Bulldog

Young Rascals,perkusistę i producenta Dino Danelli i gitarzystę Gene Cornisha.Brzmienie grupy nyło diametralnie pozbawione wpływów Rascals,będąc miksem hard rocka i i pop bluesa.Zespół debiutował w 1972r singlem z własną wersją przeboju Bobby Day'a z 1958r,"Rockin' Robin".Basista i wokalista grupy,Billy Hocher to krzyżówka Boba Tencha z Jeff Beck Group z Ralphem Mormonem z Savoy Brown.Jego wokal przypominający Joe Cockera dziwnie korespondował z nagrywanym materiałem.Skład grupy uzupełniali Eric Thorngren grający na gitarze i pianista John Turi.

W 1972r wylansowali swój jedyny hit,piosenkę "No" napisaną przez Hochera i Turi.Grupa nagrywała dla wytwórni Decca,ale nie uzyskała kredytu zaufania po wydaniu debiutanckiego albumu,przenosząc się do Buddah,gdzie zrealizowali krótko przed swoim rozpadem w 1974r album Smasher. Gene Cornish i Dino Danelli założyli w 1978r zespół Fotomaker z Wally Brysonem z Raspberries,który wydał trzy albumy.John Turi współpracował w latach 70-tych z bluesmenami;Taj Mahalem, B.B. Kingiem, C. Musselwhite,a póżniej razem z Cindy Lauper w zespole Blue Angel i brał udział w sesji nagraniowej jej albumu Night To Remember z 1989r.Thorngren pracował jako inżynier dżwieku.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
No/Good times are corner	Bulldog	10.1972	-	44[15]	Decca 32996	[written by Billy Hocher, John Turi][produced by Gene Cornish, Dino Danneli]
Are You Really Happy Together/I'm A Mad Man	Bulldog	03.1973	-	112[3]	MCA 40014	[written by Hocher, Turi, Thorngren][produced by Gene Cornish, Dino Danneli]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bulldog	Bulldog	11.1972	-	176[11]	Decca 75 370	[produced by Dino Danelli , Gene Cornish ]

Buggles

Brytyjski duet. Trevor Horn (15.07.1949, Durham, Hertfordshire) - k, g, b, voc i Geoffrey Downes 25.08.1952, Stockport, Greater Manchester) - k, perc, voc, poznali się w 1977 w Londynie jako muzycy sesyjni.Potem występowali w grupie akompaniującej Tinie Charles. W styczniu 1979 zafascynowani dokonaniami Kraftwerk i Devo zdecydowali się na wspólną działalność artystyczną, z początku jako The Bugs, a później jako The Buggles (tylko studyjną - nigdy nie koncertowali). Duet związał się z wytwórnią Island i we wrześniu 1979 zadebiutował singlem Video Killed The Radio Star/Kid Dynamo, już ta pierwsza płytka wprowadziła go na szczyty list przebojów (w sierpniu 1981 teledysk Video Killed The Radio Star rozpoczął program inaugurujący działalność amerykańskiej MTV).
Popularność The Buggies ugruntowały album "The Age Of Plastic" z lutego 1980 oraz następne single: The Plastic Age/Island ze stycznia 1980, Clean Clean/Technopop z marca i Elstree /Johnny on the monorail z października tego roku. Uznanie słuchaczy przyniosła dwójce przyjaciół efektowna, nowoczesna, silnie zelektronizowana muzyka z pogranicza popu i rocka, intrygująca zwłaszcza pod względem brzmieniowym.
W marcu 1980 Horn i Downes przyjęli propozycję dołączenia do zespołu Yes, co oznaczało kres działalności The Buggies. Downes trafił później do grupy Asia, a Horn został słynnym producentem nagrań (po kilku latach założył własną firmę płytową ZTT i miał udział w sukcesach takich zespołów, jak Art Of Noise i Frankie Goes To Hollywood). A jednak w końcu 1981 duet odrodził się na jeszcze jedną sesję (wśród towarzyszących mu muzyków była Ann Dudley), wynikiem był zaś kolejny album - "The Adventures In Modern Recording", wydany w lutym następnego roku przez wytwórnię Carrere. Zbyt wykoncypowany i pretensjonalny, nie odniósł wszakże sukcesu. Na listy nie trafiły też niestety towarzyszące mu single: The Adventures In Modem Recording/Blue Nylon ze stycznia 1982 i On IV/Fade Away z listopada tego roku.
Współtwórcą pierwszych przebojów The Buggles był Bruce Woolley, znany z płyty "English Garden" (CBS, 1979), firmowanej z własnym zespołem The Camera Club. W latach osiemdziesiątych muzyk ten stanął na czele zespołu Firmament And The Elements i z nim nagrał minialbum "The Essential" (Press, 1983).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Video killed the radio star/Kid dynamo	Buggles	09.1979	1[1][11]	40[10]	Island WIP 6524	[gold-UK][written by Trevor Horn,Bruce Woolley,Geoff Downes][produced by Buggles]
Living in plastic age/Island	Buggles	01.1980	16[8]	-	Island WIP 6540	[written by Trevor Horn,Geoff Downes][produced by Buggles]
Clean ,clean/Technopop	Buggles	04.1980	38[5]	-	Island WIP 6584	[written by Trevor Horn,Bruce Woolley,Geoff Downes][produced by Buggles]
Elstree /Johnny on the monorail	Buggles	10.1980	55[4]	-	Island WIP 6624	[written by Trevor Horn,Geoff Downes][produced by Buggles]
I am a camera/Fade away	Buggles	10.1981	-	-	Carrere CAR 213	[written by Trevor Horn,Bruce Woolley,Geoff Downes][produced by Buggles]
Adventures in modern recording/Blue nylon	Buggles	01.1982	-	-	Carrere CAR 222	[written by Trevor Horn,Bruce Woolley,Simon Darlow][produced by Trevor Horn,John Sinclair]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The age of plastic	Buggles	01.1980	27[6]	-	Island ILPS 9585	[produced by Buggles]
Adventures in modern recording	Buggles	03.1982	-	161[5]	Carrere 37 926 [US]	[produced by Trevor Horn, Geoff Downes, John Sinclair]

Jimmy Buffett

Jimmy Buffett, (ur. 25 XII 1946r, Pascogoula, Missisipi, USA), wokalista, popularny w USA autor piosenek. Stworzył wizerunek wesołego lekkoducha, który wiedzie beztroskie życie w nadmorskim kurorcie. Wychował się na głębokim Południu USA, studiował dziennikarstwo w University of Southern Missisipi. Przez pewien czas był reporterem magazynu "Billboard" Pod koniec lat 60-tych pojechał do Nashville z postanowieniem zrobienia kariery jako wykonawca muzyki country. Podpisał kontrakt z wytwórnią Barnaby, dla której nagrał album Down to Earth. Po tym jak płyta znalazła tylko 324 nabywców, wytwórnia "zagubiła" matryce kolejnego albumu High Cumberland Jubelee. Nagrania ukazały się, kiedy Buffett stał się popularny.
Artysta przeniósł się na Florydę i związał si z wydawnictwem ABC-Dunhill Records. Z płyt A White Sport Coat and a Pink Crustacean pochodziła kontrowersyjna piosenka Why Don We Get Drunk, która zwróciła na Buffetta uwagę publiczności. W 1977 powstał bestsellerowy album Changes in Latitudes. Przebojem stała się piosenka Margaritauille, która znalazła się na ósmym miejscu listy bestsellerowych singli w USA. Piosenkarz mieszkał wtedy na żaglówce "Euphonia H" i tylko sporadycznie koncertował. Zagrał także w dwóch filmach Rancho Delux i FM.
Powodzeniem cieszyły się jego albumy Volcano i Coconut Telegraph. Na początku lat 80-tych więcej wpływów niż płyty zaczęły przynosić koncerty, które przekształcił w zabawę w tropikach. Artysta wokół jedynego wielkiego przeboju Margaritauille, zebrał utwory składając się na album największych przebojów pt. Songs You Know By Heart. Płyta rozeszła się w nakładzie ponad 2 mln kopii. Na początku lat 90-tych Buffett otworzył sieć klubów "Margaritaville" na Florydzie i w Nowym Orleanie. Tę samą nazwę miała jego własna wytwórnia płyt.
Kolejne kompilacje w rodzaju Boats, Beaches, Bars an Ballads niezmiennie osiągały ogromne nakłady. Piosenkarz przedstawił nowy repertuar, także z wielkim powodzeniem, na płytach Fruitcakes w 1994 i rok później na Barometer Soup. W 1997 wspólnie z Hermanem Woukiem, autorem powieści Don't Stop the Carmoal, stworzył musical. Z powodu braku zainteresowania scen na Broadwayu, Buffett wystawił sztukę w Miami.
Następne płyty Beach House on the Moon oraz Live: Tuesday/ Thursday/ Saturday, znów okazały się sukcesem.
Zbudował swego rodzaju imperium

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Saxophones/Ringling, Ringling	Jimmy Buffett	03.1974	-	105[4]	Dunhill-ABC 4378	[written by Jimmy Buffett][produced by Don Grant]
Come Monday / The Wino and I Know	Jimmy Buffett	05.1974	-	30[14]	Dunhill-ABC 4385	[written by Jimmy Buffett][produced by Don Grant]
Pencil Thin Mustache/ Brand New Country Star	Jimmy Buffett	10.1974	-	101[7]	Dunhill-ABC 15 011	[written by Jimmy Buffett][produced by Don Grant]
A Pirate Looks at Forty/Presents to Send You	Jimmy Buffett	04.1975	-	101[8]	Dunhill-ABC 15 029	[written by Jimmy Buffett][produced by Don Grant]
Door Number Three / Dallas	Jimmy Buffett	08.1975	-	102[4]	ABC 12 113	[written by Jimmy Buffett,Steve Goodman][produced by Don Grant][88.Country Chart]
Margaritaville / Miss You So Badly	Jimmy Buffett	04.1977	-	8[22]	ABC 12 254	[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam][13[10].Country Chart]
Changes in Latitudes, Changes in Attitudes / Landfall	Jimmy Buffett	09.1977	-	37[10]	ABC 12 305	[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam][24[5].Country Chart]
Cheeseburger in Paradise / African Friend	Jimmy Buffett	04.1978	-	32[11]	ABC 12 358	[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Livingston Saturday Night / Cowboy in the Jungle	Jimmy Buffett	08.1978	-	52[6]	ABC 12 391	[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Manana / Coast of Marseilles	Jimmy Buffett	12.1978	-	84[6]	ABC 12 428	[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Fins / Dreamsicle	Jimmy Buffett	09.1979	-	35[11]	MCA 41 109	[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Volcano / Stranded on a Sandbar	Jimmy Buffett	12.1979	-	66[7]	MCA 41 161	[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Survive / Boat Drinks	Jimmy Buffett	03.1980	-	77[5]	MCA 41 199	[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
It's My Job / Little Miss Magic	Jimmy Buffett	02.1981	-	57[8]	MCA 51 061	[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Who's the Blonde Stranger? / She's Going out of My Mind	Jimmy Buffett	05.1985	-	-	MCA 52 550	[written by J. Buffett, M. Utley, W. Jennings, J. Leo][produced by Jimmy Bowen, Michael Utley, Tony Brown][37[3].Country Chart]
If the Phone Doesn't Ring, It's Me / Frank and Lola	Jimmy Buffett	10.1985	-	-	MCA 52 664	[written by J. Buffett, M. Utley, W. Jennings][produced by Jimmy Bowen, Michael Utley, Tony Brown][16[10].Country Chart]
It's five o'clock somewhere	Alan Jackson & Jimmy Buffett	06.2003	-	1[8][27]	Arista Nashville	[written by Don Rollins, Jim Brown][produced by Keith Stegall]
Hey Good Lookin'	Jimmy Buffett with Clint Black,Kenny Chesney,Alan Jackson,Toby Keith and George Strait	05.2004	-	-	Mailboat	[written by Hank Williams][produced by Mac McAnally,Michael Utley][8[20].Country Chart]
Trip around the sun	Jimmy Buffett with Martina Mc Bride	09.2004	-	112[9]	Mailboat	[written by Al Anderson,Stephen Bruton,Sharon Vaughn][produced by Mac McAnally,Michael Utley][20[15].Country Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Living and Dying in 3/4 Time	Jimmy Buffett	03.1974	-	176[13]	Dunhill-ABC 50 132	[produced by Don Gant]
A1A	Jimmy Buffett	02.1975	-	25[27]	Dunhill-ABC 50 183	[produced by Don Gant]
Havana Daydreamin'	Jimmy Buffett	02.1976	-	65[14]	ABC 914	[produced by Don Gant]
Changes in Latitudes, Changes in Attitudes	Jimmy Buffett	02.1977	-	12[42]	ABC 990	[platinum-US][produced by Norbert Putnam]
Son of a Son of a Sailor	Jimmy Buffett	04.1978	-	10[29]	ABC 1046	[platinum-US][produced by Norbert Putnam]
You Had to Be There	Jimmy Buffett	11.1978	-	72[18]	ABC 1008	[gold-US][produced by Norbert Putnam]
Volcano	Jimmy Buffett	09.1979	-	14[28]	MCA 5102	[gold-US][produced by Norbert Putnam]
Coconut Telegraph	Jimmy Buffett	02.1981	-	30[18]	MCA 5169	[produced by Norbert Putnam]
Somewhere Over China	Jimmy Buffett	01.1982	-	31[15]	MCA 5285	[produced by Norbert Putnam]
One Particular Harbour	Jimmy Buffett	10.1983	-	59[24]	MCA 5447	[produced by Jimmy Buffett, Michael Utley]
Riddles in the Sand	Jimmy Buffett	09.1984	-	87[14]	MCA 5512	[produced by Jimmy Bowen]
Last Mango in Paris	Jimmy Buffett	07.1985	-	53[20]	MCA 5600	[produced by Jimmy Buffett, Tony Brown]
Songs You Know By Heart: Jimmy Buffett's Greatest Hit(s)	Jimmy Buffett	11.1985	-	100[24]	MCA 5633	[7x-platinum-US][produced by Don Gant, Norbert Putnam]
Floridays	Jimmy Buffett	06.1986	-	66[16]	MCA 5730	[produced by Michael Utley]
Hot Water	Jimmy Buffett	07.1988	-	46[14]	MCA 42 093	[produced by Michael Utley, Russell Kunkel; Ralph MacDonald]
Off to See the Lizard	Jimmy Buffett	07.1989	-	57[13]	MCA 6314	[produced by Elliot Scheiner, Jimmy Buffett]
Feeding Frenzy	Jimmy Buffett	11.1990	-	68[15]	MCA 10 022	[gold-US][produced by Elliot Scheiner, Jimmy Buffett]
Boats, Beaches, Bars & Ballads	Jimmy Buffett	06.1992	-	68[19]	Margaritaville 10 613	[4x-platinum-US]
Before the Beach	Jimmy Buffett	06.1993	-	169[2]	Margaritaville 10 823	[produced by Travis Turk]
Fruitcakes	Jimmy Buffett	06.1994	-	5[19]	Margaritaville 11 043	[platinum-US][produced by Russell Kunkel, Jimmy Buffett]
Barometer Soup	Jimmy Buffett	08.1995	-	6[17]	Margaritaville 11 247	[gold-US][produced by Russell Kunkel, Jimmy Buffett]
Banana Wind	Jimmy Buffett	06.1996	-	4[18]	Margaritaville 11 451	[platinum-US][produced by Russell Kunkel, Jimmy Buffett]
Christmas Island	Jimmy Buffett	10.1996	-	27[14]	Margaritaville 11 489	[platinum-US][produced by Russell Kunkel, Michael Utley]
Don't Stop the Carnival	Jimmy Buffett	05.1998	-	15[11]	Margaritaville 524 485	[gold-US][produced by Michael Utley]
Beach House on the Moon	Jimmy Buffett	06.1999	-	8[17]	Margaritaville 524 660	[gold-US][produced by Russell Kunkel, Michael Utley, Mac McAnally, Tony Brown]
Tuesdays, Thursdays, and Saturdays	Jimmy Buffett	11.1999	-	37[11]	Mailboat 2000	[gold-US][produced by Michael Utley]
Far Side of the World	Jimmy Buffett	04.2002	-	5[16]	Mailboat 2005	[produced by Russ Titelman]
Meet Me In Margaritaville: The Ultimate Collection	Jimmy Buffett	05.2003	-	9[46]	Mailboat 067 781	[2x-platinum-US]
License to Chill	Jimmy Buffett	07.2004	-	1[1][38]	Mailboat 62 270	[platinum-US][produced by Michael Utley,Mac McAnally]
Live in Hawaii	Jimmy Buffett	04.2005	-	66[8]	Mailboat 2109	[gold-US]
Live at Fenway Park	Jimmy Buffett	12.2005	-	41[6]	Mailboat 2115	[produced by Michael Utley]
Take the Weather with You	Jimmy Buffett	10.2006	-	4[13]	Mailboat	[gold-US][produced by Stan Kellam, Mac McAnally, Michael Utley]
Live at Texas Stadium	Alan Jackson/George Strait/Jimmy Buffett	04.2007	-	11[11]	Mailboat	[produced by Mac McAnally, Keith Stegall, George Strait, Michael Utley]
Live in Anguilla	Jimmy Buffett	11.2007	-	54[6]	Mailboat	-
Buffet Hotel	Jimmy Buffett	12.2009	-	17[12]	Mailboat	[produced by Mac McAnally, Michael Utley]
Encores	Jimmy Buffett	08.2010	-	7[13]	Mailboat	[gold-US][produced by Mac McAnally]
Songs From St. Somewhere	Jimmy Buffett	07.2013	-	4[11]	Mailboat	[produced by Emilio Estefan, Mac McAnally, Michael Utley]
'Tis the SeaSon	Jimmy Buffett	11.2016	-	50[8]	Mailboat	[produced by Mac McAnally, Michael Utley]
Buried Treasure: Volume One	Jimmy Buffett	11.2017	-	85[1]	Mailboat	-

Buffalo

BUFFALO, grupa australijska. Utworzona w 1968 w Brisbane, na miejsce działalności wybrała Sydney. Z początku przyjęła nazwę Head, dopiero w sierpniu 1971 zmieniła ją na Buffalo. Pierwszy skład: Dave Tice - voc, Neil Jenson -g, Peter Wells - b, g, Steve Jones - dr. Niebawem Jensona i Jonesa zastąpili John Baxter - g i Paul Balbi - dr (w tym czasie krótko współpracował z nią także Peter Leighton -dr). 

W 1971 skład powiększył się o drugiego wokalistę -Alana Milano. W 1973 odszedł Milano, a zamiast Balbiego, który wyjechał do Wielkiej Brytanii i tam niebawem dołączył do The Count Bishops, przyjęto Jimmy'ego Economou -dr. W 1975 miejsce Baxtera zajął Karl Taylor - g; w tym czasie współpracę z Buffalo nawiązał też Norm Roue -g z Band Of Light. W 1976 najpierw Taylora zastąpił Chris Turner-g, voc, a nieco później Wellsa, który trafił do Rose Tattoo, Ross Sims - b. Gdy w 1977 formację porzucił Tice, ściągnięty przez Balbiego do The Count Bishops, zakończyła działalność.
 

Jako Head była konwencjonalną grupą bluesrockową; w tym okresie, dokładniej w 1971, nagrała tylko jedną płytę, singel Hobo/Sad Song - Then dla wytwórni Philips, z którą współpracowała i później. Po zmianie nazwy na Buffalo zwróciła się ku muzyce, jaką w tym okresie zaproponowały zespoły brytyjskie w rodzaju Black Sabbath. I już na pierwszej dużej płycie, "Dead Forever" z 1972, promowanej singlami Suzi Sunshine/No Particulary Place To Go (przeróbka przeboju Chucka Berry'ego) i Just A Little Rock And Roll/Barbershop Rock, nadała swoim utworom, opartym na porywających gitarowych riffach, jak Dead Forever czy Suzi Sunshine, a także wybranym cudzym kompozycjom, jak Pay My Dues zespołu Blues Image, niezwykle ciężkie, potężne, brutalne brzmienie.
 

Tym samym wpisała się do grona pionierów nowego stylu - hard rocka. Zdobyła uznanie i popularność nie tylko w Australii, ale też w wielu krajach europejskich, zwłaszcza we Francji. Następne dwie płyty, "Volcanic Rock" z 1973, promowana singlem Sunrise (Come My Way)/Pound Of Flesh, i "Only Want You For Your Body" z 1974, promowana singlem What's Going On?/I'm Coming On (przeróbka kompozycji Alvina Lee), nadal pełne niezwykle mocnej, agresywnej, przytłaczającej muzyki o bluesowym rodowodzie (np. utwory Freedom, Till My Death, The Prophet oraz połączone w całość Pound Of Flesh i Shylock z pierwszej, a także Dune Messiah, Stay With Me, What's Going On?, Kings Cross Ladies i United Nations z drugiej), należą do hard-rockowych arcydzieł.
 
Karierę formacji bardzo jednak skomplikował w tym czasie skandal obyczajowy: w wielu krajach z oburzeniem przyjęto okładkę "Only Want You For Your Body", ozdobioną kontrowersyjną fotografią maltretowanej grubaski, oraz tekst utworu I'm A Skin Lifter No t A Shirt Raiser, będący buńczucznym wyznaniem gwałciciela. Późniejsze, mniej udane płyty - albumy "Mother's Choice" z 1976 i "Average Rock'n'Roller" z 1977 (zdominowany przez stereotypowe utwory rock'n'rollowe, np. Average Rock'n'Roller i Bad News, oraz ballady, np. Hotel Ladies i Sailor), a także single Little Queenie/The Girl Can't Help It i Lucky/On My Way nie spotkały się już z większym zainteresowaniem, co miało wpływ na decyzję o rozwiązaniu Buffalo. 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Dead Forever	Buffalo	11.1972	47[14]	-	Vertigo 6357 007	-
Volcanic Rock	Buffalo	08.1973	33[12]	-	Vertigo 6357 101	-
Only Want You for Your Body	Buffalo	11.1974	61[16]	-	Vertigo 6357 102	-
Mother's Choice	Buffalo	02.1976	95[5]	-	Vertigo 6357 103	-
Average Rock 'n Roller	Buffalo	06.1977	92[2]	-	Vertigo 6357 104	-

Budgie

Heavyrockowa grupa, utworzona w 1968 r. w Cardiff w Walii przez Johna Burke'a Shelleya (ur. 10.04.1947 r. w Cardiff, South Glamorgan, Walia; bas, gitara akustyczna, śpiew), Raya Phillipsa [perkusja] i gitarzystę,którego nazwisko zatarło się w pamięci kolegów. Po dołączeniu do składu Tony'ego Bourge'a (ur. 23.11.1948 r. w Cardiff: gitara solowa, śpiew) trio zdobyło lokalną popularność dzięki koncertom w klubach i college'ach południowej Walii.


Początkowo działało pod nazwą Budgie Droppings. Wkrótce zespół podpisał kontrakt z MCA Records. Grając typowego heavy rocka wystartował singlem o uroczym tytule "Crash Course In Brain Surgery". W latach 1971-1973 Budgie wydali trzy bardzo dobre albumy, które nie zdobyły jednak w Wielkiej Brytanii szerszego uznania publiczności i krytyki. W 1974 r. Ray Phillips opuścił zespół i został zastąpiony przez Pete'a Boota (ur. 30.09.1950 r. w West Bromwich, Staffordshire. Anglia). Już z nim zespół nagrał czwarty album, In For The Kill, który wreszcie odniósł sukces komercyjny.
W 1975 r. ponownie nastąpiła zmiana perkusisty Pete'a Boota zastąpił Steve Williams. W tym okresie okazjonalnie zespół zasilali dwaj dodatkowi gitarzyści: Myf Isaacs i Phil Blizzard. Rosnąca popularność grupy w Stanach Zjednoczonych spowodowała, iż przebywała ona tam z krótkimi przerwami przez kolejne dwa lata. Po nagraniu następnych dwóch albumów, ustępujących - niestety - swoim poziomem pierwszym płytom, a wydanych przez A&M; Records, grupę opuścił jeden z jej najważniejszych członków, Tony Bourge. Założył on później - wraz z Rayem Phillipsem - zespół Tredegar.
Nowym gitarzystą Budgie został na krótko Bob Kendrick, zastąpiony przez Johna Thomasa, byłego członka George Hatcher Band. W nowym składzie grupa wystartowała maxi-singlem If Swallowed, Do Not Induce Vomiting i albumem Power Supply, na którym zaproponowała nowe, bardziej metalowe brzmienie. Równocześnie podpisała kontrakt z firmą RCA. Niestety, ani ta płyta, ani dwie następne, nie pozwoliły zespołowi na przebicie się wśród rosnącej liczby zespołów nowej fali brytyjskiego heavy metalu. Przez cały okres swojej działalności trio cieszyło się niezwykłą popularnością w Polsce, gdzie wystąpiło w 1982 r. na kilkunastu koncertach.
Pomimo iż swój ostatni longplay, Deliver Us From Evil, zespół wydał w 1982 r., działał aż do 1987 r., kiedy to Burkę Shelley postanowił go ostatecznie rozwiązać. Równocześnie założył nowe trio Superclarkes. Dowodem na utrzymujące się zainteresowanie grupą może być fakt, iż kilka współczesnych formacji heavymetalowych włączyło kompozycje jej członków do swojego repertuaru (Metallica, Soundgarden, Iron Maiden). Wiosną 1995 r. zorganizowano w Wielkiej Brytanii pierwszy oficjalny zjazd muzyków i fanów Budgie. W jego trakcie swój zespół, Six Ton Budgie? zaprezentował - mieszkający na co dzień w Australii — Ray Phillips.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Keeping a Rendezvous / Apparatus	Budgie	10.1981	71[2]	-	RCA PB 5402	[written by Burke Shelley,John Thomas][produced by Don Smith]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
In for the Kill	Budgie	06.1974	29[3]	-	MCA MCF 2546	[produced by Budgie]
Bandolier	Budgie	09.1975	36[4]	-	MCA MCF 2723	[produced by Budgie][gold-UK]
Nightflight	Budgie	10.1981	68[2]	-	RCA LP 6003	[produced by Budgie]
Deliver Us From Evil	Budgie	10.1982	62[1]	-	RCA RCALP 6059	[produced by Don Smith]

The Hundred in the Hands

The Hundred in the Hands (czasami w skrócie THITH ) to amerykański duet muzyki elektronicznej z Brooklynu w Nowym Jorku , utworzony w 2008 roku.Zespół składa się z Eleanore Everdell (wokal, instrumenty klawiszowe) i Jason Friedman (gitara, programowanie) .

Zespół łączy synthpop z post-punkowymi i sennymi popowymi elementami,pod wpływem artystów takich jak Young Marble Giants , Wire , New Order , The Cure , De La Soul , Buddy Holly , Broadcast , Gang Gang Dance i LCD Soundsystem .
W 2007r wokalistka Holly Miranda przedstawiła Everdell Friedmanowi.  Everdell dołączyła do The Boggs jako członek trasy koncertowej. Oboje postanowili założyć zespół po tym, jak odkryli, że mają podobny gust muzyczny do wczesnego hip hopu , francuskiego house , disco , ska , dub , post-punk i innych gatunków.

Nagrali utwór "Dressed in Dresden" na Brooklynie, który został wydany online w grudniu 2008 roku. W marcu 2009 roku zespół wydał singiel "Dressed in Dresden" / "Undressed in Dresden" w wytwórni Pure Groove. Sukces tej piosenki doprowadził do zawarcia kontraktu z Warp Records w sierpniu 2009 r., którą Friedman nazywa "bliską mojej listy doskonałych wytwórni".Warp wydał 12 " singiel " Dressed in Dresden " w dniu 5 kwietnia 2009 roku.

Debiutancka   EP-ka duetu " This Desert" ukazała się 18 maja 2010 r., a następnie singiel "Pigeons" 13 września 2010 r. i "Commotion" / "Aggravation" 15 listopada 2010 r. Album The Hundred in the Hands został wydany 20 września 2010 roku przez Warp Records. Album otrzymał ogólnie przychylne recenzje.  Piosenka "Pigeons" pojawiła się w trzecim odcinku piątego sezonu Gossip Girl , "The Jewel of Denial", który został wyemitowany 10 października 2011 r.

Drugi studyjny album duetu, Red Night , został wydany 11 czerwca 2012 r.
Trzeci album " Love in the Black Stack" został wydany 15 czerwca 2017 roku przez New Ancestors.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dressed In Dresden / Undressed In Dresden	The Hundred in the Hands	03.2009	-	-	Pure Groove PUREGROOVE 001	[written by Everdell, Friedman][produced by Alex Aldi, Chris Zane, THITH]
Dressed In Dresden	The Hundred in the Hands	04.2010	-	-	Warp WAP 292	[written by Everdell, Friedman]
This Desert	The Hundred in the Hands	05.2010	-	-	Warp WAP 293	[produced by THITH]
Pigeons	The Hundred in the Hands	09.2010	-	-	Warp WAP 307	[written by Eleanore Everdell, Jason Friedman][produced by Richard X, THITH]
Commotion	The Hundred in the Hands	10.2010	-	-	Warp WAP 311	[written by Everdell, Friedman][produced by Richard X, THITH]
Dressed In Dresden	The Hundred in the Hands	04.2010	-	-	Warp WAP 292	[written by Everdell, Friedman]
Come With Me	The Hundred in the Hands	10.2012	-	-	Warp WAP 340	-
Keep It Low	The Hundred in the Hands	05.2012	-	-	Warp WAP 335	[written by Everdell, Friedman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Hundred in the Hands	The Hundred in the Hands	09.2010	-	-	Warp WARPLP 193	[produced by Eric Broucek, The Hundred in the Hands, Jacques Renault ,Richard X, Chris Zane]
Red Night	The Hundred in the Hands	06.2012	-	-	Warp WARPLP 227	[produced by The Hundred in the Hands]
Love in the Black Stack	The Hundred in the Hands	06.2017	-	-	New Ancestors ‎ NA 004	-

Erasure

Erasure – brytyjska grupa muzyczna, która powstała w 1985 w Londynie. Grupa została utworzona przez Vince'a Clarke'a, który wcześniej grał i był współzałożycielem Depeche Mode i Yazoo.
Jako grający na keyboardzie, aranżer i twórca piosenek dla Depeche Mode, Vince Clarke na poważnie udowodnił swoje zdolności jako twórca hitów, zanim opuścił zespół w 1981 roku. Tworząc Yazoo z Alison Moyet również wszedł na listy przebojów, kontynuując nagrania jako The Assembly w 1983 roku, przed przerwą na rozważenie innego nowego projektu dwa lata później.


Początkowo plan Clarke'a obejmował nagranie albumu z 10 różnymi piosenkarzami, ale po przesłuchaniu młodego wokalisty Andyego Bella, Clarke zdał sobie sprawę z ich wzajemnego potencjału jako duet. Erasure powstało szybko z wyrazistym Bellem będącym wspaniałym dodatkiem do nie zwracającego na siebie uwagi czarodzieja keyboardu jakim jest Clarke. Po zadomowieniu się w Mute Records, drapieżny i pełen energii debiutancki album duetu - Wonderland (1986) - pojawił się wkrótce, podczas gdy ich pierwszy singel Oh L'Amour ustanowił międzynarodową pozycję Erasure praktycznie natychmiast stając się ogromnym hitem we Francji i Australii. Pomimo popularności singla, sprzedaż albumu była niska, więc by podnieść swoje notowania duet rozpoczął tournee po klubach nocnych, prezentując swoją muzykę w jej najbardziej logicznym wystroju.


Drugi album Erasure, The Circus (1987 r.) doszedł do Top 20 w marcu 1987 roku i zawierał ich entuzjastyczny super singel nr 2, Sometimes wraz z błyskotką disco Victim Of Love, która to dopłynęła do pierwszej 10 Brytyjskich notowań muzycznych w tym samym roku.
Duet w rzeczy samej szybko zauważył wpływ, jaki kultura klubowa miała na główny nurt muzyczny lat 80. Można to wyczuć na ich własnej zremiksowanej kolekcji na żywo The Two-Ring Circus (1987 r.). Zręcznie przetworzona w przełomową muzykę house zapełniającą parkiety, stworzona przez DJ Little Louie Vega, super producenta Flood i Vince'a Clarke'a - wszyscy zaangażowani w przerobienie ich utworów - by mógł rozbudzić parkiet i potwierdzić po drodze ich referencje jako techno-pop maszyna do produkcji hitów.


Ich kolejny album The Innocents (1988) następnie rozpoczął niezłamany i niesamowicie imponujący wyścig pięciu wbijających się na listy long-playów z singlami Ship Of Fools (1988), a następnie hymniczny A Little Respect (1988), który również dotarł do pierwszej 10 brytyjskiej listy przebojów, Chains Of Love zdobyło dla nich wysoki numer brytyjski, ale co ważniejsze, zdobyło popularność w Ameryce, co stworzyło fanatyczny ruch, który Clarke i Bell utrzymują aż do dzisiaj.
Październik 1988 był świadkiem wydania Crackers International EP, co dało kolejne miejsce nr 2 na liście UK z hitem Stop !, pierwszym z wielu, które napisać miał Vince i Andy.


Następne pełnej długości wydanie Erasure było jednym z takich hitów. Wild ! (1989 r.), pojawiło się w całości z jeszcze większą liczbą singli, w formie Drama ! i You Surround Me (1989 r.), które dostało się do TOP 20, a także Numer 3 Blue Savannah", wzniosły i imponujący kawałek pisarstwa muzycznego, które duet i ich fani uważają za jeden z najlepszych. Faktycznie powiodło mu się rozpalać areny koncertowe, podobnie jak czynił to pokaz scenowy z kostiumami Bella, które stawały się coraz dziwniejsze i kompletnie niezapomniane. Po tournee po świecie z Wild ! przez większość 1990 roku, chłopaki powrócili do domu we wrześniu by zagrać przed tłumem 65,000 ludzi w Milton Keynes Bowl.


Nagrany we Francji i Niemczech przed wydaniem w 1991 roku, Chorus był kolejnym hitem, który doświadczył eksperymentowania Vince'a ze starymi syntezatorami; próbując używać jedynie podstawowych ustawień sekwencera i specyficznych dźwięków syntezatora. Kompletny album miał dość unikalne odczucie, i bez żadnych trudności wydał na świat kolejną grupę singli z list Top Ten. Świetnie dopracowana ścieżka "Chorus" (1991 r.) osiągnęła pozycję 3, podczas gdy wstrząsający parkietem Love To Hate You (1991 r.) doszedł do 4 pozycji na brytyjskiej liście przebojów.


Rok 1992 ujrzał bardzo publiczny pokaz miłości Erasure to idealnego popu szwedzkiej grupy ABBA z 4 piosenkami EP coverów Abby zatytułowanych Abba-Esque. Wyprzedzała o kilka lat retro-kicz grupówek i ujrzała Vince'a i Andy'ego oddających hołd swoim bohaterom w pysznie promocyjnym klipie video. Samo EP było kwartetem smacznie zmodernizowanych coverów z "Take A Chance On Me" dającym duetowi pierwsze miejsce w UK. Wskazaniem popularności Erasure w ich Światowym Tournee Phantasmagorical, kiedy po kolei wykonali niesamowite 12 występów w Manchester Apollo spędzając 15 nocy w Hammersmith Odeon.


Kolekcja hitów Erasure idealnie zatytułowana Pop ! The First 20 Hits wskoczyła na pierwsze miejsca list LP w 1992 roku, a I Say I Say I Say powtórzył ten trick w 1994 roku. Następnie pojawił się singel z 4 miejsca ze znaczącym odegraniem dla Always (1994 r.). Vince i Andy zwrócili się ku głębszym i bardziej eksperymentalnym sprawom z ich groźniejszym albumem artrockowym Erasure (1995 r.), nowym kierunkiem, który nie był w guście wszystkich, mimo faktu, że album zawierał jedne z najpiękniejszych i najbardziej cenionych prac duetu. Album był świetnie wyprodukowany przez Thomasa Fehlmanna i Garetha Jonesa a zmiksowany przez legendarnego Francois Kevorkian. Singel "Stay With Me" (1995 r.) dotarł do skromnej pozycji 15 i Erasure zanotowało niższą popularność niż zwykle z "In My Arms" z albumu Cowboy (1997 r.) i Freedom z albumu Loveboat (2000 r.). Nie żeby ta wpadka jakoś zmartwiła chłopaków. Wciąż byli gwiazdami z Top 20, których gigantyczne, spektakularne pokazy na żywo wypełniały się histeryczną publicznością, która nie mogła się nacieszyć duetem i uduchowionym dźwiękiem oraz dość dojrzałymi tematami.


W 2003 roku Erasure ukazało swoją dojrzałość w pełnej szacunku kolekcji coverów Other People's Songs. 12 omawianych piosenek zawierało, dość zadziwiająco dla niektórych, przeróbkę sielankowego folk-popu Petera Gabriela Solsbury Hill (2003 r.), który jako singel zabrał Erasure z powrotem prosto do Top 10 brytyjskiej listy przebojów, szybko demonstrując, że czas był odpowiedni dla Hits ! The Very Best Of Erasure (2003 r.) - kolekcja, które skutecznie przypomniała światu o tym, jak wiele świetnych piosenek pop stworzył duet w trakcie swojej kariery.
Odkąd po raz pierwszy Vince Clarke zwrócił się do syntezatora na pewno nie brakowało mu krótkich projektów pobocznych. Jego umiejętności produkcyjne i remiksowania można usłyszeć w nagraniach artystów tak różnorodnych jak The Happy Mondays, Betty Boo, Simple Minds, Sparks i kolegów z Essex chłopaków synth Nitzera Ebba, by wymienić tylko kilku.
Clarke był także znany ze współpracy z Martyn Ware z Human League oraz Heaven 17 i do dzisiaj wydali dwa ambientowe albumy instrumentalne dla Mute. Zarówno "Pretentious" (1999 r.) jak i "Spectrum Pursuit Vehicle" (2001) wykorzystują technologię nagrywania 3D do stworzenia muzyki specyficznie zaprojektowanej do doświadczania przez słuchawki.
Wkład Andy'ego Bella w historię muzyki popularnej był zarówno politycznym jak i artystycznym. Jako jeden z wyróżniającej się grupy gejów, jego podejście w-rzeczy-samej do jego seksualności pomogło mu pozbyć się wielu z bigockich i homofobicznych spojrzeń, które były rozpowszechnione w brukowcach, kiedy po raz pierwszy wszedł na scenę. Jego niesamowity głos i osobowość większa niż życie emanują ciepłem, humorem i co najważniejsze zabawą, cechami, które zawsze zaskarbiały mu więcej fanów niż krytyków.
Początek roku 2005 ujrzał wydanie kolejnego Long-Playa Nightbird, po którym pojawił się akustyczny album Union Street w 2006 roku.


Z ponad 14 milionami sprzedanych albumów jak do tej pory, Erasure zawsze byli dumnie, prowokująco, bezwstydnie pop - nawet nazwali kolekcję swoich najlepszych hitów Pop! w 1992 roku. Ale za tymi wszystkimi imponującymi liczbami i kiczowatymi kostiumami scenicznymi, czasem przeoczono jak spójnie wspaniałymi twórcami piosenek byli Vince i Andy w swojej karierze.

Single
Data wydania	Tytuł	UK Top 40	Billboard	Wytwórnia /UK/	Komentarz
09.85	Who Needs Love Like That/Push Me Shove Me	55[6]	-	MUTE 40	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Flood][8[11].Hot Disco/Dance;Sire 20 404 12"]
11.09.85	Heavenly Action/Don't Say No	100[1]	-	MUTE 42	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Flood]
05.86	Oh L'amour/ March on Down the Line	85[4]	-	MUTE MUTE 45	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Flood][3[11].Hot Disco/Dance;Sire 20 471 12"]
10.86	Sometimes/Sexuality	2 [21]	-	MUTE MUTE 51	[silver-UK] [written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Flood][4[9].Hot Disco/Dance;Sire 20 614 12"]
02.87	It Doesn't Have to Be/In the Hall of the Mountain King	12[9]	-	MUTE MUTE 56	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Flood]
05.87	Victim of Love /The Soldier's Return	7 [9]	-	MUTE MUTE 61	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Flood][1[1][11].Hot Disco/Dance;Sire 20 740 12"]
21.09.87	The Circus	6[14]	-	MUTE MUTE 66	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Flood]
03.88	Ship of Fools/When I Needed You	6[8]	-	MUTE MUTE 74	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Dave Jacob/Stephen Hague]
06.88	Chains of Love/Don't Suppose	11 [7]	12[20]	MUTE MUTE 83	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Stephen Hague][4[14].Hot Disco/Dance;Sire 20 953 12"]
10.88	A Little Respect/Like Zsa Zsa Zsa Gabor	4[14]	14[17]	MUTE MUTE 85	[silver-UK][written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Stephen Hague][2[12].Hot Disco/Dance;Sire 21 059 12"]
28.11.88	Stop!/The Hardest Part[Crackers International EP.]	2[15]	97[2]	MUTE EMUTE 93	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Erasure]
10.89	Drama!/Sweet, Sweet Baby	4[11]	-	MUTE MUTE 89	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Andy Bell/Gareth Jones/Mark Saunders/Vince Clarke][10[10].Hot Disco/Dance;Sire 21 356 12"]
12.89	You Surround Me/91 Steps	15[9]	-	MUTE MUTE 99	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Erasure/Gareth Jones/Mark Saunders]
26.02.90	Blue Savannah/Runaround on the Underground	3 [10]	-	MUTE MUTE 109	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Andy Bell/Gareth Jones/Mark Saunders/Vince Clarke][44[5].Hot Disco/Dance;Sire 21 428 12"]
06.90	Star/Dreamlike State	11[7]	-	MUTE MUTE 111	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Erasure/Gareth Jones/Mark Saunders][4[10].Hot Disco/Dance;Sire 21 558 12"]
08.91	Chorus	3[9]	83[11]	MUTE MUTE 125	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Martyn Phillips][14[8].Hot Disco/Dance;Sire 40 123 12"]
09.1991	Love to hate you	4[9]	-	MUTE MUTE 131	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Martyn Phillips][17[12].Hot Disco/Dance;Sire 40 218 12"]
12.1991	Am i right?	15[6]	-	MUTE MUTE 134	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Martyn Phillips]
01.1992	Am i right? [remix]	22[3]	-	MUTE L12MUTE134	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Martyn Phillips]
03.1992	Breath of life	8[6]	-	MUTE MUTE 142	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Martyn Phillips]
06.1992	Abba-esque EP.	1[5][12]	-	MUTE MUTE 144	[written by Benny Andersson/Bjorn Ulvaeus][produced by David Bascombe]
09.1992	Take A Chance On Me	-	-	-	[10[10].Hot Disco/Dance;Mute/Elektra [promo] 12"]
11.1992	Who needs love like that [remix]	10[4]	-	MUTE MUTE 150	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Flood]
04.1994	Always	4[10]	20[23]	MUTE MUTE 152	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Martyn Ware][6[12].Hot Disco/Dance;Mute/Elektra 66 225 12"]
07.1994	Run to the sun	6[6]	-	MUTE MUTE 163	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Martyn Ware][14[11].Hot Disco/Dance;Mute/Elektra 66 208 12"]
12.1994	I love saturday EP.	20[14]	-	Mute MUTE 166	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Martyn Ware][20[9].Hot Disco/Dance;Mute/Elektra 66 171 12"]
09.1995	Stay with me	15[15]	-	Mute MUTE 174	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Thomas Fehlmann/Gareth Jones]
12.1995	Fingers and thumbs(Cold Summer's Day)	20[13]	-	Mute MUTE 178	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Thomas Fehlmann/Gareth Jones][10[13].Hot Disco/Dance;Mute/Elektra 66 053 12"]
01.1997	In my arms	13[12]	55[8]	MUTE MUTE 190	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Gareth Jones/Neil McLellan][2[13].Hot Disco/Dance;Mute/Maverick 43 857 12"]
03.1997	Don' t say your love is killing me	23[5]	-	MUTE MUTE 195	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Gareth Jones/Neil McLellan][2[13].Hot Disco/Dance;Mute/Maverick 43 914 12"]
10.2000	Freedom	27[4]	-	Mute MUTE 244	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Erasure/Flood]
01.2003	Solsbury Hill	10[4]	-	Mute CDMUTE 275	[written by Peter Gabriel][produced by Gareth Jones]
04.2003	Make Me Smile (Come Up & See Me)	14[3]	-	Mute CDMUTE 292	[written by Steve Harley][produced by Andy Bell/Vince Clarke/Gareth Jones]
10.2003	Oh L'Amour 2003	13[4]	-	Mute CDMUTE 312	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Flood]
01.2005	Breathe	4[11]	-	Mute CDMUTE 330	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Erasure]
04.2005	Don't Say You Love Me	15[5]	-	Mute CDMUTE 337	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Erasure]
07.2005	Here I Go Impossible Again	25[4]	-	Mute CDMUTE 344	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Erasure]
04.2007	I Could Fall In Love With You	21[3]	-	Mute CDMUTE 366	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Gareth Jones]
06.2007	Sunday Girl	33[2]	-	Mute CDMUTE 376	[written by Andy Bell/Vince Clarke][produced by Gareth Jones]

Albumy
Data wydania	Tytuł	UK Top 40	Billboard	Wytwórnia /UK/	Komentarze
06.86	Wonderland	71[7]	-	MUTE STUMM 25	[produced by Flood/Al Clay/Phil Legg/Nigel Hine]
04.87	The Circus	6[109]	190[3]	MUTE STUMM 35	[platinum-UK][produced by Flood]
01.88	The two ring circus	-	186[3]	Sire 25 667 [US]	[produced by Flood and Vince Clarke]
04.88	The Innocents	1[2][78]	49[50]	MUTE STUMM 55	[2x-platinum-UK][platinum-US][produced by Stephen Hague]
05.89	Crackers Internationals	-	73[10]	Sire 25 904 [US]	[produced by Erasure]
10.89	Wild!	1[2][48]	57[23]	MUTE STUMM 75	[2x-platinum-UK][produced by Erasure/Gareth Jones/Mark Saunders]
06.91	Chorus	1[1][29]	29[17]	Mute STUMM 95	[platinum-UK][produced by Martyn Phillips]
11.92	Pop!-The first 20 hits	1[2][35]	112[5]	Mute CDMUTEL 2	[3x-platinum-UK][gold-US][produced by Andy Bell/Flood/Gareth Jones/Mark Saunders/Martyn Phillips/Stephen Hague/Vince Clarke]
05.94	I Say I Say I Say	1[1][15]	18[17]	Mute CDSTUMM 115	[gold-UK] [produced by Martyn Ware]
11.95	Erasure	14[10]	82[3]	Mute CDSTUMM 145	[produced by Thomas Fehlmann/Gareth Jones]
04.97	Cowboy	10[5]	43[8]	Mute CDSTUMM 155	[produced by Gareth Jones/Neil McLellan]
11.2000	Loveboat	45[3]	-	Mute CDSTUMM 175	[produced by Erasure/Flood]
02.2003	Other People's Songs	17[3]	138[1]	Mute STUMM 215	[produced by Andy Bell/Vince Clarke/Gareth Jones]
11.2003	Hits - The Very Best Of	15[34]	-	Mute MUTEL 10	[gold-UK] [produced by Erasure/Dave Bascombe/Vince Clarke/Flood/Stephen Hague/Gareth Jones/Mark Saunders/Martyn Ware/David Jacob/Andy Bell/Thomas Fehlmann/Neil McLellan/Martyn Philips/Gareth Jones]
02.2005	Nightbird	-	154[1]	Mute CDSTUMM 245	[produced by Erasure]
04.2006	Union Street	102[1]	-	Mute CDSTUMM 235	[produced by Erasure]
06.2007	Light at the End of the World	29[3]	140[1]	Mute CDSTUMM 285	[produced by Gareth Jones]
03.2009	Total Pop! The First 40 Hits	21[4]	-	Mute CDMUTEL 16	[produced by Dave Jacob/David Bascombe/Erasure/Flood/Gareth Jones/Mark Saunders/Martyn Phillips/Martyn Ware/Neil McLellan/Stephen Hague/Thomas Fehlmann]
10.2011	Tomorrow's World	29[2]	61[1]	Mute CDSTUMM 335	[produced by Frankmusik]
11.2013	Snow Globe	49[1]	-	Mute CDSTUMM 365
10.2014	The Violet Flame	20[2]	48[1]	Mute CDSTUMM 375	[produced by Richard X]
11.2015	Always: The Very Best of Erasure	9[8]	-	BMG CDMUTEL 26	[silver-UK]
06.2017	World Be Gone	6[1]	137[1]	Mute CDSTUMM 405	[produced by Erasure, Matty Green]