środa, 1 lutego 2017

A Silver Mt. Zion

A Silver Mt. Zion jest kanadyjskim zespołem post-rockowym utworzonym w 1999 przez trójkę muzyków z Godspeed You! Black Emperor, gitarzystę Efrima Menucka, skrzypaczkę Sophie Trudeau i basistę Thierry'ego Amara.
Zespół ma na swym koncie pięć albumów, na których znajdziemy mieszankę jazzu, post-rocka i awangardowego folku.Efrim chciał po prostu zrealizować parę własnych pomysłów muzycznych, które niekoniecznie dobrze wypadłyby w jego macierzystej grupie.
Powołując do życia zespół miał nadzieję na stworzenie bardziej intymnej atmosfery, niż w przypadku GY!BE. Nie długo udało im się wytrwać w swoim postanowieniu, gdyż pod koniec 2000 roku dołączyły do nich trzy nowe osoby, a nieco później, jeszcze jedna.
Do pierwotnego składu dołączano kolejno skrzypce, wiolonczela, gitary i perkusja, co dopełniło tylko brzmienia. A Silver Mt. Zion zadebiutował koncertem w Musique Fragile 6 marca 1999.Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band miał dość intensywny okres od momentu wydania ich ostatniego albumu w 2005 Horses In The Sky kierując środek ciężkości na koncerty i specjalne projekty przez ostatnie trzy lata, ansambl podołał ponad stu występom w Europie i Ameryce Północnej.
Pomiędzy sesjami, których plonem była EPka Thee Silver Mountain Reveries odbyła się trasa Thee Silver Mountain Elegies Play War Radio (gdzie czwórkę z Silver Mt. Zion wspomagali znajomi z wytwórni, ambitny duet na wiolonczele i perkusję Hangedup), jak i doszło do paru znamienitych kolaboracji - w tym z Carlą Bozulich, Vicem Chesnuttem i Patti Smith we własnej osobie - tak w studio jak i na żywo.
W pełnym składzie (dwie gitary elektryczne, dwie pary skrzypiec, wiolonczela, kontrabas i perkusja) muzyka grupy rozwija się w kierunku coraz głośniejszej, swobodniejszej, pełnej śliny i łez. Na 13 Blues For Thirteen Moons bardziej niż kiedykolwiek, riffy stanowią totalną podstawę. Zakotwiczeni przez nowego perkusistę Erica Cravena (ex-Hangedup), zespół buduje cierpliwie nastrój po to by prędzej czy później wystawić go na pełny ogień, z właściwą sobie nowoodkrytą cierpliwością, falistością i srogością.
Jakichkolwiek metodycznych ram by nie stosować dla określenia dźwięku jaki niesie ze sobą punkowy lament 1,000,000 Died To Make This Sound lub eksplodująca na na milion skrawków free-niosu i melodi Black Waters Blowed, zespół chyba jeszcze nigdy nie ocierał się z taką siłą o rock. Nigdy dotąd nie grał również z taką determinacją, desperacją, werwą. Jękliwy bluesowy riff stał się fundamentem tytułowego utworu, następującego po dwunastoczęściowym quasi-minimalistycznym wstępie, natomiast Engine Broke Blues zawiera przepiękną sekwencję akordów które okażą się już po chwili budulcem nieubłaganej, wieloskładnikowej gry gitary, smyczków i organów. Fanom zespołu większość tego materiału wyda się znajoma, jako że to właśnie on był ogrywany przed ostatnich parę lat na ich koncertach. Nagrywania go podjęli się w nowo wyremontowanym Hotel2Tango w Montrealu. Za konsoletą wspomagał ich Howard Bilerman i Radwan Moumneh (który zresztą nagłaśnia ich również na żywo), ups the ante wydatnie, ze skwierczącymi gitarowymi crescendami wyznaczającymi tempo pikująco-bombardującego kłębowiska smyczków, podczas gdy głos Efrima piłuje i zawodzi poprzez słowa udręki, nadziei i jakby na wskroś - furii. Cechujące Silver Mt. Zion chóralne pasaże w przyjemny sposób mrowią momentami nieco styrane tak masywną dawką wrażeń narządy słuchu. 


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
This Is Our Punk Rock..A Silver MT Zion08.2003122[1]---

Richard Adler

 Richard Adler (ur. 3 sierpnia 1921r - zm. 21 czerwca, 2012r), amerykański autor tekstów, pisarz, kompozytor i producent kilku widowisk na Broadwayu.
Adler urodził się w Nowym Jorku, jako syn Elsy Adrienne   i Richarda Clarence Adlera. Jego matka była "debiutantką" z Mobile, Alabama.Adler miał korzenie muzyczne, jego ojciec był znanym żydowskim pianistą, a także nauczycielem, m.inn. Aarona Coplanda. Ukończył University of North Carolina w Chapel Hill w 1943 roku  i służył w US Naval Reserve podczas II wojny światowej.Po   służbie wojskowej zaczął swoją karierę jako autor tekstów, łącząc siły z Jerry Rossem w 1950 roku jako duet pracowali w tandemie, zarówno przy muzyce i tekstach.
Po ustanowieniu partnerstwa Adler i Ross szybko stali się protegowanymi   kompozytora, autora tekstów i wydawcy Franka Loessera . Ich pierwszą zauważalną kompozycją była piosenka " Rags to Riches ",  która została nagrana przez Tony Bennetta i osiągnęła numer 1 na listach przebojów pod koniec 1953 roku.

W tym samym czasie gdy nagrania Bennetta zdobywały listy przebojów, Adler i Ross zaczęli swoją karierę w teatrze na Broadwayu z  John Murray Anderson's Almanac , rewii, dla której przewidziano większość piosenek.
Druga praca Adlera i Rossa na Broadway'u ,The Pajama Game, z premierą w maju 1954 roku odniosła sukces, zdobywając Tony Award , a także nagrodę Donaldson Award and Variety Critics Critics Award. Trzy utwory z widowiska zostały nagrane przez popularnych artystów :wersja Patti Page  "Steam Heat" osiągnęła nr 9; Archie Bleyera   " Hernando Hideaway " doszła do # 2; i " Hey There " Rosemary Clooney  # 1.
Wystawione niemal dokładnie rok później ich następne dzieło, Damn Yankees replikowało nagrody i sukcesy wcześniejszego show.Hitami widowiska były "Heart", nagrany przez Eddie Fishera i " Whatever Lola Wants ",wykonywany przez Sarah Vaughan .

Duet był autorem muzyki i tekstów do trzech wielkich sukcesów na Broadwayu w ciągu trzech lat, z którego ponad pół tuzina ich piosenek dotarło do amerykańskiej Top Ten, dwie z nich osiągnęło # 1. Jednak ich związek został przerwany, kiedy Ross zmarł na dolegliwości płuc w listopadzie 1955 roku, w wieku 29 lat.
Adler kontynuował pisanie zarówno samodzielnie, jak iz innymi partnerami, komponując w 1958r przebój we współpracy z Robertem Allenem : " Everybody Loves a Lover ", nagrany przez Doris Day . Jednak po 1955r Adler nie miał dalszych sukcesów na Broadwayu  jako kompozytor i producent, mimo revivalu The Pajama Game i Damn Yankees.
Jego późniejsze musicale jak Kwamina   napisany dla swojej ówczesnej żony Sally Ann Howes , która wystąpiła u boku Terry Cartera .
Adler napisał musical Olympus 7-0000 dla widowiska ABC Stage 67 . Jego ostatnim oryginalnym musicalem broadway'owskim był  w oparciu o Shakespeare 'a ,Twelfth Night .

W 2000 Debelah Morgan na podstawie jego utworu " Dance With Me " z samplami piosenki Adlera & Rossa "Hernando Hideaway", który osiągnął # 8 na Billboard Hot 100, i uczynił Adlera  79-letniego kompozytora popularnym w 21-go wieku .

Skomponował także kilka utworów symfonicznych i baletowych, w tym jednego z okazji stulecia Statuy Wolności.

Adler był żonaty trzy razy.Swoje drugie małżeństwo zawarł z brytyjską aktorka Sally Ann Howes w 1958r. Ona adoptowała jego dwóch synów, Andrewa i broadway'owskiego tekściarza Christophera , po śmierci jego pierwszej żony w 1964 roku. . Rozwiedli się w 1966 roku. Christopher Adler zmarł na raka w 1984 roku w wieku lat 30.
Adler zmarł w dniu 21 czerwca 2012 roku w swoim domu w Southampton w stanie Nowy Jork , w wieku 90 lat. On pozostawił trzecią żoną, Susan A. Ivory syna, Andrewa; i   córkę, Katherine.


                                                       Piosenki na listach przebojów

 

 [with  Jerry Ross] 
06/1951 The Strange Little Girl   Eddy Howard 28.US
 .1953 Rags to Riches   The Dominoes 2.R&B Chart
01/1953 Even Now   Eddie Fisher 7.US
09/1953 Rags to Riches   Tony Bennett 1.US
12/1953 Rags to Riches   David Whitfield with Stanley Black and His Orchestra 3.UK
05/1954 Hernando's Hideaway   Archie Bleyer 2.US
06/1954 Steam Heat    Patti Page 8.US
06/1954 Hernando's Hideaway   Johnnie Ray 14.US/11.UK
07/1954 Hernando's Hideaway  Guy Lombardo and His Royal Canadians 14.US
07/1954 Hey There   Rosemary Clooney 1.US/4.UK
08/1954 Hey There   Sammy Davis, Jr. 16.US/19.UK
04/1955 Whatever Lola Wants  Sarah Vaughan 6.US
05/1955 Heart  Eddie Fisher 6.US
06/1955 Whatever Lola Wants   Dinah Shore 12.US
06/1955 Two Lost Souls   Perry Como and Jaye P. Morgan 18.US
10/1955 Hernando's Hideaway   The Johnston Brothers 1.UK
10/1955 Hey There   Lita Roza 17.UK
10/1955 Hey There   Johnnie Ray 5.UK
03/1957 Whatever Lola Wants   Alma Cogan 26.UK
04/1957 Heart   Max Bygraves with Malcolm Lockyer and His Orchestra 14.UK
04/1957 Heart   The Johnston Brothers 23.UK
11/1963 Rags to Riches   Sunny & the Sunliners 45.US
12/1963 True Love Goes On and On   Burl Ives 66.US
03/1966 Rags to Riches   Lenny Welch 102.US
03/1971 Rags to Riches   Elvis Presley 33.US/9.UK
04/1974 Steam Heat   The Pointer Sisters 108.US

[with   Robert Allen] 
07/1958 Everybody Loves a Lover   Doris Day  6.US/25.UK
12/1962 Everybody Loves a Lover  The Shirelles 19.US

[with   Patrick Adams ] 
06/1978 Just Let Me Do My Thing   Sine 33.UK

[with  Debelah Morgan, Giloh Morgan & Jerry Ross] 
07/2000 Dance with Me   Debelah Morgan 8.US/10.UK
 

Pasadenas

 Pasadenas była rhythm'n'bluesową grupą z Wielkiej Brytanii , najbardziej znanej ze swoich przebojów   "Tribute (Right On)", "I'm Doing Fine Now" i "Riding on a Train".Grupa wokalna  mocno koncentruje się na muzyce i artystach pochodzących z poprzednich dekad, ich muzyka była pod silnym wpływem   doo wop lat 50-tych ,   Motown lat 60-tych i   funka i R & B lat 70-tych. Zespół był znany głównie w Wielkiej Brytanii.
Zespół miał hit w Top5 na listach w W.Brytanii i pierwsze miejsce list przebojów w Holandii w 1988 roku ze swoim pierwszym singlem "Tribute (Right On)", który złożył hołd  luminarzom soul takim jak Diana Ross & Supremes i Aretha Franklin .

W październiku 1988 roku ukazał się album , To Whom It May Concern , który sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy. Obok "Tribute (Right On)",  płyta zawierała pomniejszy hit  "Riding on a Train" (numer cztery w Holandii) oraz wersję   Chi-Lites "Living In the Footsteps of Another Man ". Mieli kilka kolejnych przebojów,  w tym "Love Thing" (UK # 22, # 13 Holandia) w 1990 roku.

Grupa następnie wydała albumy Elevate w 1991 roku i Yours Sincerely w 1992 roku, ale nigdy nie trafiły na listy bestsellerów w Stanach Zjednoczonych , mimo że miał kolejny brytyjski hit  produkcji Billy Griffina, ich remake   New York City  ," I'm Doin' Fine No" , który sprzedał się w ponad 200.000 egzemplarzy.Pod nieco zmienionym tytułem ( "I'm Doing Fine Now"),  stał się ich największym hitem, osiągając # 4 w Wielkiej Brytanii.
W 2002r wytwórnia Cherry Red   ponownie wydała album,To Whom It May Concern na płycie CD . W kwietniu 2005 r Pasadenas wziął udział w  telewizyjnym reality show , Hit Me Baby, One More Time .

Siostra członka zespołu Andrewa Banfielda,  Susan, była   połową grupy Cookie Crew .
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Tribute (Right On)/I BelievePasadenas05.19885[17]52[10]CBS PASA 1[written by The Pasadenas, Pete Wingfield][produced by Pete Wingfield]
Riding On A Train/ A Little LovePasadenas09.198813[9]-CBS PASA 2[written by The Pasadenas][produced by Pete Wingfield]
Enchanted Lady/New LovePasadenas11.198831[6]-CBS PASA 3[written by The Pasadenas, Pete Wingfield][produced by Pete Wingfield]
Love Thing/He'll Give You AllPasadenas05.199022[5]-CBS PASA 4[written by D. Milliner, M. Milliner, The Pasadenas][produced by Paul Staveley O'Duffy, The Pasadenas]
Reeling/State Of ShockPasadenas07.199075[2]-CBS PASA 5[written by D. Milliner, The Pasadenas][produced by Paul Staveley O'Duffy]
Tribute (Right On)/I BelievePasadenas05.19885[17]52[10]CBS PASA 1[written by The Pasadenas, Pete Wingfield][produced by Pete Wingfield]
I'm Doing Fine Now/Cry My Tears (Posthumously Yours)Pasadenas02.19924[10]-Columbia 6577187[written by Thomas Bell, Sherman Marshall][produced by Ian Levine, Billy Griffin]
Make It With You/I Want To BePasadenas04.199220[4]-Columbia 6579257[written by D. Gates][produced by The Essentials, The Pasadenas]
Moving In The Right Direction/ I Really Miss YouPasadenas08.199249[2]-Columbia 6583417[written by I. Levine, B. Griffin][produced by Ian Levine, Billy Griffin]
Let's Stay Together/More Time-For LovePasadenas11.199222[3]-Columbia 6587747[written by Willie Mitchell, Al Jackson, Green][produced by Mike Percy, Tim Lever]
Round & RoundPasadenas04.199596[1]-Sounds Of London CDSOLOR 2-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
To Whom It May ConcernPasadenas10.19883[21]89[12]CBS 4628771[produced by Pete Wingfield, Phil Legg, Robyn Smith, The Pasadenas]
Yours SincerelyPasadenas03.19926[11]-Columbia 4712642-

wtorek, 31 stycznia 2017

Chemical Brothers

The Chemical Brothers to pochodzący z Londynu czołowy przedstawiciel big beatu, czyli elektronicznej muzyki tanecznej, łączącej w sobie muzykę elektroniczną z elementami innych gatunków, takich jak: rock, hip-hop czy blues. Zespół The Chemical Brothers od 1992 roku tworzą niezmiennie dwaj przyjaciele ze studiów Tom Rowlands i Ed Simons.


Ta dwójka już w dzieciństwie bardzo interesowała się muzyką. Ich dźwiękowa dieta z tego okresu była jednak bardzo zróżnicowana. Rowlands i Simons w wielu wywiadach podkreślali, że nie było jednego określonego typu muzyki, którego słuchali, że interesowało ich wszystko, co było ciekawe i oryginalne. Tak różnorodni artyści, jak The Smiths, Jesus and Mary Chain, Kraftwerk i Public Enemy ukształtowali ich muzyczną wrażliwość i wyobraźnię. Nic więc dziwnego, że ich pierwszy, wydany na singlu utwór "Song to the Siren", zawierał wsamplowany fragment utworu "Song of Sophia" zespołu Dead Can Dance, jednego z najbardziej wyrazistych reprezentantów muzyki alternatywnej lat 80. i 90-tych.

W momencie ukazania się singla "Song to the Siren" duet występował pod nazwą Dust Brothers. Okazało się jednak, że zespół o takiej nazwie istnieje już w Stanach Zjednoczonych, więc Rowlands i Simons musieli ją zmienić.

Już jako The Chemical Brothers wydali debiutancki longplay "Exit Planet Dust", którego tytuł został zainspirowany zmianą nazwy przez zespół. Wydana w 1995 roku płyta okazała się dużym wydarzeniem artystycznym na scenie muzyki elektronicznej.

Zanim Chemiczni Bracia nagrali pierwszy, długogrający album, byli DJ-ami w małym, aczkolwiek chętnie odwiedzanym przez licznych artystów londyńskim klubie Heavenly Sunday. To właśnie tam poznali Noela Gallaghera, lidera najpopularniejszej, brytyjskiej, gitarowej, kapeli lat 90., Oasis. Gallagher podczas jednej z rozmów z Rowlandsem i Simonsem zaproponował im zmiksowanie kawałka, który właśnie napisał. Utwór nosił tytuł "Wonderwall" i okazał się jednym z największych hitów dekady. Do współpracy jednak nie doszło z winy Gallaghera, który się rozmyślił, ale znajomość została nawiązana. Jak się później okaże, to właśnie spotkanie wokalisty i gitarzysty manchesterskiej kapeli było kluczem do pełnej spektakularnych sukcesów kariery The Chemical Brothers.

Moment przełomowy nastąpił na festiwalu Glastonbury w 1995 roku. Wtedy Noel Gallagher odbył kolejną rozmowę z Rowlandsem i Simonsem, w trakcie której spytał się o możliwość zaśpiewania w jednym kawałku na nowo powstającej płycie duetu. The Chemical Brothers przystali na propozycję lidera Oasis. Tym razem do współpracy doszło, a jej efektem był utwór "Setting Sun", który odniósł wielki sukces artystyczny i komercyjny. Wydany w październiku 1996 roku singel dotarł na szczyt brytyjskiej listy przebojów i okazał się początkiem wielkich sukcesów duetu.

Jeszcze przed wydaniem drugiej, uwielbianej przez fanów płyty "Dig Your Own Hole" z 1997 roku, The Chemical Brothers zaprezentowali światu swój kolejny, najbardziej rozpoznawalny, niezwykle agresywny utwór "Block Rockin' Beats", który tak jak poprzedni trafił na szczyt notowania na Wyspach. Krytycy muzyczni byli wprost zachwyceni piosenką, za którą duet otrzyma rok później nagrodę Grammy w kategorii najlepszy instrumentalny utwór rockowy.

"Dig Your Own Hole", płyta z której pochodzą dwa wyżej wymienione, największe przeboje grupy jest "świętą krową" nie tylko dla entuzjastów kapeli, ale też dla krytyki muzycznej, która do dnia dzisiejszego uznaje ten album za najwybitniejsze dokonanie Chemicznych Braci. Prestiżowy, opiniotwórczy, brytyjski miesięcznik "Q" umieścił go na sporządzonej w roku 2000 liście najlepszych brytyjskich płyt wszechczasów na miejscu 42.

Kolejny longplay "Surrender" ukazał się dwa lata po premierze "Dig Your Own Hole" i tak jak poprzedni zebrał dobre recenzje i dotarł na szczyt brytyjskiej listy przebojów. Jednak sytuacja The Chemical Brothers diametralnie się zmieniła. Nie był to już zwykły zespół, ale gwiazda z prawdziwego zdarzenia, z którą każdy artysta chętnie nagrywa. Nie może więc dziwić to, że gościnnie na "Surrender" pojawili się: ponownie dobry duch tego zespołu, Noel Gallagher, który użyczył głosu w "Let Forever Be" oraz frontman New Order, Bernard Sumner, śpiewający w "Out of Control". Tego ostatniego w tym utworze wspomogła wokalnie inna, niezwykle ceniona postać brytyjskiej sceny alternatywnej, Bobby Gillespie z Primal Scream.

W 2002 roku ukazała się czwarta płyta grupy, zatytułowana, "Come with Us". To najbardziej niedoceniany album duetu, co wynika z faktu, że zabrakło na nim charakterystycznych przebojów, takich jakie znalazły się na dwóch poprzednich płytach. Jednak to właśnie na tym krążku znajduje się utwór "The Test", który jest w pewien sposób istotny dla Polaków, ponieważ zostały w nim wykorzystane sample z piosenki Czesława Niemena "Pielgrzym" z 1972 roku. Gościnnie w tym kawałku zaśpiewał Richard Ashcroft, wokalista znany głównie ze swojej działalności w The Verve. Nie można też nie wspomnieć o kibicującej The Chemical Brothers od początku kariery, folkowej artystce Beth Orton, która po raz trzeci wokalnie wspomogła zespół, śpiewając w piosence "The State We're In".

Pod koniec 2002 roku Simons i Rowlands zaczęli przygotowywać materiał na nowy studyjny krążek, który ukazał się w styczniu 2005 roku. Na efekty pracy muzyków trzeba było tak długo czekać, ponieważ artyści byli w tym czasie zajęci promocją pierwszej kompilacji hitów "Singles 93-03", a także licznymi koncertami. To właśnie wtedy po raz pierwszy dotarli do najdalszych zakątków naszego globu, między innymi dali swoje pierwsze występy na kontynencie południowoamerykańskim.

Piąty, studyjny album Chemicznych Braci "Push the Button" po raz kolejny dostarczył solidnej porcji inteligentnej muzyki do tańca, która znów zdobyła wielki aplauz muzycznej krytyki. Duet otrzymał za niego nagrodę Grammy w kategorii najlepszy elektroniczny album roku. Na tej samej gali została również uhonorowana piosenka "Galvanize" (najlepszy utwór taneczny). Nagrane do spółki z raperem Q-Tipem, ze składu A Tribe A Called Quest, "Galvanize" to jak na razie największy przebój grupy nagrany w nowym stuleciu.

Już w czerwcu 2006 roku The Chemical Brothers zapowiedzieli nowe dzieło, które ostatecznie ujrzało światło dzienne w lipcu 2007 roku. "We Are the Night" to płyta, która otrzymała wyjątkowo zróżnicowane recenzje. Jedni dziennikarze ją chwalili za stare, oldschoolowe brzmienie, przypominające czasy albumu "Surrender", inni ganili, twierdząc że materiał jest nudny, wymuszony i mało przebojowy. Rzeczywiście, trudno porównywać "We Are the Night" do największych osiągnięć zespołu, ale faktem jest, że zespół otrzymał za tę płytę kolejną nagrodę Grammy w kategorii najlepszy elektroniczny album roku, tym samym stając się jedynym wykonawcą w historii, któremu udało się dwa razy zdobyć to wyróżnienie.

W 2008 roku ukazał się drugi kompilacyjny album w historii zespołu, dwupłytowy "Brotherhood", na którym znajdują się wszystkie utwory, jakie znalazły się na singlach, plus premierowe nagranie "Keep My Composure".

Żródło:http://muzyka.wp.pl
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
BelieveChemical Brothers05.200518[13]-Virgin CHEMSDX 22[written by Tom Rowlands/Ed Simons/Okereke][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Block rockin' beats/Prescription beats/Morning lemonChemical Brothers03.19971[1][16]105[27]Virgin CHEMSD 5[silver][written by Tom Rowlands/Ed Simons/Jesse Weaver][produced by Tom Rowlands/Ed Simons][Grammy 1997 Best Rock Instrumental Performance]
Come with us/The testChemical Brothers05.200214[8]-Virgin CHEMSD 15[written by G.Cooperman/David Fairstein/Peter Krissen/Tony Rallo][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Do It AgainChemical Brothers06.200712[16]-Virgin CHEMSD 25[written by Tom Rowlands/Ed Simons/Ali Love][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Elektrobank/Not another drugstoreChemical Brothers09.199717[15]122[1]Virgin CHEMSD 6[written by Tom Rowlands/Ed Simons][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
GalvanizeChemical Brothers01.20053[52]-Virgin CHEMSDX 21[silver][written by Tom Rowlands/Ed Simons/Kamaal Fareed][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
GoChemical Brothers07.201546[9]-Virgin GBUM 71502378[written by Tom Rowlands/Ed Simons/Kamaal Fareed][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Hey boys,hey girl/Flashback/ScaleChemical Brothers06.19993[42]-Virgin CHEMSD 8[gold-UK][written by Tom Rowlands/Ed Simons/Wigfall/Fowler/Pettiford][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
It began in AfricaChemical Brothers09.20018[15]-Virgin CHEMSD 12[written by Tom Rowlands/Ed Simons/Jim Ingram][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Leave home/Let me in mateChemical Brothers06.199517[11]-Junior Boy' s Own CHEMST 1[written by Tom Rowlands/Ed Simons][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Let forever beChemical Brothers08.19999[12]-Virgin CHEMSD 9[written by Tom Rowlands/Ed Simons/Noel Gallagher][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Life is sweetChemical Brothers09.199525[8]-Junior Boy' s Own CHEMST 2[written by Tom Rowlands/Ed Simons/Tim Burgess][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Loops of fury EP.Chemical Brothers01.199613[3]-Junior Boy' s Own CHEMST 3[written by Tom Rowlands/Ed Simons][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Midnight MadnessChemical Brothers08.200880[4]-Virgin CATCO 140677647[produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Out of control/Powe moveChemical Brothers10.199921[15]-Virgin CHEMS D10[written by Tom Rowlands/Ed Simons/Bernard Sumner][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Setting sun/Buzz tracksChemical Brothers feat. Noel Gallagher10.19961[1][24]80[5]Junior Boy' s Own CHEMST 4[silver-UK][written by Tom Rowlands/Ed Simons/Noel Gallagher][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Star guitarChemical Brothers01.20028[22]-Virgin CHEMSD 14[written by Tom Rowlands/Ed Simons][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
SwoonChemical Brothers05.201085[5]-Parlophone CATCO 161137458[written by Tom Rowlands/Ed Simons][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
The BoxerChemical Brothers07.200541[8]-Virgin CHEMSDX 23[written by Tom Rowlands/Ed Simons][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
The golden pathChemical Brothers feat Flaming Lips09.200317[17]-Virgin CHEMSD 18[written by Wayne Coyne/Steven Drozd/Tom Rowlands/Ed Simons][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
The Salmon DanceChemical Brothers08.200727[14]- Virgin CHEMSD 26[written by Tom Rowlands/Ed Simons/Stewart][produced by Tom Rowlands/Ed Simons]
Welcome to the black paradeChemical Brothers09.2006-9[20]Astralwerks ASW 76599
Do It AgainChemical Brothers06.200712[13]- Virgin CHEMSD 25

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Exit planet dustChemical Brothers07.19959[129]-Astralwerks 6157[platinum-UK][produced by Chemical Brothers]
Dig your own holeChemical Brothers04.19971[1][65]14[25]Astralwerks 6180[platinum-UK][gold-US][produced by Chemical Brothers]
Brothers gonna work it outChemical Brothers10.1998-95[4]Astralwerks 6243[produced by Barry De Vorzon/Chemical Brothers/Christophe Monier/DJ Davenport/Dan Bell/George Issakidis/J. Spaceman/Jack Dangers/Jeff Taylor/Jon Drukman/Mike Wertheim/Perry Botkin/Rob Gordon/Willie Hutch]
SurrenderChemical Brothers07.19991[1][78]32[14]Virgin XDUSTCD 4[2x-platinum-UK][produced by Chemical Brothers]
Come with usChemical Brothers02.20021[1][20]32[7]Virgin XDUSTCD 5[gold-UK][produced by Chemical Brothers]
Singles 93-03Chemical Brothers10.20039[59]123[1]Virgin XDUSTCDX 6[gold-UK][produced by Chemical Brothers]
Push the buttonChemical Brothers02.20051[1][23]59[3]Virgin XDUSTCD 7[gold-UK][produced by Chemical Brothers]
We Are the NightChemical Brothers07.20071[1][20]65[2]Virgin XDUSTCDX 8[gold-UK][produced by Chemical Brothers]
BrotherhoodChemical Brothers09.200811[5]-Virgin XDUSTCDX 9[silver-UK][produced by Chemical Brothers]
FurtherChemical Brothers07.2010-63[1]Virgin [produced by Chemical Brothers]
Born in the EchoesChemical Brothers07.20151[1][8]73Virgin XDUSTCDX 10[produced by Chemical Brothers]

Plaid

Plaid Za tą nazwą tak naprawdę kryje się duet dwóch dj-ów: Andy`ego Turnera i Eda Handleya. Ich przygodą z muzyką elektroniczną rozpoczęła się, gdy w roku 1989 stworzyli projekt Black Dog (trio z Kenem Downie). Równocześnie pracowali nad innym , któremu poświęcili się po odejściu z Black Dog.
 Od debiutu, czyli 1991 roku, w którym to ukazał się album 'Mbuki Mvuki', uznawani są za jednych z prekursorów brzmień IDM. Gatunkowi temu pozostali wierni także w kolejnych latach działalności. Duży sukces przyniosła im współpraca z legendarną wytwórnią Warp Records, dla której nagrali kilka albumów - ostatni w 2003 roku.
 Zespół ma za sobą bardzo owocną współpracę z Björk (brali udział w jej trasie koncertowej i tworzyli remixy utworów artystki). Pierwsza płyta Plaid ma wiele wspólnego z ambitną muzyką taneczną, z kolei następne bliższe są już trip-hopowi, ambientowi, downtempo i techno.

Plaid ma na koncie również realizację ścieżek dźwiękowych do filmów 'Heaven's Door' oraz 'Tekkon Kinkreet'. Długa jest też lista artystów, z którymi współpracowali - od remiksów popełnionych dla Björk, Goldfrapp czy Red Snapper, po audiowizualny projekt z Bob Jarocem.
We wrześniu 2011 roku ukazał się najnowszy album duetu dla wytwórni Warp zatytułowany 'Scinitlli'.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Scoobs in ColumbiaPlaid.1992--General Productions Recording GENP 07[written by Andy, Ed][produced by The Black Dog]
Android/AnythingPlaid03.1995186[1]-Clear CLR 409[written by Andy, Ed]
Undoneson/ SpudinkPlaid09.1997178[1]-Warp WAP 95[written by Turner, Handley]
Peel Session [Scoobs/Eph/Bo bootch/Cold]Plaid03.1999--Warp WAP 119[ Producer, Written-By – Plaid]
Booc/StimulPlaid04.2000--Warp WAP 103[ Written By - Andy Turner , Ed Handley]
P-Brane/DiddymousedidPlaid04.2002--Warp WAP 158[written by Plaid]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Mbuki mvukiPlaid.1991--Black Dog Productions BDP LP 01[produced by Black Dog Productions]
Not for treesPlaid01.10.1997--Warp WARP 54[ Producer - Andy Turner , Ed Handley]
Rest Proof ClockworkPlaid07.1999149[1]-Warp WARP 63[ Producer - Andy Turner , Ed Handley]
Double figurePlaid06.2001164[1]-Warp WARP 84[produced by Plaid]
Dial PPlaid10.2003--Warp WARPSAMP 3
SpokesPlaid10.2003--Warp WARP 114[Producer – Plaid]
Greedy babyPlaid & Bob Jaroc06.2006--Warp WARP 139[produced by Plaid]
ScintilliPlaid10.2011167[1]-Warp WARP 215[produced by Plaid]
Reachy PrintsPlaid05.201495-Warp WARP 250[produced by Plaid]

Placebo

PLACEBO - dziś sławny zespół, kiedyś obrzucany błotem przez dziennikarzy, wytykany palcem za inność brzemienia i wyglądu. Gdyby nie zrządzenie losu i zbieg nieprzewidzianych wypadków być może PLACEBO nigdy by nie powstało, i nie odniosło tak wielkiego sukcesu. Wszystko zaczęło się gdy Mr. BRIAN MOLKO został posłany do amerykańskiej szkoły w Luksemburgu, do której uczęszczał także znany i lubiany w otoczeniu Mr. STEFAN OLSDAL- szkolny sportowiec, koszykarz.. Obaj należeli do dwóch różnych światów Pan Molko był outsiderem, któremu zależało tylko na aktorstwie, OLSDAL koszykarzem. Znali się tylko z widzenia.
Gdy skończyli szkołę ich drogi się rozeszły, BRIAN przeprowadził się do Londynu, gdzie miał studiować aktorstwo, o STEFANIE głos zaginął. Pewnego poranka obaj niespodziewanie spotkali się na stacji metra South Kensington. O godzinie 9:30 (była to pora o której Pan BRIAN rzadko wstawał) odbywała się wystawa pewnego fińskiego artysty, uznawanego za ekscentrycznego ( co zapewne zwróciło uwagę artystów). Obaj byli przekonani, że ten zbieg okoliczności wróży coś specjalnego, niezwykłego. BRIAN MOLKO zaprosił STEFANA na swój wieczorny występ. OLSDAL jeszcze tego samego dnia zobaczył BRIANA grającego na gitarze.
Obaj chcieli stworzyć coś nowego, całkiem innego, połączyli więc swoje siły i talenty i powstała dwuosobowa kapela o nazwie ASHTRAY HEART. Z początku grali tylko do automatu perkusyjnego. Byli zadowoleni z siebie, ale czegoś im brakowało - perkusisty.
BRIAN dzięki swojej przyjaciółce z młodzieńczych lat zapoznał się ze STEVEM HEWITTEM - świetnym perkusistą bardzo znanej i lubianej grupy nie tylko przez Pana BRIANA, jaką była kapela BREED. Współpraca układała się im wspaniale, nagrali pierwsze demo i chcieli więcej. Niestety STEVE ze względu na dawne zobowiązania nie mógł dołączyć do grupy i kontynuować współpracę. Wtedy do akcji wkrocył STEFAN. Skontaktował się ze swoim znajomym ze Szwecji, z którym również studiował muzykę w Anglii - ROBERTEM SULTZBERGIEM.( Jednak nie na długo, po pewnym czasie do zespołu wrócił STEVE) .
Początek kariery PLACEBO był bardzo tajemniczy i tu także los i szczęście sprawiło, że ich muzyka wyszła na światło dzienne. Wszystko zaczęło się zanim nagrali pierwszego longplaya. Do dzisiaj nikt nie wie jakim sposobem demo PLACEBO dostało się w ręce jednego z największych promotorów DAVIDA BOWIE. Pierwsze utwory jakie skomponował BRIAN MOLKO tak bardzo mu się spodobały, że postanowił wypromować PLACEBO na gwiazdę. Ich wspólna współpraca zaczęła się od tego, że BOWIE zaproponował im otwarcie koncertu z okazji swoich 50 urodzin, jaki miał zamiar urządzić w nowojorskiej Madison Square Garden. Koncert odbył się 35 stycznia 1995 roku, wtedy to właśnie PLACEBO po raz pierwszy wystąpiło przed dużą publicznością. Zespół otwierając ten koncert supportowali takie gwiazdy jak SONIC YOUTH, FOOFIGHTERS, THE CURE. Jednak publiczność nie odebrała PLACEBO jako wstępniak, zaakceptowała ich i świetnie się bawiła przy ich muzyce. Kolejną pomocną ręką jaką podał im DAVID BOWIE była prośba aby znów rozgrzali publiczność, tym razem w Ameryce na trzech koncertach BOWIEGO. Od tej chwili o PLACEBO zaczynało być głośno, zainteresowała się nimi prasa brytyjska.
Kolejnym etapem w karierze tego fenomenalnego zespołu było nagranie w niezależnej wytwórni FIERCE PANDA LABEL singla, który został wydany pod tajemniczą nazwą BRUISE PRISTINE. Jednakże dopiero rok, a dokładnie 51 tygodni po koncertach z BOWIEM wytwórnia HUT RECORDINGS zaproponowała podpisanie kontraktu. PLACEBO oczywiście zgodziło się na podpisanie kontraktu, który podpieczętowany był odziałem VIRGIN, co na język polski tłumacząc z kontekstu można wywnioskować, że był to debiut.
Później było już "z górki", pierwsza płyta wydana 17 lipca 1996, zatytułowana po prostu "PLACEBO", single "COME HOME", i czwarty z kolei "NANCY BOY" uznany za wielki sukces PLACEBO gdyż dotarł na czwarte miejsce na top liście przebojów. Kolejnym sukcesem grupy był występ w TOP OF THE POPS, gdzie PLACEBO w podsumowaniu zostali uznani wraz z KULA SHAKER za największą nadzieję brytyjskiego rocka.
Kolejnym etapem, który również zaważył nieco na przyszłości był film VELVET GOLDMINE o epoce glamrocka, którego reżyserem był TODD HAYNES, którego fanem był BRIAN. MOLKO - niespełniony aktor zapragnął zagrać przynajmniej jakąś drobną rólkę w tym filmie. BRIAN walczył o rolę - w jego usiłowaniach poparł go producent filmu MICHAEL STIPE. Cała ta akcja zakończyła się tym, że BRIAN dostał rolę MALKOLMA- lidera glamrockowego zespołu o nazwie FLAMING CREATURES, ale to nie było wszystko do zagrania w filmie załapali się również towarzysze BRIANA, którzy zagrali w filmie współmuzyków zespołu. Czyli można powiedzieć, że do filmu najęta została cała grupa, która na taśmie produkcji utrwaliła piosenkę 20th CENTURY BOY znanego zespołu T-REX ( piosenka znalazła się także na soundtracku filmu).
PLACEBO byli uznawani za zespół jednego sezonu, którego cechy przejawiały się charakterystycznym schematem: koncerty, single, longplay i koniec. Z PLACEBO było inaczej, udowodnili, że nie są takim zespołem nagrywając drugą płytę o dźwięcznym tytule "WITHOUT YOU I'M NOTHING" . Longplay został wydany 12 października 1998 roku, a jej producentem był STEVE OSBORNE. Muzyka PLacebo została również zapisana na wielu singlach, które stały się przebojami nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale także w innych krajach Europy: PURE MORNING, EVERY YOU EVERY ME, WITHOUT YOU I'M NOTHING ( na tym ostatnim singlu dużą niespodzianką było wykonanie tytułowej piosenki BRIANA w duecie z BOWIEM ). Jednakże największe zaskoczenie zrobił singiel promujący kolejną, trzecią płytę PLACEBO. Singiel o nazwie TASTE IN MEN różnił się nieco od stylu reprezentowanego przez PLACEBO na poprzednich krążkach, jednak trzecia płyta zespołu, zatytułowana "BLACK MARKET MUSIC" zachowała charakterystyczne brzmienie, klimat i przejrzystość. Na płycie tej znalazły się takie hity jak SPECIAL K, PASSIVE AGRESSIVE, SLAVE TO THE WAGE, jednak moją uwagę wzbudził utwór HEAMOGLOBIN, którego brzmienie tak mnie wzruszyło, że kawałek ten słuchałem nonstop godzinami, wsłuchując się w niepowtarzalny głos BRIANA i brzmienie gitar i perkusji.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Come home/Drowning by numbersPlacebo02.1996103[4]-Deceptive Rec BLUFF 24[written by Brian Molko, Stefan Olsdal and Robert Schultzberg][produced by Brad Wood]
36 Degrees/Dark globePlacebo06.199683[2]-Elevator FLOOR 1[written by Brian Molko][produced by Brad Wood]
Teenage angst/Been smoking too long/Hugh bubblePlacebo09.199630[6]-Elevator Music FLOOR 3[written by Brian Molko,Stefan Olsdal,Robert Schultzberg][produced by Placebo,Dare Mason]
Nancy Boy/SlackerbitchPlacebo01.19974[16]-Elevator Music FLOOR 4[written by Brian Molko,Stefan Olsdal,Robert Schultzberg][produced by Phil Vinall]
Bruise Pristine/Then the clouds will open for mePlacebo05.199714[11]-Elevator Music FLOOR 5[written by Brian Molko,Stefan Olsdal,Robert Schultzberg][produced by Brad Wood]
Pure morning/Mars landing party/LeelooPlacebo08.19984[14]19.Modern Rock TracksElevator Music FLOOR 6[written by Placebo][produced by Phil Vinall]
You don' t care about us/20th Century BoyPlacebo10.19985[20]-Elevator Music FLOOR 7[written by Placebo][produced by Steve Osborne]
Every you every me/Nancy boyPlacebo01.199911[12]-Virgin FLOOR 9[written by Placebo,Paul Campion][produced by Steve Osborne]
Taste in men/Theme from Funky ReverendPlacebo07.200016[11]-Virgint FLOOR 11[written by Placebo][produced by Placebo,Paul Corkett,Dare Mason]
Slave to the wage/Leni/BubblegumPlacebo10.200019[11]-Virgin FLOOR 12[written by Placebo][produced by Placebo,Paul Corkett]
Bitter endPlacebo03.200312[10]-Virgin FLOOR 16[written by Placebo][produced by Jim Abbiss]
This picturePlacebo06.200323[4]-Hut FLOOR 18[written by Placebo][produced by Jim Abbiss]
Special needsPlacebo09.200327[2]-Elevator Music FLOORCD 19 [written by Placebo][produced by Jim Abbiss]
English summer rainPlacebo03.200423[4]-Elevator Music FLOOR 24[written by Placebo][produced by Jim Abbiss]
Twenty Years/Detox Five Placebo10.200418[9]-Elevator Music FLOORDX 21[written by Placebo,Paul Campion][produced by Phil Vinall]
Because I Want You Placebo03.200613[6]-Elevator Music FLOOR 25[written by Placebo][ Producer - Dimitri Tikovoi ]
Infra-RedPlacebo07.200642[4]-Elevator/Virgin FLOORCD 29[written by Placebo][ Producer - Dimitri Tikovoi ][35.Modern Rock Tracks]
MedsPlacebo featuring Alison Mosshart10.200635[4]-Virgin FLOORDX 30[written by Placebo][ Producer - Dimitri Tikovoi ]
Running Up That Hill Placebo01.200766[7]114Virgin GBAAA 0300682[written by Kate Bush][produced by Placebo]
Exclusive Session (Live) - EP Placebo02.2007133[1]---
For What It's Worth/Wouldn't It Be Good Placebo06.200997[2]-Dreambrother Ltd WORTH 09V[written by Placebo][produced by vid Bottrill ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
PlaceboPlacebo06.19965[76]-Caroline FLOORY 2[gold-UK][produced by Brad Wood]
Without you i' m nothingPlacebo10.19987[66]20.HeatseekersVirgin FLOOR 8[platinum-UK][produced by Steve Osborne, Phil Vinall ]
Black market musicPlacebo10.20006[15]48.HeatseekersHut FLOORX 13[gold-UK][produced by Dare Mason/Paul Corkett/Placebo]
Sleeping with ghostsPlacebo03.200311[28]-Virgin FLOOR 17[gold-UK][produced by Jim Abbiss]
Once More With Feeling - Singles 1996-2004 Placebo11.20048[53]-Virgin FLOOR 23[gold-UK][produced by Placebo,Jim Abbiss,Dare Mason,Steve Osborne,Phil Vinall,Brad Wood]
MedsPlacebo03.20067[8]180Elevator Music CDFLOOR 26[gold-UK][produced by Dimitri Tikovoi/Placebo/Tim Young]
Battle for the SunPlacebo06.20098[9]51[1]Dreambrother Ltd BATTLE 09CD[silver-UK][produced by David Bottrill]
B3Placebo10.201265[1]-Vertigo 3715847[produced by David Bottrill, Adam Noble, Placebo]
Loud Like LovePlacebo09.201313[3]-Vertigo 3741795[produced by Adam Noble]
A Place for Us to DreamPlacebo10.201621[1]-UMC 5705458-

Chainsmokers


The Chainsmokers - amerykański duet muzyczny powstały w 2012 roku w Nowym Jorku, składający się z DJ-ów Andrew Taggarta (urodzonego w 1989 roku) i Alexa Palla (urodzonego w 1985 roku). Jego managerem jest Adam Alpert, właściciel wytwórni 4AM.

Grupa została uformowana jako duet tworzący elektroniczną muzykę taneczną. W 2012 roku grupa ta podpisała kontrakt z wytwórnią 4AM. W tym samym roku nagrali wspólny singiel z indyjską aktorką filmową, modelką i piosenkarką Priyanką Choprą pt. “Erase”, który został wydany 19 listopada 2012 na Beatporcie. 4 grudnia 2012 utwór został wydany na iTunes.

28 stycznia 2014 roku został wydany pierwszy singiel The Chainsmokers nakładem wytwórni Dim Mak Records pt. #SELFIE.

5 sierpnia 2014 The Chainsmokers wydali utwór “Kanye” z gościnnym udziałem SirenXX, będący kontynuacją utworu #Selfie .

W dniu 3 marca 2015 roku ukazał się utwór “Let You Go”, z gościnnym udziałem Great Good Fine OK.

Grupa w 2016 roku wydała singel pt. Closer z gościnnym udziałem piosenkarki Halsey. W 2017 roku grupa wydała single „Paris”, „Something Just Like This” nagrany wspólnie z brytyjskim zespołem Coldplay oraz „The One”, które znajdują się na debiutanckim albumie studyjnym pt. Memories…Do Not Open.

Na początku 2018 roku grupa wydała 3 nowe single promujące drugi album studyjny: „Sick Boy”,„You Owe Me” oraz „Everybody Hates Me”, wszystkie zostały nagrane z wokalem Andrew Taggarta.

7 lutego 2019 roku duet wydał singel pod tytułem “Who Do You Love” wraz z australijską grupą muzyczną 5 Seconds of Summer. Natomiast 28 marca tego samego roku ukazał się drugi singel promujący trzeci album studyjny grupy zatytułowany “Kills You Slowly”. 26 kwietnia ukazał się trzeci singel zatytułowany “Do You Mean” z gościnnym udziałem rapera Ty Dolla Sign i niemieckiej piosenkarki bülow. Zaś 31 maja światło dzienne ujrzał singel “Call You Mine” przy współpracy z Bebe Rexhą.

 24 lipca wspólnie z amerykańskim producentem Illenium oraz Lennon Stellą wydali singiel "Takeaway" będący piątym singlem z ich albumu.26 sierpnia 2019 podczas gali MTV Video Music Award otrzymali nagrodę w kategorii Najlepszy teledysk taneczny za utwór Call You Mine .

Pod koniec listopada 2019 roku ogłosili, że płyta World War Joy ukaże się 6 grudnia tego samego roku. Z niego pochodzi między innymi singel „Family” przy współpracy z norweskim producentem muzycznym Kygo.

Na początku roku na swoich social media The Chainsmokers poinformowali swoich fanów o dłuższej nieobecności. Przyczyną tego jest to, że duet obecnie intensywnie pracuje nad czwartym albumem studyjnym.

 Swój oficjalny powrót ogłosili dopiero 13 stycznia 2022 roku, natomiast 28 stycznia wydali pierwszy od 2 lat singiel zatytułowany „High”, promujący nadchodzący album.

6 kwietnia 2022 roku duet ogłosił, że ich czwarty album studyjny, "So Far So Good" , ukaże się 13 maja 2022. Promocyjny singiel z albumu „ Riptide ” został wydany 22 kwietnia 2022 roku.

17 maja 2022 roku Chainsmokers rozprowadzili 5000 NFT, które dają fanom prawa do tantiem za transmisję strumieniową z So Far So Good . 10 czerwca została wydana reedycja albumu z singlem promującym „The Fall”, we współpracy ze Ship Wrek.

Latem zespół powiadomił za pośrednictwem twittera, że pracuje nad piątym albumem studyjnym: "Nie myśl, że kiedykolwiek tworzyliśmy muzykę tak dobrą, jak w całej naszej karierze, jak przez ostatnie 5 dni". Ma pojawić się wiele kolaboracji m.in. z Elle Duhe , Dua Lipa , Paulo Londres ,Chencho Corleone , Karol G , Selena Gomez oraz Glass Animals.

Krążek ma być powrotem do radiowych hitów. 8 grudnia ukazał się remiks do utworu Mallrat pt. "Wish On An Eyelash, Pt. 2" z wokalem Drew Taggarta. 13 stycznia został wypuszczony utwór "Make Me Feel" z niezależnym DJ-em Cheyenne Gilesem, nad którym wspólnie rozpoczęli pracę kilka lat temu. W listopadzie zespół ogłosił, że latem 2023 wyruszy w trasę koncertową i w tym samym roku wyda album TSC5.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[UK]
Komentarz
#SelfieChainsmokers03.201411[13]16[11]Dim Mak USDM 31400016[platinum-US][silver-UK][written by Andrew Taggart][produced by Andrew Taggart]
RosesChainsmokers featuring Rozes02.20162[42]6[31]Disruptor USQX 91500801[6x-platinum-US][platinum-UK][written by Andrew Taggart][produced by Andrew Taggart]
Don't Let Me DownChainsmokers featuring Daya04.20162[42]3[49]Disruptor USQX 91600128[diamond-US][3x-platinum-UK][written by Andrew Taggart,Emily Warren, Scott Harris][produced by The Chainsmokers]
CloserChainsmokers featuring Halsey08.20161[4][26]1[25]Disruptor USQX 91601347[15x-platinum-US][4x-platinum-UK][written by Andrew Taggart, Ashley Frangipane ,Shaun Frank, Frederic Kennett, Isaac Slade, Joe King][produced by The Chainsmokers, Jordan "DJ Swivel" Young]
All We KnowChainsmokers featuring Phoebe Ryan10.201624[16]18[16]Disruptor USQX 91602153[platinum-US][silver-UK][written by Andrew Taggart,Sara Hjellström, Nirob Islam][produced by The Chainsmokers, Jordan "DJ Swivel" Young]
Setting FiresChainsmokers featuring XYLØ11.201655[2]71[2]Disruptor USQX 91602152[gold-US][written by Andrew Taggart,Melanie Fontana, Jon Asher][produced by The Chainsmokers, Jordan "DJ Swivel" Young]
ParisChainsmokers01.20175[24]6[20]Disruptor USQX 91603031[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Andrew Taggart,Kristoffer Eriksson, Fredrik Häggstam][produced by The Chainsmokers, Jordan "DJ Swivel" Young]
Something Just Like ThisThe Chainsmokers & Coldplay03.20172[45]6[20]Disruptor/Parlophone USQX 91700278[diamond-US][4x-platinum-UK][written by Andrew Taggart, Guy Berryman ,Jonny Buckland ,Will Champion, Chris Martin][produced by The Chainsmokers]
The OneThe Chainsmokers 04.201763[4]78[2]Disruptor USQX 91700579[gold-US][written by Andrew Taggart, Emily Warren ,Scott Harris][produced by The Chainsmokers, Jordan "DJ Swivel" Young]
Break Up Every NightThe Chainsmokers04.2017-107[1]Disruptor [written by Ryan Rabin,Ryan McMahon,Ben Berger,Andrew Taggart,Sean Scanlon,Michael Kamerman,Beau Kuther][produced by The Chainsmokers, Captain Cuts]
My TypeThe Chainsmokers Featuring Emily Warren04.2017-117[1]Disruptor [written by Emily Warren,Britt Burton,Andrew Taggart][produced by The Chainsmokers]
Last Day AliveThe Chainsmokers Featuring Florida Georgia Line04.2017-119[1]Disruptor [written by Dan Reynolds,Andrew Taggart,Ido Zmishlany][produced by The Chainsmokers]
HonestChainsmokers08.2017-77[4]Disruptor[gold-US][written by Andrew Taggart,Audra Mae,Sean Douglas][produced by The Chainsmokers,DJ Swivel]
Sick BoyChainsmokers02.201835[9]65[3]Disruptor USQX 91702675[platinum-US][silver-UK][written by Andrew Taggart, Tony Ann, Alex Pall ,Emily Warren][produced by The Chainsmokers, Shaun Frank]
You Owe MeChainsmokers03.201897[1]104[1]Disruptor USQX 91800003[written by Emily Warren,Andrew Taggart,Chelsea Jade,Alex Pall][produced by The Chainsmokers,Shaun Frank]
Everybody Hates MeChainsmokers03.201881[2]100[1]Disruptor USQX 91702851[written by Emily Warren,Andrew Taggart][produced by The Chainsmokers, Shaun Frank]
SomebodyThe Chainsmokers & Drew Love05.201887[1]105[1]Disruptor USQX 91800357[gold-US][written by Andrew Taggart, Drew Love, Emily Warren][produced by The Chainsmokers]
Side EffectsThe Chainsmokers Featuring Emily Warren08.201850[9]66[6]Disruptor USQX 91801629[gold-US][written by Andrew Taggart, Tony Ann, Emily Warren, Corey Sanders, Sly][produced by The Chainsmokers,Sly]
This FeelingThe Chainsmokers Featuring Kelsea Ballerini10.201863[7]50[20]Disruptor USQX 91802210[2x-platinum-US][silver-UK][written by Andrew Taggart ,Alex Pall, Emily Warren][produced by The Chainsmokers]
HopeThe Chainsmokers Featuring Winona Oak02.201989124[1]Disruptor [gold-US][written by Andrew Taggart,Alex Pall,Chris Lyon,Kate Morgan][produced by The Chainsmokers, Chris Lyon]
Who Do You LoveThe Chainsmokers Featuring 5 Seconds Of Summer02.201934[14]52[16]Disruptor USQX 91803661[platinum-US][silver-UK][written by Andrew Taggart,Alex Pall,Ashton Irwin,Calum Hood,Luke Hemmings,Michael Clifford,Talay Riley,Warren Felder,Trevor Brown,Sean Douglas,William Simmons][produced by The Chainsmokers,Warren "Oak" Felder]
Call You MineThe Chainsmokers & Bebe Rexha06.201950[9]56[14]Disruptor USQX 91901266[2x-platinum-US][silver-UK][written by Andrew Taggart,Alex Pall,Tony Ann,Andrew Wotman,Alexandra Tamposi,Steve McCutcheon,Norman Whitfield][produced by The Chainsmokers,watt]
TakeawayThe Chainsmokers & ILLENIUM Featuring Lennon Stella08.201964[10]69[2]Disruptor USQX 91901353[platinum-US][silver-UK][written by Andrew Taggart,Alexander Pall,Nicholas Miller,Fridolin Walcher,Jonas Becker,Timofei Crudu,Christoph "Shuko" Bauss, Sorana Păcurar,Samuel John Gray][produced by The Chainsmokers,Warren "Oak" Felder]
HighThe Chainsmokers02.2022-57[9]Disruptor [gold-US][written by Alex Pall, Andrew Taggart, Ethan Snoreck, Jacob Kasher Hindlin, Jeff Halavacs, Natalie Salomon ,Nick Long][produced by The Chainsmokers,Nick Long Whethan]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Bouquet EP.Chainsmokers01.2016-31[52]Columbia 88985 30559 2[gold-US][produced by The Chainsmokers]
CollageChainsmokers12.201649[12]6[11]Disruptor 0886446102054[2x-platinum-US][silver-UK][produced by The Chainsmokers]
Memories...Do Not OpenChainsmokers04.20173[16]1[1][78]Disruptor 88985428432[platinum-US][gold-UK][produced by The Chainsmokers]
Sick BoyChainsmokers05.2018-53[26]Disruptor / Columbia 19075930162[produced by Adam Alpert, Alex Pall, The Chainsmokers, Sly, Chris Lyon ,Shaun Frank, Aazar, NGHTMRE]
World War JoyChainsmokers06.2019-65[11]Disruptor / Columbia 886448164586[gold-US][produced by The Chainsmokers, Warren "Oak" Felder, Trackside, London on da Track, William Spencer Bastian, Andrew Watt ,Illenium, Freedo, Ian Kirkpatrick, SmarterChild, Travis Barker, Kygo ,Jack London]
World War Joy EP.Chainsmokers06.2019-48[13]Disruptor / Columbia [produced by The Chainsmokers, Warren "Oak" Felder, Trackside, London on da Track, William Spencer Bastian, Andrew Watt ,Illenium, Freedo, Ian Kirkpatrick, SmarterChild, Travis Barker, Kygo ,Jack London]
So Far So GoodChainsmokers05.2022-106[1]Columbia 19439993142[produced by The Chainsmokers,Ian Kirkpatrick,Whethan,Dark Waves]

poniedziałek, 30 stycznia 2017

P.J. Proby

Właśc. James Marcus Smith, ur. 6.11.1938r. w Houston w stanie Teksas, USA. Kariera tego niepokornego piosenkarza rozpoczęła się w Hollywood, gdzie Smith oferował swoje nagrania demo wydawnictwom muzycznym. Pod pseudonimem Jet Powers nagrał kilka wyważonych singli, próbując też szczęścia w epizodycznych rolach filmowych. Popularność przyniosło mu w 1963 r. nagranie "So Do I". Równocześnie sprawdził się w roli kompozytora wylansowaną przez Johnny'ego Burnette'a piosenką ,"Clown Shoes". W 1964 r. artysta udał się za namową producenta Jacka Gooda do Wielkiej Brytanii, gdzie wystąpił w telewizyjnym programie "Around The Beatles". Wkrótce potem żywiołowa wersja tradycyjnej, nastrojowej ballady "Hold Me" trafiła w wykonaniu Proby'ego na trzecie miejsce brytyjskiej listy przebojów, równie zaś ekspresyjny singel "Together" trafił na miejsce ósme.
Kontrakt z wytwórnią Liberty zaowocował całkowitą zmianą stylu, ale P. J. Próby i sukcesem tematu "Somewhere" z "West Side Story" Leonarda Bernsteina. Przebój zapoczątkował serię patetycznych ballad, w których obdarzony silnym, mocno afektownym głosem Próby czuł się nie gorzej niż w rock'n'rollu. Przebojami stały się wkrótce piosenki "I Apologise" (znana też z wersji Billy'ego Ecksteina) oraz "Maria" pochodząca — jak i "Somewhere" — z "West Side Story".
Niestety, największą popularność zdobył Proby w roli stałego tematu angielskiej prasy, oskarżającej go o czyny obsceniczne po sławnym incydencie z pękniętymi podczas występu (rzekomo nie bez pomocy artysty) spodniami. W połowie lat sześćdziesiątych Próby zachował spodnie, uzupełniając je peruką a la Tom Jones, czarnym fantazyjnym krawatem i kusą nocną koszulą. Mniej ciekawie przedstawiała się dalsza kariera piosenkarska. Skomponowany przez Johna Lennona i Paula McCartneya temat "That Means A Lot" przyjęto chłodno, podobnie jak bezbłędne wokalnie single "To Make A Big Man Cry" i "I Can't Make It Alone", utrzymane w manierze duetu The Righteous Brothers. Proby zmuszony był podjąć występy w kabaretach i mimo kolejnych nagrań na łamy prasy trafiał głównie w kontekście problemów podatkowych, które doprowadziły go do bankructwa.
Album Three Week Hero zyskał popularność po latach, a i to głównie za sprawą towarzyszących na nim Proby'emu muzyków z późniejszej grupy Led Zeppelin. W 1970 r. wystąpił w roli Jagona w musicalu "Catch My Soul" — rockowej adaptacji "Otella" autorstwa Jacka Gooda, niegdyś odkrywcy artysty.
Późniejsza działalność Proby'ego była mało imponująca. Występował w brytyjskich nocnych klubach, imitował Elvisa Presleya w widowisku "Elvis On Stage", a wycofany z obsady rozmieniał swą popularność na drobne towarzyskimi skandalami. W 1985 r. nagrał dwie ekscentryczne wersje przeboju grupy Soft Cell, "Tainted Love", inaugurując nimi serię ekstrawaganckich singli wydawanych przez niezależną wytwórnię z Manchesteru - See For Miles. Wykonywał też tematy Joy Division ("Love Will Tear Us Apart") i Davida Bowie ("Heroes"), ale na jakość nagrań wpłynęły negatywnie ich kiepska strona techniczna i licha intonacja wykonawcy. Powrócił w 1991 r. albumem Thanks, ale po pierwszym z promujących go koncertów doznał ataku serca. Po wyleczeniu zamieszkał w domu w Bolton gdzie kontynuuje wspomaganą alkoholem rekonwalescencję. Jedynymi umiejętnościami, które pozostały do dziś Proby'emu z lat dawnej świetności, są doprowadzanie do ekstazy swych fanów i do szewskiej pasji liczniejszych oponentów.

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Hold Me/The Tip Of My FingersP.J. Proby05.19643[15]70[4]Decca F 11 904[written by Ira Schuster,David Oppenheim,Jack Little][produced by Jack Good][#3 hit for Hotel Commodore Orchestra in 1933]
Together/Sweet And Tender RomanceP.J. Proby08.19648[11]117[1]Decca F 11 967[written by Lew Brown,Ray Henderson,Buddy G. De Sylva][produced by Charles Blackwell][#1 hit for Paul Whiteman in 1928r;#6 hit for Connie Francis in 1961]
Somewhere/Just Like HimP.J. Proby11.19646[12]91[2]Liberty LIB 10 182[written by Leonard Bernstein, Stephen Sondheim][produced by Ron Richards][piosenka z musicalu "West Side Story"]
I Apologise/What's On Your MindP.J. Proby02.196511[8]-Liberty LIB 10 188[written by Al Hoffman,Ed Nelson,Al Goodhart][oryginalnie nagrana przez Billy Ecksteina]
Let The Water Run Down/I Don't Want To Hear It Any MoreP.J. Proby06.196519[8]-Liberty LIB 10 206[written by Russell][produced by Jack Good][oryginalnie nagrana przez Bena E.Kinga]
That Means A Lot/My PrayerP.J. Proby09.196530[6]-Liberty LIB 10 215[written by Lennon, McCartney][produced by Ron Richards]
Maria/She CriedP.J. Proby11.19658[9]-Liberty LIB 10 218[written by Leonard Bernstein,Stephen Sondheim][piosenka z musicalu "West Side Story"]
You've Come Back/It Ain't Necessarily SoP.J. Proby02.196625[7]-Liberty LIB 10 223[written by Van McCoy][produced by Ron Richards]
To Make A Big Man Cry/Wicked WomanP.J. Proby05.196634[3]-Liberty LIB 10 236[written by Reed, Callender][produced by Ron Richards][oryginalnie nagrana przez Adama Faitha]
I Can't Make It Alone/Sweet Summer WineP.J. Proby10.196637[5]131[1]Liberty LIB 10 250[written by Gerry Goffin, Carole King][produced by Jack Nitzsche][#63 hit for Lou Rawls in 1969]
Niki Hoeky/Good Things Are Coming My WayP.J. Proby01.1967-23[10]Liberty LIB 55936[written by P. Vegas, L. Vegas, J. Ford][produced by Calvin Carter]
Work With Me Annie/You Can't Come Home AgainP.J. Proby06.1967-119[2]Liberty LIB 55974[written by H. Ballard][produced by Calvin Carter][#1 r&b hit for Hank Ballard's Midnighters in 1954]
Just holding on/Butterfly highP.J. Proby09.1967-130[2]Liberty 55 989 [US][written by Larry Weiss][produced by Calvin Carter]
It's Your Day Today/I Apologise BabyP.J. Proby01.196832[5]B:135[1]Liberty LBF 15046[written by Les Reed, Barry Mason]
Yesterday Has GoneP.J. Proby / Marc Almond Featuring My Life Story Orchestra12.199658[6]-EMI Premier 7243 8 83553 2 2[written by Teddy Randazzo, Victoria Pike][produced by Marc Almond, Neal X]
EP's
P.J. ProbyP.J. Proby01.196513[6]-Liberty LEP 2192[produced by Charles Blackwell]
SomewhereP.J. Proby10.196519[5]-Liberty LEP 2229[produced by Johnny Scott]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
I'm P.J. ProbyP.J. Proby02.196516[3]-Liberty LBY 1264 [produced by Ron Richards]

Doves

Tak to już się ułożyło, że jeśli ktoś z wyjątkową sympatią odnosi się do brytyjskiej muzyki, musi traktować Manchester, to robotnicze miasto na północy, jako swego rodzaju mekkę. To tam Sex Pistols zagrali swój legendarny koncert w 1976 roku. To tam Tony Wilson otworzył Factory i odkrył Joy Division. To tam narodził się jeden z najinteligentniejszych zespołów w historii - The Smiths. To tam, w MaDchesterze, przywrócono kolory muzyce rockowej pod koniec tej samej dekady, antycypując jednocześnie nie mniej znaczącą, odnotowaną kilka lat później falę britpopu. Jeśli istnieje na mapie Anglii miejsce, które w ciągu ostatnich trzech dekad wniosło więcej do szeroko pojmowanego rocka, poddaję się. Niestety, dobra passa nie trwa wiecznie. W erze post-oasisowskiej jedynym istotnym zespołem w mieście są Doves. W to, że zabrakło utalentowanych muzyków, nie uwierzymy. Czyli chyba muszą uciekać do Londynu.
Lubimy Doves. Nie tylko dlatego, że na zdjęciu wyglądają na trzech sympatycznych, pokojowo nastawionych, brodatych misiów. Nie ma u nich najmniejszych oznak gwiazdorstwa, pomimo tego, że są prawdopodobnie najrówniejszym do tej pory wyspiarskim zespołem nowego wieku. Klimatyczne Lost Souls (2000) było debiutem spójnym, dojrzałym i ambitnym. Jego następca, Last Broadcast (2002), jako całość ważył trochę mniej, ale pojedynczym kompozycjom nie można było wiele zarzucić. W czasach kiedy sławę zdobywa się pierwszą epką, cudem podtrzymuje ją z reguły słabszym debiutanckim longplayem, by wreszcie wylądować na dalekim aucie z syndromem drugiej płyty, Doves publikują trzeci kolejny album na najwyższym poziomie. Może ciężko sobie uzmysłowić doniosłość ich dokonań, ale wyobraźcie sobie to na przykładzie sztafety 4x400 metrów. Jimi Goodwin właśnie przejął pałeczkę i pewnym krokiem mknie na trzeciej zmianie. Chris Martin jest gdzieś na początku drugiej. Pete Doherty niestety zgubił pałeczkę i ciągle jej szuka. Fran Healy pobiegł w drugą stronę.
Some Cities ma szansę pogodzić zwolenników pierwszej i drugiej płyty. Solidnie wyprodukowana przez współpracownika Blur, Bena Hilliera, jest jednolita jak Lost Souls. Czasem przywołuje senną atmosferę strony A debiutu, jak w lekko psychodelicznych The Storm i Shadows Of Salford. Piękny finał, baśniowe Ambition również mogłoby tam zaistnieć. Łącznikiem między utworami jest poza tym motyw przemian, jakie dokonały się w ostatnich latach w północnych miastach Anglii - Manchesterze czy Liverpoolu. Singlowy, mówiący o ucieczce z przedmieścia Black And White Town posiada wszystko, co powinien mieć pełnowartościowy przebój Doves: wyraźnie zaznaczony rytm, doprawienie wczorajszym klawiszem i wrażenie niedosytu pozostawione przez niepozorną melodię.
Najlepsze momenty Last Broadcast zostają przypomniane w potencjalnych hitach: Walk In Fire to nowa, udana wersja genialnego There Goes The Fear, radosny Sky Stars Falling przypomina Pounding. Some Cities zawodzi tylko pod jednym względem: nie posiada żadnego wybitnego od początku do końca nagrania. Podziwiamy zdolność pisania klasycznych tematów i wyobraźnię Doves w fantazyjnym, instrumentalnym motywie przewodnim Snowden, zapiera nam dech w piersiach soundtrack do filmu z jakiegoś niewiarygodnego snu, czyli leniwy refren Someday Soon, ale... Kolejnego małego arcydzieła na miarę The Cedar Room i There Goes The Fear na razie się nie dorobili. Jeszcze jednego znakomitego albumu - jak najbardziej.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Sea EP. [Sea song/Breakmegently/Darker]Doves05.199980[1]-Casino CHIP 002[produced by Doves]
Here it comes/Mmet me at the pier/Acoustic no.1Doves08.199973[3]-Casino CHIP 003[produced by Doves]
The cedar room/Zither/KarenDoves03.200033[5]-Heavenly HVN 95 10[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves]
Catch the sun/Valley/Down the seaDoves05.200032[8]-Heavenly HVN 96 10[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves,Steve Osborne]
The man who told everything/Your shadow lay across my lifeDoves10.200032[5]-Heavenly HVN 98[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves]
There goes the fearDoves04.20023[4]-Heavenly HVN 111[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves]
PoundingDoves08.200221[4]-Heavenly HVN 116[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves]
Caught by the riverDoves10.200229[2]-Heavenly HVN 126[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves,Steve Osborne]
Black and white townDoves02.20056[26]-Heavenly HVN 145[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves,Ben Hillier]
SnowdenDoves05.200517[10]-Heavenly HVN 150[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves,Ben Hillier, Rich Costey]
Sky Starts FallingDoves09.200545[3]-Heavenly HVN 152[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves,Ben Hillier]
Kingdom Of RustDoves04.200928[7]-Heavenly HVN 189[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves,Dan Austin]
Winter HillDoves08.2009148[1]-Heavenly HVN 192[written by Jez Williams, Jimi Goodwin, Andy Williams][produced by Doves,John Leckie]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Lost soulsDoves04.200016[85]-Heavenly HVNLP 26[platinum-UK][produced by Doves]
The last broadcastDoves05.20021[2][70]83[3]Heavenly HVNLP 35[platinum-UK][produced by Doves; Steve Osborne, Max Heyes]
Lost sidesDoves10.200350[3]-Heavenly HVNLP 29[produced by Doves]
Some citiesDoves03.20051[1][38]111[2]Heavenly HVNLP 50[gold-UK][produced by Doves and Ben Hillier]
Kingdom of RustDoves04.200950[3]89[2]Heavenly HVNLP 67[gold-UK][produced by Doves, Dan Austin, John Leckie]
The Places Between: The Best of DovesDoves04.201012[7]-Heavenly HVNLP 78-