Sweet Sensation

 Sweet Sensation to żeńskie trio muzyki freestyle-dance z Bronxu w Nowym Jorku. Grupa składa się z Betty LeBron, Margie Fernandez, Mari Fernandez i Sheila Vega (która zastąpiła Mari w 1989r). 

 Grupa powstała w 1986r i wydawała albumy do 1992r. Ich piosenka „If Wishes Came True” to ich największy hit, zajmując pierwsze miejsce na liście Billboard Hot 100 przez tydzień w 1990 roku.  

 Sweet Sensation powstało w 1985 roku. Sugestia Margie Fernandez skłoniła Betty Lebron do spotkania z Davidem Sanchezem, który wspólnie z Cherrie Shepherd zarządzał grupą o nazwie Sly Fox. Pewnego popołudnia David przyszedł spotkać się z Betty w domu Margie na Manhattanie z boomboxem. Nagrał Betty śpiewającą a cappella i przekazał to nagranie Shepherdowi. Kilka tygodni później, 15 marca 1985 roku, Margie i Betty spotkały się z Shepherdem w Intergalactic Studios. Przypadkowo nagranie aktu tego dnia w studiu była grupa rapowa The Boogie Boys. Jeden z członków grupy, Joseph „Romeo J.D.” Malloy stał się później jednym z głównych autorów piosenek Sweet Sensation, pisząc kilka piosenek na swoim debiutanckim albumie Take It While It's Hot. 

 Pierwszą piosenką Romeo po spotkaniu z Margie i Betty było demo zatytułowane „Could It Be”, które zostało nagrane w domowym studiu Romeo przez Betty. Zostało ponownie nagrane w Unique Recording w Nowym Jorku z Tedem Currierem z Platinum Vibe   jako producentem. W tym czasie dodano nowy refren, a piosenka została ponownie zatytułowana „Hooked on You”. Gdy piosenka została ostatecznie ukończona, powstała dziewczęca grupa. Margie i jej siostra Mari dołączyły do Betty w grupie. Sweet Sensation podpisało kontrakt produkcyjny z Platinum Vibe Productions i rozpoczęło się nagrywanie ich pierwszego albumu, z Betty Lebron na wokalu. Używając „Hooked on You” jako wprowadzenia, trio podpisało kontrakt z Next Plateau Records. 

 „Hooked on You” został wydany przez wytwórnię Next Plateau wraz z ich drugim singlem „Victim of Love (Goodbye Baby) ”. W 1987 roku zostali przejęci przez Atco i wydali swój debiutancki album Take It While It's Hot. Album osiągnął 63. miejsce na liście albumów popowych Billboardu i dał początek pięciu singlom: „Hooked on You” (23. miejsce), „Victim of Love (Goodbye Baby)”, „Take It While It's Hot”, „Never Let You Go” (który osiągnął 1. miejsce na liście przebojów US Dance) i „Sincerely Yours” (14. miejsce).  

Pod koniec 1988 roku Mari opuściła grupę i została zastąpiona przez Sheilę Vega. Okładka ich debiutanckiego albumu, zdjęcie trio, została zaktualizowana, aby odzwierciedlić tę zmianę. Oryginalna okładka albumu zawierała Betty, Margie i Mari, ale podczas ponownego wydania ich albumu w 1989 roku, nowy członek Sheilę Vega zastąpiła Mari na okładce. Wokale na albumie nie zostały jednak ponownie nagrane po zmianie personelu. W 1990 roku ukazał się ich drugi album, Love Child, zawierający coś, co okazało się ich największym hitem, balladę „If Wishes Came True”, która osiągnęła pierwsze miejsce na liście Billboard Hot 100.  

W 1991 roku ukazał się album z remiksami, Time to Jam (The Remix Album), który okazał się ich ostatnim albumem. W tym samym roku Margie i Sheila opuściły grupę i zostały zastąpione trzema nowymi członkami - Belle, Mayą i Jenae, tworząc z nich kwartet. Występowali jako Sweet Sensation przez kilka następnych lat, aż Betty LeBron rozpoczęła karierę solową. 

  W 2005 roku taneczny singiel „My Body Tu Cuerpo”, uznany za Dynamix Presents Sweet Sensation, został wydany przez Kult Records z udziałem Betty LeBron jako główny wokal (jako Betty Dee), a wyprodukowany przez Eddiego Cumanę i Beppe Savoni z Dynamix.  Przez krótki okres poprzednie członkinie, Margie, Sheila i Mari, połączyły się ponownie, aby stworzyć własną wersję Sweet Sensation bez wokalistki Betty Lebron po tym, jak siostry Margie i Mari złożyły wniosek o prawa do znaku towarowego do nazwy Sweet Sensation, a następnie uzyskały je.  

Doprowadziło to do sprawy przed komisją procesową i odwoławczą Urzędu Patentowego Stanów Zjednoczonych ds. Znaków Towarowych, która później anulowała oryginalny znak towarowy uzyskany przez siostry Fernandez i przyznała prawa Lebronowi i Shepherdowi po tym, jak dowody wykazały, że pierwsze użycie i obecne użycie prawa należały do Lebrona. Grupa składająca się z Margie, Mari i Sheili rozpadła się po wykonaniu zaledwie kilku koncertów. Dziś Sweet Sensation składa się z Betty, Belle i Jenae i obecnie występuje w całych Stanach Zjednoczonych. Katalog Sweet Sensation jest obecnie własnością Atco/Atlantic Records.

 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hooked On You	Sweet Sensation	01.1987	-	64[12]	Next Plateau 308	[written by J. Malloy, D. Sanchez][produced by Ted Currier, David Sanchez]
(Goodbye Baby) Victim Of Love	Sweet Sensation	07.1987	-	-	Next Plateau 312	[written by D. Sanchez, R. Falcone, T. Currier][produced by Ted Currier, David Sanchez][44[3].Hot Disco/Dance;Next Plateau 50 062 12"]
Take It While It's Hot/Cogelo Mientras Esta Caliente	Sweet Sensation	04.1988	-	57[13]	Atco 99352	[written by J. Malloy][produced by Ted Currier][14[9].Hot Disco/Dance;Next Plateau 50 072 12"]
Never Let You Go	Sweet Sensation	09.1988	-	58[10]	Atco 99284	[written by J. Malloy][produced by Ted Currier][1[1][11].Hot Disco/Dance;Atco 96 636 12"]
Sincerely Yours	Sweet Sensation	02.1989	-	14[18]	Atco 99246	[written by Ricardo Pagan, Joseph Malloy][produced by Steve Peck][30[6].Hot Disco/Dance;Atco 96 586 12"]
Hooked On You	Sweet Sensation	06.1989	-	23[16]	Atco 99210	[written by J. Malloy, D. Sanchez][produced by Ted Currier, David Sanchez]
Love Child/Child Of Love (Rock The House)	Sweet Sensation	03.1990	-	13[15]	Atco 98983	[written by R. Dean Taylor, Frank Wilson, Pam Sawyer, Deke Richards][produced by Ted Currier][#1 hit for Supremes in 1968][15[7].Hot Disco/Dance;Atco 96 487 12"]
If Wishes Came True	Sweet Sensation	06.1990	-	1[1][20]	Atco 98953	[written by Russ DeSalvo, Deena Charles, Robert Steele][produced by Steve Peck]
Each and Every Time	Sweet Sensation	10.1990	-	59[7]	Atco 98 906	[written by Arnie Roman, Ken Cedar][produced by Steve Peck]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take It While It's Hot	Sweet Sensation	10.1988	-	63[32]	Atco 90 917	[produced by David Sanchez,Steve Peck,Ted Currier]
Love Child	Sweet Sensation	04.1990	-	78[23]	Atco 91 307	[produced by Steve Peck,Ted Currier]

Association

 Jedna z najciekawszych formacji popowo-psychodelicznych połowy lat 60-tych. Powstała w 1965 r. w składzie: Gary Alexander (wokalista prowadzący), Russ Giguere (ur. 18.10.1943 r. w Portsmouth w stanie New Hampshire: śpiew, gitara), Brian Cole (śpiew, bas), Jim Yester (śpiew/gitara), Ted Bluechel (perkusja) oraz Terry Kirkham (klawisze).

 

Po wydaniu dwóch singli w małych wytwórniach: "Babe I'm Gonna Leave You" i folkowo-rockowej wersji "One Two Many Mornings" Boba Dylana, przebili się piosenką " Along Comes Mary" Tandyn Almersa.
Wejście tego nagrania do pierwszej dziesiątki hitów w USA zbiegło się z zarzutami, że jest to utwór nakłaniający do narkomanii. Cały image zespołu był dwuznaczny, w duchu byli prawdziwie psychodeliczni, a śpiewali również ballady i występowali w eleganckich garniturach. Posiadając w swym składzie wokalistów/kompozytorów sami w większości pisali teksty i muzykę do swoich utworów. Pierwszym ich singlem, który doszedł do samego szczytu zestawień był "Cherish" autorstwa Terry Kirkhama.
 

Debiutancki longplay And Then ...Along Comes, którego producentem był Curt Boettcher, ujawnił z niezwykłą siłą ich perfekcyjne harmonie wokalne. Kolejne nagrania wydane na singlach również odniosły duży sukces: "Windy" doszedł do pierwszego, a "Never My Love" do drugiego miejsca list amerykańskich.
 

Przeciwwagę do ich łagodnego balladowania stanowiły osobliwe psychodeliczne aberracje, takie jak choćby dziwaczne nagranie "Pandora's Golden Heebie Jeebies" z ich drugiego albumu Renaissance.
W 1967 r. Alexander na dwa lata opuścił kolegów, zastąpiony przez Larry'ego Ramosa. W 1970 r. na miejsce Giguere'a przyjęto Richarda Thompsona.
 

Nigdy nie należeli do hippisowskiej elity i nie udało im się przyciągnąć zbyt wielu oddanych fanów. Pod koniec lat siedemdziesiątych sprzedaż ich płyt zaczęła maleć. Gary Alexander wyjechał na krótko do Indii i wrócił z nowym imieniem "Jules", a ich długoletni producent Jerry Yester, brat Jima, zastąpił Zala Yanovsky'ego w grupie The Loving Spoonful. Nie przemęczając się zbytnio, The Association ciągle jeszcze wydawali dobre single, takie jak choćby "Time For Living", wkrótce jednak utracili swą pozycję i status grupy nagrywającej dla najważniejszych wytwórni.
 

Ścieżka dżwiękowa do filmu Larry Peerce'a Goodbye Columbus (1969) oraz niezły "comeback" albumem Waterbeds In Trinidad (1972) dały nadzieję na odrodzenie popularności. Jednak śmierć założyciela grupy Briana Cole'a w sierpniu 1972 r., spowodowana nadużyciem narkotyków, przyśpieszyła ostatecznie kres ich kariery. Nie pomogło zaangażowanie na jego miejsce Dawida Yaughta, nie pomogły kilkakrotnie podejmowane próby reaktywowania formacji.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Along comes Mary/Your own love	Association	06.1966	-	7[11]	Valiant 741	[written by Tandyn Almer][produced by Curt Boettcher]
Cherish/Don't blame it on me	Association	08.1966	-	1[3][14]	Valiant 747	[gold-US][written by Terry Kirkman][produced by Curt Boettcher]
Pandora' s golden Heebie Jeebies/Standing still	Association	11.1966	-	35[7]	Valiant 755	[written by Jules Alexander][produced by Jerry Yester]
No fair at all/Looking glass	Association	02.1967	-	51[7] side B:113[1]	Valiant 758	[A:written by Jim Yester][B:written by G. Alexander, C. Twice][produced by Jerry Yester]
Windy/Sometime	Association	05.1967	-	1[4][14]	Warner 7041	[platinum-US][written by Ruthann Friedman][produced by Bones Howe]
Never my love/Requiem for the masses	Association	08.1967	-	2[14] side B:100[2]	Warner Bros 7074	[platinum-US]][A:written by Don Addrisi/Dick Addrisi][B:written by Terry Kirkman][produced by Bones Howe]
Everything that touches you/We love us	Association	02.1968	-	10[9]	Warner Bros 7163	[written by Terry Kirkman][produced by Bones Howe]
Time for living/Birthday morning	Association	05.1968	23[10]	39[8]	Warner Bros 7195	[written by Don Addrisi/Dick Addrisi][produced by Bones Howe]
Six man band/Like always	Association	08.1968	-	47[6]	Warner Bros 7229	[written by Terry Kirkman][produced by The Association]
Goodbye Colombus/The time it is today	Association	03.1969	-	80[11]	Warner Bros WB 7267	[written by Jim Yester][produced by John Boylan]
Under branches/Hear in here	Association	04.1969	-	117[2]	Warner 7277	[written by Jules Gary Alexander, Skip Carmel][produced by John Boylan]
Yes ,i will/I am up for Europe	Association	07.1969	-	120[3]	Warner 7305	[written by John Boylan][produced by John Boylan, The Association]
Just about the same/Look At Me, Look At You	Association	02.1970	-	106[2]	Warner 7372	[written by Ron Edgar/Michael Fennelly/Lee Mallory/Doug Rhodes/Joey Stec][produced by Curt Boettcher, Keith Olsen]
Darling be home soon/Indian Wells woman	Association	05.1972	-	104[5]	Columbia 45 602	[written by John Sebastian][produced by Erik Jacobsen][#15 hit for Lovin' Spoonful in 1967r]
Names ,tags, numbers & labels/Rainbows bent	Association	02.1973	-	91[5]	Mums 6016	[written by A. Hammond, M. Hazelwood][produced by Albert Hammond, Don Altfeld]
Dreamer/You turn the light on	Association	01.1981	-	66[5]	Elektra 47 094	[written by Moon Martin][produced by John Boylan]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
And then...Along comes The Association	Association	08.1966	-	5[59]	Vallant 5002	[gold-US][produced by Curt Boettcher]
Renaissance	Association	01.1967	-	34[15]	Vallant 5004	[produced by Jerry Yester]
Insight out	Association	07.1967	-	8[68]	Warner 1696	[gold-US][produced by Bones Howe]
Birthday	Association	05.1968	-	23[26]	Warner 1733	[produced by Bones Howe]
Greatest hits	Association	12.1968	-	4[75]	Warner 1767	[2x-platinium-US][produced by Curt Boettcher, Jerry Yester, Bones Howe, The Association]
Goodbye, Columbus	Association	05.1969	-	99[18]	Warner 1786	[produced by John Boylan]
The Association	Association	10.1969	-	32[17]	Warner 1800	[produced by John Boylan, The Association]
The Association “Live”	Association	07.1970	-	79[12]	Warner 1868	[produced by Ray Pohlman]
Stop your motor	Association	08.1971	-	158[4]	Warner 1927	[produced by The Association]
Waterbeds in Trinidad!	Association	05.1972	-	194[5]	Columbia 31 348	[produced by Lewis Merenstein]

Artistics

The Artistics-murzyńska grupa doo-woop zaczynająca swoją działalność w 1958 roku w Chicago.Składała się z czterech absolwentów miejscowego collegu. Na sukcesy musieli poczekać do 1963 roku,kiedy nastąpiła zmiana lidera grupy z Curta Thomasa na Roberta Dobneya.
Ich pierwszym hitem stała się piosenka wykonywana wcześniej przez Major Lance' a-"The monkey time",która trafiła na 2 miejsce r&b; listy Billboard.Spodobali się producentowi Okeh Records,co zaowocowało kontraktem z tą wytwórnią.

 

Po wydaniu czterech następnych singli w zespole pojawił się wewnętrzny konflikt w wyniku którego z zespołu odchodzi Dobney,a jego miejsce zajmuje Charles Davis,wcześniej występujący z Gene Chandlerem i w grupie The Dukay' s.Jego pobyt w zespole trwa jednak bardzo krótko i wkrótce zostaje zastąpiony przez Marvina Smitha,który wcześniej śpiewał w El Dorados.
 

Pierwszy lokalny sukces grupy w nowej konfiguracji to cover Marvina Gaye "Get my hands on some lovin' " wykonany w typowej dla stylu motown manierze ,która charakteryzowała ich wszystkie póżniejsze nagrania.Rok 1966 był katastrofalny dla Okeh Records,Carl Davis opuszcza wytwórnię,razem z czołowymi jej artystami i kompozytorami jak:Curtis Mayfield,Billy Butler .

Przeprowadzkę także uczynili The Artistics;ich kolejnym przystankiem była wytwórnia Brunswick.
Zmiana wytwórni pociągnęła za sobą również zmianę stylu;z typowego brzmienia Detroit na Chicago sound.Ich pierwszy singiel dla Brunswick-"I' m gonna miss you" stał się ich największym sukcesem rynkowym.
 

W tym czasie liderem grupy zostaje Tommy Green,zmieniając w tej roli Smitha.Po nagraniu kilku udanych następnych singli grupa i zmianie w międzyczasie lidera na Freda Bettisa,grupa kończy działalność w 1973 roku. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get my hands on some lovin'/I'll leave it up to you	Artistics	09.1964	-	118[4]	Okeh 7193	[written by M. Gaye, W. Stevenson][produced by Carl Davis][45[4].R&B; Chart]
This heart of mine/I'll come running	Artistics	12.1965	-	115[3]	Okeh 7232	[written by B. Strong][produced by Carl Davis, Gerald Sims][25[5].R&B; Chart]
I' m gonna miss you/Hope we have	Artistics	12.1966	-	55[10]	Brunswick 55 301	[ written by Jesse Bolian, Lawrence Johnson , Marvin "Smitty" Smith][produced by Carl Davis][9[16].R&B; Chart]
Girl i need you/Glad i meet you	Artistics	03.1967	-	69[6]	Brunswick 55 315	[written by Tommy Green , Barbara Griffin , Daniel Reed ][produced by Carl Davis][26[8].R&B; Chart]
Love song/I'll always love you	Artistics	05.1967	-	111[2]	Brunswick 55 326	[written by Lawrence Johnson,Carl Davis][produced by Carl Davis]
Just Another Heartache/Ain't It Strange (How People Change)	Artistics	03.1970	-	-	Brunswick 55 431	[written by Eugene Record, Barbara Acklin ][produced by Carl Davis, Willie Henderson][48[3].R&B; Chart]
(I Want You To) Make My Life Over/Sugar Cane	Artistics	01.1971	-	-	Brunswick 55 444	[written by Lawrence Johnson, Donald Johnson][produced by Willie Henderson][48[3].R&B; Chart]

Arctic Monkeys

 Arctic Monkeys to angielski zespół rockowy założony w Sheffield w 2002 roku. W skład grupy wchodzą Alex Turner (główny wokal, gitara, instrumenty klawiszowe), Jamie Cook (gitara, instrumenty klawiszowe), Nick O'Malley (gitara basowa, chórki) i Matt Helders (perkusja, chórki). Były członek zespołu Andy Nicholson (gitara basowa, chórki) opuścił zespół w 2006 roku, wkrótce po wydaniu ich debiutanckiego albumu.

Ze swoim nerwowym   indie rockowym brzmieniem, Arctic Monkeys przybyli z podmuchem w 2005 roku. Wspierani przez entuzjastyczne recenzje i pocztę pantoflową w Internecie (byli jednym z pierwszych zespołów, które skorzystały z mediów społecznościowych), szybko stali się sensacją w Stanach Zjednoczonych. Królestwa, gdzie byli postrzegani jako następcy tronu pozostawionego przez Oasis i Libertines. Pod wpływem singla „I Bet You Look Good on the Dancefloor” ich debiutancki album „Whatever People Say I Am, That's What I'm Not” z 2006 roku zdobył na krótko tytuł najszybciej sprzedającego się albumu w historii Wielkiej Brytanii. 

Wylądował na szczycie list przebojów albumów rockowych zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w USA i zabrał do domu Mercury Prize. To, co wyróżniało grupę, to Alex Turner, wokalista/autor tekstów z przenikliwym dowcipem i znajomością języka angielskiego (podobny do Paula Wellera, ojca chrzestnego współczesnego brytyjskiego rocka). Jednakże, kierując się swoim niezależnym duchem twórczym, Arctic Monkeys okazali się wysoce nieprzewidywalni, przerabiając tradycje klasycznego rocka na „Favourite Worst Nightmare” z 2007 roku i wzmacniając swoje gitary z pomocą Josha Homme'a z Queens of the Stone Age na „Humbug” z 2009 roku. 

W końcu włączyli także niektóre z luźniejszych aspektów swingowego pobocznego projektu Turnera, Last Shadow Puppets, ewolucji, która rozpoczęła się w artystycznym Tranquility Base Hotel + Casino z 2018 roku i pogłębiła się w kontynuacji The Car z 2022 roku. W tym momencie zespół był podstawą na całym świecie: szanowaną, żądną przygód i odnoszącą sukcesy grupą, którą z łatwością można nazwać największym brytyjskim zespołem początku XXI wieku. 

 Alex Turner i gitarzysta Jamie Cook rozpoczęli karierę muzyczną w 2001 roku, kiedy obaj przyjaciele otrzymali gitary na Boże Narodzenie. Dwa lata później zaczęli występować w rodzinnym Sheffield z perkusistą Mattem Heldersem i basistą Andym Nicholsonem, dwoma kolegami z Stocksbridge High School. Nastąpiła seria nagrań demo, a publiczność Arctic Monkeys powiększyła się, gdy fani rozpowszechniali te nagrania przez Internet. Muzycy wkrótce znaleźli się w centrum rozwijającego się cyrku medialnego, w którym takie stacje jak BBC Radio badały muzykę zespołu i narastał szum.  Dystrybuując swoje domowe materiały w Internecie, Arctic Monkeys byli w stanie zbudować pokaźną rzeszę fanów bez pomocy wytwórni płytowej, skutecznie omijając zwykłą drogę do supergwiazdy.  

Kontynuowali łamanie tradycji, podpisując kontrakt z Domino Records w 2005 roku, unikając budżetu dużej wytwórni. Sprytne posunięcia opłaciły się, ponieważ pierwsze dwa single Arctic Monkeys - „I Bet You Look Good on the Dancefloor” i „When the Sun Goes Down” - znalazły się na szczycie brytyjskich list przebojów. Krytyka spotkała się z równie przychylnym przyjęciem, ale niewielu mogło przewidzieć burzliwy sukces debiutanckiego albumu zespołu, który zdetronizował „Definitive Maybe” Oasis jako najszybciej sprzedający się debiut w historii Wielkiej Brytanii (rekord pobity rok później przez „Spirit” Leony Lewis). 

 „Whatever People Say I Am, That's What I'm Not” sprzedało się w 363 735 egzemplarzach tylko w pierwszym tygodniu, zmieniając Arctic Monkeys z gwiazd undergroundu w postacie głównego nurtu.  Debiutancki album Arctic Monkeys sprzedał się w Ameryce w łącznej liczbie około 300 000 egzemplarzy - wystarczająco dużo, by zapewnić większy rozgłos w mediach. Ich sukces trwał nadal, gdy wydali wiosenną EP-kę Who the F ** k Are Arctic Monkeys i przygotowali się do trasy po Stanach. Tymczasowy basista Nick O'Malley został zabrany na pokład na amerykańskie koncerty zespołu, podczas gdy zmęczony Nicholson został w domu. Nicholson następnie ogłosił swoje oficjalne odejście, kiedy zespół wrócił do domu w czerwcu 2006 roku, a O'Malley pozostał z Arctic Monkeys jako stały członek. 

Tej jesieni chłopaki otrzymali nagrodę Mercury Prize 2006 i przekazali towarzyszące jej pieniądze na nieujawnioną organizację charytatywną. Dodatkowe wyróżnienia to Best British Breakthrough Act na BRIT Awards i Best New Band na NME Awards. NME również poczyniło odważne stwierdzenie, uznając debiut grupy za jeden z pięciu najlepszych brytyjskich albumów, jakie kiedykolwiek wydano. Wydany w kwietniu 2007 roku album „Favourite Worst Nightmare” zaktualizował brzmienie Arctic Monkeys, dodając głośniejsze instrumenty i szybsze tempo. Koledzy z zespołu szybko nagrali drugi album, chcąc jak najszybciej wrócić w trasę, a szybki zwrot między płytami pomógł utrzymać popularność grupy w domu. Album „Favourite Worst Nightmare” sprzedał się w 85 000 egzemplarzy pierwszego dnia wydania, a wszystkie 12 utworów znalazło się na liście Top 200 brytyjskich list przebojów singli. Gdy Alex Turner na krótko skupił się na pobocznym projekcie, Last Shadow Puppets, Arctic Monkeys otrzymało kolejną nominację do Mercury Prize i zdobyło dwa tytuły na gali BRIT 

  Sesje nagraniowe do trzeciego albumu rozpoczęły się na początku 2008 roku i trwały przez cały rok, a producenci James Ford (który wcześniej pracował z Turnerem przy albumie Last Shadow Puppets) i Josh Homme (frontman Queens of the Stone Age) dodali nowe brzmienie zespołu.

W międzyczasie Arctic Monkeys wydało album koncertowy zatytułowany At the Apollo - z towarzyszącym mu materiałem wideo zarejestrowanym na taśmie 35 mm - przed ujawnieniem Humbug w sierpniu 2009 roku. Humbug pokrył się platyną w Wielkiej Brytanii dzięki singlom „Crying Lightning”, i " Cornerstone”  . W lutym tego roku zespół wyruszył w trasę, rozpoczynając wieloetapową trasę koncertową, która trwała przez resztę roku. Po zagraniu kolejnych kilku koncertów na początku 2010 roku, chłopaki zrobili sobie krótką przerwę, zanim ponownie spotkali się z Jamesem Fordem w celu wydania czwartego albumu. Sesje rozpoczęły się tej jesieni, a wiosną 2011 roku album Suck It and See pojawił się na szczycie brytyjskiej listy albumów i zajął 14. miejsce na liście Billboard 200. 

W międzyczasie Turner napisał także muzykę do filmu Richarda Ayoade, Submarine, którego ścieżka dźwiękowa podwoiła się jako pierwsze solowe wydawnictwo frontmana.  W lutym 2012 roku Arctic Monkeys wydało piosenkę zatytułowaną „RU Mine?” na ich kanale YouTube, co wskazywało, że album jest w drodze. Kilka miesięcy później zespół zagrał na ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie, wykonując „I Bet You Look Good on the Dancefloor” i „Come Together” Beatlesów, ale dopiero latem 2013 roku piąty album miał zostać ujawniony.  

Płyta zatytułowana AM ukazała się we wrześniu, kilka miesięcy po triumfalnym występie jako headliner na Glastonbury 2013, który otworzył nowy utwór „Do I Wanna Know?” Zarówno krytyczny, jak i komercyjny sukces, AM znalazł się na szczycie brytyjskich list przebojów i osiągnął szóste miejsce na liście Billboard 200. Przyniósł także grupie nominację do Mercury Prize i zdobył brytyjski album roku na BRIT Awards.  

 Po zakończeniu trasy koncertowej w 2014 roku zespół wszedł w dłuższą przerwę, podczas której poszczególni członkowie realizowali solowe projekty. W 2016 roku Turner wydał swój drugi album z Last Shadow Puppets i odbył trasę koncertową. Arctic Monkeys ponownie pojawili się w kwietniu 2018 roku z   Tranquility Base Hotel & Casino, bardziej miękkim romansem niż ich poprzednie albumy. Wraz ze zdobyciem szczytu listy albumów w Wielkiej Brytanii i listy Billboard Top Rock Albums, album stał się czwartym albumem grupy, który zdobył nominację do Mercury Prize. 

 Później w tym samym roku zespół wydał singiel ze strony B TBH&C „Anyways”. Album koncertowy Live at the Royal Albert Hall , nagrany podczas trasy Tranquility Base Hotel & Casino, pojawił się w listopadzie 2020 r., A cały dochód zostanie przeznaczony na organizację charytatywną War Child UK. Arctic Monkeys rozpoczęli swój siódmy cykl albumów, wydając singiel „There’d Better Be a Mirrorball” w sierpniu 2022 roku, dostarczając pełnometrażowy The Car w październiku. Kontynuując powolny, stylowy klimat Tranquility Base Hotel + Casino, album został nagrany w klasztorze na wybrzeżu Suffolk.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Bet You Look Good On The Dancefloor/Bigger Boys And Stolen Sweethearts	Arctic Monkeys	10.2005	1[1][82]	118[3]	Domino RUG 212	[3x-platinum-UK][ Written By - Arctic Monkeys and Alex Turner][ Producer - Jim Abbiss]
When The Sun Goes Down/Stickin' To The Floor	Arctic Monkeys	01.2006	1[1][44]	-	Domino RUG 216CD	[2x-platinum-UK][written by Alex Turner][ Producer - Jim Abbiss]
Mardy Bum	Arctic Monkeys	01.2006	123	-	Domino	[2x-platinum-UK][ Written By Alex Turner ][ Producer - Alan Smyth]
Leave Before The Lights Come On	Arctic Monkeys	08.2006	4[26]	-	Domino RUG 236	[silver-UK][ Written By Alex Turner ][ Producer - Jim Abbiss]
Brianstorm	Arctic Monkeys	04.2007	2[20]	114[1]	Domino RUG 254CD	[platinum-UK][ Written By Alex Turner ][ Producer - James Ford]
If You Found This It's Probably Too Late	Arctic Monkeys	04.2007	124[2]	-	Domino GBCEL 0700060	-
What If You Were Right The First Time	Arctic Monkeys	04.2007	114[2]	-	Domino RUG 254CD	-
This House Is a Circus	Arctic Monkeys	04.2007	132	-	Domino	[ Written By Arctic Monkeys][produced by James Ford,Mike Crossey]
Temptation Greets You Like Your Naughty Friend	Arctic Monkeys	04.2007	77[2]	-	Domino MIUCT 3199	[ Written By Arctic Monkeys,Alex Turner,Dizzee Rascal][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Fluorescent Adolescent	Arctic Monkeys	07.2007	5[29]	-	Domino RUG 261CD	[3x-platinum-UK][ Written By Alex Turner, Johanna Bennett][ Producer - James Ford]
505	Arctic Monkeys	05.2007	73[10]	-	Domino GBCEL 0700074	[2x-platinum-UK][ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Teddy Picker	Arctic Monkeys	05.2007	20[7]	-	Domino RUG 279	[gold-UK][ Written By Alex Turner][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Balaclava	Arctic Monkeys	05.2007	104[1]	-	Domino GBCEL 0700066	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
D Is For Dangerous	Arctic Monkeys	05.2007	116[1]	-	Domino GBCEL 0700065	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Old Yellow Bricks	Arctic Monkeys	05.2007	122[1]	-	Domino GBCEL 0700073	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Do Me A Favour	Arctic Monkeys	05.2007	127[1]	-	Domino GBCEL 0700069	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Only Ones Who Know	Arctic Monkeys	05.2007	130[1]	-	Domino GBCEL 0700068	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
This House Is A Circus	Arctic Monkeys	05.2007	132[1]	-	Domino GBCEL 0700070	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
The Bad Thing	Arctic Monkeys	05.2007	140[1]	-	Domino GBCEL 0700072	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
If You Were There Beware	Arctic Monkeys	05.2007	189[1]	-	Domino GBCEL 0700380	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Plastic Tramp	Arctic Monkeys	07.2007	153[1]	-	Domino GBCEL 0700379	-
The Bakery	Arctic Monkeys	07.2007	161[1]	-	Domino GBCEL 0700071	[ Written By Arctic Monkeys,Alex Turner,Miles Kane][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Too Much To Ask	Arctic Monkeys	07.2007	178[1]	-	Domino GBCEL 0700381	-
Crying Lightning	Arctic Monkeys	07.2009	12[10]	-	Domino CATCO 151003913	[gold-UK][ Written By Alex Turner ][produced by Josh Homme]
Sketchead	Arctic Monkeys	09.2009	80[1]	-	Domino MIUCT 3197	-
Cornerstone	Arctic Monkeys	11.2009	94[1]	-	Domino RUG 349	[silver-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
My Propeller	Arctic Monkeys	04.2010	90[1]	-	Domino RUG 359T	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair	Arctic Monkeys	04.2011	28[12]	-	Domino GBCEL 1100196	[silver-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
The Hellcat Spangled Shalalala	Arctic Monkeys	08.2011	167	-	Domino RUG 422	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Suck It and See	Arctic Monkeys	10.2011	149	-	Domino RUG 438	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Evil Twin	Arctic Monkeys	10.2011	114	-	Domino RUG 438	[ Written By Alex Turner ][produced by Ross Orton]
Black Treacle	Arctic Monkeys	01.2012	173	-	Domino	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Electricity	Arctic Monkeys	04.2012	128	-	Domino RUG 468	-
R U Mine?	Arctic Monkeys	03.2012	23[15]	122[1]	Domino GBCEL 1200081	[2x-platinum-UK][ Written By Alex Turner, Nick O'Malley][produced by Ross Orton]
Come Together	Arctic Monkeys	08.2012	21[3]	-	Locog UMC GBYTU 1200225	[ Written By John Lennon,Paul McCartney]
Do I Wanna Know?	Arctic Monkeys	06.2013	11[73]	70[20]	Domino GBCEL 1300332	[4x-platinum-UK][platinum-US][ Written By Alex Turner, Jamie Cook, Nick O'Malley, Matt Helders][produced by James Ford, Ross Orton]
Why'd You Only Call Me When You're High?	Arctic Monkeys	08.2013	8[17]	-	Domino GBCEL 1300370	[2x-platinum-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
One for the Road	Arctic Monkeys	08.2013	112	-	Domino RUG 561	[gold-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Ross Orton]
Stop the World I Wanna Get Off with You	Arctic Monkeys	09.2013	74[1]	-	Domino GBCEL 1300397	[ Written By Alex Turner, Arctic Monkeys ][produced by James Ford]
I Wanna Be Yours	Arctic Monkeys	09.2013	99	-	Domino	[platinum-UK][ Written By Alex Turner,John Cooper Clarke ][produced by James Ford,Ross Orton]
You're So Dark	Arctic Monkeys	09.2013	135	-	Domino RUG 561	[ Written By Alex Turner, Arctic Monkeys]
Arabella	Arctic Monkeys	03.2014	70[3]	-	Domino GBCEL 1300365	[platinum-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Ross Orton]
Snap Out of It	Arctic Monkeys	06.2014	82[1]	-	Domino GBCEL 1300371	[platinum-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Ross Orton]
Four Out of Five	Arctic Monkeys	05.2018	18[4]	-	Domino GBCEL 1800169	[silver-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Alex Turner]
Star Treatment	Arctic Monkeys	05.2018	23[2]	-	Domino GBCEL 1800164	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Alex Turner]
There'd Better Be a Mirrorball	Arctic Monkeys	09.2022	25[8]	-	Domino GBCEL 2200512	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Body Paint	Arctic Monkeys	10.2022	22[6]	-	Domino GBCEL 2200516	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
I Ain't Quite Where I Think I Am	Arctic Monkeys	11.2022	23[2]	-	Domino GBCEL 2200513	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Why'd You Only Call Me When You're High?	Arctic Monkeys	08.2013	8[17]	-	Domino GBCEL 1300370	-

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Whatever People Say I Am, That's What I'm	Arctic Monkeys	01.2006	1[4][444]	24[19]	Domino WIGCD 162	[7x-platinum-UK][gold-US][ Producer - Jim Abbiss]
Favourite Worst Nightmare	Arctic Monkeys	04.2007	1[3][102]	7[8]	Domino WIGCD 188	[4x-platinum-UK][ Producer -James Ford, Mike Crossey]
Humbug	Arctic Monkeys	09.2009	1[2][24]	15[6]	Domino WIGCD 220S	[platinum-UK][ Producer -Josh Homme, James Ford]
Suck It and See	Arctic Monkeys	06.2011	1[1][37]	14[3]	Domino WIGCD 258	[platinum-UK][ Producer - James Ford]
AM	Arctic Monkeys	09.2013	1[2][505]	6[250]	Domino WIGCD 317	[5x-platinum-UK][platinum-US][ Producer -Josh Homme, James Ford]
Tranquility Base Hotel & Casino	Arctic Monkeys	05.2018	1[2][24]	8[3]	Domino WIGCD 339	[gold-UK][ Producer - James Ford ,Alex Turner]
Live at the Royal Albert Hall	Arctic Monkeys	12.2020	3[4]	151[1]	Domino WIGCD 490	-
The Car	Arctic Monkeys	11.2022	2[12]	6[1]	Domino WIGCD 455	[gold-UK][ Producer - James Ford]