P.Lion

P. Lion (Pietro Paolo Pelandi) (ur. 29 czerwca 1959 w Alzano Lombardo), włoski piosenkarz i muzyk, który osiągnął swój największy sukces w latach 80-tych.
Używał pseudonimu "P. Lion ", ponieważ ma trzy " P " w swoich imieniach i dlatego, że herbem jego rodziny jest lew (jego ojciec był hrabia Alzano Lombardo). Zaczął grać na pianinie i pisać własną muzykę w bardzo młodym wieku. Niewiele wiadomo o jego życiu prywatnym, tylko, że rozwiódł się w 1990 roku po 14 latach małżeństwa. Mieszka teraz z synem Edoardo.
Bardzo znany we Włoszech, zdobył światową sławę dzięki swoim dwom przebojom "Happy Children" (1983, produkowany przez Davide Zambelli z zespołu Scotch) oraz "Dream" (1984). "Dream" to temat francuskiej telewizji i radiowej listy przebojów Top 50 w latach 1984-93, a "Happy Children" zremiksowany został nowym tematem francuskiej Top 50 we Francji od 2000 roku.
Po wydaniu swojego pierwszego albumu, P. Lion podpisał kontrakt z mediolańską wytwórnią Discomagic, największej wytwórni płytowej we Włoszech w tym czasie. Tam produkował własne single takie jak "Believe Me" i "Under The Moon" z Durium. W 1995 roku wydał "Step In The Right Way" i album z FMA . Współpracuje jako aranżer w kilku produkcjach Betty Villani i Tony'ego Sheridana. 

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Happy Children

P.Lion

02.1984

10[27]

11[14]

-

-

15[6]

-

-

7

Carrere 817 505-7

[written by P. Pelandi ]

Dream

P.Lion

09.1984

24[20]

-

-

-

-

-

-

-

Carrere 881 160-7

[written by P. Pelandi ]

Pleymo

Grupa powstała w 1997 roku we Francji,a dokładnie w Paryżu. Przez cały czas krystalizowali swoją wizję zespołu, który w jedno połączyłby wszystkie kultury i wierzenia współczesnej Francji i dostarczył swojemu krajowi rocka zupełnie nowej jakości. Z jakich składników się on składa? Z otwarcia na brzmienie jutra: undergroundowy hip-hop, progresywna elektronika czy nu-metal, szacunku we własnym środowisku (w skład założonego z ich inicjatywy Team Nowhere wchodzą takie postacie jak Enhancer, Boogia i Aqme) i wizerunku czerpiącego ze wszystkiego, od japońskiej Mangi po amerykański Limp Bizkit, Wu Tang czy Biohazard.
W 1999 roku kapeli udalo się wydać debiutancki krążek grupy zatytułowany "Keçkispasse?" nakładem małej wytwórni Wet Music. Dzięki francuskim tekstom byli puszczani w radiu i pozyskali wiernych fanów. Zaowocowało to podpisaniem w 2001 roku kontraktu płytowego z jedną z największych firm fonograficznych Epic/Sony.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

(EP)live

Pleymo

11.2002

91[1]

-

-

-

-

-

-

-

Epic EPC 6732662

-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Episode 2 : Medecine Cake	Pleymo	12.2001	13[5]	-	-	-	-	-	-	-	Epic EPC 505157 2	-
Rock	Pleymo	10.2003	14[23]	87[1]	-	-	-	-	-	-	Epic EPC 513586 3	-
Ce Soir C'est Grand Soir	Pleymo	09.2005	143[1]	-	-	-	-	-	-	-	Epic EPC 5204062	-
Alphabet Prison	Pleymo	10.2006	17[6]	77[2]	-	-	-	-	-	-	Jive Epic 88697000482	-
Best Of	Pleymo	03.2018	172[1]	77[2]	-	-	-	-	-	-	Sony 19075814911	-

Christina Pluhar

W muzyce renesansowej i barokowej rozmiłowała się podczas studiów na uniwersytecie w Grazu, z którego pochodzi. Pasja pchnęła ją do nauki gry na lutni w Conservatoire Royal de La Hayes i Schola Cantorum Basiliensis u Hopkinsona Smitha, oraz harfie barokowej w Scuola Civica di Milano u Mary Galassi.
Umiejętności swe doskonaliła u Paula O’Dette, Andrew Lawrence’a Kinga i Jespera Christensena. Od roku 1993 prowadziła klasę mistrzowską na macierzystej uczelni w Grazu, a od 1999 uczyła gry na harfie barokowej w Conservatoire Royal de La Haye.
W roku 1992 z zespołem La Fenice zdobyła I nagrodę na międzynarodowym konkursie muzyki dawnej w Malmö i na stałe zamieszkała w Paryżu. W jej repertuarze znajdują się utwory XVI-XVIII wieku, skomponowane na różne rodzaje lutni, gitarę barokową, teorban i harfę barokową. Występowała z towarzyszeniem zespołów : Hespe`rion XXI (Jordi Savall), Il Giardino Armonico, Concerto Soave (Maria Cristina Kiehr), Accordone (Marco Beasley), Elyma (Gabriel Garrido), Les Musiciens du Louvre (Marc Minkowsky), Ricercar Consort (Philippe Pierlot), La Grande Ecurie et la Chambre du Roi (Jean-Claude Malgoire), Cantus Cölln (Konrad Junghänel), oraz pod dyrekcją René Jacobsa, Ivora Boltona i in.
Jest założycielką zespołu L’Arpeggiata, który od 10 lat prowadzi, dobiera repertuar opierając się o własne badania nad muzyki dawną. Ze swoim zespołem dokonała wielu nagrań, m.in. albumy La Tarantella, All’Improvviso, Los Impossibles czy Teatro d’amore, cieszące się sporym uznaniem krytyki muzycznej ("Diapason d’Or", "Prix Exellentia").

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Los Impossibles	Christina Pluhar / L'Arpeggiata	10.2006	103[3]	-	-	-	-	-	-	-	Nai"ve V 5188	-
Teatro d'amore	Christina Pluhar / L'Arpeggiata	01.2009	50[7]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Via Crucis	Christina Pluhar / L'Arpeggiata	04.2010	69[9]	-	-	-	-	-	-	-	-	-

Poetic Lover

Poetic Lover byli grupą, aktywną w latach 90-tych. Pięciu członków grupy, Inigo (Inigo Echezarreta), Gash, Rudy (Carry Kani), Johan (Jay Kani), André (Dre) i Rodrigue ( Little T) są z Noisy-le-Grand, gdzie razem chodzili do szkoły.
Nagrali swój pierwszy pierwszy album,Amants poétiques, który ukazał się w sierpniu 1998 roku i będzie zawierał popularne utwory jak Qu'il en soit ainsi, Fier d'avoir ton love, i najbardziej znany,Prenons notre temps. Ich styl był zorientowany na rhythm'n'bluesa, balladę i słodkie piosenki o miłości. Współpracowali też z powodzeniem z Carole Fredericks na płycie Personne ne saurait w 1998 roku.
Ich drugi album, Conquete, wydany w 2000 r.,nie cieszył się już tak dużym powodzeniem. Po wydaniu tego albumu Poetic Lover rozpadł się.
Członkowie zespołu pozostali w biznesie muzycznym. Jay działał w duecie z Tiną Areną na Je te retrouve un peu w 2003 roku. Grał chłopaka Cindy w musicalu o tej samej nazwie napisanego przez Luca Plamondona. Rudy wydał w 2002 r., Bluesy Jazzy Soul, pod pseudonimem Joseph Rudy. Dre, tymczasem pracuje nad hip-hopowym projektem pod pseudonimem Recka Donerro.Little T został producentem. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Prenons notre temps	Poetic Lover	05.1997	5[32]	-	-	-	-	-	-	-	M6 Interactions M6I 1657-1	[written by Carry Kani]
Qu'il En Soit Ainsi	Poetic Lover	11.1997	16[16]	-	-	-	-	-	-	-	M6 Interactions M6I 1663-1
Fier D'avoir Ton Love	Poetic Lover	03.1998	36[11]	-	-	-	-	-	-	-	M6 Interactions M6I 1666-1
Personne Ne Saurait	Poetic Lover & Carole Fredericks	08.1998	11[30]	-	-	-	-	-	-	-	M6 Interactions M6I 1672-1	[written by Jean-Jacques Goldman,Jacques Vénéruso]
L'avant gout	Poetic Lover	11.1999	68[8]	-	-	-	-	-	-	-	M6 Interactions M6I 1694-6	-
Éternellement	Poetic Lover	02.2000	41[12]	-	-	-	-	-	-	-	M6 Interactions M6I 1701-1	[written by Carry Kani]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Amants Poétiques	Poetic Lover	12.1997	8[44]	-	-	-	-	-	-	-	M6 Interactions M6I 1658-2	-
Conquete	Poetic Lover	02.2000	34[5]	-	-	-	-	-	-	-	M6 Interactions M6I 1696-2	-

Matt Pokora

Matt Pokora, właśc. Matthieu Tota (ur. 26 września 1985 we Francji) – francuski piosenkarz, tancerz, kompozytor i aktor.
Jego dziadkowie od strony ojca są Polakami. Ma starszego brata Juliena. Rodzice Matta, André i Brigitte, rozwiedli się kiedy miał 12 lat. Debiutował w grupie Mic Unity. Wziął udział w trzeciej edycji programu Popstars odnosząc sukces na każdym etapie.
Razem z Otisem i Lionelem (pozostałymi zwycięzcami Popstars 3) stworzył formację Linkup, która nagrała jeden album i wydała trzy single (w tym jeden nagrany wspólnie z zespołem Blue).
W 2004 zespół Linkup rozpadł się, kiedy Matt rozpoczął solową karierę. Jego styl muzyczny to typowe francuski R'n'B. W 2007 pracował nad swoim trzecim albumem w USA ze znanymi producentami jak: Timbaland czy Ryan Leslie. Album został wydany 24 marca 2008 w 10 krajach. W wersji podstawowej znajduje się 14 piosenek, w tym tylko 2 po francusku.
W 2006 zaśpiewał w ducie z Ricky Martinem.
W 2010 roku Matt ukończył pracę nad czwartym albumem. Został on wydany w wersji francuskiej (23.08.2010) pod nazwą Misa a jour , zaś krążek w wersji angielskiej Updated, przeznaczonej na rynek europejski zostanie wydany już 14 marca 2011. Zarówno album francuski jak i angielski promuje singiel "Juste Une Photo De Toi". W 2008 wziął udział w Sopot Festival , 23 sierpnia (3 miejsce piosenki Catch me if you can, przegrał jednym % głosów z grupą Pectus)
Wróciła dwadzieścia lat później, w 1968 roku, z utworem Riquita, piosenką napisaną w latach 20-tych przez Benecha i Dumonta. Był to ogromny sukces: 450.000 sprzedanych płyt, a piosenka trafiła na szczyt francuskiej listy przebojów. Następnie nagrywa Zaza, Rugby Marche, La Femme aux Bijoux i E Viva Espana. W 1969 roku triumfuje w Olimpii u boku Roberta Charlebois i Antoine, z którymi śpiewa Je t'offre un verre.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Showbiz - The Battle	Matt Pokora	11.2004	16[24]	19[18]	-	-	-	-	-	-	M6 982 312-8	[written by Georges Padey,Kore & Skalp,Matt Pokora,Da Team]
Elle me contrôle	Matt Pokora feat. Sweety	05.2005	10[25]	23[10]	-	-	-	-	-	-	M6 982 860-0	[written by Georges Padey,Kore & Skalp,Matt Pokora,Da Team,Sweety]
Pas Sans Toi	Matt Pokora	07.2005	10[30]	35[15]	-	-	-	-	-	-	M6 983 226-4	[written by Georges Padey,Kore & Skalp,Matt Pokora,Da Team]
Oh La La (Sexy Miss)	Matt Pokora feat. Red Rat	05.2006	36[14]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Matt Pokora,Wallace Wilson,E-Rise,Doc Ness]
It's Alright	Ricky Martin & M. Pokora	04.2006	4[23]	18[15]	-	-	-	-	-	-	M6 982 312-8	[written by Danny López,George Pajon Jr.,Javier García,Soraya Lamilla]
Mal De Guerre	Matt Pokora	10.2006	21[19]	78[5]	-	-	-	-	-	-	M6 984 336 7	[written by Jérôme Brulant,Matt Pokora,Le Son des Anges]
Dangerous	M. Pokora feat. Timbaland & Sebastian	01.2008	3[23]	28[12]	-	-	-	-	15[6]	-	Capitol 2075790	[written by Tim Mosley,Matt Pokora Jim Beanz,Hannon Lane,Garland Mosley]
They Talk Sh#t About Me	M. Pokora & Verse	06.2008	42[10]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Pete Martin,Matt Pokora,Natalia Cappuccini]
De Retour	M. Pokora feat Tyron	06.2008	18[20]	-	-	-	-	-	-	-	M6 983 724-1	[written by June Rollocks,Matt Pokora,Suga P.,Tyron Carter]
Juste une photo de toi	M. Pokora	02.2011	44[5]	75[1]	-	-	-	-	-	-	Capitol 6427032	[written by Matt Pokora,GEE Futuristic]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
M. Pokora	Matt Pokora	10.2004	21[92]	-	-	-	-	-	-	-	M6 Interactions 982 302-5
Player	Matt Pokora	01.2006	1[2][59]	37[8]	-	-	-	-	-	-	U.L.M. 983 625-5
Mp3	Matt Pokora	03.2008	7[16]	32[5]	-	-	-	-	-	-	Capitol 5217822
Mise a` jour	Matt Pokora	08.2010	4[28]	65[1]	-	-	-	-	-	-	Capitol 6427030

Charlotte Gainsbourg

Charlotte Lucy Gainsbourg (ur. 21 lipca 1971 w Londynie) - brytyjsko-francuska aktorka i piosenkarka.
Dzieciństwo spędziła w Paryżu. Jest córką brytyjskiej aktorki i piosenkarki Jane Birkin i francuskiego piosenkarza, aktora i reżysera Serge'a Gainsbourga. Jej babką ze strony matki była aktorka Judy Campbell, a wujem jest scenarzysta Andrew Birkin. Mężem Gainsbourg jest izraelsko-francuski aktor i reżyser Yvan Attal, z którym ma trójkę dzieci: Bena (ur. 12 czerwca 1997) Alice, (ur. 8 listopada 2002)  i Joe (ur. 16 lipca 2011).

5 września 2007 roku Gainsbourg została przewieziona do szpitala w Paryżu, gdzie przeprowadzono operację w związku z wykrytym u niej krwotokiem śródczaszkowym. Jej agent, Dominique Segall, za przyczynę krwotoku podał wypadek, którego doświadczyła podczas jazdy na nartach wodnych kilka tygodni wcześniej.
Debiut sceniczny Gainsbourg odbył się w roku 1986, kiedy zagrała rolę córki Catherine Deneuve w filmie Paroles et musique. W tym samym roku aktorka zdobyła Cezara w kategorii „Most Promising Actress” („Najlepiej zapowiadająca się aktorka”) za film Złośnica. W 2000 roku zdobyła tę samą nagrodę, w kategorii „Best Supporting Actress” („Najlepsza aktorka drugoplanowa”) za film La Bûche.

W 1993 Gainsbourg zagrała swoją pierwszą anglojęzyczną rolę w Cementowym ogrodzie, filmie napisanym i wyreżyserowanym przez jej wujka Andrew Birkina.

W 2009 roku aktorka wygrała nagrodę dla najlepszej aktorki podczas Festiwalu Filmowego w Cannes za film Antychryst.
Gainsbourg muzycznie debiutowała piosenką „Lemon Incest”, którą wykonała razem ze swoim ojcem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Songs That We Sing	Charlotte Gainsbourg	09.2006	129[1]	-	Atlantic ATUK0 38	[written by AIR][produced by Nigel Godrich]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
5:55	Charlotte Gainsbourg	09.2006	78[2]	196[1]	Because Music 5101159112	[produced by Nigel Godrich]
IRM	Charlotte Gainsbourg	02.2010	62[2]	69[2]	Because Music BEC 5772602	[produced by Beck]
Rest	Charlotte Gainsbourg	11.2007	89[1]	-	Because Music BEC 5543151	[produced by SebastiAn ,Guy-Manuel de Homem-Christo, Brian Burton]

Ga Ga's

Ga Ga's powstał w 2002 roku w wyniku międzynarodowego przedsięwzięcia Tommy'ego Gleesona dla najlepszych muzyków rockowych, którzy nadal wierzyli, że muzyka rockowa jest ważna, a gwiazdy rocka szybko stają się zagrożonym gatunkiem. W ten sposób powstał  zespół z japońskim basistą, (Toshi) ,brazylijskim perkusistą   (J) i 2 angielskimi gitarzystami /wokalistami (Tommy and Rob).
Po ponad roku spędzonym w drodze i przy wsparciu ich menadżera, Ga Ga's niezależnie wydał  album ŒBreaking America EP , zdobywając uznanie krytyków. Brytyjska prasa rockowa szybko podchwyciła temat, pozycjonując ich jako jedną z najgorętszych perspektyw na nadchodzący rok. Muzyczny kanał telewizyjny SCUZZ odtworzył natychmiast wideo utworu tytułowego.

Moment  nie trwał  długo, zanim wytwórnie zaczęły węszyć wokół tej nowej, gorącej okazji. W grudniu 2003r zespół zajął miejsce w studiu u słynnego rockandrollowego muzyka Russa Russella i nagrał swój debiutancki album bez tytułu.

W lipcu 2004 r. Ga Ga's wydało ściśle limitowaną edycję, podwójną stronę ŒReplica / KO¹ na  rynek. Limitowane 1000 egzemplarzy   ręcznie numerowanych wyprzedało się w ciągu tygodnia, a zespół wyruszył w trasę koncertową w Wielkiej Brytanii, która miała swój kulminacyjny wydźwięk w londyńskiej Carling Academy w Islington. I wtedy to się stało. Światowa wytwórnia rockowa Sanctuary Records zwróciła się do kierownictwa z propozycją na stół. Po wielu długich nocach finalizujących szczegóły umowy, umowa została zawarta, a grupa oficjalnie podpisała kontrakt.

Ga Ga's są teraz uważane za jednych z najlepszych zespołów na żywo i koncertowali z takimi ludźmi jak The Wildhearts, Skid Row i Whitesnake Šall.

Debiutancki album "Tonight The Midway Shines" został wydany 7 lutego, a pierwszy komercyjny singiel z albumu ŒSEX  trafił na rynek 31 stycznia. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sex	Ga Ga's	02.2005	71[3]	-	Sanctuary SANXS 328	[written by Gleeson][produced by Russ Russell]
Crash & Burn	Ga Ga's	07.2005	130[1]	-	Sanctuary SANSE 385	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tonight The Midway Shines	Ga Ga's	02.2005	199[1]	-	Sanctuary SANCD 319	[produced by Russ Russell]

Gadjo

Gadjo (ur . 16 sierpnia 1972r w Hamburgu , właściwie Murat Arslan ) to producent muzyczny i DJ .
W 1970 r. rodzice Gadjo wyemigrowali ze wschodniej Turcji do Hamburga. Mając 17 lat Gadjo zainteresował się  hip-hopem , funkiem i soul . Dziewięć lat później pracował w klubie. Jego pierwszym wydawnictwem był " Besame Mucho ",   w niezaleznej wytwórni MuschiTunes w Hamburgu. Singiel szybko uzyskał licencję BMG ze względu na wielki sukces klubowy i nagranie wideo.

Następnie pojawił się kolejny singiel "So Many Times", również na MuschiTunes, później licencjonowany dla różnych renomowanych międzynarodowych wytwórni, m.inn. Subliminal Records, USA. Utwór osiągnął wielki sukces i został nominowany do nagrody Best House of the Year w House Music Award 2005 oraz Best House Track podczas Międzynarodowych Nagród Muzyki Dance 2006.

W 2007 roku Gadjo założył firmę "TornTape - Booking & Artists.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
So Many Times	Gadjo	10.2004	103[12]	-	Manifesto 987 147-9	[written by Alex Prince, Murat Arslan, Serhat Sakin][produced by Murat Arslan, Serhat Sakin]
So Many Times	Gadjo feat. Alexandra Prince	05.2005	22[44]	-	AATW/Manifesto 9871480	[written by Alex Prince, Murat Arslan, Serhat Sakin][produced by Murat Arslan, Serhat Sakin]

Gabriella Cilmi

Gabriella Lucia Cilmi jest piosenkarką i autorką piosenek pochodzącą z Australii. Popularność przyniósł jej debiutancki singiel "Sweet About Me", wydany w 2008.

Cilmi urodziła się 10 października 1991 w Dandenong przedmieściach Melbourne . Mieszkała z bratem Josephem i rodzicami Paulą i Joe.

Ścieżki "Don’t Tell Me" i "Sorry" pojawiły się na soundtracku filmu Hating Alison Ashley z 2005.
Debiut w brytyjskiej telewizji miał miejsce 14 grudnia 2007 kiedy to zaśpiewała swój nowy singiel "Sweet About Me" w show telewizyjnym "Later with Jools Holland".
"Sweet About Me" pojawił się na angielskich listach singli (UK Singles Chart) na pozycji 68. (9 marzec 2008) i awansował na 50. w ciągu następnego tygodnia (16 marzec 2008). Obecnie singiel ukazał się ponownie na 20. miejscu (4 maj 2008) po ukazaniu się krążka. Debiut na ojczystych listach w Australii rozpoczął się od miejsca 13, później jednak osiągając szczyt - 1. pozycję na liście.
Wykonała "Sweet About Me" w porannych wiadomościach "Sunrise" na kanale Seven Network 1-go kwietnia 2008, a potem znów w talk show "Rove five days later".

Cilmi będzie robić support dla Sugababes na ich turnee "2008 UK tour Change Tour", tak samo dobrze jak Nouvelle Vague. Ponadto będzie otwierać australijską trasę koncertową Jamesa Blunta w 2008.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sweet About Me	Gabriella Cilmi	03.2008	6[41]	-	Universal 1764472	[silver-UK][written by Gabriella Cilmi, Miranda Cooper, Brian Higgins, Tim Larcombe, Nick Coler, Tim Powell][produced by Brian Higgins,Xenomania]
Save the Lies (Good to Me)	Gabriella Cilmi	08.2008	33[4]	-	Island MIUCT 4953	[written by Gabriella Cilmi, Miranda Cooper, Brian Higgins, Tim Powell, Bob Bradley, Saint Etienne][produced by Brian Higgins,Xenomania]
Warm This Winter	Gabriella Cilmi	12.2008	22[9]	-	Universal CATCO 144172633	[written by Hank Hunter, Mark Barkan][produced by Xenomania]
On a Mission	Gabriella Cilmi	03.2010	9[8]	-	Island 2732289	[written by Gabriella Cilmi, George Astasio, Jason Pebworth, Jon Shave][produced by The Invisible Men]
Hearts Don't Lie	Gabriella Cilmi	06.2010	134[1]	-	Island 27437460	[written by Cilmi, Miranda Cooper, Brian Higgins, Tim Powell, Owen Parker][produced by Xenomania]

Albums
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lessons to Be Learned	Gabriella Cilmi	04.2008	8[43]	-	Universal 1763307	[gold-UK][produced by Brian Higgins, Xenomania]
Ten	Gabriella Cilmi	04.2010	28[2]	-	Island 2731884	[produced by Xenomania, Greg Kurstin, The Invisible Men, Dallas Austin, Gabriella Cilmi, Parker & James]

Josh Gabriel

Naprawdę nazywa się Josh Damon Gabriel. DJ i producent spod znaku electronic dance, trance i techno. Znany z formacji Gabriel & Dresden, którą tworzył z Davem Dresdenem. Współtwórca oprogramowania do remiksów, odpowiedzialnego za tworzenie i obróbkę techniczną w studiu Disney’a oraz inżynierię dźwięku między innymi w Warner Brothers i Sony Music.

 

W wieku dwudziestu lat zamienił kalifornijski Institute of the Arts, (skończył Wydział kompozycji Muzyki) na życie w holenderskiej Hadze i studiowanie sonologii.
W połowie lat 80-tych zaczął interesować się robieniem muzyki za pośrednictwem komputera. W szkole średniej pracował już na muzycznym zapisie cyfrowym. Wpierw korzystał z DX7 i TX816. Potem odkrył aplikację Apple’a, w końcu odkrył sample na Akai S900. W ten sposób narodził się w nim DJ. Wspólnie z Janem Pannisem zbudował przetwornik do balansu. Miał wtedy dwadzieścia lat. Ubrany na czarno, w białych rękawiczkach puszczał swoje beaty podczas występów w amsterdamskich klubach.

W 1993 roku Gabriel w Los Angeles pracował nad obróbką dźwięku, kreacją i produkcją muzyczną. To wtedy opatentował muzykę zremiksowaną i opartą na loopach, gdyż - według artysty - dobry remiks, musi opierać się na industrialnej konstrukcji, zrobionej w aplikacjach komputerowych. Dziś to oczywiście standard wszystkich studyjnych producentów.
W 1999 roku rozpoczął pracę z dużymi wytwórniami płytowymi, związał się z platformą Maca oraz MTV.

Pod koniec 2000 roku zdecydował się porzucić uporządkowane konformistyczne życie i na serio zająć się muzyką. Dwa lata później zaczął pracować jako niezależny artysta. Kiedy Gabriel rozpoczynał swoje eksperymenty muzyczne z syntezatorami – Dave Dresden pracował jako DJ na przedmieściach Nowego Jorku. To wtedy spotkał Pete’a Tonga, który poprosił go o pomoc w sprawie wyboru muzyki na Essential Selection. Tymczasem Josh dał swoje nagranie „Wawe 3” Leonowi Alexandrowi. W końcu dotarło ono do Pete’a Tonga, który zagrał je podczas Essential Selection i w tym samym roku (2001) umieścił je na swojej kompilacji. Pete dał też Dave’owi możliwość zrobienia specjalnego miksu utworu formacji New Order. Dave zapytał się wtedy Josha, czy ten nie chciałby z nim pracować.
W ten sposób, w 2001 roku powstał duet Gabriel & Dresden. Rok później wydali w USA swój pierwszy singiel - „Lament”. Ich kolejne utwory, jak choćby „Tracking Treasure Down”, czy “Dangerous Power” zajmowały 1. miejsca w zestawieniu Billboard. W tym samym czasie wydali także debiutancki longplay, który nazwali po prostu „Gabriel & Dresden”. Obaj wyprodukowali także singiel „Zocalo” Armina van Buurena, w którym gościnnie Josh zagrał jeszcze na basie.

Duet zdobył w 2007 i 2008 roku nagrodę IDMA w kategorii Najlepszy Amerykański DJ, umieszczając w zestawieniu Billboard Dance aż 16 swoich przebojów. Muzycy są właścicielami wytwórni - Organized Nature. Ponadto Gabriel wymyślił nową aplikację audio, która będzie dostępna w sieci pod koniec 2009 roku.

W marcu 2008 roku Gabriel & Dresden zagrali niesamowity pięciogodzinny set w Pawn Shop i zamykali swoim występem Beatport/Remix Hotel Pool Party w National Hotel. Pod koniec roku Gabriel ruszył w samodzielne tournee oraz skupił się bardziej na promocji wydanego w tym samym roku swojego solowego albumu.
Longplay „Eight” został wydany w październiku 2008 roku. Nazwa „osiem” oznacza datę 08-08-08 (8 sierpnia 2008), kiedy zakończono mastering krążka. Promował go singiel „Tone Program”, który na rynku ukazał się miesiąc wcześniej. Z tego wydawnictwa pochodzi także kompozycja „Summit”.
Gabriel zaangażował się w pracę nad nowym albumem Andaina oraz współpracę z Meredith Call przy projekcie „Winter Kills” i promującym go singlu „Deep Down”, który miał swoją premierę na początku 2009 roku.
Jego znakiem charakterystycznym jest umiejętne wplątanie rozmaitych dźwięków w brzmieniową konstrukcję utworu, co słuchaczowi przywodzi na myśl swoistą muzyczną podróż.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wave 3	Josh Gabriel	11.2002	90[3]	-	Nebula NEBCD 033	[written by McCluskey, Humphreys, Hague, Josh Gabriel][produced by Josh Gabriel]

G4

G4 to czteroosobowa brytyjska trupa wokalna, która po raz pierwszy zyskała rozgłos, kiedy zajęła drugie miejsce w pierwszej serii The X Factor w 2004 roku i znana jest z operowego przekazu współczesnych popowych piosenek. Pierwotnie był to kwartet fryzjerów , członkowie spotkali się w Guildhall School of Music and Drama , od którego pochodzi nazwa G4, oznaczająca "Guildhall 4".
W 2007 roku zespół rozpadł się, powołując się na nieporozumienia między członkami, ale ponownie zjednoczył się w 2014 roku, by świętować dziesięciolecie z wieloma koncertami w całym kraju, co doprowadziło do wydania nowego albumu na Boże Narodzenie 2015 roku.

Obecnie grupa składa się z tenorów Jonathana Ansella i Ben Thapa , barytonów Mike Christie i Nicka Ashby'ego, z których ostatni  zastępuje byłego basa Matt'a Stiffa w 2014 roku.


Po The X Factor G4 podpisał umowę o wartości 1,5 miliona funtów z Sony BMG .Zgodnie z regułami X Factor, umożliwiającymi każdemu  zespołowi lub artyście podpisanie kontraktu z kimkolwiek,   Sony rywalizowało z Universalem i EMI o  G4. W tym czasie Ansell, który wcześniej przesłuchiwany jako członek Il Divo , otrzymał rolę księcia Tamino w nowoczesnej adaptacji Czarodziejskiego fletu Kennetha Branagha , ale odrzucił go, by pozostać przy zespole.
Debiutancki album, G4 , został wydany 28 lutego 2005 roku  zawierał głównie klasyczne covery popularnych popowych piosenek, z których większość była wykonywana w The X Factor jak " Everybody Hurts ", ] z kilkoma operowymi melodiami takimi jak " Nessun Dorma " i " Flower Duet ". Osiągnął # 1 w czasie weekendu na Dzień Matki 2005r,i sprzedał ponad 245 000 kopii w pierwszym tygodniu. Ich debiutancki singiel " Bohemian Rhapsody " został wydany 14 marca 2005 roku i wszedł na listę przebojów na miejscu   9.  Po sukcesie G4 , G4 wyruszył na 25-dniową trasę koncertową.

G4 & Friends zostało wydane 28 listopada 2005 roku i miał  ten sam format co pierwszy album, ale także współpracowali z Lesley Garrett i Robinem Gibbem , którzy byli specjalnymi gośćmi podczas brytyjskiej trasy grupy. Ich nagranie " Miss You Nights " z oryginalnym artystą Cliffem Richardem pojawiło się także na jego drugiej płycie Two's Company The Duets . G4 & Friends pojawił się na listach przebojów na miejscu nr 6 i choć nie byli tak udany, jak ich pierwszy album, osiągnął certyfikat platyny

Trzeci album G4, Act Three, został wydany 27 listopada 2006 roku. Wydawnictwo The Act Three miało miejsce w tym samym tygodniu, co trzeci album podobnego zespołu, Il Divo , i osiągnął  21 miejsce na brytyjskich listach przebojów, a sprzedaż w pierwszym tygodniu wyniosła 37 487 sztuk. Album zawierał współpracę ze Stephenem Gately'em w utworze " No Matter What ", Gately zaśpiewał główną rolę w oryginalnej wersji utworu ze swoim zespołem Boyzone oraz orkiestrową aranżacją " Crazy " Gnarlsa Barkleya . Act Three był ostatnim albumem, w którym śpiewał  Stiff.


W dniu 5 kwietnia 2007 r. G4 ogłosiła na GMTV , że będą się dzielić po krajowej trasie z powodu nieporozumień wewnątrz zespołu, a Ansell będzie kontynuował karierą solową.  Ansell wyznał również, że grupa nie radzi sobie ze sławą, a bycie popstars nie było życiową aspiracją zespołu.  Ostatni spektakl odbyli w Romsey 28 lipca 2007 r., A następnie rozpadli sie, ale krótko połączyli się, gdy wszyscy razem wystąpili na ślubie Ansella z prezenterką Quizmanii Debbie King w 2009 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bohemian Rhapsody	G4	03.2005	9[7]	-	Sony Music 6758062	[written by Freddie Mercury][produced by Brian Rawling, Graham Stack]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
G4	G4	03.2005	1[1][22]	-	Sony Music 5197342	[2x-platinum-UK][produced by Graham Stack]
G4 & Friends	G4	12.2005	6[11]	-	Sony Music 82876747382	[platinum-UK][produced by Graham Stack, Matt Furmidge]
Act Three	G4	12.2006	21[5]	-	White Rabbit 88697019892	[gold-UK][produced by Graham Stack]
G4 Love Songs	G4	02.2017	56[1]	-	Amick Productions 634158699665	[produced by Ash Alexander]

Oscar G

Począwszy od 1991 roku, Oscar G i jego partner, Ralph Falcon, wypuścili szereg undergroundowych klasyków, które na zawsze umożliwią im miejsce w świętej historii house. Kiedy  "Some Loving" Liberty City i "Together" Interceptor  pojawiły się w ich wytwórni Murk, Danny Tenaglia i Junior Vasquez wykonali swoją magię , udzielając tym płytom swojego pełnego wsparcia .


Jako połowa duetu z Murk, Oscar G  remiksował popowe ikony od Madonny do The Pet Shop Boys, a także wielu innych "podziemnych" artystów; nie wspominając o jego licznych i różnorodnych produkcjach jako wykonawcy. Również jako część Funky Green Dogs, która trafiła na listy Billboardu z "Fired Up", "The Way" i "Body", a także zdobycie 4 nagród dla twórców piosenek ASCAP.

Jego sukces jako producenta / autora piosenek nie zmienił tego, że prawdziwą pasją Oscara jest DJ. Oprócz swojej długiej, sobotniej nocnej rezydencji w klubie Miami Space Club, grał w legendarnym Twilo i Vinyl. Jako globalny DJ grał trasy z Pacha na Ibizie, Ministry Of Sound i Heaven / Under The Arches w Londynie, Tokyo's Yellow to Echoes we Włoszech - by wymienić tylko kilka.

 Kontynuuje także remiksowanie, produkuje solo, a także prace i remiksy z Murk  i innymi projektami. Oscar wydał pół tuzina uznanych płyt DJ Mix w ciągu ostatnich pięciu lat; z najnowszym  : The Nervous (2007) / CR2 (2008 i wzbogacony o trzecią płytę DVD: "Addicted To Drums") wydaje "Oscar G Live & Direct Space Miami".

 Był także właścicielem wytwórni Kumba Records. Oscar G. obecnie prowadzi wytwórnię 305 Made In Miami w połączeniu z Nervous Records.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Reaching Up	Oscar G feat. Marck Michel	12.1995	161[1]	-	TRIBAL United Kingdom TRIUK 047	[written by Oscar G][produced by Oscar G]
Hypnotized	Oscar G. & Stryke	03.2002	83[2]	-	Hooj Choons HOOJ 115	[written by Greg "Stryke" Chin, Oscar Gaetan][produced by Greg "Stryke" Chin, Oscar Gaetan]
Dark Beat	Oscar G & Ralph Falcon	11.2002	-	-	-	[written by Oscar Gaetan And Ralph Falcon][produced by Oscar Gaetan And Ralph Falcon][1[3][17].Hot Disco/Dance;Twisted 77 855 12"]
Space	Oscar G.	12.2002	118[2]	-	Future Groove 12 FGR 032	[written by Oscar Gaetan][produced by Oscar Gaetan]

Ana Gabriel

María Guadalupe Araujo Yong (ur. 10 grudnia 1955r), lepiej znana jako Ana Gabriel, to meksykańska piosenkarka i autorka tekstów. W swojej długiej karierze wykonywała różne gatunki muzyczne (głównie latynoski pop, latynoską balladę i ranchera) i otrzymała kilka wyróżnień. W rezultacie nazywano ją La Diva de América i La Luna de América. Do 2013 roku Gabriel wydał dwadzieścia albumów studyjnych, trzy albumy koncertowe i piętnaście albumów kompilacyjnych. Trzy albumy Gabriel  osiągnęły pierwsze miejsce na liście Billboard Latin Pop Albums, a siedem singli osiągnęło pierwsze miejsce na liście Billboard Hot Latin Songs, w tym „Ay Amor”, „Es Demasiado Tarde” i „Quién Como Tú”. 

Jej twórczość przyniosła jej liczne nagrody i wyróżnienia, w tym nominację do nagrody Grammy, cztery nominacje do nagrody Latin Grammy, trzynaście nagród Lo Nuestro, a także nagrody Amerykańskiego Stowarzyszenia Kompozytorów, Autorów i Wydawców; w 2006 roku otrzymała nagrodę Excellence Award podczas rozdania nagród Lo Nuestro

  María Guadalupe Araujo Yong urodziła się 10 grudnia 1955 roku w Guamúchil w stanie Sinaloa w Meksyku. Nie przeszła formalnego wykształcenia w zakresie śpiewu i przypisuje swojemu dziadkowi ze strony matki, Roberto Yongowi, imigrantowi z Chin, zapewnienie jedynego coachingu śpiewu, jaki otrzymała. Po raz pierwszy zaśpiewała na scenie w wieku sześciu lat, śpiewając „Regalo A Dios” José Alfredo Jiméneza. Przeniosła się do Tijuany w Baja California i studiowała rachunkowość. W 1977 roku w wieku 21 lat nagrała swoją pierwszą piosenkę zatytułowaną „Compréndeme”. 

 W 1987 roku Ana Gabriel zajęła trzecie miejsce na festiwalu OTI obchodzonym w Lizbonie w Portugalii, gdzie wykonała orkiestrową wersję popowej ballady „Ay Amor”, która później została wydana jako singiel w wersji albumowej; wspiął się na czołowe pozycje w Meksyku, w całej Ameryce Iberoamerykańskiej i na liście przebojów Billboard Hot Latin Tracks przez 14 kolejnych tygodni. W 1988r Gabriel wydała swój pierwszy album, Tierra de Nadie, a następnie Pecado Original w 1989r, który odniósł pewien sukces na listach przebojów. Jej album Quién Como Tú z 1990 roku uczynił ją siłą w meksykańskim przemyśle muzycznym. Osiem miesięcy później jej album koncertowy En Vivo ukazał jej potężny występ sceniczny i zdobył kilka hitów: „Hice Bien Quererte”, „Propuesta” i „Solamente una Vez”.  

W latach 90-tych Gabriel wydawał album prawie co roku. Wszechstronna piosenkarka, zaprezentowała swój talent jako interpretatorka wielu różnych stylów muzycznych, od lambady po mariachi i romantycznych ballad po muzykę pop. Doskonaliła także swoje umiejętności jako autorka tekstów i producentka, wydając w 1991 roku Mi México, popowy album inspirowany ranchera i wspierany przez mariachi. Ta wyjątkowa mieszanka stylów znalazła również odzwierciedlenie w piosenkach, wszystkie napisane przez Gabriela. Jej teksty opisywały silne, aktywne kobiety zaangażowane w życie miłosne, wbrew ich biernemu, tradycyjnemu przedstawianiu w starszych piosenkach. Album zawierał także hołd dla najpopularniejszego meksykańskiego piosenkarza i autora tekstów, Juana Gabriela (bez spokrewnienia). Gabriel zdobyła pierwsze miejsca na listach przebojów duetem „Cosas del Amor” w 1991 roku, który zaśpiewała z Vikki Carr, meksykańsko-amerykańską piosenkarką pop. Singiel przyniósł Gabriel nagrodę Lo Nuestro w kategorii Piosenka Roku w 1992 roku. Podczas tej samej ceremonii wręczenia nagród Gabriel została również uznana za Artystkę Roku w kategorii Regionalny Meksyk oraz Artystkę Roku Pop; „Mi México” otrzymało tytuł Regionalnego Meksykańskiego Albumu Roku.

  W 1993 roku Gabriel otrzymała nagrodę dla najlepszej artystki popowej podczas rozdania nagród Lo Nuestro.W następnym roku wystąpiła gościnnie na nominowanym do nagrody Grammy  albumie Plácido Domingo, De Mi Alma Latina. W 1996 roku wydała popową płytę Vivencias. Następnie w 1997 roku wydała tradycyjny album ranchera Con un Mismo Corazón, album, który sama napisała i wyprodukowała. Szczególnie interesujący jest jej duet do utworu tytułowego z Vicente Fernándezem, jednym z najbardziej płodnych i popularnych piosenkarzy ranchera w historii Meksyku.  Gabriel wydała kolejny album koncertowy w 1998 roku, En la Plaza de Toros México , zawierający 30 utworów w pudełku. W tym samym roku wyjechała do Miami, aby pracować ze znanym producentem Emilio Estefanem Jr. nad jej albumem Soy Como Soy z 1999 roku. W rezultacie powstał inspirowany popem album ranchera, który pokrył się złotem na rynku muzyki latynoskiej i pomógł Gabriel zdobyć nagrodę Ritmo Latino Music Award dla Artystki Roku Pop w 2000 roku. 

 Wraz z wydaniem Eternamente w 2000 roku Gabriel powróciła do ballad o miłości mariachi, używając wyłącznie gitary jako akompaniamentu. W tym samym roku wystąpiła także wraz z innymi ikonami muzyki meksykańskiej w programie telewizyjnym z okazji Dnia Niepodległości zatytułowanym Viva Mexico, będącym świętem meksykańskiej muzyki i historii. W 2001 roku Gabriel wydała Huelo a Soledad, po raz kolejny równoważąc tradycyjne brzmienia Eternamente z wyrafinowanymi piosenkami popowymi,numery a cappella i utwory taneczne. W 2002 roku ukazał się platynowy album Gabriel  Sagitario. W tym samym roku zdobyła nagrodę Billboard Latin Music Estrella Award w uznaniu jej wkładu w przemysł muzyki latynoskiej, wystąpiła na koncercie w hołdzie dla Vicente Fernandeza sponsorowanym przez Latin Music Awards oraz wzięła udział w dziewiątym dorocznym Międzynarodowym Koncercie Mariachi Las Cruces i Festiwal w Nowym Meksyku. 

W grudniu tego roku miała wystąpić na jedenastym corocznym świątecznym festiwalu Mariachi w Phoenix w Arizonie, ale odmówiono jej wizy pracowniczej i wjazdu do Stanów Zjednoczonych. W grudniu 2014 roku piosenkarka Ana Gabriel powiedziała reporterom programu Ventaneando telewizji Azteca, że w 2015 roku po siedmiu latach bez wydania albumu z niewydanymi piosenkami wyda swój nowy projekt nagraniowy. Wystąpiła na Festiwalu Viña del Mar 2014, otrzymując nagrodę dla najpopularniejszego artysty wraz ze złotymi i srebrnymi mewami oraz pochodniami. W 2015 roku otrzymała nagrodę Legend Award w konkursie Hispanic Heritage Awards. Dwa lata później została wprowadzona do Galerii sław autorów piosenek latynoamerykańskich.W 2017 roku Gabriel pojawiła się w wielokrotnie nagradzanym filmie dokumentalnym The American Epic Sessions w reżyserii Bernarda MacMahona. W filmie Gabriel nagrywała na żywo przy użyciu odrestaurowanego pierwszego elektrycznego systemu rejestracji dźwięku z lat dwudziestych XX wieku. Wykonała „Mal Hombre” Lydii Mendozy z towarzyszeniem dużego zespołu, w skład którego wchodzili Omar Rodríguez-López i Van Dyke Parks. Stephen Dalton w The Hollywood Reporter określił jej występ jako „fantastyczny”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US Hot Latin Songs	Wytwórnia [Mex]	Komentarz
Y Aqui Estoy/Malvado	Ana Gabriel	.1986	-	48[1]	Columbia – 650533	-
Ay Amor/Pensando En Ti	Ana Gabriel	.1987	-	1[43]	CBS 650626	-
Pecado Original	Ana Gabriel	.1987	-	14[22]	Columbia – 650533	-
Es El Amor Quien Llega / Simplemente Amigos	Ana Gabriel	.1988	-	5[27]	CBS 7013547	[written by M. Perez - C. Gómez]
Simplemente Amigos / Por Ti	Ana Gabriel	.1989	-	1[29]	CBS 7654794	[written by Ana Gabriel]
No Digas No	Ana Gabriel	.1989	-	6[18]	-	-
Hice Bien Quererte (Lambada)	Ana Gabriel	.1989	-	14[17]	CBS 653319	[written by G. De Simus][produced by Óscar Gómez]
Soledad/No Digas No	Ana Gabriel	.1989	-	2[12]	Discos CBS International DBS 20229 [US]	-
Quien Como Tu	Ana Gabriel	.1989	-	1[22]	CBS 95130	-
Ni Un Roce (Nem Um Toque)/Quien Como Tu	Ana Gabriel	.1990	-	4[20]	Discos CBS International DBS 81203 [US]	-
Es Demasiado Tardo / Solamente Una Vez	Ana Gabriel	.1990	-	1[28]	CBS 653404	[written by Ana Gabriel]
Cosas Del Amor	Vikki Carr con Ana Gabriel	.1991	-	1[24]	Discos International DBS 81561 [US]	[written by Roberto Livi, Rudy Pérez]
Destino ''Con Publico''/Destino ''Sin Publico''	Ana Gabriel	.1991	-	10[23]	CBS 95266	[written by Ana Gabriel]
Ahora	Ana Gabriel	.1991	-	2[19]	Sony Discos DBS 81585 [US]	[written by Ana Gabriel]
Mi Gusto Es	Ana Gabriel	.1991	-	10[18]	Columbia 60	[written by Samuel M. Lozano]
Sin Problemas	Ana Gabriel	.1992	-	12[12]	Sony Music 95567	[written by Ana Gabriel][produced by Ana Gabriel]
Evidencias / Mi Talisman	Ana Gabriel	.1992	-	1[19]	Columbia 653466	[written by Paulo Sergio Valle,Ana Gabriel,José Augusto][produced by Ana Gabriel,Max Pierre]
Silueta	Ana Gabriel	.1992	-	9[13]	Epic ARIE 3185 [Hisz]	[written by Paulo Massadas,Ana Gabriel,Michael Sullivan][produced by Ana Gabriel,Max Pierre]
Todavia Tenemos Tiempo	Ana Gabriel	.1993	-	6[13]	-	[written by Paulo Massadas,Ana Gabriel,Michael Sullivan][produced by Ana Gabriel,Max Pierre]
Tu Y Yo	Ana Gabriel	.1993	-	5[15]	Epic ARIE 3170 [Hisz[	[written by Manny Benito,Ana Gabriel,Amado Jaén,J.A. Fuentes][produced by K.C. Porter]
Amor Callado	Rocío Jurado con Ana Gabriel	.1993	-	20[10]	Columbia	[written by Ana Gabriel][produced by Bebu Silvetti,José Luis de Carlos]
Hay Que Hablar	Ana Gabriel	.1993	-	36[2]	Sony	[written by Ana Gabriel][produced by Ana Gabriel,Max Pierre]
Luna/ Amor Callado	Ana Gabriel	.1994	-	1[21]	Columbia 658528	[written by Juan Gabriel][produced by Ana Gabriel,Ernesto Abrego]
Hablame De Frente	Ana Gabriel	.1994	-	5[14]	Sony Latin CDP 10624	[written by Ana Gabriel][produced by Ana Gabriel,Ernesto Abrego]
Estas Emociones/Tu Lo Decidiste	Ana Gabriel	.1994	-	15[8]	Columbia 658556	[written by Ana Gabriel,Luiz Caldas][produced by Ana Gabriel,Ernesto Abrego]
Tu Lo Decidiste	Ana Gabriel	.1994	-	4[17]	Sony	[written by Ana Gabriel][produced by Ana Gabriel]
Como Agua Para Chocolate	Ana Gabriel	.1995	-	24[5]	Sony 2-000096 [Arg]	[written by Massías,Sociedad de Autores][produced by Ana Gabriel]
No Tengo Dinero	Ana Gabriel	.1995	-	30[2]	Sony Latin CDP-12174 [US]	[written by Juan Gabriel][produced by Ana Gabriel]
A Pesar De Todos	Ana Gabriel	.1995	-	2[35]	Epic	[written by Ana Gabriel][produced by Ana Gabriel]
Con Un Mismo Corazón	Ana Gabriel	.1998	-	38[1]	Epic SAMPCS 5000 [Hisz]	[written by Ana Gabriel][produced by Ana Gabriel]
Paz En Este Amor	Ana Gabriel	.1998	-	35[1]	Epic	[written by Ana Gabriel,Edson Mello,Rahel][produced by Ana Gabriel]
Me Equivoque Contigo	Ana Gabriel	.1999	-	21[7]	Epic	[written by José Alfredo Jiménez][produced by Ana Gabriel]
Si Me Faltaras	Ana Gabriel	.1999	-	30[7]	Sony	[written by Kike Santander][produced by Ana Gabriel, Emilio Estefan Jr.]
Huelo A Soledad	Ana Gabriel	.2002	-	8[26]	Epic	[written by Ana Gabriel][produced by Ana Gabriel]
Sin Tu Amor	Ana Gabriel	.2006	-	30[10]	EMI Latin 0946 3 47086 23	[written by Ana Gabriel]
Y Aqui Estoy	Ana Gabriel	.2007	-	31[12]	EMI Latin 0946 3 47086 23	[written by Ana Gabriel][produced by Ana Gabriel,K.C. Porter]
Te Dire	Ana Gabriel	.2007	-	50[1]	-	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Historia de Una Reina	Ana Gabriel	09.2005	-	173[10]	Sony Discos 95 902	-
La Reina Canta A Mexico	Ana Gabriel	11.2006	-	166[1]	Sony Music Latin 8869-789850 2	-
Los Gabriel... Simplemente Amigos	Juan Gabriel & Ana Gabriel	11.2007	-	192[1]	Sony BMG Latin	-
Los Gabriel...Cantan A Mexico	Juan Gabriel & Ana Gabriel	04.2008	-	119[10]	Sony BMG Latin	-

Billy and Sarah Gaines

Duchowa   podstawa służy pełnemu duszy śpiewu duetu mąż i żona, Billy i Sarah Gaines . Podczas gdy wokal Billy'ego porównywany jest do Donny'ego Hathawaya , Sam'a Cooke'a i wokalu Stevie Wondera ,a Sarah do Diany Ross i Arethy Franklin , ich podejście jest głębsze. W wywiadzie z 1998 roku, Billy wyjaśnił: "Powodem, dla którego jesteśmy w związku z tym, co robimy, jest to, że jest to powołanie i jest to posługa. Dla ludzi, którzy nie znają nas muzycznie, chcę, aby wiedzieli, że "jesteśmy poważnymi muzykami, pisarzami, piosenkarzami, którzy nas nie znają, chcę, aby wiedzieli, że jesteśmy ludźmi o dobrym charakterze, którzy kochają Boga całym sercem i szukają Boga i służą Mu".
 Od wydania swojego debiutanckiego albumu Billy and Sarah Gaines w 1986 roku, duet umieścił jeden numer  w Top 40 . Ich przeboje to "A Friend Indeed", "How Great His Heart Must Be", "I Found Someone", "Right Here at Home", "The Same All The Time" i "While You Wait". Ich wideo do "That Is Why" osiągnęło numer dwa na wykresach wideo BET.

Sukces Billy'ego Gainesa jako muzyka jest daleki od czasów, kiedy powiedział nauczycielowi czwartej klasy, że jest "głuchy". Chociaż początkowo studiował perkusję, po ośmiu latach przeszedł na fortepian. Rok po spotkaniu z Sarah w swoim rodzinnym mieście Richmond w stanie Wirginia, przeprowadził się do jej rodzinnego miasta, Hampton, i pomógł założyć grupę gospel, Living Sacrifice , która odbyła tournée jako support dla Danniebelle Hall , byłej wokalistki Andrea Crouch & the Disciples.

Pomimo tego, że zespół uruchomił duet po rozpadzie zespołu w 1981 roku, Billy i Sarah nie dostali swojej pierwszej szansy dopiero krótko po przeprowadzce do Nashville trzy lata później. Podczas gdy Billy wykonywał szereg prac w Tennessee' s Music City, w tym dozorcy i ochroniarza Pinkerton , był w stanie powrócić do muzyki jako autor piosenek dla Nineteenth Street Productions / Lorenz Creativity Services. Wkrótce potem duet podpisał pięciopłytową umowę z wytwórnią Benson.

Na  pierwszym albumie " Come on back" Billy and Sarah Gaines   dla wytwórni Warner Alliance Soundhouse,   z udziałem producenta Michaela O'Martiana , pojawili się gościnnie   CeCe Winans , Chris Willis , Kim Fleming , Vickie Hampton, Chris Rodriguez i Eric Millet.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Found Someone	Billy and Sarah Gaines	06.1997	48[3]	-	Expansion CDSEXP 27	[written by Billy Gaines, Joe Hogue][produced by Joe Hogue]