Flying Pickets

Flying Pickets Założony w 1980 brytyjski sekstet śpiewający a capella. W jego skład weszli Rick Lloyd,Gareth Williams,David Brett, Ken Gregson i Red Stripe (ur. 4.03.1946r w Manchester).

Początkowo formacja działała nieformalnie, spotkała się z ciepłym przyjęciem na festiwalu edynburskim w 1982. Nawiązując chyba do swej niezwykłej nazwy("Latające pikiety"), zespół wystąpił na kilku koncertach na rzecz Narodowego Związku Górników,śpiewał też w pubach i klubach. Szczególny sukces odniosła nowatorska nowa wersja przeboju Yazoo "Only You" -dotarł do tak pożądanego przez muzyków 1. miejsca brytyjskich list przebojów w okresie świąt Bożego Narodzenia.

Choć wydawało się, że kariera formacji będzie krótkotrwała,weszła ona do Top 10 po raz drugi z własną wersją "When you're young And In Love" z repertuaru Vana McCoya.Albumy Flying Pickets zawierały "nawiedzone" przeróbki dawnych wokalnych klasyków z różnych epok,od "To know him is to Love Him" Teddy'ego Bearsa przez "Masters of war" Dylana po "Psycho Killer" Talking Heads.
Ostatni raz zespół pojawił się na brytyjskich listach na słabym 71 miejscu własną wersją "Who's That Girl" Eurythmics.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Only you/Disco Down	Flying Pickets	11.1983	1[5][11]	-	Ten Records TEN 14	[gold-UK][written by Vince Clarke][ Producer - Flying Pickets, John Sherry]
When You're Young And In Love/Monica Engineer	Flying Pickets	04.1984	7[8]	-	Ten Records TEN 20	[written by Van McCoy][ Producer - Flying Pickets, John Sherry]
So Close/Wide Boy	Flying Pickets	06.1984	88[2]	-	Ten Records TEN 24	[written by Rick Lloyd ][ Producer - Flying Pickets]
Who's That Girl/Remember This	Flying Pickets	12.1984	71[3]	-	Ten Records GIRL 1	[written by D. Stewart, A. Lennox][ Producer - Flying Pickets, John Sherry]
Only The Lonely/Love And The Lion	Flying Pickets	03.1985	79[3]	-	Ten Records LONE 1	[written by Orbison, Melson][ Producer - Flying Pickets, John Sherry]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Live at The Albany Empire	Flying Pickets	12.1983	48[11]	-	VAM AVMLP 0001	[silver-UK][ Producer - Flying Pickets, John Sherry]
Lost boys	Flying Pickets	06.1984	11[11]	-	Ten Records DX 4	[silver-UK][ Producer - Flying Pickets, John Sherry]

Fly My Pretties

Fly My Pretties to współpraca muzyków pochodzących z Wellington w Nowej Zelandii, którzy są znani z tego, że  nagrywali albumy na żywo w różnych miejscach w Nowej Zelandii . Różne muzyczne tło członków tworzą eklektyczną mieszankę utworów na ich wydawnictwach. Fly My Pretties był pomysłem Barnaby Weira , frontmana Black Seeds i Mikee Tuckera z Loop Recordings Aot (ear) oa. Cel: spotkanie, wymiana pomysłów, a następnie wykonanie i zarejestrowanie wyników przed publicznością na żywo.
Założona w Wellington w 2004 roku obsada Fly My Pretties obejmuje muzyków z Black Seeds , Fat Freddy's Drop , The Phoenix Foundation , Cairo Knife Fight i Paseload, aby osiągnąć unikalne połączenie stylów muzycznych. Grupa nie jest zespołem jako takim, raczej zbiorem współczesnych muzyków, którzy spotykają się, aby współpracować przy utworach napisanych przez różnych członków zespołu. Pierwszy album zawiera utwory napisane przez Weira , Age Pryora i Samuela Flynna Scotta . 

Fly My Pretties występował po raz pierwszy  w Wellington's Bats Theatre przez pięć nocy. Ich pierwszy album "Fly My Pretties Live at Bats" uzyskał status platyny i został wydany w Wielkiej Brytanii i na całym świecie. Album otrzymał sześć nominacji (Best Pop Release, Best Album, Best Producer, Best Cover Art, Best Female Vocalist, Best DVD) i zdobył nagrodę Best Pop w 2005 roku w bNet New Zealand Music Awards .

W 2006 roku Fly My Pretties wykonał, nagrał, a następnie wydał drugi album "The Return of ... Fly My Pretties", który skupiał się na stanie współczesnej Aotearoa w Nowej Zelandii. 

Fly My Pretties koncertował i nagrał nowy album w 2009 roku zatytułowany "Fly My Pretties - A Story". Pokaz był konceptualnym przedłużeniem poprzednich dwóch wydawnictw Fly My Pretties, wyrażonych poprzez narrację, która łączy muzykę, ilustrację, animację, miłość i przesłanie przemiany w jedno doświadczenie audiowizualne. Historia Fly My Pretties podejmuje próbę rozrywki i refleksji na temat niewinności oraz rozwiązywania złożonych problemów, które mogą umożliwić zrównoważoną przyszłość.Album osiągnął # 1 na 40 najlepszych listach albumów RIANZ .

Kolektyw wydał "Fly My Pretties IV" w 2011 roku. 16 nowych piosenek zostało wykonanych,  i nagranych na żywo podczas dziewięciu koncertów podczas trasy "Fly My Pretties IV", która zawierała pierwszy międzynarodowy występ zespołu - jeden z nich miał miejsce w Melbourne. W nowym pokazie Fly My Pretties 16 muzyków połączyło się z ekscytującą nową koncepcją, inspirowanym stylem i odświeżonym brzmieniem. Dzięki współpracy z artystą ulicznym Flox, 16 oryginalnych i dedykowanych dzieł sztuki zostało stworzonych i ożywionych poprzez projekcję, animację i wizualne efekty w całym show. 

W 2013 roku Fly My Pretties wyruszył w "Homeland Tour" - podróż  do opowieści o Nowej Zelandii,  podróż do 18 miast na 23 spektakle. Trasa koncertowa Fly My Pretties nawiązuje do ich muzycznych korzeni z brzmieniem wkomponowanym w folk, roots, soul & rock. Podczas tej trasy kolektywnie współpracował z Archives New Zealand i Alexander Turnbull Library , National Library of New Zealand - obaj partnerzy dostarczający cennych materiałów historycznych z tras koncertowych, które zostały wplecione w utwór każdego utworu, by stworzyć wyjątkową opowieść o Nowej Zelandii. Efektem końcowym trasy był piąty album grupy "The Homeland Recordings" - 13 utworów obejmujących country, folk, rock, RnB and Soul - wszystkie zarejestrowane na żywo.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
The Return of Fly My Pretties	Fly My Pretties	12.2005	-	14[9][gold]	-/Border LP 023	-
A Story	Fly My Pretties	08.2009	-	1[1][9]	LOOP Recordings Aot(ear)oa LP051	-
Fly My Pretties IV	Fly My Pretties	03.2012	-	3[6]	LOOP Recordings Aot(ear)oa LP061	-
The Homeland Recordings	Fly My Pretties	12.2013	-	9[3]	LOOP Recordings Aot(ear)oa LP065	-
String Theory	Fly My Pretties	11.2016	-	4[3]	LOOP Recordings Aot(ear)oa LP077	-

Orgasmic

Cédric Caillol znany pod pseudonimem Orgasmic (ur. w 1978 r.) To francuski DJ i producent muzyczny muzyki rap i electro wywodzący się z Wersalu .
W 2000 i 2001 roku Orgasmic zaczął jako DJ / producent dla Klub des Loosers , muzycznego projektu rapera, aktora, pisarza i piosenkarza Fuzati, gdzie znany był jako DJ Orgasmic le Toxicologue . Po opuszczeniu Orgasmic, Fuzati kontynuował projekt z DJ Detect od 2001 roku.
W 2002 roku wydał swój pierwszy mixtape zatytułowany Orgasmic le Toxicologue est secretement amoureux de vous, w którym miksował utwory różnych artystów, w tym Marilyn Manson, Britney Spears, D12 i Busdriver. W 2006 roku powstał jego pierwszy mixtape z Institubes, zatytułowany The Rise and Rise of Orgasmic , zawierający ekskluzywne utwory z Cuizinier, Charly Greane, Para One, Feadz, Omnikrom, Institubes Paris Terror Club itp.


Po odejściu z Klub des Loosers dołączył jako DJ i producent do TTC , francuskiego zespołu rapowego założonego przez Teki Latex (prawdziwe nazwisko Julien Pradeyrol) i Bladazz (prawdziwe nazwisko Tido Berman) wraz z Cuizinier, kuzynem Tekitek, który dołączył do zespołu. Po pojawieniu się na kilku mixtapes, TTC wydało swój debiutancki album Ceci n'est pas un disque w Big Dada Recordings. Bâtards Sensibles był wielkim punktem zwrotnym dla TTC dzięki czemu podpisano kontrakt z francuską wytwórnią V2 z Orgasmic jako producentem.

Długa współpraca Orgasmic z Cuizinier z TTC zaowocowała serią wydawnictw Pour Les Filles w trzech woluminach. Orgasmic był również członkiem innych grup, na przykład   SuperFamilleConne.

Orgasmic współtworzył wytwórnię Sound Pellegrino   i kontynuował projekt poboczny z członkiem TTC Tekitek w duecie Sound Pellegrino Thermal . Zyskali sławę dzięki "Bassface (Remixes)" w 2011 roku i współpracowali z Modeselektor w wydaniu singla "Negativity" w 2013 roku.

Orgasmic i Fuzati ze znanej marki Klub des Loosers po raz kolejny współpracowali w latach 2013-2014, wspólnie wydając album " Grand siècle ", którybył sygnowany jako "Orgasmic and Fuzati".   Album został wydany 21 kwietnia 2014 r. w wytwórni Les disques du manoir z "Planetarium" jako debiutanckim singlem z albumu.

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Grand Siecle

Orgasmic and Fuzati

04.2014

60[3]

-

-

-

-

-

-

-

Les Disques du Manoir LDDM02CD

-

The Organ

The Organ to kanadyjski zespół rockowy z Vancouver w Kolumbii Brytyjskiej .
Grupa powstała w 2001 roku w Vancouver w Kolumbii Brytyjskiej . Katie Sketch (ur. Katie Ritchie), Sarah Efron i Barb Choit tworzą   instrumentalną EP-kę Full Sketch . Barb opuszcza zespół, a Jenny Smyth (urodzona jako Genua Smith) zastępuje ją, tworzą The Organ , a następnie przybywają Debora Cohen i Shelby Stocks. Sarah opuszcza formację po wydaniu pierwszego maksi singla, Ashley Webber zastępuje ją i opuszcza grupę po wydaniu pierwszego albumu, siostra Katie, Shmoo Ritchie, zastępuje ją.
Ten wyłącznie kobiecy kwintet po raz pierwszy ujawnił się w soundtracku z serialu The L Word z utworem Brother . Singiel, Sinking Heart i występy na żywo z takimi zespołami jak Interpol , Hot Hot Heat czy The Walkmen szybko wprowadzają zespół w światło reflektorów.


W tym czasie Grab that Gun , ich pierwszy album, pojawił się w Stanach w Mint Records / 604 Records: krystaliczne   gitary, wokal przypominający barwę Morrisseya,powoduje że Grab that Gun flirtuje z The Smiths , The Cure , Joy Division lub Kristin Hersh , jednak żaden z tych zespołów nie był słuchany przez grupę w młodości. Nazwa albumu Grab that Gun pochodzi od tekstu piosenki Stevena Smitha. Piosenka Steven Smith w tym sensie byłaby hołdem dla grupy The Smiths, a dokładniej dla jego wokalisty Stevena Patricka (alias Morrissey ) .

 W dniu 7 grudnia 2006 r. grupa ogłasza, że ​​rozpada się . Pod koniec 2008 roku narodził się tytuł pt. Thieves , który zawiera rzadkie lub niepublikowane tytuły.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Fra	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Brother	The Organ	04.2006	112[1]	-	Too Pure PURE 193S	[written by The Organ][produced by Gary Bales]
Memorize The City	The Organ	07.2006	148[1]	-	Too Pure PURE 200	[written by The Organ][produced by Gary Iles]
Thieves	The Organ	10.2008	-	80[4]	Talitres Tal-044 [Fra]	[written by Cohen, Smyth, Sketch, Ogg, Stocks, Ritchie][produced by Katie Sketch]

Orlando

Bruno Gigliotti urodził się 29 lipca 1936 r. w Kairze (Egipt), z włoskim pochodzeniem, bardziej znanym jako Orlando, jest młodszym bratem i producentem Dalidy. Jako nastolatek w Egipcie wspomina, że ​​sam miał krótką karierę muzyczną pod pseudonimem   Bruno Mory , w rzeczywistości to on wydał znany hit "Mustapha" z lat 60-tych, który został później nagrany przez Boba Azzama.

W połowie lat sześćdziesiątych wyjechał do Paryża z ideą kontynuowania kariery muzycznej, podobnie jak jego legendarna siostra. Po krótkiej karierze wokalisty we wczesnych latach sześćdziesiątych, Orlando przejął karierę swojej siostry w 1970 roku (do 1987 roku, kiedy popełniła samobójstwo). Od 1996 roku jest producentem piosenkarki Hélène Ségara.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
La terre/La pachanga/Elle a des yeux d’ange/C’est si doux "Quien sera"	Orlando	05.1961	77[1]	-	-	-	-	-	-	-	Bel Air 211 036	[written by A. SAlvet - L. Morisse - P. Kavemon - M. Anthony]
Quand le soleil était là "Cuando calienta el sol"/Adieu mon amour /Si tu m’aimes autant que ça "Cuando, cuando, cuando"/De tout mon cœur "The young ones"	Orlando	09.1962	14[29]	-	-	-	-	-	-	-	Bel Air 211 078	[written by Fernand Bonifay - C. Rigual - M. Rigual]
Derniers baisers "Sealed with a kiss"/Quand tu reviendras/Quand je viendrai de l’horizon /Tout ça pour le locomotion "Blame it on the bossa nova"	Orlando	03.1963	44[12]	-	-	-	-	-	-	-	Bel Air 211.098	[written by Pierre Saka / Gary Geld]

Richard Orlinski

Światowej sławy współczesny francuski artysta rzeźbiarz, Richard Orlinski, którego prace podziwiali i kupowali między innymi Paul McCartney, Akon, Swizz Beatz, Andy Garcia, Eva Longoria i Sharon Stone, ma również inne pasje. Choćby sztuki wizualne i muzykę. Muzykę nowoczesną, klubową, będącą połączeniem popu i electro. Francuz niemal wszystkie swoje miłości i fascynacje oddał w teledysku do singla „Heartbeat”. 

Jego prace osiągają na aukcjach kwoty bliskie milionowi dolarów i zachwycają znawców oraz miłośników sztuki, ale urodzonemu w Paryżu Richardowi Orlinskiemu sama rzeźba nie wystarcza. Artysta to niespokojny, wiecznie poszukujący nowego ujścia dla rodzących się w wyobraźni koncepcji. Chce prowokować, ale nie za wszelką cenę. Przykuwać uwagę, wywoływać silne emocje bynajmniej nie tylko u elit, lecz również u ludzi, ze sztuką mających niewiele wspólnego na co dzień. Francuz ma fantastyczny instynkt, wyczucie, dlatego też jego prace stoją w domach i galeriach na całym świecie.

Richard Orlinski na swoich rzeźbach zarabia świetnie, lecz nie trwoni majątku na zbytki. Inwestuje pieniądze w siebie, w inne rodzaje sztuki. I tak dochodzimy do muzycznych fascynacji Francuza, znajomego Davida Guetty. Singel „Heartbeat” to poniekąd nawiązanie Richarda do twórczości sławniejszego kolegi. Mieszanka popu i nowoczesnej elektroniki, osadzona na miarowym, mocnym, klubowym beacie, której wyjątkowego kolorytu dodaje fantastyczny, potężny, ale nie pozbawiony zmysłowości wokal Holenderki Evy Simmons, która ma na koncie współpracę z Afrojack, czy Willem.i.am (The Black Eyed Peas).Zrozumieliśmy się momentalnie. Gdy spotkaliśmy się po raz pierwszy, rozmawialiśmy do białego rana. Od razu zostałem jej fanem i wiedziałem, że musi zaśpiewać w mojej piosence – wspomina Richard genezę współpracy z Evą.

Współproducentem piosenki jest TEFA (m.in. LEJ, Diam’s, Lino, James Kéry) i będzie to jeden z 12 utworów na albumie Orlinskiego, na który nie zabraknie ciekawych featuringów. Płyta powstaje w Los Angeles.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Heartbeat	Richard Orlinski & Eva Simons	08.2016	1[3][14]	-	-	-	-	-	-	-	Happy 1138343688	[written by Tefa,Greg K,Sidney Samson,Eva Simons,Serada,Richard Orlinski]
Heartbeat (Extended Mix)	Richard Orlinski & Eva Simons	09.2016	25[2]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Tefa,Greg K,Sidney Samson,Eva Simons,Serada,Richard Orlinski]

Michel Orso

Orso Paolo Bertolucci (ur. 12 grudnia 1936 r.) - francuski piosenkarz i autor tekstów. Znany zawodowo jako Michel Orso , jest najbardziej znany z   przeboju z 1966 roku "Angélique".

Michel Orso urodził się w Prunelli-di-Casacconi , górskiej wiosce w północno-wschodniej części śródziemnomorskiej Korsyce , regionalnego departamentu Francji o silnych powiązaniach historycznych i kulturowych z Włochami. Jego ojciec zmarł przed jego narodzinami i został oddzielony od swojej ubogiej matki, wychowany w sierocińcu podczas i tuż po drugiej wojnie światowej. Występował jako solista w chórze sierocińca i został zwerbowany do śpiewania Nieszporów w korsykańskich kościołach.

Opuszczając sierociniec jako nastolatek, połączył się z matką, wspierając ją pracując w ciągu dnia jako piekarz, rzeźnik i murarz, a wieczorem śpiewając na przyjęciach i przyjaciołach. Ostatecznie został zaproszony do występów na lokalnych weselach, chrzcinach i komunii, a także wziął udział w regionalnych konkursach amatorskich śpiewu. W wieku dwudziestu kilku lat Orso zdecydował się opuścić Korsykę wyjeżdżając do stolicy Francji, Paryża, aby rozpocząć profesjonalną karierę muzyczną. Tam śpiewał z kilkoma orkiestrami i ostatecznie został zatrudniony do turnee po południowej Francji z Adamo, Eddym Mitchellem i Enrico Macias .

W 1966 roku napisał i nagrał singiel Angélique . Francuskie stacje radiowe grały tę piosenkę i odniosła wielki sukces, sprzedając się w 300 000 egzemplarzy w ciągu zaledwie kilku tygodni. Orso przyznaje, że ta piosenka była kluczowym punktem zwrotnym w jego życiu i karierze. Napisał także drobne francuskie hity: Ma vérité c'est toi , Le veston à carreaux  , L'enfant de la rue  i L'ami tu nous reviens .

Na początku lat 70-tych XX wieku Orso rozpoczął okres względnej pustki handlowej, która trwała 35 lat. W 2006 r. Odbył tournée po Francji z serialem poświęconym jego długoletniemu idolowi, piosenkarzowi i autorowi piosenek Gilbertowi Bécaudowi . Od tego czasu jest jedynym wykonawcą, który wziął udział we wszystkich bardzo popularnych, corocznie organizowanych przeglądach nostalgicznych z lat 60. i 70. Od 2015 roku Michel Orso nadal występuje regularnie, czasami wraz z przyjacielem i muzykiem Françoisem Grimaldi w korsykańskim kabarecie Le Lamarck w paryskiej dzielnicy Montmartre .

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Angélique

Michel Orso

08.1966

10[11]

-

-

-

-

-

-

-

Riviera 121 051

[written by M. Bertolucci - M. Orso]

Original Mirrors

Original Mirrors był brytyjską formacją nowej fali, która powstała w Liverpoolu w 1979 roku. Wraz z członkami kilku wcześniejszych zespołów punk / new wave podpisali kontrakt z Mercury Records i wydali dwa albumy, zanim rozpadli się w 1981 roku, a członkowie grali w The Lightning Seeds  i Status Quo .

Zespół został założony w 1979 roku przez autorów tekstów Iana Broudie (wcześniej Big in Japan i Secrets) i Steve'a Allena (wcześniej w   Deaf  School). Zrekrutowali byłego keyboardzistę / gitarzystę XTC / Stadium Dogs, Jonathana Perkinsa, Phila Spaldinga , wcześniej basista grający z Bernie Tormé i perkusistę Pete'a Kirchera .

Podpisali kontrakt z Mercury Records, a ich pierwszym wydawnictwem było wydanie singla "Could This Be Heaven" w listopadzie 1979 roku.  Drugi singiel, "Boys Cry", poprzedził debiutancki album zatytułowany po prostu Original Mirrors w lutym 1980 roku.  Jimmy Hughes zastąpił Spaldinga przed drugim albumem zespołu, Heart, Twango i Raw Beat (1981). Ostatni singiel "20 000 Dreamers" został wydany zanim zespół się rozpadł. 

Następnie Broudie założył Care, a później The Lightning Seeds, który również stał się odnoszącym sukcesy producentem. Kircher dołączył do Status Quo w 1982 roku, pozostając w zespole do 1985 roku.  Allen został dyrektorem A & R w Eternal ,oddziale WEA .

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Heart-twango & Raw-beat

Original Mirrors

07.1981

17[12]

-

-

-

-

-

-

-

Mercury 6359 046

-

Dolores O’Riordan

Dolores Mary Eileen O’Riordan (irl. Dolores Ní Ríordáin; ur. 6 września 1971 w Ballybricken, zm. 15 stycznia 2018 w Londynie) - irlandzka piosenkarka i wokalistka zespołu The Cranberries.
Urodziła się w Ballybricken w hrabstwie Limerick w Irlandii. Pochodziła z tradycyjnej irlandzkiej rodziny. Była katoliczką. Matka nadała jej imię na cześć Matki Boskiej Bolesnej (María de los Dolores). Wychowywała się jako najmłodsze z dziewięciorga dzieci (dwójka zmarła przy porodzie). Pisaniem tekstów muzycznych zajęła się już w wieku 12 lat.


W 1990 roku wygrała przesłuchania na miejsce wokalistki zespołu The Cranberries, w którym zastąpiła Nialla Quinna.

W 1995 roku wystąpiła z Luciano Pavarottim podczas charytatywnego koncertu w Modenie, gdzie wykonali wspólnie „Ave Maria”.

W 2004 roku zaśpiewała w utworze „Pure Love”, nagranym na potrzeby albumu Zu & Co., włoskiego muzyka Zucchero. Tego samego roku wraz z kompozytorem Angelo Badalamentim zrealizowała ścieżką dźwiękową do Evilenko, użyczając głosu do kilku utworów, w tym do głównego „Angels Go the Heaven”. W 2005 roku wzięła gościnny udział w nagraniu albumu Tripomatic Fairytales 3003 zespołu Jam & Spoon; zaśpiewała w utworze „Mirror Lover”. Rok później zagrała epizod w filmie Klik: I robisz, co chcesz. Zaśpiewała tam na weselu, wykonując alternatywną wersję utworu The Cranberries „Linger”.

4 maja 2007 roku ukazał się jej pierwszy solowy album, zatytułowany Are You Listening?. Pierwszym singlem, który promował album, był utwór „Ordinary Day”, do którego teledysk został nakręcony w Pradze.

21 sierpnia 2009 ukazał się drugi solowy album No Baggage.

W 2014 dołączyła do projektu D.A.R.K ,którego owocem był album Science Agrees wydany 19 sierpnia 2016.

18 lipca 1994 wyszła za mąż za Dona Burtona, byłego kierownika tras koncertowych brytyjskiego zespołu Duran Duran, z którym miała troje dzieci. Od 2014 roku małżeństwo pozostawało w separacji. W maju 2017 roku artystka wyznała, że choruje na zaburzenie afektywne dwubiegunowe. Ponadto miała problemy z kręgosłupem, co było przyczyną przerwania europejskiej trasy koncertowej.

Zmarła 15 stycznia 2018 w Londynie. Została pochowana na cmentarzu Caherelly w Ballybricken. Podczas pogrzebu radiostacje w całej Irlandii grały utwór The Cranberries „When You're Gone”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Fra	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Ordinary Day	Dolores O’Riordan	05.2007	106[2]	55[8]	Sequel SEQSI010	[written by Dolores O'Riordan ][produced by Dolores O'Riordan, Richard Chycki , Youth ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Are You Listening?	Dolores O’Riordan	05.2007	28[3]	77	Sequel SEQCD 007	[produced by Dan Brodbeck, Dolores O'Riordan, Matt Vaughan, Richard Chycki, Youth]

Orishas

Los Orishas to kubańska grupa rapowa, która powstała w 1990 roku. Jej początkowa nazwa brzmiała Amenaza, a liderem był Joel Pando.
Amenaza to pierwsza grupa rapowa, która poruszyła kwestię tożsamości rasowej w społeczeństwie kubańskim.
W 1998 r. członkowie grupy udali się do Paryża, aby zacząć nagrywać pod europejską marką. Ta zmiana była kluczowa w ich karierze muzycznej. Na Kubie z powodu braku środków, profesjonalne nagrania w studiu nie wchodziły w grę. Dopiero Francja pozwoliła im na prawdziwy rozwój i zdobycie międzynarodowego rozgłosu, jakim wcześniej nie mógł poszczycić się żaden kubański zespół.
W maju 1999 r. w Hiszpanii został wydany ich pierwszy album A Lo Cubano. Już miesiąc później grupa rozpoczęła dwuletnią trasę koncertową po Europie i Stanach Zjednoczonych, która przyniosła im rozgłos na obu kontynentach. W grudniu 2000 r. Orishas zagrali również dwa koncerty w swoim rodzimym kraju. Wzięły w nim udział dziesiątki tysięcy młodych Kubańczyków.

Obecnie grupa ma na swoim koncie cztery albumy: A Lo Cubano (2000), Emigrante (2002), El Kilo (2005) i Cosita Buena (2008). W skład zespołu wchodzi trzech członków: Roldán, Ruzzo i Youtel. Wszyscy mieszkają w Europie, a główną siedzibą zespołu pozostała Francja.


Muzyka Orishas to połączenie rapu z tradycyjnymi kubańskimi rytmami salsy i rumby. Takie zestawienie spowodowało, że ich brzmienia trafiają nie tylko do młodszych, ale także do starszych Kubańczyków. Z drugiej strony jest to powód, dla którego inne grupy raperskie oskarżają Orishas o to, że komercjalizują charakterystyczną kubańską nostalgię. Roldán tłumaczy jednak, że zawsze miał słabość do kubańskich rytmów. Wprowadzanie ich do muzyki Orishas ma natomiast na celu zdystansowanie się od stereotypów związanych z amerykańskim hiphopem, np. od przedmiotowego traktowania kobiet.

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
A lo cubano	Orishas	03.2000	-	96[1]	100[1]	-	-	-	-	-	Cayo Hueso 8886012	-
¿Que pasa?	Orishas	05.2002	-	75[5]	-	-	-	-	-	-	-	-
Hay un son	Orishas	10.2007	-	86[1]	-	-	-	-	-	-	EMI 3952212	-
Bruja	Orishas	06.2008	-	63[3]	-	-	-	-	-	-	-	-

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
A lo cubano	Orishas	08.2000	40[8]	22[22]	67[4]	-	-	-	-	27[1]	EMI 7243 5 22052 2 6	-
Emigrante	Orishas	04.2002	55[7]	7[13]	80[2]	-	-	-	-	-	EMI 5388022	-
El kilo	Orishas	02.2005	63[11]	6[29][gold]	61[2]	-	-	-	-	-	Capitol 5632542	-
Antidiotico - Best Of	Orishas	04.2007	-	12[12]	-	-	-	-	-	-	Capitol 3932102	-
Cosita buena	Orishas	10.2008	163[3]	6[13]	-	-	-	-	-	-	Capitol 2265382	-

Stacie Orrico

Stacie Orrico urodziła się w marcu 1986 roku w Seattle, następnie mieszkała w Denver w stanie Kolorado, a obecnie w Franklin, w Tennessee. Muzyka towarzyszyła jej od najmłodszych lat, grała na pianinie, śpiewała w kościele i szkole, a jej kariera rozpoczęła się już w wieku 12 lat, kiedy to została zauważona podczas konkursu talentów.

Już jako 14-latka nagrała debiutancki album "Genuine" dla Forefront Records, który zyskał ogromną popularność i sprzedał się w ponad 500 tysiącach egzemplarzy. Niebawem młoda wokalistka supportowała Destiny's Child w czasie ich trasy koncertowej.

W 2001 roku Stacie była nominowana do nagrody Dove Awards w czterech kategoriach, w tym jako najlepszy nowy artysta roku i za najlepszą piosenkę - "Don't Look at Me". Była także nominowana do Billboard Music Award (w kategorii muzyki religijnej) za najlepszy videoclip w latach 2000 i 2001. Natomiast dwa razy otrzymała nagrodę ASCAP Christian Music Award za piosenki "With a Little Faith" i "Don't Look at Me".

W roku 2002 Stacie podpisała kontrakt w wytwórnią Virgin Records i mając 16 lat wydała drugi album, zatytułowany "Stacie Orrico" (2003). Na płycie słychać było wyraźnie szerokie inspiracje twórczością gwiazd od Elli Fitzgerald, Whitney Houston po Lauryn Hill. Stacie była współautorką ośmiu z dwunastu utworów, które znalazły się na krążku, łącznie z przebojowym singlem "Stuck".
Po sukcesie jaki osiągnął album, wokalistka na prawie trzy lata wycofała się z show-biznesu.

Powróciła w sierpniu 2006 roku z nową płytą, zatytułowaną "Beautiful Awakening". Album zawiera wyciszające, romantyczne nagrania oparte na surowych dźwiękach gitary, pianina i paru smyczków, zestawione z mocnym głosem Stacie. Artystka współstworzyła większą część płyty i pracowała z różnymi znakomitymi producentami, takimi jak Dallas Austin, Dwayne Bastiany czy Kaygee.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Stuck/Bounce Back	Stacie Orrico	05.2003	9[13]	52[11]	Virgin/ForeFront 38 869	[written by Stacie Orrico, Kevin Kadish][produced by Dallas Austin, Matt Serletic]
[There's gotta be]More to life	Stacie Orrico	11.2003	12[10]	30[20]	Virgin/ForeFront 52 925	[written by Sabelle Breer, Kevin Kadish, Lucy Woodward, Harvey Mason Jr.,Damon Thomas][produced by The Underdogs]
I promise	Stacie Orrico	01.2004	22[8]	-	Virgin Records 7243 5 53936 2 3	[written by Diane Warren][produced by The Underdogs]
I could be the one	Stacie Orrico	06.2004	34[2]	-	Virgin 289 [US]	[written by Stacie Orrico,Antonio Phelon,Tasia Tjornhorn,Tedd T][produced by Tedd T]
I'm not missing you	Stacie Orrico	08.2006	22[7]	-	Virgin VUSDX 329	[written by Stacie Orrico, Keir "KayGee" Gist, Terence "Tramp Baby" Abney, Esteban Crandle, Tawanna Dabney,Balewa Muhammad][produced by KayGee & Terence "Tramp Baby" Abney AKA Lady & A Tramp]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Genuine	Stacie Orrico	09.2000	-	103[5]	Forefront 25 253	[gold-US][produced by Stacie Orrico (executive producer), Mark Heimermann]
Stacie Orrico	Stacie Orrico	03.2003	37[22]	59[49]	Virgin 32589	[gold-US][gold-UK][produced by Dallas Austin, Tedd T, Eddie DeGarmo, Dave Deviller, Greg Ham, Sean Hosien, Harvey Mason Jr., Mooki, Stacie Orrico, Matt Rolling, Matt Serletic]
Beautiful awakening	Stacie Orrico	09.2006	64[2]	-	Virgin CDVUS 283	[produced by Stacie Orrico (executive producer), Marcellus "Handz Down" Dawson, Dallas Austin, Dwayne Bastiany, KayGee, The Underdogs, Terence "Tramp Baby" Abney,Novel, She'kspere, Lashaunda "Babygirl" Carr, Trendsettas, Track & Field, Dent]

Orson

Orson był amerykańskim zespołem rockowym z Hollywood , Los Angeles , Kalifornia , założonym w 2000 roku.
Orson rozpoczął swoje życie pod nazwą Halogen w 2000 roku i składał się z wokalisty Jasona Pebwortha, gitarzystów George Astasio i Chada Rachilda, basisty Johnny'ego Lonely'ego (znanego również jako John Bentjen) i perkusisty Johnny Fedevicha. W ciągu pierwszego roku istnienia zespołu Fedevich został zastąpiony przez Chrisa Cano; tworząc skład zespołu, który będzie istnieć przez resztę jego historii.

Ich autorski sfinansowany przez zespół debiutancki album, Bright Idea , wydany przez Mercury Records w 2006 roku, został wyprodukowany w Los Angeles przez Noaha Shaina i osiągnął sukces na listach przebojów w Wielkiej Brytanii dzięki pierwszemu singlowi " No Tomorrow ". Album i singiel zadebiutowały na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii. Płyta Bright Idea uzyskała status platynowej na brytyjskich listach przebojów i sprzedała się  w prawie miliona kopii na całym świecie. Rachild opuścił zespół rok po nagraniu Bright Idea i został zastąpiony przez Kevina Roentgena .

Zespół po raz pierwszy wystąpił w brytyjskim radiu podczas sesji na żywo w programie Dermot O'Leary Show w BBC Radio 2 . Później, kiedy pojawili się w 2006 roku na  V Festivalu w Staffordshire i Chelmsford w Wielkiej Brytanii, wokalista Jason Pebworth wykrzyknął: "Dobrze być w domu!" To dlatego, że zespół przeniósł się do Londynu z Los Angeles w 2006 roku.

W 2007 r. Orson wygrał Brit Award w kategorii Best International Breakthrough Act za swój drugi album Culture Vultures , zanim zdecydował się wkrótce rozwiązać .

W trakcie życia zespołu Orson koncertował jako support dla Duran  Duran  , Robbiego Williamsa i Basement Jaxx, a także wielokrotnie prowadził brytyjskie trasy koncertowe w latach 2006-2007. Festiwale, w których grają to: Fuji Rock , T in the Park , Oxegen , V Festival , Pukkelpop i Lowlands .

Zatrudnieni w Universal Publishing , Pebworth i George Astasio pozostają uznanymi twórcami piosenek i producentami pod pseudonimem The Invisible Men razem z Jonem Shave, wcześniej Xenomania . Mają już hity z takimi artystami jak The Noisettes i Gabriella Cilmi, a także z Iggy Azalea i Jessie J.

Johnny Lonely kontynuuje występy jako menadżer z nowymi artystami pod nazwą Lo Pro w Los Angeles, a także wystąpił z Roentgenem na EP-ce Hott Mess .

Chris Cano nieprzerwanie pracuje jako perkusista i koncertuje z mega-bandem Ozomatli .
Chris Cano, Johnny Lonely i Kevin Roentgen założyli zespół Goldsboro w 2010 roku i niezależnie wydali swój debiutancki album wyprodukowany przez Noah Shain wiosną 2012 roku. Zostali wybrani przez Guns N 'Roses, aby otworzyć ich Up Close and Personal Tour March 2012 " LA Takeover  .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No Tomorrow	Orson	03.2006	1[1][18]	-	Mercury 9876828	[written by George Astasio, John Bentjen, Jason Pebworth, Chad Rachild, Chris Cano, Kevin Roentgen][produced by Noah Shain, Orson, Chad Radchild]
Bright Idea	Orson	05.2006	11[18]	-	Mercury 9856127	[written by George Astasio, John Bentjen, Jason Pebworth, Chad Rachild, Chris Cano][produced by Orson, Chad Radchild]
Happiness	Orson	08.2006	27[7]	-	Mercury 1703849	[written by George Astasio, John Bentjen, Jason Pebworth, Chad Rachild, Chris Cano][produced by Chad Radchild]
Already Over	Orson	03.2006	174[1]	-	Mercury	-
Ain't No Party	Orson	10.2007	21[5]	-	Mercury MIUCT 7177	[written by Chad Rachild, Chris Cano, George Astasio, Jason Pebworth, John Bentjen, Julian Gallagher, Kevin Roentgen,Noah Shain][produced by Chad Rachild, Chris Cano, George Astasio, Jason Pebworth, John Bentjen, Julian Gallagher, Kevin Roentgen,Noah Shain]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bright Idea	Orson	05.2006	1[1][27]	-	Mercury 9877384	[platinum-UK][produced by Noah Shain,Orson,Chad Rachild]
Culture Vultures	Orson	11.2007	25[2]	-	Mercury 1746461	-