James Horner

James Roy Horner (ur. 14 sierpnia 1953r -zm.  22 czerwca 2015r) był amerykańskim kompozytorem i dyrygentem. W latach 1978-2015 pracował przy ponad 160 produkcjach filmowych i telewizyjnych, za co był zdobywcą dwóch Oscarów i wielu innych wyróżnień. Był znany z łączenia elementów chóralnych i elektronicznych z tradycyjnymi orkiestracjami oraz z wykorzystywania motywów kojarzonych z muzyką celtycką.

 

James Horner, jeden z najbardziej znanych i lubionych przez fanów muzyki filmowej kompozytorów, urodził się tak blisko Hollywood, że nikogo nie powinno dziwić, iż praca w amerykańskim przemyśle filmowym okazała się być tym, co czekało go w przyszłości, zwłaszcza iż był synem uznanego tam dekoratora wnętrz - Harry’ego Hornera (drogą ojca podążył jego drugi syn - Christopher). Jednak droga Jamesa do hollwyoodzkiej machiny filmowej nie była tak prosta i oczywista. Tym bardziej, iż jako mały szkrab, w połowie lat 50-tych przeprowadził się wraz z rodzicami do Londynu. Tam też dorastał i rozpoczął studia w klasie Györgi Ligetiego na Royal College of Music. Jednak po roku wrócił do rodzimej Kalifornii i tam też dokończył muzyczną edukację, uzyskując tytuły doktorskie z teorii muzyki i kompozycji i planując swoją przyszłość na muzycznej akademii w roli nauczyciela i kompozytora. Jednak niepowodzenie jego awangardowego koncertu Spectral Shimmers, napisanego w roku 1977, zirytowało go strasznie i zmieniło jego zamiary. James Horner doszedł do wniosku, że najlepszym sposobem na realizację swoich muzycznych ambicji będzie komponowanie ścieżek dźwiękowych.

Jak wielu, a właściwie jak zdecydowana większość, filmowych kompozytorów Horner zaczął od filmów studenckich, a nastepnie od niskobudżetowych horrorów i obrazów fantastycznych klasy B, nawiązując pod koniec lat 70-tych współpracę ze znanych z tego typu „ambitnych inaczej” dzieł, studiem Rogera Cormana. Tak powstały m.in. partytury do Humanoids from the Deep czy Battle Beyond the Stars, które zwróciły na młodego muzyka twórców bardziej znaczących filmów. Pojawiła się prawdziwa szansa zabłyśnięcia, gdyż Horner dostał propozycję napisania ścieżki najpierw do filmu Olivera Stone’a The Hand a potem do drugiej kinowej odsłony kultowego Star Treka pt. Gniew Khana. Z propozycji skorzystał, a dane szanse wykorzystał w pełni. Star Trek II: The Wrath of Khan stał się początkiem marszu na szczyty pierwszej ligi hollywoodzkich twórców muzyki filmowej dla zaledwie 29-letniego wówczas twórcy. 

 Kolejnymi stopniami były główne filmy sci-fi i fantasy: Krull, Burza mózgów, Kokon, Obcy: Decydujące Starcie, Willow, oraz filmy animowane jak Amerykańska opowieść, Pradawny ląd, Dawno temu w lesie czy Balto. Wielkie uznanie przyniosły później Hornerowi także epickie dramaty jak Chwała, Wichry namiętności i przede wszystkim Braveheart: Waleczne serce. Jednak jedyną w karierzę statuetkę Oscara (a tak po prawdzie to dwie, bo także za najlepszą piosenkę) przyniósł mu powrót do współpracy z Jamesem Cameronem w Titanicu, w 1997 roku. Po raz pierwszy (i wydawało się wtedy, że ostatni) jeden Jim udźwiękowił film drugiemu w roku 1986. Aliens, o którym to obrazie mowa, dał Hornerowi pierwszą nominację do Oscara. Jednak kompozytor nie był wdzięczny reżyserowi, a wprost przeciwnie. Był niezwykle zdenerwowany tym, iż Cameron pociął jego partyturę według swego uznania, wiele rzeczy popodmieniał, z wielu fragmentów zrezygnował. Wydawało się, że obrażony Horner z tym reżyserem współpracować już nie będzie. A jednak, kiedy jakąś dekadę później Cameronowi nie udało się przekonać do stworzenia muzyki do swego projektu, słynnej piosenkarki Enyi, zwrócił się do Jamesa Hornera. I ten propozycję przyjął. Titanic okazał się wielkim kasowym sukcesem, a jeden i drugi James dostąpili zaszczytu odebrania statuetki na gali w Kodak Theatre.

Niestety Titanic i Oscar nie były natchnieniem dla Hornera, czy mobilizacją do kolejnych znakomitych prac na polu muzyki filmowej. Nie oznacza to bynajmniej, że po 1997 r. twórca ten nie napisał już ciekawej partytury, jednak nie da się ukryć, że średnia ich jakość mocno spadła, a Horner co raz mocniej zaczął się powtarzać, zwłaszcza jeśli chodzi o tematy. Słuchacze soundtracków zamiast radować uszy muzyką Hornera, co raz częściej przy jego pracach mogli bawić się w zgadywanki pt. „gdzie już słyszałeś tę melodię?”. Mimo to, Horner wciąż odnosił kasowe sukcesy, dwukrotnie nawet nominowano go do Oscara (za Piękny umysł oraz Dom z piasku i mgły), a takie soundtracki jak Maska Zorro czy Podróż do Nowej Ziemi, mimo zapożyczeń z wcześniejszych prac, wciąż znajdowały fanów. Jednak większość zgodnie przyznawała, że nie są to tak dobre ścieżki, jak największe dokonania Jamesa. A już wręcz fatalne opinie zbierały takie prace jak Plan lotu czy muzyka z kontrowersyjnego Apocalypto Mela Gibsona. 

Selfplagiatyzm to nie jedyny zarzut w stosunku do Hornera. Amerykaninowi wytyka się także kopiowanie w swych dziełach fragmentów muzyki klasycznej. Najgłośniejszym takim przypadkiem jest bez wątpienia główny temat jednej z najlepszych prac Hornera – Willow – zapewne nieprzypadkowo mocno podobny do motywu z III Symfonii Roberta Schumanna. Co by nie mówić, muzyka Jamesa Hornera, zwłaszcza w jego najlepszym okresie, z reguły cechowała się wysoką klasą, głębią i solidnymi orkiestracjami, często zresztą z bardzo ciekawymi pomysłami aranżacyjnymi. W swoich partyturach, zwłaszcza do filmow fantastycznych kompozytor często sięgał po żeński chórek, czy żeńskie wokalizy w ogóle, oraz po japoński flet shakuhachi.

James Horner wywołuje kontrowersje nie tylko swoją muzyką, a zdania o nim, jako o osobie, są dość podzielone. Jedni twierdzą, że to „nie jest gość, z którym chciałoby się iść na piwo” (Lukas Kendall), krążą nawet plotki o Hornerze wydzierającym się podczas nagrań na muzyków, są jednak także opinie, że James to mily i sympatyczny facet. Legendą obrosła już wypowiedź kompozytora na temat swoich kolegów po fachu: Williamsa i Goldsmitha. Horner miał powiedzieć, iż nie miał pojęcia kim są i czym się zajmują ci dwaj panowie dopóki podczas tworzenia muzyki do obrazu The Hand z 1981 r., producenci nie zażądali od niego, by napisał coś w stylu orkiestralnych score’ów tych dwóch panów. 

James chcąc nie chcąc musiał choć pobieżnie zapoznać się z ich twórczością, żeby zrozumieć o co chodzi jego pracodawcom, gdyż, jak mówi, nie był w sytuacji, w której mógł odpowiedzieć „Idźcie do diabła!”. James Horner mieszka obecnie gdzieś w okolicach Malibu (w Kalifornii), wraz z żoną Sarah oraz dwiema córkami. Wciąż jest stosunkowo młody na kompozytora, choć jego bogata filmografia wskazywałaby na wiekowe zaawansowanie. Horner jednak swe pierwsze sukcesy święcił jako bardzo młody artysta. 

Wydaje się, że wciąż jeszcze wiele projektów przed nim i nawet jeśli w ostatnich latach, pisze mało i na niezadowalającym większości fanów poziomie, to jednak jest szansa, że to się odmieni. Przez 18 miesięcy Horner pracował nad score do wielkiego epickiego sci-fi Jamesa Camerona pt. Avatar i choć ponownie kompozytorowi nie udało się uniknąć powielania swoich starszych prac, to potrafił dorzucić także kilka nowych pomysłów i przede wszystkim świetnie odnaleźć się w filmie. Niejako idąc za ciosem rok później zaskoczył wszystkich udanym symfonicznym scorem do remaku Karate Kida.

Gdy w 2015r. po 3 latach bez żadnej pracy na koncie, Horner najpierw powrócił do współpracy z J.J. Annaudem przy Wolf Totem, wydał koncertowe dzieło

i gdy wszyscy czekali na jego kolejne ścieżki, świat obiegła tragiczna wiadomość o śmierci kompozytora w wypadku pilotowanej przez niego samego awionetki.

James Horner odszedł mając niespełna 62 lata, mając prawdopodobnie przed sobą jeszcze wiele potencjalnie ciekawych projektów, pozostawiając po sobie jednak wiele fantastycznej, niezapomnianej muzyki.

 

                                                                                 Filmografia

Siedmiu wspaniałych The Magnificent Seven 2016 / Wilczy totem Lang Tu Teng 2015 / Do utraty sił Southpaw 2015 / 33 The 33 2015 / Jeden dzień w Auschwitz One Day in Auschwitz 2015 / Living in the Age of Airplanes 2015 / Cristiada For Greater Glory: The True Story of Cristiada 2012 / Niesamowity Spider-Man The Amazing Spider-Man 2012 / First in Flight 2012/ Reflections on Titanic Ścieżka dźwiękowa z filmu "Titanic" 2012 / Czarne złoto Black Gold 2011 / Karate Kid The Karate Kid 2010 / Avatar 2009 / Kroniki Spiderwick The Spiderwick Chronicles 2008 / Chłopiec w pasiastej piżamie The Boy in the Striped Pyjamas 2008 / Życie przed oczami The Life Before Her Eyes 2007/ Tajemnice kamiennych kręgów 2007 / Wszyscy ludzie króla All the King's Men 2006 / Apocalypto 2006 / Legenda Zorro The Legend of Zorro 2005 / Plan lotu Flightplan 2005 / Podróż do Nowej Ziemi The New World 2005 / Miłego dnia? The Chumscrubber 2005 / Troja Troy 2004 / Bobby Jones: Zamach geniusza Bobby Jones: Stroke of Genius 2004 / Życie, którego nie było The Forgotten 2004 / Dom z piasku i mgły House of Sand and Fog 2003 / Bez granic Beyond Borders 2003 / Zaginione The Missing 2003 / Radio 2003/ The Making of 'Sneakers' 2003 / Szyfry wojny Windtalkers 2002 / Cena honoru The Four Feathers 2002 / Pradawny Ląd 9: Wyprawa nad Wielka Wodę Land Before Time IX: The Journey to the Big Water 2002 / Wróg u bram Enemy at the Gates 2001 / Piękny umysł A Beautiful Mind 2001 / Iris 2001/ From Morf to Morphing: The Dawn of Digital Filmmaking 2001 / Pieśń wolności Freedom Song 2000 / Gniew oceanu The Perfect Storm 2000 / Grinch: świąt nie będzie How the Grinch Stole Christmas 2000 / Człowiek przyszłości Bicentennial Man 1999/ Lions and Monkeys and Pods... Oh My! The Special Effects of 'Jumanji' 1999 / Dzień zagłady Deep Impact 1998 / Maska Zorro The Mask of Zorro 1998 / Pradawny Ląd 6: Tajemnica jaszczurczej skały The Land Before Time VI: The Secret of Saurus Rock 1998 / Wielki Joe Mighty Joe Young 1998 / Pradawny Ląd 5: Tajemnicza wyspa The Land Before Time V: The Mysterious Island 1997 / Titanic 1997 / Zdrada The Devil's Own 1997 / Okup Ransom 1996 / Szalona odwaga Courage Under Fire 1996 / W cieniu przeszłości The Spitfire Grill 1996 / Miłość z marzeń To Gillian on Her 37th Birthday 1996 / Pradawny Ląd 4: Podróż przez mgły The Land Before Time IV: Journey Through the Mists 1996 / Apollo 13 1995 / Przygody psa Balto Balto 1995 / Jade 1995 / Jumanji 1995 / Kacper Casper 1995 / Braveheart - Waleczne Serce Braveheart 1995 / Pradawny ląd 3: Czas wielkich darów The Land Before Time III: The Time of the Great Giving 1995 / Stan zagrożenia Clear and Present Danger 1994 / Władca księgi The Pagemaster 1994 / Wichry namiętności Legends of the Fall 1994 / Pradawny ląd 2: Przygoda w Wielkiej Dolinie The Land Before Time II: The Great Valley Adventure 1994 / W sercu Afryki A Far Off Place 1993 / Bopha! 1993 / Człowiek bez twarzy The Man Without a Face 1993 / Dom z kart House of Cards 1993 / Jack Niedźwiadek Jack the Bear 1993 / Pewnego razu w lesie Once Upon a Forest 1993 / Raport Pelikana The Pelican Brief 1993 / Szachowe dzieciństwo Searching for Bobby Fischer 1993 / Dzieci swinga Swing Kids 1993 / Opowieść o dinozaurach We're Back! A Dinosaur's Story 1993 / Czas patriotów Patriot Games 1992 / Włamywacze Sneakers 1992 / Na rozkaz serca Thunderheart 1992 / Obsesja namiętności Unlawful Entry 1992 / Amerykańska opowieść. Feiwel rusza na Zachód An American Tail: Fievel Goes West 1991 / Precedensowa sprawa Class Action 1991 / My Heroes Have Always Been Cowboys 1991/ Norman and the Killer 1991 / Jedna runda Once Around 1991 / Człowiek rakieta The Rocketeer 1991/ Zbliżenie Extreme Close-Up 1990 / Kocham cię na zabój I Love You to Death 1990 / Następne 48 godzin Another 48 Hrs. 1990/ Wow! 1990 / Chwała Glory 1989 / Na wrogiej ziemi In Country 1989 / Kochanie, zmniejszyłem dzieciaki Honey, I Shrunk the Kids 1989 / Pole marzeń Field of Dreams 1989 / Tato Dad 1989 / Tummy Trouble 1989 / Andy Colby w świecie wideo Andy Colby's Incredible Adventure 1988 / Czerwona gorączka Red Heat 1988 / Kokon: Powrót Cocoon: The Return 1988 / Pradawny ląd The Land Before Time 1988 / Wibracje Vibes 1988 / Willow 1988 / Bez baterii nie działa *batteries not included 1987 / P.K. i dziecko P.K. and the Kid 1987 / Projekt X Project X 1987 / Amerykańska opowieść An American Tail 1986 / Kapitan EO Captain EO 1986 / Imię róży Der Name der Rose 1986 / Obcy - decydujące starcie Aliens 1986 / Nie do taktu Off Beat 1986 / Tam, gdzie rzeka jest czarna Where the River Runs Black 1986 / Commando 1985 / Grzeszni chłopcy Heaven Help Us 1985/ In Her Own Time 1985 / Kokon Cocoon 1985/ Let's Go 1985 / Surviving 1985 / Podróż Natty Gann The Journey of Natty Gann 1985 / Ochotnicy Volunteers 1985 / Wizards of the Lost Kingdom 1985 / Star Trek III: W poszukiwaniu Spocka Star Trek III: The Search for Spock 1984 / Chłopiec z marmuru The Stone Boy 1984 / Burza mózgów Brainstorm 1983 / Krull 1983 / Park Gorkiego Gorky Park 1983 / Coś paskudnego tu nadchodzi Something Wicked This Way Comes 1983 / Kosmiczni najeźdźcy Space Raiders 1983 / Testament 1983 / Garderobiany The Dresser 1983 / Niespotykane męstwo Uncommon Valor (I) 1983 / Między przyjaciółmi Between Friends 1983/ Journey to Krull 1983 / 48 godzin 48 Hrs. 1982 / Rascals and Robbers: The Secret Adventures of Tom Sawyer and Huck Finn 1982 / Star Trek II: Gniew Khana Star Trek: The Wrath of Khan 1982 / Fortepian dla pani Cimino A Piano for Mrs. Cimino 1982/ A Few Days in Weasel Creek 1981/ Angel Dusted 1981 / Śmiertelne błogosławieństwo Deadly Blessing 1981 / Ręka The Hand 1981 / W poszukiwaniu D.B. Coopera The Pursuit of D.B. Cooper 1981 / Wilkołaki Wolfen 1981 / Bitwa wśród gwiazd Battle Beyond the Stars 1980 / Humanoidy z głębiny Humanoids from the Deep 1980 / The Lady in Red 1979 / Up from the Depths 1979/ The Watcher 1978

                                                    Awards
1999 Best Song Written Specifically for a Motion Picture or for Television Titanic For the song "My Heart Will Go On" artist: Celine Dion
1999 Song of the Year For the song "My Heart Will Go On" artist: Celine Dion
1991 Best Instrumental Composition Written for a Motion Picture or for Television Chwała
1988 Best Song Written Specifically for a Motion Picture or Television Amerykańska opowieść
1988 Song of the Year Amerykańska opowieść For the song "Somewhere Out There" artists: Linda Ronstadt & James Ingram

Oscar [Muzyka filmowa] 1998 Best Music, Original Song Titanic 1998 Best Music, Original Dramatic Score Titanic Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa] 2010 Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Score Avatar 2004 Best Music, Original Score Dom z piasku i mgły 2002 Best Music, Original Score Piękny umysł 1996 Best Music, Original Dramatic Score Apollo 13 1996 Best Music, Original Dramatic Score Braveheart - Waleczne Serce 1990 Best Music, Original Score Pole marzeń 1987 Best Music, Original Song Amerykańska opowieść 1987 Best Music, Original Score Obcy 2 - decydujące starcie Golden Globe 1998 Best Original Score - Motion Picture Titanic 1998 Best Original Song - Motion Picture Titanic Grammy

                                         Kompozycje Jamesa Hornera na listach przebojów

[with Barry Mann & Cynthia Weil] 11/1986 Somewhere Out There Linda Ronstadt & James Ingram 2.US/8.UK

[with Will Jennings]
12/1997 My Heart Will Go On Céline Dion 1.US/1.UK
03/1998 My Heart Will Go On Déjà Vu 58.US/94.UK
03/1998 My Heart Will Go On Clueless 96.UK

[solo]
03/1998 Southampton James Horner 55.US
02/1999 Protect Your Mind (For the Love of a Princess) DJ Sakin & Friends 4.UK

[with Mariah Carey, Will Jennings]
12/2000 Where Are You Christmas? Faith Hill 65.US

Basil Poledouris

 Basil Konstantine Poledouris (ur. 21 sierpnia 1945r - zm. 8 listopada 2006r) był amerykańskim kompozytorem, dyrygentem i orkiestratorem muzyki filmowej i telewizyjnej, najbardziej z

nanym ze swojej długotrwałej współpracy z reżyserami Johnem Miliusem i Paulem Verhoevena.  

Wśród jego dzieł znajdują się ścieżki dźwiękowe do filmów Conan Barbarzyńca (1982), Czerwony Świt (1984), Żelazny Orzeł (1986), RoboCop (1987), Polowanie na Czerwony Październik (1990), Wolny Willy (1993), Starship Troopers (1993). 1997) i Nędznicy (1998). Poledouris zdobył nagrodę Primetime Emmy za najlepszą kompozycję muzyczną do serialu limitowanego, filmu lub programu specjalnego za pracę nad czteroczęściowym miniserialem Lonesome Dove w 1989 roku i czterokrotnie był laureatem nagrody BMI Film Music Award. 

 Urodzony w Kansas City w stanie Missouri w rodzinie greckich imigrantów z Mesenii, przypisał dwóm wpływom, które skierowały go w stronę muzyki: pierwszym był kompozytor Miklós Rózsa; drugi jego własne dziedzictwo grecko-prawosławne. Poledouris wychował się w Kościele i zwykł zasiadać na nabożeństwach zafascynowany dźwiękiem chóru. W wieku siedmiu lat Poledouris rozpoczął naukę gry na fortepianie, a po ukończeniu Garden Grove High School rozpoczął studia na Uniwersytecie Południowej Kalifornii, aby studiować zarówno reżyserię filmową, jak i muzykę. W archiwach uczelni nadal znajduje się kilka filmów krótkometrażowych, do których powstania był współautorem. 

 Na USC Poledouris poznał reżyserów filmowych Johna Miliusa i Randala Kleisera, z którymi później współpracował jako kompozytor. Pojawił się jako dodatek w tle w kilku odcinkach Star Trek: The Original Series. W 1985 roku Poledouris napisał muzykę do Flesh & Blood Paula Verhoevena, ustanawiając tym samym trwałą współpracę. Poledouris zasłynął ze swojego niezwykle epickiego stylu kompozycji orkiestrowych i skomplikowanych projektów tematycznych. Jest autorem ścieżki dźwiękowej do filmów Błękitna Laguna (1980; reż. Kleiser); Conan Barbarzyńca (1982; reż: Milius); Conan Niszczyciel (1984); Czerwony Świt (1984; reż. Milius), Żelazny Orzeł (1986); RoboCop (1987; reż: Verhoeven); Polowanie na Czerwony Październik (1990); Quigley w dole (1990 Simon Wincer); Free Willy (1993) i jego pierwsza kontynuacja Free Willy 2: The Adventure Home (1995); Starship Troopers (1997; reż: Verhoeven); i Z miłości do gry (1999).  

Studio Poledourisa „Blowtorch Flats” mieściło się w Wenecji w Kalifornii i było profesjonalnym miksem specjalizującym się w produkcji filmowej i medialnej. Poledouris poślubił swoją żonę Bobbie w 1969 roku; mieli dwie córki, Zoë i Alexis. Jego starsza córka, Zoë Poledouris, jest aktorką i kompozytorką filmową, która czasami współpracowała z ojcem przy komponowaniu ścieżek dźwiękowych do filmów.  

W 1996 roku Poledouris skomponował utwór „The Tradition of the Games” z okazji ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Atlancie, któremu towarzyszył pamiętny hołd taneczny  złożony sportowcom i boginiom zwycięstwa na starożytnych greckich igrzyskach olimpijskich, wykorzystujący obrazy sylwetek. Poledouris spędził ostatnie cztery lata swojego życia na wyspie Vashon w stanie Waszyngton. Zmarł 8 listopada 2006 roku w Los Angeles w Kalifornii w wieku 61 lat na raka płuc.

 

 

 

                                                                                 Filmografia

Congratulations, It's a Boy! (1971)/ Extreme Close-Up (1973)/ Three For The Road (1974)/ The Andros Targets (1977)/ Tintorera (1977)/ Wielka środa (Big Wednesday, 1978)/ Błękitna laguna (The Blue Lagoon, 1980)/ Fire on the Mountain (1981)/ Letni kochankowie (Summer Lovers, 1982)/ Conan Barbarzyńca (Conan the Barbarian, 1982)/ Conan Niszczyciel (Conan the Destroyer, 1984)/ Czerwony świt (Red Dawn, 1984)/ Protokół (Protocol, 1984)/ Amazons (1984)/ Dom Boży (The House of God, 1984)/ Single Bars, Single Women (1984)/ Płatny student (Making the Grade, 1984)/ Ciało i krew (Flesh & Blood, 1985)/ Strefa mroku (The Twilight Zone, 1985-1989)/ Meandry wiedzy (Misfits of Science, 1985)/ Żelazny Orzeł (Iron Eagle, 1986)/ Cherry model 2000 (Cherry 2000, 1987)/ Ziemia poza prawem (No Man’s Land, 1987)/ RoboCop (1987)/ Ameryka (Amerika, 1987)/ Decydująca runda (Split Decisions, 1988)/ Pożegnanie z królem (Farewell to the King, 1989)/ Wired (1989)/ Na południe od Brazos (Lonesome Dove, 1989)/ Intruz (Intruder, 1989)/ Polowanie na Czerwony Październik (The Hunt for Red October, 1990)/ Nasty Boys (1990)/ Powrót do błękitnej laguny (Return to the Blue Lagoon, 1991)/ Quigley na Antypodach (Quigley Down Under, 1991)/ Harley Davidson i Marlboro Man (Harley Davidson and the Marlboro Man, 1991)/ Biały Kieł (White Fang, 1991)/ Lot Intrudera (Flight of the Intruder, 1991)/ Ned Blessing (Ned Blessing: The True Story of My Life, 1992)/ Wiatr (Wind, 1992)/ Uwolnić orkę (Free Willy, 1993)/ Hot Shots! 2 (Hot Shots! Part Deux, 1993)/ RoboCop 3 (1993)/ Powrót nad Brazos (Return to Lonesome Dove, 1993)/ Na zabójczej ziemi (On Deadly Ground, 1994)/ Księga dżungli (The Jungle Book, 1994)/ W czym mamy problem? (Serial mom, 1994)/ Lassie (1994)/ Uwolnić orkę 2 (Free Willy 2: The Adventure Home, 1995)/ Liberator 2 (Under Siege 2: Dark Territory, 1995)/ Zoja (Zoya, 1995)/ Moje przyjęcie (It's My Party, 1996)/ Chluba Boston Celtics (Celtic Pride, 1996)/ Wewnętrzna wojna (The War at Home, 1996)/ Incydent (Breakdown, 1997)/ Śledztwo nad przepaścią (Switchback, 1997)/ Żołnierze kosmosu (Starship Troopers, 1997)/ Nędznicy (Les Misérables, 1998)/ Gra o miłość (For Love of the Game, 1999)/ Mickey Niebieskie Oko (Mickey Blue Eyes, 1999)/ Wpadka (Kimberly, 1999)/ Cecil B. Demented (2000)/ Krokodyl Dundee w Los Angeles (Crocodile Dundee in Los Angeles, 2001)/ Perfidna intryga (Love and Treason, 2001)/ Flesh + Steel: The Making of 'RoboCop' (2001)/ Czort (2001)/ The Touch (2002)/ Legenda Butcha i Sundance'a (The Legend of Butch & Sundance, 2004)

Rob Simonsen

Rob Simonsen (urodzony 11 marca 1978r) to amerykański kompozytor mieszkający w Los Angeles.  

  Simonsen zaczął grać na pianinie ze słuchu w młodym wieku. Jego babcia była nauczycielką śpiewu, a w domu rodzinnym otaczała go muzyka. Później studiował muzykę na Uniwersytecie Południowego Oregonu, Uniwersytecie Oregonu i Uniwersytecie Stanowym w Portland.

  Pierwszą pracą Roba w komponowaniu filmów filmowych był niezależny film Westender w 2003 roku. W 2004 roku nawiązał współpracę z kompozytorem Mychaelem Danną i stworzył dodatkową muzykę i aranżacje do filmów Surf's Up, Fracture, Moneyball i nagrodzonego Oscarem Life of Pi. Simonsen i Danna są współautorami muzyki do (500) Days of Summer i serialu telewizyjnego Dollhouse Jossa Whedona.  

Simonsen ma na swoim koncie m.in. filmy takie jak  The Way, Way Back i The Spectacular Now, prezentowane na Festiwalu Filmowym w Sundance; film fabularny Lionsgate  The Age of Adaline; a ostatnio Love, Simon, The Way Back i Stargirl. W 2009 roku otworzył własne studio, a dziennik „The Hollywood Reporter” umieścił go na liście „15 kompozytorów gotowych zająć miejsce na liście A”.  

Muzykę Simonsena można usłyszeć w niemal wszystkich reklamach iPhone'a 5, a on pojawia się w nich w roli dyrygenta. „Red”, jeden z jego utworów na iPhone'a 5, zyskał szerokie uznanie. Jego muzyka pojawiła się w spocie telewizyjnym Coca-Coli na Super Bowl w 2018 r. „The Wonder of Us”. 6 września 2019 roku Simonsen wydał swój pierwszy solowy album Rêveries nakładem Sony Masterworks.

 

 

 

                                                                                 Filmografia

Viral (2016)/ Stonewall (2015)/ Najlepsze najgorsze wakacje (2013)/ Cudowne tu i teraz (2013)/ Nauczycielka angielskiego (2013)/ Życie Pi (2012)/ Girl Most Likely (2012)/ Przyjaciel do końca świata (2012)/ The Final Member (2012)/ LOL: Laughing Out Loud (2012)/ Moneyball (2011)/ The Brooklyn Brothers Beat the Best (2011)/ All Good Things (2010)/ 500 dni miłości (2009, wspólnie z Mychaelem Danną)/ Parnassus: Człowiek, który oszukał diabła (2009)/ Hotelowa miłość (2008, wspólnie z Mychaelem Danną)/ Stone of Destiny (2008)/ Na fali (2007)/ Samotne serca (2006)/ Eve and the Fire Horse (2005)/ Two Fisted (2004)/ Westender (2003)/ The Way Back (2020)

Elliot Goldenthal

Elliot Goldenthal urodził się 2 maja 1954 roku w Nowym Jorku. Jest kompozytorem muzyki symfonicznej, operowej, teatralnej, a przede wszystkim filmowej. Powszechnie uważa się go za bardzo oryginalnego i nietypowego artystę, który zadziwia swoimi niebywałymi zdolnościami do nadawania dźwiękom poprzez skomplikowane zabiegi kompozycyjne nowych niespotykanych dotąd kształtów. Niestety nie do każdego trafia jego muzyka charakteryzująca się częstymi dysonansami, atonalnością i ogólnym brakiem melodyjności. Styl w jakim tworzy idealnie sprawdza się w kinie grozy oraz filmach fantastycznych. Jego filmografia wypełniona jest w głównej mierze partyturami do tego typu obrazów.

 

Właściwy początek jego kariery filmowej przypada na przełom lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Skomponował wtedy dla niemieckiego reżysera Ulli Lommel dwie partytury do Cocaine Cowboys oraz Blank Generation. Lata osiemdziesiąte nie przyniosły mu jednak dużej aktywności w branży. Swoje skrzydła rozwinął dopiero w ostatnim dziesięcioleciu XX wieku. Prawdziwym przełomem okazał się wtedy film Obcy 3. Partytura ta, odznaczająca się nietuzinkowym brzmieniem i niezwykłą klimatyką otworzyła mu drogę do podboju Hollywood. 

Dwa lata później zaangażował go Nail Young do skomponowania oprawy muzycznej do j – Wywiadu z Wampirem. Od tej chwili rozpoczęła się ścisła po dziś dzień trwająca współpraca między tymi dwoma artystami. Rok 1995 był jeden z najlepszych w karierze kompozytora. Spod jego ręki wyszły wtedy dwie wielkie kompozycje: bardzo oryginalny na tle orkiestra-elektronika Batman Forever oraz ciekawy orkiestrowo-gitarowy score - Gorączka. Dalsze lata wniosły kolejne wielkie tytuły do filmografii Elliota wśród których wyszczególnić możemy: Michaela Collinsa, Kulę oraz Final Fantasy. W pewnym etapie swojej kariery Goldenthal związał się emocjonalnie i artystycznie z reżyser Julie Taymor. Rozpoczęła się ich współpraca owocem której jest między innymi adaptacja sztuki szekspirowskiej Tytus i dramat biograficzny Frida za którą otrzymał on Oscara i Złoty Glob w kategorii Najlepsza Muzyka.

Równie dużo uwagi poświęca Goldenthal teatrowi i operom. Napisał wiele partytur do sztuk, sporą część z nich we współpracy z Julie np.: Juan Darien: A Carnival Mass, która przyniosła muzykowi w 1988 roku nagrodę Obie oraz dwie nominacje do nagrody Tony, czy Grendel, wystawiony na Broadway w 2000 roku The Green Bird. Inne kompozycje teatralne artysty powstały do inscenizacji The Transposed Heads, The King Stag i Liberty’s Taken. W 1997 roku American Ballet Theatre i San Francisco Ballet zleciło mu skomponowanie muzyki do baletu Othello. Goldenthal jest również autorem kompozycji symfonicznych: Shadow Play Scherzo stworzonej dla upamiętnienia 70 rocznicy urodzin Leonarda Bernsteina, a także Fire, Water, Paper: A Vietnam Oratorio skomponowanego na zamówienie Pacific Symphony Orchestra w 20 rocznicę Wojny w Wietnamie.

Za swoje prace Goldenthal był wielokrotnie nagradzany. Największym jego sukcesem było otrzymanie Oscara i Złotego Globa za muzykę do Fridy. Wcześniej nominowany był także do tych prestiżowych nagród za Wywiad z wampirem i Michaela Collinsa. Jego Czas Zabijania oraz Batman Forever nominowane były do nagród Grammy. Kolejne nominacje, tym razem krytyków z Chicago – Chicago Film Critics Award, przyniosły mu filmy Gorączka, Michael Collins i Chłopiec rzeźnika. W 1998 roku Goldenthal uhonorowany został nagrodą Los Angeles Film Critics Award za najlepszy oryginalny temat muzyczny skomponowany do Chłopca rzeźnika. Z Goldenthalem wiąże się nierozerwalnie postać Roberta Elhai – orkiestratora, z którym muzyk współpracuje od bardzo dawna. 

 

 

                                                                                 Filmografia

Gloria Steinem. Moje życie w drodze The Glorias 2020 / Nasze noce Our Souls at Night 2017/ A Midsummer Night's Dream 2014 / Burza The Tempest 2010 / Wrogowie publiczni Public Enemies 2009 / Across the Universe 2007/ The Making of 'Heat' 2005 / S.W.A.T. Jednostka Specjalna S.W.A.T. 2003 / San Francisco Ballet's Othello 2003 / Frida 2002 / Podwójny blef The Good Thief 2002 / Final Fantasy Final Fantasy: The Spirits Within 2001/ The Making of 'Titus' 2000 / Tytus Andronikus Titus 1999 / W moich snach In Dreams 1999 / Kula Sphere 1998 / Chłopak rzeźnika The Butcher Boy 1997 / Batman i Robin Batman & Robin 1997 / Michael Collins 1996 / Czas zabijania A Time to Kill 1996 / Gorączka Heat 1995 / Batman Forever 1995/ Muzyka szatana Voices 1995 / Wywiad z wampirem Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles 1994 / Cobb 1994 / Roswell 1994 / Człowiek-demolka Demolition Man 1993 / Złote wrota Golden Gate 1993 / Obcy 3 Alien³ 1992/ Fool's Fire 1992 / Wyspa miłości Grand Isle 1991 / Wymiar sprawiedliwości Criminal Justice 1990 / Smętarz dla zwierzaków Pet Sematary 1989 / Narkotykowy kowboj Drugstore Cowboy 1989 / Blank Generation 1980 / Cocaine Cowboys 1979

                                                    Awards

Oscar [Muzyka filmowa] 2003 Best Music, Original Score Frida Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa] 2003 Best Music, Original Song Frida 1997 Best Music, Original Dramatic Score Michael Collins 1995 Best Music, Original Score Wywiad z wampirem Golden Globe 2003 Best Original Score - Motion Picture Frida Grammy

John Debney

John Cardon Debney (ur. 18 sierpnia 1956r) to amerykański kompozytor i dyrygent muzyki do filmów, programów telewizyjnych i gier wideo. Jego twórczość obejmuje różnorodne media i gatunki, w tym komedię, horror, thriller, fantasy i przygodowe gry akcji. Jest wieloletnim współpracownikiem The Walt Disney Company, piszącym muzykę do ich filmów, seriali telewizyjnych. Współpracował także z reżyserami takimi jak Jon Favreau, Garry Marshall, Tom Shadyac, Peter Hyams, John A. Davis, Brad Anderson, Howard Deutch, Mark Dindal, Robert Rodriguez i Paul Tibbitt. Debney był laureatem trzech nagród Primetime Emmy i nominacji do Oscara za muzykę do filmu Pasja Mela Gibsona (2004).

 John Debney rozpoczynał swoją karierę muzyczną jako asystent innych kompozytorów i przez to dostawał kolejne zlecenia. Następnie komponował muzykę głównie na potrzeby filmów telewizyjnych, ale w połowie lat 90-tych zaczął szukać bardziej znaczących zleceń. Współpraca z wytwórnią Disneya, także dzięki pomocy ojca, dała mu możliwość pracy nad wielkimi projektami. Do dziś Debney komponuje muzykę do wielu filmów produkowanych przez tę wytwórnię. Jego muzykę można również usłyszeć m.in. w sadze "Star Trek", w wielu odcinkach "Nastepnego Pokolenia" oraz "Stacji Kosmicznej", jak również w serialach "Młodzi jeźdźcy", "SeaQuest" oraz "Przylądek". Za te trzy filmy Debney otrzymał nominację do nagrody Emmy.

W 1995 roku napisał muzykę do przygodowej superprodukcji "Wyspa Piratów". Film okazał się klapą, ale Debney'owi otworzył drogę do sławy. Debney zadziwił tą ścieżką cały świat muzyczny, pokazując maestrię i perfekcyjność wykonanej muzyki oraz wspaniale demonstrując siłę i potęgę orkiestry i chóru. Mimo iż nie otrzymał za nią żadnej nagrody, dziś ta ścieżka jest uważana za jedno z najlepszych dzieł muzyki filmowej lat 90-tych. Od tamtej pory Debney udowadnia swój niesamowity talent oraz wszechstronność muzyczną, komponując świetną muzykę do filmów z różnych gatunków: przygodowych dla dzieci, filmów animowanych, komedii, filmów akcji, wielkich epickich produkcji, a także dramatów. Do jego najlepszych dzieł należą obok wspomnianej "Wyspy Piratów (2003)" również takie produkcje jak "I stanie się koniec", "Inspektor Gadżet", "Król Skorpion", "Bruce Wszechmogący", "Evan Wszechmogący", "Predators" oraz nominowana do Oscara "Pasja".

Jak sam twierdzi, największy muzyczny wpływ na niego mieli Erich Wolfgang Korngold (legendarny autor pirackiej muzyki z lat 30-tych) oraz Jerry Goldsmith i John Williams. Ostatnio jednak interesują go także dzieła Elliota Goldenthala, Danny'ego Elfmana oraz Thomasa Newmana. Jego ulubionymi ścieżkami są te napisane w latach 70-tych przez Goldsmitha, a także "E.T." oraz "Bliskie Spotkania Trzeciego Stopnia" napisane przez Williamsa. Debney umiejętnie czerpie wzorce z tych kompozytorów oraz ich dzieł, łącząc je ze swoim własnym talentem i pomysłami. To czyni go jednym z najbardziej utalentowanych, rozchwytywanych i przyszłościowych kompozytorów Hollywood końca XX i początku XXI wieku.

John Debney jest dziś jednym z najbardziej aktywnych i zapracowanych kompozytorów. W ciągu roku tworzy muzykę średnio do pięciu, sześciu filmów. Poza komponowaniem muzyki jest on również dyrygentem. Miał on przyjemność współpracować z wieloma słynnymi światowymi orkiestrami. Debney zajmuje się także dyrygowaniem i nagrywaniem wznowień muzyki dla wytwórni Varese Sarabande. Na jego koncie są wznowienia filmów "Superman", "Powrót do przyszłości", "Płonący wieżowiec" oraz "Niesamowite historie".

Debney wraz żoną i dziećmi mieszka w Los Angeles.

                                                                                 Filmografia

Księga dżungli (Jungle Book, 2016)/ Mumia: Grobowiec cesarza smoka (The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor, 2008)/ Dziewczyna mojego kumpla (My Best Friend's Girl, 2008)/ Mów mi Dave (Meet Dave, 2008)/ Evan Wszechmogący (Evan Almighty, 2007)/ Twarda sztuka (Georgia Rule, 2007)/ Krowy na wypasie (Barnyard: The Original Party Animals, 2006)/ Po rozum do mrówek (The Ant Bully, 2006)/ Zathura – Kosmiczna przygoda (Zathura: A Space Adventure, 2005)/ Kurczak Mały (Chicken Little, 2005)/ Sin City: Miasto grzechu (Sin City, 2005)/ Pacyfikator (The Pacifier, 2005)/ Pasja (The Passion of the Christ, 2004)/ Święta Last Minute (Christmas with the Kranks, 2004)/ Pamiętnik księżniczki 2: Królewskie zaręczyny (The Princess Diaries 2: Royal Engagement, 2004)/ Mama na obcasach (Raising Helen, 2004)/ Jak ugryźć 10 milionów 2 (The Whole Ten Yards, 2004)/ Nawiedzony dwór (The Haunted Mansion, 2003)/ Bruce Wszechmogący (Bruce Almighty, 2003)/ Gorąca laska (The Hot Chick, 2002)/ Śnieżne psy (Snow Dogs, 2002)/ Jimmy Neutron: Mały geniusz (Jimmy Neutron: Boy Genius, 2001)/ Pamiętnik księżniczki (The Princess Diares, 2001)/ Wielki podryw (Heartbreakers, 2001)/ Mali agenci (Spy Kids, 2001)/ Nowe szaty króla (The Emperor's New Groove, 2000)/ Sezon rezerwowych (The Replacements, 2000)/ Michael Jordan to the Max (2000)/ End of Days (1999)/ Inspektor Gadżet (Inspector Gadget, 1999)/ Przygody Elma w krainie zrzęd (The Adventures of Elmo in Grouchland, 1999)/ Dick (1999)/ My Favorite Martian (1999)/ Lost & Found (1999)/ Paulie (1998)/ I'll Be Home for Christmas (1998)/ Koszmar minionego lata (I Know What You Did Last Summer, 1997)/ Kłamca, kłamca (Liar, Liar, 1997)/ The Relic (1997)/ Carpool (1996)/ Doctor Who (1996)/ Wyspa piratów (Cutthroat Island,1995)/ Nagła śmierć (Sudden Death,1995)/ Gość w dom (Houseguest, 1995)/ Little Giants (1994)/ White Fang 2: Myth of the White Wolf (1994)/ Hokus pokus {Hocus Pocus ,1993)/ The Halloween Tree (1993)/ Jetsonowie: Na orbitującej asteroidzie (Jetsons: The Movie, 1990)/ Dink, mały dinozaur (Dink, the Little Dinosaur, 1989–1991)

                                                    Awards

Oscar [Muzyka filmowa] Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa] 2005 Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Score Pasja Golden Globe Grammy

Busted

Busted to brytyjski zespół, który początkowo istniał od 2000 do początku 2005 roku. Ogłosili swój powrót pod koniec 2015 roku i rozpoczynają nową trasę koncertową w 2016 roku. Ich styl można określić jako „pop-rock” lub „pop-punk”.

  Zespół powstał po otwartych castingach prowadzonych przez wytwórnię muzyczną Warner Music. Pierwszy singiel, What I Go to School For, po wydaniu we wrześniu 2002 roku osiągnął 3. miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii, a także odniósł sukces w Niemczech. Dzięki tej piosence stworzyli ścieżkę dźwiękową do niemieckiego filmu Fack ju Göhte z 2013 roku. Dzięki tytułom You Said No, Crashed the Wedding, Who's David i Thunderbirds, Busted miał cztery hity numer jeden w Anglii w ciągu dwóch lat. 

 Thunderbirds, piosenka przewodnia do filmu o tym samym tytule, została uznana za płytę roku w Wielkiej Brytanii. Inne dobrze znane tytuły to Year 3000 i ich cover Hurra, hurra, die Schule burnt, który był ich największym sukcesem w Niemczech i zajął 19. miejsce. A Present for Every był drugim studyjnym albumem zespołu. W Wielkiej Brytanii został wydany 17 listopada 2003 roku, osiągając drugie miejsce na liście 40 najlepszych albumów i zarobił ponad 1 milion funtów. Na albumie znalazły się single Crashed the Wedding, Who's David?, Air Hostess, 3AM i She Wants to Be Me. Nie wszyscy członkowie tria zgodzili się z kursem muzycznym. 

 W styczniu 2005 roku ogłosili rozwiązanie, ponieważ Simpson chciał w przyszłości skupić się na swoim projekcie zespołu rockowego Fightstar. Po rozstaniu Bourne założył zespół Son of Dork, którego debiutancki singiel Ticket Outta Loserville - podobnie jak What I Go to School For - osiągnął trzecie miejsce na brytyjskich listach przebojów. Willis wydał swój debiutancki singiel Up All Night w maju 2006, a swój debiutancki album Don't Let It Go to Waste w listopadzie tego samego roku.  

7 maja 2006 roku po raz pierwszy od 16 miesięcy pojawił się w brytyjskiej telewizji Top of the Pops. 10 listopada 2015 roku zespół ogłosił swój powrót i zapowiedział 13 koncertów w pierwotnym składzie na maj 2016. 25 listopada 2016 roku, rok po powrocie, zespół wydał nowy album Night Driver. 26 października 2018 roku zespół ogłosił wydanie czwartego studyjnego albumu Half Way There. Ogłosili także trasę koncertową po Wielkiej Brytanii w 2019 roku. 2 listopada 2018 roku ukazał się utwór Nineties, pierwszy singiel z nowego albumu Half Way There.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
What I Go To School For	Busted	09.2002	3[12]	-	Universal MCSTD 40294	[Writers: Steve Robson/John McLaughlin/James Bourne/Matt Jay/Charlie Simpson][Producers: Steve Robson]
Year 3000	Busted	01.2003	2[15]	-	Universal MCSXD 40306	[Writers: James Bourne/Matt Jay/Charlie Simpson/Steve Robson][Producers: Steve Robson/John McLaughlin]
You Said No	Busted	05.2003	1[1][10]	-	Universal MCS 40318	[Writers: Steve Robson/John McLaughlin/James Bourne/Charlie Simpson/Matt Jay][Producers: Steve Robson]
Sleeping With The Light On	Busted	08.2003	3[10]	-	Universal MCSXD 40327	[Writers: James Bourne/Matt Jay][Producers: Steve Robson]
Crashed The Wedding	Busted	11.2003	1[1][12]	-	Universal MCSTD 40345	[Writers: James Bourne/Tom Fletcher][Producers: Steve Power]
Who's David	Busted	02.2004	1[1][10]	-	Mushroom MCSXD 40355	[Writers: James Bourne/Tom Fletcher][Producers: Steve Power]
Air Hostess	Busted	05.2004	2[10]	-	Universal MCS 40361	[Writers: James Bourne/Charlie Simpson/Tom Fletcher][Producers: Steve Power]
Thunderbirds/3AM	Busted	08.2004	1[2][13]	-	Universal MCSVD40375/986 741-8	[Writers: James Bourne/Willis/Charlie Simpson/Tom Fletcher/Gray][Producers: Steve Power/The Matrix]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Busted	10.2002	2[55]	-	Universal MCD 60084	[multiplatinium-3x-UK][Producers: Steve Robson/John McLaughlin]
A present for everyone	11.2003	2[16]	-	Universal MCD 60090	[multiplatinium-2x-UK][Producers: Steve Power/The Matrix/Stewart]
Live-A ticket for everyone	.2005	11[25]	-	Universal MCD 60096	[gold][Producers: Steve Power]