Isley Brothers

W historii muzyki popularnej nie było zespołu o karierze dłuższej od The Isley Brothers. Rodzinna grupa, która w okrojonym składzie funkcjonuje po dziś dzień, była jednym z czołowych przedstawicieli nowoczesnego soulu i wczesnego funku. Jako zbiór znakomitych muzyków, „bracia Isley” wielokrotnie pojawiali się na scenie obok innych wielkich wykonawców takich, jak Jimi Hendrix czy Elton John. Na przestrzeni wielu lat zespół nie jeden raz reformował swój styl, jednocześnie wpływając na rozwój czarnej muzyki. The Isley Brothers znacząco zasłużyli się dla rozwoju rozpoczętego przez   Smokeya Robinsona nurtu quiet storm, r&b końca lat 90-tych, a nawet subtelniejszego hip-hop soulu. Wielu artystów wymienia The Isley Brothers jako główną inspirację. Niemałą zasługę ma w tym fenomenalny, satynowy falset Ronalda Isleya, który pomimo upływu lat cały czas trafia w każdy dźwięk.

Bracia Isley zetknęli się z muzyką już we wczesnej młodości. Do śpiewu zachęcał ich ojciec, który sam był zawodowym wokalistą. Matka grała na pianinie w kościele i bardzo często zabierała swoich synów na msze, podczas których nasiąkali oni tradycyjną muzyką gospel. W 1954 czwórka najstarszych braci Isley założyła wokalny kwartet, w którego repertuarze znalazło się głównie gospel. Zespół stał się znany w Ohio, gdzie z powodzeniem grał koncerty. Rozwijającą się karierą braci wstrząsnęła tragiczna śmierć Vernona w 1955 r. Zespół pozostał w formie trio, a Ronald objął obowiązki głównego wokalisty. W 1957 r., za przyzwoleniem rodziców trzej bracia pojechali do Nowego Jorku z planem szerszego zaistnienia na rynku muzycznym. Żeby to osiągnąć postanowili odejść od stylistyki gospel na rzecz doo-wop.

Pierwsze „nowojorskie” single The Isley Brothers nie spotkały się ze zbyt ciepłym przyjęciem publiczności. Przez dwa lata zespół grał koncerty w niewielkich salach, przed mało znaczącymi wykonawcami. Los odmienił się, kiedy przyszło im otwierać koncert Jackiego Wilsona. Wśród widowni był pracownik wytwórni rca records, na którym ogromne wrażenie zrobiła ich interpretacja „Lonely Teardrops” Wilsona, w której słychać było echa gospel. Wystarczyło to, żeby The Isley Brothers podpisali swój pierwszy fonograficzny kontrakt.

Premierowy singiel, zatytułowany „Shout”, nie był wielkim przebojem, ale trafił na listę billboard hot loo. Piosenka mieszała w sobie elementy rock'n'rolla i charakterystycznych gospelowych wokali. Kolejne nagrania w barwach rca records nie odniosły sukcesu i zespół w 1962 r. zdecydował się przejść do wytwórni specter/ WAND RECORDS.

W barwach nowego wydawnictwa The Isley Brothers wypuścili przeróbkę „Twist and Shout” The Top- notes, która trafiła na 17. pozycję listy billboard hot 1oo. W ten sposób zespół dał się poznać szerokiej publiczności, wychodząc poza ograniczony krąg miłośników r&b. Oryginalne nagrania braci nie sprzedawały się jednak tak dobrze. W 1964 r. założyli oni własną wytwórnię T neck records i wydali dwa single „Testify” i „Move Over & Let Me Dance”. Główną partię gitary zagrał w nich początkujący wtedy gitarzysta Jimmy James, który jednocześnie stał się członkiem koncertowego bandu braci Isley, a potem zdobył sławę jako Jimi Hendrix. Żadne z tych wydawnictw nie odniosło sukcesu na listach przebojów, więc The Isley Brothers postanowili ponownie wesprzeć się machiną promocyjną dużej wytwórni.

W 1965 r. podpisali kontrakt z należącym do MOtown RECORDS tamla records. Pierwszy singiel w barwach nowego labelu, ballada „This Old Heart of Mine (Is Weak for You)” dobrnęła do 12. pozycji na liście billboard hot 1oo i nadała im status gwiazdy. Singiel osiągnął również spory sukces w Wielkiej Brytanii. The Isley Brothers nie potrafili jednak pójść za ciosem i natychmiast powtórzyć tego osiągnięcia, co ugruntowałoby ich gwiazdorską pozycję. Za powolnie rozwijającą się karierę obwiniali Berry ego Gordy’ego, szefa ich wytwórni tamla/ motown records, który rzekomo nie poświęcał im należytej uwagi, inwestując czas i środki na promocję we flagowe  The Temptations.

W efekcie, w 1969 r. zespół rozstał się z tamla records i na nowo powołał do życia niezależne T neck records, podpisując również umowę na promocję i dystrybucję z nowojorskim wydawnictwem buddah records. Do zespołu dołączyli bracia Marvin i Ernie. Pracując na własny rachunek, The Isley Brothers zmienili image i skręcili bardziej w stronę motorycznych funkowych brzmień. Zwiastunem zmiany był singiel „It’s Your Thing”. Piosenka trafiła na drugie miejsce listy pop billboardu, sprzedała się w nakładzie blisko 5 milionów kopii i uhonorowana została statuetką Grammy za Najlepsze wykonanie r&b przez duet lub grupę. Brzmienie zespołu ewoluowało w kierunku surowego funku połączonego z ostrymi rockowymi riffami - przyłożył się do tego Ernie i jego styl gry na gitarze. The Isley Brothers włączyli do swojego repertuaru piosenki Boba Dylana i Stephena Stillsa, przez co jeszcze bardziej przypadli do gustu białej publiczności. W 1972 r. grupa wydała album Brother, Brother, Brother, który spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem w muzycznej prasie.

Kontrakt z buddah records wygasł po wydaniu tego krążka - w 1973 r. The Isley Brothers podpisali umowę z epic records. Do składu dołączył Chris Jasper, szwagier braci.
Pierwszym długogrającym wydawnictwem The Isley Brothers w barwach epic records był krążek 3 + 3. Album znakomicie radził sobie na listach przebojów, w dużej mierze dzięki singlowi „That Lady, Pts. 1 & 2”, który trafił do pierwszej dziesiątki listy pop tygodnika billboard. 3 + 3 było eklektyczną płytą, na której mieszały się ostry funk, spokojne ballady w duchu quiet storm i odrobina rocka. Kolejny album The Heat Is On (1975) również odniósł wielki sukces, docierając do szczytu listy najlepiej sprzedających się albumów billboardu. Tym razem bracia postanowili zawrzeć w swoich tekstach społeczny komentarz, mocno widoczny w singlu-manifeście „Fight the Power, Pts. 1 & 2”. Spokojniejsza, lekko jazzująca ballada „For the Love of You, Pts. 1 & 2” ukazała się jako drugi singiel, doskonale trafiając w gusta publiczności r&b.

Dwa lata później zespół powrócił z płytą Go for Your Guns, która rozwinęła stylistykę quiet storm. Na początku lat 80-tych The Isley Brothers zaczęli coraz gorzej radzić sobie na listach przebojów, a w zespole pojawiły się odmienne zdania na temat tego, w jakim kierunku powinna rozwijać się ich muzyka. W1983 r. bracia wydali album Between the Sheets, który wskrzesił ich nieco podupadającą karierę i sprzedał się całkiem nieźle. Wkrótce potem od grupy odeszli Ernie, Marvin i Chris Jesper. W 1985 r. pozostała trójka przeszła do warner Bros. records. Kariera w nowej wytwórni nie nabrała imponującego rozpędu. Album Masterpiece stał się niewielkim przebojem i tylko wśród ograniczonej publiczności r&b. W1986 r. na atak serca zmarł O’Kelly. Rudolph i Ronald postanowili kontynuować karierę jako duet.

W1989 r. wydali album Spend the Night, z którego tytułowa piosenka uplasowała się na szczycie listy r&b billboardu. Chwilę potem bracia postanowili zawiesić działalność, poświęcając się karierom solowym. W1991 r. Ron - używający także pseudonimu Mr. Biggs - reaktywował The Isley Brothers razem z Erniem i Marvinem, wypuszczając album Tracks of Life. W kolejnych latach bracia udzielali się głównie w innych projektach, a ponownie spotkali się razem w studiu nagraniowym, by zarejestrować platynowy album Mission to Please w 1996 r.

Muzyka The Isley Brothers upodobniła się w tym czasie do nagrań młodszych wykonawców, w czym udział jako producenci mieli  R. Kelly,  Keith Sweat i Babyface. Ten pierwszy jest jednym z głównych sprawców ponownego sukcesu braci, którzy z albumem Eternal po raz kolejny odnotowali sukces na listach przebojów w 2001 roku. Oprócz R. Kelly’ego, który wyprodukował i zaśpiewał w przeboju „Contagious”, na płycie pojawili się również Jill Scott, Raphael Saadiq i legendarny producencki duet   Jimmy Jam & Terry Lewis. Płyta w samych Stanach Zjednoczonych sprzedała się w nakładzie ponad dwóch i pół miliona egzemplarzy. Utorowała tym samym drogę albumowi Body Kiss, który w 2003 r. zadebiutował na pierwszym miejscu listy najlepiej sprzedających się płyt tygodnika billboard.

W 2006 r., nakładem wytwórni def soul classics, grupa wydała krążek Baby Makin’ Music, nad którym pracował m.in.  Jermaine Dupri, którego promocję wsparł singiel „Just Came Here to Chill” i trasa koncertowa.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shout - Part 1/Shout - Part 2	Isley Brothers	09.1959	-	47[12]	RCA Victor 7588	[written by O'Kelly Isley, Jr. Rudolph Isley Ronald Isley][produced by Hugo & Luigi]
Twist And Shout/Spanish Twist	Isley Brothers	06.1962	42[1] 07.1963	17[16]	Wand 124	[written by Bert Berns, Phil Medley][produced by Bert Russell][2[19].R&B Chart][piosenka pierwotnie nagrana przez Top Notes w 1961r]
Twistin' With Linda/You Better Come Home	Isley Brothers	09.1962	-	54[9]	Wand 127	[written by R. Isley, R. Isley, O. Isley][produced by Bert Berns]
Nobody But Me/I'm Laughing To Keep From Crying	Isley Brothers	01.1963	-	106[4]	Wand 131	[written by R. Isley, R. Isley, O. Isley][produced by Bert Berns][#8 hit for Human Beinz in 1968]
Simon Says/Wild As A Tiger	Isley Brothers	03.1965	-	131[1]	Atlantic 2277	[written by Isley Bros.][produced by T-Neck Production]
This Old Heart Of Mine (Is Weak For You)/There's No Love Left	Isley Brothers	02.1966	3[17]	12[12]	Tamla 54 128	[written by Holland–Dozier–Holland,Sylvia Moy][produced by Brian Holland,Lamont Dozier][6[13].R&B Chart]
Take Some Time Out For Love/Who Could Ever Doubt My Love	Isley Brothers	05.1966	-	66[4]	Tamla 54 133	[written by T. Kemp, R. Gordy][produced by Robert Gordy]
I Guess I'll Always Love You/I Hear A Symphony	Isley Brothers	07.1966	11[5]	61[7]	Tamla 54 135	[written by Holland, Dozier, Holland][produced by Brian Holland,Lamont Dozier][31[6].R&B Chart]
Love Is A Wonderful Thing/Open Up Her Eyes	Isley Brothers	09.1966	-	110[1]	Veep 1230	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by Bert Berns][#4 hit for Michael Bolton in 1991]
Got To Have You Back/Just Ain't Enough Love	Isley Brothers	05.1967	-	93[3]	Tamla 54 146	[written by I. Hunter, L. Ware, S. Bowden][produced by Ivy Hunter][47[3].R&B Chart]
That's The Way Love Is/One Too Many Heartaches	Isley Brothers	08.1967	-	125[3]	Tamla 54 154	[written by N. Whitfield, B. Strong][produced by Norman Whitfield][#7 hit for Marvin Gaye in 1969]
Take Me In Your Arms (Rock Me A Little While)/ Why When Love Is Gone	Isley Brothers	04.1968	-	121[5]	Tamla 54 164	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland,Lamont Dozier][22[4].R&B Chart][#11 hit for Doobie Brothers in 1975]
I Guess I'll Always Love You/I Hear A Symphony	Isley Brothers	01.1969	12[6]	-	Tamla Motown TMG 683 [UK]	[written by Holland, Dozier, Holland][produced by Brian Holland,Lamont Dozier]
It's Your Thing/Don't Give It Away	Isley Brothers	03.1969	30[5]	2[14]	T-Neck 901	[gold-US][written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][1[4][14].R&B Chart]
Behind A Painted Smile/One Too Many Heartaches	Isley Brothers	04.1969	6[8]	-	Tamla Motown TMG 693 [UK]	[written by I. Hunter, B. Verdi][produced by Ivy Hunter]
Behind A Painted Smile/One Too Many Heartaches	Isley Brothers	04.1969	5[4]	-	Major Minor MM 621[UK]	[written by I. Hunter, B. Verdi][produced by Ivy Hunter]
I Turned You On/I Know Who You Been Socking It To	Isley Brothers	05.1969	-	23[10]	T-Neck 902	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][6[11].R&B Chart]
Black Berries Pt 1/Black Berries Pt 2	Isley Brothers	08.1969	-	79[4]	T-Neck 906	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][43[4].R&B Chart]
Put Yourself In My Place/Little Miss Sweetness	Isley Brothers	08.1969	13[11]	-	Tamla Motown TMG 708 [UK]	[written by Holland–Dozier–Holland]
Was It Good To You/I Got To Get Myself Together	Isley Brothers	09.1969	-	83[5]	T-Neck 908	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][33[5].R&B Chart]
Bless Your Heart/Give The Women What They Want	Isley Brothers	12.1969	-	105[3]	T-Neck 912	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][29[4].R&B Chart]
Keep On Doin'/Save Me	Isley Brothers	02.1970	-	75[5]	T-Neck 914	[written by R. Isley, O'Kelly Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O'Kelly Isley, R. Isley][17[8].R&B Chart]
If He Can, You Can/Holdin' On	Isley Brothers	04.1970	-	113[4]	T-Neck 919	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley, J. Brantly][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][21[7].R&B Chart]
Girls Will Be Girls, Boys Will Be Boys/Get Down Off The Train	Isley Brothers	07.1970	-	75[2]	T-Neck 921	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][21[6].R&B Chart]
Get Into Something/Get Into Something Part II	Isley Brothers	10.1970	-	89[3]	T-Neck 924	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][25[5].R&B Chart]
Freedom/I Need You So	Isley Brothers	01.1971	-	72[5]	T-Neck 927	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][16[11].R&B Chart]
Warpath/I Got To Find Me One	Isley Brothers	04.1971	-	111[4]	T-Neck 929	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley, E. Isley, H. Pennington][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][17[6].R&B Chart]
Love The One You're With/He's Got Your Love	Isley Brothers	06.1971	-	18[11]	T-Neck 930	[written by S. Stills][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][3[13].R&B Chart]
Spill The Wine/Take Inventory	Isley Brothers	10.1971	-	49[8]	T-Neck 932	[written by Miller, Scott, Dickerson, Jordan, Brown, Oskar][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][14[8].R&B Chart]
Lay Lady Lay/Vacuum Cleaner	Isley Brothers	12.1971	-	71[5]	T-Neck 933	[written by Bob Dylan][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][29[7].R&B Chart]
Lay-Away/Feel Like The World	Isley Brothers	04.1972	-	71[5]	T-Neck 934	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][6[11].R&B Chart]
Pop That Thang/I Got To Find Me One	Isley Brothers	07.1972	-	24[15]	T-Neck 935	[written by H. Kelly, C. Otis, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][3[14].R&B Chart]
Work To Do/Beautiful	Isley Brothers	10.1972	-	51[8]	T-Neck 936	[written by The Isley Brothers][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][11[10].R&B Chart]
It's Too Late/Nothing To Do But Today	Isley Brothers	05.1973	-	-	T-Neck 937	[written by C. King, T. Stern][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][39[4].R&B Chart]
That Lady (Part 1)/That Lady (Part 2)	Isley Brothers	07.1973	14[9]	6[20]	T-Neck 2251	[gold-US][written by R. Isley, O. Isley, I. Isley][produced by R. Isley, O. Isley, I. Isley][2[17].R&B Chart]
What It Comes Down To/The Highways Of My Life	Isley Brothers	12.1973	B:25[8]	55[11]	T-Neck 2252	[written by The Isleys][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][5[14].R&B Chart]
Summer Breeze (Part 1)/Summer Breeze (Part 2)	Isley Brothers	03.1974	16[8]	60[7]	T-Neck 2253	[written by J. Seals, D. Crofts][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][10[14].R&B Chart]
Live It Up Part 1/Live It Up Part 2	Isley Brothers	07.1974	-	52[16]	T-Neck 2254	[written by R. Isley, R. Isley, M. Isley, O. Isley, E. Isley, C. Jasper][produced by The Isley Brothers][4[17].R&B Chart]
Midnight Sky (Part 1)/Midnight Sky (Part 2)	Isley Brothers	01.1975	-	73[5]	T-Neck 2255	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley, M. Isley, C. Jasper, E. Isley][produced by Isley Brothers][8[14].R&B Chart]
Fight The Power Part 1/Fight The Power Part 2	Isley Brothers	06.1975	-	4[18]	T-Neck 2256	[gold-US][written by E. Isley, M. Isley, R. Isley, O. Isley, R. Isley, C. Jasper][produced by E. Isley, M. Isley, R. Isley, O. Isley, R. Isley, C. Jasper][1[3][19].R&B Chart]
For The Love Of You (Part 1 & 2)/You Walk Your Way	Isley Brothers	11.1975	-	22[12]	T-Neck 2259	[written by E. Isley, M. Isley, R. Isley, O. Isley, R. Isley, C. Jasper][produced by The Isley Brothers][10[12].R&B Chart]
Who Loves You Better - Part 1/Who Loves You Better - Part 2	Isley Brothers	05.1976	-	47[7]	T-Neck 2260	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by The Isley Brothers][3[16].R&B Chart]
Harvest For The World	Isley Brothers	08.1976	10[8]	63[11]	T-Neck 2261	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by The Isley Brothers][9[13].R&B Chart]
The Pride (Part I)/The Pride (Part II)	Isley Brothers	05.1977	-	63[7]	T-Neck 2262	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley, C. Jasper, E. Isley, M. Isley][produced by The Isley Brothers][1[1][15].R&B Chart]
Livin' In The Life/Go For Your Guns	Isley Brothers	06.1977	-	40[8]	T-Neck 2267	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley, E. Isley, M. Isley, C. Jasper][produced by The Isley Brothers][4[14].R&B Chart]
Voyage To Atlantis/So You Wanna Stay Down	Isley Brothers	11.1977	-	-	T-Neck 932	[written by R. Isley, O. Isley, R. Isley, E. Isley, M. Isley, C. Jasper][produced by The Isley Brothers][50[10].R&B Chart]
Take Me To The Next Phase (Part 1)/Take Me To The Next Phase (Part 2)	Isley Brothers	04.1978	50[4]	-	T-Neck 2272	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by The Isley Brothers][1[2][18].R&B Chart]
Groove With You/Footsteps In The Dark (Part 1 And 2)	Isley Brothers	07.1978	-	-	T-Neck 2277	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley][produced by The Isley Brothers][16[11].R&B Chart]
I Wanna Be With You (Part I)/I Wanna Be With You (Part II)	Isley Brothers	04.1979	-	-	T-Neck 2279	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by Ernie Isley, Marvin Isley, Chris Jasper, Rudolph Isley, O'Kelly Isley, Ronald Isley][1[1][17].R&B Chart]
Winner Takes All/Fun And Games	Isley Brothers	07.1979	-	-	T-Neck 2284	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][38[7].R&B Chart]
It's A Disco Night (Rock Don't Stop)/Ain't Givin' Up No Love	Isley Brothers	10.1979	14[11]	90[2]	T-Neck 2287	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by Ernie Isley, Marvin Isley, Chris Jasper, Rudolph Isley, O'Kelly Isley, Ronald Isley][27[11].R&B Chart]
Don't Say Goodnight (It's Time For Love) (Parts 1 And 2)	Isley Brothers	04.1980	-	39[9]	T-Neck 2290	[written by Ernie Isley, Marvin Isley, Chris Jasper, Rudolph Isley, O'Kelly Isley, Ronald Isley][produced by Ernie Isley, Marvin Isley, Chris Jasper, Rudolph Isley, O'Kelly Isley, Ronald Isley][1[4][17].R&B Chart]
Here We Go Again (Part 1)/Here We Go Again (Part 2)	Isley Brothers	06.1980	-	-	T-Neck 2291	[written by Ernie Isley, Marvin Isley, Chris Jasper, Rudolph Isley, O'Kelly Isley, Ronald Isley][produced by Ernie Isley, Marvin Isley, Chris Jasper, Rudolph Isley, O'Kelly Isley, Ronald Isley][11[14].R&B Chart]
Who Said?/(Can't You See) What You Do To Me?	Isley Brothers	12.1980	-	-	T-Neck 2293	[written by Ernie Isley, Marvin Isley, Chris Jasper, Rudolph Isley, O'Kelly Isley, Ronald Isley][produced by Ernie Isley, Marvin Isley, Chris Jasper, Rudolph Isley, O'Kelly Isley, Ronald Isley][20[15].R&B Chart]
Hurry Up And Wait	Isley Brothers	04.1981	-	58[7]	T-Neck 02033	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][17[10].R&B Chart]
I Once Had Your Love (And I Can't Let Go)	Isley Brothers	07.1981	-	-	T-Neck 02179	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by The Isley Brothers][57[7].R&B Chart]
Inside You (Part I)/Inside You (Part II)	Isley Brothers	10.1981	-	-	T-Neck 02531	[written by E. Isley, R. Isley, O. Isley, M. Isley, R. Isley, C. Jasper][produced by The Isley Brothers][10[16].R&B Chart]
Welcome Into My Heart/Party Night	Isley Brothers	02.1982	-	-	T-Neck 02705	[written by O. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, E. Isley, R. Isley][produced by O. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, E. Isley, R. Isley][45[9].R&B Chart]
The Real Deal	Isley Brothers	06.1982	-	-	T-Neck 02985	[written by O. Isley, R. Isley, R. Isley, M. Isley, E. Isley, C. Jasper][produced by O. Isley, R. Isley, R. Isley, M. Isley, E. Isley, C. Jasper][14[15].R&B Chart]
It's Alright With Me	Isley Brothers	10.1982	-	-	T-Neck 03281	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by The Isley Brothers][59[6].R&B Chart]
All In My Lover's Eyes/I'll Do It All For You	Isley Brothers	12.1982	-	-	T-Neck 03420	[written by E. Isley, M. Isley, C. Jasper, R. Isley, O. Isley, R. Isley][produced by The Isley Brothers][67[6].R&B Chart]
Between The Sheets	Isley Brothers	06.1983	52[4]	101[3]	T-Neck 03797	[written by R. Isley, R. Isley, O. Isley, M. Isley, C. Jasper, E. Isley][produced by The Isley Brothers][3[20].R&B Chart]
Choosey Lover	Isley Brothers	07.1983	-	-	T-Neck 03994	[written by E. Isley, C. Jasper, M. Isley, R. Isley, R. Isley, O. Isley][produced by The Isley Brothers][6[15].R&B Chart]
Colder Are My Nights	Isley Brothers	11.1985	-	-	Warner Bros 28860	[written by David Williams, Pat Leonard][produced by The Isley Brothers][12[17].R&B Chart]
May I?	Isley Brothers	03.1986	-	-	Warner Bros 28764	[written by Ronald Isley, Rudolph Isley, O'Kelly Isley, Elaine Jasper Isley][produced by The Isley Brothers][42[9].R&B Chart]
Smooth Sailin' Tonight	Isley Brothers	05.1987	-	-	Warner Bros. 28385	[written by Angela L. Winbush][produced by Ronald Isley, Rudolph Isley][3[16].R&B Chart]
Come My Way	Isley Brothers	09.1987	-	-	Warner Bros. 28241	[written by Angela L. Winbush, Rene Moore][produced by Ronald Isley, Rudolph Isley, Angela L. Winbush][71[7].R&B Chart]
I Wish	Isley Brothers	01.1988	-	-	Warner Bros. 28129	[written by Raymond Reeder][produced by The Isley Brothers][74[7].R&B Chart]
Spend The Night (Ce Soir)	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley	06.1989	-	-	Warner Bros. 22900	[written by Angela Winbush][produced by Angela Winbush, The Isley Brothers][3[19].R&B Chart]
You'll Never Walk Alone/One Of A Kind	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley	10.1989	-	-	Warner Bros. 22748	[written by Miller, Scott, Dickerson, Jordan, Brown, Oskar][produced by R. Isley, O. Isley, R. Isley][25[13].R&B Chart]
One Of A Kind	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley	03.1990	-	-	Warner Bros. 21461	[written by Angela Winbush][produced by Angela Winbush, The Isley Brothers][38[9].R&B Chart]
This Old Heart Of Mine (Is Weak For You)	Rod Stewart fet. Ron Isley	03.1990	-	10[16]	Warner 19983	-
Sensitive Lover	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley	05.1992	-	-	Warner Bros. 18936	[written by Angela Winbush, Ron T. Isley][produced by Angela Winbush, Ronald Isley][24[12].R&B Chart]
Whatever Turns You On	Isley Brothers	08.1992	-	-	Warner Bros. 18 802	[written by Angela Winbush, Ron T. Isley][produced by Angela Winbush, Ronald Isley][46[8].R&B Chart]
I'm So Proud	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley	05.1994	-	-	Warner Bros. 18 146	[written by Curtis Mayfield][produced by Angela Winbush, Ronald Isley][66[11].R&B Chart]
Down Low (Nobody Has to Know)	R.Kelly Featuring Ronald Isley and Ernie Isley	03.1996	-	4[20]	Jive 42373	[platinum-US][written by R. Kelly][produced by R. Kelly][1[7][24].R&B Chart]
Let's Lay Together	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley	05.1996	-	93[5]	Island 854586	[written by R. Kelly][produced by R. Kelly][24[20].R&B Chart][piosenka z filmu "Don't be a menace"]
Floatin' on Your Love	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley	09.1996	79[1]	47[18]	Island 854738	[14[20].R&B Chart]
Tears	The Isley Brothers Feat. Ronald Isley	01.1997	-	55[11]	Island 854862	[written by Babyface][produced by Angela Winbush, Ronald Isley][12[20].R&B Chart]
Come with me	Keith Sweat Feat. Ronald Isley	06.1997	-	68[11]	Elektra 64175	[27[13].R&B Chart]
Smokin' me out	Warren G Feat. Ronald Isley	06.1997	-	35[14]	Def Jam 571024	[20[20].R&B Chart]
Contagious	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley AKA Mr. Biggs	06.2001	-	19[19]	DreamWorks	[written by R. Kelly][produced by R. Kelly][3[22].R&B Chart]
Secret Lover	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley	11.2001	-	-	DreamWorks	[60[20].R&B Chart]
What Would You Do?	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley A.K.A. Mr. Biggs	04.2003	-	49[20]	DreamWorks ISLEY 1	[written by R. Kelly][produced by R. Kelly][14[27].R&B Chart]
Busted	The Isley Brothers Featuring Ronald Isley AKA Mr. Biggs & JS	10.2003	-	112[6]	DreamWorks	[produced by R. Kelly][35[20].R&B Chart]
Gotta Go Solo	Patti LaBelle Featuring Ronald Isley	12.2004	-	89[9]	Def Soul 003855	[31[23].R&B Chart]
Just Came Here To Chill	Isley Brothers	02.2006	-	108	Def Soul	[written by T. Taylor, R. Isley, G. Chambers][produced by T. Taylor, G. Chambers][25[27].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Twist & Shout	Isley Brothers	09.1962	-	61[13]	Wand 653	[produced by Bert Berns]
This Old Heart of Mine	Isley Brothers	06.1966	23[9]	140[5]	Tamla 269	[produced by Brian Holland, Lamont Dozier, William "Mickey" Stevenson, Robert Gordy]
It's Our Thing	Isley Brothers	05.1969	-	22[18]	T-Neck 3001	[produced by The Isley Brothers]
Live at Yankee Stadium	Isley Brothers	10.1969	-	169[4]	T-Neck 3004	[produced by The Isley Brothers]
The Brothers: Isley	Isley Brothers	10.1969	-	180[3]	T-Neck 3002	[produced by The Isley Brothers]
Givin' It Back	Isley Brothers	09.1971	-	71[25]	T-Neck 3008	[produced by Ronald Isley, Rudolph Isley]
Brother, Brother, Brother	Isley Brothers	07.1972	-	29[33]	T-Neck 3009	[produced by The Isley Brothers]
The Isleys Live	Isley Brothers	03.1973	-	139[13]	T-Neck 3010	[produced by The Isley Brothers]
3 + 3	Isley Brothers	09.1973	-	8[37]	T-Neck 32 453	[platinum-US][silver-UK][produced by Ronald Isley, Rudolph Isley, O'Kelly Isley Jr.]
Isleys' Greatest Hits	Isley Brothers	12.1973	-	195[3]	T-Neck 3011	-
Live It Up	Isley Brothers	09.1974	-	14[28]	T-Neck 33 070	[gold-US][produced by The Isley Brothers]
The Heat Is On	Isley Brothers	06.1975	-	1[1][40]	T-Neck 33 536	[2x-platinum-US][produced by The Isley Brothers]
Harvest for the World	Isley Brothers	05.1976	50[5]	9[26]	T-Neck 33 809	[platinum-US][produced by The Isley Brothers]
Go for Your Guns	Isley Brothers	04.1977	46[2]	6[34]	T-Neck 34 432	[2x-platinum-US][produced by The Isley Brothers]
Forever Gold	Isley Brothers	08.1977	-	58[11]	T-Neck 34 452	-
Showdown	Isley Brothers	04.1978	50[1]	4[21]	T-Neck 34 930	[platinum-US][produced by The Isley Brothers]
Winner Takes All	Isley Brothers	06.1979	-	14[20]	T-Neck 36 077	[gold-US][produced by The Isley Brothers]
Go All the Way	Isley Brothers	04.1980	-	8[22]	T-Neck 36 305	[platinum-US][produced by The Isley Brothers]
Grand Slam	Isley Brothers	03.1981	-	28[17]	T-Neck 37 080	[gold-US][produced by The Isley Brothers]
Inside You	Isley Brothers	10.1981	-	45[13]	T-Neck 37 533	[produced by The Isley Brothers]
The Real Deal	Isley Brothers	08.1982	-	87[12]	T-Neck 38 047	[produced by The Isley Brothers]
Between the Sheets	Isley Brothers	06.1983	-	19[23]	T-Neck 38 674	[platinum-US][produced by The Isley Brothers]
Masterpiece	Isley Brothers	12.1985	-	140[12]	Warner 25 347	[produced by The Isley Brothers]
Smooth Sailin'	Isley Brothers	06.1987	-	64[17]	Warner 25 586	[produced by Ronald Isley, Rudolph Isley, Angela Winbush]
Spend the Night	Isley Brothers	09.1989	-	89[13]	Warner 25 940	[produced by Ronald Isley, Rudolph Isley, Angela Winbush]
Tracks of Life	Isley Brothers	06.1992	-	140[3]	Warner 26 620	[produced by Ronald Isley, Angela Winbush]
Greatest Hits, Vol. 1	Isley Brothers	03.1994	41[10]	22[18]	T-Neck 39 240	[2x-platinum-US]
Mission to Please	Isley Brothers	06.1996	-	31[45]	Island 524214	[platinum-US][produced by Ronald Isley, Angela Winbush, R. Kelly, Keith Sweat]
Eternal	Isley Brothers	08.2001	-	31[45]	DreamWorks 450291	[platinum-US][produced by Ronald Isley, Raphael Saadiq, R. Kelly, Angela Winbush, Steve Huff, Andre Harris & Vidal Davis, Jimmy Jam & Terry Lewis]
Body Kiss	Isley Brothers	05.2003	-	1[1][23]	Def Soul Classics 4812	[gold-US][produced by R. Kelly, Tim & Bob, Ronald Isley, John McClain ]
Taken to the Next Phase	Isley Brothers	09.2004	-	135[1]	Legacy 86 669	-
Summer Breeze: Greatest Hits	Isley Brothers	07.2005	69[1]	-	Epic 5204612 [UK]	-
Baby Makin' Music	Isley Brothers	05.2006	-	5	Warner 26 620	[produced by Tim & Bob, Ronald Isley, Troy Taylor, R. Kelly, Gordon Chambers, Manuel Seal, Jermaine Dupri, Bryan-Michael Cox]
Power of Peace	Isley Brothers with Santana	07.2017	-	64	Legacy 88985448551	-

Lilly Wood and the Prick

Lilly Wood and the Prick (znany również jako Lilly Wood & LILLYWOOD ) to francuski duet folk-pop z Nili Hadidą i Benjaminem Cotto. Chociaż duet jest francuski, Nili urodziła się w Izraelu. Najbardziej znani są z singla „ Prayer in C ”, który został zremiksowany i wydany jako singiel w 2014 roku przez niemieckiego DJ-a i producenta Robina Schulza ; piosenka znalazła się na listach przebojów w Austrii , Belgii , Francji , Niemczech , Izraelu , Libanie , Włoszech , Holandii , Hiszpanii ,Szwajcaria i Wielka Brytania .

Duet powstał w 2006 roku, kiedy spotkali się w paryskiej kawiarni i postanowili współpracować przy wspólnym pisaniu piosenek.
Po współpracy przy wielu utworach w 2008 roku nakręcili cover „ LES Artistes ”   Santogold . Spotkali się również z gitarzystą Pierrem Guimardem, który usłyszał ich piosenki na Myspace, i zaproponowali, że będą z nimi współpracować i otworzyli swoje studio do produkcji swoich utworów. W 2008 roku ukazał się ich utwór na kompilacji zatytułowanej Folk & Proud, a następnie w 2009 roku EP-ka duetu Lilly Who and the What? nawiązująca do pseudonimu duetu. Została wydana w niezależnej wytwórni Choke Industry założonej przez Pierre'a Guimarda i Matthieu Tessiera, menedżera duetu. Po 2009 roku podpisali kontrakt z inną niezależną wytwórnią Cinq7. 

Ich pierwszy album studyjny Invincible Friends został wydany 31 maja 2010 r. 9 lutego 2011 r. zostali nominowani do nagrody „objawienia publiczności”   Victoires de la Musique . Podczas oficjalnej ceremonii, która odbyła się 1 marca i była transmitowana na France 2 , TV5 Monde i France Inter , wygrali z konkurencją w tej samej kategorii .Album The Fight został wydany 5 listopada 2012 roku. W 2013 roku przybyli do kina z filmem Lilly Wood i The Prick au Trianon w reżyserii Benjamina Charlesa-Lemaire'a.


W czerwcu 2014 roku wydali singiel „ Prayer in C ”. Został wydany w 2010 roku na ich albumie Invincible Friends . Niemiecki DJ i producent Robin Schulz zremiksował utwór, przynosząc sukces w całej Europie. Sukces tego utworu pomógł duetowi w zdobyciu najwyższej pozycji na liście przebojów we Francji w 2015 r. z piosenką „I Love You”, która osiągnęła   65 miejsce. Wydali  album „Shadows” wraz z dwoma innymi singlami, „Box Of Noise” i „Kokomo” z sesji studyjnej  w 2016 roku.

    Nili Hadida, wokalistka zespołu, jest izraelsko-francuską piosenkarką urodzoną w 1986 roku w Tel Awiwie w Izraelu . Mieszkała w Anglii, zanim przeniosła się do Kalifornii, a następnie zamieszkała w Paryżu po karierze muzycznej, śpiewając głównie po francusku różne utwory (w tym lata 80. i jazzowe ballady. Ulubione interpretacje obejmowały utwory Elliotta Smitha i Fiony Apple )
  
Podczas koncertów do duetu dołączają muzycy Pierre Guimard (gitara, bas) i Mathias Fisch (perkusja). We wrześniu 2010 roku Clément Fonio dołączył jako basista. W styczniu 2011 r. Fonio zastąpił Mathieu Denis (bas, klawisze).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Prayer in C	Lilly Wood and Robin Schulz	06.2014	1[2][48]	23[20]	Atlantic DEA 621400537	[platinum-UK][platinum-US][written by Benjamin Cotto,Nili Hadida][produced by Robin Schulz]

Timeflies

Duet Timeflies łączy popowe style pisania z trikami studyjnymi i brzmieniem elektronicznej muzyki tanecznej. Debiutując na początku 2010 roku, para zagrała po swoim pierwszym secie, The Scotch Tape . Członkowie Rob Resnick (producent) i Cal Shapiro (wokal) po raz pierwszy spotkali się podczas gry w Ride, zespole funk, który występował na Uniwersytecie Tufts. Założyli Timeflies w 2010 roku, a rok później wydali własny debiutancki album The Scotch Tape (tytuł nawiązujący do miłości Shapiro do picia). W Internecie  Timeflies Tuesday wkrótce stał  się regularną funkcją kanału udostępniania wideo zespołu, a popularne hity na listach przebojów otrzymały unikalne traktowanie Timeflies . Dzięki szybkim abonamentom na kanał, wytwórnia Island / Def Jam podpisała z nimi kontrakt i wydała EP-kę One Nightpod koniec 2012 roku. Singiel „I Choose U” pojawił się w 2013 roku. Dodatkowe nagrania w ich przerobionym  domu na studio w Los Angeles trwało przez resztę roku.

W 2014 roku Timeflies powrócił ze swoim drugim albumem After Hours . Album zadebiutował na ósmym miejscu na liście 200   listy Billboard, na której znalazły się single „All the Way” i „Somebody Gon Get It” z udziałem T-Paina . Trzeci pełny album duetu, Just for Fun , ukazał się jesienią 2015 roku i zawiera single „Worse Things Than Love” (z udziałem Natalie La Rose ) i „Guilty”. Singiel „Once in a While” pojawił się w 2016 r., a na początku 2017 r. ukazała się EP-ka Too Much, zawierająca „Raincoat”, wspólny singiel z udziałem Shy Martin. W następnym roku wydali singiel „Little Bit”, który ukazał się na ich EP-ce To Dream. „Back When We Were Kids” i „First Time” pojawiły się na początku 2019 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Choose U	Timeflies	04.2013	-	108[1]	Island	-
All the Way	Timeflies	02.2014	-	109[1]	Island	[written by Rob Resnick, Cal Shapiro][produced by Rob Resnick, Cal Shapiro, SoFly and Nius]
Once in a While	Timeflies	06.2016	193	107[9]	Epic	[written by Rob Resnick, Cal Shapiro][produced by Timeflies]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
One Night EP.	Timeflies	12.2012	-	29[1]	Timeflies Music 17936	[produced by Robert Resnick]
Warning Signs	Timeflies	11.2013	-	36[1]	Island	-
After Hours	Timeflies	05.2014	-	8[1]	Island 19072	[produced by Timeflies]
Just for Fun	Timeflies	10.2015	-	61[1]	Island 23804	[produced by Timeflies]

Major Lance

Ur. 4.04.1941 r. w Chicago w stanie Illinois, USA. zm. we wrześniu 1994 r. w Decatur w stanie Georgia, USA. Jako nastolatek występowa} na ringu, który porzucił dla tanecznych popisów w telewizyjnych programach Jima Lounsbury'ego.

Śpiewał w zespołach Five Gospel Harmonaires i krótko, wraz z Otisem Lavillem i Barbarą Tyson, w The Floats. Płytowy debiut umożliwił mu szkolny kolega Curtis Mayfield, autor i producent singla "I Got A Girl" nagranego w 1959 r. dla wytwórni Mercury.

Prawdziwa promocję płyt zapewnił jednak Lance'owi podpisany w 1962 r. kontrakt z wytwórnią Okeh. Nowy etap otworzyła "Delilah", a w 1963 r. kolejna kompozycja Mayfielda, "The Monkey Time" weszła w wykonaniu Majora do amerykańskiej Top 10. Współpraca kompozytora i piosenkarza zaowocowała w latach 1963-1964 serią popularnych przebojów: "Hey Little Girl", "Um Um Um Um Um Um". "The Matador" i "Rhythm". Lance, o wiele mniej utalentowany niż jego partner, potrafił wyartykułować wokalnie przynajmniej część muzycznych pomysłów Mayfielda i jego grupy The Impressions. Ostatnim wspólnym dokonaniem był singel "Ain't That A Shame" z 1965 r.

Kolejne — "Ain't No Soul (In These Rock'N'Roll Shoes)" i "Investigate" - spotkały się z obojętnością słuchaczy. W 1968 r. Lance zmienił wytwórnię z OKeh na Dakar Records, ale singel "Follow The Leader" nie wyszedł poza dolne rejony list rhythm'n'bluesowych. W 1970 r. Lance i Mayfield podjęli współpracę w należącej do drugiego z nich wytwórni Curtom, jednak po nagraniu singli "Stay Away From Me" i "Must Be Love Coming Down" wokalista próbował kolejno szczęścia w firmach Volt, Playboy i Osiris prowadzonej wraz z Alem Jacksonem, byłym członkiem grupy Booker T. And The MGs.

W latach 1972-1974 przebywał w Wielkiej Brytanii, nagrywając dla wytwórni Contempo i Warner Brothers. W 1978 r. trafił do więzienia, skazany za posiadanie kokainy. Zwolniony, wrócił do łask żeńskiej publiczności z nadmorskich południowo-wschodnich stanów USA. Wczesny soul prezentowany przez Lance'a w okresie współpracy z wytwórnią Okeh uznano za prekursorstwo modnej w latach osiemdziesiątych "muzyki plażowej". Zmarł we wrześniu 1994 r. w Decatur w stanie Georgia w następstwie choroby serca. Jego ostatni większy występ miał miejsce na Chicago Blues Festival w czerwcu 1994 r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The monkey time/Mama didn't know	Major Lance	07.1963	-	8[15]	Okeh 7175	[written by Curtis Mayfield][produced by Carl Davis][2[15].R&B Chart]
Hey little girl/Crying in the rain	Major Lance	10.1963	-	13[10]	Okeh 7181	[written by Curtis Mayfield][produced by Carl Davis][10[8].R&B Chart]
Um,um,um,um,um/Sweet music	Major Lance	01.1964	40[2]	5[11]	Okeh 7187	[written by Curtis Mayfield][produced by Carl Davis][1[2][13].R&B Chart]
The matador/Gonna get married	Major Lance	03.1964	-	20[8]	Okeh 7191	[written by C. Davis, B. Butler, M. Lance][produced by Carl Davis][4[12].R&B Chart]
It ain' t no use/Girls	Major Lance	06.1964	-	68[8] side B:68[6]	Okeh 7197	[written by Curtis Mayfield][produced by Carl Davis][A:33[2].R&B Chart][B:25[8].R&B Chart]
Rhythm/Please don' t say no more	Major Lance	08.1964	-	24[10]	Okeh 7203	[written by Curtis Mayfield][produced by Carl Davis, Curtis Mayfield][3[16].R&B Chart]
Sometimes i wonder/I' m so last	Major Lance	12.1964	-	64[8]	Okeh 7209	[written by Curtis Mayfield][produced by Carl Davis, Curtis Mayfield][13[10].R&B Chart]
Come see/You belong to me my love	Major Lance	03.1965	-	40[7]	Okeh 7216	[written by Curtis Mayfield][produced by Carl Davis, Curtis Mayfield][20[10].R&B Chart]
Ain' t it a shame/Gotta get away	Major Lance	06.1965	-	91[3]	Okeh 7223	[written by Curtis Mayfield][produced by Carl Davis][20[6].R&B Chart]
Too hot to hold/Dark and lonely	Major Lance	08.1965	-	93[3]	Okeh 7226	[written by Gerald Sims][produced by Carl Davis, Gerald Sims][32[4].R&B Chart]
Everybody loves a good time/I just can help it	Major Lance	11.1965	-	109[5]	Okeh 7233	[written by Van McCoy][produced by Carl Davis, Gerald Sims]
Investigate /Little young lover	Major Lance	06.1966	-	132[2]	Okeh 7250	[written by C. Thomas, E. Thomas][produced by Billy Sherrill]
It' s the beat/You' ll want me back	Major Lance	08.1966	-	128[2]	Okeh 7255	[written by D. Penn, D. Sharh, R. Castel, R. Johnson][produced by Billy Sherrill][37[5].R&B; Chart]
Without A Doubt/Forever	Major Lance	01.1968	-	-	Okeh 7298	[written by B. Reed, O. Reed, O. Wright, A. Joseph][produced by Gerald Sims][49[2].R&B; Chart]
Follow the leader/Since you' ve been gone	Major Lance	06.1969	-	125[1]	Dakar 608	[written by F. Smith, L. Simmons, W. Henderson][produced by Willie Henderson][28[8].R&B; Chart]
Stay away from me [I love you too much]/Gypsy woman	Major Lance	08.1970	-	67[7]	Curtom 1953	[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][13[13].R&B; Chart]
Must be love coming down/Little young lover	Major Lance	01.1971	-	119[1]	Curtom 1956	[written by Curtis Mayfield][produced by Curtis Mayfield][31[6].R&B; Chart]
Um, Um, Um, Um, Um, Um	Major Lance	10.1974	-	-	Playboy 6017	[written by Curtis Mayfield][produced by Major Lance][59[9].R&B; Chart]
Sweeter/Wild And Free	Major Lance	03.1975	-	-	Playboy 6020	[written by G. Jackson, W. Henderson, C. Davis][produced by Major Lance, Stan Watson][58[8].R&B; Chart]
You're Everything I Need	Major Lance	07.1975	-	-	Osiris 001	[written by Fredrick Knight][produced by Major Lance, Al Jackson][50[11].R&B; Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The monkey time	Major Lance	10.1963	-	113[3]	Okeh 12 105
Um,um,um,um,um,um/The best of Major Lance	Major Lance	03.1964	-	100[9]	Okeh 12 106
Major' s Greatest Hits	Major Lance	09.1965	-	109[6]	Okeh 12 110

Lax

Lax-grupa disco,która pod koniec lat 70-tych nagrała dla wytwórni Prelude debiutancki singiel "Dancin' at the disco" ,bardzo popularny w nowojorskich dyskotekach,pochodzący z albumu o tym samym tytule.Kompozytorem i producentem płyty był Ralph Benatar.Album zawierał jeszcze inne znane hity disco-"Saturday night - something special" and "Woman ad lib".
Grupa w następnym roku wydaje klasyk boogie "All my love",tytułowy numer z ich drugiego albumu,na którym znalazł się też utwór "Possessed".W W.Brytanii ich płyty wydawała wytwórnia Pye.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dancin' At The Disco	Lax	06.1979	-	43[11].Hot Disco/Dance	Prelude 504	[written by Geoff Leib, Ralph Benatar][produced by Gallan Senogles]
Don't stop	Lax	09.1979	-	46[11].Hot Disco/Dance	Prelude 8002	-
All My Love / Thanks But No Thanks	Lax	10.1980	-	4[23].Hot Disco/Dance	Prelude 604	[written by G. Senogles , G. Leib , R. Benatar][produced by Galen Senogles , Ralph Benatar ]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dancin' At The Disco	Lax	.1979	-	-	Prelude	[produced by Ralph Benatar]
L.A.X.	Lax	.1979	-	-	Prelude PRL 12171	[produced by Ralph Benatar]
Dancin' At The Disco	Lax	.1979	-	-	Prelude	[produced by Ralph Benatar]

Laibach

Laibach to, obok The Young Gods i Swans, zespół, który w Polsce na przełomie lat 80/90 cieszył się kultową popularnością w środowiskach ludzi słuchającej niezależnej muzyki. Powstał w 1980 roku w słoweńskiej miejscowości Trbovlje (ówczesna Jugosławia). Jej pierwszy multimedialny projekt - "Red Districts (Rdeci revirji)" był odzewem na wydarzenia polityczne jakie miały miejsce w rządzonej przez komunistycznego przywódcę Titę Jugosławii (strajk górników w miejscowej kopalni). Publiczne przedstawienie tego projektu nie odbyło się ze względu na zakaz władz. 23 czerwca 1983 roku Laibach po raz pierwszy pokazał się w jugosłowiańskiej telewizji. W programie "TV Tednik" odbył się wywiad z zespołem. Wywiad wywołał liczne, ostre reakcje i w rezultacie grupie zabroniono publicznych występów oraz używania nazwy Laibach (oczywiście na terenie Jugosławii).

W tym samym roku zespołowi udało się jednak wyruszyć na trasę po całej Europie ("Occupied Europe Tour"). Muzycy zawitali również do Polski. Jednym z bardziej wstrząsających epizodów w historii Laibacha jest popełnienie w 1982 roku przez jednego z członków grupy samobójstwa (powiesił się na strychu w wiejskiej oborze). Być może to wydarzenie a także przygnębiająca sytuacja polityczna w komunistycznej Jugosławii miały wpływ na pierwsze nagrania Laibacha.

Pierwsza płyta wydana została w 1985 roku pod nazwą "Rekapitulacja 1980-1984" i jest to zapis pierwszych lat twórczości. Płyta ma charakter nieco niespójny i ekserymentalny. Właściwym debiutem Słoweńców jest wydana w 1986 roku płyta "Nova Akropola" (ukazuje się ona nakładem brytyjskiej firmy Cherry Red). Ciężkie, depresyjne brzmienie płyty oraz śpiewane po słoweńsku teksty robiły na słuchaczu duże wrażenie. Płyta jest już dzisiaj pozycją klasyczną i chyba najmniej zestarzała się spośród wszystkich wczesnych pozycji Laibacha. Następna pozycja w dyskografii Słoweńców ukazała się już w 1987 roku nakładem brytyjskiej wytwórni Mute. Wydawnictwo to zatytułowane zostało "Opus Dei" i przynosiło oprócz oryginalnego repertuaru również covery Queen ("One Vision") oraz Opus ("Life is Life"). Covery te zapowiadały to co miało dziać się na następnych płytach Laibacha. Płyta "Opus Dei" różniła się od poprzednich pozycji w dorobku Słoweńców. Motoryczny beat oraz wykrzykiwane po niemiecku teksty przywoływały trochę niecodzienne skojarzenia... Jeśli ktoś jest fanem Rammsteina i myśli, że kapela niemiecka odkryła jakieś nowe brzmienie, niech sięgnie po nagrania Słoweńców z tego okresu. Może spotkać go niespodzianka.

Po nagraniu płyty "Opus Dei" Laibach niepodziewanie wydał mini album z 6 wersjami starego kawałka Rolling Stones pt "Sympathy for the Devil". Bynajmniej w niczym nie przypominały one oryginałów :-). Kto lubi Rammsteian temu dalej będzie się podobało to co robili muzycy słoweńscy. Po przerobieniu RS panowie z Laibacha wzięli się za The Beatles i w 1988 roku ukazuje się dokładna kopia płyty czwórki z Liverpoolu "Let it Be". No może "dokładna kopia" to za dużo powiedziane. Na płycie znajdują się po prostu te same tytuły utworów , bo w niczym nie przypominają one oryginałów (no może poza "Across the Universe"). W każdym razie fani Rammsteina powinni być nadal zadowoleni ;). Następnie muzycy nagrywają muzykę do spektaklu Macbeth (pierwsza jej prezentacja odbyła sie w teatrze "Deutsches Schauspielhaus", Hamburg, 1987/88, rezyseria - Wilfried Minks) W między czasie Laibach stał się klasykiem i na zespół pochodzący ze wschodniej Europy zaczęło powoływać się wielu wykonawców jako na swoją inspirację. Mniej więcej w tym czasie Słoweńcy, których twórczość od samego początku była kontrowersyjna i buntownicza stworzyli projekt "słoweńskiego państwa kulturalnego"(Neue Slovenische Kunst - NSK) oraz wytwórnie płytową o tej samej nazwie (NSK) w Lubljanie. Muzykom czyniono z tego powodu zarzuty o wspieranie "faszyzmu" i podejrzewano ich o takie sympatie. Ale chyba należy te opinie pozostawić bez komentarza.

W nowej rzeczywistości (po upadku komunizmu i państwa jugosłowiańskiego) muzykom nie było łatwo się odnaleźć. Na początku lat 90-tych coraz większą popularność zaczęły zdobywać takie gatunki jak rave, house czy techno a także z drugiej strony grunge. W 1992 roku ukazuje się płyta "Kapital", która jest uważana przez wielu starych fanów za ostatnią dobrą płytę Słoweńcow. Następna pozycja "NATO" (1994) jest już całkowicie nieudana. Płyta zawiera cover "The Final Countdown" (szwedzkiej soft rockowej grupy Europe) i w całości jest próbą nawiązania do stylistyki techno (?). Zresztą próba zupełnie nieudaną.

W 1996r ukazuje się płyta "Jesus Christ Supesrtar" utrzymana z kolei w konwencji rockowo-metalowej. W sumie płyta jest chyba lepsza od poprzedniej jednak w porównaniu z wcześniejszymi dokonaniami nie warto nawet wspominać o niej. Legenda Laibacha jest jednak nadal żywa a twórczość z lat 80. to klasyka.


W 2003 roku zespół wydał album „WAT” (We Are Time), na którym znalazł się również utwór „Tanz mit Laibach” zainspirowany twórczością niemieckiej grupy DAF. Współautorem tekstów był Peter Mlakar a muzykę współtworzyli Iztok Turk i DJ-e Umek, Bizzy i Dojaja.

W 2004 roku grupa wydała dwupłytowy album z remiksami najpopularniejszych, najbardziej "hymnowych" utworów zespołu oraz jeden nowy utwór - cover „Mama Leone” Bino. Wydawnictwo zawiera również 40. stronicową biografię zespołu autorstwa Alexeia Monroe.

W 2006 roku Laibach wydał album „Volk” z utworami inspirowanymi hymnami państwowymi oraz hymnem fikcyjnego państwa NSK „Das Lied der Deutschen”- napisanym w 1797 roku i wykonywanym w okresie Republiki Weimarskiej. Tytuł płyty opiera się na grze słów - słowo Volk w języku niemieckim oznacza 'lud', natomiast w języku słoweńskim znaczy 'wilk' (przewrotnym pomysłem było umieszczenie na okładce płyty obrazka przedstawiającego owce).

1 czerwca 2006 roku zespół wykonał własną interpretację „Die Kunst der Fuge” Bacha na koncercie w rodzinnym mieście kompozytora w Lipsku podczas dorocznego festiwalu Bachfest. Interpretacja Laibacha została wydana na płycie „Laibachkunstderfuge” w 2008 roku.

18 kwietnia 2009 roku zespół wystąpił ponownie ze słoweńską orkiestrą symfoniczną pod batutą Izidora Leitingera w Lublanie, interpretując fragmenty utworów Wagnera takich jak Tannhäuser, Zygfryd i Walkiria. Koncert zatytułowany był „Volkswagner”.

W 2012 roku zespół wraz z Benem Watkinsem z Juno Reactor skomponował muzykę do filmu Timo Vuorensoli Iron Sky.


14 kwietnia 2012 roku Laibach wystąpił w Tate Gallery w Londynie z koncertem pod tytułem „Monumental Retro-Avant-Garde”. Jesienią 2012 roku Laibach koncertował w kopalni Velenje- koncert zatytułowany był „Kohle ist Brot” (pol. Węgiel jest chlebem) i był częścią programu artystycznego Mariboru z okazji pełnienia funkcji europejskiej stolicy kultury w roku 2012.

W listopadzie 2012 roku teatr Schauspielhaus w Düsseldorfie wystawił inscenizację sztuki Lwa Tołstoja „Die Macht der Finsternis” (pol. Ciemna potęga) w reżyserii Sebastiana Baumgartena, do której muzykę stworzył Laibach.

W marcu 2014 roku zespół wydał album „Spectre”. W tekstach poruszana jest tematyka kapitalizmu, ucisku i inwigilacji obywateli poprzez polityków i władze. Zespół czerpał inspiracje z działalności ruchu Occupy Wall Street i demaskatorów takich jak Edward Snowden, Bradley Manning i Julian Assange. Zespół powołał do życia symboliczną partię Spectre-Party, by zainicjować zmiany społeczne. Książeczka partyjna oraz teksty pieśni partyjnych zostały dołączone do limitowanej wersji CD albumu Spectre.

W lipcu 2014 roku Laibach wydał płytę o powstaniu warszawskim, na której znalazły się trzy utwory: „Warszawskie dzieci”, „Zog nit keyn mol” i „Mach dir nichts daraus”. Projekt zrealizowano na zlecenie Narodowego Centrum Kultury i sfinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z okazji obchodów 70. rocznicy powstania warszawskiego.

W sierpniu 2015 roku Laibach, jako pierwsza profesjonalna zagraniczna grupa muzyczna, dał koncert w stolicy Korei Północnej Pjongjangu w ramach obchodów 70. rocznicy wyzwolenia Półwyspu Koreańskiego spod okupacji Japonii. Występ utrzymany był w konwencji północnokoreańskiej propagandy – na ekranie wyświetlano plakaty propagandowe a zespół zagrał m.in. utwory z musicalu „Dźwięki muzyki” z 1965 roku - jednego z nielicznych filmów „zachodnich” dopuszczonych do dystrybucji w Korei Północnej oraz przeróbkę tradycyjnej pieśni koreańskiej „Arirang”].

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Panorama / Decree	Laibach	.1985	-	-	East West 12 EWS 3	-
Die Liebe / Die größte Kraft	Laibach	11.1985	-	-	Cherry Red Cherry 91	-
Geburt einer Nation/Leben heißt Leben (Live Is Life)	Laibach	03.1987	-	-	Mute 12 MUTE 60	-
Life Is Life/Germania	Laibach	06.1987	-	-	Mute MUTE 62	-
Sympathy for the Devil	Laibach	.1988	-	-	Mute CD MUTE 80	[written by M.Jagger, K. Richards]
Across the Universe / Maggie Mae	Laibach	11.1988	-	-	Mute MUTE 91	[written by Lennon/McCartney]
Wirtschaft Ist Tot	Laibach	04.1992	-	-	Mute MUTE 116	[written by Laibach][produced by Laibach]
Final Countdown	Laibach	09.1994	-	-	Mute MUTE 117	-
In The Army Now / War	Laibach	05.1995	-	-	Mute MUTE 170	[written by Boland / Boland][produced by Laibach]
Jesus Christ Superstar / God Is God	Laibach	.1996	-	-	Mute MUTE 197	[written by T.Rice/A.Lloyd Webber ]
Tanz Mit Laibach	Laibach	08.2003	-	-	Mute MUTE 241	[written by Turk , Laibach , Umek]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nova Akropola	Laibach	02.1986	-	-	Cherry Red BRED 67	[produced by Jurij Toni , Ken Thomas , Laibach , Rico Conning]
The Occupied Europe Tour 1985	Laibach	04.1986	-	-	Side Effects SER 08	-
Opus Dei	Laibach	03.1987	-	-	Mute Records Ltd. STUMM 44	[produced by Rico Conning]
Let It Be	Laibach	10.1988	-	-	Mute Records Ltd. STUMM 58	-
Macbeth	Laibach	01.1990	-	-	Mute Records Ltd. STUMM 70	[produced by Iztok Turk , Janez Križaj , Laibach]
Sympathy For The Devil	Laibach	03.1990	-	-	Mute Records Ltd. MUTE 80	-
Kapital	Laibach	04.1992	-	-	Mute Records Ltd. STUMM 82	-
NATO	Laibach	10.1994	-	-	Mute Records Ltd. STUMM 121	[produced by Laibach]
Jesus Christ Superstars	Laibach	10.1996	-	-	Mute Records Ltd. STUMM 136	-
WAT	Laibach	09.2003	-	-	Mute Records Ltd. STUMM 223	[produced by Iztok Turk , Laibach]

Lady Sovereign

Lady Sovereign, właśc. Louise Amanda Harman (ur. 19 grudnia 1985r w Wembley) - angielska MC.
Jej matką jest Lynette Parsons, a ojcem Aden Harman. Ma również dwójkę rodzeństwa - starszą siostrę Chloe i młodszego brata Richie'go.
W dzieciństwie trenowała piłkę nożną, jednak poważna kontuzja w szkole średniej pozbawiła ją możliwości dalszego grania. W wieku czternastu lat zaczęła pisać rapowe utwory i umieszczała je w Internecie, na forum fanów brytyjskiej grupy So Solid Crew. Dzięki temu poznała DJ-a Frampstera, z którym wkrótce zaczęła współpracować. Dwa lata później wyrzucono ją ze szkoły. Wzięła udział w serialu opowiadającym o młodych MC, dzięki czemu zainteresował się nią londyński producent Medasyn. Jej debiutancki album Public Warning wydała hip-hopowa wytwórnia Def Jam Recordings.

Drugi album raperki, Jigsaw, został wydany w kwietniu 2009 przez wytwórnię Midget Records.

Na początku 2010 wzięła udział w siódmej z kolei brytyjskiej edycji reality show Celebrity Big Brother, w którym uczestniczą gwiazdy show-biznesu. Została wyeliminowana po dwóch tygodniach, w klasyfikacji ogólnej uplasowała się na dziesiątym miejscu. W trakcie programu wyznała, że ma za sobą związki lesbijskie. 



To moja ulubiona młoda MC - mówi o Lady Sovereign słynny producent Jay-Z. Młoda raperka zasłużyła na takie pochwały debiutancką płytą "Public Warning!".
Jeszcze niedawno udzielała wywiadów jedynie telefonicznie, bo każda wizyta w knajpie kończyła się prośbą o okazanie dowodu. Co prawda Lady Sov ukończyła niedawno 21 lat, ale wygląda na 16 i trudno się dziwić ostrożności właścicieli pubów. Zapewne jednak już wkrótce każdy barman zaproponuje jej kolejkę w zamian za autograf.

Debiutancki album artystki "Public Warning!" wyda bowiem hiphopowa wytwórnia Def Jam (m,in. Public Enemy, Beastie Boys a zachwalają go takie gwiazdy, jak Missy Elliott i Timbaland).
Co takiego ma w sobie wygadana Angielka? Filigranowa MC raczej nie nadaje i na sceniczną diwę. Woli piwo od szampana i nie imponują jej ekstrawaganckie ciuchy amerykańskich gwiazd. Ubiera się jak większość jej rówieśniczek z gorszych dzielnic wielkich miast - buty Adidasa, T-shirt, bluza z kapturem. Z mikrofonem w ręku ta niepozorna dziewczynka przemienia się jednak w wulkan energii. Sovereign przyznaje, że ma niewyparzony język. Właśnie z tego powodu wyrzucono ją ze szkoły.

Trudny charakter odziedziczyła pewnie po rodzicach, niegdyś zaangażowanych punkowcach. Gdyby nie szkolne kłopoty Louise (tak na nią wołają w domu) nie odkryłaby prawdziwego powołania. W czasie przymusowych wakacji sprzedawała pączki i myła szyby w biurowcach, jednak to właśnie wtedy poznała miejscowe składy hiphopowe i zaczęła rymować. Wkrótce okazało się że nie ma sobie równych. Minęło zaledwie kilka miesięcy od pierwszych prób i zaproponowano jej występy przed Basement Jaxx i D12. Kontrakt płytowy był tylko kwestią czasu. Jednak mało kto się spodziewał, że na punkcie małolaty mówiącej z londyńskim akcentem oszaleją Amerykanie. "Public Warning!" ukazuje się w Europie dwa miesiące po premierze za oceanem. To paradoks, bo gdyby album trafił do brytyjskich sklepów półtora roku temu Sovereign okrzyknięto by największą gwiazdą grime - wyspiarskiej fuzji hip-hopu i muzyki garage.

Kapryśne brytyjskie media znalazły jednak nową faworytkę. Lilly Allen jest weselsza, bardziej taktowna. Dlatego zamiast cieszyć się że Sov doceniły największe hiphopowe sławy, media narzekają na jej dresiarski styl. Na szczęście pełna tupetu Louise nie zamierza do nikogo się przymilać. Twardo walczy o swoje. I słusznie, bo "Public Warning!" to świetna płyta. Jej nie maniakalna nawijka sprawdza się zarówno w metrum ragga, na tle tanecznych beatów, jak i na surowych hiphopowych pokładach. Amerykańscy mentorzy wiedzieli, że nie zrobią z Sov kolejnej popowej lali i postawili na jej chuligańską wiarygodność, co okazało się strzałem w dziesiątkę.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Random	Lady Sovereign	03.2005	73[3]	-	Casual TLOUPE 015	[written by L. Harman & G. Olegavich][produced by Menta]
9 To 5	Lady Sovereign	08.2005	33[16]	-	Island CIDX 898	[written by L. Harman & G. Olegavich][produced by Medasyn]
Hoodie	Lady Sovereign	12.2005	44[8]	-	Island IS 914	[written by L. Harman & G. Olegavich][produced by Medasyn]
Nine2Five	Ordinary Boys vs Lady Sovereign	05.2006	6[8]	-	B-Unique/Polydor BUN 105	[written by Louise Harman, Gabriel Olegavich, Sam Preston, William J. Brown][produced by Medasyn]
Love Me Or Hate Me	Lady Sovereign	10.2006	26[8]	45[9]	Island 1722848	[written by Louise Harman,Lukasz Gottwald][produced by Dr. Luke]
So Human	Lady Sovereign	04.2009	38[4]	-	Midget MID 03CD	[written by Louise Harman, Lukasz Gottwald, Benjamin Levin, Gabriel Olegavich, Robert Smith][produced by Medasyn]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Public Warning	Lady Sovereign	10.2006	80	48	Island 1722877	[produced by Medasyn]

Strumbellas

Strumbellas to zespół rockowy z Kanady, którego muzyka została opisana jako alternatywne country , indie rock i gotycki folk.Założony w 2008 roku w Toronto , Ontario, zespół składa się z kompozytora Simona Warda na wokalu i gitarze, Davida Rittera na wokalu i klawiszach, Jona Hembrey'a na gitarze , Isabel Ritchie na skrzypcach, Darryla Jamesa na gitarze basowej i Jeremy Drury'ego na perkusji. Hembrey, James, Drury i Ward pochodzą z Lindsay w Ontario, a Ritter i Ritchie dołączyli po tym, jak Ward wysłał zaproszenie do dodatkowych muzyków do Craigslist .

EP-ka zatytułowana The Strumbellas została wydana w 2009 roku, zdobywając liczne pozytywne recenzje  i recenzje w wielu różnych mediach; określając ich jako zespół do oglądania. Ich wideo Mitcha Filliona z Southern Souls zwróciło uwagę wielu blogerów   i przyznało im stałą rezydencję w poniedziałek wieczorem w legendarnym   Cameron House w Toronto .

W 2010 roku zespół został zaproszony do grania w przełomowych miejscach, takich jak Yonge-Dundas Square , Horseshoe Tavern i Peterborough Folk Festival .  Ich pełny debiutancki album, My Father and the Hunter , został wydany niezależnie w 2012 roku i nagrany w Metalworks Studios w Mississauga, Ontario .  Został nominowany do nagrody Juno 2013 w kategorii Juno Award w kategorii Roots & Traditional Album of the Year - Group .

Zespół podpisał później kontrakt z Six Shooter Records , wydając swój drugi album, We Still Move on Dance Floors , w 2013 roku. Album został wyprodukowany przez Ryana Hadlocka . We Still Move on Dance Floors zdobyło nagrodę Juno 2014 w kategorii Juno Award dla kategorii Roots & Traditional Album of the Year - Group . Po wygraniu nagrody Juno, frontman Simon Ward wyraził swoje cierpienie po tym, gdy zdał sobie sprawę, że transmisja na żywo  zespołu została przerwana z powodu trudności technicznych. 

Trzeci album studyjny zespołu, Hope , został wydany 22 kwietnia 2016 r. Pierwszy singiel z tego albumu, Spirits, znalazł się na szczycie listy Billboard Alternative Songs w ostatnich dwóch tygodniach maja 2016 r., a także cieszył się znaczącą popularnością w radio kanadyjskim i wielu krajach europejskich.  21 kwietnia 2016 r. 
Zespół rozpoczął międzynarodową trasę koncertową latem 2016 roku, kontynuując w 2017 roku w Australii, Europie i Ameryce Północnej, w tym na festiwalach takich jak Bonnaroo i Governor's Ball. Piosenka zespołu „Spirits” zdobyła nagrodę Juno 2017 za singiel roku .

Czwarty album studyjny zespołu, Rattlesnake , został wydany 29 marca 2019 r. 3 kwietnia 2019 r. Zespół wykonał pierwszy singiel albumu, Salvation,w Late Night z Seth Meyers .


We wrześniu 2019 r. Partia Liberalna Kanady przyjęła piosenkę zespołu „One Hand Up”, która pierwotnie ukazała się na Rattlesnake, jako hymn kampanii   premiera Justina Trudeau . Umowa obejmowała zespół produkujący kolejną wersję piosenki w języku francuskim.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Spirits	Strumbellas	06.2016	-	109[16]	Glassnote	[gold-US][written by Jeremy Drury ,Jon Hembrey, Darryl James, Izzy Ritchie,David Ritter, Simon Ward][produced by Dave Schiffman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hope	Strumbellas	05.2016	-	98[1]	Glassnote 0198	[produced by Dave Schiffman]

Jennifer Nettles

Jennifer Nettles (ur . 12 września 1974 r. w Douglas , Georgia ) to amerykańska piosenkarka country . Zasłynęła jako połowa   duetu Sugarland .

Jennifer Nettles zaczęła śpiewać w wieku czterech lat. Jako nastolatka była w różnych zespołach, których repertuar obejmował  gospel po grunge. Po szkole rozpoczęła poważną karierę muzyczną i założyła duet Soul Miner's Daughter z Cory Jones . Wspólnie nagrały dwa albumy w drugiej połowie lat 90-tych, a także były reprezentowane na większych festiwalach, takich jak Lilith Fair .

Po rozpadzie szukała muzyków towarzyszących i działała w zespole Jennifer Nettles Band od 2000 do 2003 roku . Z własnymi nagraniami odnosiła również sukcesy w stacjach radiowych i została wyróżniona jako niezależna artystka roku .

W 2003 roku połączyła się z Kristen Hall i Kristian Bush i założyła zespół Sugarland . Po pierwszym albumie Hall opuściła zespół i z powodzeniem kontynuowali występ w duecie z Bushem. Przed drugim albumem nagrała duet Who Says You Can't Go Home z Jonem Bon Jovi . Piosenka stała się hitem na listach przebojów country i przyniosła jej pierwszą nagrodę Grammy za najlepszy duet country . Jej drugi wielki osobisty sukces przyszedł zaledwie rok później z utworem Stay, który napisała dla Sugarland. Oprócz nagrody Grammy za najlepszą piosenkę country otrzymała również nagrodę ACM oraz nagrodę CMA za piosenkę roku.

Udany czas z Sugarland po trzech albumach numer jeden i innych nagrodach. Sukces trwał do 2011 roku, kiedy Nettles zrobiła sobie przerwę dla dziecka i zespół został zawieszony.

Zamiast kontynuować, rozpoczęła karierę solową w 2013 roku i nagrała album solowy. That Girl został  wydany w styczniu 2014 roku, osiągając numer 1 na listach przebojów kraju i numer 5 na oficjalnych listach albumów. W następnym roku zadebiutowała na Broadwayu w głównej roli Roxie Hart w musicalu Chicago . Wystąpiła także w biografii filmowej Dolly Parton . Rok później zmieniła swoją wytwórnię i wydała swój drugi solowy album Playing with Fire , ale nie był to tak udany jak jego poprzednik. Pod koniec 2016 roku wydała album kolęd   To Celebrate Christmas .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Who Says You Can't Go Home	Bon Jovi Duet With Jennifer Nettles	05.2006	-	23[26]	Island	[written by Jon Bon Jovi, Richie Sambora][produced by John Shanks, Jon Bon Jovi, Richie Sambora][1[27].Country Chart]
That Girl	Jennifer Nettles	09.2013	-	-	Mercury Nashville	[written by Jennifer Nettles, Butch Walker][produced by Rick Rubin][37[10].Country Chart]
Unlove You	Jennifer Nettles	06.2016	-	116[1]	Big Machine	[written by Jennifer Nettles, Brandy Clark][produced by Dann Huff][24[28].Country Chart]
O Holy Night	Jennifer Nettles	01.2017	-	-	Mercury Nashville	[46[1].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
That Girl	Jennifer Nettles	02.2014	-	5[13]	Mercury Nashville	[produced by Rick Rubin]
Playing with Fire	Jennifer Nettles	06.2016	-	10[7]	Big Machine	[produced by Dann Huff]
To Celebrate Christmas	Jennifer Nettles	12.2016	-	66[6]	Big Machine	[produced by Julian Raymond]

Ladies First

Nazwa zespołu mówi wszystko...trzy utalentowane dziewczyny ,które wywodzą się ze sceny garażowej. Zespół pierwotnie składał się z trzech dziewczyn-Leanne [DJ Precious],Mel i Sasha.

Leanne opuściła grupę na dobę przed wydaniem ich pierwszego singla "Messin'".Pochodzą z umuzykalnionych rodzin i bardzo wcześnie zaczęły kariery wokalne.W swoich produkcjach interesująco połączyły rhythm'n'blues,reggae,jazz i soul.Przed założeniem Ladies First Mel pracowała jako kosmetyczka,podczas gdy urodzona na Jamajce Sasha,dzieliła swój czas pomiędzy studiami i pracą w studio nagraniowym swojego przyjaciela w Roachford.Leanne jako DJ Precious pracowała jako DJ mając 14 lat,grając głównie r&b; i hip hop,zanim zainteresowała się nurtem garage.Miała też swój własny show w radio BBC Wales w każdy weekend.

Ladies First dla szerszej publiczności odkryła producentka Ceri Evans,podczas ich występu w legendarnym "garażowym" klubie Twice As Nice.Podpisała z nimi kontrakt i wkrótce wyprodukowana przez nią piosenka "Kiss the sunshine" odniosła sukces w undergroundowych klubach i radio.Trio miało wyrażnie zarysowany cel;polegał on na przeniesieniu soulowych elementów do nurtu garage,co im się zresztą znakomicie udało.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Messin	Ladies First	11.2001	30[2]	-	Polydor 5873422	[written by Maryanne Morgan, Phil Jacobs, Sacha Skarbek, Ron St. Louis, Oliver Jacobs][produced by Oliver Jacobs]
I Can't Wait	Ladies First	04.2002	19[6]	-	Polydor 5706912	[written by John Smith][produced by Chris Sargent, Simon Cranny, Pete Devereux][cover piosenki Nu Shooz]