.com. - Rodzice lubili bardzo różną muzykę, dlatego moje zapatrywania muzyczne są prawdopodobnie wypadkową ich gustów. Chęć do śpiewania zaczęła przejawiać już we wczesnym dzieciństwie - mając zaledwie siedem lat wystąpiła w programie Kids Say the Darnedest Things: On the Road in Boston, gdzie wykonała piosenkę "The Shoop Shoop Song (It's in His Kiss)" z repertuaru Cher, następnie pojawiła się w kolejnych programach, jak Destination Stardom, Maury czy America's Most Talented Kids. Przełomem w jej życiu okazał się występ w ostatnim z wymienionych - mimo, że nie wygrała, została zauważona przez producenta Vincenta Herberta, który załatwił jej przesłuchanie w wytwórni Blackground Records. Decydenci labelu na tyle zachwycili się dziewczyną, że z miejsca podpisali z nią kontrakt - miała wtedy zaledwie 12 lat. Jej pierwszy singel, "Leave (Get Out)" ukazał się na początku 2004 roku i w błyskawicznym tempie okazał się ogromnym przebojem - na liście magazynu "Billboard" dotarł do 12. pozycji. Teledysk powstały do kompozycji został nominowany do nagrody MTV Video Music Awards w kategorii najlepszy nowy artysta - czyniąc z JoJo najmłodszą piosenkarkę, która dostąpiła tego zaszczytu w historii. W czerwcu tego samego roku, ukazał się pełen album, zatytułowany po prostu "JoJo", i co nikogo już nie zaskoczyło, pokrył się w Stanach Zjednoczonych platyną w zaledwie kilka miesięcy. Co najważniejsze, Amerykanka nie tylko zaśpiewała na płycie, ale sama także dostarczyła dwa utwory (jeden z nich też wyprodukowała). - Piszę o rzeczach, przez które przeszłam w życiu lub przeszli moi znajomi - zdradziła. - Daje także piosence przemówić zanim ją napiszę.

W 2005 roku JoJo wzięła wraz z m.in. Céline Dion czy Joss Stone udział w nagraniu singla "Come Together Now", z którego dochód został przeznaczony dla ofiar huraganu Katrina. W tym samym roku piosenkarka rozpoczęła także pracę nad kolejnym studyjnym longplayem, który trafił do sprzedaży w październiku następnego roku, a zatytułowany został "The High Road". - Pracowałam nad krążkiem przez dziewięć miesięcy, nie śpieszyłam się z nim zbytnio - powiedziała w rozmowie z portalem thabiz.com. - Jest eklektyczny, to nie jest tylko hip-hop i R&B, czy też pop & rock, lubię różne style, i sądzę, że widać to na tym albumie. Pilotującemu dzieło singlowi "Too Little Too Late" udało się jako pierwszemu w karierze artystki dostać się do amerykańskiego Top 10.

W 2007 roku piosenkarka wyznała, że swój kolejny longplay zacznie tworzyć dopiero w okolicach swoich 18 urodzin, ponieważ zależy jej, aby był zdecydowanie dojrzalszy od poprzedników. JoJo udała się do studia już na początku 2008 roku, gdzie rozpoczęła pracę nad krążkiem roboczo zatytułowanym "All I Want Is Everything". Początkowo, jego premiera przewidziana była na czwarty kwartał 2008 roku, tak aby pokryła się z jej 18-tką, jednak z powodów problemów z wytwórnią (ich finał zakończył się w sądzie, Joanna zarzuciła labelowi odstawienie jej kariery na boczny tor), data wydania była przekładana w nieskończoność - ostatecznie ustalona została na początek 2011 roku.

Poza karierą muzyczną, JoJo od najmłodszych lat zajmuję się także aktorstwem. - Już w wieku 6 lat grałam w profesjonalnym teatrze w mojej rodzinnej miejscowości w Massachusetts - wyjaśniła w rozmowie z MTV. Pierwszy raz pojawiła się na deskach w sztuce Williama Szekspira, "Sen nocy letniej". Następnie wystąpiła w kilku serialach telewizyjnych, jak "The Bernie Mac Show" czy "American Dreams". Na dużym ekranie zadebiutowała w 2006 roku w filmie "Akwamaryna", w której pojawiła się u boku Emmy Roberts oraz Sary Paxton. Artystce proponowano także rolę w serii Disneya, "Hannah Montana", ta jednak nie była zainteresowana.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Leave (Get Out)	JoJo	04.2004	2[11]	12[29]	Mercury 9867841	[gold-US][gold-UK][written by Alex Cantrell , Kenneth Karlin , Phillip "Silky" White , Soulshock][produced by Soulshock & Karlin ]
Baby It's You	JoJo feat. Bow Wow	10.2004	8[9]	22[18]	Mercury 9869056	[gold-US][written by D. Thomas,Harvey Mason jr.,Eric Dawkins,Antonio Dixon,The Underdogs][produced by Underdogs]
Too Little Too Late	JoJo	09.2006	4[23]	3[22]	Mercury 1716751	[gold-UK][written by Billy Steinberg,Josh Alexander,Ruth-Anne Cunningham][produced by Billy Steinberg,Vincent Herbert,Josh Alexander]
How to Touch a Girl	JoJo	11.2006	185[2]	104[7]	Da Family 002062 [US]	[written by Billy Steinberg, Josh Alexander, Joanna "JoJo" Levesque][produced by Billy Steinberg, Josh Alexander]
Anything	JoJo	05.2007	21[7]	-	Mercury 1734750	[written by Beau Dozier, Mischke Butler, Justin Trugman, David Paich, Jeff Porcaro][produced by Beau Dozier, Justin Trugman]
Disaster	JoJo	09.2011	-	87[1]	Blackground	[written by Joanna Levesque,Gino Barletta,Mario Marchetti,Marc Himmel][produced by Mario Marchetti,Klynik]
Fuck Apologies	JoJo featuring Wiz Khalifa	07.2016	-	104	Atlantic	[written by Joanna Levesque,Taylor Parks,Cameron Thomaz,Oscar Holter,Matt Friedman,Whiskey Water][produced by Holter,Friedman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
JoJo	JoJo	07.2004	22[22]	4[41]	Mercury B 267202	[platinum-US][gold-UK][produced by Joanna Levesque, Brian Alexander Morgan, Soulshock & Karlin, Dexter Simmons, Mike City, Balewa Muhammad, Tre Black, Bink!, G.P., The Underdogs, The Co-Stars, Reggie Burrell, Ronald Burrell, Kwamé "K1 Mill", Young Freak, Vincent Herbert ]
The High Road	JoJo	10.2006	24[23]	3	Mercury 1713769	[gold-US][gold-UK][produced by Josh Alexander, Beau Dozier, Sean Garrett, Vincent Herbert (also executive), Ryan Leslie, J. R. Rotem, Matthew Gerrard, Soulshock & Karlin, Stargate, Billy Steinberg, Peter Stengaard, Scott Storch, Swizz Beatz, Justin Trugman]
Mad Love	JoJo	10.2016	46[1]	3[18]	Atlantic 0075678663628	[produced by ADP, Josh "Igloo" Monroy, Jussifer, Matt Friedman, Jack & Coke, MNEK, Oscar Holter, Mike Kintish, Gray Hawken, Rock Mafia, Jack & Coke, TJ Routon]
Good to Know	JoJo	05.2020	-	33[1]	Clover Music 093624893394	[produced by 30 Roc ,A Pluss, Beatgodz, DatBoiSqueeze ,Lido, Fade Majah, Doc McKinney, Noise Club, Dylan Wiggins]

The Black Crowes to amerykański zespół rockowy utworzony w 1984 roku w Atlancie przez braci Chrisa i Richa Robinsonów. The Black Crowes jest osadzony w tradycji rock and rolla i rhythm and bluesa amerykańskiego Południa. Christopher urodził się 20 grudnia 1966 roku w miejscowości Marietta, w stanie Georgia, a Rich niespełna 3 lata później - 24 maja 1969 roku.


Muzyka w życiu młodych braci Robinsonów była obecna za sprawą ich ojca, który miał absolutnego świra na punkcie folk-rocka. Trzymał w domu mnóstwo gitar i gdy spostrzegł, że jego latorośle również przejawiają zainteresowanie tym instrumentem, kupił chłopakom na gwiazdkę po gitarze. Był rok 1983.

Bracia wychowywali się na południu, gdzie przesiąkli muzyką Boba Dylana, The Byrds i Velvet Underground. Zaczęli od grania ich coverów w założonej w Atlancie w roku 1984 grupie Mr. Crowes Garden. Już wtedy byli siłą napędową kapeli.

- Tak naprawdę nigdy nie zakładaliśmy zespołów. Chris i ja byliśmy zespołem - wyznał Rich w wywiadzie dla "The Gibson". - Ciągle zmienialiśmy skład grupy, ale zawsze trzon pozostawał ten sam, tzn. ja i Chris. To do nas należała decyzja, w którą stronę chcemy pójść.

W miarę upływu lat muzycy zapragnęli odciąć się od południowych brzmień i grać z większym kopem. Rich nie chciał, żeby byli drugim Lynyrd Skynyrd, czy The Allman Brothers, którzy w jego odczuciu przez swoją muzykę i pochodzenie byli postrzegani jako ultrakonserwatywni wieśniacy. W 1989 roku zmienili nazwę na The Black Crowes. Mieli już wtedy wyrobioną renomę w lokalnych klubach w Atlancie, co wraz z szerzącą się popularnością zaowocowało podpisaniem kontraktu płytowego z wytwórnią Ricka Rubina.

Debiutancki album "Shake Your Money Maker" ukazał się w styczniu 1990 roku. Tytuł zaczerpnięty został z klasycznej bluesowej pieśni Elmore'a Jamesa, którą The Black Crowes wykonywali swego czasu na koncertach, ale nie zdecydowali się umieścić jej na płycie. Album osiągnął wynik 8 milionów sprzedanych egzemplarzy na całym świecie - rekord do dzisiaj nie pobity przez żadne inne wydawnictwo grupy. Stacje radiowe grały na wysokiej rotacji single "Hard to Handle" (cover Otisa Reddinga) i "She Talks to Angels", które dotarły na szczyt amerykańskiej listy przebojów Mainstream Rock Tracks magazynu Billboard.

Oczywiście nie tylko radio miało wpływ na tak dobrą sprzedaż albumu. O zespole w owym czasie było głośno zarówno ze względu na trasy koncertowe, jak i kontrowersje związane z frontmanem, Chrisem Robinsonem, któremu nie bez przyczyny przyczepiono łatkę rockandrollowego łobuziaka. W marcu 1991 roku, gdy The Black Crowes występował przed ZZ Top, Chris wypowiedział się sarkastycznie na temat komercjalizacji świata muzycznego (konkretniej korporacyjnego sponsoringu trasy koncertowej), czego efektem było wyrzucenie zespołu z tournée. Jak na ironię, grupa później potraktowała w ten sam sposób swój support, gdy wyszło na jaw, że reklamują oni podobną firmę, co ZZ Top.

W maju 1991 roku, gdy pojawili się na okładce poczytnego magazynu "Rolling Stone" (zostali uznani przez pismo za najlepszy nowy zespół amerykański), Chris został aresztowany za obrazę i zakłócanie spokoju w sklepie całodobowym. Potem zafundował grupie pięciotygodniową absencję, gdy w klubie w Londynie stracił przytomność z, jak to ujęła prasa, "wykończenia i złego odżywiania się". Po zakończeniu rehabilitacji Chrisa, The Black Crowes wzięli udział w trasie Monsters of Rock, której zwieńczeniem był słynny koncert w Moskwie u boku Metalliki, AC/DC i Pantery. Do dziś nie jest pewne, ile osób pojawiło się na moskiewskim lotnisku Tuszino, mówi się o liczbach od 500 tysiącach do aż 1,5 miliona uczestników.

Po udanej trasie grupa nie spoczęła na laurach i poszła za ciosem, wydając w 1992 roku drugi album "The Southern Harmony and Musical Companion". Płyta zadebiutowała na pierwszym miejscu list sprzedaży magazynu "Billboard", nie powtórzyła jednak sukcesu poprzedniczki, rozchodząc się w nakładzie 4 milionów egzemplarzy na całym świecie. Spotkała się za to z przychylnymi opiniami recenzentów, którzy docenili rozwój zespołu, rozbudowane aranżacje kompozycji i bogatsze brzmienie płyty.

Największym sukcesem okazał się singel "Remedy" nagrany z kobiecymi chórkami. Spędził on 11 tygodni na pierwszym miejscu Mainstream Rock Tracks. Na szczyt tej listy dotarły również trzy inne utwory: "Thorn in My Pride", "Sting Me" i "Hotel Illness", ustanawiając nowy rekord w historii amerykańskich list przebojów (wcześniej należał on do grupy ZZ Top z trzema singlami numer jeden z tej samej płyty).

W latach 1994-1999 bracia Robinsonowie pod szyldem The Black Crowes (ale w różnych składach) wydali trzy albumy, a każdy kolejny sprzedawał się gorzej niż poprzedni.

- Ciężko jest, gdy pierwsza płyta sprzedaje się w liczbie 7 milionów egzemplarzy, druga tylko w czterech, a wytwórnia pyta się ciebie "dlaczego nie sprzedałeś więcej?" - oznajmił w wywiadzie dla AskMen.com Rich Robinson. - My byliśmy z tego zadowoleni. Szczęśliwie dla nas, wszystkie nasze kolejne albumy były bardziej kreatywne, co innego ze sprzedażą. Nie będziemy przecież rywalizować z 'N Sync czy Limp Bizkit... robimy to, co robimy, niektóre płyty będą sprzedawać się świetnie, inne wręcz przeciwnie... my o to nie dbamy.

W 2000 roku "najbardziej rockandrollowa grupa na świecie" (tak utytułowani zostali przez magazyn "Melody Maker") wydała wraz z Jimmym Page'em, legendarnym gitarzystą Led Zeppelin, podwójny koncertowy album jako Jimmy Page & The Black Crowes. Znalazły się na nim kompozycje zarówno Led Zeppelin, jak i The Black Crowes, a także standardy blues-rockowe.

31 grudnia 2000 roku Chris Robinson ożenił się z popularną aktorką Kate Hudson. Kolorowa prasa miała pole do popisu, zważywszy, iż w tym samym roku młodziutka 21-letnia aktorka wcieliła się w postać charyzmatycznej groupie Penny Lane w filmie "U progu sławy". Kate wiedziała dokładnie, w co się pakuje.

- Wiedziałam to od razu - wspomina na łamach Movies.About.com. - Pamiętam, że jedną z pierwszych rzeczy jakie mu powiedziałam było, "opowiedz mi o wszystkim, co może mi się w tobie nie spodobać". Gadał przez półtorej godziny. Mimo wszystko poślubiłam go.

Na ceremonii byli obecni wszyscy członkowie The Black Crowes, mama Kate, Goldie Hawn i jej partner Kurt Russell, który poprowadził pannę młodą do ołtarza. W 2004 roku urodził im się syn Ryder. Małżeństwo przetrwało siedem lat. Mimo wszystko byli na tyle dorośli, by w trosce o dziecko pozostać w przyjacielskich stosunkach. Po rozwodzie paparazzi przyłapywali ich na wspólnych spacerach z synem po Manhattanie.

Życie zawodowe Chrisa w okresie małżeństwa uległo przemianie. W 2001 roku The Black Crowes wydali kolejny album "Lions". Zaraz potem działalność zespołu została zawieszona, a Chris poświęcił się karierze solowej.

- Powiedziałem mu, żeby to zrobił - wspomina jego brat w rozmowie z AskMen.com. - Chciał się tym zajmować od ośmiu, czy dziewięciu lat (...) Powiedziałem mu, "sprawdź czy to jest to, czego potrzebujesz, znajdź to, czego chcesz, a potem oddzwoń do mnie".

Telefon zaczął dzwonić dopiero po kilku latach, Chris zdążył wydać w tym czasie dwa solowe albumy. Grupa reaktywowała się w 2006 roku. W dwa lata później ukazał się longplay "Warpaint". Niepochlebna recenzja w piśmie "Maxim" (napisana na podstawie singla, a nie całego albumu) wywołała wielkie kontrowersje i oburzenie ze strony zespołu.

- Chcę urwać temu recenzentowi głowę - krzyczał Chris w wywiadzie dla PhoenixNewTimes.com. - I nasrać mu do gardła! (...) Gdyby przesłuchali płytę wiedzieliby, że to arcydzieło, nasze "Oops, I Did It Again" Britney Spears skrzyżowane z surową emocją i seksualną energią "A Little More Personal" Lindsay Lohan. To jak zespół Strawberry Alarm Clock i "Tako rzecze Zaratustra" Fryderyka Nietzschego wymieszana w gigantycznym kielichu uderzającego do głowy geniuszu.

Krytycy jednak nie podzielali zachwytu Chrisa nad nową płytą. W ramach promocji nowego albumu grupa wyruszyła latem 2008 roku w trasę Euphoria Or Bust.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Jealous Again	Black Crowes	05.1990	76[2]	75[9]	Def American DEFA 4	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by George Drakoulias]
Hard to Handle	Black Crowes	10.1990	39[9]	26[29]	Def American DEFA 6	[written by Alvertis Isbell/Allen Jones/Otis Redding][produced by George Drakoulias]
Twice As Hard	Black Crowes	01.1991	47[3]	-	Def American DEFA 7	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by George Drakoulias]
Jealous Again/She Talks to Angels	Black Crowes	06.1991	70[1]	30[16]	Def American DEFA 8	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by George Drakoulias]
Seeing Things	Black Crowes	10.1991	72[1]	-	Def American DEFA 13	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by George Drakoulias]
Remedy	Black Crowes	05.1992	24[3]	48[9]	Def American DEFA 16	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by George Drakoulias/Black Crowes]
Sting Me	Black Crowes	09.1992	42[3]	-	Def American DEFA 21	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by George Drakoulias/Black Crowes]
Thorn in My Pride	Black Crowes	09.1992	-	80[6]	Def American 18803	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by George Drakoulias/Black Crowes]
Hotel Illness	Black Crowes	11.1992	47[3]	-	Def American DEFA 23	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by Black Crowes/George Drakoulias]
High Head Blues/A Conspiracy	Black Crowes	02.1995	25[6]	-	American Recordings 74321258452	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by Black Crowes/Jack Joseph Puig]
Wiser Time	Black Crowes	07.1995	34[6]	-	American Recordings 74321298272	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by Black Crowes/Jack Joseph Puig]
One Mirror Too Many	Black Crowes	07.1996	51[3]	-	American Recordings 74321398572	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by Black Crowes/Jack Joseph Puig]
Kickin' My Heart Around	Black Crowes	11.1998	55[4]	-	Columbia 6666662	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by Kevin Shirley]
Soul Singing	Black Crowes	08.2001	80[2]	-	V2 VVR 5016573	[written by Chris Robinson/Rich Robinson][produced by Don Was]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Shake Your Money Maker	Black Crowes	08.1991	36[12]	4[165]	Def American 8425151	[5x-platinum-US][silver-UK][produced by George Drakoulias]
The Southern Harmony and Musical Companion	Black Crowes	05.1992	2[15]	1[1][51]	Def American 5122632	[2x-platinum-US][produced by Black Crowes/George Drakoulias]
Amorica	Black Crowes	11.1994	8[13]	11[18]	American Recordings 74321236822	[5x-platinum-US][silver-UK][produced by Black Crowes/Jack Joseph Puig]
Three Snakes and One Charm	Black Crowes	08.1996	17[4]	15[14]	American Recordings 74321384842	[produced by Black Crowes/Jack Joseph Puig]
By Your Side	Black Crowes	01.1999	34[4]	26[10]	Columbia 4916992	[produced by Kevin Shirley]
Live at the Greek	Jimmy Page & The Black Crowes	07.2000	39[7]	64[9]	SPV SPV 09172022	[gold-US][produced by Kevin Shirley]
Greatest Hits 1990–1999: A Tribute to a Work in Progress...	The Black Crowes	07.2000	-	143[4]	American 63 666 [US]	-
Lions	Black Crowes	05.2001	37[4]	20[6]	V2 VVR 1015672	[produced by Don Was]
Freak 'n' Roll...Into the Fog	Black Crowes	03.2006	-	200[1]	Eagle	[gold-US][produced by The Black Crowes]
The Lost Crowes	Black Crowes	10.2006	134[1]	132[1]	American	[produced by The Black Crowes]
Warpaint	Black Crowes	03.2008	52[2]	5[8]	Silver Arrow 2028611272	[produced by Paul Stacey]
Before the Frost...Until the Freeze	Black Crowes	09.2009	47[2]	13[5]	Silver Arrow 2028613632	[produced by Paul Stacey]
Croweology	Black Crowes	08.2010	62[2]	13[6]	Silver Arrow 2028615412	[produced by Paul Stacey]

Björn Again

Björn Again to parodia szwedzkiej grupy pop ABBA założona w 1988 roku w Australii  , ale obecnie obejmująca wiele grup koncertowych występujących pod nazwą Björn Again. Program bierze swoją nazwę od Björna Ulvaeusa , członka ABBA, i jest wyrazem frazy „ narodzony na nowo ”.

Björn Again jest prowadzona jako lekka parodia ABBA i   postaci scenicznych Agnetha Falstart, Benny Anderwear, Frida Longstokin i Björn Volvo-us odzwierciedlające nazwiska oryginalnych członków ABBA.  Björn Again ma także gitarzystę basowego Rutgera Sonofagunna i perkusistę Ola Drumkitta (od długoletnich muzyków sesyjnych ABBA Rutgera Gunnarssona i Ola Brunkerta ).

Björn Again został utworzony w 1988 roku w Melbourne w Australii przez Roda Stephenaa i Johna Tyrrella. Po pierwszym występie Björn Again w pubie na przedmieściach Melbourne w Collingwood pod nazwą The Tote Hotel w dniu 6 maja 1989 r. Popularność widowiska szybko wzrosła, co najpierw przyciągnęło uwagę publiczności Australii, a następnie zagranicy,aż do międzynarodowego uznania. Pierwszymi członkami zespołu przez pierwsze sześć lat zespołu byli Gavin Charles (Bjorn), Janette Stuart (Agnetha), Dorina Morelli (Frida) i Peter Ryan (Benny).  John był menedżerem od momentu powstania zespołu, a w 2003 r. Rod został mianowany menedżerem regionu brytyjsko-europejskiego.


Björn Again od czasu do czasu obejmuje także utwory innych artystów. Kiedy Erasure wydało EP-kę z coverami ABBA o nazwie Abba-esque , Björn Again odpowiedziała EP-ką coverów piosenek Erasure wykonanych w stylu ABBA, zwanym Erasure-ish .EP-ka zawierała piosenki „ Stop! ” i „ A Little Respect ”, które osiągnęły  25 miejsce na brytyjskiej liście singli we wrześniu 1992 roku. Również w 1992 roku zespół nagrał cover Santa Claus Is Coming to Town który osiągnął numer 55 na brytyjskich listach. 

Björn Again występował na wielu imprezach, od dużych festiwali rockowych na całym świecie, w tym Reading i Glastonbury , po prywatne występy gwiazd, w tym na przyjęciach dla najlepszego brytyjskiego golfisty Colina Montgomerie ,   Billa Gatesa z Microsoftu  komika Rowana Atkinsona ,  ślubie aktora Russella Crowe ,   i prezydenta Rosji Władimira Putina . 
1 maja 1998 r. Björn Again wystąpił w Royal Albert Hall . Wykonali 11 piosenek ABBA .

  W 1999 r. Brytyjski Bjorn Again wziął udział w filmie dokumentalnym dla kanału 5 zatytułowanym „ABBA: Bjorn Again!”, który obejmował śledzenie zespołu podczas trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii. Dokument przedstawiał historię zespołu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Erasure-ish EP. [A Little Respect/Stop!]	Björn Again	10.1992	25[3]	-	M&G MAGS 32	[written by Andy Bell, Vince Clarke][produced by Stig Saabson]
Santa Claus Is Coming To Town/Little Drummer Boy	Björn Again	12.1992	55[4]	-	M&G MAGS 35	[written by J. F. Coots, H. Gillespie][produced by Stig Saabson]
Flashdance...What A Feeling/Is It Right?	Björn Again	11.1993	65[1]	-	M&G MAGS 50	[written by Moroder, Forsey, Cara][produced by Cuddles And Co.]

Bizz Nizz

Bizz Nizz to belgijska grupa dance , który powstał w Antwerpii w 1989 roku . Grupa składała się z producentów Jeana-Paula De Costera i Petera Neefsa .

Ich dwie pierwsze produkcje : Let's Go Catch You! i Don't Miss the Party Line , były to numery taneczne z gatunku New Beat , w którymi inne belgijskie formacje, takie jak Confetti i Technotronic, również trafiły na światowe listy. Pierwsze dwa single stały się także hitami w całej Europie. W Wielkiej Brytanii Don't Miss the Party Line osiągnęło nawet siódme miejsce na brytyjskiej liście singli w kwietniu 1990 r. .

W 1991 roku De Coster i Wilde, szukając wokalistów do swoich następnych singli Money, Money i Get Ready For This , nawiązali kontakt z Rayem Slijngaardem i Anitą Doth . Obaj producenci byli tak zadowoleni z ich występu  , że postanowili skończyć z Bizz Nizz i utworzyli grupę 2 Unlimited z czterema członkami. Ta formacja ostatecznie sprzedała  około 20 milionów egzemplarzy swoich singli i albumów na całym świecie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Miss The Partyline	Bizz Nizz	03.1990	7[11]	-	Cooltempo COOL 203	[written by Neefs Peter, De Coster Jean Paul][produced by Neefs Peter, De Coster Jean Paul]

Stephen Bishop

Muzyk amerykański, urodzony w San Diego w stanie Kalifornia, USA. W dzieciństwie uczył się gry na fortepianie i puzonie, ale prawdziwą inspiracją były dlań gitarowe osiągnięcia starszego brata. To pod jego wpływem nieśmiały czternastoletni okularnik wyrósł na wziętego kompozytora muzyki popularnej.

W 1967 r. Stephen założył swoją pierwszą grupę, The Weeds, która przed rozpadnięciem się zdążyła nagrać w Los Angeles inspirowaną przebojami Beatlesów taśmę demo. Następne siedem lat upłynęło muzykowi na poszukiwaniu wytwórni gotowej zrealizować jego solowe aspiracje. Zatrudniony jako kompozytor-wyrobnik w wydawnictwie muzycznym, w 1976 r. zdołał zainteresować swoimi piosenkami Arta Garfunkela. Debiutancki album, Careless, wydany przez wytwórnię ABC, nosił wyraźne piętno patrona, ale w jego nagraniu uczestniczyła śmietanka studyjnych muzyków z Los Angeles. Ku radości wytwórni, płyta została nominowana do nagrody Grammy i podobnie jak późniejszy longplay, Bish, grawitowała przez kilka miesięcy w dolnych rejonach amerykańskiej Top 40.

Wydawane równolegle single (zwłaszcza "On And On" z Careless) również rozchodziły się nieźle. Po kompozycje Bishopa sięgali The Four Tops, Chaka Khan i Barbra Streisand, zaś w nagraniowym studio muzykowi towarzyszyli Khan, Garfunkel, Gary Brooker z Procol Harum, Steve Cropper, Phil Collins i szereg innych gwiazd. Bishop odwdzięczył się udziałem w powstaniu albumu Collinsa, Face Value (1981 r.) oraz kompozycją "Seperate Lives", wykonywaną przez angielskiego gwiazdora w duecie z Marilyn Martin w filmie "White Nights" ("Białe noce", reż. Taylor Hackford).
Osobisty wkład Bishopa w muzykę filmową obejmował tematy wykonywane w "National Lampoon's Animal House" ("Dream Girl"), "Roadie" ("Your Precious Love" w duecie z Yvonne Elliman), "It Might Be You" wykorzystane wtórnie w "Tootsie", oraz motyw z "Chińskiego syndromu".

Podobnie jak wszędobylski Garfunkel, Bishop pojawiał się ze swym zespołem na ekranie ("Blues Brothers", "Kentucky Fried Movie"), jednak jego głównym atutem pozostawała muzyka. Albumy z lat osiemdziesiątych cieszyły się zmienną popularnością, sam Bishop natomiast konsekwentnie rozszerzał krąg swoich stylistycznych inspiracji. Na płycie Red Cab To Manhattan sięgnął po brzmienie big bandowe ("This Is The Night"), zaś w temacie "Don't You Worry" oddał hołd Beatlesom.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Save It for a Rainy Day/Careless	Stephen Bishop	12.1976	-	22[15]	ABC 12 232	[written by Stephen Bishop][Produced by: Stephen Bishop/Henry Lewy]
On and On/Little Italy	Stephen Bishop	06.1977	-	11[28]	ABC 12 260	[written by Stephen Bishop][produced by Stephen Bishop/Henry Lewy]
Everybody Needs Love/Only the heart within you	Stephen Bishop	09.1978	-	32[13]	ABC 12 406	[written by Stephen Bishop][produced by Stephen Bishop]
Animal House/Dream girl	Stephen Bishop	12.1978	-	73[5]	ABC 12 435	[tytułowa piosenka z filmu][written by Stephen Bishop][Produced by: Kenny Jane]
Your precious love/Redfish blues [Craig Hundley]	Stephen Bishop & Yvonne Elliman	07.1980	-	105[3]	Warner 49 513	[written by Nickolas Ashford, Valerie Simpson ][Produced by: Bones Howe][ piosenka z filmu "Roadie"][#5 hit for Marvin Gaye & Tammi Terrell in 1967]
Send a little love my way [Like always]/City girl	Stephen Bishop	04.1981	-	108[3]	Warner 49 658	[written by Stephen Bishop][Produced by:Mike Mainieri, Tommy Lipuma]
If love takes you away	Stephen Bishop	09.1982	-	108[1]	Warner 29 924	[written by Stephen Bishop][Produced by:Russ Titelman][piosenka z filmu "Summer lovers"]
It Might Be You/Metamorphosis blues [It might be you][Dave Grusin]	Stephen Bishop	01.1983	99[2]	25[20]	Warner 29 791	[written by Alan Bergman/Marilyn Bergman/Dave Grusin][produced by Dave Grusin]
Unfaithfully Yours (One Love) / It's Only Love	Stephen Bishop	03.1984	-	87[3]	Warner 29 345	[piosenka z remake filmu z 1948r Unfaithfully Yours][written by Stephen Bishop][Produced by:Greg Mathieson ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Careless	Stephen Bishop	01.1977	-	34[32]	ABC 954	[produced by Henry Lewy , Stephen Bishop ]
Bish	Stephen Bishop	09.1978	-	35[19]	ABC 1082	[produced by Stephen Bishop ]

Elvin Bishop

Gitarzysta amerykański, ur. 21.10.1942 r. w Tulsa w stanie Oklahoma, USA. Do Chicago przeniósł się aby podjąć studia na tamtejszym uniwersytecie. Należał do grupy młodych białych muzyków zafascynowanych bluesem wykonywanym w miejscowych klubach. W 1965 r. przyłączył się do stałego zespołu występującego w klubie Big John's. Z czasem grupa przyjęła nazwę Paul Butterfield Blues Band.

Pomimo dominującej w zespole roli gitary Mike'a Bloomfielda, Bishop szybko dał się poznać jako biegły i twórczy instrumentalista. Z Butterfieldem nagrał cztery albumy, a po zarejestrowaniu ostatniego z nich, In My Own Dream, w 1968 r. przeniósł się do San Francisco, gdzie wkrótce zdobył popularność jako lider własnej formacji. Nagrania w kierowanej przez Billa Grahama wytwórni Fillmorc nie wykroczyły jednak poza miejscowy krąg odbiorców. W 1974 r. Dickie Betts z The Allman Brothers Band zarekomendował Bishopa wytwórni Capricorn. Hippisowsko-wiejski image muzyka, łączącego rhythm'n'bluesa, country i soul, przypadł do gustu kierownictwu firmy. Owocem kontraktu było sześć albumów, w tym Let It Flow, Juke Joint Jump, koncertowy Live Raisin' Hell oraz najpopularniejszy z nich Struttin' My Stuff z 1975 r.

Pochodzący z niego singlowy temat "Fooled Around And Fell In Love" trafił na trzecie miejsce amerykańskiej listy przebojów. Partię wokalną wykonywał w nim Mickey Thomas, który po odejściu z zespołu Bishopa zabłysnął w Jefferson Starship. Utrata zdolnego artysty spowodowała regres w obiecującej formacji, a reszty dopełniło bankructwo wytwórni Capricorn w 1979 r.
Wprawdzie Bishop cieszy się do dziś estymą w kręgach San Francisco, ale jego nagraniowy dorobek z ostatnich dziesięciu lat jest skromny i zasadniczo ogranicza się do albumu Big Firn, nagranego w 1988 r. wraz z Dr Johnem dla wytwórni Alligator.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Travelin' Shoes / Fishin'	Elvin Bishop	10.1974	-	61[6]	Capricorn 0202	[written by Elvin Bishop][produced by Johnny Sandlin]
Sure Feels Good / Arkansas Line	Elvin Bishop	06.1975	-	83[5]	Capricorn 0237	[written by Elvin Bishop][produced by Johnny Sandlin]
Fooled Around and Fell in Love / I Love the Live I Lead	Elvin Bishop	03.1976	34[4]	3[17]	Capricorn 0252	[gold-US][written by Elvin Bishop][produced by Allan Blazek, Bill Szymczyk]
Struttin' My Stuff / Grab All the Love	Elvin Bishop	07.1976	-	68[4]]	Capricorn 0256	[written by Phil Aaberg/Elvin Bishop][produced by Allan Blazek, Bill Szymczyk]
Spend Some Time / Sugar Dumplin	Elvin Bishop feat Mickey Thomas	12.1976	-	93[8]	Capricorn 0266	[written by Elvin Bishop][produced by Allan Blazek]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Let It Flow	Elvin Bishop	07.1974	-	100[17]	Capricorn 0134	[produced by Johnny Sandlin]
Juke Joint Jump	Elvin Bishop	05.1975	-	46[17]	Capricorn 0151	[produced by Johnny Sandlin]
Struttin' My Stuff	Elvin Bishop	01.1976	-	18[34]	Capricorn 0165	-
Hometown Boy Makes Good	Elvin Bishop	11.1976	-	70[12]	Capricorn 0176	[produced by Allan Blazek]
Raisin' Hell: Live!	Elvin Bishop	08.1977	-	38[12]	Capricorn 0185	[produced by Allan Blazek]

Beeb Birtles

Beeb Birtles , urodzony jako Gerard Bertelkamp (urodzony 28 listopada 1948r w Amsterdamie , Holandia ) jest muzykiem holendersko-australijskim. Jest znany jako jeden z członków założycieli Little River Band .
Gdy miał 9 lat, jego rodzice wyemigrowali do Adelaide w Australii . Podczas liceum Bertelkamp odkrył swoje zainteresowanie muzyką, zwłaszcza amerykańskim bluesem i angielską mods music. W swoich szkolnych pseudonimach nazywał się „BB Eyes”, po bohaterze z komiksu Dicka Tracy . Po ukończeniu szkoły średniej założył swój pierwszy zespół, Zoot . W tym czasie skrócił swój pseudonim do „Beeb” i zmienił swoje imię na „Birtles”.

Zoot rozpadł się w 1971 roku. Birtles i jego były kolega z zespołu Daryl Cotton założyli następnie grupę Frieze . Pod koniec roku zaangażował się także w przeniesionym z Adelaidy do Melbourne zespołem Mississippi w , z którego później wyłonił się Little River Band .

Po wielkim sukcesie Little River Band na przełomie lat 70. i 80-tych Birtles opuścił zespół w 1983 r. Poślubił Donnę Brooks, która pracowała jako sekretarka w Little River Band ,  para miała dwie córki.

W 1992 r. Birtles i jego rodzina przeprowadzili się do Stanów Zjednoczonych , do Jefferson City w stanie Missouri , a następnie przeprowadzili się do Nashville w stanie Tennessee . W 1998 r. Beeb Birtles założył wraz z Billem Cuomo firmę produkcyjną „Sonic Sorbet”.

Birtles nadal tworzy muzykę razem z Presbergerem, Goble i Shorrockiem, którzy również śpiewali razem z Little River Band .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Lonely lives	Beeb Birtles with Graham Goble	03.1978	66[14]	-	EMI EMI 11 647	[written by Beeb Birtles And Graham Goble][produced by Beeb Birtles And Graham Goble]
Lonely lives	Beeb Birtles with Graham Goble	03.1979	6[20]	-	EMI EMI 11 828	[written by Beeb Birtles And Graham Goble][produced by Beeb Birtles And Graham Goble]
I'm coming home	Beeb Birtles with Graham Goble	06.1979	-	37[6]	-/EMI OZ 1	[written by Beeb Birtles And Graham Goble][produced by Beeb Birtles And Graham Goble]

Bingoboys

Bingo Boys to austriackie trio specjalizujące się w muzyce dance.Skład teamu tworzą:Klaus Biedermann, Paul Pfab i Helmut Wolfgruber.Byli pierwszymi artystami,którzy podpisali kontrakt z dużą wytwórnią amerykańską.
Swoje trzy pierwsze single wydali w 1991r,poczynając od przebojowego How To Dance [#25 Billboard Chart].Krótko potem nagrywaja debiutancki album,wyprodukowany przez Martina Neumayera z udziałem Princessa & Two Deadly Elements.

W 1992r nagrywają singiel Chartbuster,też z udziałem Princessy, i wspomagajacych wokalnie Jennifer Burgoyne, Lilian Day Jackson, i Lisy Shaw.Piosenka stała się sygnałem wywoławczym aydycji telewizyjnej "X-Charts".
 
Rok póżniej do sklepów trafiła płytka 10 More Minutes.W 1994r lansują duży europejski hit Sugar Daddy i wydają drugi album Color Of Music.Jako wokaliści z grupą współpracują Markus C Mauser i Vivian Sessoms [ex-członkini Logic].Instrumenty klawiszowe obsługują Klaus Biederman i Paul Pfab.W 1998r zespół rozwiązuje się. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
How To Dance	Bingoboys Featuring Princessa	02.1991	-	25[14]	Atlantic 87 756	[written by Bingoboys][produced by Martin Neumayer ][sample z "Dande,dance,dance"-Chic;"Dance [Disco heat]"-Sylvester;"Kiss"-art. Of Noise]
Borrowed Love	Bingoboys	06.1991	-	71[6]	Atlantic 87 676	[produced by Joe Carvello]

Kerrie Biddell

Kerrie Agnes Biddell (ur. 8 lutego 1947 r. - zm. 5 września 2014 r.) Była australijską piosenkarką jazzową i sesyjną , a także pianistką i nauczycielką śpiewu.Urodzona w Kings Cross w Nowej Południowej Walii , jedyne dziecko irlandzko-katolickich rodziców Kathleen, uznana pianistka jazzowa i Dana, prawnika i pianisty. Biddell została wysłana do klasztoru św. Wincentego w Potts Point w wieku sześciu lat, wkrótce po tym, jak jej ojciec opuścił matkę. W 1962 r. Biddell doznała zapadnięcia się płuc i reumatoidalnego zapalenia stawów , które wpłynęło na jej grę na fortepianie. Postanowiła zostać piosenkarką, a w 1967 roku śpiewała dla Dusty  Springfield  w chórkach.  Pod wrażeniem Springfield postanowiła że zostanie wokalistką. 


Biddell dołączyła do lokalnego zespołu The Echoes, a w 1968 roku The Affair . Gitarzysta Affair Jim Kelly nazwał Biddell „światowej klasy wokalistką”.  Z jej głosem grupa mogła robić różne style muzyczne, takie jak soul typu Aretha Franklin , funk Sly Stone  i kompozycje Jimmy Webba .  W 1969 r.  grupa wygrała konkurs Hoadley's Battle of the Sounds, a jego nagrodą była podróż do Londynu, gdzie przeprowadziła się w połowie 1970 r., ale rozwiązała się kilka miesięcy później. Przed rozpadem nagrali utwór Sly and the Family Stone „ Sing a Simple Song ”, który stał  się jedną z charakterystycznych piosenek Biddell.

Biddell powróciła do Australii w 1970 roku, gdzie koncertowała z Daly-Wilson Big Band , która wykonywała muzykę swingową , w okresie między występami z Wilsonem, koncertowała także z Dudley Moore , Cillą Black i Buddy Richem .W 1972 roku poślubiła Davida Glyde'a, byłego saksofonistę altowego  Sounds Incorporated , który koncertował z The Beatles . Glyde miał kontakty w Kanadzie, i on i Biddell przeprowadzili się tam. Wkrótce potem rozpoczęła się jej kariera wokalistki sesyjnej. Ona i jej mąż koncertowali w Stanach Zjednoczonych, w tym w klubach w Las Vegas . Zaproponowano jej trzyletni sześciocyfrowy kontrakt   z MGM Grand Hotel and Casino , i mimo że desperacko pragnęła zostać gwiazdą, odkryła, że ​​nie dba o biznesową stronę Vegas. Przeprowadziła się z powrotem do Australii, zapisując się do Sydney Conservatorium of Music .

Biddell została piosenkarką solową, a jej pierwszy album zdobył dwie nagrody ARIA .  Ona i Glyde rozwiedli się w 1977 r. Śpiewała na setkach dżetów, programów telewizyjnych i partytur filmowych, w tym  temat z serii Synowie i córki .W 1983 r. dołączyła do wydziału jazzowego  w konserwatorium, w którym okresowo uczyła w późniejszych latach.   W 2001 r. Z powodu złego stanu zdrowia wycofała się z występów, ale kontynuowała karierę nauczycielską.

W dniu 4 września 2014 r. Biddell zmarła na skutek udaru mózgu. Miała 67 lat.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Sons and daughters	Kerrie Biddell and Mick Layton	02.1982	88[4]	-	RCA Victor 103927	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Kerrie Biddell	Kerrie Biddell	03.1973	11[17]	-	Bootleg BLA 030	-
Only The Beginning	Kerrie Biddell	06.1975	66[5]	-	EMI EMA 314	-

Leon Bibb

Leon Bibb (ur. 7 lutego 1922 r. - zm. 23 października 2015 r.) Był amerykańskim piosenkarzem i aktorem, który dorastał w Kentucky , studiował głos w Nowym Jorku i pracował na Broadwayu . Jego kariera rozpoczęła się, gdy jako student został  solistą w klubie  Louisville Municipal College .  Mieszkał w Vancouver , Kolumbia Brytyjska , Kanada, po 1969 r. 

Bibb urodził się w Louisville w stanie Kentucky i był jednym z wykonawców na pierwszym festiwalu folklorystycznym w Newport w 1959 roku. Miał także własny program telewizyjny NBC. Na przełomie lat 50. i 60-tych Bibb był jednym z wielu amerykańskich artystów, takich jak jego dobry przyjaciel Paul Robeson , którzy zostali umieszczeni na czarnej liście za rzekome powiązania z grupami lewicowymi  .W 1963 r. Bibb udał się do Missisipi, aby dołączyć do Dicka Gregory'ego i innych w walce z segregacją rasową w Stanach Zjednoczonych.. 

Mimo tego niepowodzenia Bibb nadal występował, a około 1963–64 występował w krajowym serialu telewizyjnym Hootenanny , Ed Ed Sullivan Show i występował z Billem Cosby na trasach koncertowych. Zapewnił także ścieżkę dźwiękową do filmu Luisa Bunuela z 1960 roku, Young One. Jego wokal a cappella łączy jego wpływy klasyczne, soulowe i bluesowe.

Zmarł 23 października 2015 r.  Był ojcem amerykańskiego piosenkarza i kompozytora akustycznego bluesa, Erica Bibba , z Nowego Jorku, Erica Bibb ,  oraz dziadkiem szwedzkiej tancerki i wykonawczyni Rennie Mirro .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
The ballad of the virgin soldiers	Leon Bibb	05.1970	70[10]	-	RCA Victor 74-0322	[written by Kusik, Snyder, Davies ][produced by Jim Foglesong]

George Benson

George Benson -ur. 22 marca 1943r, Pittsburgh, Pensylwania (USA). Bensonowi, gitarzyście i śpiewakowi, udała się trudna sztuka: w połowie lat 70., w okresie kiedy najbardziej opłacalne było wykonywanie jazz rocka i pop jazzu, odnosił sukcesy w obydwu tych dziedzinach. Jednakże jego wcześniejsza kariera pokazuje go od całkiem innej strony.

Zanim w 1963 r. przeprowadził się do Nowego Jorku, grywał w formacjach rhythmandbluesowych w Pittsburghu, a w 1964 r. nagrał singel "It Should Haye Been Me". W 1965 r. był już uznanym gitarzystą jazzowym,a na swoim koncie miał współpracę z Brother Jackiem McDuffem, Herbiem Hancockiem i przede wszystkim Wesem Montgomerym, który swój repertuar często opierał zarówno na jazzie, jak i muzyce rozrywkowej oraz lżejszej klasyce.

Kiedy Montgomery zmarł w 1969 r., wielu krytyków uważało, że w osobie Bensona trzeba upatrywać jego stylistycznego następcę. Do takiej opinii przyczyniły się także jego wczesne płyty (kontrakt z Columbią podpisał w 1966 r.) nagrane z takimi znakomitościami, jak Herbie Hancock, Earl Klugh, Miles Davis czy Joe Farrell. Opiekę nad czterema z tych albumów sprawował producent Montgomery’ego, Creed Taylor, który w 1971 r. ściągnął Bensona do swojej własnej wytwórni, CTI. Publiczność z zachwytem przyjmowała mieszaninę stylistyczną proponowaną przez Bensona, na którą składały się przeróbki "California Dreamin’", "Come Together" i typowo popowe utwory, jak "Cry Me A River" czy "Unchained Melody".

Interpretacja przeboju Jeffersona Airplane’a "White Rabbit", która znalazła się na płycie Bensona "Beyond The Blue Horizon", natychmiast wdarła się na listy przebojów. Kariera gitarzysty rozwijała się coraz dynamiczniej, zwłaszcza gdy zaczął nagrywać utwory wokalne. Po tym jak płyta "Bad Benson" dostała się na listę najpopularniejszych albumów, a tytułowa piosenka z innego albumu, "Supership", dotarła dzięki dyskotekowej publiczności na europejskie listy przebojów, Benson uznał, że trudno o lepszą okazję, by negocjować kontrakt z Warner Brothers.

W 1976 r. płyta "Breezin’" otrzymała Nagrodę Grammy (do czego z pewnością przyczyniła się niezapomniana "This Masquerade") i poprzednie wydawnictwa Bensona zaczęły na wyścigi przypominać jego dawne płyty, jak "The Other Side Of Abbey Road", przeróbkę słynnej płyty Beatlesów.

Mając wspaniałe zaplecze finansowe w postaci dochodów czerpanych z piosenek do filmów ("The Greatest Loye Of All" - fabularyzowanej biografii Muhammeda Aliego), milionowego nakładu płyty "Give Me The Night" i reklamowanego w telewizji albumu "The Love Songs", Benson mógł sobie pozwolić na uleganie artystycznym kaprysom, do których z pewnością należało nagranie jazzowego albumu "Collaboration" z Earlem Klughem (1987) czy piosenki "Love All The Hurt Away" z Arethą Franklin.

Bensonowi opłacało się też jego dawne zainteresowanie rozrywką: utwór "On Broadway" z płyty Weekend In LA (1978 r.) wydany ponownie na singlu trafił na amerykańską listę Top 10; niezłe notowania miała także kompozycja z repertuaru Bobby’ego Darina "Beyond The Sea (La Mer)". Innym szczęśliwym dla Bensona wykonawcą był Nat “King” Cole. Benson wybrał z jego repertuaru utwory "Nature Boy" (wydany na płycie "In Flight" i na singlu) oraz cieszący się nieco mniejszym powodzeniem "Tenderly" z 1989 r., będące kolejnym przykładem przemyślanej w każdym szczególe muzyki, okupionego ciężką pracą profesjonalizmu i wyczucia komercyjnego rynku.

W 1990 r. Benson zdecydował się na współpracę z orkiestrą Counta Basiego, z którą odbył m.in. wyprzedaną co do biletu trasę koncertową w Wielkiej Brytanii. Benson należy do garstki artystów, którzy osiągnęli znaczący sukces artystyczny i komercyjny w tak różnych gatunkach, jak soul, jazz i muzyka pop, co stawia go w rzędzie najwybitniejszych wykonawców nieklasycznych ostatnich lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
My woman's good to me/Jackie All	George Benson	09.1969	-	113[2]	A&M;/CTI 1076	[written by Glenn Sutton,Billy Sherrill,George Benson][produced by Creed Taylor]
This masquerade/Lady	George Benson	06.1976	-	10[19]	Warner 8209	[written by Leon Russell][produced by Tommy LiPuma][3[18].R&B; Chart][Grammy-Record Of Year]
Supership/My latin Brother	George "Bad" Benson	09.1975	30[6]	105[2]	C.T.I. 25	[written by William Eaton,William Salter,R. MacDonald,Arthur Jenkins ][produced by Creed Taylor][98[3].R&B; Chart]
Breezin'/Six to four	George Benson	10.1976	-	63[6]	Warner 8268	[written by Bobby Womack][produced by Tommy LiPuma][55[7].R&B; Chart]
Everything must change/The wind and I	George Benson	10.1976	-	106[1]	Warner 8360	[written by Bernard Ighner][produced by Tommy LiPuma][34[8].R&B; Chart]
Nature boy/The wind and I	George Benson	04.1977	26[6]	-	Warner K 16 921 [UK]	[written by Eden Ahbez][produced by Tommy LiPuma]
Gonna love you more/Valdez in the country	George Benson	07.1977	-	71[5]	Warners 8377	[written by Morris Albert][produced by Tommy LiPuma][41[7].R&B; Chart]
The greatest love of all/Ali's theme [Michael Masser]	George Benson	07.1977	27[7]	24[14]	Warners 0251	[written by Michael Masser, Linda Creed][produced by Michael Masser,Tommy LiPuma][2[21].R&B; Chart]
On Broadway[live]/We as love [live]	George Benson	03.1978	-	7[18]	Warners 8542	[Written by Jerry Leiber,Mike Stoller,Barry Mann,Cynthia Weil][produced by Tommy LiPuma][2[17].R&B; Chart]
Lady Blue/California P.M.	George Benson	07.1978	-	-	Warners 8604	[Written by Leon Russell][produced by Tommy LiPuma][39[9].R&B; Chart]
Love Ballad/You' re never too far from me	George Benson	02.1979	29[9]	18[15]	Warners 8759	[Written by Joey Scarborough][produced by Tommy LiPuma][3[17].R&B; Chart]
Unchained Melody/Before You Go	George Benson	07.1979	-	-	Warners 8843	[written by Alex North, H. Zaret][produced by Tommy LiPuma][55[8].R&B; Chart]
Give me the night/Dinorah,Dinorah	George Benson	07.1980	7[10]	4[23]	Warners 49 505	[gold-US][written by Rod Temperton][produced by Quincy Jones][1[3][21].R&B; Chart][2[23].Hot Disco/Dance;Warner 882 12"]
Love X Love/Off Broadway	George Benson	10.1980	10[8]	61[6]	Warners 49 570	[written by Rod Temperton][produced by Quincy Jones][9[16].R&B; Chart]
Turn out the lamplight/Midnight love affair	George Benson	12.1980	-	109[1]	Warners 49 637	[written by Rod Temperton][produced by Quincy Jones][33[12].R&B; Chart][32[8].Hot Disco/Dance;Warner 17 887 12"]
What's on your mind/Turn out on lamplight	George Benson	01.1981	45[5]	-	Warners W 17 748	[Written by Glen Ballard, Kerry Chater][produced by Quincy Jones]
Love all the hurt away	George Benson & Aretha Franklin	08.1981	49[3]	46[10]	Arista 0624	[written by Sam Dees][produced by Arif Mardin][6[15].R&B; Chart]
Turn your love around/Nature boy	George Benson	10.1981	29[11]	5[22]	Warners 49 846	[written by Bill Champlin,Jay Graydon,Steve Lukather][produced by Jay Graydon][1[1][19].R&B; Chart]
Never give up a good thing/California P.M.	George Benson	02.1982	14[10]	52[9]	Warners 5005	[written by Michael Garvin and Tom Shapiro][produced by Jay Graydon][16[12].R&B; Chart]
Inside love [So personal]/In search of a dream	George Benson	05.1983	57[8]	43[10]	Warners 29 649	[Written by Kashif][produced by Arif Mardin,Kashif][3[18].R&B; Chart][7[14].Hot Disco/Dance;Warner 20 110 12"]
Lady love me [One more time]/In search of a dream	George Benson	07.1983	11[10]	30[13]	WEA W 9614	[Written by David Paich, James Newton Howard][produced by Arif Mardin][21[15].R&B; Chart]
Feel like makin' love/Use me	George Benson	07.1983	28[7]	-	WEA W 9551 [UK]	[written by Eugene McDaniels][produced by Rubina Flake]
In your eyes/Being with you	George Benson	09.1983	7[10]	-	WEA W 9487 [UK]	[Written by Dan Hill, Michael Messer][produced by Arif Mardin]
Late At Night/Love Will Come Again	George Benson	03.1984	86[3]	-	Warner Bros. W 9325 [UK]	[Written by Barry Mann, Cynthia Weil][produced by Arif Mardin]
20/20/Shark bite	George Benson	12.1984	29[9]	48[13]	Warner 29 120	[written by Randy Goodrum, Steve Kipner][produced by Russ Titleman][15[15].R&B; Chart]
I Just Wanna Hang Around You/Beyond in the sea [La mer]	George Benson	04.1985	93[1]	102[6]	Warner 29 042	[written by Jon Sembello,Cruz Sembello,Daniel Sembello][produced by Russ Titleman][24[14].R&B; Chart]
Beyond in the sea [La mer]/Breezin'	George Benson	03.1985	60[3]	-	Warners W 9014	[Written by Jack Lawrence, Charles Trenet][produced by Russ Titleman]
New Day/No One Emotion	George Benson	07.1985	-	-	Warners 28 969	[Written by Cecil Womack, Linda Womack][produced by Russ Titleman][87[4].R&B Chart]
No One Emotion/You Are The Love Of My Life	George Benson	11.1985	76[2]	-	Warner Bros. W 8863 [UK]	[Written by Cliff Magness, Tom Keane, Mark Mueller][produced by Russ Titleman]
Kisses in the moonlight/Open your eyes	George Benson	07.1986	60[4]	-	Warner 28 640	[Written by Narada Michael Walden,Jeffrey Cohen,Preston Glass][produced by Narada Michael Walden][13[15].R&B; Chart]
Shiver/Love is here tonight	George Benson	11.1986	19[9]	-	Warner 28 523	[written by Narada Michael Walden,Preston Glass,Suzanne Valentine][produced by Narada Michael Walden][16[14].R&B; Chart]
Teaser/Did you hear the thunder	George Benson	02.1987	45[4]	-	Warners W 8437	[written by Narada Michael Walden,Jeffrey Cohen,Cory Lerios,David Jenkins][produced by Narada Michael Walden]
Let' s do it again/Let's go	George Benson	08.1988	56[3]	-	Warner 27 780	[written by Curtis Mayfield][produced by David Lewis, Wayne Lewis][8[16].R&B; Chart]
Twice the love	George Benson	01.1989	91[2]	-	Warner 27 658	[written by Preston Glass,Alan Glass,C. A. Nolen][produced by Preston Glass][23[14].R&B Chart]
I'll Keep Your Dreams Alive	George Benson and Patti Austin	09.1992	68[2]	-	Ammi 101[UK]	[written by David Dundas,Don Black,Rick Wentworth][produced by David Dundas,Rick Wentworth]
Song for my brother	George Benson	07.1997	-	-	Giant Step 3107	[written by Paul Peterson][produced by Ricky Peterson, Tommy LiPuma][6[11].Hot Disco/Dance;Blue Thumb 3107]
Seven Days	Mary J Blige Feat. George Benson	07.1998	22[10]	-	MCA MCSTD 48083	[written by Malik Pendleton][produced by Malik Pendleton]
Standing together/You can do it,baby	George Benson	08.1998	-	101[16]	GRP 3109	[written by Manuel Seal , Steven Dubin][produced by Jeffrey “Dub” Walker, Paul Brown, Wes Stewart][62[11].R&B; Chart]
My father,my son/I will keep you in my heart	George Benson	02.1999	152[2]	-	Harrods 297114
The ghetto [El Barrio]	George Benson feat Joe Sample	05.2000	-	-	GRP 314 561 788	[written by Donny Hathaway,Leroy Hutson][produced by Masters At Work, Tommy LiPuma][28[8].Hot Disco/Dance;GRP 561788 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tell it like it is	George Benson	08.1969	-	145[3]	A & M 3020	[produced by Creed Taylor]
Bad Benson	George Benson	12.1974	-	78[19]	CTI 6045	[produced by Creed Taylor]
Breezin'	George Benson	04.1976	-	1[2][78]	Warner 2919	[3x-platinium-US][silver-UK][produced by Tommy LiPuma]
Good king bad	George Benson	06.1976	-	51[16]	CTI 6062	[produced by Creed Taylor]
The other side of Abbey Road	George Benson	07.1976	-	125[8]	A & M 3028	[produced by Creed Taylor]
Benson and Farrell	George Benson & Joe Farrell	10.1976	-	100[8]	CTI 6069	[produced by Creed Taylor]
George Benson in concert:Carnegie Hall	George Benson	01.1977	-	122[8]	CTI 6072	[produced by Creed Taylor]
In flight	George Benson	03.1977	19[23]	9[35]	Warner 29 83	[platinum-US][silver-UK][produced by Tommy LiPuma]
Weekend in L.A.	George Benson	02.1978	47[1]	5[38]	Warner 3139	[platinum-US][silver-UK][produced by Tommy LiPuma]
Living inside your love	George Benson	03.1979	24[14]	7[26]	Warner Bros K 66 085	[gold-US][produced by Tommy LiPuma]
Give me the night	George Benson	07.1980	3[40]	3[38]	Warner Bros K 56 823	[platinum-US][platinum-UK][produced by Quincy Jones]
George Benson Collection	George Benson	11.1981	19[35]	14[26]	Warner 3577	[gold-US][platinum-UK][produced by Creed Taylor, Tommy LiPuma, Quincy Jones, Arif Mardin, Jay Graydon, Michael Masser]
In your eyes	George Benson	06.1983	3[53]	27[35]	Warner 23 744	[gold-US][platinum-UK][produced by Arif Mardin]
20/20	George Benson	01.1985	9[19]	45[32]	Warner Bros 25 178	[gold-US][gold-UK][produced by Russ Titelman, Michael Masser, Daniel Sembello, Michael Sembello]
The love songs	George Benson	10.1985	1[2][27]	-	K-Tel NE 1308 [UK]	[2x-platinum-UK]
While the city sleeps	George Benson	09.1986	13[27]	77[24]	Warner Bros WX 55	[gold-US][produced by Narada Michael Walden, Tommy LiPuma, Robbie Buchanan, Kashif, Preston Glass]
Collaboration	George Benson & Earl Klugh	07.1987	47[6]	59[31]	Warner Bros WX 91	[gold-US][produced by Tommy LiPuma]
Twice the love	George Benson	09.1988	16[10]	76[10]	Warner 25 705	[silver-UK][produced by George Benson, Preston Glass, Jay Graydon, Dennis Lambert, David Lewis, Wayne Lewis, Barry Eastmond, Wayne Brathwaite, Tommy LiPuma]
Tenderly	George Benson	07.1989	52[3]	140[6]	Warner 25 907	[produced by Tommy LiPuma]
Midnight moods-The love collection	George Benson	10.1991	25[12]	-	Telstar STAR 2450 [UK]	[gold-UK]
That' s right	George Benson	06.1996	61[3]	150[10]	GRP 9823	[produced by Tommy LiPuma, Ricky Peterson, Joe Mardin, Jean-Paul 'Bluey' Maunick, Robbie Buchanan]
Essentials...The very best of...	George Benson	04.1998	8[10]	-	Jive 9548362292
Standing together	George Benson	06.1998	180[1]	-	GRP	[produced by Paul Brown, Kenny "Dope" Gonzalez, Little Louie Vega]
Absolute Benson	George Benson	06.2000	77[5]	125[3]	GRP 543586	[produced by Tommy LiPuma, "Little" Louie Vega, Kenny "Dope" Gonzalez]
The very best of George Benson-The Greatest Hits of all	George Benson	07.2003	4[38]	-	Rhino 78 284	[platinum-UK][produced by George Benson,Scott Galloway,David McLees]
Irreplaceable	George Benson	06.2004	58[3]	195[1]	GRP 000 599	[produced by Joshua Paul Thompson, Hakim Bell, William Irving, Joe Thomas]
Givin' It Up	George Benson	04.2006	-	58[7]	Concord 2316	[produced by John Burk, Michael Broening, Marcus Miller, Patti Austin, Freddie Ravel, Larry Williams, Chris Dunn]
Songs and Stories	George Benson	08.2009	-	96[3]	Concord 30364	[produced by John Burk, Marcus Miller]
Classic Love Songs	George Benson	02.2010	13[6]	-	Rhino 8122798119 [UK]	[silver-UK]
Guitar Man	George Benson	10.2011	-	109[1]	Concord 33296	[produced by John Burk]
Inspiration: A Tribute to Nat King Cole	George Benson	06.2013	80[1]	89[1]	Concord 7234268 [UK]	[produced by John Burk]
The Ultimate Collection	George Benson	03.2015	37[3]	-	Rhino 0825646265084 [UK]	[silver-UK]