Bloodhound Gang

Bloodhound Gang – amerykański zespół grający muzykę rock z domieszką muzyki elektronicznej, hip-hopu i punk rocka. Założony został w 1992 roku przez Jimmy'ego Popa i Daddy Long Legs. BHG słynie przede wszystkim ze swoich specyficznych i humorystycznych tekstów piosenek, zabawnych teledysków oraz niecodziennego zachowania na scenie. Szacuje się, iż zespół sprzedał dotąd ponad 5 000 000 swoich płyt na całym świecie.
 

Zespół Bloodhound Gang jest często gościem programu "Viva la Bam" emitowanego na antenie MTV. Jego członkowie są kolegami Bama Margery, założyciela programu "Viva la Bam", który wystąpił także w teledysku do ich utworu "Foxtrot Uniform Charlie Kilo".
 

Zespół powstał na początku roku 1992r z inicjatywy Daddy Long Legs w Pensylwanii i na początku nazywał się Bang Chamber 8 (zespół wydał póżniej demo o tym samym tytule). Początkowo duet składał się z Daddy Long Legs i Jimmiego Popa, którzy spotkali się w Perkiomen Valley High School.
Pierwszy występ zaliczyli w domu Evila Jareda Hasselhoffa, z którym Jimmy był zaprzyjażniony od 1993 roku. Z takich krótkich, nieoficjalnych występów, nieudolnych prób, improwizacji, powstało Just Another Demo. W tym czasie BHG dało kilka comiesięcznych koncertów w elitarnym klubie CBGB's w Nowym Jorku.
 

W kwietniu 1994 zespół wydał swoje kolejne demo The Original Motion Picture Soundtrack to Hitler's Handicapped Helpers, co zaowocowało kontraktem z wytwórnią płytową Cheese Factory Records. Latem tego samego roku Jimmy wystąpił w skonstruowanym niezależnie przez filmowca amatora Kurta Fitzpatricka filmie The Chick That Was Naked. Soundtrack do tego filmu zawierał jedną z piosenek BHG.
W listopadzie 1994 grupa wydał EP-kę – Dingleberry Haze.
 

W marcu 1995r zespół podpisał kontrakt z wytwórnią płytową Columbia Records, która wydała pierwszy album - Use Your Fingers. BHG rozpoczynają trasę po USA. W międzyczasie grupę opuszczają Daddy Long Legs i M.S.G., zajął ich miejsce w ostatniej chwili zajmują Evil Jared Hasselhoff i Tard-E-Tard, który wraz ze Skipem O'Pot2Musem opuszczają zespół po zakończeniu trasy koncertowej po Stanach Zjednoczonych.
 

W marcu 1996 grupa wydaje swój drugi album długogrający -One Fierce Beer Coaster, wydany przez Cheese Factory Records (póżniej Republic Records) i ponowiony przez Geffen Records w roku 1998. Album zawierał całkiem nowe brzmienie, gdyż zespół od koncepcji rapu przeszedł do rapcore'u, a nawet dynamicznego rocka, co zaskarbiło im sobie wielu nowych fanów. Album zawierał wiele hitów, m.in. Fire Water Burn, które pojawiło się na ścieżce dĽwiękowej do filmu Fahrenheit 9.11 z 2004 roku. Latem 1996 Jimmy wystąpił w filmie Kurta Fitzpatricka pt. Kin, w którym to ponownie użyto kilku piosenek BHG w soundtracku.
 

29 lutego 2000 roku zespół wydał trzeci swój album - Hooray for Boobies. Grupa odbyła dwie trasy koncertowe po Europie, promujące album. Dwa utwory z albumu, The Bad Touch i Along Comes Mary zdobyły wysokie miejsca na listach przebojów - przede wszystkim w Niemczech. Album rozszedł się w kilku milionach egzemplarzy. Kilka utworów znalazło się na soundtrackach do filmów.
W 2003 roku zespół wydał DVD pt. One Fierce Beer Run, ukazujące zespół podczas trasy promującej album One Fierce Beer Coaster.
 

Ostatni jak na razie album grupy został wydany w dniu 27 września 2005 roku. Pierwotny tytuł płyty, Heavy Flow, został skasowany i zmieniony na Hefty Fine gdy okazało się, że Moby nagrał w międzyczasie piosenkę o takim właśnie tytule. Pierwszy singel z płyty, Foxtrot Uniform Charlie Kilo zdobył sobie dużą popularność, zarówno w USA jak i w Europie. Uhn Tiss Uhn Tiss Uhn Tiss (które zostało wykorzystane w reklamie firmy Blaupunkt) błyskawicznie pojawiło się wraz z ocenzurowanym teledyskiem na MTV i kilku innych muzycznych kanałach telewizyjnych. Ostatni singel z płyty, No Hard Feelings szybko dostał się do elitarnej listy utworów reprezentujących nowy nurt rockowy pt. Modern Rock Top 50. Piosenka "Pennsylvania" miała na celu popularyzację stanu Pensylwania na całym świecie, jego obyczajów itp. W utworze Something Diabolical można usłyszeć głos Ville Valo, wokalisty zespołu HIM.
 

W tym czasie grupa zaczyna występować w programie Bama Margery pt. "Viva la Bam" oraz "Jackass". Bam Margera jest gościem na teledysku do piosenki "Foxtrot Uniform Charlie Kilo". Niektórzy członkowie zespołu (jak np. Jimmy Pop i Evil Jared Hasselhoff) zaliczyli również występy w takich programach jak CKY4, The Howard Stern Show i Dudesons.
 

Kontrowersje wokół tekstów piosenek BHG zaczęły się już na płycie One Fierce Beer Coaster, kiedy to Geffen Records odmówiło wydania na płycie utworu "Yellow Fever", gdyż jego tekst traktował o odbywaniu stosunku z Azjatką. Mimo, iż Jimmy Pop bronił zespół, podając za argument fakt, iż celem zespołu był żart i prosił, by nie brać tekstu poważnie, Geffen nie ugiął się i utwór możemy usłyszeć jedynie na pierwotnej wersji wydanej przez Republic Records z roku 1996.
 

Evil Jared Hasselhoff podczas występu w programie TV Total w niemieckiej stacji ProSieben w pewnej chwili wstał z kanapy zajmowanej przez zespół, wyszedł na środek studia i zdarł z siebie ubranie i przybrał postać herkulesa. Scena ta obiegła całe Niemcy i świat muzyczny. Na zakończenie programu Evil Jared Hasselhoff mimo sprzeciwów prowadzącego wyciągnął przez rozporek jądro i miał na nim namalowane logo programu. W trakcie programu zespół razem z gospodarzem programu wykonał utwór Foxtrot Uniform Charlie Kilo zmieniając tekst w drugiej zwrotce piosenki.
Kilka teledysków zespołu (m.in. Uhn Tiss Uhn Tiss Uhn Tiss i The Bad Touch) zostało wydanych w dwóch wersjach - ocenzurowanej i nieocenzurowanej po to, by zaakcentować fakt, iż teledyski BHG są dość obrażliwe i obfitują w pornografię.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Why's Everybody Always Pickin' On Me?	Bloodhound Gang	08.1997	56[3]	-	Geffen GED 22252	[written by Jimmy Pop][produced by Jimmy Pop]
The Bad Touch	Bloodhound Gang	03.2000	4[19]	52[12]	Geffen 4972672	[platinum-UK]][written by Jimmy Pop][produced by Jimmy Pop]
The Ballad of Chasey Lain	Bloodhound Gang	02.2000	15[15]	-	Geffen 4973812	[written by Jimmy Pop][produced by Jimmy Pop]
Foxtrot Uniform Charlie Kilo	Bloodhound Gang	10.2005	47[6]	-	Geffen 9885038	[written by Jared Hasselhoff,Jimmy Pop][produced by Jimmy Pop]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
One Fierce Beer Coaster	Bloodhound Gang	12.1996	150[2][09.2000]	57[26]	Geffen 25 124	[gold-US][produced by Jimmy Pop]
Hooray for Boobies	Bloodhound Gang	03.2000	37[42]	14[29]	Republic 490455	[platinum-US][gold-UK][produced by Jimmy Pop, Richard Gavalis]
Hefty Fine	Bloodhound Gang	10.2005	109[1]	24[6]	Republic 005284	[produced by Jimmy Pop]
Use Your Fingers	Bloodhound Gang	10.2000	185[2]	-	Columbia C 67225	[written by Franks,Hennegan][produced by Jimmy Pop and Daddy Long Legs]

Bloods & Crips

Początki zespołu sięgają wczesnych lat 90-tych. Zespół powstał z inicjatywy Ronnie Phillipsa (Ronnie Rona) i Tweedy Bird Loca, którzy postanowili połączyć dwa rywalizujące ze sobą gangi: Bloods i Crips.
Odbywają się przesłuchania gangsterów z obu ekip, prowadzą je Tweedy Bird Loc, Ronnie Ron i Redrum 781. Ostatecznie w skład zespołu wchodzi ponad 20 najlepiej prezentujących się artystów.
W skład Bloodsów weszli: Redrum781, B-Brazy, Green Eyez, Lil Hawk, G-Spider, Laniak, Dogg (Suga Buga), CK (Lil Leak), Dock-B, Mad Eyez, Big WY (Red Rag), Batman, Bloody Mary (Nini X), Lil Stretch, Penut II (KP), Pimp D (Tip-Toe), G” Len i Gangsta Red.
 

W skład Cripsów weszli: Twin Loc (OG Cell-E-Cell, G-Cell), Broncoe, Koollay, G-Bone, Scarface, Sin Loc, A.W.O.L, Cixx Pac, Big Freeze, Troll Loc (Tro’ Loc), Blue Rag, Fo’ Clips (Young Malcolm), Keystone, Domino (Genuine Draft), Do Or Die, Tweedy Bird Loc (BK), C-Note, C-Rider, C'Inch i K-Tone.
 

W 1993 r. wydany zostaje utrzymany w g-funkowym brzmieniu album "Bangin’ On Wax", który zostaje dobrze przyjęty i zdobywa status złotej płyty sprzedając się w liczbie ok. 500 tys. egzemplarzy. Największe hity z tego albumu to tytułowe "Bangin’ On Wax", "Piru Love", "Crippin’ Ain’t Easy". Płyta zdobywa nawet 18 miejsce na liście Top R&B;/Hip Hop albums.
 

Już rok póżniej wydany zostaje "Bangin’ On Wax 2…The Saga Continues", na którym również można usłyszeć g-funkowe brzmienia. Album powtarza sukces poprzednika sprzedając się w liczbie ponad 400 tys. egzemplarzy. "Bangin’ On Wax 2" otrzymuje 20 miejsce w rankingu Top R&B;/Hip Hop albums czyli niewiele gorzej od poprzednika. W międzyczasie Bloods & Crips zostają zdissowani przez zespół N.O.T.S (Niggaz Off The Streets) w kawałku "Bustas On Wax".

Trzeci album: Bangin' on Wax Part 3: No Passes został oryginalnie nagrany w 2004 roku, ale wydany dopiero w 2014 roku. Na albumie nie pojawia się żaden z oryginalnych artystów, chociaż album był nadal dystrybuowany przez Dangerous Records z pomocą Tweedy Bird Loc, po śmierci producenta Ronniego M. Phillipsa 1 listopada 2003 roku, ponad dziesięć lat przed premierą. 

 Po zakończeniu projektu oba gangi rozpoczęły oddzielne projekty, a Crips wydali albumy pod nazwą Nationwide Rip Ridaz, a bloods pod nazwą Damu Ridas.The Nationwide Rip Ridaz Rip Ridaz wydał dwa albumy, zatytułowany „Nationwide Rip Ridaz” w 1995 r. i „Betrayed (Can't Trust Someone)” w 1999 r. Godnym uwagi członkiem tej grupy był Donald „AWOL” Stallworth z Kelly Park, który został zabity przez organy ścigania 4 czerwca 1997 r.

  Damu Ridas Damu Ridas wydał swój własny album zatytułowany „Damu Ridas” w 1995 r., a następnie „How Deep Is Your Hood” w 1999 r. Główni członkowie Damu Ridas pochodzili z dwóch różnych gangów Blood: LA Denver Lane Bloods i Crenshaw Mafia Bloods. Obydwa gangi są bliskimi sojusznikami od dziesięcioleci i nadal są ze sobą sprzymierzeni.

  B-Brazy, Peanut II i Lil'Laniak II pochodzili z Denver Lanes. Tip Toe, Pimp D, Spyder, OG Mad Eye, Big Hawk i Lil' Hawk pochodzili z mafii Crenshaw. Potwierdzono śmierć 7 z tych 9 członków. B-Brazy został zastrzelony w 2003 roku. Peanut II został postrzelony 17 razy i zmarł w listopadzie 1995 roku przez członków Crips. Lil'Laniak II był z córką, gdy około 1995 roku został zamordowany przez 83 gangsterówTip Toe został zabity przez członka sąsiedzkiego Piru. Spyder przebywał w pobliżu Rollin' 60 Crips, kiedy został postrzelony w 2000 roku. O.G Mad Eye i jego młodszy brat Lil' Mad Eye zginęli przed 2001 rokiem. Big Hawk nie żyje, a Lil' Hawk służy 25 do dożywocia za morderstwo.

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bangin' on Wax	Bloods & Crips	03.1993	-	86[19]	Dangerous 19 138	[produced by Ron "Ronnie Ron" Phillips, Tweedy Bird Loc, Jerome Evans (Silkski), Battlecat][18.R&B; Chart]
Bangin' on Wax 2... The Saga Continues	Bloods & Crips	09.1994	-	139[4]	Dangerous 6715	[produced by Ron "Ronnie Ron" Phillips, Tweedy Bird Loc, Jerome Evans (Silkski), Battlecat][20.R&B; Chart]

Blu

Blu [urodzony jako Byron Blu Mitchell w Los Angeles, California] był wokalistą R & B w latach 90-tych. Ukończył Taft High School w 1987 roku. 

 W 1995 roku Blu wydał swój debiutancki album "Out of the Blu" dla Motown Records. Nie wiadomo dlaczego album nie zaistniał na listach przebojów.Jedyny singiel z albumu "My Ol' Lady" doszedł do 86 pozycji na Billboard Hot R & B \ Hip-Hop Singles & Tracks. Po tym, okazało się,że Blu popadł w zapomnienie. Dziś nadal mieszka w Los Angeles, jest żonaty i pracuje dla MasterMydent.

 

 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
My Ol' Lady	Blu	05.1995	-	-	Motown 0248	[written by Dwayne Wiggins][produced by Dwayne Wiggins][86[3].R&B; Chart]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Out Of The Blu	Blu	.1995	-	-	Motown 314 530 385-2	[produced by Dwayne Wiggins,Terry T]

 

Blue Things

BLUE THINGS-grupa amerykańska. Powstała w 1964 w Hayes w stanie Kansas. Z początku posługiwała się nazwą The Blue Boys, dopiero w 1965 zmieniła ją na The Bluethings.
 

Założył ją Val Stecklein (1941, Hayes, Kansas-1993, Nashville Tennessee) - voc, g, wywodzący się z akustycznych folkowych zespołów w rodzaju The Impromptwos i The Hi-Plains. W pierwszym składzie znaleźli się też: Mike Chapman - g, Richard Scott - b i Bobby Day - dr. W końcu 1966 Stecklein przeżył załamanie nerwowe i musiał rozstać się z formacją. W tym czasie odszedł też Day. Chociaż grupa znalazła dla nich następców: Larry'ego Burtona - voc i Richarda Larzalerego - dr, w nowym składzie działała już tylko kilka miesięcy.
 

We wrześniu 1964, jeszcze jako The Blue Boys, dokonała pierwszych próbnych nagrań; zafascynowana przebojami The Beatles i innych zespołów liverpoolskich, zarejestrowała kilka podobnych piosenek, głównie Steckleina, np. Love's Made A Fool Of you, Silver And Cold i P's And Q's. W 1965, już jako The Bluethings, związała się z małą firmą Ruff z Amarillo w Teksasie i dla niej zrealizowała pierwsze single: Mary Lou/Your Turn To Cry i Pretty Thing-Oh/Just Two Years Ago z repertuarem ujawniającym zwrot ku folk rockowi spod znaku Boba Dylana i The Byrds.
 

W tym samym roku podpisała kontrakt z wytwórnią RCA. Dla niej nagrała wszystkie późniejsze płyty: single La Do Da Da (przeróbka przeboju Dale'a Hawkinsa)/ Must Be Doing Something Wrong z 1965, Doll House/Man On The Street i The Orange Rooftop Of Your Mind/One Hour Cleaners z 1966 oraz You Can Live In Our Tree/Twist And Shout (przeróbka przeboju The Isley Brothers) i Somebody Help Me (przeróbka przeboju The Spencer Davis Group)/Yes My Friend z 1967, a także - w Nashville przy pomocy tamtejszego producenta Feltona Jarvisa - album "The Bluethings" z września 1966.
 

Z elementów stylów swoich idoli stworzyła w tym czasie własną, wyborną odmianą folk rocka (np. Doll House, Man On The Street, Look Homeward Angel}, coraz bardziej nasycaną psychodeliczną aurą (np. The Orange Rooftop Of Your Mind, One Hour Cleaners). Stecklein jako solista nagrał nieudaną popową płytę "Grey Life" (Dot, 1968). Później osiadł w Nashville i jako Oskar Solomon tworzył piosenki w stylu country m.in. dla Bobby'ego Goldsboro, Glena Campbella i Waylona Jenningsa. W 1993 zmarł w tajemniczych okolicznościach. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mary Lou/Your Turn To Cry	Blue Things	02.1965	-	-	Ruff 1000	[written by Ronnie Hawkins,Jacqueline Magill]
Pretty Thing-Oh/Just Two Years Ago	Blue Things	05.1965	-	-	Ruff 1002	[written by Vol Stecklein][produced by Checkmate Productions]
La Do Da Da/I Must Be Doing Something Wrong (PS)	Blue Things	10.1965	-	-	RCA 8692	[written by Dale Hawkins, Stan Lewis]
Doll House/Man On The Street	Blue Things	05.1966	-	-	RCA 8860	[written by M. Barton][produced by Felton Jarvis]
The Orange Rooftop Of Your Mind/One Hour Cleaners	Blue Things	09.1966	-	-	RCA 8998	[written by Stecklein, Chapman][produced by Felton Jarvis]
You Can Live In Our Tree/Twist And Shout	Blue Things	05.1967	-	-	RCA 9203	[written by Stecklein, Wilson][produced by Felton Jarvis]
Somebody Help Me/Yes, My Friend	Blue Things	09.1967	-	-	RCA 9308	[written by Ford, Barnes][produced by Felton Jarvis]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Bluethings	Blue Things	09.1966	-	-	RCA LSP 3603	[produced by Felton Jarvis]

Bluetones

BLUETONES - grupa brytyjska. Powstała w 1991 w Hounslow na przedmieściu Londynu. Założyli ją bracia Mark James Morriss (18.10.1971) - voc, g i Scott Morriss (10.10.1973) - b, którzy wcześniej występowali w The Bottle Garden. Składu dopełnił Adam P. Devlin (17.09.1969) - g, wywodzący się z Perfect Mess, ale obecny też w ostatnim składzie The Bottle Garden .Z początku wspomagał ją też Greg Cheetham - dr, jeszcze jeden były muzyk The Bottle Garden, ale nie była z niego zadowolona i ostatecznie zatrudniła Eda Chestera -z zespołu Soho.
 

W pierwszych miesiącach działania grupy sprowadziły się do prób w garażu wynajętego przez nią i muzyków-Dodgy domu w Hounslow. Po raz pierwszy zaprezentowali się publiczności, złożonej głównie z przyjaciół, 31 pażdziernika 1993r w winiarni Bacchus w Kingston w hrabstwie Surrey. W styczniu 1994 występami w londyńskim pubie Bull & Gate zwróciła na siebie uwagę przyszłego menagera - Neila Burrowa (dotychczas zajmował się zespołami Passion Fruit And Holy Bread i Crazy Gods Of Endless Noise).
 

Zadebiutowała nagraniem No. 11 na składankowej czwórce "Return To Splendour", wydanej w grudniu 1994 przez niezależną wytwórnię Fierce Panda. W chwili ukazania się płyty z powodzeniem koncertowała na terenie kraju u boku zespołów Strangelove i Shed Seven. Na początku 1995r utworzyła własną firmę fonograficzną Superior Quality Recordings i już w lutym wydała singel Slight Return/ Fountainhead, rozprowadzony podczas koncertów na wspólnym tournee z zespołem Gaz Coombes & Co i w sprzedaży wysyłkowej.
 

Popularność zdobyła następną małą płytą Are You Blue Or Are You Blind/String Along, wydaną w czerwcu. Uznana za objawnienie Britpopu, promowała ją na trasie, na której występowała już w roli gwiazdy (towarzyszył jej zespół Heavy Stereo).W sierpniu wzięła udział w festiwalu w Reading. 

Ugruntowała sukces singlem Bluetonic (nowa wersja No. 11)/Glad to see Y'Back Again? z września 1995. Ogromnie popularna w Japonii dokąd w tym czasie dotarła z koncertami, właśnie dorobiła się w październiku pierwszej dużej płyty- albumu "A Bluetones Companion" z nagraniami z singli. W styczniu 1996 odbyła wspólną trasę Brat Bus z Heavy Stereo, Fluffy i The Cardigans. Wydany w lutym singiel-z piosenkami Slight Return, znaną już pierwszej płytki, i Don't Stand Me Down, bił w Anglii rekordy powodzenia. A sukces powtórzył nagrany w wiejskich Ridge Farm Studios niedaleko Redhill w hrabstwie Surrey przy pomocy Hugh Jonesa jako producenta debiutancki album - "Expecting To Fly" z lutego 1996, odnotowano pierwszym miejscu brytyjskich list bestsellerów. 

Wypełniły go pełne uroku, subtelne, bogate melodycznie piosenki inspirowane dokonaniami Buffalo Springfield, Love, Small Faces, The Clash, The Buzzcocks, Squeeze, Stone Roses, czy The Charlatans. Przebojami były też kolejne single: Cut Some Rug/Castle Rock z kwietnia 1996 Marblehead Johnson/The Simple Things/Nifkin's Bridge z września tego roku.
 

Rozczarował natomiast drugi album, "Return To The Last Chance Saloon" z marca 1998, zawierający takie piosenki, jak Tone Blooze, Unpainted Arizona, Solomon Bites The Worm, Sky Will Fall i Heard You were dead. I on odniósł wszakże sukces na listach, podobnie jak towarzyszące mu single: Solomon Bites The Worm/ A Teenage Jesus z lutego, If.../Biue Shadows z kwietnia i Sleazy Bed Track/The Ballad Of Muldoon z lipca tego roku. 

W 2000 roku The Bluetones wydali swój trzeci album, Science & Nature, który ponownie znalazł się w pierwszej dziesiątce i zawierał hity „Keep the Home Fires Burning” i „Autophilia”. Po wydaniu albumu z najlepszymi przebojami w 2002 roku, w 2003 roku zespół wydał swój czwarty album studyjny Luxembourg, który zebrał mieszane recenzje. Pod koniec 2005 roku podpisano kontrakt na trzy albumy z wytwórnią Cooking Vinyl, po czym wkrótce wydano limitowane wydanie E.P. Serenity Now i pełna trasa po Wielkiej Brytanii. 

 Na początku 2006 roku Universal wydał obszerny zestaw pudełkowy zawierający wszystkie single Bluetones i strony B wydane w latach 1995-2003, A Rough Outline. Singiel zatytułowany „My Neighbour's House” został wydany w Wielkiej Brytanii 18 września 2006 roku. Singiel pochodzi z ich albumu zatytułowanego „My Neighbour's House”, który ukazał się 9 października tego samego roku. Po pierwszym tygodniu sprzedaży nie znalazł się na brytyjskiej liście albumów. Album ukazał się także w Stanach Zjednoczonych, co było pierwszym takim wydarzeniem od ich debiutu. Chociaż nie podano żadnego powodu, 1 października 2006 roku ogłoszono, że planowana dziewięciodniowa trasa koncertowa po Ameryce Północnej i Australii została odwołana. Jednakże 1 listopada 2006 roku zespół rozpoczął miesięczną trasę po Europie promującą nowe wydawnictwo, obejmującą dwa wyprzedane wieczory w King Tuts w Glasgow.  

W lutym 2007 roku zespół wydał BBC Radio Sessions zawierające utwory nagrane dla BBC w latach 1994–2000. Następnie w czerwcu ukazał się ich pierwszy pełny album na żywo, Once Upon a Time in West Twelve, nagrany w Shepherd's Bush Empire 18 listopada 2005 r., a następnie 29 października 2007 r. wydano koncertowe DVD z tym samym koncertem pod tytułem Beat about the Bush. W 2007 roku ukazała się także kompilacja wczesnych nagrań demo, zatytułowana The Early Garage Years. Wydali także DVD pod tytułem Blue Movies, które zawiera wszystkie ich 15 teledysków. W styczniu 2008 roku zespół rozpoczął minitrasę koncertową po Szkocji, grając w pięciu miastach (Stirling, Dunfermline, Aberdeen, Glasgow i Edynburgu) w ciągu tylu nocy. W maju 2008 roku dziesięciodniowa trasa koncertowa obejmowała Cambridge, Whitehaven, Sheffield, Newcastle upon Tyne, Birmingham, Londyn, Bristol, Manchester i Darwen, obejmując jeden z kilku ostatnich koncertów w Astorii. Zagrali także koncert z Dodgym 17 maja 2009 r. w tajnym londyńskim lokalu na rzecz organizacji charytatywnej Crisis zajmującej się bezdomnością w ramach jej kampanii „Hidden Gigs” przeciwko ukrytej bezdomności. 

 W grudniu 2008 roku zespół wyruszył w pięciodniową trasę koncertową, która obejmowała Lincoln, Manchester, Sheffield i Birmingham. Podczas trasy koncertowej zagrali w całości swój debiutancki album „Specting to Fly”. Następnie ogłoszono kolejne daty na luty i marzec 2009 r. 31 maja 2010 roku zespół wydał nowy album zatytułowany A New Athens. Pomimo umiarkowanych pochwał album nie znalazł się na brytyjskiej liście albumów. 28 marca 2011 roku zespół ogłosił, że po pożegnalnej trasie koncertowej odbędzie się jesienią. 13 kwietnia 2015 roku zespół ogłosił, że zreformuje się przed nową trasą koncertową po Wielkiej Brytanii. Latem 2017 roku wraz z nowo zreformowanym Sleeperem byli główną gwiazdą trasy koncertowej Star Shaped Festival prowadzonej przez popularny klub Britpop o tej samej nazwie. Miało to miejsce w Birmingham, Londynie, Manchesterze i Glasgow w lipcu i sierpniu 2017 r.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Are you blue or are you blind?/Strong along	Bluetones	06.1995	31[6]	-	Superior Quality BLUE 001	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss][produced by Hugh Jones]
Bluetonic/Glad to see y back again	Bluetones	10.1995	19[9]	-	Superior Quality BLUE 002	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss,Adrian Mitchell][produced by Hugh Jones]
Slight return/Don' t stand me down	Bluetones	01.1996	2[16]	-	Superior Quality BLUE 003	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss][produced by Hugh Jones]
Cut some rug/Castle rock	Bluetones	05.1996	7[13]	-	Superior Quality BLUE 005	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss][produced by Hugh Jones]
Marblehead Johnson/The simple things	Bluetones	09.1996	7[16]	-	Superior Quality BLUE 006	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss][produced by Hugh Jones]
Solomon bites the worm/Was a teenage Jesus	Bluetones	02.1998	10[11]	-	Superior Quality BLUE 007	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss][produced by Hugh Jones]
If.../Blue shadows	Bluetones	05.1998	13[12]	-	Superior Quality BLUE 009	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss][produced by Hugh Jones]
Sleazy bed track/The ballad of muldoon	Bluetones	08.1998	35[5]	-	Superior Quality BLUE 010	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss][produced by Hugh Jones]
Keep the home fires burning/Please stop talkin'	Bluetones	02.2000	13[9]	-	Superior Quality BLUE 012	[written by Eds Chesters, Adam Gorecki, Mark Morriss, Scott Morriss, Richard Payne]
Autophilia/Thought you' d be taller/It' s a boy	Bluetones	05.2000	18[8]	-	Superior Quality BLUE 013	-
After hours	Bluetones	04.2002	26[2]	-	Mercury/A&M BLUED 016	-
Fast Boy/Liquid Lips	Bluetones	05.2003	25[2]	-	Superior Quality BLUE 018	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss]
Never Going Nowhere	Bluetones	08.2003	40[4]	-	Superior Quality BLUE 020	[written by Eds Chesters, Adam Devlin, Mark Morriss, Scott Morriss]
My Neighbour's House	Bluetones	09.2006	68[1]	-	Cooking Vinyl FRYCD 280	[written by Eds Chesters, Adam Gorecki, Mark Morriss, Scott Morriss]
Head On A Spike	Bluetones	12.2006	135[1]	-	Cooking Vinyl FRYCD 287	-

Albumy
Data wydania	Tytu³	UK Top 40 /ilo¶æ tyg. na li¶cie/	Billboard	Wytwórnia /UK/	Komentarz
02.1996	Expecting to fly	1[1] [60]	-	Superior Quality BLUE 004	[platinum-UK][produced by Hugh Jones]
03.1998	Return to the last chance saloon	10[25]	-	Superior Quality BLUE 008	[gold-UK][produced by Hugh Jones]
05.2000	Science and nature	7[6]	-	Superior Quality BLUE 014	[produced by John Cornfield]
04.2002	The singles	14[5]	-	Superior Quality BLUE 017	[produced by Hugh Jones, The Bluetones, Gordon Mills]
05.2003	Luxembourg	49[2]	-	Superior Quality BLUE 019	[produced by The Bluetones, Gordon Mills]
04.2006	A Rough Outline: The Singles & B-Sides 95 - 03	156[1]	-	Mercury	-
10.2006	The Bluetones	100[1]	-	Cooking Vinyl COOKCD 390	[produced by Hugh Jones]
03.2007	BBC Radio Sessions	164[1]	-	Universal Music Catalogue 9843570	[produced by Mike Engles, Mike Robinson , Mike Walter, Miti Adhikari, Simon Askew]