Bobbie Gentry

Bobbie Gentry, właśc. Roberta Lee Streeter (ur. 27 lipca 1944r w hrabstwie Chickasaw) -amerykańska piosenkarka i autorka tekstów.
Gentry była jedną z pierwszych kobiet grających napisane przez siebie utwory country. Swoim pierwszym albumem "Ode to Billie Joe" wygrała nagrodę Grammy w kategoriach: Best New Artist i Best Female Pop Vocal (Najlepsza nowa artystka, najlepszy kobiecy wokal) w 1968r. "Ode to Billie Joe" była czwartą najbardziej popularną piosenką w USA w 1967. Piosenkarka straciła swoją popularność w latach 70-tych i zakończyła karierę artystyczną.


Roberta Streeter jest częściowo portugalskiego pochodzenia. Jej rodzice rozwiedli się krótko po jej urodzeniu. Po tym jak jej babcia sprzedała jedną z krów za pianino sąsiadów, siedmioletnia Bobbie skomponowała swoją pierwszą piosenkę "My Dog Sergeant Is a Good Dog" (Mój pies sierżant to dobry pies). Uczęszczała do elementarnej szkoły w Greenwood w Missisipi i sama nauczyła się grać m.in. na gitarze i banjo. Mając 13 lat przeprowadziła się do Arcadii w Kalifornii, by żyć z matką Ruby Bullington Streeter. Jej siostra Rosemary żyje w Vancouver w Kanadzie. Była dużo młodsza i została nauczycielką.

Roberta Streeter ukończyła Palm Valley School w 1960. Wybrała pseudonim sceniczny "Bobbie Gentry" z filmu Ruby Gentry i zaczęła występować w lokalnym klubie. Gentry przeprowadziła się do Los Angeles, by pracować w biurze i czasem grać w klubach. Później przekazała Los Angeles Conservatory of Music jej kompozycje muzyczne i przedstawiła swoje umiejętności. W 1964 nagrała swój debiut "Ode to Love" i "Stranger in the Mirror" z Jody Reynolds.

Gentry wzięła ślub z przedsiębiorcą Billem Harrah w Reno w Nevadzie, ale małżeństwo trwało krótko. W 1979 Gentry wyszła z piosenkarza i autora tekstów Jima Stafforda. Ich małżeństwo przetrwało 11 miesięcy. Gentry ma jednego syna ze Staffordem, który ma na imię Tyler.
W 1967 Gentry wyprodukowała pierwszy kawałek "Mississippi Delta"/"Ode to Billie Joe", opisując samobójstwo Billie Joe McAllistera, który skoczył z Tallahatchie Bridge. Singel sprzedał się w 3 milionach kopii. Magazyn Rolling Stone umieścił Ode to Billie Joe na liście 500 najlepszych utworów wszech czasów.

Bobbie Gentry dostała trzy nagrody Grammy w 1968 łącznie z "Najlepszą nową artystką" i "Najlepszych kobiecym wokalem". Dodatkowo została nazwana najlepszą nową wokalistką w Krajowej Akademii Muzycznej. Kolejne płyty Gentry nie dorównały poprzednim. W 1968 współpracowała z Glenem Campbellem.

W październiku 1969 piosenka Bobbie pt.: "I'll Never Fall In Love Again" napisana przez Burta Bacharacha i Hala Davida była bardzo popularna w Wielkiej Brytanii. W styczniu 1970r stała się numerem szóstym na liście Billboard Hot 100, lecz w wykonaniu Dionne Warwick. W 1970r uznanie zyskała piosenka "Fancy" napisana i wykonana przez Bobbie Gentry.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ode To Billie Joe/Mississippi Delta	Bobbie Gentry	08.1967	13[11]	1[4][14]	Capitol 5950	[gold-US][written by Bobbie Gentry][produced by Kelly Gordon/Bobby Paris][8[9].R&B Chart]
Okolona River Bottom Band/Penduli Pendulum	Bobbie Gentry	11.1967	-	54[4]	Capitol 2044	[written by Bobbie Gentry][produced by Kelly Gordon]
Louisiana Man/Courtyard	Bobbie Gentry	04.1968	-	100[1]	Capitol 2147	[written by Doug Kershaw][produced by Kelly Gordon]
Mornin' Glory/Less Of Me	Bobbie Gentry And Glen Campbell	10.1968	-	74[6]	Capitol 2044	[written by Bobbie Gentry][produced by Kelly Gordon/Al de Lory]
Let It Be Me/Little Green Apples	Glen Campbell And Bobbie Gentry	01.1969	-	36[9]	Capitol 2387	[written by Gilbert Becaud/Mann Curtis][produced by Kelly Gordon/Al de Lory]
Touch 'Em With Love/Casket Vignette	Bobbie Gentry	05.1969	-	113[3]	Capitol 2501	[written by John Hurley, Ronnie Wilkins][produced by Kelso Herston]
I'll Never Fall In Love Again/Ace Insurance Man	Bobbie Gentry	08.1969	1[1][19]	-	Capitol CL 15606 [UK]	[written by Burt Bacharach/Hal David][produced by Kelso Herston]
All I Have To Do Is Dream/Less Of Me	Bobbie Gentry And Glen Campbell	12.1969	3[14]	27[10]	Capitol 2745	[written by Boudleaux Bryant][produced by Al De Gory/Kelly Gordon]
Raindrops Keep Falling On My Head/Seasons Come, Seasons Go	Bobbie Gentry	02.1970	40[4]	-	Capitol CL 15626 [UK]	[written by Burt Bacharach/Hal David][produced by Rick Hall]
He Made A Woman Out Of Me/Billy The Kid	Bobbie Gentry	04.1970	-	71[5]	Capitol 2788	[written by Fred Burch/Don Hill][produced by Rick Hall]
Apartment 21/Seasons Come, Seasons Go	Bobbie Gentry	07.1970	-	81[6]	Capitol 2849	[written by John Wilkin][produced by Rick Hall]
Ode To Billy Joe/There'll Be Time (Love Theme)[Michel Legrand]	Bobbie Gentry	07.1976	-	65[4]	Warner Bros. WBS 8210	[written by Bobbie Gentry][produced by Marshall Lieb]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ode to Billie Joe	Bobbie Gentry	02.2005	-	1[2][30]	Capitol 2830	[gold-US][produced by Bobby Paris/Kelly Gordon]
The Delta Sweete	Bobbie Gentry	03.1968	-	132[12]	Capitol 2842	[produced by Kelly Gordon]
Bobbie Gentry and Glen Campbell	Bobbie Gentry and Glen Campbell	10.1968	50[1]	11[47]	Capitol 2830	[gold-US][produced by Bobby Paris/Kelly Gordon]
Touch 'Em with Love	Bobbie Gentry	08.1969	21[1]	164[4]	Capitol 155	[produced by Kelso Herston]
Greatest	Bobbie Gentry	12.1969	-	180[2]	Capitol 381	[produced by Kelso Herston]
Fancy	Bobbie Gentry	05.1970	-	96[17]	Capitol 428	[produced by Rick Hall]

Carly Simon

Ur. 25.06.1945 r. w Nowym Jorku, USA. W latach 70. jedna z najpopularniejszych śpiewających autorek, zaś w następnej dekadzie kompozytorka wielu filmowych przebojów. Zadebiutowała z początkiem lat 60. w klubach Greenwich Village, w których występowała wraz z siostra Lucy. Jako Simon Sisters nagrały dla wytwórni Kapp singel "Winkin' Blinkin' And Nod" oraz dwa longplaye z tematami softrockowymi i dziecięcymi.

Po rozwiązaniu duetu, Carly próbowała bez powodzenia działalności solowej pod opieką Alberta Grossmana (ówczesnego menedżera Boba Dylana), po czym wraz z krytykiem filmowym Jacobem Brackmanem stworzyła spółkę autorską komponującą dla potrzeb filmu. W 1971 r. tematy "That's The Way I've Always Heard It Should Be" i "Anticipation" (zrealizowany pod kierunkiem Paula Samwell-Smitha) trafiły w wykonaniu Carly na amerykańskie listy przebojów. Na trzecim albumie No Secrets, balladowej wokalizie towarzyszył rockowy akompaniament Richarda Perry'ego. Przebojowy temat "You're So Vain" szydził z męskiej próżności, w czym doszukiwano się aluzji do aktora Warrena Beatty'ego lub Micka Jaggera, uczestniczącego zresztą w nagraniu utworu.

W 1972 r. singel rozszedł się w dwumilionowym nakładzie, zaś po blisko dwudziestu latach powrócił na listy brytyjskie, spopularyzowany uprzednio w telewizyjnej reklamie. No Secrets uchodzi do dziś za najciekawszy longplay piosenkarki, a z błyskotliwych kompozycji warto też wymienić "The Right Thing To Do". Kolejnym przebojem Simon była dość banalna wersja tematu "Mockingbird" z repertuaru duetu Charlie And Inez Foxx, wykonywana wraz z Jamesem Taylorem, mężem artystki w latach 1972-1983. Małżeństwo stało się ulubionym tematem mediów, równie pokupnym, jak związek Richarda Burtona i Elizabeth Taylor. Jeszcze głośniejszym był rozwód, gdy wokalistka znalazła pocieszyciela w osobie Russella Kunkela, perkusisty z zespołu Taylora.

W 1972 r. album Hotcakes trafił na 3. miejsce listy amerykańskiej. W drugiej połowic lat 70. Simon ograniczyła działalość kompozytorską i nagraniową na rzecz występów w antynuklearnych koncertach. Popularność zdobył jedynie singel z tematem z filmu o Jamesie Bondzie: "Nobody Does It Better" autorstwa Carole Bayer Sager i Marvina Hamlisha oraz drugi - "You Belong To Me" - efekt współpracy z Michaelem McDonaldem (oba z 1977 r.).

W latach 80-tych autorskie próby piosenkarki ustąpiły miejsca fascynacji klasyką popu. Albumy Torch i My Romance zawierały wyłącznie przedwojenne broadwayowskie standardy. Simon pozostawała też niezmiennie pod urokiem kina. Brytyjski przebój "Why" z 1982 r. (kompozycja grupy Chic) wykorzystano w filmie "Soup For One" ("Kłopot", reż. Jonatjan Kaufer). a sama wykonawczyni wystąpiłą u boku Johna Travolty w "Perfect" ("Doskonale", reż. James Bridges).

Największą popularność przyniosły jednak Carly dwa autorskie szlagiery filmowe: "Coming Around Again" z "Heartburn" ("Zgaga", reż. Mike Nichols) i nagrodzony Oscarem "Let The River Run" z "Working Girl" ("Pracująca dziewczyna", tego samego reżysera). Oba wykazały kompozytorską dojrzałość piosenkarki, której wokalne umiejętności potwierdził udokumentowany albumem i filmem wideo koncert na wyspie Martha's Vineyard w stanie Massachussctts w 1988 r. Dwa lata później swoistym podsumowaniem muzycznych losów Simon był album Have You Seen Me Lately, nagrany z udziałem towarzyszącej jej u progu kariery siostry Lucy.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
That' s the way i' ve always heard it should be/Alone	Carly Simon	05.1971	-	10[17]	Elektra 45 724	[written by Jacob Brackman/Carly Simon][produced by Eddie Kramer]
Anticipation /The garden	Carly Simon	12.1971	-	13[13]	Elektra 45 759	[written by Carly Simon][produced by Paul Samwell-Smith]
Legend in your own time/Julie through the glass	Carly Simon	03.1972	-	50[10]	Elektra 45 774	[written by Carly Simon][produced by Paul Samwell-Smith]
You' re so vain/His friends are made than fond of Robin	Carly Simon	11.1972	3[21]	1[3][17]	Elektra 45 824	[gold-US][written by Carly Simon][produced by Richard Perry]
The right thing to do/We have no secrets	Carly Simon	03.1973	17[9]	17[13]	Elektra 45 843	[written by Carly Simon][produced by Richard Perry]
Mockingbird /Grown up	Carly Simon & James Taylor	02.1974	34[5]	5[16]	Elektra 45 880	[gold-US][written by Charlie Foxx/Inez Foxx/James Taylor][produced by Richard Perry]
Haven' t got time for the pain/Mind on my man	Carly Simon	05.1974	-	14[12]	Elektra 45 887	[written by Jacob Brackman/Carly Simon][produced by Richard Perry]
Attitude dancing/Are you ticklish	Carly Simon	06.1975	-	21[8]	Elektra 45 246	[written by Jacob Brackman/Carly Simon][produced by Richard Perry]
Waterfall /After the storm	Carly Simon	07.1975	-	78[3]	Elektra 45 263	[written by Carly Simon][produced by Richard Perry]
More and more/Love out in the street	Carly Simon	10.1975	-	94[2]	Elektra 45 278	[written by Mac Rebennack/Alvin Robinson][produced by Richard Perry]
It keeps you runnin' /Look me in the street	Carly Simon	06.1976	-	46[8]	Elektra 45 323	[written by Michael McDonald][produced by Ted Templeman]
Nobody does it better/After the storm	Carly Simon	07.1977	7[12]	2[24]	Elektra 45 413	[gold-US][z filmu “The spy who loved me” ][written by Marvin Hamlisch/Carole Bayer Sager][produced by Richard Perry]
You belong to me/In a small moment	Carly Simon	04.1978	-	6[18]	Elektra 45 477	[written by Michael McDonald/Carly Simon][produced by Arif Mardin ]
Devoted to you/Boys in the trees	Carly Simon & James Taylor	11.1978	-	36[9]	Elektra 45 506	[written by Boudleaux Bryant][produced by Arif Mardin]
Vengeance /I love you by heart	Carly Simon	06.1979	-	48[7]	Elektra 46 051	[written by Carly Simon][produced by Arif Mardin]
Jesse /Stardust	Carly Simon	11.1980	-	11[22]	Warners 49 518	[gold-US][written by Mike Mainieri/Carly Simon][produced by Mike Mainieri]
Why	Carly Simon	07.1982	10[13]	74[6]	Warners 4051	[piosenka z filmu “Soup for one”][written by Bernard Edwards/Nile Rodgers][produced by Bernard Edwards/Nile Rodgers]
You know what to do/Orpheus	Carly Simon	09.1983	-	83[4]	Warners 29 484	[written by Jacob Brackman/Mike Mainieri/Carly Simon/Peter Wood][produced by Mike Mainieri]
Tired of being blonde/Black honeymoon	Carly Simon	06.1985	-	70[5]	Epic 05419	[written by Larry Raspberry][produced by G.Smith/Arthur Baker/Frank Filipetti/Tom Wolk]
Coming around again/Itsy bitsy spider	Carly Simon	01.1987	10[12]	18[17]	Arista 9525	[written by Carly Simon][produced by Russ Kunkel/Bill Payne/George Massenburg]
Give me all night/Two hot girls [On a hot summer' s night]	Carly Simon	04.1987	-	61[12]	Arista 9587	[written by Gerard McMahon/Carly Simon][produced by Paul Samwell-Smith]
All i want is you/Two hot girls	Carly Simon	10.1987	-	54[9]	Arista 9653	[written by Jacob Brackman/Andy Goldmark/Carly Simon][produced by John Boylan]
Let the river run/The turn of the tide	Carly Simon	02.1989	-	49[10]	Arista 9793	[written by Carly Simon][produced by Carly Simon/R.Mounsey]
Why	Carly Simon	06.1989	56[5]	-	WEA U 7501	-
You' re so vain/Do the walls come down	Carly Simon	04.1991	41[5]	-	Elektra EKR 123 [UK]	-
Son of a gun [I betcha think this song is about you]	Janet Feat. Missy Elliott, P Diddy & Carly Simon	12.2001	13[16]	28[12]	Virgin VUSCD 232	[written by Jimmy Jam/Janet Jackson/Terry Lewis/Carly Simon][produced by Jimmy Jam/Janet Jackson/Terry Lewis]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Carly Simon	Carly Simon	04.1971	-	30[25]	Elektra 74 082	[produced by Eddie Kramer]
Anticipation	Carly Simon	11.1971	-	30[31]	Elektra 75 016	[gold-US][produced by Paul Samwell-Smith]
No secrets	Carly Simon	12.1972	3[26]	1[5][71]	Elektra 75 049	[platinium-US][produced by Richard Perry]
Hotcakes	Carly Simon	02.1974	19[9]	3[35]	Elektra 1002	[gold-US][produced by Richard Perry]
Playing possum	Carly Simon	05.1975	-	10[17]	Elektra 1033	[produced by Richard Perry]
The best of Carly Simon	Carly Simon	12.1975	-	17[19]	Elektra 1048	[3x-platinium-US][produced by Eddie Kramer/Richard Perry/Paul Samwell-Smith]
Another passenger	Carly Simon	06.1976	-	29[13]	Elektra 1064	[produced by Ted Templeman]
Boys in the trees	Carly Simon	04.1978	-	10[29]	Elektra 128	[platinium-US][produced by Arif Mardin]
Spy	Carly Simon	06.1979	-	45[13]	Elektra 506	[produced by Arif Mardin]
Come upstairs	Carly Simon	07.1980	-	36[32]	Warner 3443	[produced by Mike Mainieri]
Torch	Carly Simon	10.1981	-	50[24]	Warner 3592	[produced by Mike Mainieri]
Hello big man	Carly Simon	10.1983	-	69[17]	Warner 23 886	[produced by Mike Mainieri]
Spoiled girl	Carly Simon	07.1985	-	88[11]	Epic 39 970	[produced by Arthur Baker/Andy Goldmark/Russ Kunkel/Phil Ramone/G.E. Smith/Paul Samwell-Smith/Don Was/Tom Wolk]
Coming around again	Carly Simon	04.1987	25[20]	25[60]	Arista 8443	[platinium-US][produced by Bryan Adams/John Boylan/Frank Filipetti/Russ Kunkel/George Massenburg/Rob Mounsey/Bill Payne/Richard Perry/Paul Samwell-Smith]
Greatest hits live	Carly Simon	08.1988	49[6]	87[13]	Arista 8526	[platinium-US][produced by Carly Simon/Tom Wolk]
My romance	Carly Simon	03.1990	-	46[17]	Arista 8582	[produced by Frank Filipetti/Marty Paich]
Have you seen me lately?	Carly Simon	10.1990	-	60[32]	Arista 8650	[produced by Frank Filipetti/Paul Samwell-Smith]
Letters never sent	Carly Simon	11.1994	-	129[8]	Arista 18 752
Film noir	Carly Simon	10.1997	-	84[8]	Arista 18 984	[produced by Carly Simon/Jimmy Webb/Arif Mardin]
Nobody does it better-The Very Best Of Carly Simon	Carly Simon	03.1999	22[6]	-	Global TV RAD 103
The bedroom tapes	Carly Simon	06.2000	-	90[6]	Arista 14 627	[produced by Carly Simon/David Field/Frank Filipetti/Teese Gohl]
Reflections: Carly Simon's Greatest Hits	Carly Simon	05.2004	-	22[13]	BMG Heritage 59429	[gold-UK][gold-US][produced by Carly Simon/Rob Mounsey/John Boylan/Frank Filipetti/Eddie Kramer/Russ Kunkel/Mike Mainieri/Arif Mardin/George Massenburg/Bill Payne/Richard Perry/Paul Samwell-Smith/Don Was]
Moonlight serenade	Carly Simon	08.2005	193[1]	7[10]	Columbia 94890	[produced by Richard Perry]
Into White	Carly Simon	01.2007	-	13[9]	Columbia 86138	[produced by Jimmy Parr]
This Kind of Love	Carly Simon	05.2008	-	15[6]	Hear Music HMCD 30662	[produced by Carly Simon/Frank Filipetti/Jimmy Webb]
Never Been Gone	Carly Simon	11.2009	45[4]	159[1]	Rhino 5186584342 [UK]	[produced by Carly Simon, Ben Taylor, Larry Ciancia, Peter Calo, David Saw, Ben Thomas]
No secrets	Carly Simon	05.2017	87[2]	-	Elektra 0075596068420 [UK]	-

Nicole

Nicole (Nicole Seibert, z domu Hohloch, ur. 25 października 1964 r., Saarbrücken , Niemcy) jest niemiecką piosenkarką. Wygrała Konkurs Piosenki Eurowizji w 1982 roku z piosenką Ein bißchen Frieden ("A Little Peace"), która również znalazła się na szczycie listy singli w Wielkiej Brytanii .

Nicole reprezentowała Zachodnie Niemcy na Konkursie Piosenki Eurowizji w 1982 roku, gdzie wygrała z Ein bißchen Frieden , z muzyką Ralpha Siegela i tekstami Bernda Meinungera i Paula Greedusa (wersja angielska). Kiedy powtórzyła piosenkę po zakończeniu głosowania w konkursie, wykonała fragmenty piosenki w języku angielskim, francuskim i holenderskim wraz z oryginalnym niemieckim. W 1983 roku zajęła drugie miejsce (za węgierskim zespołem Neoton Família ) na festiwalu World Popular Song w Tokio z piosenką Ralpha Siegela / Roberta Junga So viele Lieder sind in mir .

Nicole była również laureatką niemieckiego Schlagerparade w 1991 roku piosenką "Ein leises Lied".

Pełna wersja angielska piosenki "A Little Peace" stała się numerem jedenastym na singlu w brytyjskim zestawieniu singli .  Pełne wersje po francusku ("La Paix sur Terre"), holenderskim ("Een beetje vrede"), hiszpańskim ("Un poco de paz"), duńskim ("En smule fred"), słoweńskim ("Malo miru" ), Rosyjski ("Немного мира"), polski ("Troszeczkę ziemi, troszeczkę słońca") i węgierski ("Egy kis nyugalmat kívánok én", z Neoton Família) również zostały zarejestrowane.

W październiku 2010 roku wydała swój album, 30 Jahre mit Leib und Seele , najlepszy album kompilacyjny na jej 30-lecie.

Nicole poślubiła Winfrieda Selberta w 1984 roku i ma dwie córki - Marie-Claire (ur. 1984), logopedę i Joëlle - oraz wnuczkę (ur. 2011).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A Little Peace/Thank You, Merci	Nicole	05.1982	1[2][9]	-	CBS A 2365	[written by B. Meinunger, R. Siegel, P. Greedus][produced by Robert Jung]
Give Me More Time/Take Away The Heartaches	Nicole	08.1982	75[1]	-	CBS A 2467	[written by R. Pietsch, R. Jung, Z. Laurance][produced by Robert Jung]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A Little Peace	Nicole	10.1982	85[2]	-	CBS 85011	-

Dexys Midnight Runners

Grupa założona przez bezkompromisowego Kevina Rowlanda (ur. 17.08.1953 w Wolverhampton, Anglia), jedna z najbardziej oryginalnych, eklektycznych i fascynujących brytyjskich formacji początku lat 80-tych. Wokalista Rowland i gitarzysta rytmiczny Al Archer byli przedtem członkami punkowego zespołu The Killjoys, a Dexys założyli w lipcu 1978. Skład dopełniło sześciu muzyków: Pete Williams (fortepian, organy), J.B. (saksofon tenorowy), Steve Spooner (saksofon altowy), Pete Saunders (fortepian, organy), Big Jim Patterson (puzon) i Bobby Junior (perkusja). Nazwę grupy wzięła się od deksedryny amfetaminowej, narkotyku ulubionego przez tancerzy podczas imprez tzw. "Northern soul". Mimo to muzycy mieli reputację niemal świętych, unikali bowiem alkoholu i innych narkotyków. Rowland po mistrzowsku zbudował wizerunek zespołu, korzystając z filmu Roberta De Niro "Mean Streets", z którego zapożyczył image nowojorskich włoskich dokerów.


Debiutancki singel "Dance Stance" ("Postawa taneczna") był niezwykły; choć tytuł był niewinny, utwór stanowił ostry atak na rasizm skierowany pod adresem społeczności irlandzkiej, a za tło posłużyła litania wychwalająca zalety największych postaci literatury irlandzkiej. Singel wszedł do pierwszej czterdziestki list brytyjskich, a już następny "Geno" (poświęcony pamięci soulowego wokalisty z lat 60-tych Geno Washingtona) w imponującym stylu dotarł na sam ich szczyt w maju 1980r. Dwa miesiące później ukazał się album Searching For The Young Soul Rebels przyjęty przychylnie zarówno przez recenzentów, jak i nabywców płyt. Wiele plebiscytów sugerowało, być może słusznie, że był to jeden z najlepszych debiutów płytowych w historii. W spektakularny sposób ukazywał mistrzostwo Rowlanda w dyscyplinie pop-soulu.

Singel "There There My Dear" z tego albumu dał zespołowi kolejny przebój z Top 10. Była to nowa wersja utworu "The Horse" z repertuaru Cliffa Noble'a, co zresztą idealnie pasowało do polityki "wznawiania" starych piosenek soulowych, którą grupa prowadziła. Pierwsze oznaki artystycznej wizji Rowlanda pojawiły się na zdecydowanie antykomercyjnym "Keep It Part Two (Inferiority Part One)", co zresztą było sprzeczne z pragnieniami pozostałych muzyków. Utwór ten był bez wątpienia najbardziej zaangażowaną piosenką Rowlanda z etapu działalności w Dexys.

Nieznośnie "agonalna" linia wokalna została nagrana dwa razy, co dało efekt dziwaczny, ale frapujący. Singel ten zapowiedział rozpad pierwotnego składu Dexys. JB, Steve Spooner i Pete Williams odeszli do The Bureau, a Rowland i Patterson poszukali nowych muzyków na ich miejsce. Stali się nimi dawny perkusista Secret Affair Seb Shelton, Micky Billingham (instrumenty klawiszowe), Paul Speare (saksofon tenorowy), Brain Maurice (saksofon altowy), Steve Wynne (gitara basowa) i Billy Adams (gitara).

Po wydaniu jeszcze jednego singla nakładem wytwórni EMI - doskonałego "Plan B" - zespół przeniósł się do stajni Phonogram. W 1981 grupa przestała się zajmować odgrzewaniem starych utworów soulowych - zaczęła eksplorować nowe brzmienia i zmieniła wizerunek. Kominiarki ustąpiły miejsca czerwonym bluzom, butom boskerskim, spodniom od dresu, kapturom i kucykom. W tej fazie "ascetycznych sportowców" zespół wydał bardziej komercyjny singel "Show Me", którego producentem był Tony Visconti.

Wkrótce potem ukazał się bardzo charakterystyczny "Liars A to E".Zespół przygotował też bardzo dobrze przyjęty program koncertowy - "The Projected Passion Review" - z którym wystąpił m.in. w londyńskim teatrze Old Via. Na początku 1982 grupa rozrosła się o sekcję smyczkową pod nazwą  
The Emerald Express, której członkami byli Helen O'Hara, Steve Brennan i Roger McDuff. Kolejnym eksperymentem Rowlanda było połączenie Northern soulu z irlandzką muzyką ludową.
Tak jak poprzednio, zmianie stylistyki muzycznej towarzyszyła zmiana wizerunku - Rowland stworzył własną wersję "cygańskiego szyku" - apaszki, kolczyki, trzydniowy zarost i skórzane kamizelki. Pierwszym wydawnictwem grupy w tym nowym wcieleniu był "The Celtic Soul Brothers", dzieło udane, które jednak nie zdołało wejść na listy przebojów. Ale już następny singel, "Come On Eileen", latem 1982 wspiął się na sam ich szczyt. Drugi album Dexys, Too-Rye-Ay, okazał się świetny i zasłużenie dotarł do 2. miejsca brytyjskich list najlepiej sprzedających się płyt długogrających.

Zespół udał się w długą trasę koncertową, podczas której dała się zauważyć miłość Rowlanda do teatru. Nastąpiły kolejne zmiany personalne - odszedł Patterson, "prawa ręka" Rowlanda, oraz dwaj inni muzycy z sekcji dętej. Zespół działał dalej pod nieco autokratyczną nazwą Kevin Rowland And Dexys Midnight Runners. Zaczął odnosić sukcesy również na rynku amerykańskim, gdzie "Come On Eileen" wszedł na 1. miejsce list. Pojawiły się jeszcze dwa przeboje - własna ostra wersja "Jackie Wilson Said" z repertuaru Vana Morrisona oraz "Let's Get This Straight From The Start", po czym grupa zapadła w długi sen zimowy. Powróciła na scenę jako kwartet w składzie Rowland, Adams, 0'Hara i Nicky Gatefield z nowym image'em "grzecznych licealistów" - szykowne koszule, krawaty i schludnie przystrzyżone włosy.

Album Don't Stand Me Down otrzymał bardzo pochlebne recenzje, ale choć był niezły, sprzedawał się słabo. Specjalnie wyedytowana wersja doskonałego "This Is What She's Like" została wydana na singlu, ale w radiu grywana była rzadko. Choć zespól wszedł na listy przebojów z "Because Of You" (utwór ten wykorzystano później jako temat muzyczny programu "Brush Strokes" w telewizji BBC), komercyjna klęska tego eksperymentu skłoniła Rowlanda do przemyśleń. W końcu rozwiązał on grupę w 1987.
W roku następnym powrócił na scenę jako solista z lekkim popowym albumem The Wanderer, jednak żaden z zamieszczonych na nich utworów nie okazał się przebojem. W 1990, na fali nie pierwszych już kłopotów z firmami fonograficznymi, ogłosił wznowienie działalności Dexys.

Otrzymał wsparcie starego kolegi Pattersona. Podobna deklaracja padła w 1993. W 1996 Rowland podpisał kontrakt na nagranie albumu z wytwórnią Creation Records. Kariera grupy to cała seria zerwanych kontraktów, rewolucji personalnych, totalnych zmian wizerunku i kierunku artystycznego oraz napiętych stosunków z prasą muzyczną. Mimo to Rowland pozostaje "fascynującym renegatem", oryginalnym, obdarzonym wielkim temperamentem i brutalnie bezkompromisowym, a przy tym zdolnym do lansowania przebojów po obu stronach Atlantyku.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dance Stance / I'm Just Looking	Dexys Midnight Runners	01.1980	40[6]	-	Oddball Productions R 6028	[written by Kevin Rowland][produced by Foote/Mouth]
Geno / Breaking Down the Walls of Heartache	Dexys Midnight Runners	03.1980	1[2][146]	-	Late Night Feelings R 6033	[written by Kevin 'Al' Archer and Kevin Rowland][produced by Pete Wingfield]
There, There My Dear / The Horse	Dexys Midnight Runners	07.1980	7[9]	-	Late Night Feelings R 6038	[written by Kevin 'Al' Archer and Kevin Rowland][produced by Pete Wingfield]
Plan B / Soul Finger	Dexys Midnight Runners	03.1981	58[2]	-	Parlophone R 6046	[written by Kevin Rowland,Jimmy Paterson][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Kevin Rowland]
Show Me / Soon	Dexys Midnight Runners	07.1981	16[9]	-	Mercury DEXYS 6	[written by Kevin Rowland,Jimmy Paterson][produced by Tony Visconti]
Liars A to E	Dexys Midnight Runners	11.1981	85[4]	-	Mercury DEXYS 7	[written by Kevin Rowland,Jimmy Paterson,Steve Torch]
The Celtic Soul Brothers / Love (Part Two)	Dexys Midnight Runners & The Emerald Express	03.1982	45[4]	-	Mercury DEXYS 12	[written by Micky Billingham,Kevin Rowland,Jimmy Paterson][produced by Clive Langer,Alan Winstanley]
Come On Eileen / Dubious	Dexys Midnight Runners & The Emerald Express	07.1982	1[4][25]	1[1][23]	Mercury DEXYS 9	[written by Kevin Rowland, Jim "Big Jim" Paterson, Billy Adams][produced by Clive Langer,Alan Winstanley]
Jackie Wilson Said (I'm in Heaven When You Smile) / Let's Make This Precious	Kevin Rowland And Dexy's Midnight Runners	10.1982	5[7]	-	Mercury DEXYS 10	[written by Van Morrison][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Kevin Rowland]
Let's Get This Straight From the Start / Old (live)	Kevin Rowland And Dexy's Midnight Runners	12.1982	17[9]	-	Mercury DEXYS 11	[written by Kevin Rowland/Billy Adams/Helen O'Hara/Jim Paterson][produced by Clive Langer/Alan Winstanley/Kevin Rowland]
The Celtic Soul Brothers / Love (Part Two) [reissue]	Kevin Rowland And Dexy's Midnight Runners	04.1983	20[6]	86[4]	Mercury DEXYS 12	[written by Micky Billingham,Kevin Rowland,Jimmy Paterson][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Kevin Rowland]
Geno / Breaking Down the Walls of Heartache [reissue]	Dexys Midnight Runners	02.1983	81[4]	-	Parlophone R 6033	[written by Kevin 'Al' Archer and Kevin Rowland][produced by Pete Wingfield]
This Is What She's Like / This Is What She's Like (Finale)	Dexys Midnight Runners	11.1985	78[2]	-	Mercury DEXYS 13	[written by Kevin Rowland,Billy Adams,Helen O'Hara][produced by Alan Winstanley,Kevin Rowland,Billy Adams,Helen O'Hara]
Because of You / Kathleen Mavourneen	Kevin Rowland & Dexys Midnight Runners	11.1986	13[10]	-	Mercury BRUSH 1	[written by Kevin Rowland][produced by Arun Chakraverty][piosenka z serialu BBC "Brush strokers"]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Searching for the Young Soul Rebels	Dexys Midnight Runners	07.1980	6[16]	-	Parlophone PCS 7213	[silver-UK][produced by Pete Wingfield]
Too-Rye-Ay	Dexys Midnight Runners	08.1982	2[46]	14[24]	Mercury MERS 8	[platinum-UK][produced by Kevin Rowland,Clive Langer,Alan Winstanley]
Geno	Dexys Midnight Runners	03.1983	79[2]	-	EMI EMS 1007	[produced by Al Archer/Alan Shacklock/Foote & Mouth/Kevin Rowland/Pete Wingfield/Sean Rowley]
Don't Stand Me Down	Dexys Midnight Runners	09.1985	22[6]	-	Mercury MERH 56	[produced by Billy Adams,Helen O'Hara,Kevin Rowland,Alan Winstanley]
The Very Best of Dexys Midnight Runners	Dexys Midnight Runners	06.1991	12[15]	-	Mercury 8464601	[produced by Steve Rowland/Clive Langer/Alan Winstanley/Various]
Let's Make This Precious: The Best of Dexys Midnight Runners	Dexys Midnight Runners	10.2003	75[2]	-	EMI 5926802	[produced by Steve Rowland/Clive Langer/Alan Winstanley/Helen O'Hara/Various]
The Projected Passion Revue	Dexys Midnight Runners	02.2007	156[1]	-	Mercury 984 487-9	-
One Day I'm Going to Soar	Dexys	06.2012	13[8]	-	BMG Rights 538002002	[produced by Pete Schwier/Kevin Rowland/Mick Talbot]
Nowhere Is Home	Dexys	11.2014	79[1]	-	Absolute Dexys DEXYCD 1	-
Let the Record Show: Dexys Do Irish and Country Soul	Dexys	06.2016	10[1]	-	Rhino 0825646307722	[produced by Pete Schwier, Kevin Rowland, and Sean Read]

Irene Cara

Ur. 18.03.1959 w Nowym Jorku (USA). Już w dzieciństwie odnosiła sukcesy jako piosenkarka, aktorka i tancerka. Rola Coco Hernandez w filmie Alana Parkera "Fame" (1980) pasowała do niej jak ulał. Była to historia o życiu, miłości i ambicjach studentów nowojorskiej School of Performing Arts. Euforyczna piosenka tytułowa w wykonaniu Cary została nagrodzona Oscarem i stała się międzynarodowym przebojem, który doszedł, z pewnym opóźnieniem, do 1. miejsca brytyjskich list przebojów.

Rozkręciło to całą machinę przemysłu związanego z "Fame" i podbiło światowe obroty ze sprzedaży getrów i wykreowało nową generację "Mrs Worthington". Następna piosenka filmowa, "Flashdance... What A Feeling" z filmu "Flashdance", przyniosła Carze 1. miejsce na liście amerykańskiej, a 2. na brytyjskiej oraz kolejnego Oscara.

Po podpisaniu umowy z wytwórnią Geffen Records Cara lansowała w USA kolejne przeboje: "Why Me" (1983), "The Dream (Hold On To Your Dream)" z filmu "DC Cab" oraz "Breakdance" (weszła do Top 10 w USA; obie piosenki z 1984).
Dyskusje dotyczące warunków umowy spowolniły jej karierę. Cara pojawiła się ponownie w 1987 z nową płytą, wydaną przez Elektra Records.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Fame /Red Light/Hot Lunch Jam	Irene Cara/Linda Clifford/Cast	05.1980	-	1[1][27].Hot Disco/Dance	RSO 3080 [LP]	[platinum][written by Dean Pitchford,Michael Gore][piosenka z filmu "Fame"]
Fame / Never Alone	Irene Cara	06.1980	1[3][16][07.82]	4[26]	RSO 1034	[written by Dean Pitchford,Michael Gore][produced by Michael Gore][piosenka z filmu "Fame"]
Out Here on My Own / Is It Okay If I Call You Mine?	Irene Cara	08.1980	58[3][09.82]	19[23]	RSO 1048	[written by Lesley Gore,Michael Gore][produced by Michael Gore][piosenka z filmu "Fame"]
Anyone Can See / Why	Irene Cara	11.1981	-	42[18]	Network 47 950	[produced by Ron Dante]
Flashdance...What a Feeling / Love Theme [Instrumental]	Irene Cara	04.1983	2[14]	1[6][25]	Casablanca 811 440	[gold][written by Giorgio Moroder,Keith Forsey,Irene Cara][produced by Giorgio Moroder][piosenka z filmu "Flashdance"][1[3][18].Hot Disco/Dance;Casablanca 20248 12"][2[22].R&B Chart]
Why Me? / Talk Too Much	Irene Cara	10.1983	-	13[15]	Geffen 29 464	[written by Giorgio Moroder,Keith Forsey,Irene Cara][produced by Giorgio Moroder][7[11].Hot Disco/Dance;Geffen 20 156 12"][41[12].R&B Chart]
The Dream (Hold On to Your Dream) / Receiving	Irene Cara	12.1983	-	37[14]	Geffen 29 396	[written by Giorgio Moroder,Pete Bellotte,Irene Cara][produced by Giorgio Moroder][piosenka z filmu "D.C. Cab"][26[8].Hot Disco/Dance;Geffen 2110 12"][65[8].R&B Chart]
Breakdance/Cue me up	Irene Cara	03.1984	-	8[19]	Geffen 29 328	[written by Giorgio Moroder,Bunny Mull,Irene Cara][produced by Giorgio Moroder][13[10].Hot Disco/Dance;Geffen 20 196 12"][23[12].R&B Chart]
You Were Made for Me/ Receiving	Irene Cara	07.1984	-	78[5]	Geffen 29 257	[written by Eddie Brown,Irene Cara][produced by Giorgio Moroder][83[4].R&B Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Anyone Can See	Irene Cara	01.1982	-	76[17]	Network 60 003	[produced by Ron Dante]
What a Feelin'	Irene Cara	12.1983	-	77[37]	Geffen 4021	[produced by Giorgio Moroder]

Raúl Paz

Raúl Paz (ur. 1969r) w prowincji Pinar del Río , na zachodzie Kuby . Powszechnie nazywany " francuskim kubańczykiem" , znany jest z tego, że zrewolucjonizował muzykę kubańską XXI wieku.
Raúl Paz nauczył się śpiewać, słuchając guajira - muzyki country wykonanej na Kubie. Przez dziesięć lat studiował muzykę w Instituto Superior de Arte (ISA), renomowanej akademii artystycznej w Hawanie : skrzypce, teorię muzyczną, instrumenty dęte, śpiew, kontrapunkt i dyrygenturę.
Po bardzo klasycznym treningu odkrył Deep Purple , Led Zeppelin i Boba Marleya ,słuchając amerykańskich stacji radiowych - rock był zakazany w rządowych rozgłośniach radiowych w tym czasie.

Raúl Paz opuścił Kubę w 1993 roku, wyjechał do Ameryki Południowej, a następnie trafił do Paryża we Francji, aby studiować w Schola Cantorum . Spotkał tam swoją żonę, Rachel, a później miał dwóch synów, Rocco, jego najstarszego i Rafaela. W połowie lat 90-tych Paryż był tyglem muzyki. Raul wylądował na scenie latino, grając w klubach New Morning , Hot Brass i Bataclan . Stał się jednym z pionierów nowej fali kubańskiej.

Został następnie zauważony przez Ralpha Mercado , założyciela wytwórni RMM , i nagrał swój pierwszy album, Cuba Libre , w studiu Glorii Estefan w Miami . Zmienił nazwę na Imaginate na rynek amerykański, płyta była hitem, sprzedała się w około 100 000 egzemplarzy i przyniosła mu nagrodę "Najlepszego nowego męskiego artysty" w amerykańskiej prasie muzycznej.

W 1998 r. wydał singiel   Besame Mucho z Viktorem Lazlo na jego album Amour (s) . Piosenka znalazła się również na oficjalnej ścieżce dźwiękowej niemieckiego filmu Das merkwürdige Verhalten geschlechtsreifer Großstädter zur Paarungszeit .

Po zagraniu na żywo w USA, Raúl Paz wrócił do Paryża gdzie osiadł. Znalazł mieszkanie w pobliżu Place du Colonel Fabien w 20. dzielnicy i podpisał kontrakt z wytwórnią Patricka Zelnika "Naïve". Pierwszym owocem tej relacji była płyta Mulata w 2003 roku.

Raúl Paz ponownie zinterpretował kubańską muzykę, tkając hip-hopowe rytmy, dub, rockowe riffy i własny rytm. Raúl Paz nagrał nowy album w Hawanie w listopadzie zeszłego roku w studiach Egrem, gdzie nagrywano albumy słynnego Buena Vista Social Club .
W 2007 roku Raúl Paz nagrał album o nazwie En Vivo w wytwórni Naïve .

W 2010 roku Raúl Paz nagrał album " Havanization" w wytwórni Naïve.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Mulata	Raul Paz	01.2004	68[19]	-	Naïve NV 47011	-
Revolucion	Raul Paz	05.2005	43[17]	-	Naïve NV 803211	-
En casa	Raul Paz	09.2006	39[10]	-	Naïve NV 810111	-
En vivo - Volver a Cuba	Raul Paz	12.2007	152[5]	-	Naïve WN 145139	-
Havanization	Raul Paz	05.2010	84[19]	-	Naïve NV 821211	-

Denis Pépin

Denis Pépin o prawdziwym nazwisku Farid Khaldi , urodzony w 1944 roku w Paryżu , zmarł 27 stycznia 2010 r , francuski piosenkarz i autor tekstów znany z coverów piosenek Georgesa Brassensa . Jego ojciec pochodził z Grande Kabylie a jego matka z małej berberyjskiej wioski Gouraya    na zachód od Algieru.

Karierę rozpoczął jako perkusista grupy Les Spector i grupy Les Boots . W latach siedemdziesiątych zyskał popularność dzięki interpretacą piosenek Georgesa Brassensa, w tym Une jolie fleur, Marinette i Les amoureux des bancs publics , pisząc kilka osobistych piosenek, takich jak Pauv' Mamadou czy Le mutant bleu.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Des Fleurs Et Des Chansons/Y’a personne pour t’aider	Denis Pepin	07.1973	75[1]	-	Sonopresse AC 47.410	[written by Yves Dessca - Farid Khaldi]
Une Jolie Fleur /Le mauvais soldat	Denis Pepin	09.1974	68[3]	-	Warner Bros / WEA 16 404	[written by Georges Brassens]
Marinette/Comme tu dis	Denis Pepin	04.1975	28[13]	-	Warner Bros / WEA 16 557	[written by Georges Brassens]
Me Gusto Mucho Mexico	Denis Pepin	06.1978	35[3]	-	Warner Bros / WEA 17 086	[written by D. Pépin - Michel Pacaud]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Je Ne Suis Rien Que...	Denis Pepin	03.1975	6[27]	-	Warner Bros. 56112	-

Peppers

Peppers-francuska grupa składająca się z trzech muzyków studyjnych:Petera Arpadysa (perkusja, kompozytor i aranżer), Tony Rubio (bas) i Mata Camisona (klawisze). Ich największym hitem był singiel z piosenką Pepper Box,która trafiła nawet na brytyjską listę przebojów w 1974r,a będący w jakimś sensie naśladownictwem podobnego nagrania "Popcorn".
 
W następnym roku zespół wydał SP Hot caramel/Doctor Music i Do it,Do it.Wszystkie te utwory trafiły na album "A Taste of Honey" w 1974r.
Peter Arpadys po rozwiązaniu grupy pod koniec 1974r występuje w grupach Arpadys (77r), SHYLLO (82r), a zwłaszcza z Voyage znanej z nagrań "From East to West"(77) oraz "Tahiti,Tahiti"(78).
 
Mat Camison był płodnym kompozytorem;wydał album "Pop Arp" pod pseudonimem Mister K.W 1973r utworzył razem z P.Bacheletem grupę Resonnance pod pseudonimem Bacson znaną z przeboju "OK Chicago".Komponuje na usługi telewizji "Y'a un truc" i filmu ,"Histoire d'O".Jego piosenki śpiewają między innymi J.Pietri,S.Lama,Sheila i Dalida.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Pepper Box / Pinch of Salt	Peppers	07.1973	12[22]	-	Sirocco 48.001	[written by Arpadys]

Peps

Pep’s, którego prawdziwe nazwisko brzmi Peppuy, urodził się w 1981 roku w Grenoble (Francja). Uczył się grac na puzonie w wieku 6 lat. Po osiągnięciu pełnoletniości, wyjechał do Paryża. W ciągu kolejnych dwóch lat nabierał doświadczenia grając w barach, na ulicach i w wielu innych miejscach.
 
W roku 2001 powrócił do swojej rodzinnej miejscowości i powołał grupę, której nazwa pochodzi od nazwiska artysty. Pep’s definiuje swoją muzykę, jako rock’accousta’funk, w swojej muzyce miesza trzy języki angielski, francuski oraz hiszpański, sam mówi, że gra powoli ale pewnie.
 
W 2001 roku ukazała się pierwsza płyta zespołu "Follow The Flo" i odbyli dwuletnią trasę koncertową składającą się z 300 koncertów. W 2003 roku grupa stworzyła album "Au Sourire De L’âme" i kontynuowała swoją promocję. Grupa stworzyła jeszcze dwa albumy, kolejno "En Attendant" i "Dans Le Décor Utopias".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Liberta	Pep’s	08.2008	35[17]	40[16]	AZ 531 655 1	[written by Florian Peppuy][produced by Laurent Guéneau]
Mélodie	Pep’s	08.2009	10[21]	-	AZ 12364	[written by Florian Peppuy][produced by Laurent Guéneau]

Nazaré Pereira

Nazaré Pereira , urodzona 10 grudnia 1940 r., jest brazylijską piosenkarką i autorką tekstów , urodziła się w Xapuri w Brazylii, z włoskiego ojca i indiańskiej matki z Amazonii  . Jest znana zwłaszcza ze swojej znakomitej "Clarao da luna" i wydała dziecięcą piosenkę, która odniosła wielki sukces w 1980 roku, "Amarelinha" (gra w klasy). Śpiewa muzykę północnej i północno-wschodniej Brazylii.

Nazaré Pereira wystąpiła "Italo-France" w Rzymie (Włochy) w Galoppatoio di Villa Borghese w dniu 3 lipca 1992 r. W ramach realizacji "Effetto Colombo" (500 rocznica odkrycia Ameryki przez Krzysztofa Kolumba ). Na tę okazję towarzyszył jej włoski i francuski artysta Vincent Tondo.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
La Marelle	Nazare Pereira	08.1980	20[18]	-	Cezame CEB 517	-

Peret

Pedro Pubill Calaf , urodzony w 24 marca 1935 r w Mataró i umarł 27 sierpnia 2014 r w Barcelonie , lepiej znany jako Peret , jest hiszpańskim cygańskim piosenkarzem , gitarzystą i kompozytorem . Jest prawdopodobnie najbardziej znanym wykonawcą katalońskiej rumby , znanej również jako  rumba de Barcelone.
Jego gra na gitarze, zwana " ventilador ", która polega na użyciu skrzyni dźwiękowej jako instrumentu perkusyjnego, zapewniła mu reputację i zainspirowała wielu naśladowców.
Syn podróżującego sprzedawcy tkanin, towarzyszy ojcu w jego przesiedleniach w całej Katalonii i Balearach i nie chodzi do szkoły.

Trochę gitarowych i cygańskich piosenek, stworzył w wieku dwunastu lat, z kuzynem w duecie Los Hermanos Montenegro, który po raz pierwszy wystąpił publicznie w teatrze Tívoli w Barcelonie podczas festiwalu dla dzieci.

W 1947 roku nagrywa płytę, która pozostaje niezauważona i kontynuuje życie jako domokrążca. Jeśli udaje się na wycieczkę do Argentyny , to nie śpiewa, ale negocjuje zakup tkanin. Następnie bierze udział w niektórych audycjach radiowych na katalońskim wybrzeżu, gdzie zdobywa niewielką popularność, która zaczyna rosnąć w Barcelonie. Nagrywa dwie płyty, które regularnie trafiają na lokalne fale radiowe.

Bardzo interesuje się katalońską rumbą, której twórcą jest kolejny cygan, gitarzysta i śpiewak z Barcelony Antonio González, znany jako El Pescaílla .

W połowie lat sześćdziesiątych przeniósł się do Madrytu , gdzie rozpoczął swoją karierę. Niektóre z jego kompozycji, takie jak El muerto vivo , spotkały się z wielkim sukcesem we wszystkich kręgach. Podczas gdy muzyka anglosaska jest wszędzie modna, rumba  Pereta budzi również entuzjazm niektórych młodych ludzi  .

W kolejnych latach kontynuuje sukcesy z El Gitano Antón , Don Toribio Carambola , Saboreando , Lo mato! Jeśli fulano fuese mengano , Chaví , Que cosas tiene el amor , To mujeres ni fu ni fa , Castigadora i Tracatrá . Jego arcydziełem jest z pewnością Borriquito , utwór wydany w 1971 roku, którego jest autorem i zbiega się z turystycznym boomem, który czyni z Hiszpanii modne miejsce.

W 1974 r. Reprezentował Hiszpanię na Konkursie Piosenki Eurowizji , gdzie zajął dziewiąte miejsce.

Peret komponuje kilka piosenek w języku katalońskim , jedną z najbardziej znanych to El mig amic , poświęcony jego ojcu. Napisany przez Manuela Vázqueza Montalbána , ojca Pepe Carvalho , jest to najlepsza piosenka Nova Cançó .

W 1982 roku nagle Peret postanawia porzucić piosenkę, aby poświęcić się ewangelickiemu Kościołowi w Filadelfii , gdzie służy przez dziewięć lat. Następnie, nie negując swojej wiary, tworzy wytwórnię płytową. W 1992 r. Opuścił swoje religijne rekolekcje, aby wziąć udział w ceremonii zamknięcia Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie.
Umiera 27 sierpnia 2014 r w Barcelonie, na raka płuc .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
El Boriquito/ Que cosas tiene el amor!	Peret	09.1971	54[3]	2[14]	Ariola 14 923 AT	[written by Peret]

Rita Coolidge

Piosenkarka amerykańska, ur. 1.05.1944 r. w Nashville w stanie Tennessee, USA, w rodzinie pochodzenia indiańskiego. Córka duchownego z kościoła baptystów, zadebiutowała wraz z siostrą Priscillą w reklamowych piosenkach prezentowanych przez stację radiową w Memphis.
Po nagraniach dla miejscowej wytwórni Pepper, przeniosła się w połowie lat sześćdziesiątych do Los Angeles, gdzie zdobyła uznanie jako wokalistka studyjna, uczestnicząc m.in. w nagraniach Erica Claptona i Stephena Stillsa. Stills dedykował Ricie kilka własnych kompozycji ("Cherokee" "The Raven" czy "Sugar Babe").

W latach 1969-1970 koncertowała z formacją Delaney And Bonnie oraz big bandem Mad Dogs And Englishmen pod kierownictwem Leona Russella, towarzyszącym Joe Cockerowi. Fama głosi, że Rita zainspirowała Russella do napisania sławnego przeboju "Delta Lady".
Po powrocie do Los Angeles podpisała solowy kontrakt z wytwórnią A&M;. W nagraniu debiutanckiego albumu uczestniczyła elita miejscowych muzyków, w tym późniejszy szwagier artystki, Booker T. Jones. W pierwszej połowie lat 70. popularnością cieszyły się też nagrania piosenkarki z Krisem K.ristoffersonem, którego poślubiła w 1973 r. (i któremu towarzyszyła w westernie "Pat Garrett i Billy The Kid" Sama Peckinpaha z 1973 r.). Nagrania Coolidge były w sumie dość nierówne, a jej czysty głos zakłócała często wątpliwej jakości interpretacja tematów.

Producentem pierwszych przebojowych singli Rity z 1977 r. ("Higher And Higher" z repertuaru rhythm'n'bluesowego wokalisty Jackiego Wilsona i "We're All Alone") był Booker T. Jones. Rok później jej wersja tematu The Temptations, "The Way You Do The Things You Do" trafiła do Top 20.

W 1979 r. rozwiodła się z Kristoffersonem, co nie oznaczało jednak końca ich zawodowej współpracy (m.in. w styczniu 1987 r. przez tydzień występowali razem w hotelu Hilton w Las Vegas). W latach 80. przypominała się rzadziej, choć popularnością cieszyła się piosenka "All Time High" z filmu "Octopussy" o wyczynach niezłomnego Jamesa Bonda.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Turn around and love you/Walkin' in the mornin'	Rita Coolidge	05.1969	-	96[1]	Pepper 443	[written by Donna Weiss][produced by Ed Kollis]
Fever/My crew	Rita Coolidge	12.1972	-	76[7] side B: 76[2]	A&M; 1398	[written by Eddie Cooley/John Davenport][produced by David Anderle ]
A song i' d like to sing/From the bottle to the bottom	Rita Coolidge & Kris Kristofferson	11.1973	-	49[10]	A&M; 1475	[written by Kris Kristofferson][produced by David Anderle ]
Loving arms/I'm down [But i keep falling]	Rita Coolidge & Kris Kristofferson	03.1974	-	86[5]	A&M; 1498	[written by Tom Jans][produced by David Anderle ]
[Your love has lifted me]Higher and higher	Rita Coolidge	05.1977	48[2]	2[27]	A&M; 1922	[gold-US][written by P. Smith, G. Jackson, R. Miner, B. Davis][produced by David Anderle] [67 hit-Jackie Wilson]
We' re all alone/Southern lady]	Rita Coolidge	09.1977	6[13]06.77	7[20]	A&M; 1965	[gold-US]1.Adult Contemporary Chart[Composed by Boz Scaggs][produced by David Anderle]
The way you do the things you do/I feel the burden [[Being lifted off my shoulders]	Rita Coolidge	01.1978	-	20[11]	A&M; 2004	[written by W. Robinson, R. Rogers][produced by David Anderle ]
You/Only you know and i know	Rita Coolidge	07.1978	-	25[12]	A&M; 2058	[written by Tom Snow][produced by David Anderle, Booker T. Jones]
Love me again/The jealous kind	Rita Coolidge	11.1978	-	68[7]	A&M; 2090	[written by David Lasley, Allee Willis][produced by David Anderle, Booker T. Jones]
One fine day/Sweet emotion	Rita Coolidge	09.1979	-	66[7]	A&M; 2169	[written by Gerry Goffin, Carole King][produced by David Anderle, Booker T. Jones]
I' d rather leave while i' m in love/Sweet emotion	Rita Coolidge	11.1979	-	38[10]	A&M; 2199	[written by Carole Bayer Sager, Peter Allen][produced by David Anderle, Booker T. Jones]
Somethin' bout you baby i like/Late night confession	Rita Coolidge & Glen Campbell	05.1980	-	42[10]	Capitol 4865	[written by Richard Supa][produced by Gary Klein]
Fool that i am/Can she keep you satisfied	Rita Coolidge	12.1980	-	46[12]	A&M; 2281	[written by Bruce Roberts, Carole Bayer Sager][produced by David Anderie]
All time high/[instrumental-John Barry]	Rita Coolidge	07.1983	75[1]	36[13]	A&M; 2551	[piosenka z filmu z Jamesem Bondem "Octopussy"][written by Barry/Rice]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rita Coolidge	Rita Coolidge	04.1971	-	105[10]	A & M SP 4291	[produced by David Anderle]
Nice feelin	Rita Coolidge	12.1971	-	135[8]	A & M SP 4325	[produced by David Anderle]
Lady' s not for sale	Rita Coolidge	11.1972	-	46[24]	A & M SP 4370	[produced by David Anderle]
Full moon	Rita Coolidge & Kris Kristofferson09.1973	09.1973	-	26[33]	A & M SP 4403	[gold-US][produced by David Anderle]
Fall into spring	Rita Coolidge	05.1974	-	55[15]	A & M SP 3627	[produced by David Anderle]
Breakaway	Kris Kristofferson & Rita Coolidge	12.1974	-	103[12]	Monument 33 278	[produced by Fred Foster]
It' s only love	Rita Coolidge	12.1975	-	85[10]	A & M SP 4531	[produced by David Anderle]
Anytime ...anywhere	Rita Coolidge	04.1977	6[28]	6[54]	A & M SP 4616	[platinium-US][produced by David Anderle]
Love me again	Rita Coolidge	07.1978	51[1]	32[22]	A & M SP 4699	[gold-US][produced by David Anderle, Booker T. Jones]
Natural act	Rita Coolidge & Kris Kristofferson0	02.1979	-	106[9]	A & M SP 4690	[produced by David Anderle]
Satisfied	Rita Coolidge	09.1979	-	95[16]	A & M SP 4781	[produced by David Anderle, Booker T. Jones]
Greatest hits	Rita Coolidge	02.1981	-	107[8]	A & M SP 4836
The very best of	Rita Coolidge	03.1981	6[11]	-	A & M AMLH 68 520
Heartbreak radio	Rita Coolidge	09.1981	-	160[4]	A & M SP 3727	[produced by Andrew Gold]

Robert Cray Band

Ur. 1.08.1953 r. w Columbus w stanie Georgia (USA). Popularność bluesa gitarowego w latach 80-tych wynikała w dużej mierze z bezpretensjonalnego geniuszu Craya.

Choć swój pierwszy zespół utworzył w 1974 r., dopiero płyta Bad Influence z 1983 r. uczyniła go sławnym. Jego debiut - płyta Who 's Been Talking - był nieudany, ponieważ wytwórnia płytowa uległa likwidacji (płytę wznowiła później Charly).
Muzyka Craya stanowi mięszaninę czystego bluesa, soul i rocka, a jego płynny, przejrzysty styl zawdzięcza wiele Albertowi Collinsowi ; Peterowi Greenowi, podczas gdy w szybszych utworach pobrzmiewają odległe echa Jimiego Hendrixa. W latach 80-tych Robert Cray Band występował w składzie: Richard Cousins (bas), Dave Olson (perkusja) i Peter Boe (instr. klawiszowe).

Płyta Strong Persuader z 1987 r. stała się najpopularniejszym albumem bluesowym od dwóch dziesięcioleci, a Cray przyjął swą wielką popularność z pełną spokoju skromnością. Cieszy się on wielkim poważaniem wśród doświadczonych gwiazd muzyki, takich jak Eric Clapton, który, oprócz nagrania "Bad Influence" Craya, zaprosił go do występu podczas swego maratonu koncertowego w 1989 r. w Royal Albert Hali w Londynie oraz do wspólnych nagrań.

W 1988 r. Cray utrwalił swą renomę wspaniałym albumem Don 't Be Afraid Of The Dark, na którym ochrypłe partie saksofonowe zagrał David Sanborn. Na Midnight Stroll wystąpił nowy skład, nadając muzyce Craya cięższe brzmienie i wynosząc go poza obszar tradycyjnego bluesa. Cray jest przedstawicielem elity współczesnego pokolenia gitarzystów bluesowych.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Smoking Gun/Fantasized	Robert Cray Band	02.1987	-	22[14]	Mercury 888343	[written by Robert Cray,Richard Cousins,David Amy][produced by Bruce Bromberg,Dennis Walker]
Right Next Door (Because of Me)/New Blood	Robert Cray Band	05.1987	50[4]	80[6]	Mercury 888327	[written by Dennis Walker][produced by Bruce Bromberg,Dennis Walker]
Don't Be Afraid of the Dark/At last	Robert Cray Band	09.1988	-	74[6]	Mercury 870569	[written by Dennis Walker][produced by Bruce Bromberg,Dennis Walker]
Baby Lee	John Lee Hooker with Robert Cray	04.1996	65[1]	-	Silvertone 74321 36894 2 [UK]	[produced by Roy Rogers]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Showdown!	Albert Collins and Johnny Copeland	02.1985	-	124[18]	Alligator 4743	[produced by Bruce Iglauer , Dick Shurman]
False Accusations	Robert Cray Band	04.1986	68[1]	141[21]	Hightone 8005	[produced by Bruce Bromberg, Dennis Walker]
Strong Persuader	Robert Cray Band	12.1986	34[28]	13[49]	Mercury 830568	[2x-platinum][produced by Bruce Bromberg, Dennis Walker]
Bad Influence	Robert Cray Band	03.1987	-	143[11]	Hightone 8001	[produced by Bruce Bromberg, Dennis Walker]
Don't Be Afraid of the Dark	Robert Cray Band	08.1988	13[12]	32[32]	Mercury 834923	[gold]
Midnight Stroll	Robert Cray Band featuring the Memphis Horns	10.1990	19[7]	51[32]	Mercury 846652	[gold][produced by Dennis Walker ]
I Was Warned	Robert Cray Band	09.1992	29[3]	103[7]	Mercury 512721	[produced by Dennis Walker ]
Shame + A Sin	Robert Cray Band	10.1993	48[1]	143[3]	Mercury 518 237	[produced by Robert Cray]
Some Rainy Morning	Robert Cray Band	05.1995	63[1]	127[6]	Mercury 526867	[produced by Robert Cray ]
Sweet Potato Pie	Robert Cray Band	05.1997	-	184[3]	Mercury 534483	-
Take Your Shoes Off	Robert Cray Band	05.1999	-	181[2]	Rykodisc 10 479	[produced by Steve Jordan]