poniedziałek, 8 maja 2023

Bangs

 Formacja Bangs powstała w 1981 w Los Angeles na gruzach grupy Colours. W jej skład weszły Susanna Hoffs (śpiew, gitara), Vickie Peterson (śpiew, gitara) i Debbie Peterson (perkusja). Później, po wydaniu debiutanckiego singla, do tej trójki dołączyła Annette Zilinskas (gitara basowa). 

Porównania z Go-Go's stały się kamieniem u nogi Bangs., od którego zespól - przynajmniej w tym wcieleniu - nigdy nie zdołał się uwolnić. W 1981r ukazał się pierwszy singel, „Getting Out Of Hand", wydany nakładem Down Kiddies Records. Wkrótce nakładem East West ukazała się EP-ka. Choć wizerunek zespołu był zdecydowanie popowy, występował on regularnie z miejscowymi grupami punkowymi i hardcore'owymi, np. Descendents i Channel 3.

 Dużo większe sukcesy te same artystki odniosły jako Bangles - choć zanim do tego doszło, Zilinskas przeniosła się do formacji Blood On The Saddle.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Maggie The CatBangs.1998-- Ten-In-One 702B
Call And ResponseBangs.2002-- Kill Rock Stars KRS 379

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Tiger BeatBangs03.1998-- Kill Rock Stars KRS 294[produced by Bangs, Scott Swayze]
Sweet RevengeBangs05.2000-- Kill Rock Stars KRS 336-

ZYX Music

 ZYX Music GmbH & Co. KG to niemiecka wytwórnia płytowa założona w 1971 roku przez Bernharda Mikulskiego. Jest to jedna z odnoszących największe sukcesy niemieckich wytwórni płytowych lat 80. i 90-tych XX wieku. Do 1992 roku wytwórnia nosiła nazwę Pop-Import Bernhard Mikulski. Wytwórnia specjalizowała się w dyskotece, muzyce wczesnego house i techno z lat 90-tych.
 

  Założyciel Bernhard Mikulski jest uznawany za twórcę terminu „Italo disco” w latach 80-tych. Po śmierci Bernharda, w 1997 roku władzę przejęła jego żona Christa Mikulski. ZYX Music ma siedzibę główną w Merenberg w Niemczech oraz biura w Stanach Zjednoczonych i kilku krajach europejskich. ZYX wydaje płyty w wielu różnych gatunkach, w tym techno, hip hop, funk, rock i pop. 

Warto zauważyć, że obecnie ZYX posiada wiele praw do niektórych niemieckich wytwórni krautrockowych, takich jak Ohr, Pilz i Kosmische Kuriere, a także jest odpowiedzialny za wznowienie wielu albumów free jazzowej/awangardowej wytwórni ESP-Disk. Wcześniej posiadała licencję produkcyjną dla Fantasy Records w Europie, która to umowa wygasła z końcem 2005 roku. Pod szyldem Zyx Classic, ZYX wydał również na CD kilka ważnych nagrań muzyki klasycznej, w tym wydanie Beethovena.

                           Hity na listach przebojów:

Afrika Bambaataa Punanny   (28.01.1995): 180.UK

 Afrika Bambaataa Pupunanny – The Mixes   (28.01.1995): 82.UK

 Basic Connection feat. Joanna Baby (Don't Cry)  (17.07.1999): 117.UK

 Benny Benassi Satisfaction  (24.05.2003): 80.UK

 Benny Benassi I Love My Sex  (19.07.2003): 107.UK

 David Bowie I Can't Read  (21.02.1998): 73.UK

Charlie The Chicken I May Be Small I May Be Sweet   (23.04.2005): 120.UK

Clueless Don't Speak  (5.04.1997): 61.UK

Clueless My Heart Will Go On  (14.03.1998): 96.UK 

Clueless Hooked On A Feeling  (3.10.1998): 164.UK 

 DJ Dado X-Files   (6.04.1996): 8.UK

 Justine Earp Ooo-La-La-La  (21.12.1996): 141.UK

 Eminem, J Black , Masta Ace Hellbound  (11.05.2002): 183.UK

 Gala Freed From Desire [imp]  (5.07.1997): 200.UK

Armand van Helden pres. Old School Junkies The Funk Phenomena  (8.03.1997): 38.UK

 Armand van Helden Witch Doktor  (23.08.1997): 82.UK

Highlanders Scotland The Brave  (2.01.1999): 172.UK

 In-Grid Tu Es Foutu [imp]  (21.06.2003): 200.UK

 MC Jig Cha Cha Slide [imp] (17.01.2004): 37.UK

Ann Lee  2 Times [D imp]  (21.08.1999): 57.UK

Love Boots Phantasize  (14.06.1997): 151.UK

Mo-Do Eins Zwei Polizei  (15.10.1994): 91.UK

 Jason Nevins vs. The 2 Live Crew We Want Some Pussy [imp]  (4.04.1998): 141.UK

Jason Nevins Hold On Tight  (9.05.1998): 109.UK

The Outhere Brothers Don't Stop (Wiggle Wiggle)  (28.01.1995): 90.UK

 Santos 3-2-1 – Fire! [D imp] (26.05.2001): 178.UK

Shannon Let The Music Play  (24.11.2001): 102.UK

The Source feat. Candi Staton You Got The Love  (13.11.2004): 60.UK

DJ Sputnik All The Things She Said [imp]  (19.04.2003): 173.UK

Annette Taylor Upside Down  (31.01.1998): 132.UK

Whigfield Saturday Nigh  (27.08.1994): 80.UK

Whigfield Sexy Eyes – Remixes  (10.10.1998): 68.UK



  

Magic!

Magic!  to kanadyjski zespół reggae fusion z siedzibą w Toronto, Ontario. W skład zespołu wchodzą główny wokalista, gitarzysta/producent Nasri Atweh, gitarzysta/klawiszowiec Mark „Pelli” Pellizzer i basista Ben Spivak. Aktywny od 2012 roku zespół podpisał kontrakt z Latium, Sony i RCA Records, wydając swój debiutancki album studyjny Don't Kill the Magic w 2014 roku, drugi album studyjny Primary Colours w 2016 roku i trzeci album studyjny Expectations w 2018 roku. 

Są najbardziej znani ze swojego przeboju „Rude”, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów w kilku krajach na całym świecie, w tym w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Zespół jest mocno inspirowany The Police oraz Bobem Marleyem i Wailers. Znani są z charakterystycznego popowego brzmienia inspirowanego reggae. 

  Wszyscy członkowie zespołu pochodzą z okolic Toronto w Kanadzie. Wokalista Magic!, Nasri, pracował i pisał piosenki dla różnych zespołów popowych przed założeniem zespołu, głównie u boku Adama Messingera, znanego razem jako The Messengers. W studiu poznał Marka Pellizzera iw ciągu tygodnia napisali piosenkę „Don't Judge Me” dla Chrisa Browna.  Kilka tygodni później, kiedy Mark grał na gitarze melodię reggae, Nasri zasugerował założenie zespołu takiego jak „modern-day Police”. Jako następny dołączył do zespołu Alex Tanas. On i Mark Pellizzer znali się, ponieważ obaj byli członkami zespołu Justin Nozuka przez kilka lat. Przed dołączeniem do Magic!, Ben Spivak grał z zespołem Julian Taylor Band z Toronto, wydając Never Gonna Give You Up w 2012 roku.

 Julian Taylor i Jeremy Elliot odnieśli sukces grając w Staggered Crossing, a „Further Again” zajął 6. miejsce na kanadyjskiej liście przebojów Hot 100. Debiutancki singiel Magic! „ Rude ” został wydany 12 października 2013 roku. Utwór zajął szóste miejsce na kanadyjskiej liście Hot 100, a także odniósł wielki międzynarodowy sukces, zajmując pierwsze miejsca na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii oraz osiągając szczyt w pierwszej dziesiątce list przebojów w Australii, Nowej Zelandii, Danii, Holandii i Szwecji. „ Don't Kill the Magic ” został wydany jako drugi singiel z albumu 4 kwietnia 2014 roku, osiągając dwudzieste drugie miejsce na kanadyjskiej liście Hot 100. Zespół wydał swój debiutancki album Don't Kill the Magic 30 czerwca 2014 roku. Album osiągnął 5. miejsce na kanadyjskiej liście albumów i 6. miejsce na liście Billboard 200. 7 października 2014 r. „Let Your Hair Down” został wydany   przez RCA Records jako trzeci singiel z albumu (drugi, który ma zostać wydany w USA). Zadebiutował jako numer 20 na liście Canadian Hot 100. Oficjalny teledysk, wyreżyserowany przez Davida Rousseau, został opublikowany w Internecie 31 października 2014 roku. Magic! był jednym z wykonawców 15. dorocznej gali Latin Grammy Awards, która odbyła się 20 listopada 2014 r. Marc Anthony dołączył do zespołu na scenie podczas specjalnego wykonania „Rude”. 23 listopada 2014 r. Wyclef Jean i Magic! wystąpili razem na 42. American Music Awards. 

  W marcu 2015 roku Magic! zdobył dwie nagrody Juno - dla Breakthrough Group of the Year i Single of the Year, spośród pięciu nominacji. Adam Messinger zdobył nagrodę Juno dla Producenta Roku. W kwietniu 2015 roku ukazał się singiel „No Way No”. Zadebiutował jako numer 23 w Kanadzie. Oficjalny film został przesłany na YouTube od 2 marca 2015 r. 13 czerwca 2015 roku zespół znalazł się w line-upie festiwalu Pinkpop. W dniu 22 czerwca 2015 r. Magic! otrzymał nagrodę International Achievement Award od SOCAN podczas rozdania nagród SOCAN 2015 w Toronto 1 lipca 2015 r. 

 Magic! wydał nowy singiel „#SundayFunday”, który ostatecznie nie był albumem.  W dniu 25 marca 2016 r. Magic! wydali swój pierwszy singiel z drugiego albumu Primary Colours, zatytułowany „Lay You Down Easy”, który powstał we współpracy z Seanem Paulem. Wieczorem 18 czerwca 2016 r. Magic! wydali swój drugi singiel z „Primary Colours” zatytułowany „Red Dress”. Piosenka miała swoją premierę w stacji radiowej Apple Beats1. Zespół po raz pierwszy usłyszał, jak piosenka miała swoją premierę, podczas transmisji wideo na żywo na Facebooku dla swoich fanów. Rankiem 20 czerwca 2016 roku Magic! był częścią #LiveUnlimited Stowarzyszenia Dystrofii Mięśniowej, transmitowali wideo z próby na żywo na Facebooku, aby zebrać pieniądze dla MDA. Album „Primary Colours” ukazał się 1 lipca 2016 roku. 2 lipca Magic! wydali specjalną wersję swojej piosenki „No Regrets” ku pamięci ofiar strzelaniny 12 czerwca 2016 r. w klubie nocnym Pulse w Orlando na Florydzie. 

 10 marca 2017r wydali nową współpracę z Matoma i D.R.A.M. o nazwie „Girl at Coachella” w usługach cyfrowych i streamingowych. W październiku mieli premierę swojego nowego singla „Darts in the Dark”.   Po kilku trasach koncertowych 8 czerwca 2018 roku wydali nowy singiel zatytułowany „Kiss Me”. Ich trzeci album studyjny „Expectations” ukazał się we wrześniu 2018 roku. W lutym 2022 roku zespół ogłosił odejście perkusisty Alexa Tanasa. 

 Magic! pojawia się w utworze Shakiry „Cut Me Deep”,   z jej albumu zatytułowanego, wydanego w marcu 2014 r., oraz w utworze One Love, One Rhythm, oficjalnego albumu Mistrzostw Świata FIFA 2014, zatytułowanego „This Is Our Time (Agora é a Nossa Hora)” wydany w kwietniu. Pojawiają się także w Sun Goes Down, utworze z albumu Listen Davida Guetty, na którym występuje również Sonny Wilson.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
RudeMagic!07.20141[1][40]1Sony Music CAV 161300016[2x-platinum-UK][8x-platinum-US][written by Nasri Atweh,Adam Messinger,Mark Pellizzer,Ben Spivak,Alex Tanas][produced by Adam Messinger]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Don't Kill the MagicMagic!08.201419[5]6RCA 88843081352[produced by Adam Messinger, Nasri Atweh ,Mark Pellizzer, Alex Tanas]
Primary ColoursMagic!07.2016-124RCA 88985341702[produced by Nasri Atweh, Fraser T. Smith, Adam Messinger, Mark "Pelli" Pellizzer, Alex Tanas, Charles Chavez]

niedziela, 7 maja 2023

Infernal

 Infernal - duński zespół muzyczny, założony w 1997 roku przez Linę Rafn, Pawa Lagermanna i Sørena Haarha, który opuścił grupę w 2000 roku.


Infernal został założony w 1997 roku przez trzech muzyków: Linę Rafn, Pawa Lagermanna i Sørena Haarha. W 1998r ukazał się debiutancki album grupy pt. Infernal Affairs oraz pierwsza płyta z remiksami - Remixed Affairs. Dwa lata później ze składu formacji odszedł Haarh, a duet wydał swój drugi krążek studyjny pt. Waiting for Daylight. W 2001 roku ukazała się nowa wersja krążka pt. Muzaik, którą promował m.in. singiel „You Receive Me”, wykorzystany jako utwór przewodni duńskiej wersji formatu Big Brother.

W maju 2004 roku ukazał się trzeci album studyjny zespołu pt From Paris to Berlin, który promowany był m.in. przez singiel pod tym samym tytułem. Utwór zyskał międzynarodową popularność, trafiając na czołowe miejsca list przebojów m.in. w Niemczech, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Belgii czy na Węgrzech. Numer był jedyną piosenką duńskiego artysty, która otrzymała nominację do wygrania statuetki podczas ceremonii Nordic Music Awards 2005. Z okazji Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w 2006 roku, duet postanowił przearanżował utwór, zmieniając jego tekst oraz tytuł na „From London to Berlin”. Nowa wersja spowodowała, że singiel był szóstym najchętniej kupowanym utworem w Wielkiej Brytanii. 

Kolejnym singlem wydanym na rynku brytyjskim był utwór „Self Control”, będący coverem piosenki włoskiego wokalisty Rafa z 1984 roku. Dyskotekowa wersja wykonana przez Infernal trafiła na 18. miejsce na krajowych listach przebojów oraz na 14. miejscu w Irlandii. Z powodu nagrania podobnej wersji przez hiszpańską wokalistkę Sorayę Arnelas, zespół nie wydał singla w Hiszpanii. Zamiast tego, grupa umieściła na tamtejszym rynku kawałek „Ten Miles”, który w listopadzie 2006 roku podbił krajowe listy przebojów[1].

Trzecim singlem z płyty From Paris to Berlin miał zostać utwór „I Won't Be Crying”, który nie znalazł się na standardowej wersji albumu. Utwór został wydany na rynku europejskim oraz spotkał się z dużym zainteresowaniem słuchaczy, zajmując m.in. 5. miejsce na polskich listach przebojów. Piosenka została umieszczona na re-edycji płyty, która ukazała się 28 maja 2007 roku. Nowa wersja krążka ukazała się w Europie oraz Azji i zawierała dodatkowe dwa utwory, a japońska edycja została wzbogacona także o płytę DVD.

W sierpniu 2008 roku ukazała się kolejna płyta Infernal pt. Electric Cabaret. Pierwszym singlem z albumu został utwór „Downtown Boys”, którego premiera odbyła się w duńskim programie Boogie Prisen. Piosenka trafiła na drugie miejsce krajowych list przebojów oraz na szczyt krajowej listy airplay. W czerwcu kolejnego roku Rafn ogłosiła, że wraz z Lagermannem pracuje nad materiałem na nowy krążek, który miałby się ukazać w 2010 roku. W listopadzie wokalista przyznał, że współautorem kilku piosenek z płyty został Thomas Troelsen, odpowiedzialny także m.in. za kawałek „Dead or Alive” z albumu Electric Cabaret

W maju 2010 roku ukazał się pierwszy singiel z nowej płyty pt. Fall from Grace - „Love Is All...”, a we wrześniu - „Alone, Together”. W pierwszym tygodniu od premiery, płyta została sprzedana w zaledwie 1 850 egzemplarzy w Danii.

W 2013 roku zespół wydał swój siódmy album studyjny pt. Put Your F**king Hands Up oraz płytę kompilacyjną De første fra Infernal.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
From Paris to BerlinInfernal04.20062[40]-Apollo/Europa APOLLO 102CDX [UK-gold][written by Adam Powers, Paw Lagermann, Lina Rafn][produced by Infernal]
Self ControlInfernal11.200618[9]- Europa EUROPA 101CDX [written by Giancarlo Bigazzi,Raffaele Riefoli,Steve Piccolo][produced by Infernal]
I Won't Be CryingInfernal05.2007123[4]- Island[written by Lagermann, Rafn, Powers, Martin Gore]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
From Paris to BerlinInfernal06.200744[3]-Europa EUROPA 001CD[produced by Infernal, Adam Powers]

American Breed

AMERICAN BREED - grupa amerykańska. Powstała w 1966 w Cicero w stanie Illinois. Z początku posługiwała się kolejno nazwami Gary And The Night Lites i The Light Nites, dopiero w 1967 przeobraziła się w American Breed.

 

Pierwszy skład: Gary Loizzo (16.08.1945, Chicago) - voc, g, Al Ciner (14.05.1947, Chicago) -g, voc, Charles Colbert (30.08.1944, Chicago) - b, Lee Graziano (9.11.1943, Chicago) - dr. Niebawem dołączył Kevin Murphy - k. W 1972, po licznych zmianach składu (z dawnych muzyków został tylko Murphy), wyłonił się z niej funkrockowy zespół Rufus z wokalistką Chaką Khan. Odrodziła się w latach dziewięćdziesiątych.
 

Zadebiutowała w 1966, jako Gary And The Night Lites, singlem I Don't Think You Know Me dla MGM. W 1967, już jako American Breed, związała się z firmą Acta i dla niej nagrała następne małe płyty, m.in. Step Out Of Your Mind/Same Old Thing, Don't Forget About Me/Short Skirts i Bend Me Shape Me/Mindrocker z 1967, Green Light/Don't ft Make You Cry, Ready Willing And Abie/Jake Me if You Want Me i Any Way That You Want Me/Master Of Fate z 1968 oraz Hunky Funky/Enter The Master z 1969, a także cztery albumy.
 

Z początku była psychodelizującą formacją poprockową (np. 5tep Out Of Your Mind, Green Light}, ale stopniowo zwracała się ku muzyce bliższej konwencjonalnego popu, często o soulowym, a później funkowym odcieniu (np. największy przebój - Bend Me Shape Me, w Europie spopularyzowany przez brytyjski zespół Amen Corner). W 1969 utraciła popularność. Ostatnią płytą jej pierwszego wcielenia był singel Can't Make It Without You/When I'm With You, wydany w 1971 przez Paramount. W 1993 przypomniała się płytką z hymnem na cześć baseballu - Rock With The Sox.
 

Loizzo występował też w zespole Jamestown Massacre, a w latach siedemdziesiątych zainwestował w studio nagrań - Pumpkin Studio na przedmieściach Chicago i jako producent współpracował m.in. z grupą Styx. Ciner wspomagał m.in. Jackiego Lomaxa i Tinę Turner.

Single
TytułWykonawcaData wydaniaUKUSWytwórnia
[US]
Komentarz
Step out of your mind/Same old thingAmerican Breed06.1967-24[9]Acta 804[written by Al Gorgoni, Chip Taylor][produced by Bill Traut]
Don' t forget about me/Short skinsAmerican Breed08.1967-107[4]Acta 808[written by Goffin, King][produced by Bill Traut][#91 hit for Barbara Lewis in 1966r]
Bend me,shape me/MindrockerAmerican Breed12.196724[8]5[14]Acta 811[gold-US][written by Scott English, Larry Weiss][produced by Bill Traut]
Green light/Don't it make you cryAmerican Breed02.1968-39[7]Acta 821[written by Annette Tucker,Nancie Mantz][produced by Bill Traut]
Ready,willing and able/Take me if you want meAmerican Breed05.1968-84[3]Acta 824[written by Bob Stone][produced by Bill Traut]
Any way that you want me/Master of my fateAmerican Breed08.1968-88[4]Acta 827[written by Chip Taylor][produced by Bill Traut]
Hunky funky/Enter her majestyAmerican Breed05.1969-107[2]Acta 833[written by Harry Moffitt][produced by Bill Traut]

Albumy
Data wydaniaTytułUKUSWytwórnia
/US/
komentarz
02.1968American Breed II [Bend me,shape me]-99[10]Acta 38 003[produced by Bill Traut]

sobota, 6 maja 2023

Amen Corner

Amen Corner- sekstet pochodzący z Cardiff w Walii grający stylizowanego rhythm and bluesa.
Powstał w 1966 r., a w jego skład wchodzili :
Andy Fairweather-Low (ur. 2.08.1950 r. w Cardiff;śpiew),
Blue Weaver (ur. 11.03.1949 r. w Cardiff; organy),
Neil Jones (ur. 25.03.1949 r. w Cardiff; gitara),
Clive Taylor (ur. 27.04.1949 r. w Cardiff; bas),
Alien Jones (ur. 6.02.1948 r. w Swansea; saksofon barytonowy),
Mike Smith (ur. 4.11.1947 r. w Chesterfield; saksofon tenorowy)
oraz
Dennis Bryn (ur. 14.04.1949 r. w Cardiff; perkusja).

Po zdobyciu list przebojów w 1967 roku bluesowym nagraniem "Gin House" Fairweather-Low stał się idolem, a zespół szybko rozpocz±ł uprawę bardziej komercyjnego poletka rejestrując całą serię przebojów, m.in. "World Of Broken Hearts", "Bend Me Shape Me" i "High In The Sky".
Za kulisami, o czym nie wiedziała nawet prasa popularna, toczyła się tymczasem bezpar donowa walka o prawo własności do zespołu, w której ich menedżer stosował grożną, destrukcyjną, defensywną taktykę.
Po całym dramacie grupa przeniosła się z wytwórni Decca do Immediate Andrew Oldhama, by w 1969 roku wspiąć się na szczyt brytyjskiej listy przebojów nagraniem "Half As Nice".
Potem był jeszcze jeden hit w pierwszej dziesiątce - "Hello Susie" i zespół rozpadł się.
Na pożegnanie nagrali własną wersję Beatlesowskiego "Get Back".
Solista, Andy Fairweather-Low, założył grupę Fairweather, po czym rozpoczął występy solowe.
Organista Blue Weaver kontynuował karierę jako Wynder K. Frog, a następnie współtworzył grupę Mason, Capaldi, Wood And Frog, znaną też jako Wooden Frog.
Jako Mick Weaver dołączył do Keef Hartley Band, by w końcu znależć się w zespole Strawbs.
Z sekcji dętej zespołu Amen Corner w 1969 r. powstała formacja Judas Jump.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz Inne
Gin house blues/ I Know Amen Corner08.196712[9]-Deram DS 136[written by Troy / Henderson ][produced by Noel Walker ]
The world of broken heartsAmen Corner10.196724[5]-Deram DM 151[written by Pomus, Shuman][produced by Noel Walker ]
Bend me shape me/ Satisnek The Jobsworth Amen Corner01.19683[12]-Deram DM 172[oryginalnie nagrana przez The Models][written by Laurence Weiss / Scott English ][produced by Noel Walker ]
High in the sky/ Run Run Run Amen Corner09.19686[11]-Deram DM 197[written by Anthony King ][produced by Noel Walker ]
[If paradise is]Half as nice/ Hey Hey Girl Amen Corner01.19691[2][10]-Immediate IM 073[written by Lucio Battisti / Jack Fishman][produced by Shel Talmy ][oryginalnie nagrana przez La Ragazza 77]
Hello Suzie/ Evil Man’s Gonna Win Amen Corner06.19694[10]-Immediate IM 081[written by Roy Wood ][produced by Shel Talmy ][oryginalnie nagrana przez Move w 1969r]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Round Amen CornerAmen Corner03.196826[7]-Deram DML 1021[produced by Noel Walker ]
The National Welsh Coast Live Explosion CompanyAmen Corner11.196919[1]-Immediate IMSP 023[produced by Andy Fairweather-Low, Shel Talmy]

piątek, 5 maja 2023

3OH!3

3OH!3 to amerykański zespół, tworzący muzykę elektroniczną. Formacja ta pochodzi z miejscowości Boulder, w stanie Kolorado. Została założona w 2004 roku. Są znani z takich przebojów jak "Don't Trust Me" oraz z aktualnego singla "Starstrukk" w duecie z Katy Perry.

 

Zespół aktualnie tworzą Sean Foreman (ur. 27 sierpnia 1985) oraz Nathaniel Motte (ur. 13 stycznia 1984). Po raz pierwszy spotkali się na uniwersytecie w Kolorado. 3OH!3 to część trasy koncertowej Warped Tour 2009. Zespół znany jest także ze swojego znaku, opierającego się na odpowiednim ułożeniu palców. Pokazywany jest on na koncertach. W 2007 i 2008 roku zespół wziął udział w trasie koncertowej Warped Tour oraz wystąpił na festiwalu Bamboozle Left. Latem 2008 ukazał się debiutancki album zespołu "Want", a pierwszy singiel "Don't Trust Me" wywołał wiele kontrowersji. 

Na początku 2009 zespół ogłosił, że wraz z formacjami Family Force 5, The Maine, A Rocket to the Moon, i Hit The Lights wezmą udział w trasie koncertowej Alternative Press 2009. W tym samym roku 3OH!3 wystąpiło na Kiss Concert '09 w Mansfield oraz na Kiss The Summer Hello 2009 @ Coca-Cola Field w Buffalo z takimi gwiazdami jak: Kevin Rudolf, The White Tie Affair, The Veronicas, The Ting Tings i Elliott Yamin.
 

Potem wydali drugi singiel zatytułowany "Starstrukk", jednak piosenka ta doczekała się ponownego wydawnictwa. Tym razem w duecie z Katy Perry. Dwa powyższe single były wykorzystywane do wielu seriali, festiwali oraz gier komputerowych. W listopadzie 2009 byli częścią trasy koncertowej Basshunter Now Your Gone: World Tour. Zespół z Lil' Jon nagrał piosenkę pod tytułem "Hey", z Kesha piosenkę "Blah Blah Blah" i piosenkę do filmu "Alicja w Krainie Czarów". Utwór nosi tytuł "Follow Me Down" w duecie z Neon Hitch. Obecnie pracują nad trzecim albumem.

Duet wrócił do studia z producentem Mattem Squirem, a w 2010 roku wydali swój trzeci album, Streets of Gold. 3Oh! 3 powróciło w 2013 roku ze swoim czwartym albumem studyjnym, Omens, na którym znalazł się singiel „You're Gonna Love This”. W 2016 roku zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Fueled by Ramen, która wydała pełnometrażowy Night Sports. Po zakończeniu promocji cyklu albumów, para wycofała się na pozostałą część dekady, pojawiając się na kilku jednorazowych występach w 2018 roku.

 Szósty album duetu Need został poprzedzony singlem z 2020 roku „Lonely Machines”, skocznym utworem nagranym w 2020 roku.  Drugi singiel „I'm So Sad” został wydany przed pojawieniem się Need w październiku 2021 roku. Album zawierał oba wcześniej wydane single, a także „Vampire's Diet” z udziałem Berta McCrackena z Used.

 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Don't Trust Me3OH!307.200921[15]7[37]Asylum/Photo Finish PF 001CD[3x-platinum-US][silver-UK][written by Sean Foreman ,Nathaniel Motte, Benjamin Levin][produced by Matt Squire, 3OH!3 ,Benny Blanco]
Starstrukk3OH!3 feat. Katy Perry12.20093[26]66[12]Asylum/Photo Finish CATCO 153477585[platinum-US][platinum-UK][written by Sean Foreman ,Nathaniel Motte][produced by Matt Squire]
Blah Blah BlahKe$ha feat. 3OH!302.201015[12]7[20]RCA 88697659702[2x-platinum-US][silver-UK][written by Benjamin Levin,Kesha Sebert,Neon Hitch,Sean Foreman][produced by Benny Blanco]
Follow Me Down 3OH!3 Featuring Neon Hitch03.2010-89[2] Buena Vista[written by Nathaniel Motte, Sean Foreman, Neon Hitch][produced by Nathaniel Motte, Matthew Beckley]
My First Kiss3OH!3 Featuring Ke$ha 05.20107[11]9[18]Asylum/Photo Finish PF 002CD[gold-US][silver-UK][written by Lukasz Gottwald,Sean Foreman,Nathaniel Motte,Benny Blanco][produced by Dr. Luke,Benny Blanco]
Touchin' on My3OH!306.2010-49[2]Photo Finish[written by Sean Foreman, Nathaniel Motte][produced by Matt Squire]
HeyLil Jon Featuring 3OH!3 06.2010-7[20]Universal Republic[written by Jonathan Smith,Lukasz Gottwald,Nathaniel Motte,Sean Foreman,William Holmes][produced by Dr. Luke,Benny Blanco,Kool Kojak]
Deja Vu 3OH!306.2010-75[1]Photo Finish[written by Greg Kurstin,Sean Foreman,Nathaniel Motte][produced by Matt Squire,Benny Blanco,Dr. Luke,Greg Kurstin,3OH!3]
Double Vision3OH!307.201013387[4] Photo Finish[written by Matt Squire ,Benny Blanco ,3OH!3][produced by Matt Squire ,Benny Blanco ,3OH!3]
I Can Do Anything 3OH!307.2010-100[1]Photo Finish[written by Sean Foreman,Nathaniel Motte]
We Are Young3OH!307.2010-123[1]Photo Finish[written by Sean Foreman,Nathaniel Motte]
Hit It Again 3OH!301.2011-66[1] Photo Finish[written by Sean Foreman, Nathaniel Motte, Sam Hollander, Dave Katz][produced by S*A*M and Sluggo]
Set You Free3OH!301.2012-84[1]Photo Finish[written by Nathaniel Motte, Sean Foreman]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Want3OH!307.200877[2]44[29]Asylum/Photo Finish 7567894865[produced by Matt Squire]
Streets of Gold3OH!307.201019[4]7[11]Asylum/Photo Finish 7567891826[produced by Matt Squire,Benny Blanco,Dr. Luke,Greg Kurstin,3OH!3]
Omens3OH!307.2013-81[1]Asylum/Photo Finish 7567-87621-2[produced by 3OH!3]
Night Sports3OH!306.2016-170[1]Fueled By Ramen 7567-86662-2[produced by 3OH!3]

Ambrosia

Amerykańska grupa założona w 1970 r. w Los Angeles w stanie Kalifornia, w składzie: David Pack (gitara, śpiew), Joe Puerta (bas, śpiew), Burleigh Drummond (perkusja) i Christopher North (instr. klawiszowe). Odkryta przez sławnego Zubina Mehtę, dyrygenta Los Angelses Philharmonic Orchestra, została zaangażowana do organizowanego w 1971 r. "All American Dream Concert".

 

Latem 1975 r., po podpisaniu kontraktu z 20th Century Records, Ambrosia zadebiutowała na listach przebojów singlem "Holding On To Yesterday", a wkrótce potem sygnowanym nazwą grupy albumem. Kolejny singel, "Nice, Nice, Very Nice", zainspirowała powieść Kurta Vonneguta. W 1977 r. wystąpiła w filmie "All This And World War II". Wykonywana w nim wersja przeboju Beatlesów "Magical Mystery Tour", wydana na singlu trafiła do amerykańskiej Top 40.
 

W 1978 r., mimo odejścia Northa, grupa odniosła największy płytowy sukces, gdy nagrany dla Warner Brothers singel "How Much I Feel" wszedł na trzecie miejsce listy amerykańskiej. Sporym powodzeniem cieszył się też temat "Biggest Part Of Me" z 1980 r. Niepowodzenia dwóch kolejnych singli i albumu Road Island rozpoczęły zmierzch popularności zespołu. Członkowie Ambrosii cieszą się do dziś uznaniem jako wokaliści studyjni i producenci nagrań. 

Single

Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Holdin' on to Yesterday / Make Us All AwareAmbrosia06.1975-17[14]20th Century 2207[written by David Pack, Joe Puerta][produced by Freddie Piro]
Nice, Nice, Very Nice / Lover ArriveAmbrosia11.1975-63[5]20th Century 2244[written by Kurt Vonnegut, Jr., Burleigh Drummond, David Pack, Joe Puerta, Christopher North][produced by Freddie Piro][piosenka powstałaa na wskutek inspiracji książką K.Vonneguta "Cat's cradle"]
Can't Let a Woman / The BruntAmbrosia12.1976-102[6]20th Century 2310[written by David Pack][produced by Alan Parsons]
Magical Mystery Tour /Cowboy StarAmbrosia02.1977-39[8]20th Century 2327[written by Lennon, McCartney][produced by Lou Reizner][featuring London Symphony Orchestra and Royal Philharmonic Orch][utwór z dokumentalnego filmu "All this and World War II"]
How Much I Feel / Ready for CamarilloAmbrosia09.1978-3[21]Warner 8640[gold-US][written by David Pack][produced by Freddie Piro,Ambrosia]
If Heaven Could Find Me/ApothecaryAmbrosia07.1979-107[4]Warner 8817[written by Burleigh Drummond][produced by Freddie Piro,Ambrosia]
Biggest Part of Me / Livin' on My OwnAmbrosia04.1980-3[19]Warner 49 225[gold-US][written by David Pack][produced by Freddie Piro,Ambrosia]
You're the Only Woman (You & I) / Shape I'm InAmbrosia07.1980-13[18]Warner 49 508[gold-US][written by David Pack][written by David Pack][produced by Freddie Piro,Ambrosia]
No Big Deal / Cryin' in the RainAmbrosia11.1980-105[2]Warner 49 590[written by David Pack][produced by Freddie Piro,Ambrosia]
Outside/I can't tell you [Eagles]Ambrosia01.1981-102[7]Full Moon 49 654[written by David Pack, Michael McDonald][produced by Freddie Piro,Ambrosia][piosenka z filmu "Inside movies"]
How Can You Love Me / Fool Like MeAmbrosia06.1982-86[4]Warner 29 996[written by David Pack, Joe Puerta][produced by James Guthrie]
David Pack
Prove me wrongDavid Pack01.1986-95[3]Warner Bros 28802[written by David Pack, James Newton Howard][produced by David Pack, James Newton Howard ]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
AmbrosiaAmbrosia05.1975-22[33]20th Century 434[Produced by Freddie Piro ]
Somewhere I've Never TravelledAmbrosia09.1976-79[17]20th Century 510[Produced by Alan Parsons ]
Life Beyond L.A.Ambrosia08.1978-19[29]Warner 3135[Produced by Freddie Piro & Ambrosia ]
One EightyAmbrosia04.1980-25[33]Warner 3368[Produced by Ambrosia and Freddie Piro ]
Road IslandAmbrosia05.1982-115[7]Warner 3638[Produced by James Guthrie ]

Amazing Rhythm Aces

Country-rockowa grupa ze Stanów Zjednoczonych założona w 1974r w Memphis,Tennessee,wykorzystująca w swej twórczości także elementy folka,reggae czy muzyki latynoskiej.Twórcami grupy byli basista Jeff Davis i perkusista Butch McDade,którzy wcześniej występowali ze słynnym pieśniarzem i kompozytorem Jesse Winchesterem.Wspomniana dwójka zaprosiła do współpracy wokalistę i gitarzystę Russella Smitha,klawiszowca Billy'ego Earhearta,grającego na gitarze dobro Barry Burtona i Jamesa Hookera.Dwóch ostatnich było odpowiedzialnych za kompozycje zespołu po części country,pop i blue-eyed soul.

 

W 1975r wydają swój debiutancki album,Stacked Deck,który przyniósł dwa singlowe hity-"Third Rate Romance" and "Amazing Grace (Used to Be Her Favorite Song)" .Rok póżniej piosenka "The End Is Not in Sight (The Cowboy Tune)" z płyty Too Stuffed to Jump otrzymała nagrodę Grammy for Country Vocal Performance.Po wydaniu w 1977r albumu Toucan Do It Too grupę opuszcza Burton zastąpiony przez Duncana Camerona.
 

W 1978r wydają kolejny longplay Burning the Ballroom Down,a rok póżniej The Amazing Rhythm Aces z gościnnym udziałem Joan Baez,Tracy Nelson i Muscle Shoals Horns.Album uzyskał przychylne recenzje,ale sprzedawał się słabo.Przed zamknięciem działalności zespołu światło dzienne ujrzał album How the Hell Do You Spell Rhythum?.Smith został uznanym autorem piosenek,Earheart występował w zespole Hanka Williamsa JR,Bama Band,natomiast Cameron znalazł się w składzie Sawyer Brown,która o ironio odniosła sukcesy na listach przebojów naśladując styl Amazing Rhythm Aces sprzed dekady.
 

W 1994r grupa reaktywuje się z nowym gitarzystą Danny Parksem,wydając zestaw swoich hitów na płycie Ride Again.Planowano wydanie premierowej płyty,ale śmierć McDada w 1998r unicestwiła te zamierzenia.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Third Rate Romance / Mystery TrainAmazing Rhythm Aces06.1975-14[16]ABC 12 078[written by Russell Smith][produced by Barry Burton][11[9].Country Chart]
Amazing Grace (Used to Be Her Favorite Song) / Beautiful LieAmazing Rhythm Aces12.1975-72[8]ABC 12 142[written by Russell Smith][produced by Barry Burton][9[10].Country Chart]
The End Is Not in Sight (The Cowboy Tune)/ Same Ol' MeAmazing Rhythm Aces09.1976-42[10]ABC 12 202[written by Russell Smith][produced by Barry Burton][12[10].Country Chart]
Dancin' the Night Away / If I Just Knew What to SayAmazing Rhythm Aces01.1977--ABC 12 242[written by Russell Smith,J. Brown][produced by Barry Burton]
Two Can Do It Too / Living in a World UnknownAmazing Rhythm Aces05.1977--ABC 12 272[written by Russell Smith][produced by Barry Burton]
Ashes of Love / All That I Had Left (With You)Amazing Rhythm Aces05.1978--ABC 12 369[written by Jim Anglin, Jack Anglin, Johnnie Wright][produced by Barry Burton][100.Country Chart]
Lipstick Traces (On a Cigarette) / Whispering in the NightAmazing Rhythm Aces04.1979-104[4]ABC 12 454[written by Naomi Neville][produced by Jimmy Johnson][88.Country Chart][#48 hit for O'Jays in 1965]
Love and Happiness / Homestead in My HeartAmazing Rhythm Aces05.1979--Columbia 10 983[written by A. Green, M. Hodges][produced by Jimmy Johnson]
I Musta Died and Gone to Texas / Give Me Flowers While I'm LivingAmazing Rhythm Aces10.1980--Warner Bros 49 600[written by Russell Smith][produced by Jimmy Johnson][77.Country Chart]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Stacked DeckAmazing Rhythm Aces10.1975-120[8]ABC 913[produced by Barry "Byrd" Burton]
Too Stuffed to JumpAmazing Rhythm Aces06.1976-157[7]ABC 940[produced by Barry "Byrd" Burton]
Toucan Do It TooAmazing Rhythm Aces04.1977-114[11]ABC 1005[produced by Barry "Byrd" Burton]
Burning the Ballroom DownAmazing Rhythm Aces04.1978-116[9]ABC 1063[produced by Barry "Byrd" Burton]
The Amazing Rhythm AcesAmazing Rhythm Aces02.1979-144[7]ABC 1123[produced by Jimmy Johnson]
How the Hell Do You Spell Rhythum?Amazing Rhythm Aces10.1980-175[3]Warner 3476[produced by Jimmy Johnson]

czwartek, 4 maja 2023

Shayne Ward

 Shayne Ward (ur. 15 października 1984 w Manchesterze) to brytyjski wokalista. W rodzinnym kraju dał się poznać pod koniec 2005 roku, wygrywając drugi sezon talent show The X Factor.  

Ward urodził się jako najmłodszy z siedmiorga rodzeństwa w rodzinie Pavee. Pierwsze doświadczenia w telewizji zdobył podczas udziału w talent show Popstars: The Rivals brytyjskiego kanału telewizyjnego ITV w 2002 roku. Tu dotarł do finału pierwszej 30, ale potem odpadł. W 2005 roku ponownie wziął udział w castingu. Pod skrzydłami swojego mentora Louisa Walsha dotarł do finału The X Factor jako zwycięzca grupy 16-24 lat. W głosowaniu ostatniego programu 17 grudnia 2005 r. Ward zwyciężył z 1,2% przewagą nad swoim przeciwnikiem Andym Abrahamem. W sumie oddano ponad 10,8 mln głosów. 

 Debiutancki singiel Warda, That's My Goal, został wydany 21 grudnia 2005 roku i od razu znalazł się na szczycie brytyjskiej listy przebojów singli, stając się świątecznym numerem jeden. Singiel sprzedał się w 313 000 egzemplarzy tylko pierwszego dnia, co czyni go trzecim najszybciej sprzedającym się singlem w Wielkiej Brytanii.  

 Jego tytułowy debiutancki album ukazał się w kwietniu 2006 roku. Zadebiutował na pierwszym miejscu irlandzkich i brytyjskich list przebojów, zdobywając 4-krotną platynę w Irlandii i platynę w Wielkiej Brytanii. To zrodziło dwa single: „No Promises” i „Stand by Me”. Kolejny album, Breathless, zawierający hity z top10  „If That's OK with You” i „No U Hang Up”, został wydany w listopadzie 2007 roku i znalazł się na szczycie irlandzkich list przebojów, gdzie osiągnął 5-krotną platynę. W listopadzie 2010 roku, po trzyletniej przerwie, Ward wydał swój trzeci album, Obsession. W przeciwieństwie do Shayne Ward i Breathless, osiągnął gorsze wyniki ze sprzedażą poniżej 23 000 w pierwszym tygodniu i nie znalazł się w pierwszej dziesiątce zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i Irlandii.  

W 2011 Ward został usunięty z Syco Records. W 2015 roku wydał nowy album Closer jako niezależny artysta, ufundowany przez PledgeMusic. W 2015 roku zaczął pojawiać się jako Aidan Connor w telewizyjnym Coronation Street jako zwykła postać. Po raz ostatni pojawił się w sierpniu 2018 r. Wystąpił jako lektor 22 października 2021 r.

Na początku 2013 roku wziął udział w ósmym sezonie pokazu łyżwiarstwa figurowego Dancing on Ice.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
That's My GoalShayne Ward12.20051[4][23]-Syco Music 82876779272[2x-platinum-UK][written by Jörgen Elofsson,Jem Godfrey,Bill Padley][produced by Per Magnusson,David Kreuger]
No PromisesShayne Ward04.20062[16]-Syco Music 82876825902[silver-UK][written by Jonas Schrøder, Lucas Sieber][produced by Cutfather & Joe, Lucas Sieber, Jonas Schrøder]
Stand by MeShayne Ward07.200614[5]-Syco Music 82876869132[written by Kotecha, Romdhane]
No U Hang UpShayne Ward10.20072[14]-Syco Music 88697131702[silver-UK][written by Arnthor Birgisson,Rami Yacoub,Savan Kotecha][produced by Arnthor Birgisson,Rami Yacoub]
BreathlessShayne Ward12.20076[12]-Syco Music 88697188422[written by Rami, Savan Kotecha, Arnthor Birgisson]
If That's OK with YouShayne Ward12.200772[2]-Sony BMG CATCO126761574[silver-UK][written by Savan Kotecha,Arnthor Birgisson,Max Martin]
Gotta Be SomebodyShayne Ward11.201012[3]-Syco Music 88697658932[written by Chad Kroeger, Ryan Peake, Mike Kroeger, Daniel Adair][produced by Ray Hedges, Nigel Butler, Cutfather, David Kopatz]
ObsessionShayne Ward02.201197-Sony[written by Rami Yacoub, Savan Kotecha, Shayne Ward][produced by Rami Yacoub]
My Heart Would Take You BackShayne Ward04.2015166-MPG[written by Mike Stock,Johan Kalel,Laura Walton,Shayne Ward]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Shayne WardShayne Ward04.20061[1][30]-Syco Music 82876829802[platinum-UK][produced by Cutfather & Joe, Jörgen Elofsson, David Kreuger, Steve Mac, Per Magnusson, Quiz & Larossi, Jonas Schrøder, Lucas Sieber, Nigel Wright]
BreathlessShayne Ward12.20072[16]-Syco Music 88697188402[platinum-UK][produced by Rami Yacoub, Arnthor Birgisson, Jonas Jeberg, Cutfather, AJ Junior, Paul Meehan, Justin Trugman, Ryan Tedder]
ObsessionShayne Ward11.201015[4]-Syco Music 88697658952[silver-UK][produced by Ray Hedges,Nigel Butler,Cutfather,CD,David Kopatz,Rami Yacoub,Lucas Secon,Arnthor Birgisson,Quiz & Larossi,Tony Nilsson,Darin Zanyar,Jim & Jack]
CloserShayne Ward04.201517[2]-MPG MPGCD015[produced by Mike Stock ,Jimmy Junior]

Aly & AJ

Aly & AJ - siostry pochodzące z Torrance (Stany Zjednoczone), Alyson Renae "Aly" Michalka oraz Amanda Joy "AJ" Michalka. Obie urodziły się w Kalifornii, ale większość dzieciństwa spędziły w Seattle. Swoją karierę rozpoczynały występując w pismach dziecięcych jako modelki. Zdobyły sławę jako piosenkarki dzięki coverowi Walking On Sunshine.

 Aly i AJ interesowały się muzyką już od najmłodszych lat. "Myślę, że to się zaczęło, gdy miałyśmy trzy i pięć lat. ڦpiewałyśmy razem w kościelnym chórze i szkolnych przedstawieniach", powiedziała Aly. Póżniej przerodziło się to w karierę filmową, gdy siostry zaczęły grać w reklamówkach, kiedy AJ miała zaledwie dziewięć lat. Obie mieszkają z rodzicami w Kalifornii. Ich matka, Carrie Michalka, śpiewała kiedyś w chrześcijańskim zespole J.C. Band. Alyson występowała również w serialu emitowanym na Disney Channel Filip z przyszłości razem z Rickym Ulmanem.
 

Obie uczęszczały do Chrześcijańskiej Szkoły Hillcrest przez kilka lat we wczesnym dzieciństwie oraz do ugrupowania chrześcijańskiego Calvary. Debiutancka płyta Aly i AJ, Into the Rush, osi±gnęła status platynowej w maju 2007 roku. Piosenka No One była wykorzystana w filmie Disneya Ice Princess. Piosenka Do You Believe in Magic, napisana i nagrana przez The Lovin' Spoonful, dodała rockowego stylu. Jej cover był użyty w ścieżce dżwiękowej do filmu I wszystko jasne, w którym Alyson grała rolę Allyson. Także ich cover piosenki zespołu Katrina and the Waves, Walking on Sunshine, był wykorzystany w filmie Disneya Garbi - Super bryka. Były zaangażowane w różne projekty Disneya, spośród których część stanowiły covery. Piosenka Rush wystąpiła w filmie Magiczny duet oraz na wielu składankach produkcji Hollywood Records i Walt Disney.
Koncert duetu "Aly & AJ Concert" był wyświetlany 24 lipca 2005r w kinie Henry Fonda w Hollywood. Film zawierał pięć piosenek i wywiad, kręcony 15 i 16 pażdziernika 2005 r. Aly i AJ stanowiły support dla trasy zespołu Cheetah.
Płyta była ponownie wydana w sierpniu 2006r z trzema nowymi piosenkami, zawierającymi hit, Chemicals React. Album miał nową okładkę i był również wypuszczony w Wielkiej Brytanii.
19 września 2006, Aly i AJ były nominowany do nagrody "Contemporary Inspirational Artist of the Year" (nagroda dla chrześcijańskiego artysty roku) na American Music Awards w 2006 roku, który odbył się 21 pażdziernika 2006r. Mimo iż nie zdobyły nagrody, miały okazję zapowiedzieć piosenkarkę Nelly Furtado oraz uczestnika programu Taniec z gwiazdami Mario Lopeza.
26 września 2006r wydany został album Acoustic Hearts of Winter. Na tej płycie, Aly & AJ śpiewają zarówno tradycyjne chrześcijańskie piosenki na święta, takie jak Joy to the World i Cicha Noc, jak i własne kompozycje: Greatest Time of Year i Not This Year.
8 maja 2007 siostrzany duet wydał nowy singel, Potential Breakup Song. Pełna piosenka była dostępna na Radio Disney oraz do pobrania na iTunes jako część ich albumu, Insomniatic. Płyta była wydana 10 lipca 2007. 


28 listopada 2007 Ami Suzuki wydała nową wersję Potential Breakup Song, wyprodukowaną przez japońskiego DJ-a i muzyka SUGIURUMN, we współpracy z Aly i AJ. Ami, razem z siostrami, zaśpiewały piosenkę na antenie japońskiej telewizji.
W styczniu 2008 Aly i AJ zastąpiły Jonas Brothers jako support na trasie koncertowej Miley Cyrus/Hanny Montany Best of Both Worlds Tour. Aly i AJ wykonały cover piosenki KT Tunstall Black Horse and the Cherry Tree na stronie internetowej Yahoo!'s Pepsi Smash. Cover pojawił się również na japońskim wydaniu płyty Insomniatic, nagrywanym w Abbey Road Sessions.
18 stycznia, przed premierą filmu Tajmiaki, puszczono teledysk do piosenki Like Whoa. Kilka dni póżniej, 2 lutego, miała miejsce premiera oficjalnego wideoklipu, bez fragmentów filmu, na serwisie YouTube na kanale Hollywood Records.
Aly i AJ zaśpiewały piosenkę We're an American Band na składance płytowej Randy Jackson, która ukazała się 11 marca 2008 roku. Mimo że piosenka nie wystąpiła na płycie w regularnej sprzedaży, można ją było kupić na specjalnym wydaniu w sklepie Wal-Mart.
W czerwcu i lipcu Aly i AJ występowały w parkach rozrywki w całej Ameryce, głównie w Six Flags oraz na dwóch koncertach z Sheryl Crow.
Billboard potwierdził, że dziewczęta pracują nad swoim trzecim studyjnym albumem, który ma zostać wydany w 2008 albo 2009r. Obie są zajęte również kręceniem filmów. Wspomniały w wywiadzie dla Radio Disney, że tym razem chcą, aby ich płyta brzmiała trochę bardziej rockowo i że zamierzają więcej śpiewać oddzielnie, żeby fani mogli rozróżnić ich głosy. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
RushAly & A.J.03.2006-59[11]Hollywood[written by Aly Michalka,AJ Michalka,Dan James,Leah Haywood][produced by Dan James,Leah Haywood]
Chemicals ReactAly & A.J.09.2006-50[4]Hollywood[written by Aly Michalka,AJ Michalka,Antonina Armato,Tim James][produced by Rock Mafia]
Greatest time of yearAly & A.J.12.2006-96[1]Hollywood[written by Aly Michalka,AJ Michalka,Antonina Armato,Tim James][produced by Armato,James]
Potential Break Up SongAly & A.J.10.200722[5]17[17]Hollywood CAS D10[platinum-US][silver-UK][written by Aly Michalka,AJ Michalka,Antonina Armato,Tim James][produced by Antonina Armato ,Tim James]
Like WhoaAly & A.J.03.2008165[2]63[8]Hollywood[written by Aly Michalka,AJ Michalka,Antonina Armato,Tim James]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Into the RushAly & A.J.09.2005-36[65]Hollywood 162505[gold-US][produced by Antonina Armato, Andy Dodd, Matthew Gerrard ,Leah Haywood ,Daniel James, Tim James, Adam Watts]
Acoustic Hearts Of WinterAly & A.J.09.2006-78[7]Hollywood 62639[produced by Antonina Armato ,Gerry Cagle,Tim James, Carrie Michalka]
InsomniaticAly & A.J.07.200772[1]15[18]Hollywood 62642[produced by Antonina Armato ,Tim James]