Love Spit Love

Love Spit Love to alternatywny zespół rockowy założony w 1992 roku przez wokalistę Richarda Butlera w latach 90-tych XX wieku członka Psychedelic Furs.

Kiedy Psychedelic Furs    zawiesił działalność w 1992 r., Richard Butler skontaktował się z gitarzystą Richardem Fortusem , którego zespół, Pale Divine, był prekursorem amerykańskiej trasy Psychedelic Furs. Obaj zaczęli współpracować nad tym, czego Butler spodziewał się, że stanie się jego pierwszą solową płytą. Duet zwerbował perkusistę Franka Ferrera do pomocy przy opracowaniu materiału. W miarę kształtowania się piosenek, Butler zdecydował się przenieść projekt do nowego zespołu.Nazwa zespołu została zaczerpnięta z wystawy performance w Nowym Jorku w 1991 roku, w której trzy nagie pary (o różnej orientacji seksualnej) otwarcie angażowały się w uczucia. Wydarzenie było pomysłem  Kelly Cutrone i jej męża Ronnie Cutrone , artystki, która ściśle współpracowała z Andy Warholem; wydarzenie miało na celu protest przeciwko rządowej cenzurze "nieprzyzwoitej" muzyki i sztuki.

Aby nagrać swój debiutancki album, zespół dokoptował brata Butlera,) Tima, by uzupełnić bas. (Butler napisał także sześć piosenek na tym albumie.) Ukończony autorski album został wydany w sierpniu 1994 roku w Imago Records. Główny singiel albumu "Am I Wrong" został ciepło przyjęty w alternatywnym radiu i MTV . (Piosenka ostatecznie pojawiła się na ścieżce dźwiękowej do filmu Angus z 1995 roku, z marszową grupą (Warren Township Marching Blue Devils of Gurnee, Illinois) dodaną do podkładu).

Richard Butler i Fortus odbyli serię promocyjnych   koncertów w połowie 1994 roku, występując akustycznie. Na koniec 1994 roku zespół dokoptował basistę Lonnie Hillyera. Jesienne tournee obejmowało występ w The Jon Stewart Show , gdzie zespół wykonał swój drugi singiel "Change in the Weather".

Pod koniec 1995 roku zespół skontaktował się z kierownikiem muzycznym filmu The Craft , który zapytał, czy zespół mógłby nagrać cover The Smiths " How How Is Now? ". Po początkowej niechęci zespół nagrał piosenkę, która została wydana jako singiel z soundtracku filmowego w 1996 roku. Kilka lat później Warner Bros ponownie wykorzystał cover zespołu jako piosenkę przewodnią dla serialu telewizyjnego Charmed .

Przez większość 1995 i 1996 zespół znalazł się w niepewnej sytuacji ze swoją wytwórnią. Imago Records, która została założona jako spółka joint venture między Terry Ellisem i BMG , straciła umowę dystrybucyjną z BMG pod koniec 1994 roku. Ellis zachował kontrakty dla zespołów wytwórni i miał nadzieję znaleźć nowego dystrybutora. Jednak do roku 1996 wytwórnia zbankrutowała, pozostawiając zespół do znalezienia innej firmy. W tym samym roku Love Spit Love podpisał  kontrakt z Maverick Records . W międzyczasie Chris Wilson zastąpił Hillyera na basie.

Drugi album zespołu, Trysome Eatone , został wydany w sierpniu 1997 roku. Album zrodził dwa single "Long Long Time" i "Fall on Tears".

Po trasie koncertowej, Love Spit Love spędziła resztę lat 90-tych bezczynnie, zanim ogłosiła nieokreśloną przerwę w 2000 roku. W tym roku Psychedelic Furs  zdecydował  się na reformę, wraz z dołączeniem Fortusa i Ferrera do zreformowanego składu. Fortus później spędził czas jako gitarzysta wspierający dla Neny i obecnie jest członkiem Guns N 'Roses wraz z Ferrerem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Am I Wrong	Love Spit Love	09.1994	-	83[10]	Imago 25 073	[written by R. Butler, T. Butler][produced by Dave Jerden]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love Spit Love	Love Spit Love	10.1994	-	195[1]	Imago 21 030	[produced by Dave Jerden]

Lovers

 Alden Bunn (aka Tarheel Slim )-ur. 24.09.1924r Bailey,Płn. Karolina-zm. 21.08.1977r Nowy Jork, nagrywał praktycznie w każdym powojennym gatunku muzycznym, jaki można sobie wyobrazić. Lowdown blues, gospel,   R & B, duety poppish, a nawet rockabilly nie były poza sferą jego zainteresowań. Jednak soul był  pierwszą miłością Bunna . Będąc jeszcze w Północnej Karolinie na początku lat 40-tych, gitarzysta pracował z Gospel Four, a potem Selah Jubilee Singers , który nagrywał dla wytwórni Continental i Decca. Bunn i Thurman Ruth odeszli w 1949 roku, by stworzyć własną grupę, Jubilators . Podczas jednego dnia w Nowym Jorku w 1950 roku nagrywali dla czterech wytwórni pod czterema różnymi nazwami!

Jedną z nich była Apollo, który przekonała ich, by zwrócili się ku świeckiej muzyce. Wówczas powstał  Larks , jedna z najwcześniejszych   grup wokalnych R & B, których melodyjne wczesne płyty z Apollo z lat pięćdziesiątych zaliczają się do najlepszych w tym czasie. Bunn zaśpiewał na kilku swoich bluesowych pozycjach ("Eyesight to the Blind"), a także wykonał dwie własne sesje  dla firmy w 1952 roku pod nazwą Allen Bunn .  Bunn również śpiewał z inną grupą wokalną R & B, The Wheels . Razem z  przyszłą żoną, Anną Sanford , Bunn nagrał jako The Lovers ; "Darling It's Wonderful", ich duet z 1957 roku dla   Aladdin's Lamp, cieszył się sporą popularnością. ( Ray Ellis wykonał aranżację.)

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Darling It's Wonderful/Gotta Whole Lot Of Lovin' To Do	Lovers	08.1957	-	48[9]	Lamp 2005	[written by Henry Coger][15[1].Country Chart]
It's Too Late/Security	Tarheel Slim/Little Ann	08.1959	-	-	Fire 1000	[written by Bunn, Tobinson][20[8].Country Chart]

Loverboy

Grupa założona w 1980 r. w Toronto (Kanada) przez Mike’a Reno (śpiew), Paula Deana (gitara), Douga Johnstona (klawisze), Scotta Smitha (bas) i Matthew Frenette’a (perkusja). Reno występował wcześniej z Moxy, a Dean i Frenette byli członkami Sweetheart, zespołu grającego melodyjnego, komercyjnego rocka.

Wkrótce po powstaniu Loverboy podpisał kontrakt z CBS Records. W studio, przy udziale producenta Bruce’a Fairbairna, nagrali swój debiutancki album Loverboy, który miał być ich znakiem rozpoznawczym przez następne lata. Zawierał melodyjnego hard rocka w amerykańskim stylu, z niewielkimi elementami reggae i jazzu. Dzięki przebojowym singlom „Turn Me Loose” i „The Kid Is Hot Tonite”, longplay zdobył status „platynowej płyty”.

W 1981 roku, po długim tournee, Loverboy znów znalazł się w studio, ponownie z Fairbairnem, by nagrać album Get Lucky. Rzeczywiście był on szczęśliwy, tak jak sugerował tytuł, gdyż dostał się na listy przebojów, a jego sprzedaż przekroczyła dwa miliony egzemplarzy. Do tego niewątpliwego sukcesu przyczyniło się powodzenie na listach przebojów utworu „Working For The Weekend”. Jedynym miejscem, gdzie zespołowi się nie powiodło, była Europa. Po kolejnej serii koncertów Fairbairn wyprodukował w 1983 r. następny album formacji Keep It Up, a pochodzący z niego singel ,Flot Girls In Love” natychmiast wszedł na listy przebojów. Longplay był „multiplatynowym” sukcesem.

 Charakterystyczna dla grupy Loverboy odmiana melodyjnego rocka stała się w tym czasie wyrafinowaną sztuką. Sukces albumu zapewnił zespołowi uznanie przez następne dwa lata niemal wszędzie, ale znów nie w Europie. Podczas  nagrywania kolejnej płyty Lovin ’ Every Minute Of It dołączył do nich Tom Allom, znany z producenckiej współpracy z Judas Priest. Owocem tego związku było ostrzejsze brzmienie, które niestety spowodowało, iż longplay okazał się najsłabszym w karierze grapy. Mimo to i tak rozszedł się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy. Tytułowy utwór wydany jako singel - skomponował Robert John „Mutt” Lange, producent  Def Leppard.

Choć tymczasem Fairbairn zdobył sławę podczas współpracy z Bon Jovi, zgodził się jeszcze raz pomóc muzykom z Loverboy. Został producentem albumu Wildside, który ukazał się w 1987 r. i pozostaje do dziś najbardziej spójną propozycją formacji. Niektóre z zawartych na nim nagrań napisali Bryan Adams, Richie Sambora i Jon Bon Jovi. Pochodzący z tego longplaya singel „Notorious” odniósł niebywały sukces i zdobył status potrójnej „platynowej płyty’’, W tym okresie Loverboy wyjechał na najdłuższy z dotychczasowych, dwuletni maraton koncertowy. Podczas dwumiesięcznej przerwy i w występach nagrali kilka utworów z producentem Bobem Rockiem, po czym wiosną 1988 r. wyruszyli na koncerty u boku grupy Def Leppard, w ramach jej europejskiego tournee.

Po zakończeniu trasy zespół wrócił do rodzinnej Kanady i do coraz bardziej niepewnej przyszłości. Dean i i Reno ogłosili swoje plany nagrywania jako soliści, i co pozostawiło resztę  zespołu w zawieszeniu. W 1989 r. wytwórnia CBS wydała kompilacyjny album Big Ones, który zawierał też trzy premierowe i utwory nagrane z Bobem Rockiem. Pod koniec tego samego roku Dean wydał solową płytę Hard Core, zarejestrowaną m. ini z udziałem perkusisty Loverboy - Frenette’a i Jona Bon Jovi’ego grającego na harmonijce. Od 1989 r. Loverboy nie przejawia żadnej aktywności.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Turn Me Loose/Prissy Prissy	Loverboy	01.1981	-	35[17]	Columbia 11421	[written by Paul Dean/Mike Reno][produced by Bruce Fairbairn]
The Kid Is Hot Tonite/Teenage Overdose	Loverboy	06.1981	-	55[7]	Columbia 02068	[written by Bernard Aubin/Paul Dean][produced by Bruce Fairbairn]
Working For The Weekend/Emotional	Loverboy	11.1981	-	29[20]	Columbia 02589	[written by Paul Dean/Matt Frenette/Mike Reno][produced by Bruce Fairbairn,Paul Dean]
When It's Over/ It's Your Life	Loverboy	04.1982	-	26[15]	Columbia 02814	[written by Paul Dean/Mike Reno][produced by Bruce Fairbairn, Paul Dean]
Jump/Take Me To The Top	Loverboy	12.1982	-	101[9]	Columbia 03346	[written by B. Adams, J. Vallance, M. Reno, P. Dean, M. Frenette][produced by Bruce Fairbairn, Paul Dean]
Hot Girls In Love/Meltdown	Loverboy	06.1983	-	11[16]	Columbia 03941	[written by Paul Dean/Bruce Fairbairn][produced by Bruce Fairbairn]
Queen Of The Broken Hearts/Chance Of A Lifetime	Loverboy	09.1983	-	34[12]	Columbia 04096	[written by Paul Dean/Mike Reno][produced by Bruce Fairbairn]
Lovin' Every Minute Of It/Bullet In The Chamber	Loverboy	08.1985	-	9[21]	Columbia 05569	[written by Mutt Lange][produced by Tom Allom]
Dangerous/ Too Much Too Soon	Loverboy	11.1985	-	65[9]	Columbia 05711	[written by Bryan Adams/Jim Vallance][produced by Tom Allom, Paul Dean ]
This Could Be The Night/It's Your Life	Loverboy	01.1986	-	10[18]	Columbia 05765	[written by Jonathan Cain/Paul Dean/Mike Reno/Bill Wray][produced by Tom Allom]
Lead A Double Life/Steal The Thunder	Loverboy	04.1986	-	68[7]	Columbia 05867	[written by Paul Dean/Doug Johnson/Ted Johnson/Mike Reno/Davitt Sigerson/Bill Wray][produced by Tom Allom]
Heaven In Your Eyes/Friday Night	Loverboy	08.1986	-	12[17]	Columbia 06178	[written by Paul Dean/John Dexter/Debra Mae Moore/Mike Reno][produced by Paul Dean, John Dexter][piosenka z filmu "Top Gun"]
Notorious/Wildside	Loverboy	08.1987	-	38[14]	Columbia 07324	[written by Jon Bon Jovi/Todd Cerney/Paul Dean/Mike Reno/Richie Sambora][produced by Bruce Fairbain ]
Break It To Me Gently/Read My Lips	Loverboy	04.1988	-	97[1]	CBS 651459 7 [UK]	[written by P. Dean, M. Reno][produced by Bruce Fairbain ]
Too Hot	Loverboy	12.1989	-	84[5]	Columbia 73066	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Loverboy	Loverboy	01.1981	-	13[105]	Columbia 36 762	[2x-platinum-US][produced by Bruce Fairbairn]
Get Lucky	Loverboy	11.1981	-	7[122]	Columbia 37 638	[4x-platinum-US][produced by Bruce Fairbairn, Paul Dean]
Keep It Up	Loverboy	07.1983	-	7[39]	Columbia 38 703	[2x-platinum-US][produced by Bruce Fairbairn, Paul Dean]
Lovin' Every Minute of It	Loverboy	09.1985	-	13[44]	Columbia 39 953	[2x-platinum-US][produced by Tom Allom]
Wildside	Loverboy	09.1987	-	42[21]	Columbia 40 893	[gold-US][produced by Bruce Fairbairn]
Big Ones	Loverboy	12.1989	-	189[2]	Columbia 45 411	[produced by Bruce Fairbairn,Tom Allom,Bob Rock]

Lovelites

The Lovelites to amerykańska grupa wokalna z siedzibą w Chicago , pierwotnie składająca się z sióstr Patti Hamilton i Rozeny Petty oraz ich przyjaciółki, Barbary Peterman. W 1967 roku trio nagrywało dla lokalnej wytwórni płytowej w Chicago ,Bandera Records. W 1968 roku Peterman opuściła grupę i została zastąpiona przez Ardellę McDaniel.
Rok po zmianie składu singiel "How Can I Tell My Mom and Dad" (That I've Been Bad)" został wydany w Lock Records. Melodia, napisana przez główną wokalistkę Patti Hamilton i producentkę Clarence Johnson, opowiada o nastolatce, porzuconej przez jej chłopaka, który wyobraża sobie okropne reperkusje, kiedy opowiada rodzicom, co się stało; temat, nastoletnia ciąża, był w dalszym ciągu w dużej mierze tabu na falach radiowych, a singiel sprzedał się w liczbie 55 000 egzemplarzy na miejscu i 400 000 w całym kraju, osiągając   15 pozycję na liście Billboardu i umożliwił grupie kontrakt na nagrywanie w    Uni Records,filli MCA . W tym czasie grupa przeszła jeszcze kolejną zmianę kadr, gdy Joni Berlman zastąpiła   Rozenę Petty.

Dziewczyny kontynuowały współpracę z Johnson  i innym producentem, Johnnym Cameronem, i wydały swój jedyny album , With Love From The Lovelites . Album nie był tak dobrze odbierany, jak poprzedni singiel grupy. Dziesiątki lat później jest czczony jako jeden z klasycznych albumów soulowych,   z Windy City, produkując tak wyróżniające się single jak "Oh My Love" i "This Love Is Real".

Po odejściu z Uni w 1970r, Johnson założyła wytwórnię Lovelite, a grupa natychmiast wylansowała "My Conscience", która podobno sprzedała się w 70 000 egz w Chicago i 400 000 w całym kraju. Grupa wydała garść nowych singli we wspomnianej wytwórnii, a następnie w 1971 r. Rhonda Grayson zastąpiła Ardellę McDaniel.

W 1972 roku dziewczęta podpisały kontrakt z Cotillion Records , w którym wydały dwa single pod szyldem Patti & The Lovelites. W 1973 r. Grupa rozwiązała się.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
How Can I Tell My Mom And Dad/ Hey! Stars Of Tomorrow	Lovelites	01.1970	-	60[10]	Uni 55181	[written by P. Hamilton, C. Johnson][produced by J. Cameron, C. Johnson][15[15].R&B Chart]
My Conscience/Man In My Life	Lovelites	01.1971	-	-	Lovelite LLR-01	[written by P. Hamilton][produced by The Keymasters][36[12].R&B Chart]

Patty Loveless

Patty Loveless (urodzona 4 stycznia 1957 r. jako Patricia Lee Ramey w Pikeville w stanie Kentucky ) jest amerykańską wokalistką country i dwukrotną laureatką nagrody Grammy w latach 90-tych, z ponad sześcioma sprzedanych milionami płyt .
Loveless dorastała w skromnych okolicznościach w małym miasteczku Pikeville w Appalachach . Jej ojciec pracował w kopalni węgla. Dzięki niemu nawiązała kontakt z country i bluegrass . Muzyka Stanley Brothers , Lester Flatt & Earl Scruggs i Billa Monroe kształtowały piosenkarkę jako dziecko. Wraz z bratem Rogerem Lovelessem pojawiła się jako duet, zanim jako nastolatka dostała możliwość śpiewania z braciami Wilburn . Poślubiła perkusistę braci, Terry'ego Lovelace'a, i przeprowadziła się z nim do Północnej Karoliny w 1976 roku. Tam przez wiele lat śpiewała w miejscowym zespole coverowym i miała doświadczenia z alkoholem i narkotykami.

W 1985 roku, w tym samym roku co rozwód, nagrała swoją pierwszą kasetę demo. Przeprowadziła się do Nashville w stanie Tennessee i została wkrótce odkryta przez wytwórnię płytową MCA , która   podpisała z nią kontrakt. W tym samym roku miała z Lonely Days, Lonely Nights swój pierwszy mniejszy hit na listach przebojów . W 1987 roku wydała swój debiutancki album   Patty Loveless . Została wyprodukowana przez Emory Gordy, Jr., którego poślubiła w lutym 1989 roku. Przełom Patty Loveless nastąpił w 1988r po zmianie menadżera i albumie If My Heart Had Windows . Mieszanka tradycyjnych dźwięków, rock'n'rollowych fragmentów i zagranicznych kompozycji sprawiła, że ​​wokalistka stała się popularna nie tylko wśród publiczności, ale także faworytem krytyków, którzy zaliczają ją do ruchu new-traditionalist w latach 80-tych.

Z If Me Heart Had Windows ,piosenką Steve Earle   "A Little Bit in Love" i " Blue Side of Town" miała w 1988 r. swój  pierwszy   hit w Top10 na listach przebojów. W tym samym roku została członkiem Grand Ole Opry . W następnym roku po raz pierwszy miała przebój na pierwszym miejscu   z Timber I'm Falling in Love . Towarzyszący album Honky Tonk Angel (1988) był na listach przebojów od ponad 100 tygodni, otrzymał platynę za milion sprzedanych płyt i przyniósł Chains kolejny numer jeden (1990). Do 1992 r. Loveless pozostał wierny wytwórni MCA i miał tam dziesięć najlepszych hitów. Już w tym czasie zauważyła problemy ze swoim głosem. Jesienią 1992 roku, kiedy problemy stały się ostre, wykryto tętniak na jej strunach głosowych. Loveless była operowana miesiącami   bez możliwości mówienia, nie mówiąc już o śpiewaniu, mogła wznowić swoją karierę jako piosenkarka. Latem 1993 roku nagrała album " What What Feel" , który ukazał się w wytwórni Epic . Album nie sprzedawał się tak dobrze jak wcześniejsze płyty, a pierwszy singiel Blame It on Your Heart wspiął  się na pierwsze miejsce.

Jej największy sukces przyszedł w 1995 roku, kiedy jej album When the Fallen Angels Fly zdobył nagrodę CMA za "Album Roku". Już po raz drugi kobieta otrzymała tę nagrodę (po Anne Murray 1984). W następnym roku ponownie została wyróżniona, tym razem jako najlepsza piosenkarka. Single You Can Feel Bad i Lonely Too Long z albumu The Trouble with the Truth były ostatnimi hitami w rankingach krajowych.

Loveless śpiewała także duety z George'em Jonesem ( You Do not Seem to Miss Me , 1997) i Vince'em Gillem ( My Kind of Woman, My Kind of Man , 1999), który dotarł do pierwszej 30-ki listy przebojów. Loveless zebrała najlepsze recenzje swojej kariery w 2001 roku za album Bluegrass Mountain Soul , który nie miał nic wspólnego ze współczesnym trendem muzyki pop w muzyce country.

W 2009 roku wydała   Mountain Soul II kolejny album inspirowany bluegrass, który otrzymał nagrodę Grammy w odpowiedniej kategorii. Loveless wciąż występuje na żywo, ale nie wydała nowego albumu od 2009 roku.

Loveless to daleki kuzyn Loretty Lynn i jej siostry Crystal Gayle .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
If My Heart Had Windows/So Good To Be In Love	Patty Loveless	03.1988	-	-	MCA 53270	[written by Dallas Frazier ][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][10[10].Country Chart]
A Little Bit In Love/I Can't Get You Off Of My Mind	Patty Loveless	05.1988	-	-	MCA 53333	[written by Steve Earle][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][2[15].Country Chart]
Blue Side Of Town/I'll Never Grow Tired Of You	Patty Loveless	11.1988	-	-	MCA 53418	[written by Hank DeVito, Paul Kennerley][produced by Tony Brown][4[13].Country Chart]
Don't Toss Us Away/After All	Patty Loveless	02.1989	-	-	MCA 53477	[written by Maclean][produced by Tony Brown][5[14].Country Chart]
Timber I'm Falling In Love/ Go On	Patty Loveless	06.1989	-	-	MCA 53641	[written by Kostas][produced by Tony Brown][1[1][13].Country Chart]
The Lonely Side Of Love/I'll Never Grow Tired Of You	Patty Loveless	09.1989	-	-	MCA 53702	[written by Kostas][produced by Tony Brown][6[14].Country Chart]
Chains/ I'm On Your Side	Patty Loveless	01.1990	-	-	MCA 53764	[written by Hal Bynum, Bud Reneau][produced by Tony Brown][1[1][20].Country Chart]
On Down The Line/Feelings Of Love	Patty Loveless	06.1990	-	-	MCA 79 004	[written by Kostas][produced by Tony Brown][5[13].Country Chart]
The Night's Too Long/Overtime	Patty Loveless	11.1990	-	-	MCA 53895	[written by Lucinda Williams][produced by Tony Brown][20[9].Country Chart]
I'm That Kind Of Girl/Some Morning Soon	Patty Loveless	01.1991	-	-	MCA 53977	[written by Matraca Berg, Ronnie Samoset][produced by Tony Brown][5[16].Country Chart]
Blue Memories/You Can't Run Away From Your Heart	Patty Loveless	06.1991	-	-	MCA 54 075	[written by Paul Kennerley, Karen Brooks][produced by Tony Brown][22[8].Country Chart]
Hurt Me Bad (In A Real Good Way)/God Will	Patty Loveless	10.1991	-	-	MCA 54178	[written by Deborah Allen, Rafe Vanhoy][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][3[13].Country Chart]
Jealous Bone/I Came Straight To You	Patty Loveless	02.1992	-	-	MCA 54271	[written by Rick Giles, Steve Bogard][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][13[11].Country Chart]
Can't Stop Myself From Loving You/If You Don't Want Me	Patty Loveless	06.1992	-	-	MCA 54371	[written by Kostas, Dean Folkvord][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][30[6].Country Chart]
Blame It On Your Heart/ What's A Broken Heart	Patty Loveless	04.1993	-	112[7]	Epic 74 906	[written by Harlan Howard-Kostas][produced by Emory Gordy Jr.][1[2][18].Country Chart]
Nothin' But The Wheel/Love Builds The Bridges (Pride Builds The Walls)	Patty Loveless	09.1993	-	-	Epic 77 076	[written by John Scott Sherrill][produced by Emory Gordy Jr.][20[10].Country Chart]
You Will/You Don't Know How Lucky You Are	Patty Loveless	12.1993	-	-	Epic 77 271	[written by Pam Rose, Mary Ann Kennedy, Randy Sharp][produced by Emory Gordy Jr.][6[14].Country Chart]
How Can I Help You Say Goodbye/ How About You	Patty Loveless	04.1994	-	-	Epic 77 416	[written by Burton Banks Collins, Karen Taylor Good][produced by Emory Gordy Jr.][3[15].Country Chart]
I Try To Think About Elvis/Ships	Patty Loveless	08.1994	-	115[9]	Epic 77 609	[written by Gary Burr][produced by Emory Gordy Jr.][3[17].Country Chart]
Here I Am/When The Fallen Angels Fly	Patty Loveless	12.1994	-	-	Epic 77 734	[written by Tony Arata][produced by Emory Gordy Jr.][4[16].Country Chart]
You Don't Even Know Who I Am/Over My Shoulder	Patty Loveless	04.1995	-	117[8]	Epic 77 856	[written by Gretchen Peters][produced by Emory Gordy Jr.][5[17].Country Chart]
Halfway Down/Feelin' Good About Feelin' Bad	Patty Loveless	07.1995	-	-	Epic 77 956	[written by Jim Lauderdale][produced by Emory Gordy Jr.][6[14].Country Chart]
You Can Feel Bad/Feelin' Good About Feelin' Bad	Patty Loveless	01.1996	-	-	Epic 78 209	[written by Matraca Berg, Tim Krekel][produced by Emory Gordy Jr.][1[2][18].Country Chart]
A Thousand Times A Day/ Feelin' Good About Feelin' Bad	Patty Loveless	05.1996	-	-	Epic 78 309	[written by Gary Burr, Gary Nicholson][produced by Emory Gordy Jr.][13[15].Country Chart]
Lonely Too Long/Feelin' Good About Feelin' Bad	Patty Loveless	09.1996	-	-	Epic 78 371	[written by Mike Lawler, Bill Rice, Sharon Rice][produced by Emory Gordy Jr.][1[1][18].Country Chart]
She Drew a Broken Heart	Patty Loveless	01.1997	-	-	Epic	[written by Jon McElroy, Ned McElroy][produced by Emory Gordy Jr.][4[17].Country Chart]
The Trouble with the Truth	Patty Loveless	05.1997	-	-	Epic	[written by Gary Nicholson][produced by Emory Gordy Jr.][15[12].Country Chart]
You Don't Seem to Miss Me	Patty Loveless with George Jones	05.1997	-	109[13]	Epic 78 704	[written by Jim Lauderdale][produced by Emory Gordy Jr. ][14[16].Country Chart]
To Have You Back Again	Patty Loveless	02.1998	-	-	Epic	[written by Annie Roboff, Amie Roman][produced by Emory Gordy Jr.][12[15].Country Chart]
High on Love	Patty Loveless	07.1998	-	-	Epic	[written by Kostas, Jeff Hanna][produced by Emory Gordy Jr. ][20[12].Country Chart]
Can't Get Enough	Patty Loveless	02.1999	-	96[4]	Epic	[written by Blair Daly, Will Rambeaux, Kent Blazy][produced by Emory Gordy Jr.][21[15].Country Chart]
My Kind of Woman/My Kind of Man	Vince Gill with Patty Loveless	06.1999	-	116[3]	MCA Nashville 72 107	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][27[9].Country Chart]
That's the Kind of Mood I'm In	Patty Loveless	07.2000	-	71[14]	Epic	[written by Rick Giles, Tim Nichols, Gilles Godard][produced by Emory Gordy Jr.][13[23].Country Chart]
The Last Thing on My Mind	Patty Loveless	02.2001	-	114[6]	Epic	[written by Craig Wiseman,Al Anderson][produced by Emory Gordy Jr.][20[16].Country Chart]
Lovin' All Night	Patty Loveless	07.2003	-	81[10]	Epic	[written by Rodney Crowell][produced by Rodney Crowell, John Leventhal][18[16].Country Chart]
On Your Way Home	Patty Loveless	12.2003	-	-	Epic	[written by Ronnie Samoset, Matraca Berg][produced by Emory Gordy, Jr.][29[12].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Up Against My Heart	Patty Loveless	09.1991	-	151[11]	MCA 10 336	[produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown]
Only What I Feel	Patty Loveless	05.1993	-	63[45]	Epic 53 236	[platinum-US][produced by Emory Gordy Jr.]
When Fallen Angels Fly	Patty Loveless	09.1994	-	60[46]	Epic 64 188	[platinum-US][produced by Emory Gordy Jr.]
The Trouble with the Truth	Patty Loveless	02.1996	-	86[43]	Epic 67 269	[platinum-US][produced by Emory Gordy Jr.]
Long Stretch of Lonesome	Patty Loveless	10.1997	-	68[16]	Epic 67 997	[gold][produced by Emory Gordy Jr.]
Classics	Patty Loveless	04.1999	-	99[8]	Epic 69 809	[gold-US][produced by Emory Gordy Jr.]
Strong Heart	Patty Loveless	09.2000	-	126[2]	Epic 69 880	[produced by Emory Gordy Jr.]
Mountain Soul	Patty Loveless	07.2001	-	159[7]	Epic 85 651	[produced by Emory Gordy Jr.]
Bluegrass & White Snow: A Mountain Christmas	Patty Loveless	12.2002	-	172[2]	Epic 85 967	[produced by Emory Gordy Jr.]
On Your Way Home	Patty Loveless	10.2003	-	77[3]	Epic 86 620	[produced by Emory Gordy Jr.]
Dreamin' My Dreams	Patty Loveless	10.2005	-	175[1]	Epic 85 967	[produced by Emory Gordy Jr.,Justin Niebank]
Sleepless Nights	Patty Loveless	09.2008	-	86[2]	Saguaro Road	[produced by Emory Gordy Jr.]
Mountain Soul II	Patty Loveless	09.2009	-	91[4]	Saguaro Road	[produced by Emory Gordy Jr.]

Michael Rabon and Choctaw

Mike Rabon był głównym gitarzystą i głównym wokalistą grupy The Five Americans z lat 60-tych ubiegłego wieku. Był także współautorem hitów grupy takich jak "Western Union" i "I See The Light".Rabon urodził się w Port Arthur w Teksasie w kwietniu 1943 roku, ale w pierwszym roku swojego życia przeprowadził się do południowo-wschodniej Oklahomy . Jego ojciec i matka , oboje mieszkańcy Oklahomy, nauczali w małej społeczności w Oklahomie, zwanej Spencerville, z populacją około 300 osób. Tam właśnie Rabon nauczył się grać na gitarze . Do 12 roku życia dołączył do lokalnej grupy o nazwie The Buckaroos.

Po ukończeniu szkoły średniej wstąpił do rezerwy armii na 6 miesięcy w Fort Jackson w Południowej Karolinie . Po wojsku wstąpił do college'u na Southeastern State University w Durant w Oklahomie .
W college'u założył Five Americans. Zespół pierwotnie nosił nazwę The Muntineers, ale później został zmieniony na The Five Americans, by walczyć z brytyjskim napływem rock and rolla w połowie lat sześćdziesiątych. Grupa odniosła sukces, nagrywając 5 płyt : "I See The Light", "Evol Not Love", "Sound of Love", "ZipCode" i "Western Union", ostatni  jako cover The Ventures , The Strangers ( Australia ), oraz The Searchers ( Anglia ), a także w filmie Vanilla Sky z Tomem Cruisem .

Mike Rabon miał później udaną karierę koncertową, wydał dwa albumy, które sprzedały się dobrze, i grał na gitarze w Tyler, Texas, popowym zespole, Gladstone, którego "A Piece of Paper" osiągnął 45 miejsce w październiku 1972 roku. Rabon później utworzył grupę  Michael Rabon and Choctaw, z  byłym perkusistą Five American, Jimmy Wrightem,Randy Foutsem-keyb,Jerry McDonaldem-bass. Jeden   album grupy został wydany przez Uni na początku lat 70. XX wieku z dobrymi recenzjami, ale został przeoczony przez wytwórnię z powodu trudności promocyjnych i prawnych .

Po 10 latach pracy w branży muzycznej Rabon wrócił na studia i uzyskał tytuł magistra administracji . Obecnie Rabon zajmuje się technologiami edukacyjnymi w swoim rodzinnym mieście Hugo w stanie Oklahoma .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mary Miles/California, Hollywood	Michael Rabon and Choctaw	07.1971	-	-	Uni 55289	[written by Michael Rabon][produced by Michael Rabon]
Let Your Light Shine On/Texas Sparrow	Michael Rabon and Choctaw	10.1971	-	-	Uni 55305	[written by Michael Rabon][produced by Michael Rabon]

Albums
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Michael Rabon and Choctaw	Michael Rabon and Choctaw	.1971	-	-	Uni 73102	-

Jimmy Rabbit and The Karats

Jimmy Rabbit był wybitnym DJ'em na stacji Dallas KLIF AM 1190 z audycją, w której mieszał dźwięki British Invasion z wykonawcami z  Texasu takimi jak Mouse and the Traps, Sir Douglas Quintet czy Five Americans.

  Próbując swoich sił w śpiewaniu jako młody artysta  rockabilly pod swoim prawdziwym nazwiskiem, Eddy Payne (Dale Payne), postanowił dokonać kolejnej próby w 1965 roku. Z pomocą przyjaciół, Rabbit wypuścił trzy dobre garażowe single z lat '65 do '67.
"Pushover" wyróżnia się porywającym rytmem i ostrą gitarą. Został wydany z trzema odmianami nazwy. Najpierw jako Jimmy Rabbit z Ronem i Deą w wytwórni   Knight z żółtym labelem, w niebieskiej w tej samej wytwórni  jako po prostu Jimmy Rabbit, a następnie  krajowe wydanie w Southern Sound jako Jimmy Rabbit and Karats.

Strona b "Wait and See" jest bardziej mroczna i mniej chwytliwa, ale też całkiem dobra. Obie zostały napisane przez Lindsey-Kirkland-Rambo, zaaranżowane przez Boba Rambo i wyprodukowane przez Boba Sandersa.
Następnie przyszedł bluesowy "Wishy Washy Woman" z lipca 1965 r., Napisany przez Rona Price'a. "Wishy-Washy Woman" osiągnęła 31 miejsce na listach KLIF dzięki współpracy Jimmy'ego ze stacją.

 Jego największy hit przyszedł w 1966 roku, z głośnym coverem "Psychotic Reaction" pod nazwą Positively Thirteen O'Clock, nagraną w studiu Robin Hood Brians w Tyler w Teksasie z członkami Mouse and the Traps:“Bugs” Hendersonem i Ronnie "Mouse " Weissem na gitarach, Kenem " Nardo"   Murray'em-perkusja, basistą  Davidem Stanley'em i organistą Jerrym Howellem.

Piosenki "Pushover" i "Wait and See" zostały nagrane w 1965 roku i znalazły się w filmie High Yellow . W skład zespołu weszli Bobby Rambo, Lewis Lindsey, Dea Kirkland, Rex Ludwick, Ron Boston i inni, którzy zostali dawno zapomniani!

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pushover/Wait And See	Jimmy Rabbit and The Karats	.1965	-	-	Knight 1049	[written by Lindsey, Kirkland, Rambo][produced by Bob Sanders ]
Wishy Washy Woman/My Girl	Jimmy Rabbit and The Karats	.1965	-	-	Knight 1052	-

Fun Boy Three

Grupa brytyjska. Powstała w październiki I981r w Coventry. Założyli ją trzej muzycy wywodzący się z zespołu The Specials: Terry Hall (ur. 19.05.1959r, Coventry) - voc, Neville Staple - voc, perc i Lynval Golding (ur. 24.07.1951r, Coventry) - voc, g. Działała do 1983.

Hall, Staple i Golding już na początku 1981 rozważali odejście z The Specials. Wtedy dokonali w londyńskich TW Studios przy pomocy Dave'a Jordana pierwszych próbnych nagrań jako trio, a zarejestrowali m.in. własną piosenkę The Lunatics Have Taken Over The Asylum i znany przebój 96 Tears zespołu Question Mark And The Mysterians. Gdy w październiku zdecydowali się wreszcie na utworzenie The Fun Boy Three, byli doskonale przygotowani do rozpoczęcia nowego etapu kariery. 

Grupa podpisała kontrakt z Chrysalisem, wydawcą płyt The Specials, i już w tym samym miesiącu dorobiła się singla z piosenkami The Lunatics Have Taken Over The Asylum i Faith Hope And Charity- sarkastycznymi komentarzami na temat sytuacji politycznej w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych w tym czasie. Płytka zyskała niewielką popularność. Ale już dwa następne single zrobiły furorę na listach przebojów. Oba powstały we współpracy z dziewczęcym zespołem wokalnym Bananarama i oba zawierały tchnące świeżością opracowania standardów na stronach A; były to It Aint What You Do It's The Way That You Do It (przeróbka swingowej kompozycji Jimmiego Lunceforda)/The Funrama Theme ze stycznia 1982r i Really Saying Something (przeróbka utworu z repertuaru The Velvelettes)/Give  Us Back Our Cheap Fares z marca tego roku. Sukces formacji ugruntował album „The Fun Boy Three" z marca 1982, nagrany znowu w TW Studios, wyprodukowany przez Jordana.
 

Choć przygotowany przy pomocy dziewcząt z Bananaramy oraz przypadkowych muzyków, był atrakcyjnym zestawem niezwykle chwytliwych piosenek, zazwyczaj opartych na afrykańskich rytmach, z tekstami zarówno na tematy społeczne (The Lunatics Have Taken Over The Asylum, Life In General), jak i osobistymi (The Telephone Always Rings, Alone).
Z tego okresu pochodzą jeszcze dwie przebojowe płytki: The Telephone Always Rings/The Alibi z maja i Summertime (przeróbka kołysanki George'a Gershwina z musicalu Porgy And Bess)/Summer Of '82 z lipca.
Produkcji drugiego albumu, „Waiting" z lutego 1983r, podjął się David Byrne, lider The Talking Heads (wziął udział w sesji także jako gitarzysta). Powstało dzieło bliższe konwencjonalnego popu i gładsze brzmieniowo, np. We're Having All The Fun, Things We Do i Our Lips Are Sealed (kompozycja Halla i Jane Wiedlin z The Go-Go's, nagrana również przez ten zespół), chociaż teksty nadal świadczyły o zaangażowaniu społecznym The Fun Boy Three, np. Well Fancy That! na temat molestowania seksualnego dzieci. Płycie towarzyszyły single: The More I See (The Less I Believe) z listopada 1982r, The Tunnel Of Love/The Lunacy Legacy ze stycznia 1983r i Our Lips Are Sealed/Our Lips Are Sealed (wersja instrumentalna) z kwietnia tego roku
 

Hall po rozwiązaniu grupy stanął na czele zespołu  Colourfield. Zrealizował z nim płyty „Virgins And Philistines" (Chrysalis, 1985) i „Deception" (Chrysalis, 1987). Później działał w trio Terry, Blair And Anouchka, znanym z albumu „Ultra Modern Nursery Rhymes" (Chrysalis, 1990) oraz w duecie Vegas z Dave'em Stewartem z Eurythmics. Jako solista przypomniał się płytami „Home" (Anxious, 1995), „Laugh" (South Sea Bubble, 1997) oraz firmowaną z Musthtaqem „The Hour Of Two Lights" (Astralwerks, 2003). Ponadto nagrywał m.in. z Damonem Albarnem z Blur (Chasing A Rainbow) i jego projektem Gorillaz (911) oraz z Trickym  (Poems z płyty „Nearly God", Island, 1996, sygnowanej: Nearly God), a gościnnie wspomagał w studiu m.in. The Lightning Seeds, Dub Pistols, Silent Poets i Toots And The Maytals. 

Jego największe przeboje, zrealizowane z różnymi zespołami, wypełniły składanki „The Collection" (Chrysalis, 1992) i „The Complete" (EMI, 2002). Staple i Golding kontynuowali karierę w Sunday Best, a później wrócili do The Specials. W 1994 Staple zadebiutował jako solista płytą „Skantastic" (525 Music Productions), nagraną przy współudziale Goldinga; w późniejszych latach jego dyskografia powiększyła się o takie pozycje, jak „The Very Best Of The Specials And Fun Boy 3 Performed By Neville Staple" (Cleopatra, 2000), „Neville Staple From The Specials" (525 Music Production, 2001) i „Neville Staple's Special Skank Au Go Go" (Cleopatra, 2002). Ponadto obaj współpracowali m.in. z Desmondem Dekkerem i The Soup Dragons, a sam Staple m.in. z Unwritten Law i Desorden Publico, jako producent zaś m.in. z Johnem Avilą.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Lunatics Have Taken Over the Asylum / Faith, Hope and Charity	Fun Boy Three	11.1981	20[12]	-	Chrysalis CHS 2563	[written by Terry Hall, Lynval Golding,Neville Staples][produced by Mr. D. Jordan]
It Ain't What You Do It's The Way That You Do It/Just Do It	Fun Boy Three feat Bananarama	02.1982	4[10]	-	Chrysalis CHS 12 2570	[written by Sy Oliver, James Young][produced by The Fun Four][oryginalnie nagrana przez Jimmy'ego Lanceforda]
Really Saying Something / Give Us Back Our Cheap Fares (& Fun Boy Three)	Bananarama and Fun Boy Three	04.1982	5[10]	-	Deram NANA1	[written by Eddie Holland,Norman Whitfield,William "Mickey" Stevenson][produced by Mr. D. Jordan,Fun Boy Three][oryginalnie nagrany przez Velvelettes]
The Telephone Always Rings / The Alibi	Fun Boy Three	05.1982	17[9]	-	Chrysalis CHS 2609	[written by Terry Hall, Lynval Golding,Neville Staples][produced by Mr. D. Jordan,Fun Boy Three]
Summertime / Summer Of '82	Fun Boy Three	07.1982	18[8]	-	Chrysalis CHS 22629	[written by George Gershwin][produced by Fun Boy Three]
The More I See (The Less I Believe)	Fun Boy Three	06.1983	68[1]	-	Chrysalis CHS 2664	[written by Fun Boy Three][produced by David Byrne]
The Tunnel of Love / The Lunacy Legacy	Fun Boy Three	02.1983	10[10]	-	Chrysalis CHS 2678	[written by Fun Boy Three][produced by Fun Boy Three,David Byrne]
Our Lips Are Sealed	Fun Boy Three	04.1983	7[10]	-	Chrysalis FUNB 1	[written by Terry Hall,Jane Wiedlin][produced by David Byrne]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Fun Boy Three	Fun Boy Three	03.1982	7[20]	-	Chrysalis CHR 1383	[gold-UK][produced by Dave Jordan and The Fun Boy Three]
Waiting	Fun Boy Three	02.1983	14[20]	-	Chrysalis CHR 1383	[silver-UK][produced by Dave Jordan and The Fun Boy Three]

Steve Miller Band

Ur. 5.10.1943 r. w Milwaukee w stanie Wisconsin, USA. Dorastał w atmosferze sprzyjającej wyborowi przyszłej muzycznej drogi. Jego rodzice przyjaźnili się z Les Paulem, a ojciec otwarcie zachęcał do domowego muzykowania. Pierwszy zespół The Marksmen Combo, założył ze swym szkolnym kolega Bozem Scaggsem. W college'u stworzyli wspólna grupę The Ardells, a na uniwersytecie, The Fabulous Night Trains.

Po przeniesieniu się do Chicago w 1964 r, Miller zetknął się w lokalnym kręgu bluesowym z Barrym Goldbergiem i wraz z nim założył kolejna formację The Goldberg Miller Blues Band. Zainteresowany hippisowską scena muzyczną w San Francisco, wyjechał na Zachodnie Wybrzeże, gdzie powołał do życia grupę Miller Blues Band. W niespełna rok zdołał wyrobić sobie nazwisko, zmienić nazwę zespołu na Steve Miller Band, podpisać kontrakt z wytwórnią Capitol opiewający na bezprecedensową jak na owe czasy kwotę 50000 dolarów i zabłysnąć na festiwalu w Monterey w 1970 r.

W tym czasie oprócz lidera (śpiew, gitara), w skład Steve Miller Band wchodzili: Boz Scaggs (gitara, śpiew), Lonnie Turner (bas), Jim Peterman (instrumenty klawiszowe) i Tim Davis (perkusja). W 1968 r. kwintet poleciał do Londynu, gdzie pod okiem producenta Glyna Johnsa nagrał swój pierwszy album Children Of The Future. Płyta pomimo dobrych recenzji nie była rynkowym sukcesem, ale kolejna, zarejestrowana w tym samym roku, pod tytułem Sailor. miała się stać popisowym dokonaniem Millera. Przejrzystość nagrania i pamiętane do dziś kompozycje sprawiły, że longplay jest wciąż faworytem krytyków. Jedwabisty głos Millera i mistrzowskie partie gitary nadały albumowi specyficzną elegancję odbiegającą od standardu większości rockowych grup z San Francisco. Spośród wielu zamieszczonych na płycie atrakcyjnych tematów na szczególną uwagę zasługuje nastrojowy, instrumentalny "Song For Our Ancestors" oraz zgrabne, poświęcone miłości utwory "Dear Mary" i "Quicksilver Girl".

Po nagraniu albumu z zespołu odeszli Scaggs i Peterman, doszedł za to utalentowany pianista Micky Hopkins, debiutujący na longplayu Brave New World - trzecim z nagranych w Londynie pod kierunkiem Johnsa. W dynamicznym temacie "My Dark Hour" na gitarze basowej grał ukrywający się pod pseudonimem Paul Ramon, Paul McCartney, epicki zaś "Cow Cow" zademonstrował fortepianową wrażliwość Hopkinsa.

Sukcesom i klasie poprzednich albumów dorównywała kolejna płyta, znakomita Your Saving Grace. W 1969 r. odeszli Hopkins i Turner. Miller zastąpił drugiego z nich Bobbym Winklemanem z grupy Frumious Bandersnatch (dziwaczna nazwa zespołu oznacza "nadpełgającego banderzwierza" z "Alicji po drugiej stronie lustra" Lewisa Carrolla . Longplay Number 5 muzycznie i rynkowo odpowiadał stałej normie zespołu, potwierdził jednak, że Miller pomimo popularności nic potrafi zdobyć sobie nowych kręgów słuchaczy. Próbą wyjścia z impasu było nagranie jednej strony płyty Rock Love na żywo. Niestety lider wybrał koncerty, w których towarzyszył mu jeden z najsłabszych składów. Instrumentaliści Rod Valory i Jack King odeszli na przestrzeni roku, album zaś sprzedawał się kiepsko. Po europejskim turnee Miller postanowił zrehabilitować się longplayem Recall The Beginning ... A Journey From Eden, na którym ku zaskoczeniu wgzestkich dominował nastrój melancholii i letargu. I ta płyta okazała się komercyjnym nieporozumieniem.

Po półtorarocznej przerwie Miller powrócił na rockową scenę przebojowym singlem "The Joker", chwytliwym, opartym na prostym riffie temacie i tekstem nawiązującym do rozmaitych wcieleń wykonawcy, wykorzystywanych w piosenkach z minionych siedmiu lat: "Dla jednych jestem Kosmicznym Kowbojem, dla drugich Gangsterem Miłości, jeszcze inni nazywają mnie Maurice..." ("Some people call me the Space Cowboy, some call me the Gangster of Love, some call me Maurice"). Aluzje odnosiły się kolejno do płyt Brave New World, Sailor i Recall The Beginning.... Sukces odniósł też towarzyszący singlowi album, który trafił na drugie miejsce listy amerykańskiej. Gdy przyszłość Millera zaczęła malować się w jasnych, jak nigdy dotąd, barwach, muzyk zakupił farmę, zbudował nagraniowe studio i przepadł na długie trzy lata. Gdy podjął znów nagrania, tylko najzagorzalsi fani wróżyli mu rynkowe sukcesy.

Niespodziewanie album Fly Like An Eagle rozszedł się w najwyższym ze wszystkich płyt Millera nakładzie, a na dodatek utorował artyście drogę na scenę brytyjską. Płyta, odpowiadająca w pełni ówczesnym standardom nagraniowym, przysporzyła muzykowi rzeszę nowych wielbiciela, czyniąc z Millera artystę prawdziwie światowego formatu. Niemal identycznym powodzeniem cieszył się siostrzany longplay Book Of Dreams (z 1977 r.). Obie płyty zawierały materiał wykorzystany na singlach, w tym bezpretensjonalny temat "Rock 'N' Me" i witalny "Jet Airliner". Miller nauczył się oferować swej publiczności dokładnie to, czego pragnęła. Po kolejnym zniknięciu ze sceny - na nowy album kazał czekać swoim fanom aż cztery lata. Tym razem powrót okazał się mniej spektakularny.
Longplay Circle Of Love zawierał na jednej stronie typowo Millerowskie krótkie, dynamiczne, rockowe tematy, całą zaś drugą stronę wypełniała rozwlekła, wybrana dość bezkrytycznie kompozycja "Macho City". Miller postanowił znów naprawić błąd i po pół roku powrócił na szczyt list przebojów chwytliwym utworem "Abracadabra", który w Wielkiej Brytanii w 1982 r. był o krok od powtórzenia sukcesu "Jokera". W USA album rozszedł się w ponad milionowym nakładzie i wszystko zapowiadało się dobrze. Nie na długo, ponieważ płyty Steve Miller Band-Live! i Italian X'Rays były bliskie fiaska.

Album Living In The 20th Century był hołdem złożonym Jimmy'emu Reedowi, z którym Miller występował jako nastolatek. Longplay Born 2B Blue z 1989 r. stanowił ukłon w stronę mniej komercyjnej muzyki. Wraz ze swym starym współpracownikiem Benem Sidranem, występującym z powodzeniem również w roli aranżera, Miller wykonywał na nim jazzowe i bluesowe standardy. Tematy "God Bless The Child" Billie Holiday i "Zip-A-Dee-Doo-Dah" śpiewał w zwolnionej manierze, nie nadużywając strun głosowych, a cała płyta była umiarkowanym sukcesem.
Jesienią 1990 r., gdy Miller opływający w luksusy zastanawiał się, co robić dalej, firma Levi's wykorzystała "Jokera" w brytyjskiej telewizyjnej kampanii reklamowej. Wytwórnia Capitol nie przegapiła okazji i tak oto w siedemnaście lat po nagraniu singla Maurice, alias Kosmiczny Kowboj, alias Gangster Miłości trafił po raz pierwszy na szczyt brytyjskiej Top 20.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Living in The U.S.A./Quicksilver girl	Steve Miller Band	11.1968	-	94[2]	Capitol 2287	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller/Glyn Johns]
My dark hour/Song for our ancestors	Steve Miller Band	07.1969	-	126[2]	Capitol 2520	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller/Glyn Johns]
Going to the country/Never kill another man	Steve Miller Band	08.1970	-	69[6]	Capitol 2878	[written by Steve Miller/Ben Sidran][produced by Steve Miller]
Steve Miller's midnight tango/Going to Mexico	Steve Miller Band	11.1970	-	117[1]	Capitol 2945	[written by Ben Sidran][produced by Steve Miller]
The joker/Something to believe in	Steve Miller Band	10.1973	1[2][13]	1[1][20]	Capitol 3732	[gold-US][silver-UK][written by Eddie Curtis/Steve Miller][produced by Steve Miller]
Your cash ain' t nothin' but trash/Evil	Steve Miller Band	02.1974	-	51[7]	Capitol 3837	[written by Charles Calhoun][produced by Steve Miller][#6 r&b; hit for The Clovers in 1954]
Take the money and run/Sweet Marie	Steve Miller	05.1976	-	11[16]	Capitol 4260	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
Rock' n' me/Living in The U.S.A.	Steve Miller	08.1976	-	1[1][18]	Capitol 4323	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
Rock' n' me/The window	Steve Miller	12.1976	11[9]	-	Mercury 6078 804 [UK]
Fly like an eagle/Lovin' cup	Steve Miller	12.1976	-	2[20]	Capitol 4372	[gold-US][written by Steve Miller][produced by Steve Miller][20[11].R&B Chart]
Jet airliner/Babes in the wood	Steve Miller Band	04.1977	-	8[18]	Capitol 4424	[written by Paul Pena][produced by Steve Miller]
Jungle love/Wish upon a star	Steve Miller Band	08.1977	-	23[14]	Capitol 4466	[written by Greg Douglas/Leonard Turner][produced by Steve Miller]
Swingtown /Winter time	Steve Miller Band	10.1977	-	17[15]	Capitol 4496	[written by Chris McCarty/Steve Miller][produced by Steve Miller]
Heart like a wheel/True fine love	Steve Miller Band	10.1981	-	24[14]	Capitol 5068	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
Circle of love/[Part 2]	Steve Miller Band	01.1982	-	55[7]	Capitol 5086	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
Abracadabra /Give it up	Steve Miller Band	05.1982	2[12]	1[2][25]	Capitol 5126	[gold-US][silver-UK][written by Steve Miller][produced by Gary Mallaber/Steve Miller][26[11].R&B Chart][14[14].Hot Disco/Dance;Capitol 8537 12"]
Keeps me wondering why/Get on home	Steve Miller Band	08.1982	52[6]	-	Mercury STEVE 4 [UK]	[written by Gary Mallaber/Kenny Lewis][produced by Gary Mallaber/Steve Miller]
Cool magic/Young girl' s heart	Steve Miller Band	10.1982	-	57[8]	Capitol 5162	[written by Gary Mallaber/Kenny Lewis][produced by Gary Mallaber/Steve Miller]
Give it up/Heart like a wheel	Steve Miller Band	12.1982	81[3]	60[9]	Capitol 5194	[written by Steve Miller][produced by Gary Mallaber/Steve Miller]
Shangri -la/Circle of love	Steve Miller Band	10.1984	-	57[6]	Capitol 5407	[written by Kenny Lewis/Steve Miller][produced by Kenny Lewis/Steve Miller]
Bongo bongo/Get on home	Steve Miller Band	02.1985	-	84[3]	Capitol 5442	[written by Chris McCarty/Steve Miller][produced by Kenny Lewis/Steve Miller/B.Allred]
I want to make the world turn around/Sunky	Steve Miller Band	11.1986	-	97[3]	Capitol 5646	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
The joker/Don' t let nobody turn you around	Steve Miller Band	08.1990	1[2][13]	-	Capitol CL 583 [UK]	[written by Eddie Curtis/Steve Miller][produced by Steve Miller]
Wide river/Stranger blues	Steve Miller	07.1993	-	64[8]	Sailor 859194	[written by Chris McCarty/Steve Miller][produced by Steve Miller]

Albumy *89*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Children of the future	Steve Miller Band	06.1968	-	134[18]	Capitol 2920	[produced by Glyn Johns]
Sailor	Steve Miller Band	11.1968	-	24[17]	Capitol 2984	[produced by Glyn Johns]
Brave new world	Steve Miller Band	06.1969	-	22[26]	Capitol 184	[produced by Glyn Johns]
Your saving grace	Steve Miller Band	11.1969	-	38[14]	Capitol 331	[produced by Glyn Johns]
Number 5	Steve Miller Band	07.1970	-	23[26]	Capitol 436	[produced by Steve Miller]
Rock love	Steve Miller Band	10.1971	-	82[9]	Capitol 748	[produced by Steve Miller]
Recall the beginning...A journey from Eden	Steve Miller Band	04.1972	-	109[10]	Capitol 11 022	[produced by Ben Sidran]
Anthology	Steve Miller Band	11.1972	-	56[39]	Capitol 11 114	[gold-US]
The Joker	Steve Miller Band	10.1973	-	2[38]	Capitol 11 235	[platinium-US][produced by Steve Miller]
Fly like an eagle	Steve Miller Band	05.1976	11[18]	3[97]	Capitol 11 497	[4x-platinium-US][gold-UK][produced by Steve Miller]
Book of dreams	Steve Miller Band	05.1977	12[13]	2[68]	Capitol 11 630	[3x-platinium-US][silver-UK][produced by Steve Miller]
Greatest Hits 1974-78	Steve Miller Band	12.1978	-	18[23]	Capitol 11 872	[14x-platinium-US][produced by Steve Miller]
Circle of love	Steve Miller Band	11.1981	-	26[17]	Capitol 12 121	[gold-US][produced by Steve Miller]
Abracadabra	Steve Miller Band	06.1982	10[16]	3[33]	Capitol 12 216	[platinium-US][silver-UK][produced by Gary Mallaber/Steve Miller]
Steve Miller Band-Live!	Steve Miller Band	04.1983	79[2]	125[7]	Capitol 12 263	[produced by Steve Miller]
Italian X Rays	Steve Miller Band	11.1984	-	101[10]	Capitol 12 339	[produced by Steve Miller]
Living in the 20th century	Steve Miller Band	11.1986	-	65[23]	Capitol 12 445	[produced by Steve Miller]
Born 2B blue	Steve Miller Band	10.1988	-	108[10]	Capitol 48 303	[produced by Steve Miller]
The best of 1968-1973	Steve Miller Band	10.1990	34[3]	-	Capitol EST 2133	[gold-US]
Wide river	Steve Miller	06.1993	-	85[15]	Polydor 519 441	[produced by Steve Miller]
Young Hearts: Complete Greatest Hits	Steve Miller	10.2003	127[2]	37[10]	Capitol 90 509	[gold-US][produced by Steve Miller/Gary Mallaber/Glyn Johns]
Bingo!	Steve Miller	07.2010	156[2]	37[2]	Roadrunner 1686-177592	[produced by Steve Miller]
Let Your Hair Down	Steve Miller	05.2011	174[1]	180[1]	Roadrunner	[produced by Steve Miller, Andy Johns]

Metalheadz

Jedna z najlepszych wytwórni spod znaku drum’n’bass, założona przez nie mniej utytułowanego Goldie’ego na przełomie 1994 i 1995 r. Metalheadz. jest wytwórnią prestiżową - wszyscy znani muzycy z brytyjskiej sceny jungle pragną wydać dla niej choćby jeden singel.

 Udało się to niewielu (np. Lemon D „Urban Style Music",Doc Scott „Far Away”,Jay Majik „Your Sound”, Hidden Agenda „Pressin’ On” czy Source Direct „Made Up.Sound”). Metalheadz ma od niedawna swoją filię Razor Edge, która zainaugurowała swoją działalność na początku 1996 r. wydaniem singla „Still Life” Photeka.

Niektóre wydawnictwa Metalheadz rozpowszechnia wytwórnia  London, z którą Goldie podpisał kontrakt przed wydaniem debiutanckiego albumu Timeless. Płyta ta okazała się najlepiej sprzedającym albumem jungle’owym i spowodowała gwałtowne zainteresowanie innych dużych wytwórni tą muzyką.

                                                          Hity na liście UK Singles Chart

Amit Gatecrasher / Pirates  2004   123.UK

John B Up All Night / Take Control  2001  82.UK

Blame Medusa / Burnout  2004   166.UK

Danny C.   Star / Sunday   2003  88.UK

Calyx Leviathan / Mindfold  2003   107.UK

Future Cut Obsession / Tear Out My Heart / Steppaz  2001   95.UK

Goldie feat. KRS One Digital  1997   13.UK

Goldie feat. Noel Gallagher Tempertemper  1998   13.UK

Goldie Believe [ltd. 1 day]  1998   36.UK

Hidden Agenda Dar Out / Stay  2003   129.UK

Hive Krush / Against The Grain  2005  114.UK

Marcus Intalex & ST Files Universe / Loose Control  2001  96.UK

The Invaderz Winter Sun / Controls My Mind  2001   120.UK

Klute Curley Wurley / Splendor  2001  187.UK

Jonny L.  Synchronize / Phreak  2002   100.UK

Rufige Cru Beachdrifta / Stormtroopa VIP 2001   121.UK

Sonic & Silver On The Anson / In To The Light 2002   111.UK

Special Forces Satisfy / Dirty  2003  129.UK

Spirit Solitaire / Soul Survivor  2004   115.UK

Leon Switch & Kryptic Minds Hide The Tears  2004   90.UK

Total Science Borderline 2000 / Jungle Jungle   2001   98.UK

Total Science Ice Cubes / Red Carpet  2002   95.UK

Denez Prigent

Denez Prigent (ur. 17 lutego 1966), francuski pieśniarz śpiewający w języku bretońskim. Śpiewa między innymi w Kan ha diskan. Nagrał pięć albumów. Jego utwór Gortoz a ran został użyty w ścieżce dźwiękowej filmu pt. Helikopter w ogniu.
Obecnie artysta komponuje sam, ale zanim do tego doszło poznał od podstaw tradycję pieśni bretońskiej, zwanej gwerz. 

Ową wiedzę zawdzięcza m.in. swojej babce, która w dzieciństwie śpiewała mu pieśni w ojczystym języku. Kiedy Denez Prigent zaczął śpiewać, dość szybko rozpoznano w nim talent, który błyskawicznie umożliwił mu wejście na małe, średnie, a w końcu, duże (i różnorodne) sceny muzyczne. W 1992 roku podczas festiwalu Transmusicales de Rennes śpiewał a capella dla publiczności rockowej. Tam też zapoznał się ze stylem techno, w którym dostrzegł pokrewieństwo z pieśniami gwerz. Uznał, iż w obu nurtach powtórzenia wprowadzają słuchacza w trans. Od tego dnia jego fascynacją stało się łączenie stylistyk. Zaczął współpracować z muzykami, prezentującymi często dalekie muzyczne światy, jak wspaniały saksofonista Louis Sclavis, grupa Deep Forest czy Lisa Gerrard (Dead Can Dance), z którą przejmująco zaśpiewał w utworze "Gortoz A Ran", wybrzmiewającym w filmie "Helikopter w ogniu" na życzenie samego reżysera, Ridleya Scotta.
 

Na trzecim albumie artysty ("Irvi") możemy obok pieśni gwerz usłyszeć rock alternatywny, elektronikę, trip-hop, jazz i muzykę celtycką. Zadziwia lista gości, którzy wzięli udział w nagraniu. Zjawili się: ponownie Lisa Gerard, Uillean Pipe, Bertrand Cantat (Noir Désir), Dave Spillane oraz jazzman Valentin Clastrier. Ich wspólny koncert został zarejestrowany i wydany na płycie "Holl A-Gevret" (Wszyscy razem). Artysta twierdzi, że kiedy śpiewa, czuje jak znika otaczający go świat. Pochodzący z Bretanii, lądu marynarzy, Prigent swoją sztuką zaprasza do podróżowania, a jego otwartość na świat ma w sobie humanizm. Kiedy staje na scenie twarzą do publiczności, w czarnym ubraniu, stukając nogą, trzymając przy uchu skuloną dłoń, widownię przeszywa dreszcz.
 
Magazyn "Le Monde" o muzyce Prigenta napisał: "jego muzyka to czyste emocje. Prawdopodobnie właśnie emocje przyciągają słuchaczy do tego typu nowych form muzycznych. Obecnie zbyt często muzyka prezentowana na estradach świata, obojętnie czy jest to pop, rock, elektronika, czy nawet jazz, cierpi na nadmiar produkcji i chroniczny brak emocji. Odkrywanie tożsamości kulturowej małych i peryferyjnych regionów Europy wyzwala wielką siłę, która powoli krystalizuje się w intrygujące zjawisko." 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Irvi	Denez Prigent	05.2000	28[6]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 543 647 2	-
Live Holl Agevret	Denez Prigent	03.2002	130[4]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 589664 2	-
Sarac'h	Denez Prigent	09.2003	68[6]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 981 154 2	-
La Bretagne fete la Saint-Patrick	Gilles Servat, Denez Prigent, Susana Seivane, Nolwenn Korbell ...	03.2006	156[3]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Denez - Best Of	Denez Prigent	03.2011	144[2]	-	-	-	-	-	-	-	-	-

Princess Lover

Princess Lover , ur. jako Nicole Nérêt le 3 września 1978 r na Martynice jest piosenkarzem zouka . Stała się znana dzięki piosence Mon soleil wydanej w 2000 roku.
Zaczynając od dancehallu, Princess Lover stała się z czasem najpiękniejszym głosem zouka z lat 2000 i najbardziej charyzmatyczną piosenkarką, docenioną przez społeczność zachodnioindyjską.
Swoją karierę rozpoczęła w wieku 14 lat wraz z bratem Master MX, wokalistą dancehall  pierwszym hitem   Enmen. Po wielu występach na kompilacjach zouk i ragga, które zaskarbiły jej niezaprzeczalną popularność, w 1998 zdecydowała się na emigrację. Przybyła do Paryża, dołączyła do szkoły Alice Dona i odbyła wiele spotkań, które zwielokrotniły jej potencjał. Doprowadziło to do wydania trzech singli i dwóch klipów pod szyldem wytwórnii Freedonia  w reżyserii Fabrice Natafa. 

Po hitach "Mon soleil" i "Je sais" z Pearl Lama, wydanych w 2000 roku , w 2002 roku , Princess Lover wciąż pokazuje swój talent dzięki swojemu hitowi Dans la vie, który jest na jej pierwszym solowym albumie Juste Moi, który pojawia się w lipcu 2003 r., atakując świat Karaibów różnorodnymi rytmami muzycznymi, słodkim głosem i przenikliwymi melodiami  oraz wieloma opiniami artystów takich jak Sonia Dersion , Ali Angel , Frederic Wurtz, Jocelyne Labylle i Master MX. Album został sprzedany w ponad 70 000 egzemplarzy.

Następnie, Princess Lover dołączyła do grupy zarządzającej Lickshot Entertainment, która planowała po pierwszym koncercie piosenkarki, aby wydać singiel z Lady Laistee, który doprowadził do wyprodukowania drugiej części jej albumu Juste moi w kwietniu 2006 r.

W 2007 roku wydała remiks swojego przeboju " Mon soleil", a w 2012 roku wróciła z tytułem Fè chimen' , a w 2015 roku Je les laisserai .

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Mon soleil

Princess Lover

10.2007

85[2]

-

-

-

-

-

-

-

-

[written by Thierry Delannay,Nicole Neret]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Tous Mes Reves	Princess Lover	10.2007	36[5]	-	-	-	-	-	-	-	-	-