Le Peuple de l'Herbe

Le Peuple de l'Herbe to francuski zespół muzyki elektronicznej założony w 1997 roku i pochodzący z Lyonu .Zespół powstał w 1997 roku pod kierownictwem Dj Pee i Dj Stani. Po kilku lokalnych występach w bardzo eksperymentalnym stylu hip-hopowym , do duetu dołącza Psychostick, perkusista rockowy, który od razu wprowadza bardziej agresywny akcent do rytmiki opracowanej przez nowy zespół. 

Pierwszy album, zatytułowany Triplezéro , został wydany w 2000 roku,będąc mieszanką trip-hopu , ragga , hip hopu , dubu , funka , house , acid jazzu i stylu drum'n'bass . ,

Na tym samym albumie znajdziemy dwa tytuły, które zespół skomponował do ścieżki dźwiękowej filmu " Baise-moi " Virginie Despentes na zaproszenie Varou Jana (który jest odpowiedzialny za tę samą ścieżkę dźwiękową i dołączy później do grupy ).

Drugi album Le Peuple de l'Herbe ("PH Test / Two"),   zaczyna dawać grupie czystą i oryginalną tożsamość. 

Po wydaniu trzeciego albumu ("Cube") w 2005 roku, Dj Stani opuścił grupę, aby poświęcić się osobistym projektom. Zostaje zastąpiony podczas " Cube Tour " przez Spagga, który zapewnia samplowanie utworów.


Czwarty album ("Radio Blood Money") wydany w 2007 roku pozwala usłyszeć bardzo pracowite brzmienie, z większym wkładem electro, jak również większym miejscem pozostawionym na "prawdziwe" instrumenty i teksty. We wszystkich utworach trzeba odnotować więcej dubu i hip-hopu , zawdzięczamy to obecności dwóch nowych członków, Spaggowi, który dodaje niezaprzeczalny groove jako basista, a JC 001 śpiewa lub ćwiczy beatbox w wielu utworach.

Sir Jean, były wokalista grupy Meï Teï Shô , często współpracował z Le Peuple de l'Herbe, występując od początku istnienia formacji. W 2007 towarzyszył grupie podczas koncertów trasy " Radio Blood Money ".
Pod koniec 2009 roku ukazał się nowy album, zatytułowany "Tilt", album przebudzenia, z zupełnie nowym projektem (okładka, plakat koncertowy lub koszulka), , a także bardziej rockowe brzmienie, mniej duba. Trasa "Tilt Tour" rozpoczyna się w styczniu 2010 roku.
W styczniu 2012 roku ukazał się szósty album, A Matter of Time,.

W listopadzie 2014 roku Le Peuple de l'Herbe publikuje swój siódmy album Next Level, naznaczony odejściem trębacza kolektywu, zastąpiony przez gitarzystę Varou Jan - autora soundtracków Virginie Despentes - który już współpracował z zespołem ,

W styczniu 2017 r. zostaje wydany nowy album Stay Tuned, a zespół zostaje odnowiony wraz z przybyciem Oddateee.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Mission And Adventure	Le Peuple de l’Herbe	09.2005	100[1]	-	-	-
Plastic People/The Fall	Le Peuple de l’Herbe	08.2007	100[1]	-	Play It Again Sam PIASB 228 S	-
Look Up!	Le Peuple de l’Herbe	12.2009	95[1]	-	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
P.H. Test / Two	Le Peuple de l’Herbe	06.2002	52[12]	-	Play It Again Sam PIASB 050	-
Sold Out	Le Peuple de l’Herbe	05.2004	100[4]	-	Play It Again Sam PIASB 135	-
Cube	Le Peuple de l’Herbe	01.2005	18[17]	-	Play It Again Sam PIASB 150	-
Radio Blood Money	Le Peuple de l’Herbe	09.2007	24[11]	-	Play It Again Sam 941.0235.012	-
Live	Le Peuple de l’Herbe	09.2008	80[4]	-	Play It Again Sam 9450150033	-
Tilt	Le Peuple de l’Herbe	11.2009	70[6]	-	Discograph 6145982	-
A Matter Of Time	Le Peuple de l’Herbe	01.2012	88[3]	-	Discograph 6106175	-
Next Level	Le Peuple de l’Herbe	10.2014	118[1]	-	Verycords 6022046070	-
Stay Tuned	Le Peuple de l’Herbe	02.2017	179[1]	-	Verycords 6022046153	-

Ry Cooder

Właśc. Ryland Peter Cooder, ur. 15.03.1947 r. w Los Angeles w stanie Kalifornia, USA. Jeden z najwybitniejszych rockowych instrumentalistów amerykańskich. Podstawy gry na gitarze opanował jako dziecko, a ludową muzyką amerykańską zainteresował go pastor Gary Davis. Debiutował w wieku siedemnastu lat w bluesowym zespole piosenkarki Jackie DeShannon.

W 1965 r. założył grupę Rising Sons, w której towarzyszyli mu: murzyński pieśniarz Taj Mahal i perkusista grupy Spirit, Ed Cassidy. Obiecująca formacja rozpadła się, gdy wytwórnia płytowa zrezygnowała z wydania ukończonego albumu. Producent Terry Melcher docenił jednak instrumentalne umiejętności Coodera i zaproponował mu współpracę z popularną w latach sześćdziesiątych grupą Paul Revere And The Raiders. Przez krótki okres muzyk występował też z zespołem Magic Band Captaina Beefhearta. Na albumie- Safe As Milk zabłysnął ciekawymi, wykonywanymi na gitarze slide partiami, nie chciał jednak związać się na trwałe z popularną formacją.

Raz jeszcze wybrał działalność studyjną, akompaniując Randy'emu Newmanowi, Van Dyke Parksowi i grupie Little Feat. Był współautorem ścieżki dźwiękowej do filmów "Candy" i "Performance". Dzięki drugiemu z nich poznał Micka Jaggera, który skorzystał z jego usług na longplayu Stonesów Let It Bleed, proponując też Cooderowi członkostwo w zespole po śmierci Briana Jonesa. Cooder nie skorzystał z oferty, pokłóciwszy się z Keithem Richardem o autorstwo gitarowego riffu w słynnym temacie "Honky Tonk Woman".

Na pierwszym autorskim albumie, Ry Cooder, sięgnął do korzeni ludowej muzyki amerykańskiej, wykorzystując dorobek legendarnych bluesmanów, takich jak Leadbelly, Sleepy John Estes i Blind Willie Johnson. Longplay Into The Purple Valley rozwijał stylistyczne poszukiwania muzyka, któremu towarzyszyli jego późniejsi stali partnerzy, Jim Keltner i Jim Dickinson. W niektórych tematach Cooder pozostał wierny swoim lapidarnym, akustycznym fascynacjom.
Trzecia płyta długogrająca, Boomes Story, była niezwykle ascetyczna w nastroju. Z kolei nagrany w 1974 r. album Paradise And Lunch prezentował o wiele bardziej zróżnicowany repertuar. Wykonywane w rytmie reggae "It's All Over Now" i liryczny temat "Ditty Wa Ditty" potwierdzały muzyczną dojrzałość Coodera.

Fascynacja pieśniami pracy z lat trzydziestych ustąpiła miejsca bardziej eklektycznym poszukiwaniom. Efektem tego była płyta Chicken Skin Music z 1976 r. Nagrana z udziałem Flaco Jimeneza i Gabby Pahuini, zawierała motywy latyno-teksańskie i hawajskie, przefiltrowane przez bezbłędne wykonawstwo instrumentalisty. Jimenez towarzyszył też Cooderowi na błyskotliwym albumie koncertowym, Showtime, zamykającym folklorystyczny etap twórczości artysty. Kolejny longplay, Jazz, przyjęto z rozczarowaniem.

Hołd oddany dixielandowi raził studyjną oziębłością i Cooder zaniechał wkrótce tego typu prób. Dynamiczna, typowo rockowa płyta Bop Till You Drop z 1979 r. nawiązywała do brzmienia Little Feat. Album nagrany z udziałem Chaki Khan, zawierał m.in. rhythm'n'bluesowe standardy: "Little Sister", "Go Home Girl" i "Don't Mess Up A Good Thing". W podobnym stylu utrzymane były longplaye Borderline i The Slide Area. Nużąca na dłuższą metę płytowa maniera Coodera kontrastowała z ciekawymi poszukiwaniami na niwie muzyki filmowej.

Kompozycje z filmów "The Long Riders", "Paris, Texas" i "Crossroads" nawiązywały do świeżości wczesnych nagrań, prezentując niewątpliwą wyobraźnię instrumentalisty. Studyjnym potwierdzeniem klasy muzyka miał być dopiero album Get Rhythm, nagrany pięć lat po jego ostatniej liczącej się płycie, The Slide Area. Cooder raz jeszcze połączył umiejętnie rock z ludową tradycją, chociaż i tym razem nie objawił w pełni swoich twórczych możliwości.
W 1992 r. powrócił do studia i na koncertowe trasy w formacji Little Village, w której towarzyszyli mu Nick Lowe, Jim Keltner i John Hiatt. W 1993 r. napisał urzekającą muzykę do filmu "Geronimo" w reżyserii Waltera Hilla.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Get Rhythm	Ry Cooder	05.1988	93[2]	-	Warner Bros. W 8107	[written by Johnny Cash][produced by Ry Cooder]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Into the Purple Valley	Ry Cooder	02.1972	-	113[8]	Reprise 2052	[produced by Jim Dickinson, Van Dyke Parks and Lenny Waronker]
Paradise and Lunch	Ry Cooder	06.1974	-	167[6]	Reprise 2179	[produced by Russ Titelman, Lenny Waronker]
Chicken Skin Music	Ry Cooder	10.1976	-	177[5]	Reprise 2254	[produced by Ry Cooder]
Showtime	Ry Cooder	09.1977	-	158[5]	Warner 3059	[produced by Ry Cooder]
Bop Till You Drop	Ry Cooder	08.1979	36[9]	62[15]	Warner 3358	[produced by Ry Cooder]
Borderline	Ry Cooder	01.1981	35[6]	43[16]	Warner 3489	[produced by Ry Cooder]
The Slide Area	Ry Cooder	06.1982	18[12]	105[7]	Warner 3651	[produced by Ry Cooder]
Crossroads	Ry Cooder	05.1986	-	85[9]	Warner 25 399	-
Get Rhythm	Ry Cooder	11.1987	75[3]	177[12]	Warner 25 639	[produced by Ry Cooder]
Music By Ry Cooder	Ry Cooder	07.1995	135[1]	-	Warner Bros 9362 45987-2 [UK]	[produced by Ry Cooder]
Buena Vista Social Club	Buena Vista Social Club	07.1997	44[131]	-	World Circuit WCD 050 [UK]	[gold][produced by Ry Cooder]
Mambo Sinuendo	Ry Cooder with Manuel Galbán	01.2003	40[7]	-	Nonesuch 7559796912 [UK]	[produced by Ry Cooder]
Chávez Ravine	Ry Cooder	06.2005	35[6]	-	Nonesuch 7559798772 [UK]	[produced by Ry Cooder]
My Name Is Buddy	Ry Cooder	03.2007	41[4]	-	Nonesuch 7559799612 [UK]	[produced by Ry Cooder]
I, Flathead • The Songs Of Kash Buk And The Klowns	Ry Cooder	07.2008	84[1]	-	Nonesuch 7559799005 [UK]	[produced by Ry Cooder]
San Patricio	Ry Cooder with The Chieftains	03.2010	93[2]	-	Hear Music 7231321 [UK]	[produced by Paddy Moloney, Ry Cooder]
Pull Up Some Dust and Sit Down	Ry Cooder	09.2011	26[3]	-	Nonesuch 7559797683 [UK]	[produced by Ry Cooder]
Election Special	Ry Cooder	09.2012	41[1]	-	Nonesuch 7559796163 [UK]	[produced by Ry Cooder]

Gaz

Gaz był projektem disco kierowanym przez klawiszowca Thora Baldurssona, który również napisał   wiele materiału. Jego głównymi współpracownikami byli gitarzysta Mats Bjoerklund i producent Jürgen Korduletsch.

Ich jedyny longplay, wydany na własny rachunek, został wydany w renomowanej wytwórni Salsoul w 1978 roku; jego kluczowym utworem był 12 " singiel " Sing Sing ", który został później samplowany w wielu numerach breakbeat hip-hopperów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sing Sing	Gaz	02.1979	60[4]	-	Salsoul SSOL 116	[written by J. Korduletsch, M. Bjoerklund, Th. Baldursson][produced by Jürgen S. Korduletsch]

Gayle and Gillian

Gayle i Gillian Blakeney są australijskimi bliźniaczkami, które występowały razem jako aktorki i jako duet dance / pop w latach 90-tych. Urodzona w Brisbane 9 lipca 1966r, Gayle jest starsza o dziewięć minut. Są najbardziej znani ze swojego udziału w operze mydlanej Neighbours , jako kolejny zestaw bliźniąt Caroliny i Christiny.
Dziewczyny wiedziały od najmłodszych lat, że chcą być w telewizji. Po błaganiu matki, by zabrała je na lekcje śpiewu, zgodziła się w końcu i to doprowadziło ich do różnych konkursów talentów w południowo-wschodnim Queenslandzie . Jako pierwsza nagroda na jednej imprezie na Złotym Wybrzeżu dziewczęta wygrały udział w telewizyjnym programie talentów w sieci 9 .

Gayle i Gillian wystąpili w licznych reklamach telewizyjnych w całej Australii - w tym w serialu  " Corn Flakes" . Postanowiły zrobić następny krok i wziąć udział w przesłuchaniu do roli głównej w dziecięcym   pilocie telenoweli  "Earth Patrol" z udziałem Spike'a Milligana .

Siostry kontynuowały swoją karierę w 1979 roku, kiedy pojawiły się w teledysku do australijskiej grupy The Monitors , "Singin 'In The 80s", w makijażu w stylu zespołu rockowego Kiss .Pojawiły się również w innych teledyskach The Monitors między 1980 a 1982 r., w szczególności "Nobody Told Me" (przebrane za uczennice w więzieniu) i "Having You Around Me" (przebrane za "beach babes ").


W 1990 roku dołączyły do obsady opery mydlanej Neighbours jako Caroline Alessi (granej przez Gillian) i Christiny Alessi (granej przez Gayle) . Gillian i Gayle opuściły serial na różnych etapach w 1992 roku.

Po sukcesach byłych aktorów w Neighbours Kylie Minogue i Jasona Donovana jako artystów nagrywających, siostry  wyjechały do Anglii w 1991 roku, aby nagrywać z Stock Aitken Waterman , początkowo pod nazwą "The Twins". Powstały singiel "All Mixed Up" stał się w tym roku skromnym hitem klubowym i osiągnął   74 miejsce w Australii.

Po rozstaniu z Stock Aitken Waterman, Blakeneys dokonały krótkiego powrotu do Neighbours , ostatecznie opuszczając serial w 1992 roku. W 1993/1994 wydały dwa single w Wielkiej Brytanii jako "Gayle & Gillian", "Mad If Ya Do not" (# 75 na brytyjskiej liście singli w 1993 r.) i cover   " I Wanna Be Your Lover " Prince'a ponownie zatytułowany "Wanna Be Your Lover" (Wielka Brytania # 62 w 1994 r. ).

Następnie   dokonały krótkiego powrotu do telewizji, tym razem jako współgospodynie  brytyjskiego teleturnieju Take Your Pick . Pracując w Wielkiej Brytanii, również działały na estradzie.

W 1994 r. Siostry przeniosły się do Stanów Zjednoczonych (gdzie nadal mieszkają) , aby realizować role aktorskie, lądując gościnnie w różnych projektach filmowych i telewizyjnych, takich jak granie baletnic w Silk Stalkings . 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mad If Ya Don't/Sacred Kisses	Gayle and Gillian	03.1993	75[1]	-	Mushroom CDMUSH 1	[written by Blakeney, C.H.A.P.S.][produced by C.H.A.P.S.]
Wanna Be Your Lover	Gayle and Gillian	03.1994	62[2]	-	Mushroom D 11598	[written by Prince Rogers Nelson][produced by Development Corporation]

Michelle Gayle

Michelle Patricia Gayle (ur. 2 lutego 1971 r.) - brytyjska wokalistka, autorka tekstów, aktorka i pisarka. Gayle odniosła sukces jako wokalistka soul i  R & B w latach 90-tych. Miała siedem   singli w Wielkiej Brytanii na Singles Chart , jej dwa największe hity do tej pory to "Sweetness" (numer 4, wrzesień 1994) i "Do You Know" (numer 6, luty 1997).  Wydała dwa albumy z Top 40 w RCA Records, ale w 1997 roku rozstała się z firmą i chociaż Gayle nagrała inne albumy, nie zostały one wydane.
Jako aktorka, Gayle jest najbardziej znana z pracy w telewizji, w szczególności w roli Hattie Tavernier w EastEnders BBC w latach 1990-1993. Miała także wiele ról w filmie i teatrze, a także zagrała w musicalu Belle w  musicalu  Beauty and the Beast w 1999 roku na West End. Brała udział w kilku reality show .

Gayle zajęła się pisaniem, a prawa do jej pierwszej powieści zostały nabyte przez Walker Books w 2010 r. Książka " Pride and Premiership" została opublikowana 5 maja 2011 r. 

Była żoną byłego piłkarza Marka Brighta przez 10 lat, ale para rozstała się w 2007 roku.


Gayle urodziła się w Londynie i uczęszczała do szkoły teatralnej Barbary Speake w Acton w zachodnim Londynie, gdzie Naomi Campbell , Amma Asante i Kwame Kwei-Armah były wśród jej rówieśników.  Po raz pierwszy publicznie   pojawiła się w dziecięcym programie telewizyjnym BBC Grange Hill w 1988 i 1989 roku jako Fiona Wilson, która była przede wszystkim częścią rapowego duetu o nazwie Fresh 'n' Fly.

Gayle później pojawił się  w telewizyjnym dramacie London's Burning i w programie telewizyjnym dla dzieci ITV Press Gang w 1990 roku jako członek zespołu prasowego, i w tym samym roku wygrała rolę Hattie Tavernier w popularnej operze mydlanej BBC EastEnders .   Jednak muzyka zawsze była pierwszą pasją Gayle, a w 1993 roku opuściła EastEnders, aby kontynuować karierę wokalną. 

W 1999 r. Gayle zagrał Belle , główną rolę w filmie Disneya Piękna i bestia , a wróciła do aktorstwa telewizyjnego w 2003 roku, gościnnie w dramatach telewizyjnych BBC Doctors i Holby City . Następnie zagrała rolę Lary w operze mydlanej Five , Family Affairs (2005), a także zagrała kobiecą postać, Yvonne, w filmie Joy Division , który został wydany w listopadzie 2006 roku. Film opowiada historię niemieckiego chłopca osieroconego w czasie II wojny światowej, a następnie przygotowanego jako szpieg KGB . Gayle wystąpiła w brytyjskim filmie Jasona Barretta The Naked Poet jako   Joanne, który został pokazany w londyńskim Mayfair Hotel w grudniu 2011 roku.


Zanim osiągnęła sukces komercyjny, Gayle śpiewała z rapowym duetem o nazwie R-MOR-FUS, występując w różnych klubach i mało znanych miejscach. W 1993 roku, gdy wciąż była w obsadzie EastEnders , Gayle podpisała kontrakt z RCA Records i zaczęła karierę się jako solowa artystka. Zadebiutowała numerem 11 ze swoim debiutanckim singlem "Looking Up". w 1994 roku miała swój najlepiej sprzedający się singiel, "Sweetness", który osiągnął numer 4, i spędził 16 tygodni na brytyjskiej Singles Chart i uzyskał srebrny certyfikat, sprzedając się w ponad 300 000 egzemplarzy.

W 1994 roku Gayle osiągnęła kolejny sukces   dzięki hitowi  "I'll Find You"; w 1995 roku z   "Freedom"; i  "Happy Just to Be With You", z samplami  Chic , Good Times . Te pięć singli pochodzi z debiutanckiego albumu  zatytułowanego Michelle Gayle , który został wydany w 1994 roku, osiągnął   30 pozycję na brytyjskiej liście albumów i został certyfikowany jako złoty .

Gayle powróciła w 1997 roku ze swoim szóstym singlem "Do You Know", który osiągnął   6 pozycję. Potem nastąpiła piosenka "Sensational", która osiągnęła numer 14. Oba single zostały zaczerpnięte z drugiego albumu Gayle, Sensational . Pomimo, że Sensational jest chwalony przez krytyków , album miał rozczarowującą sprzedaż. Weszła na listę albumów na pozycji 17, ale szybko spadła z Top40 w następnym tygodniu. Z powodu słabej sprzedaży albumów, Gayle opuściła RCA. W czasie, gdy podpisywała kontrakt z wytwórnią, Gayle otrzymała trzy nominacje do nagrody BRIT Award : dwie w 1995 r. za "Najlepszy singiel" i "Najlepsza artystka" oraz jedną w 1998 r. jako "Najlepszą artystkę kobiecą".

Po odejściu z RCA, Gayle podpisała kontrakt z EMI . Nagrała album dla tej wytwórni, ale  opuściła firmę w 1999 roku przed wydaniem albumu. Po odejściu z EMI w 1999 roku, Gayle   zagrała Belle w filmie " Piękna i bestia" . Po dłuższej przerwie od showbiznesu spowodowanej opieką nad swoim synem,  Isaiahem, Gayle rozpoczęła rozwijanie swojej wytwórni muzycznej M Media Productions.  Pojawiła się także na albumach innych artystów, w tym w Ivana Matiasa , Me One , Shabby i Lemona D. 

Gayle przerobiła się na brytyjską artystkę R & B   i pracowała nad materiałem na swój trzeci album z nowojorskim producentem płytowym Terence Dudley'em - znanym z pracy nad albumem 50 Cent , Get Rich or Die Tryin ' . Pod koniec 2004 roku Gayle pojawiła się w kilku programach telewizyjnych promujących wydanie jej nowego singla "Gotta Be Me". W wywiadzie dla gazety The Voice z kwietnia 2006 roku Michelle zdradziła, że nagrała nowy album, ale jej wytwórnia (N2 Records) zrezygnowała z jego emisji.

Gayle był jednym z uczestników etapu selekcji wstępnej Eurowizji -  która określiła, kogo Wielka Brytania prześle na Konkurs Piosenki Eurowizji w Serbii 24 maja 2008 r. Gayle napisała   piosenkę "Woo (U Make Me) ", z Rashelle Davies i Mortenem Schjolinem  . Gayle zajął drugie miejsce w głosowaniu publicznym w dniu 1 marca 2008 r., za Andym Abrahamem .

Gayle była zamężna z byłym zawodowym piłkarzem i znawcą piłki nożnej Markiem Brightem przez 10 lat i miała z nim   syna, Isaiaha. Para rozeszła się w 2007 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Looking up	Michelle Gayle	08.1993	11[6]	-	RCA 74321154532	[written by D. James, J. Rawe][produced by Dave James]
Sweetness	Michelle Gayle	09.1994	4[20]	-	1st Avenue 74321230192	[silver-UK][written by Narada Michael Walden, Preston Glass][produced by Narada Michael Walden, Preston Glass]
I' ll find you	Michelle Gayle	12.1994	26[13]	-	1st Avenue 74321247762	[written by J. Wales, S. Jervier/P. Jervier, L. Johnson][produced by J. Wales, S. Jervier/P. Jervier]
Freedom	Michelle Gayle	05.1995	16[14]	-	RCA 74321284692	[written by Narada Michael Walden , Sally Jo Dakota][produced by Claytoven Richardson, Mike Mani, Narada Michael Walden]
Happy just to be with you	Michelle Gayle	08.1995	11[12]	-	RCA 74321302692	[written by M. Gayle, Narada Michael Walden, Preston Glass][produced by Claythoven Richardson, Mike Mani, Narada Michael Walden]
Do you know	Michelle Gayle	02.1997	6[14]	-	RCA 74321419282	[written by Michelle Gayle/S.Soloman][produced by Johnny Douglas]
Sensational	Michelle Gayle	04.1997	14[12]	-	RCA 74321419302	[written by Michelle Gayle , Shep Soloman][produced by Johnny Douglas]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Michelle Gayle	Michelle Gayle	10.1994	30[23]	-	1st Avenue 74321234122	[gold-UK]
Sensational	Michelle Gayle	05.1997	17[5]	-	RCA 74321419322

Gaye Bykers on Acid

Gaye Bykers on Acid (GBOA) to angielski psychodeliczny zespół rockowy z Leicester i jeden z założycieli sceny muzycznej Grebo . Później wydali zarówno thrash punkowe, jak i   albumy dance   pod różnymi pseudonimami.Gaye Bykers on Acid powstał pod koniec 1984 roku założony przez Iana Reynoldsa (Robber) i Iana Hoxleya (Mary). Później dołączyli do nich gitarzysta i student sztuki Tony Horsfall i perkusista Kevin Hyde. Ich pierwszy koncert był w Princess Charlotte w Leicester w połowie 1985 roku.

Ich pierwsze wydawnictwa - singiel Everythang Groovy i Nosedive Karma EP - zostały nagrane w Leeds wraz z Jonem Langfordem z The Mekons i wydane w wytwórni InTape.Następnie podpisali kontrakt z Virgin Records, wydając albumy Drill Your Own Hole i Stewed to the Gills . Album spędził tydzień na pozycji 95 lat na brytyjskiej liście albumów w listopadzie 1987 r.

Grali również koncerty (ubrani w odzież damską) pod nazwą "Lesbian Dopeheads on Mopeds", , a tym samym zarabiając dwa razy więcej. Występowali również jako fikcyjny wschodnio-niemiecki thrashowy zespół "Rektüm" (podobno przeskoczyli mur berliński ), nagrywając płytę pod tytułem "Sakredanus" i EP Real Horror Show .

Jednak problemy z zarządzaniem i słaba sprzedaż spowodowały, że odeszli z Virgin w 1989 roku. Następnie wydali album Cancer Planet Mission we własnej wytwórni , Naked Brain. Oni również poddali się recyklingowi i użyli nazwy   "The Purple Fluid Exchange" (PFX), aby wypuścić materiał dance. W tym czasie Rocket Ronnie dołączył do zespołu jako DJ, sample player i doradca dance.

W 1990 roku wydali album Pernicious Nonsense , ich ostatni studyjny album, nagrany z Jonem Langfordem w Stone Room Studios i Alaska St. Studios z studyjnym inżynierem Chelo Zambelli. Po trudnych trasach w USA i Wielkiej Brytanii zespół rozpadł się, ostatecznym ciosem było, gdy wytwórnia Rough Trade , która rozprowadzała  Naked Brain, zbankrutowała, zawdzięczając im i wielu innym zespołom znaczne ilości gotówki.

Tony i Kev współpracowali w 1993 r., Tworząc "Steroid", wydając jeden album CD zatytułowany "Jism Harvester"  w Clay Records, szalony industrialny mish mash sampli i gitarowych riffów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nosedive Karma/Don't Be Human Eric - Let's Be Frank	Gaye Bykers On Acid	05.1987	94[2]	-	In Tape IT 046	[written by Gaye Bykers On Acid][produced by John 'Outwardly Mobile' Langford]
Git Down (Shake Your Thang)/Tolchocked By Kenny Pride	Gaye Bykers On Acid	10.1987	54[3]	-	Virgin VS 1008	[written by Gaye Bykers On Acid][produced by Alex Fergusson]
All Hung Up/Afternoon Tea With Dave Greenfield	Gaye Bykers On Acid	12.1987	98[1]	-	Virgin VS 1027	[written by Gaye Bykers On Acid][produced by Alex Fergusson]
Hot Thing/Rad Dude	Gaye Bykers On Acid	02.1989	88[2]	-	Virgin VS 1165	[written by Gaye Bykers On Acid][produced by Jon Langford]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Drill Your Own Hole	Gaye Bykers on Acid	11.1987	95[1]	-	Virgin V 2478	[produced by Alex Fergusson]

Gay Dad

Fenomen brit-pop Gay Dad był prowadzony przez wokalistę Cliffa Jonesa, niegdysiejszego dziennikarza muzycznego, który   założył zespół na początku lat dziewięćdziesiątych. Początkowe okres był chaotyczny, a skład rodzącej się grupy był płynny, choć perkusista Nicholas "Baz" Crowe był od samego początku ostoją. Demo z 1994 roku, nagrane z legendarnym producentem Rolling Stones, Andrew Loogem Oldhamem, okazało się tak katastrofalne, że   do 1995 roku nie zadebiutowali na żywo. 

Wczesne koncerty były często gniciem, a w 1996r Jones , który w międzyczasie rozwinął fascynację psychedelią i glam-rockiem - zaczął przemyślenia co do przyszłości  zespołu; kolejne demo zrrobiło Gay Dad znaczny szum , a wiosną 1997 roku podpisali kontrakt z London Records. Ich debiutancki singiel "To Earth with Love" z 1998 roku stał się brytyjskim hitem, a zespół - oprócz Jonesa i Baza, w skład którego wchodzili gitarzysta Charley Stone, basista Nigel Hoyle i klawiszowiec James Riseboro - pojawił się jako ulubieniec mediów; album Leisure Noise pojawił się w połowie 1999 roku, a Stone opuścił Gay Dad wkrótce.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
To Earth with Love	Gay Dad	01.1999	10[4]	-	London LONCD 413	[written by Crowe, Jones, Hoyle & Risebero][produced by Tony Visconti]
Joy!	Gay Dad	06.1999	22[3]	-	London LOCDP 428	[written by Crowe, Jones, Hoyle & Risebero][produced by Chris Hughes]
Oh Jim	Gay Dad	08.1999	47[2]	-	London LONCD 437	-
Now, Always and Forever	Gay Dad	03.2001	41[2]	-	B Unique BUN 004 CDS	[written by Crowe, Jones, Hoyle ][produced by Ben Chapman]
Transmission	Gay Dad	09.2001	58[1]	-	B Unique BUN 009 CDS	[written by Gay Dad][produced by Ben Chapman, Gay Dad]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Leisure Noise	Gay Dad	06.1999	14[5]	-	London 5561032	[produced by Chris Hughes]