Festival

Jeden z pionierskich producentów i aranżerów dance music,Boris Midney był jednym z głównych architektów brzmienia Eurodisco -jako jeden z pierwszych w pełni wykorzystał potencjał 48-ścieżkowy zapis dżwięku, jego znakiem firmowym była mieszanka instrumentów strunowych,dętych i perkusyjnych tworzące głębokie brzmienie ,bogate jak na epokę disco.
Urodzony w Rosji, Midney był klasycznie wykształconym kompozytorem, który rozpoczął pisanie muzyki filmowej, zwracając się ku dyskotece, jednak odkrył swoje prawdziwe powołanie, i pracował pod wieloma wcieleniami jak, Caress ,Beautiful Bend, the USA/European Connection, Masquerade, Double Discovery, Companion i Festival, tworząc niezwykle płodny dorobek z pracy w nowojorskim studio ERAS . Stosunkowo mało aktywny w latach 80 i na początku 90-tych , Midney powrócił w 1999 roku z Trancesetter ,grupą pod wpływem techno.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Evita [all cuts]	Festival	11.1979	-	-	-	[3[30].Hot Disco/Dance;RSO 3061 LP.]
Don't Cry For Me Argentina/Eva's Theme: Lady Woman	Festival	03.1980	-	72[8]	RSO 1020	[written by A. L. Webber/T. Rice][produced by Boris Midney]

Macklemore & Ryan Lewis

Macklemore &  Ryan Lewis to hiphopowy duet założony w 2008 roku w Seattle przez rapera Bena Haggerty’ego (znanego także jako Professor Macklemore) i producenta muzycznego, DJ-a oraz grafika Ryana Lewisa (nie używa pseudonimu).
 Duet zadebiutował w 2012 roku albumem "The Heist". Płyta cieszyła się olbrzymią popularnością, zawierała takie przeboje jak "Can't Hold Us", "Thrift Shop", "Same Love" czy "White Walls" i była wielokrotnie nagradzana .
Drugi album duetu ukaże się  26 lutego 2016 roku. Wydawnictwo zapowiadają trzy single: "Growing Up (Sloane's Song)" z gościnnym udziałem Eda Sheerana oraz "Downtown", do którego zaproszono kultowych raperów takich jak Grandmaster Caz i Kool Moe Dee oraz kompozycja "Kevin". Krążek będzie nosił tytuł "This Unruly Mess I’ve Made".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wings	Macklemore & Ryan Lewis	01.2011	-	112	Macklemore	[gold-US][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis, Hollis Wong-Wear][produced by Ryan Lewis]
Thrift Shop	Macklemore & Ryan Lewis featuring Wanz	01.2013	1[1][40]	1[49]	Macklemore GMM 881200003	[diamond-US][platinum-UK][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis][produced by Ryan Lewis]
Can't Hold Us	Macklemore & Ryan Lewis featuring Ray Dalton	03.2013	3[44]	1[39]	Macklemore GMM 881200002	[6x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis, Ray Dalton][produced by Ryan Lewis]
Same Love	Macklemore & Ryan Lewis featuring Mary Lambert	09.2013	6[16]	11[29]	Macklemore GMM 881200024	[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis, Mary Lambert][produced by Ryan Lewis]
White Walls	Macklemore & Ryan Lewis featuring Schoolboy Q and Hollis	01.2014	26[6]	15[22]	Macklemore GMM 881200028	[2x-platinum-US][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis, Quincy Hanley, Hollis Wong-Wear ][produced by Ryan Lewis]
Downtown	Macklemore & Ryan Lewis featuring Eric Nally, Melle Mel, Kool Moe Dee and Grandmaster Caz	09.2015	11[23]	12[20]	Macklemore GMM 881500002	[platinum-US][gold-UK][written by Ben Haggerty, Ryan Lewis ,Jacob Dutton, Eric Nally, Joshua Karp, Joshua Rawlings ,Darian Asplund, Evan Flory-Barnes, Tim Haggerty][produced by Ryan Lewis]
Glorious	Macklemore featuring Skylar Grey	08.2017	23[7]	65[10]	Bendo QZ8TY 1700001	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Heist	Macklemore & Ryan Lewis	02.2013	19[57]	2[101]	Macklemore 0754152229	[platinum-US][gold-UK][produced by Ryan Lewis]
This Unruly Mess I've Made	Macklemore & Ryan Lewis	03.2016	16[4]	4	Macklemore 9857684962	[produced by Ryan Lewis, Oboohoo, Budo]

Climax

Grupa amerykańsko-brytyjska założona w Los Angeles w 1971 r. Jej twórcą był Sonny Geraci (ur. w 1947 r. w Cleveland w stanie Ohio, USA), były członek popularnego zespołu The Outsiders.
Skład uzupełniał gitarzysta Walter Nims (również eks-Outsiders) oraz muzycy studyjni: Steve York (bas; poprzednio East Of Eden i Manfred Mann Chapter Three), Virgil Weber (instr. klawiszowe) i Robert Neilson (perkusja). Stylistycznie nawiązywali do brzmienia The Outsiders, pozbawionego jednak szorstkości pierwowzoru. W 1972 r. zadebiutowali kompozycją Nimsa "Precious And Few", wydaną na singlu przez małą wytwórnię Carousel. Płyta dotarła do trzeciego miejsca amerykańskiej listy przebojów, ale kolejny temat, "Life And Breath", wydany przez Rocky Road Records, nie powtórzył już tego sukcesu.
Bez echa przeszedł też pierwszy i zarazem ostatni album zespołu. Geraci zapobiegł rozwiązaniu grupy, działającej odtąd jako luźna asocjacja muzyków, zaś Steve York po okresie współpracy z Vinegar Joe stał się cenionym artystą studyjnym, współpracującym m.in. z Joan Armatrading, Mariannę Faithfull i Charliem Musselwhite'em. W 1973 r. nagrał solowy album Manor Life sygnowany przez grupę Steve York's Cameo Pardalis.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Precious And Few / Park Preserve	Climax	01.1972	-	3[15]	Rocky Road 30 055	[gold][written by Walter D. Nims][produced by Larry Cox]
Life And Breath / If It Feels Good - Do It	Climax feat Sonny Geraci	05.1972	-	52[15]	Rocky Road 30 061	[written by George Clinton][produced by Larry Cox]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Climax	Climax	06.1972	-	177[7]	Rocky Road 3506	-

Clergy

Paul Masterson znany na całym świecie jako Yomanda jest nie tylko "najmilszym DJ'em", ale również jednym z najciężej pracujących i najbardziej uzdolnionych producentów tworzących muzykę w Wielkiej Brytanii. Urodzony w Belfaście w Północnej Irlandii Paul zaczął grać i produkować w wieku 16 lat. W niedługim czasie przeniósł się do Londynu, mekki techno na wyspach, i zaczął produkować i grać pod nazwą Wand. Gdy ugruntowała się jego pozycja wśród londyńskich producentów, założył projekt Sleaze Sisters, którego utwory: "Whip It Up" oraz "Work It Up Wear It Out" wprowadziły niezły chaos na brytyjskich listach klubowych hitów.
W tym samym czasie spotkanie z Rachel Auburn zaowocowało powstaniem nowej formacji Candy Girls. Utwory: "Fe Fi Fo Fum" oraz "Wam Bam" zawędrowały do pierwszych dziesiątek, a utwór "I Want Candy" nawet na szczyty najważniejszych w Europie klubowych list przebojów.
Po osiągnięciu tak ogromnego sukcesu Paul nie zasypał gruszek w popiele. Poszedł za ciosem i powołał do życia kolejny solowy projekt - Yomanda. Już pierwszy utwór "Synths And Strings" spędził 2 miesiące na liście 'A'list rozgłośni 'Radio 1', wdarł się do pierwszej dziesiątki brytyjskiej listy przebojów (National Chart) i szybko stał się klubowym hymnem na wyspach i w Zachodniej Europie.
Londyńscy przyjaciele Paula: Pete Tong i Dave Pearce z Judge Jules pomogli mu stworzyć kolejny hit Yomandy: "Sunshine", który podobnie jak "Synths And Strings" szybko i na długo zadomowił się w czołówkach list przebojów. Wskutek tego w/w trzej panowie założyli jedną z najpopularniejszych na świecie formacji, a mianowicie Hi-Gate. Ich debiutancki singiel "Pitchin (In Every Direction)" dotarł na 6 miejsce National Chart.
Efektem dalszej współpracy był trzeci już utwór Yomandy: "On The Level", który powtórzył sukces poprzednich. Drugi singiel Hi-Gate: "I Can Hear Voices" stał się ulubionym kawałkiem wszystkich klubowiczów od Wielkiej Brytanii po Ibizę i zawędrował na 12 miejsce National Chart. "Work It Out" - trzeci singiel Hi-Gate również poszedł w ślady poprzednich.
Po wydaniu podwójnego albumu Hi-Gate "Split Personality" Paul powrócił do swojego solowego projektu Yomanda i wziął na warsztat kawałek z 1997 roku - "You're Free" grupy Ultra Nate. Incentiv Music - wytwórnia płytowa projektu Hi-Gate wydała tego singla z remixami takich artystów, jak: Hi-Gate, Slipmatt, Frank Trax oraz Voodoo & Serano.
Paul jest też rozchwytywanym DJ'em. Razyduje w klubach: "Progress" w Derby, "Time" w Norwich i "Freedom @ Bagley's" w Londynie. Grał też w USA, Kanadzie, Australii, Hong Kongu, RPA i w całej Europie. Niedawno pozycja Paula jescze bardziej się ugruntowała, kiedy to ponad 35000 ludzi świętowało NOwy Rok przy dżwiękach setu granego przez Paula na żywo w 'Radio 1'. Jakby na ukoronowanie tych wszystkich dokonań Paul został poproszony o zremiksowanie ostatniego albumu 'Ministry Of Sound' zatytuowanego "Hard Energy".

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

Sleaze Sisters [Peter Martine, Paul Masterson, Porl Young]

Sex

Sleaze Sisters with Vicki Shepard

07.1995

53[3]

-

Pulse-8 12 LOSE 92

[produced by Paul 'Wand' Masterson , Peter 'Countess' Martine]

Lets Whip It Up (You Go Girl)

Sleaze Sisters with Vicki Shepard

03.1996

46[3]

-

Pulse-8 12 LOSE 102

[written by Masterson , Martine, Shepard][produced by Sleaze Sisters]

Work It Up

Sleaze Sisters

09.1998

74[2]

-

Logic 74321 61662 1

[written by Paul Masterson , Peter Martine ][produced by Paul Masterson , Peter Martine ]

Yomanda [Paul Kevin Masterson]

Synth & Strings

Yomanda

07.1999

8[31]

-

Manifesto FESX 59

[produced by Paul Masterson][sample z "Liquid Gold - Dance Yourself Dizzy"]

Sunshine

Yomanda

02.2000

16[12]

-

Manifesto FESX 68

[written by O'Riordan, Masterson][produced by Judge Jules , Paul Masterson ]

On The Level

Yomanda

08.2000

28[6]

-

Manifesto FESCD 73

[written by O'Riordan, Masterson][produced by Judge Jules , Paul Masterson ]

You're Free

Yomanda

07.2003

22[5]

-

Incentive CENT 55T

[written by L.Springsteen, Paul Masterson , Ultra Nate ][produced by Paul Masterson ]

Got The Chance

Yomanda vs. DJ Uto

09.2003

111[2]

-

You Clash! YC 007

-

Kaminari

Yomanda vs. DJ Uto

04.2004

132[2]

-

You Clash! YC 008

[written by Kazuhiro Kato , Paul Masterson][produced by Kazuhiro Kato , Paul Masterson]

You're Free / Dreamboy

Yomanda/ Lauren

09.2004

127[2]

-

Incentive

-

Hi-Gate [Julius O'Riordan & Paul Kevin Masterson]

Pitchin' (In Every Direction)

Hi-Gate

01.2000

6[20]

33[7].Hot Disco/Dance

Incentive CENT CENT03T

[written by Judge Jules , P. Masterson][produced by Judge Jules , P. Masterson]

I Can Hear Voices / Caned And Unable

Hi-Gate

08.2000

12[23]

-

Incentive CENT09T

[written by Judge Jules , P. Masterson][produced by Judge Jules , P. Masterson]

Gonna Work It Out

Hi-Gate

04.2001

25[11]

-

Incentive CENT20

[written by Judge Jules , P. Masterson][produced by Judge Jules , P. Masterson]

Hurricane

Hi-Gate

01.2003

200[1]

-

Incentive CENT49

-

Saxuality / Poverty / To Lunch

Hi-Gate

07.2003

86[2]

-

Incentive

-

Hurricane [rm] / Nappy Hardcore / You & Me

Hi-Gate

07.2003

105[2]

-

Incentive

-

Out Of Fashion / Notre Dame / Are You The

Hi-Gate

07.2003

115[2]

-

Incentive

-

Clergy [Julius O'Riordan & Paul Kevin Masterson]

-

The Oboe Song

Clergy

07.2002

50[1]

-

Double F Double R DFX 005

[written by Judge Jules , P. Masterson][produced by Judge Jules , P. Masterson]

Amen! UK [Panos Liassi, Paul Masterson & Gary Sharkey]

Passion

Amen! UK

02.1997

15[7]

-

Feverpitch 12FVR 1015

[written by Gary Mason , Luvain Maximen , Panos Liassi , Paul Masterson][produced by Panos Liassi , Paul Masterson ]

People Of Love

Amen! UK

06.1997

36[4]

-

Feverpitch CDFVR 1018

[written by Paul Masterson,Luvain Maximen,Panos Liassi and Mark Williams]

Passion [remix]

Amen! UK

07.2003

182[1]

-

You Clash! YC005

[Remix - Paul Masterson ]

Passion [remix]

Amen! UK

09.2003

40[4]

-

Positiva 12TIV-195

[written by Gary Mason , Luvain Maximen , Panos Liassi , Paul Masterson][produced by Panos Liassi , Paul Masterson ]

Cleftones

Cleftones-grupa doo wop założona w 1955r przez grupę przyjaciół z Jamaica High School w Queens dzielnicy Nowego Jorku.Byli to Herbie Cox, Charles James, Berman Patterson, Buzzy McClain i Warren Corbin.Pierwsze sukcesy odnisili w szkole śpiewając razem jako Silvertones.Póżniej zmienili nazwę na Clefs,by w końcu zostać przy Cleftones. Menadżerem grupy został ich przyjaciel David Ralnick,który zawsze chciał śpiewać w grupie.To on załatwił im występy w lokalnych sklepach i przesłuchania w różnych wytwórniach płytowych jak Apollo czy Old Town Records.W końcu udało mu się załatwić dwutygodniowe nagrania w nowej wytwórni słynnego George Goldnera,Rama Records.Jesienią 1955r wydają singiel You Baby/I Was Dreaming autorstwa Bermana Pattersona,który stał się dużym hitem.W nagraniach skorzystano z usług znanych muzyków:Jimmy'ego Wrighta i Big Al Searsa.
W marcu następnego roku nagrywają kolejny przebój na liście Billboardu,Little Girl Of Mine/You're Driving Me Mad ,który stał się standardem w stacjach radiowych Stanów Zjednoczonych.Utwór napisany przez Herbie Coxa sprzedał się w ponad milionowym nakładzie.Kolejne single z utworami "Can't We Be Sweethearts" i "Neki-Hokey" nie odnoszą jednak sukcesów na listach przebojów.Jeszcze jako uczniowie dają koncert w Apollo Theater z owacją na stojąco widzów.
Kolejne nagrania dla wytwórnii Gee w 1957r,"Why You Do Me Like You Do","See You Next Year","Hey Babe" i "What Did I Do That Was Wrong" również nie stały się przebojami.W 1958r dostają się pod skrzydła Roulette Records i latem tego roku nagrywają tam singiel "She's So Fine"/"Trudy".Następne nagrania "Cuzzin Casanova"/"Mish Mash Baby" i z końca 1960r "She's Gone"/"Shadows On The Very Last Row" nie przynoszą powodzenia na rynku.W tym czasie z zespołu odchodzą Buzzy McClain i Berman Patterson [służba wojskowa],a do grupy przystępuje były członek Rivileers,Gene Pearson i dwaj kolejni wokaliści Henry Glover i George Treadwell.Pearson sugeruje by na fali powodzenia dziewczęcych grup dokoptować do składu żeński głos.W ten sposób w zespole znalazła się Patricia Spann.Powracają też do wytwórni Gee.
W 1961r nagrywają swój największy hit "Heart And Soul" ,który trafił do Top20 listy Billboardu.Następnym przebojem Cleftones był cover przeboju Nata "King" Cole'a " For Sentimental Reasons" z 1946r.Grupa rozwiązała się w 1964r ,trzy lata po swoim największym sukcesie.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Baby You / I Was Dreaming	Cleftones	02.1956	-	78[1]	Gee 1000	[written by Corbin/Morris Levy/Berman Patterson][with Jimmy Wright Orchestra]
Little Girl of Mine / You're Driving Me Mad	Cleftones	04.1956	-	57[12]	Gee 1011	[with Jimmy Wright Orchestra][written by Morris Levy,Herbie Cox][8[6].R&B Chart]
Heart and Soul / How Do You Feel	Cleftones	05.1961	-	18[10]	Gee 1064	[written by Hoagy Carmichael/Frank Loesser][#1 hit for Larry Clinton in 1938]
For Sentimental Reasons / Deed I Do	Cleftones	09.1961	-	60[6]	Gee 1067	[written by William Best/Deek Watson][#1 hit for Nat "King" Cole in 1946]
Lover Come Back to Me / There She Goes	Cleftones	12.1962	-	95[1]	Gee 1079	[written by Oscar Hammerstein II/Sigmund Romberg][#3 hit for Paul Whiteman in 1928]

Clean Living

Mało znana grupa,która oferowała w swym repertuarze utwory pełne humoru,będące mieszanką country,bluesa,rocka i muzyki "barowej".Założycielami grupy byli:
Bob LaPalm-g,voc
Timothy Griffin-dr,percc,voc
wcześniej członkowie zespołu Bold działającego w latach 60-tych.
Inni członkowie zespołu:
Paul Lambert-pedal steel guitar,dobro
Robert "Tex" La Mountain-g,voc
Norman Schell-g,lead voc
Frank Shaw-g,bass,voc
Elliott Sherman-keyb
Jeffrey Potter-keyb,hca,percc Na swym pierwszym albumie ,którego producentem był Maynard Solomon przedstawiła swoje wersje znanych utworów innych wykonawców minn.Chucka Berry' ego.Ciekawostką jest fakt ,że miała troje wiodących wokalistów.
Po nagraniu drugiego albumu poświęciła się całkowicie muzyce country.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
In heaven there is no bear	Clean Living	11.1972	-	49[12]	Vanguard 35 162	[written by Ralph Siegel, Ernst Neubach][produced by Maynard Solomon]

Claudine Clark

Claudine Clark [ur.26.04.1941r Macon,Georgia],amerykańska wokalistka rhythm'n'bluesowa i kompozytorka wielkiego przeboju z 1962r "Party Lights",który trafił na 5 pozycję listy singli Billboard.Clark dorastała w Filadelfii,gdzie rozpoczęła naukę i zdobywała pierwsze muzyczne doświadczenia w Coombs College. Jej pierwszy singiel,"Angel of Happiness" nagrany dla wytwórni Herald w 1958r nie wywołał większego zainteresowania,co było powodem do krótkiego kontraktu z wytwórnią Gotham.Znajduje przystań w Chancellor,gdzie nagrywali minn. Fabian i Frankie Avalon.Jej singiel "Disappointed" początkowo niczym się nie wyróżniał,ale prezenterzy często odtwarzali stronę B z jej kompozycją "Party Lights",która z upływem czasu stała się dużym sukcesem na rynku.
Chancellor,wydaje nieszczęśliwie kolejny singiel,groteskowy "Walkin' Through a Cemetery",który zatrzymuje komercyjny impet piosenkarki.Próbuje bez powodzenia odzyskać uwagę publiczności kolejnymi nagraniami "Walk Me Home From the Party" i "The Telephone Game".W póżniejszym okresie zajmuje się komponowaniem i nagrywa dla Swan pod pseudonimem Joy Dawn z niewielkim powodzeniem.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Party Lights/Disappointed	Claudine Clark	06.1962	-	5[15]	Chancellor 1113	[written by R. Marcucci, R. Faith][produced by R. Marcucci, R. Faith][3[17].R&B Chart]

Classix Nouveaux

Liderem tego brytyjskiego kwartetu eksperymentalnego z lat 80-tych był gładko wygolony Sal Solo (ur. 5.09.1954 w Hatfield w hr. Hertfordshire, Anglia), którego odporny na przemijające mody styl wokalny niełatwo zgrywał się z tanecznym rytmem syntezatorów. Pierwsze nagranie zespołu ukazało się na składance wytwórni Some Bizzare Records Stevo. W 1981 podpisano umowę z Liberty Records, gdzie grupa nagrała serię płyt o zróżnicowanej jakościowo zawartości - od fantastycznej po uderzająco niemelodyjną. W 1981 cztery z singli Classix Nouveaux znalazły się w brytyjskiej Top 75, a rok później zespół osiągnął swój największy sukces dzięki piosence "Is It A Dream", która doszła do 11. miejsca.
Ani niewielkie powodzenie na listach, ani umowa z jednąz największych wytwórni nie pomagały w propagowaniu uparcie awangardowego stylu Classix Nouveaux, grupy wciąż pozostającej gdzieś na peryferiach głównych nurtów muzycznych.
W połowie lat 80-tych zespół zakończył działalność. Sal Solo rozpoczął karierę solową, wydając w 1985 płytę Heart And Soul.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Guilty / Night People	Classix Nouveaux	02.1981	43[7]	-	Liberty BP 388	[written by Sal Solo][produced by Sal Solo,Mik Sweeney][66[12].Hot Disco/Dance;Liberty import 12"]
Tokyo / Old World for Sale	Classix Nouveaux	05.1981	67[3]	-	Liberty BP 397	[written by Sal Solo,Mik Sweeney][produced by Sal Solo,Mik Sweeney]
Inside Outside/Every Home Should Have One	Classix Nouveaux	08.1981	45[5]	-	Liberty BP 403	[written by Sal Solo,Mik Sweeney][produced by Sal Solo,Mik Sweeney]
Never Again (The Days Time Erased)/627	Classix Nouveaux	11.1981	44[4]	-	Liberty BP 406	[written by Sal Solo,Mik Sweeney][produced by Sal Solo]
Is It a Dream/Where To Go	Classix Nouveaux	03.1982	11[9]	-	Liberty BP 409	[written by Sal Solo][produced by Sal Solo]
Because You're Young	Classix Nouveaux	05.1982	43[4]	-	Liberty BP 411	[written by Sal Solo][produced by Sal Solo]
The End... Or the Beginning / Chemin chagrin	Classix Nouveaux	10.1982	60[2]	-	Liberty BP 414	[written by Sal Solo,Mik Sweeney][produced by Sal Solo]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Night People	Classix Nouveaux	05.1981	66[2]	-	Liberty LBG 30325	[produced by Mik Sweeney ]
La Verite	Classix Nouveaux	04.1982	44[4]	-	Liberty LBG 30346	[produced by Sal Solo]

Classics IV

CLASSICS IV Zespół założony w Jacksonville w stanie Floryda, USA, "odkryty" po przeniesieniu się do Atlanty w 1967 r. przez impresario Billa Lowery'ego.
W skład tego komercyjnego kwintetu wchodzili: Dennis Yost (śpiew), James Cobb (gitara prowadząca), Wally Eaton (gitara rytmiczna), Joe Wilson (bas) i Kim Venable (perkusja). Jako wytrawni muzycy sesyjni brali udział w nagraniach protegowanych Lowery'ego - Tommy'ego Roe, Billy'ego Joe Royala i grupy The Tarns.
W latach 1968-69 nagrali z powodzeniem trzy amerykańskie hity soft-rockowe: "Spooky" (o ponad milionowej sprzedaży), "Stormy" i "Traces", wszystkie wyjątkowo dobrze zaaranżowane przez producenta Buddiego Buie. Przez jakiś czas formacja występowała jako Dennis Yost & Classics IV. Mimo rozszerzenia jej składu do oktetu i dojściu m.in. Deana Daughtry'ego, późniejsza utrata głównego autora piosenek - Cobba — okazała się niepowetowana. Yost mimo pójścia własną drogą nie został gwiazdą i na początku lat 70. słuch o nim zaginął. Classics IV udało się wylansować jeszcze tylko jeden hit - "What Am I Crying For" (z 1972 r.). James Cobb i Daughtry założyli potem formację The Atlanta Rhythm Section.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Change of Heart / Rainy Day	Dennis Yost & Classics IV	08.1969	-	49[7]	Imperial 66 393	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb][produced by Buddy Buie]
Everyday With You Girl / Sentimental Lady	Classics IV	05.1969	-	19[11]	Imperial 66 378	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb][produced by Buddy Buie]
Funniest Thing / Nobody Loves You But Me	Dennis Yost & Classics IV	03.1970	-	59[5]	Imperial 66 439	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb][produced by Bill Lowery , Buddy Buie ]
God Knows I Loved Her / We Miss You	Dennis Yost & Classics IV	07.1970	-	128[1]	Liberty 56 182	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb][produced by Buddy Buie]
Midnight / The Comic	Dennis Yost & Classics IV	11.1969	-	58[7]	Imperial 66 424	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb/Emory Gordy][produced by Buddy Buie]
My first day without her/Lovin' each other	Dennis Yost & Classics IV	04.1975	-	94[2]	MGM 14 785	[written by Jim Wetherly][produced by Sonny Limbo, Mickey Buckins, Dennis Yost]
Pollyanna/Cry Baby	Classics	09.1966	-	106[6]	Capitol 5710	[written by Jimmy South][produced by Bill Lowery]
Rosanna / One Man Show	Dennis Yost & Classics IV	03.1973	-	95[3]	MGM-South 7012	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb][produced by Buddy Buie]
Soul Train / Strange Changes	Classics IV	05.1968	-	90[3]	Imperial 66 293	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb][produced by Buddy Buie]
Spooky / Poor People	Classics IV	12.1967	46[1]	3[15]	Imperial 66 259	[written by Harry Middlebrooks Jr/Mike Shapiro][produced by Buddy Buie][67 US hit-Mike Sharpe]
Stormy / 24 Hours of Loneliness	Classics IV featuring Dennis Yost	10.1968	-	5[15]	Imperial 66 328	[gold][written by Buddy Buie/J.R.Cobb][produced by Buddy Buie]
Traces / Mary, Mary Row Your Boat	Classics IV featuring Dennis Yost	02.1969	-	2[12]	Imperial 66 352	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb/Emory Gordy][produced by Buddy Buie]
What am i crying for/All in your mind	Dennis Yost & Classics IV	10.1972	-	39[13]	MGM-South 7002	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb][produced by Buddy Buie]
Where did all the good times/Ain't it the truth	Dennis Yost & Classics IV	10.1970	-	69[8]	Liberty 56 200	[written by Buddy Buie/J.R.Cobb][produced by Buddy Buie]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Spooky	Classics IV	03.1968	-	140[7]	Imperial LP 9371	[produced by Buddy Buie]
Mamas and papas/Soul train	Classics IV	02.1969	-	196[3]	Imperial LP 12 407	[produced by Bill Lowery]
Traces	Classics IV	04.1969	-	45[20]	Imperial LP 12 429	[produced by Buddy Buie]
Golden greats	Dennis Yost & Classics IV	12.1969	-	50[20]	Imperial LP 16 000	cs IV	03.1968	-	140[7]	Imperial LP 9371

Clash

Grupa brytyjska, która początkowo uchodziła za koncertowy "amortyzator" najgłośniejszej punkowej kapeli The Sex Pistols (wspólne występy podczas brytyjskiego "Anarchy Tour"), wkrótce jednak przerosła swoich nauczycieli. Gitarzysta Mick Jones (ur. 26.06.1955 r. w Londynie, Anglia) debiutował w 1975 r. w zespole London SS, w którym towarzyszyli mu basista Paul Simonon (ur. 15.12.1955 r. w londyńskiej dzielnicy Brixton) i perkusista Nicky "Topper" Headon (ur. 30.05.1955 r. w Bromley w hrabstwie Kent, Anglia). Wokalista Joe Strummer (właść. John Graham Mellor, ur. 21.08.1952 r. w Ankarze. Turcja) występował do połowy lat siedemdziesiątych w pub-rockowej formacji The 101-ers, specjalizującej się w archaicznym rock'n'rollu (temat "Keys To Your Heart"). W początkowym okresie skład Clash uzupełniali też gitarzysta Keith Levine i perkusista Terry Chimes. Obaj opuścili grupę w 1976 r., choć sporadycznie uczestniczyli w jej późniejszych występach i nagraniach.
Pierwszy, wydany przez CBS album, The Clash, nagrano podczas trzech kolejnych weekendów, a w roli producenta wystąpił inżynier dźwięku Mickey Foote. Amerykański magazyn muzyczny "Rolling Stone" określił płytę mianem "totalnie punkowego longplaya", łączącego złość, depresję i energię nagromadzoną w Anglii połowy lat siedemdziesiątych. Zespołowi udało się połączyć pełne sloganów teksty z żywiołowymi i chwytliwymi melodiami, jak w przypadku "I'm So Bored With The USA" i "Career Opportunities". Płyta dotarła do 12. miejsca listy brytyjskiej, zyskując masowy aplauz. CBS postanowiła więc podbić rynek ame rykański.
Producentem drugiego albumu, Give 'Em Enough Rope, był Sandy Pellerman - założyciel i autor tekstów grupy Blue Oyster Cult. Pomimo kampanii reklamowej płyta przeszła w USA bez echa, za to w Wielkiej Brytanii trafiła na drugie miejsce listy przebojów. Punkowi puryści krytykowali mimo to album za "wygładzenia" i zdradę "młodzieńczych ideałów". Agresywnej retoryce tekstów Clash (obsesyjne demaskowanie rzekomego brytyjskiego rasizmu) towarzyszyły coraz częściej rytmy reggae. Single: "(White Man) In Hammersmith Palais" z czerwca 1978 r. i "Tommy Gun" utorowały grupie drogę do brytyjskiej Top 20.
W USA karierę Clash poprzedziła dwupłytowa kompilacja zawierająca tematy singlowe oraz album London Calling, nagrany spontanicznie pod kierownictwem Guya Stevensa. Amerykańskie tournee w 1980 r. było wielkim sukcesem. Bilety rozchodziły się błyskawicznie, a czołowe rockowe czasopisma poświęcały Clash okładki i pierwsze strony. Niestety podgrzane ambicje przekroczyły rzeczywiste umiejętności zespołu. Trzypłytowy album Sandinista, rozwlekły muzycznie i tekstowo, dotarł z trudem w dolne rejony brytyjskiej Top 20, chociaż CBS kusiła nabywców promocyjną ceną.
Wytwórnia sięgnęła po pomoc fachowca: producenta Glyna Johnsa, dzięki któremu kolejny longplay, Comhat Rock, uszczęśliwił starych fanów grupy. Headona zastąpił przy perkusji Terry Chimes, wymieniony wkrótce na Pete'a Howarda. W 1982 r. singel "Rock The Casbah" trafił na amerykańskie i brytyjskie listy przebojów. Jadowitemu tekstowi Headona towarzyszył równie agresywny teledysk. a amerykańskie tournee wraz z grupą The Who wprowadziło w stan euforii stadionową publiczność.
Bardziej oszczędni byli recenzenci, zarzucający Clash estradowe gwiazdorstwo, gwałtownie kontestowane na wczesnych płytach grupy. Krytycznym opiniom towarzyszył konflikt między Jonesem i Strummerem, który z czasem doprowadził do prasowej pyskówki. Strummer początkowo oskarżył Jonesa o uchylanie się od pracy, po czym przyznał, że "dał mu kopa" jedynie z myślą o przyszłości zespołu. Gitarzystę zastąpiło dwóch nowych muzyków: Vince White i Nick Sheppard.
Bez Jonesa (autora większości kompozycji grupy), Clash udało się wprowadzić w 1985 r. do brytyjskiej Top 20 dość bezbarwny album Cut The Crap. Mick Jones założył wraz z Donem Lettsem zespół Big Audio Dynamite, a w latach 80. animował formacje łączące taniec z dyskotekową wokalizą. Strummer rozwiązał ostatecznie Clash w 1986 r. Po występach z Latino Rockabilly War i Pogues, zajął się aktorstwem i produkcją nagrań. Był autorem muzyki do filmu "Sid And Nancy", biografii Sida Viciousa z Sex Pistols i jego dziewczyny Nancy Spungen.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
White riot/1977	Clash	03.1977	38[3]	-	CBS 5058	[written by Joe Strummer/Mick Jones][produced by Micky Foote]
Complete control/City of the dead	Clash	09.1977	28[2]	-	CBS 5644	[written by Joe Strummer/Mick Jones][produced by Micky Foote]
Clash city rockers//Jail guitars doors	Clash	02.1978	35[4]	-	CBS 5834	[written by Joe Strummer/Mick Jones][produced by Micky Foote]
White man in Hammersmith Palais/The Prisoner	Clash	06.1978	32[7]	-	CBS 6383	[written by Joe Strummer/Mick Jones][produced by The Clash]
Tommy gun/ Crush on you	Clash	12.1978	19[10]	-	CBS 6788	[written by Joe Strummer/Mick Jones][produced by Sandy Pearlman]
English civil war/Pressure drop	Clash	02.1979	25[6]	-	CBS 7082	[written by Joe Strummer/Mick Jones][produced by Sandy Pearlman]
Cost of living EP.	Clash	05.1979	22[8]	-	CBS 7324	[written by Sonny Curtis/Joe Strummer/Mick Jones][produced by The Clash/Bill Price]
London calling/Armagideon time	Clash	12.1979	11[19]	27[34][02.80]	CBS 8087	[written by Joe Strummer/Mick Jones][produced by Guy Stevens]
Bankrobber /Rockers galore	Clash	08.1980	12[10]	-	CBS 8323	[written by Joe Strummer/Mick Jones][produced by Mikey Dread]
The call up/Stop the world	Clash	11.1980	40[6]	-	CBS 9339	[written by The Clash][produced by Bill Price/The Clash]
Train in the vain/London calling	Clash	12.1980	-	23[14]	Epic 50 851 [US]	[written by Mick Jones/Joe Strummer][produced by Guy Stevens]
Hitsville U.K./Radio one	Clash	01.1981	56[4]	-	CBS 9480	[written by The Clash][produced by The Clash]
Magnificent seven/Magnificent dance	Clash	04.1981	34[5]	-	CBS A 1133	[written by The Clash][produced by The Clash]
This is the Radio Clash/Radio Clash	Clash	11.1981	47[6]	-	CBS A 1797	[written by The Clash][produced by The Clash]
Know your rights/First night back in London	Clash	04.1982	43[3]	-	CBS A 2309	[written by The Clash][produced by The Clash]
Rock the casbah/Mustapha dance	Clash	06.1982	15[20]	8[24]	CBS A 2429	[written by Nicky Headon/Mick Jones/Paul Simonon/Joe Strummer][produced by The Clash]
Should i stay or should I go/Inoculated City	Clash	06.1982	-	45[13]	Epic 030 06 [US]
Should i stay or should I go/Cool confusion	Clash	06.1982	-	50[10]	Epic 03547 [US]
Should i stay or should I go/Straight to hell	Clash	09.1982	17[9]	-	CBS A 2646	[written by The Clash][produced by The Clash]
This Is England/Do It Now	Clash	10.1985	24[5]	-	CBS A 6122	[written by Joe Strummer/Bernard Rhodes][produced by Jose Unidos]
I fought The Law/City of the dead	Clash	02.1988	29[6]	-	CBS CLASH 1	[written by Sonny Curtis][produced by The Clash/Bill Price]
Return to Brixton/SW2 mix/Guns of Brixton EP.	Clash	07.1990	57[2]	-	CBS 6560727	[written by Paul Simonon][produced by Guy Stevens]
Should i stay or should I go/Rush	Clash	02.1991	1[2][9]	-	CBS 6566677
Rock the casbah/Mustapha dance	Clash	04.1991	15[6]	-	Columbia 6568147	[written by The Clash][produced by Guy Stevens]
London calling/Brand New Cadillac	Clash	05.1991	64[2]	-	Columbia 6569467	[written by Strummer, Jones ][produced by Guy Stevens]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Clash [UK]	Clash	04.1977	12[17]	-	CBS 82 000	[gold-UK][produced by Micky Foote]
Give 'Em enough rope	Clash	11.1978	2[15]	128[10]	CBS 82 431	[gold-UK][produced by Sandy Pearlman]
The Clash [US]	Clash	09.1979	-	126[6]	Epic 36 060 [US]	[gold-US]
London calling	Clash	12.1979	9[99]	27[33]	CBS CLASH 3	[platinium-UK][platinum-US][produced by Guy Stevens]
Black market Clash	Clash	11.1980	-	74[16]	Epic 36 846 [US]	[produced by Pepe Unidos, Sandy Pearlman, Mickey Foote, The Clash]
Sandinista !	Clash	12.1980	19[11]	24[20]	CBS FSLN 1	[gold-US][gold-UK][produced by The Clash]
Combat rock	Clash	05.1982	2[26]	7[61]	CBS FMLN 2	[2x-platinum-US][gold-UK][produced by The Clash/Glyn Johns]
Cut The Crap	Clash	11.1985	16[3]	88[12]	CBS 26 601	[gold-UK][produced by Jose Unidos]
The story of The Clash Vol.1	Clash	03.1988	7[30]	142[8]	CBS 4953512	[gold-UK][platinium-US][produced by The Clash/Guy Stevens/Bill Price/Mikey Dread/Micky Foote/Lee Perry/Sandy Pearlman]
The Singles	Clash	11.1991	13[55]	-	Columbia 4689461	[produced by Bill Price/The Clash/Guy Stevens/Lee Perry/Micky Foote/Mikey Dread/Sandy Pearlman]
From here to eternity	Clash	10.1999	13[10]	193[1]	Columbia 4961832	[produced by The Clash]
The essential Clash	Clash	03.2003	18[12]	99[2]	Columbia 05109982	[produced by The Clash/Foote/Sandy Pearlman/Guy Stevens/Lee Perry/Bill Price/Jose Unidos]
Live at Shea Stadium	Clash	10.2008	31[4]	98[1]	Columbia 88697348802	[produced by Glyn Johns]
The Clash Hits Back	Clash	09.2013	13[3]	-	Columbia 88725442362	[produced by The Clash, Micky Foote, Sandy Pearlman, Bill Price, Guy Stevens, Jose Unidos, Lee "Scratch" Perry]
Sound System	Clash	09.2013	53[1]	-	Columbia 88725460002	[produced by The Clash, Micky Foote, Sandy Pearlman, Bill Price, Guy Stevens, Jose Unidos, Lee "Scratch" Perry, Julian Temple, Don Letts]