You Me At Six

You Me At Six (często skracany do YMAS lub YMA6)to angielski zespół pop-punkowy z Weybridge, Surrey. Ich brzmienie zostało porównane (przez NME magazine) do takich zespołów jak Panic At The Disco czy Brand New.

Mieszanka post-hardcore'u, melodyjnego pop-punka i agresywnego alt-rocka, brytyjski kwintet You Me at Six zyskał popularność dzięki debiutanckiemu albumowi Take Off Your Colours z 2008 roku, a dwa lata później ukazał się przełomowy drugi album Hold Me Down. który dotarł do pierwszej piątki w Wielkiej Brytanii. Pozostali podstawą międzynarodowych list przebojów przez następną dekadę, a każdy z ich pierwszych czterech albumów LP osiągnął status złotej płyty w Wielkiej Brytanii, podczas gdy Cavalier Youth z 2014 roku przebił się na listę Billboard Top 200 w USA. W 2021 roku zespół wydał ich uznany siódmy pełnometrażowy Suckapunch. 

 

 Założony w 2004 roku w Weybridge, Surrey, skład zespołu tworzą Josh Franceschi (wokal), Max Helyer (gitara), Chris Miller (gitara), Matt Barnes (bas) i Dan Flint (perkusja). Zadebiutowali w 2006 roku albumem We Know What It Means to Be Alone, składającym się z czterech utworów EP-ka, po którym ukazała się kolejna, Untitled 4 Track EP. Pełnometrażowy debiut You Me at Six odbył się rok później z Take Off Your Colours w Slam Dunk Records w Wielkiej Brytanii i Epitaph Records w Stanach Zjednoczonych. Wyprodukowany przez Matty'ego O'Grady'ego i Johna Mitchella, Take Off Your Colours osiągnął 25 miejsce na brytyjskiej liście albumów i dał początek przebojom "Save It for the Bedroom", "Finders Keepers" i "Kiss and Tell".  

 

Częściowo dzięki intensywnym trasom koncertowym, w tym występowi na festiwalu Slam Dunk w 2007 roku, popularność zespołu stale rosła i przyniosła mu nominację do nagrody Best British Band na Kerrang w 2008 i 2009 roku! . Ponownie współpracując z producentami O'Grady i Mitchellem, You Me at Six wydali w 2010 roku swój drugi album, Hold Me Down. W następnym roku zespół przeniósł się do LA, aby pracować nad trzecim wydawnictwem, Sinners Never Sleep, z producentem Garthem Richardsonem (Biffy Clyro, Rage Against the Machine). Na płycie poruszali się w cięższym kierunku i zawierał gardłowe wokale frontmana Bring Me the Horizon, Oli Sykesa, i Winstona McCalla z Parkway Drive. Album pojawił się pod koniec 2011 roku i zajął trzecie miejsce na brytyjskiej liście albumów. Po sukcesie Sinners Never Sleep nagrali nową piosenkę dla  angielskiego parku rozrywki Thorpe Park, The Swarm, i wydali ją jako cyfrowy singiel w 2012 roku.  

 

 You Me at Six połączył siły z producentem Fall Out Boy Nealem Avronem w połowie 2013 roku i rozpoczął pracę nad czwartym wydawnictwem studyjnym. Płyta zatytułowana Cavalier Youth pojawiła się na początku 2014 roku i od razu znalazła się na szczycie listy albumów w Wielkiej Brytanii. Zastanawiając się nad sukcesami pierwszej dekady wspólnej pracy, zespół rozpoczął pracę w nowym kierunku, angażując producenta z Nashville, Jacquire'a Kinga, aby wyreżyserował ich mocny, inspirowany hip-hopem piąty album, Night People z 2016 roku. Począwszy od utworu „3AM”, You Me at Six zaczął realizować materiał z szóstego albumu, VI, którego premiera planowana jest na jesień tego roku. Nie wykazując żadnych oznak spowolnienia, zespół napisał i nagrał swój siódmy album studyjny, Suckapunch, w 2020 roku, który ukazał się w następnym roku i szybko znalazł się na szczycie brytyjskiej listy albumów. W 2023 roku grupa wydała ósmy pełnometrażowy album, Truth Decay, na którym znalazło się sześć przedpremierowych singli, w tym „Deep Cuts”.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jealous Minds Think Alike	YouMeAtSix	10.2008	100[2]	-	Slam Dunk SLAMD 004	[written by Josh Franceschi, Max Helyer, Chris Miller, Matt Barnes & Dan Flint][produced by John Mitchell]
Save It For The Bedroom	YouMeAtSix	03.2009	146[1]	-	Slam Dunk SLAMD 006VL	[written by Josh Franceschi, Max Helyer, Chris Miller, Matt Barnes & Dan Flint][produced by Matt O'Grady, John Mitchell]
Finders Keepers	You Me At Six	06.2009	33[4]	-	Slam Dunk SLAMD 007	[written by Josh Franceschi, Max Helyer, Chris Miller, Matt Barnes & Dan Flint][produced by John Mitchell ,Matt O'Grady]
Kiss & Tell	You Me At Six	09.2009	42[3]	-	Virgin VSCDT 1996	[written by Josh Franceschi, Max Helyer, Chris Miller, Matt Barnes & Dan Flint][produced by [produced by John Mitchell ,Matt O'Grady]
Underdog	You Me At Six	01.2010	49[13]	-	Virgin CATCO 157364021	[silver-UK][written by Sam Moss][produced by Matt O'Grady, John Mitchell]
Fact-tastic	You Me At Six	02.2010	164[1]	-	Virgin	-
Liquid Confidence (Nothing To Lose)	You Me At Six	04.2010	86[8]	-	Virgin CATCO 159936307	[written by Josh Franceschi][produced by Matt O'Grady, John Mitchell]
Stay With Me	You Me At Six	09.2010	52[4]	-	Virgin CATCO 165381349	[written by Josh Franceschi][produced by Matt O'Grady, John Mitchell]
Starry Eyed	You Me At Six	09.2010	104[1]	-	Virgin	[written by Ellie Goulding & Jonny Lattimer]
Rescue Me	You Me At Six featuring Chiddy	02.2011	21[6]	-	Virgin GBAAA 1000488	[written by Eshraque "iSHi" Mughal, Philippe-Marc Anquetil, Chidera "Chiddy" Anamege][produced by iSHi]
Bite My Tongue	You Me At Six feat. Oli Sykes	12.2011	124[3]	-	Virgin	[written by Josh Franceschi][produced by Gggarth]
Loverboy	You Me At Six	10.2011	39[5]	-	Virgin GBAAA 1100240	[written by Josh Franceschi][produced by Garth Richardson]
No One Does It Better	You Me At Six	03.2012	92[7]	-	Virgin GBAAA 1100244	[written by You Me at Six][produced by Gggarth]
Room to Breathe	You Me At Six	10.2012	182	-	BMG Rights	[written by Josh Franceschi ,Matthew Barnes ,Daniel Flint, Max Helyer, Christopher Miller][produced by Neal Avron]
The Swarm	You Me At Six	03.2012	23[8]	-	Virgin GBAAA 1200382	[written by You Me At Six]
Reckless	You Me At Six	10.2012	131[4]	-	Virgin	[written by Josh Franceschi, You Me At Six][produced by Gggarth]
Lived A Lie	You Me At Six	09.2013	11[9]	-	BMG Rights GBZA 41301053	[written by You Me At Six][produced by Neal Avron]
Hope For The Best	You Me At Six	11.2013	75[3]	-	BMG Rights GB5KW 1301131	[written by Josh Franceschi ,Matthew Barnes ,Daniel Flint, Max Helyer, Christopher Miller][produced by Neal Avron][produced by Neal Avron]
Fresh Start Fever	You Me At Six	12.2013	46[2]	-	BMG Rights GB5KW 1301126	[written by Josh Franceschi ,Matthew Barnes ,Daniel Flint, Max Helyer, Christopher Miller][produced by Neal Avron]
Cold Night	You Me At Six	04.2014	141	-	BMG Rights	[written by Josh Franceschi ,Matthew Barnes ,Daniel Flint, Max Helyer, Christopher Miller][produced by Neal Avron]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take Off Your Colours	You Me At Six	10.2008	25[2]	-	Slum Dunk SLAMD 005	[gold-UK][produced by Matty O'Grady, John Mitchell]
Take Off Your Colours	You Me At Six	09.2009	61[1]	-	Virgin CDV 3063	[produced by Matty O'Grady, John Mitchell]
Hold Me Down	You Me At Six	01.2010	5[21]	-	Virgin CDV 3071	[gold-UK][produced by Matty O'Grady, John Mitchell]
Sinners Never Sleep	You Me At Six	10.2011	3[13]	-	Virgin CDV 3093	[gold-UK][produced by Garth "GGGarth" Richardson, Matt O'Grady]
Cavalier Youth	You Me At Six	01.2014	1[1][11]	-	BMG Rights 538012062	[gold-UK][produced by Neal Avron]
Night People	You Me At Six	01.2017	3[3]	-	Infectious INFECT 345CD	[produced by Jacquire King]
VI	You Me At Six	10.2018	6[1]	-	Underdog YMAS 001CD	[produced by Dan Austin,You Me at Six,Joel Pott,Eg White]
Suckapunch	You Me At Six	01.2021	1[1][1]	-	Underdog YMAS 002CD1	[produced by Dan Austin]
Truth Decay	You Me At Six	02.2023	4[1]	-	Underdog YMAS 003CD1	-

Chase & Status

Chase & Status to angielski duet muzyki elektronicznej, w skład którego wchodzą Saul Milton (Chase) i Will Kennard (Status). Ponadto Andy Gangadeen jest perkusistą, gdy zespół występuje na żywo. MC Rage wcześniej występował jako MC z grupą, ale odszedł w lipcu 2021 roku, aby skupić się na solowych przedsięwzięciach. 

Duet pochodzi z Londynu i powstał w 2003 roku po spotkaniu na uniwersytecie w Manchesterze. Od tego czasu duet wydał pięć albumów studyjnych i współpracował z największymi artystami, takimi jak Plan B, CeeLo Green, Rihanna, Example i Tinie Tempah. Prowadzą niezależną wytwórnię płytową MTA Records.

Chase & Status z Anglii to jeden z odnoszących największe sukcesy komercyjne zespołów związanych z drum'n'bass i dubstepem, z multi-platynowymi albumami, licznymi singlami na listach przebojów i pracą produkcyjną dla głównych artystów, takich jak Snoop Dogg i Rihanna. Składająca się z tanecznych DJ-ów i właścicieli wytwórni płytowych Saula Miltona i Willa Kennarda, z dodatkowymi wykonawcami na żywo, grupa łączy najnowocześniejsze bity i techniki produkcji z elementami rocka, popu, reggae, hip-hopu i innych stylów, czego efektem jest energetyczny utwory nadające się zarówno do klubu, jak i do radia. 

 

 Pierwotnie pojawił się w 2003 roku z singlami w undergroundowych wytwórniach, takich jak Bingo Beats i Barcode Recordings, duet zadebiutował w 2008 roku albumem More Than Alot, ciepło przyjętą mieszanką utworów drum'n'bass i dubstep. Następnie Chase & Status osiągnął multi-platynowy sukces dzięki   No More Idols (2011), która zajęła drugie miejsce na brytyjskiej liście albumów.  

 

Kontynuacja „Brand New Machine” z 2013 roku osiągnęła tę samą pozycję, a „Tribe” z 2017 roku, kolejny pełen gości, wielogatunkowy pełnometrażowy album, również znalazł się w pierwszej dziesiątce. Chase & Status ponownie odwiedzili swoje korzenie ragga-dżungli z RTRN II JUNGLE z 2019 roku. What Came Before, wydany w 2022 roku, dotyczył brytyjskiego drill, big beatu i R&B.  

 

Milton i Kennard po raz pierwszy pojawili się jako brytyjski duet garażowy w 2003 roku, zanim przerzucili się na drum'n'bass w 2005 roku. Zasłużyli na sukces po remiksowaniu utworu Capletona „Duppy Man”, który odniósł sukces w tym roku. Stamtąd duet podpisał kontrakt z wytwórnią Ram Records Andy'ego C. i zaczął od dwóch klubowych hitów -   w 2007 roku podwójnym „Hurt You”/ „Sell Me Your Soul” i „Take” z 2008 roku. "Me Away” - który również znalazł się na szczycie brytyjskich list przebojów tanecznych. 

 

 Pełnometrażowy album został ostatecznie wydany w 2008 roku. Zatytułowany More Than Alot , zawierał występy Kano, Takury i Digga i został dobrze przyjęty przez krytyków; osiągnął 49 miejsce na brytyjskich listach przebojów i zdobył nagrodę Drum'n'Bass 2009 dla najlepszego albumu. W 2009 roku Milton i Kennard zajęli się większą produkcją, produkując utwory z albumów dla Rihanny i Tinchy Stryder, a także dubstepowy utwór Snoop Dogga „Snoop Dogg Millionaire”.  

 

Współpracowali także z Plan B przy „End Credits”, które trafiły do pierwszej dziesiątki w Wielkiej Brytanii. Jego sukces doprowadził do wydania albumu Chase & Status z 2011 roku, No More Idols, na którym współpracowali z Dizzee Rascal, Tinie Tempah i Cee-Lo Green. Spędzając 35 tygodni w Wielkiej Brytanii na Top 40, No More Idols zdobył status podwójnej platyny.  

 

 Na początku 2012 roku Chase & Status zostali nominowani do nagrody Best British Group podczas prestiżowych Brit Awards - po raz pierwszy dla zespołu drum'n'bass - ale zostali pokonani do gongu przez Coldplay. 

 

Nie spoczywając na laurach, spędzili lata 2012 i 2013 grając wielkie koncerty na festiwalach w Wielkiej Brytanii i Europie, w tym w Hackney Weekend w Radio 1, T in the Park oraz w czerwcu 2013 roku na Glastonbury. fanom za wsparcie, pod koniec 2012 roku ukazał się ulubieniec festiwalu „Big Man” - z wokalem Liama ​​Baileya. 

 

W 2013 roku duet wydał singiel „Lost and Found” z udziałem Louisa M^ttrsa, który stał się hitem w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii i wylądowali na swoim trzecim albumie studyjnym, Brand New Machine. Album z 2013 roku był mroczniejszym dziełem niż poprzednie, na którym znalazł się rave'owy singiel z lat 90-tych „Count on Me”. Zadebiutował na drugim miejscu na brytyjskiej liście albumów.  

 

Pracując nad swoim czwartym albumem, Chase & Status wydali grime EP London Bars pod koniec 2015 roku. Kontynuując mieszanie grime'u z drum'n'bassem i dubstepem, pełnometrażowy Tribe pojawił się w 2017 roku. Z udziałem gości takich jak Mr. Vegas, Craig David i Novelist, album osiągnął siódme miejsce w rodzinnym kraju .  

 

 RTRN II JUNGLE, długo obiecany album ragga-jungle z gościnnymi występami didżejów, takich jak Cutty Ranks i General Levy, ukazał się w 2019 roku. Rozszerzyli koncept albumu wydając w 2020 roku składankę CD Fabric Presents: RTRN II FABRIC. Szósty album What Came Before ukazał się w 2022 roku, z gościnnymi wokalistami, w tym Unknown T, BackRoad Gee i Popcaan.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love's Theme/Wise Up	Chase & Stratus	04.2005	76[2]	-	Bingo Beats BINGO 026	[written by Will Kennard, Saul Milton][produced by Will Kennard, Saul Milton]
Iron Fist/Zulu King	Chase & Status	04.2005	119[1]	-	BC Presents... BCP005	[written by Will Kennard, Saul Milton][produced by Will Kennard, Saul Milton]
Duppy Man/Top Shotta	Chase & Status featuring Capleton	10.2005	94[3]	-	Breakbeat Kaos BBK 012	[written by Will Kennard, Saul Milton]
Pieces/Eastern Jam	Chase & Status featuring Plan B	09.2008	70[5]	-	Ram RAMM 73	[written by Will Kennard, Saul Milton, Ben Drew][produced by Chase & Status]
Against All Odds	Chase & Status featuring Kano	02.2009	45[1]	-	Ram RAMM 76	[written by Saul Milton, Will Kennard][produced by Saul Milton, Will Kennard]
End Credits	Chase & Status featuring Plan B	10.2009	9[54]	-	Ram RAMM 79	[platinum-UK][written by Will Kennard, Saul Milton, Ben Drew][produced by Chase & Status, Plan B]
Hypest Hype	Chase & Status featuring Tempa T	01.2010	70[5]	-	Mercury GBUM 71028954	[written by Will Kennard,Saul Milton,Nicholas Dei,Jim Morrison,Robby Krieger,Ray Manzarek,John Densmore][produced by Chase & Status]
Let You Go	Chase & Status featuring Mali	08.2010	11[30]	-	Ram RAMM 85	[silver-UK][written by William Kennard, Saul Milton, Ben Drew][produced by Chase & Status]
Blind Faith	Chase & Status featuring Liam Bailey	01.2011	5[44]	-	Ram RAMM 93	[platinum-UK][written by Dan Hartman ,David Lee ,Saul Milton, William Kennard, Liam Bailey][produced by Will Kennard ,Saul Milton ,William Kennard][produced by Chase & Status]
Time	Chase & Status featuring Delilah	04.2011	21[24]	-	Ram RAMM 97	[gold-UK][written by William Kennard, Saul Milton, Paloma Ayana, Ben Drew][produced by Chase & Status]
Hitz	Chase & Status featuring Tinie Tempah	07.2011	39[15]	-	Ram RAMM 101	[written by Will Kennard,Saul Milton,Patrick Okogwu][produced by Saul Milton,William Kennard]
Flashing Lights	Chase & Status featuring Sub Focus & Takura	02.2011	98[7]	-	Mercury GBUM 71030651	[written by Will Kennard ,Saul Milton ,Nick Douwma, Takura Tendayi][produced by Chase & Status, Sub Focus]
Big Man	Chase & Status featuring Liam Bailey	10.2012	68[2]	-	Mercury GBUM 71206838	[written by Will Kennard ,Saul Milton ,Liam Bailey][produced by Chase & Status]
Lost & Not Found	Chase & Status featuring Louis M^ttrs	06.2013	9[20]	-	Mercury GBUM 71303058	[silver-UK][written by Will Kennard ,Saul Milton , Louis Collard-Watson][produced by Chase & Status]
Count on Me	Chase & Status featuring Moko	09.2013	5[12]	-	EMI GBUM 71305239	[silver-UK][written by Will Kennard ,Saul Milton , Zane Lowe, Henry Ritson ,Diane Nadia, Adu-Gyamfi][produced by Chase & Status]
International	Chase & Status	10.2013	116[1]	-	EMI	[written by Will Kennard ,Saul Milton , Philip Thomas, Chris Lane, John MacGillivray][produced by Chase & Status]
Machine Gun	Chase & Status featuring Pusha T	10.2013	114[1]	-	EMI	[written by Will Kennard ,Saul Milton ,Terrence Thornton][produced by Chase & Status]
Alive	Chase & Status featuring Jacob Banks	12.2013	26[7]	-	EMI GBUM 71306111	[silver-UK][written by Will Kennard ,Saul Milton , Jacob Banks, Toby Young][produced by Chase & Status]
Blk & Blu	Chase & Status featuring Ed Thomas	03.2014	48[4]	-	EMI GBUM 71306088	[written by Will Kennard ,Saul Milton ,Ed Thomas][produced by Chase & Status]
Bigger Man Sound	Chase & Status featuring Novelist	03.2014	161	-	MTA	[written by Will Kennard ,Saul Milton ][produced by Chase & Status]
Funny	Chase & Status featuring Frisco	11.2015	96[1]	-	EMI GBUM 71506900	[written by Will Kennard ,Saul Milton ][produced by Chase & Status]
Wha Gwarn?	Chase & Status featuring Bonkaz	11.2015	146	-	MTA	[written by Will Kennard ,Saul Milton ][produced by Chase & Status]
Spoken Word	Chase & Status featuring George the Poet	06.2016	78[1]	-	EMI GBUM 71603253	[written by Nigel Swanston,Tim Cox,Saul Milton,William Kennard,Nathaniel Ledwidge,George Mpanga][produced by Chase & Status]
All Goes Wrong	Chase & Status featuring Tom Grennan	10.2016	65[4]	-	EMI GBUM 71604501	[platinum-UK][written by Saul Milton,William Kennard,Kieron McIntosh,Nathaniel Ledwidge,Tom Grennan,Dean McIntosh][produced by Chase & Status]
Mixed Emotions	Chase & Status featuring Clementine Douglas	06.2022	44[11]	-	EMI GBUM 72200829	[silver-UK]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
More Than Alot	Chase & Status	10.2008	49[50]	-	Ram RAMMLP 12CD	[gold-UK][produced by Will Kennard, Saul Milton]
No More Idols	Chase & Status	01.2011	2[36]	-	Mercury 2745135	[2x-platinum-UK][produced by Will Kennard, Saul Milton, Ben Drew]
Brand New Machine	Chase & Status	10.2013	2[12]	-	EMI 3750926	[gold-UK][produced by Chase & Status ,Major Lazer, Moody Good ,Skrillex, Andy C]
Tribe	Chase & Status	08.2017	7[3]	-	EMI CDVX 3191	[produced by Chase & Status ]
Rtrn II Jungle	Chase & Status	06.2019	12[3]	-	Virgin CDV 3233	[produced by Chase & Status ]
What Came Before	Chase & Status	06.2022	4[1]	-	EMI EMICD 2059	-

Elegants

Elegants był amerykańskim zespołem wokalnym doo-wop, który został założony w 1958 roku przez Vito Picone, Arthura Venosa, Franka Tardogno, Carmen Romano i Jamesa Mochella w South Beach, Staten Island, Nowy Jork.Ich sztandarowy przebój "Little Star" inspirowany wierszykiem przedszkolaków , stał się numerem jeden w Stanach Zjednoczonych. Zespół na początku występował zwykle nieformalnie na deptaku przy ich domach.
"Little Star" był jedynym hitem grupy sprzedanym w ponad milionowym nakładzie; został napisany przez Venosa i Picone. Spędził 19 tygodni na liście Billboard Hot 100, zdobywając status złotej płyty .
Piosenka osiągnęła 25 miejsce na UK Singles Chart we wrześniu 1958 roku.
Po sukcesie "Little Star",który zdominował radio, zespół jeszcze jako nastolatki, koncertował z takimi artystami jak Buddy Holly, Dion & Belmonts, Chuck Berry i Jerry Lee Lewis. Jednak żaden z kolejnych singli nie osiągnął sukcesu na listach przebojów co czyni je doskonałym przykładem wykonawcy jednego przeboju .
Na początku lat 70-tych,wiodący wokalista Picone powrócił do grupy zastępując Tardogno jako wokalista. Grupa składająca się z Vito Picone, Freddie Redmonda, Nino Amato i Bruce Coppa występuje nieprzerwanie od tego czasu. Corocznie występują na San Gennaro Festival w Little Italy, Manhattan, New York. Freddie Redmond zmarł na rozedmę płuc w 2006 roku i został zastąpiony przez członka pierwotnego składu Jamesa Moschellę.Zespół do dnia dzisiejszego występuje jako Vito Picone & The Elegants,wykonując złote przeboje ery doo-wop w składzie Mike Catalano na gitarze basowej, Joe Lucenti na gitarze, Mark Garni na klawiszach i Sal Albanese na perkusji. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Little Star / Getting Dizzy	Elegants	07.1958	25[2]	1[1][19]	Apt 25 005	[gold][written by Venosa-Picone ][1[4][17].R&B Chart]

Electric Indian

Electric Indian była instrumentalną grupą studyjną założoną w Filadelfii .Jej organizatorem był znany wokalista lat 60-tych Len Barry,który był współwłaścicielem wytwórni Marmaduke Records do spółki z Bernie Binnickiem, współzałożycielem Swan Records do czasu jej zamknięcia w 1967r.

Jednymi z muzyków, którzy tworzyli Electric Indian był Bobby Eli na gitarze, młody Daryl Hall na fortepianie, i Vince Montana Jr na vibraharp . Eli i Montana byli integralną częścią dużej sekcji rytmicznej MFSB , która wspierała niemal każdy hit teamu Gamble & Huff w Sigma Sound Studios. MFSB stał się znany z motywu z Soul Train " TSOP (The Sound of Philadelphia)", który wylądował na szczytach list pop i r&b i wygrał Grammy. Montana stworzył także Salsoul Orchestra.
Pod wpływem popularności kultury Indian w mediach, Binnick stworzył grupę, aby nagrać instrumentalny utwór "Keem-O-Sabe" oparty na muzyce Indian. Został on wydany w Stanach Zjednoczonych przez United Artists w 1969 roku i dotarł do amerykańskiego Top 20 w Billboard Hot 100.
Wydany abum z podobnym materiałem zawierał cover "Land of a Thousand Dances" (# 95, 1969) w tym samym stylu. Mimo kolejnych przygotowanych nagrań,nie pojawiły się one na rynku.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Keem-O-Sabe/Broad street	Electric Indian	08.1969	-	16[11]	United Artists 50 563	[written by B. Binnick, B. Borisoff][produced by Len Barry][46[2].R&B Chart]
Land Of 1000 Dances / Geronimo	Electric Indian	12.1969	-	95[1]	United Artists 50 613	[written by C. Kenner, A. Domino][produced by Len Barry]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Keem-O-Sabe/Broad street	Electric Indian	10.1969	-	104[9]	United Artists 6728	[produced by Len Barry]

Al Martino

Al Martino (ur. Jasper Cini ; 7 października 1927r -zm. 13 października 2009r) był amerykańskim piosenkarzem i aktorem. Odniósł największy sukces jako piosenkarz między wczesnymi latami pięćdziesiątymi a połową siedemdziesiątych, będąc opisywanym jako „jeden z wielkich włosko-amerykańskich śpiewaków popowych” , a także stał się znany jako aktor, szczególnie dzięki roli piosenkarza Johnny'ego Fontane w Ojcu chrzestnym. Jasper Cini urodził się w Filadelfii w Pensylwanii. Imię Jasper było anglicyzacją imienia jego ojca, Gasparino. Jego rodzice byli imigrantami z regionu Abruzji, w miejscowości Nereto we Włoszech, którzy prowadzili firmę budowlaną. Dorastając, pracował u boku swoich braci, Pasquale i Francisa jako murarz. Chciał zostać piosenkarzem, naśladując artystów takich jak Al Jolson i Perry Como, a dzięki sukcesowi przyjaciela rodziny, Alfredo Cocozza, który zmienił nazwisko na Mario Lanza. Po służbie w marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej, podczas której brał udział w inwazji na Iwo Jimę, w której został ranny, Cini rozpoczął karierę wokalną. Zachęcony przez Lanzę przyjął pseudonim Al Martino, oparty na imieniu męża jego dobrej przyjaciółki Lorraine Cianfrani (z domu Losavio), Alfreda Martina Cianfrani, i zaczął śpiewać w lokalnych klubach nocnych. W 1948 roku przeniósł się do Nowego Jorku, aw 1951 roku jego pierwsze wydawnictwo zostało wydane przez wytwórnię Jubilee, „Heaven Help Me (I'm in Love)”, w połączeniu z „Hurry Home to Me”. ] W następnym roku zdobył pierwsze miejsce w programie telewizyjnym Arthura Godfreya Talent Scouts, wykonując przebój Como „If”. W rezultacie zdobył kontrakt płytowy z niezależną wytwórnią płytową BBS z siedzibą w Filadelfii, gdzie nagrał „Here in My Heart”. Wytwórnia Lanzy, RCA Victor, poprosiła Lanzę o nagranie piosenki, ale Martino zadzwonił do Lanzy i błagał go, aby wersja Martino miała wyraźną szansę. Piosenka spędziła trzy tygodnie na pierwszym miejscu amerykańskich list przebojów w czerwcu 1952 roku, zdobywając dla Martino złotą płytę , a później w tym roku dotarła również na szczyty brytyjskich list przebojów. Był numerem jeden na pierwszej brytyjskiej liście singli, opublikowanej przez New Musical Express 14 listopada 1952 r., Wpisując go do Księgi Rekordów Guinnessa. „Here in My Heart” utrzymywał się na czołowej pozycji przez dziewięć tygodni w Wielkiej Brytanii. Sukces płyty doprowadził do podpisania umowy z Capitol Records i wydał trzy kolejne single: „Take My Heart”, „Rachel” i „When You're Mine” do 1953 roku, z których wszystkie trafiły do pierwszej 40 w USA. Jednak jego sukces przyciągnął również uwagę mafii, która wykupiła kontrakt menedżerski Martino i nakazała mu zapłacenie 75 000 dolarów jako zabezpieczenie ich inwestycji. Po wpłaceniu zaliczki, aby ich uspokoić, przeniósł się do Wielkiej Brytanii. Jego popularność pozwoliła mu nadal z powodzeniem występować i nagrywać w Wielkiej Brytanii, występując jako headliner w London Palladium i mając sześć kolejnych brytyjskich hitów w okresie do 1955 roku, w tym „ Now ” i „ Wanted ”. Jednak jego praca nie została ujawniona w Stanach Zjednoczonych. W 1958 roku, dzięki interwencji przyjaciela rodziny, pozwolono Martino wrócić do Stanów Zjednoczonych i wznowić karierę nagraniową, ale napotkał trudności w ponownym ugruntowaniu swojej pozycji, zwłaszcza wraz z pojawieniem się rock and rolla. W 1959 roku Martino podpisał kontrakt z 20th Fox Records; jego umowa przyniosła mu dwa albumy i cztery wydane single, z których żaden nie był wielkim hitem. Sukces jego albumu The Exciting Voice of Al Martino z 1962 roku zapewnił mu nowy kontrakt z Capitol, a następnie ukazał się album w większości w języku włoskim, The Italian Voice of Al Martino, na którym znalazła się jego wersja popularnej wówczas na całym świecie piosenki „Al Di LA”. Zrobił także kilka głośnych występów telewizyjnych, pomagając przywrócić mu popularność. W 1963 roku odniósł największy sukces na listach przebojów w USA dzięki „I Love You Because”, coverowi przeboju muzyki country Leona Payne'a z 1950 roku. Zaaranżowana przez Belforda Hendricksa wersja Martino zajęła trzecie miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA i pierwsze miejsce na liście Easy Listening . Album o tej samej nazwie znalazł się w pierwszej dziesiątce listy Billboard 200. Martino miał cztery inne hity w pierwszej dziesiątce w USA w 1963 i 1964 r. - „Painted, Tainted Rose” (1963), „I Love You More and More Every Day”, „Tears And Roses” oraz „Silver Bells” (wszystkie 1964). Zaśpiewał także tytułową piosenkę do filmu z 1964 roku, Hush, Hush, Sweet Charlotte. Jednym z jego największych hitów był „Spanish Eyes”, który osiągnął sprzedaż kilku złotych i platynowych płyt. Nagrany w 1965 roku utwór osiągnął piąte miejsce na brytyjskiej liście singli po wznowieniu w 1973 roku. Piosenka, z melodią Berta Kaempferta, pierwotnie zatytułowana „Moon Over Naples”, znajduje się wśród 50 najczęściej odtwarzanych piosenek na świecie. Seria sukcesów Martino na listach przebojów wygasła po połowie lat 60-tych, chociaż wiele jego płyt nadal trafiało na listę US Hot 100. Kolejnym późniejszym hitem była dyskotekowa wersja „Volare” (znana również jako „Nel blu, Dipinto di Blu”) . W 1976 roku osiągnął numer jeden na włoskich i flamandzkich listach przebojów, a także znalazł się w pierwszej dziesiątce w Hiszpanii, Holandii i Francji, a także w wielu innych krajach europejskich. W 1993 roku Martino nagrał nowy album studyjny z niemieckim producentem Dieterem Bohlenem (byłym członkiem popowego duetu Modern Talking, producentem międzynarodowych artystów, takich jak Chris Norman z Smokie, Bonnie Tyler, Dionne Warwick, Engelbert czy Errol Brown z Hot Chocolate). Singiel „Spanish Ballerina” (napisany europopowym brzmieniem Bohlena) osiągnął 93 miejsce na niemieckich listach przebojów. Oprócz śpiewania Martino zagrał rolę Johnny'ego Fontane w filmie Ojciec chrzestny z 1972 roku , a także zaśpiewał motyw przewodni filmu „Speak Softly Love”. Martino został poinformowany o tej postaci przez przyjaciela, który przeczytał tytułową powieść i poczuł, że Martino reprezentuje postać Johnny'ego Fontane. Martino skontaktował się z producentem Albertem S. Ruddym, który początkowo dał mu tę rolę. Martino został jednak pozbawiony tej roli po tym, jak Francis Ford Coppola wszedł na pokład jako reżyser i przyznał tę rolę piosenkarzowi Vic Damone. Martino z kolei udał się do Russella Bufalino, jego ojca chrzestnego i szefa mafii, który następnie zaaranżował publikację różnych artykułów prasowych, w których twierdził, że Coppola nie wiedział, że Ruddy dał Martino tę rolę. Damone ostatecznie zrezygnował z tej roli, ponieważ nie chciał prowokować rodziny mafijnej Bufalino (poza tym Damone czuł, że płacono mu za mało za tę rolę). Ostatecznie rolę Johnny'ego Fontane otrzymał Martino. Zagrał tę samą rolę w The Godfather Part III i The Godfather Trilogy: 1901–1980 (miniserialu telewizyjnym, który łączy Ojca chrzestnego i Ojca chrzestnego II w jeden film). Później Martino powrócił do aktorstwa, grając starzejącego się Croonera Sal Stevensa w filmie krótkometrażowym Cutout , który pojawił się na festiwalach filmowych na całym świecie w 2006 roku. Martino był najpierw żonaty z Jenny Furini; potem z Gwendolyn Wenzel; i wreszcie Judi Stilwell Martino, z którą był żonaty w chwili śmierci. Miał troje dzieci: Alfreda Cini, Alanę Cini i Alison Martino. Alison Martino jest scenarzystką i producentem telewizyjnym takich programów jak Mysteries and Scandals oraz Headliners and Legends. Martino zmarł na atak serca 13 października 2009 roku w swoim domu w Springfield w Pensylwanii, sześć dni po swoich 82. urodzinach. Został pochowany na Cmentarzu Świętego Krzyża w Culver City w Kalifornii.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Here In My Heart/I Cried Myself To Sleep	Al Martino	05.1952	1[9][18]	1[3][19]	BBS 101	[written by Pat Genaro,Lou Levinson ,Bill Borrelli,Joe Csida][produced by Monty Kelly]
Take my heart/I Never Cared	Al Martino	11.1952	9[1]	12[8]	Capitol F2122	[written by Bill Borrelli/Pat Genaro][produced by Monty Kelly]
Now/In All This World	Al Martino	01.1953	3[12]	-	Capitol F2260	[written by Andrew Perri/Joe Priolo/Pat Noto][produced by Tom Morgan ,Marvin Holtzman]
Rachel/One Lonely Night	Al Martino	07.1953	10[5]	-	Capitol F2353	[written by Tony Lavello, Harriett Pressman]
Wanted	Al Martino	06.1954	4[16]	-	Capitol CL 14128 [UK]	[written by John Fulton/Lois Steele]
Story of Tina/Say It Again	Al Martino	10.1954	10[8]	-	Capitol F2982	[written by Christopher Hassall/K. Kioussi Katrivanou]
The man from Laramie/To Please My Lady	Al Martino	09.1955	19[3]	-	Capitol F 3171	[written by Lester Lee/Ned Washington][produced by Monty Kelly]
I can' t get you out of my heart/Two Hearts Are Better Than One	Al Martino	05.1959	-	44[10]	20th Century Fox 132	[written by Danny Di Minno, Jimmy Crane]
Darling i love you/The Memory of You	Al Martino	09.1959	-	63[6]	20th Century Fox 153	[written by Aldo Provenzano]
Little Boy, Little Girl/My Side Of The Story	Al Martino	03.1961	-	109[5]	20th Century Fox 237	[written by Aldo Provenzano]
Here in my heart/Granada	Al Martino	07.1961	1[8][18][11.52]	86[4]	Capitol 4593	[written by Bill Borrelli/Lou Levinson/Pat Genaro]
Love, Where Are You Now/Exodus	Al Martino	05.1962	-	119[1]	Capitol 4710	[produced by Andy Wiswell,Voyle Gilmore]
I love you because/Merry-Go-Round	Al Martino	04.1963	-	3[16]	Capitol 4930	[written by Leon Payne][produced by Voyle Gilmore]
Painted ,tainted rose/That's The Way It's Got To Be	Al Martino	07.1963	-	15[12]	Capitol 5000	[written by Jean Sawyer, Peter DeAngelis][produced by Voyle Gilmore]
Living a lie/I Love You Truly	Al Martino	10.1963	-	22[10]	Capitol 5060	[written by Jean Sawyer, Peter DeAngelis,Mendoza][produced by Voyle Gilmore]
I love you more and more every day/ I'm Living My Heaven With You	Al Martino	02.1964	-	9[11]	Capitol 5108	[written by Don Robertson][produced by Voyle Gilmore]
Tears and roses/A Year Ago Tonight	Al Martino	05.1964	-	20[8]	Capitol 5183	[written by Don Robertson][produced by Voyle Gilmore]
Always together/Thank You For Loving Me	Al Martino	08.1964	-	A:33[8];B:118[2]	Capitol 5239	[A:written by Jean Sawyer, Peter DeAngelis][B:written by Don Robertson][produced by Voyle Gilmore]
I can' t get you out of my heart/ Come Back To Me (Torna A Me)	Al Martino	08.1964	-	99[2]	20th Fox 530	[written by Danny Di Minno, Jimmy Crane]
We could/Sunrise To Sunrise	Al Martino	11.1964	-	41[6]	-	[written by Felice Bryant][produced by Voyle Gilmore]
Silver Bells/You're All I Want For Christmas	Al Martino	11.1964	-	6[12].Christmas Chart	Capitol 5311	[written by Jay Livingston, Ray Evans][produced by Voyle Gilmore]
My heart would know/Hush...Hush, Sweet Charlotte	Al Martino	01.1965	-	52[7]	Capitol 5341	[written by Hank Williams][produced by Voyle Gilmore]
Somebody else is taken my place/With All My Heart	Al Martino	03.1965	-	A:53[6];B:122[1]	Capitol 5384	[A:written by Howard, Ellsworth, Morgan][B:written by Peter DeAngelis, Bob Marcucci][produced by Voyle Gilmore][A:#5 hit for Benny Goodman in 1942][B:#15 hit for Jodie Sands in 1957]
My cherie/Ramona	Al Martino	06.1965	-	88[3]	Capitol 5434	[written by Pete De Angelis, Jean Sawyer ][produced by Tom Morgan]
Forgive me/What Now, My Love	Al Martino	10.1965	-	61[6]	Capitol 5506	[written by Jack Yellen, Milton Ager][produced by Tom Morgan][#1 hit for Gene Austin in 1927;#7 hit for Eddie Fisher in 1952]
Spanish eyes/Melody Of Love	Al Martino	12.1965	5[17]	15[12]	Capitol 5542	[written by Berthold Kaempfert/Charles Singleton/Eddie Snyder][produced by Tom Morgan]
Think i' ll go somewhere and cry myself to sleep/Hello Memory	Al Martino	03.1966	-	30[8]	Capitol 5598	[written by Bill Anderson][produced by Tom Morgan][#26 country hit for Charlie Louvin in 1965]
Wiederseh' n/The minute you're gone	Al Martino	05.1966	-	57[4]	Capitol 5652	[written by Bert Kaempfert, Herbert Rehbein,Milt Gabler][produced by Tom Morgan]
Just yesterday/By The River Of Roses	Al Martino	08.1966	-	77[4]	Capitol 5702	[written by Russ Faith, Pete De Angelis][produced by Tom Morgan]
The wheel of hurt/Somewhere In This World	Al Martino	10.1966	-	59[8]	Capitol 5741	[written by Charles Singleton, Eddie Snyder][produced by Tom Morgan]
Daddy' s little girl/Devotion	Al Martino	01.1967	-	42[9]	Capitol 5825	[written by Bobby Burke, Horace Gerlach][produced by Tom Morgan][#5 hit for Mills Brothers in 1950]
Mary in the morning/ I Love You And You Love Me	Al Martino	05.1967	-	27[8]	Capitol 5904	[written by John Cymbal, Mike Lendell][produced by Tom Morgan, Marvin Holtzman]
More than the eye can see/Red Is Red	Al Martino	09.1967	-	54[6]	Capitol 5989	[written by Bob Crewe, Larry Weiss][produced by Tom Morgan, Marvin Holtzman]
A voice in the choir/The Glory Of Love	Al Martino	12.1967	-	80[6]	Capitol 2053	[written by Danny Di Minno, Johnny Tucker][produced by Tom Morgan, Marvin Holtzman]
Love Is Blue (L'Amour Est Bleu)/I'm Carryin' The World On My Shoulders	Al Martino	02.1968	-	57[7]	Capitol 2102	[written by Blackburn, Popp, Cour][produced by Voyle Gilmore]
Lilli Marlene/Georgia	Al Martino	04.1968	-	87[7]	Capitol 2158	[written by N. Schultze, H. Leip, T. Connor][produced by Tom Morgan][#13 hit for Perry Como in 1944]
Wake Up To Me Gentle/If You Must Leave My Life	Al Martino	10.1968	-	120[2]	Capitol 2285	[written by Ken Mansfield][produced by Voyle Gilmore][piosenka z musicalu "Alison"]
I can' t help falling in love with you/ I Can See Only You	Al Martino	12.1968	-	97[3]	Capitol 2355	[written by Hank Williams][produced by Voyle Gilmore][#2 country hit for Hank Williams in 1951]
Sausalito/Take My Hand For A While	Al Martino	05.1969	-	99[2]	Capitol 2468	[written by Cashman, Pistilli, West][produced by Al De Lory]
I started loving you again/Let Me Stay Awhile	Al Martino	12.1969	-	86[5]	Capitol 2674	[written by Merle Haggard][produced by Voyle Gilmore]
Can' t help falling in love with you/You're All The Woman That I Need	Al Martino	02.1970	-	51[8]	Capitol 2746	[written by George Weiss, H. Peretti, L. Creatore ][produced by Wes Farrell]
Walking In The Sand/One More Mile (And Darlin', I'll Be Home)	Al Martino	06.1970	-	123[2]	Capitol 2830	[written by Tony Romeo][produced by Wes Farrell]
Speak Softly Love/I Have But One Heart	Al Martino	04.1972	-	80[4]	Capitol 3313	[written by N. Rota, L. Kusik][produced by Pete De Angelis]
To the door of the sun/Mary Go Lightly (Como Un Nino)	Al Martino	12.1974	-	17[16]	Capitol 3987	[written by Pace, Panzeri, Pilat, Conti, Newell][produced by Peter De Angelis ]
Volare/You Belong To Me	Al Martino	11.1975	-	33[10]	Capitol 4134	[written by Modugno, Migliacci, Parish][produced by Mike Curb]
The next hundred years/After The Lovin'	Al Martino	12.1977	-	49[9]	Capitol 4508	[written by Bernstein, Adams][produced by Joel Diamond]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The exciting voice of Al Martino	Al Martino	12.1962	-	109[6]	Capitol 1774	[produced by Andy Wiswell, Voyle Gilmore]
I love you because	Al Martino	06.1963	-	7[60]	Capitol 1914	[produced by Voyle Gilmore]
Painted ,tainted rose	Al Martino	10.1963	-	9[44]	Capitol 1975	[produced by Voyle Gilmore]
Living a lie	Al Martino	02.1964	-	13[28]	Capitol 2040	[produced by Voyle Gilmore]
The italian voice of Al Martino	Al Martino	04.1964	-	57[15]	Capitol 1907	-
I love you more and more every day/Tears and roses	Al Martino	06.1964	-	31[25]	Capitol 2107	[produced by Voyle Gilmore]
We could	Al Martino	02.1965	-	41[15]	Capitol 2200	[produced by Voyle Gilmore]
Somebody else is taking my place	Al Martino	06.1965	-	42[12]	Capitol 2312	[produced by Voyle Gilmore]
My cherie	Al Martino	09.1965	-	19[47]	Capitol 2362	[produced by Tom Morgan]
Spanish eyes	Al Martino	02.1966	-	8[73]	Capitol 2435	[gold-US]
Think i' ll go somewhere and cry myself to sleep	Al Martino	06.1966	-	116[6]	Capitol 2528	[produced by Tom Morgan]
This is love	Al Martino	10.1966	-	57[13]	Capitol 2592	[produced by Tom Morgan]
This love for you	Al Martino	03.1967	-	99[12]	Capitol 2654	[produced by Tom Morgan]
Daddy' s little girl	Al Martino	06.1967	-	23[21]	Capitol 2733	[produced by Marvin Holtzman, Tom Morgan]
Mary in the morning	Al Martino	10.1967	-	63[21]	Capitol 2780	[produced by Marvin Holtzman, Tom Morgan]
This is Al Martino	Al Martino	03.1968	-	129[4]	Capitol 2843	[produced by Marvin Holtzman, Tom Morgan]
Love is blue	Al Martino	04.1968	-	56[17]	Capitol 2908	[produced by Marvin Holtzman, Tom Morgan]
The best of Al Martino	Al Martino	08.1968	-	108[16]	Capitol 2946	-
Sausalito	Al Martino	07.1969	-	189[4]	Capitol 180	[produced by Al De Lory]
Jean	Al Martino	12.1969	-	196[2]	Capitol 379	[produced by Voyle Gilmore]
Can' t help falling in love	Al Martino	04.1970	-	184[5]	Capitol 405	[produced by Wes Farrell]
My heart sings	Al Martino	11.1970	-	172[6]	Capitol 497	[produced by Al De Lory]
Love theme from "The godfather"	Al Martino	06.1972	-	138[10]	Capitol 11 071	[produced by Pete De Angelis]
To the door of the sun	Al Martino	02.1975	-	129[8]	Capitol 11 366	[produced by Pete De Angelis]

Funeral for a Friend

FUNERAL FOR A FRIEND, grupa walijska. Powstała w styczniu 2002 w Bridgend. Wyłoniła się z zespołu Janu ary Thirst. Nazwę wzięła od tak zatytułowanej piosenki amerykańskiego hardcore'owego zespołu Planes Mistaken For Stars (a nie od kompozycji Eltona Johna z albumu "Goodbye Yellow Brick Road", jak podają niektóre źródła). Pierwszy skład: Matt "The Rat" Davies (ur.14.10.1980r, Maesteg) - voc, Matthew Evans - voc, Kris Roberts (ur.18.05.1981, Gilfach Goch; po ślubie dodał do swojego na zwiska - na pierwszym miejscu - nazwisko żony: Coombs) - g, Keri Roberts - g, Andi Morris - b, )Johnny Phillips - dr. Niebawem Keriego Robertsa zastąpił Darran Smith (ur. 18.09.1976, Pontypridd) - g.
 Jesienią 2002r odeszli Matthew Evans, Andi Morris i Johnny Phillips, a dołączyli Gareth Davies (ur.17.09.1981r, Pontypridd) - b, voc i Ryan Ri chards(ur. 6.01.1980r, Hirwaun)-voc. Grupa związała się z małą firmą Mighty Atom i dla niej nagrała dwie czwórki, "Between Order And Model", wyda- ną w sierpniu 2002r, i "Four Ways To Scream Your Name", wydaną w październiku tego roku, zawierające już utwory, które później, w innych wersjach, przyniosły jej popular ność, jak Juno (hitem stał się pod nieznacznie zmienionym tytułem Juneau)i She drove me to daytime television.Bez powodzenia promowała płyty na trasach klubowych po Wielkiej Brytanii,m.in. u boku zespołów Million Dead,The Blueprint i The Beautiful Mistake.
 W 2003 podpisała kontrakt z firmą Infectious. I już dla niej nagrała latem w studiach Chapel, Rak i Miloco przy pomocy Colina Richardsona, współpracownika zespołów Fear Factory czy Chimaira jako współproducenta, pierwszy album, "Casually Dressed And Deep In Conversation", wydany w październiku w okładce z ilustracją parafrazującą obraz Rene Magritte'a Zakochani.
 Muzyka, którą przedstawiła, łącząca w sobie atrakcyjność melodii i riffów, uderzenie i ciężar tradycyjnego metalu oraz zadziorność hardcore'u, wykonywana w niezwykle emocjo nalny sposób, np. Rookie Of The Year, Bullet Theory, Juneau, Escape Aristst Never Die, Red Is The New Black i Novella, uznana została za osiągnięcie stylu emo. Dzieło, promowane m.in. na trasach europejskiej u boku Iron Ma iden oraz amerykańskiej u boku Linkin Park i KoRn, zyskało ogromną popularność, a trzy spośród towarzyszących mu singli pojawiły się na brytyjskich listach przebojów: Juneau/ Getaway Plan/Kiss And Make Up (All Bets Are Off) (wersja z sesji dla Radia 1) z lipca 2003, She Drove Me To Daytime Television/Bullet Theory z października i Escape Artists Ne ver Die/You Want Romance/10 Scene Points To The Winner z lutego następnego roku.
 Dokonaniem bardzo udanym okazała się też płyta "Hours", nagrana między styczniem a marcem 2005r w Sea ttle w Stanach Zjednoczonych, głównie w studiu należącym do zespołu Pearl Jam, wyprodukowana przez Terry'ego Da te'a, współpracownika zespołów Pantera, Deftones czy Limp Bizkit, wydana w czerwcu tego roku przez Atlantic. Pozba wiona co prawda - poza kilkoma utworami, np. All The Rage i The End Of Nothing - szalonej aury debiutu, urzeka ła bardziej dojrzałym, przemyślanym i spójnym repertuarem, np. Streetcar, Roses For The Dead, Hospitality, Monsters, Re covery. Zachwycały zwłaszcza żarliwe partie wokalne, na grywane często w niecodziennych okolicznościach - na za tłoczonej ulicy Seattie, w rozpędzonym samochodzie.
Wiel kim rozczarowaniem była jedynie nastrojowa kompozycja Sonny, oparta na pulsie automatu perkusyjnego i epatująca syntezatorowymi brzmieniami - zupełnie nie pasująca do pozostałych. Album, promowany na trasie światowej, m.in. wraz z Killswitch Engage czy The Used, odniósł zasłużony sukces, podobnie jak single Streetcar/Lazarus (In The Wilder ness) z maja 2005r, Monsters/Babylon's Burning z sierpnia i History/Pirate Song z listopada tego roku. 28 listopada 2003 grupa wystąpiła we Wrocławiu na Mystic Festival.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Juneau	Funeral for a Friend	08.2003	19[6]	-	Infectious EW269CD1	[Written by Funeral for a Friend][Producer - Colin Richardson and Funeral for a Friend]
She Drove Me To Daytime Television	Funeral for a Friend	10.2003	20[5]	-	Infectious EW274CD1	[Written by Funeral for a Friend][Producer - Colin Richardson and Funeral for a Friend]
Escape Artists Never Die	Funeral for a Friend	02.2004	19[7]	-	Infectious EW283CD1	[Written by Funeral for a Friend][Producer - Colin Richardson and Funeral for a Friend]
Streetcar	Funeral for a Friend	06.2005	15[12]	-	Atlantic ATUK009CDX	[Written by Funeral for a Friend][Producer - Colin Richardson and Funeral for a Friend]
Monsters	Funeral for a Friend	09.2005	36[4]	-	Atlantic ATUK012CDX	[Written by Funeral for a Friend]
History	Funeral for a Friend	11.2005	21[6]	-	Atlantic ATUK017CD	[Written by Funeral for a Friend][Producer - Terry Date]
Roses For The Dead	Funeral for a Friend	03.2006	39[5]	-	Atlantic ATUK022	[Written by Funeral for a Friend][Producer - Terry Date]
Into Oblivion (Reunion)	Funeral for a Friend	05.2007	16[7]	-	Atlantic ATUK058CD	[Written by Funeral for a Friend][Producer - Gil Norton]
Walk Away	Funeral for a Friend	07.2007	40[4]	-	Atlantic ATUK068CD	[Written by Funeral for a Friend][Producer - Gil Norton]
Kicking & Screaming	Funeral for a Friend	10.2008	116[1]	-	Atlantic ATUK022	[Written by Funeral for a Friend][Producer - Romesh Dodangoda]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Casually Dressed & Deep in Conversation	Funeral for a Friend	10.2003	12[22]	-	Infectious 2564609472	[gold-UK][produced by Colin Richardson,Funeral for a Friend]
Hours	Funeral for a Friend	06.2005	12[19]	139[1]	Atlantic 5046784382	[gold-UK][produced by Terry Date, Funeral for a Friend
Tales Don't Tell Themselves	Funeral for a Friend	05.2007	3[10]	135[1]	Atlantic 5144209952	[silver-UK][produced by Gil Norton]
The Great Wide Open	Funeral for a Friend	10.2007	102[1]	-	Atlantic 5051442 4705 2 9	[produced by Gil Norton, Romesh Dodangoda]
Memory and Humanity	Funeral for a Friend	10.2008	17[4]	-	Join Us JOINUS003	[produced by Romesh Dodangoda]
Your History Is Mine: 2002-2009	Funeral for a Friend	09.2009	86[1]	-	Atlantic 5186558452	[produced by various]
Welcome Home Armageddon	Funeral for a Friend	03.2011	33[4]	-	Distiller DTLBM 006	[produced by Romesh Dodangoda]
Conduit	Funeral for a Friend	01.2013	34[1]	-	Distiller DTLBM 10	[produced by Romesh Dodangoda]
Chapter and Verse	Funeral for a Friend	01.2015	46[1]	-	Distiller DTIL0 66	[produced by Lewis Johns]

Oasis

Oasis to brytyjski zespół z Manchesteru, ikona brit-popu. W krótkim czasie Oasis stał się najpopularniejszym zespołem na Wyspach Brytyjskich, a w różnych podsumowaniach na wykonawcę wszech czasów dystansował nawet The Beatles. O muzykach było głośno zarówno z powodu twórczości, jak i awantur i skandali, w które byli uwikłani. 

Zespół Oasis powstał w 1993 roku w Machesterze za sprawą braci Noela i Liama Gallagherów. Pierwszy gra na gitarze i komponuje większość materiału, drugi jest wokalistą. Bracia połączyli chwytliwe melodie i riffy The Beatles z hulaszczym życiem Rolling Stones, arogancją Sex Pistols i ekscesami The Who. Dodali trochę mocniejsze i brudniejsze gitary i okazało się, iż jest to strzał w dziesiątkę. Sukces wydanego w 1994 roku debiutanckiego albumu "Definitely Maybe" to potwierdził.

Zespół składał się wówczas, poza braćmi, z Paula "Boneheada" Arthursa (gitara), Paula McGuigana (gitara basowa) i Tony'ego McCarolla (perkusja). Wszyscy wymienieni (plus Liam) byli kolegami ze szkolnej ławy. Noel zanim dołączył do grupy, którą założył jego młodszy brat, dorabiał jako techniczny zespołu Inspiral Carpets. Kiedy stwierdził, że ten sposób na życie mu nie odpowiada przyłączył się do Oasis, ale pod warunkiem, iż będzie decydował o tworzonej przez zespół muzyce.

W trakcie jednego z klubowych występów Oasis zmusili (tak podają biografie) Alana McGee, szefa Creation Records, do wysłuchania ich taśmy demo. Materiał zrobił tak wielkie wrażenie, iż zaowocowało to szybkim podpisaniem umowy, a zanim jeszcze dobrze wysechł atrament na kontrakcie, w rozgłośniach rozbrzmiewał już pierwszy singel Oasis - "Supersonic". Zarówno ta piosenka, jak i następna "Shakermaker", nieźle sobie radziły na listach przebojów w Wielkiej Brytanii. Grunt pod komercyjny sukces debiutanckiego krążka przygotowała jeszcze jedna kompozycja, ballada "Live Forever".

"Definitely Maybe" okazał się najszybciej sprzedającym się debiutem w historii brytyjskiej fonografii. Zadebiutował na pierwszym miejscu zestawień i rozpoczął masową histerię na punkcie zespołu. Britpop, bo do takiego nurtu przypisali formację dziennikarze, zaczął święcić wielkie triumfy. Z sukcesami przyszły skandale, kontrowersje, walki (dosłownie) między braćmi, odejścia i powroty Noela Gallaghera, kłopoty w życiu prywatnym.
Ale pomimo tego Oasis odnosił wielkie sukcesy i wzbudził spore zainteresowanie amerykańskiej publiczności. Temu rynkowi grupa poświęciła niemal cały 1995 rok. Opłaciło się, bo singel "Live Forever" okazał się tam sporym przebojem. Album "Definitely Maybe" pokrył się złotem (pół miliona sprzedanych egzemplarzy).
Tarcia wewnątrz grupy doprowadziły do odejścia z niej Tony'ego McCarolla. Stało się to tuż przed wydaniem singla "Some Might Say". Zastąpił go Alan White. A singel oczywiście zadebiutował na pierwszym miejscu listy...

Prawdziwe szaleństwo na punkcie Oasis zapanowało po wydaniu drugiej płyty – "(What's The Story) Morning Glory?", w październiku 1995 roku. Album bardzo dobrze sobie radził także na amerykańskich listach (efektem pięciokrotna platyna). W radiach niemal bez końca grano "Wonderwall" czy "Don't Look Back In Anger".
Im większy sukces, tym więcej pisało się o Gallagherach. Bracia zresztą potrafili bardzo skutecznie prowokować innych artystów, co przeradzało się w długotrwałe utarczki słowne na łamach brukowców.

W drugiej połowie 1996 roku, po odwołaniu amerykańskiego tournee oraz dwóch koncertach w Knebworth, Oasis zaczęli pracować nad trzecią płytą. Zajęło im to kilka miesięcy. Album był gotowy wiosną 1997 i nosił tytuł "Be Here Now". Ukazał się w sierpniu, a poprzedzał go singel z kompozycją "D'You Know What I Mean". Komercyjny sukces po obu stronach Atlantyku był ogromny. Krótko po tym Oasis zniknęli ze sceny, przypominając o sobie zbiorem stron B singli "Masterplan" (1998).

W trakcie rejestrowania materiału na czwarty album w lecie 1999 roku, Paul "Bonehead" Arthurs opuścił szeregi Oasis. Do zespołu na sesję dołączyli Andy Bell oraz Gem Archer. Efektem takiej kolaboracji był wydany w 2000 roku album "Standing On The Shoulder Of Giants", promowany gigantyczną trasą koncertową (zahaczyła również o Polskę). Po tournee Oasis wydali swój pierwszy materiał koncertowy "Familiar To Millions". Ukazał się on w sześciu formatach i zawierał zapis występu na stadionie Wembley.

Kolejny krążek – "Heathen Chemistry" (2002), nie odniósł już tak wielkiego sukcesu. Słabo radził też sobie promujący do singel "Hindu Times". Zespół braci Galagherów cały czas był jednak w stanie przyciągnął rzesze fanów na swoje koncerty. Aczkolwiek na trasie nie obyło się bez niemiłych wydarzeń (wypadek w Indianapolis taksówki, którą jechali Noel Gallagher, Andy Bell oraz klawiszowiec Jay Darlington; bójka w Monachium, której rezultatem było aresztowanie Liama Gallaghera).

Kilkanaście miesięcy później, Oasis zabrali się za nagrywanie nowej płyty. Z pierwszej sesji byli jednak niezadowoleni. Całość zapisanego materiału skasowano i proces zaczął się od początku. W 2005 roku album "Don't Believe The Truth" w końcu się ukazał. - Dziś odpowiedź na pytanie, co gra Oasis, jest prosta jak nigdy - Oasis gra rock. Niemodny, tradycyjny rock. Taki, w którym słychać więcej Neila Younga niż The Beatles. Taki, w którym nie ma miejsca na elektroniczne smaczki, na misterne eksperymenty, na stylistyczne wariacje. Jest klasyka gatunku. Przepięknie nagrane, cudownie brzmiące gitary - tak wspaniałego brzmienia jeszcze nie mieli. Zaskakująco dużo jest tu przestrzeni, gitary akustyczne pojawiają się nie tylko w sztandarowych balladach (których nawiasem mówiąc tu jak na lekarstwo), ale tworzą tło dźwiękowe dla właściwie każdego utworu. Stąd tak często pojawia się w głowie słowo, którego nigdy byśmy w kontekście tego zespołu nie użyli - folk.
Zaskakujące? Na pewno. Ale tak chce brzmieć dziś ta grupa. Staromodnie, ale nie nienowocześnie. Vintage, a nie retro. Dziś, ponad dziesięć lat po debiucie, znów idą pod prąd. Nie nagrali płyty dla dzieciaków, ani dla szukających sensacji i łatwych kąsków brytyjskich dziennikarzy. Nie nagrali płyty na listy przebojów, bo to zdecydowanie najmniej nośny ich album. Ale nigdy dotąd nie mieli w swojej karierze tak równego materiału. Tu też kłania się powrót do przeszłości, do czasów, gdy myślało się o albumie jak o całości, jak o skończonym dziele, którym Don’t Believe The Truth bez wątpienia jest. - pisała w recenzji Anna Gacek. Płyta pozwoliła Gallagherom wrócić na szczyt.

Zarówno krytycy jak i fani obwołali "Don't Believe The Truth" najlepszym dokonaniem zespołu od czasu "Morning Glory". Muzycy nie zwalniali tempa i w 2008 roku wydali "Dig Out Your Soul". Po albumie posypały się nagrody dla zespołu, jednak znowu popsuła się atmosfera między braćmi. Tym razem nie kryzys nie został szybko zażegnany. W 2009 roku w wyniku kłótni Noela i Liama Gallagherów, zespół Oasis się rozpadł. Bracia skupili się na włąsnych projektach: Noel Gallagher's High Flying Birds i Beady Eye.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Columbia	Oasis	.1994	111	-	Creation	[silver-UK][written by Noel Gallagher]
Supersonic	Oasis	04.1994	31[126]	-	Creation CRESCD 176	[platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Oasis, Mark Coyle]
Shakermaker	Oasis	07.1994	11[132]	-	Creation CRESCD 182	[silver-UK][written by Noel Gallagher][produced by Oasis, Mark Coyle & Owen Morris]
Live Forever	Oasis	08.1994	10[144]	39[18]	Creation CRESCD 185	[2x-platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Oasis, Mark Coyle & Owen Morris]
Cigarettes & Alcohol	Oasis	10.1994	7[165]	-	Creation CRESCD 190	[platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Oasis, Mark Coyle & Owen Morris]
Whatever	Oasis	12.1994	3[210]	-	Creation CRESCD 195	[platinum-UK][written by Noel Gallagher,Neil Innes][produced by Oasis, Dave Batchelor & Owen Morris]
Some Might Say	Oasis	05.1995	1[1][140]	-	Creation CRE 204T	[platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
Roll With It	Oasis	08.1995	2[100]	-	Creation CRESCD 212	[platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
Morning Glory	Oasis	10.1995	147[2]	-	Sony 662488-2	[gold-UK][written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
Wonderwall	Oasis	11.1995	2[137]	8[20]	Creation CRESCD 215	[6x-platinum-UK][gold-US][written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
Wibbling Rivalry	Oas*s	11.1995	52[2]	-	Fierce Panda NING 12	-
Champagne Supernova	Oasis	02.1996	-	20[31]	album cut [US]	[2x-platinum-UK][gold-US][written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
Don't Look Back In Anger	Oasis	03.1996	1[1][82]	55[14]	Creation CRESCD 221	[5x-platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
D'You Know What I Mean? (EP) / Stay Young / Angel Child / Heroes	Oasis	07.1997	1[1][39]	49[10]	Creation CRESCD 256	[platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
Don't Go Away	Oasis	09.1997	-	35[12]	album cut [US]	[written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
Stand By Me	Oasis	10.1997	2[38]	-	Creation CRESCD 278	[platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
All Around The World	Oasis	01.1998	1[1][21]	-	Creation CRESCD 282	[gold-UK][written by Noel Gallagher][produced by Owen Morris, Noel Gallagher]
Go Let It Out!	Oasis	02.2000	1[1][24]	-	Big Brother RKIDSCD 001	[gold-UK][written by Noel Gallagher][produced by Mark Stent, Noel Gallagher]
Who Feels Love?	Oasis	04.2000	4[28]	-	Big Brother RKIDSCD 003	[written by Noel Gallagher][produced by Mark Stent, Noel Gallagher]
Sunday Morning Call	Oasis	07.2000	4[15]	-	Big Brother RKIDSCD 004	[written by Noel Gallagher][produced by Mark Stent, Noel Gallagher]
The Hindu Times	Oasis	04.2002	1[1][26]	-	Big Brother RKIDSCD 23	[silver-UK][written by Noel Gallagher][produced by Oasis]
Stop Crying Your Heart Out	Oasis	06.2002	2[28]	-	Big Brother GBBQY 0202057	[platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Oasis]
Little By Little / She Is Love	Oasis	10.2002	2[19]	-	Big Brother RKIDSCD 26	[platinum-UK][written by Noel Gallagher][produced by Oasis]
Songbird	Oasis	02.2003	3[15]	-	Big Brother RKIDSCD 27	[gold-UK][written by Noel Gallagher][produced by Oasis]
Lyla	Oasis	05.2005	1[1][37]	108	Big Brother RKIDSCD 29	[silver-UK][written by Noel Gallagher][produced by Noel Gallagher, Dave Sardy]
The Importance Of Being Idle	Oasis	09.2005	1[1][42]	-	Big Brother RKIDSCD 31	[gold-UK][written by Noel Gallagher][produced by Noel Gallagher, Dave Sardy]
Let There Be Love	Oasis	12.2005	2[14]	-	Big Brother RKIDSCD 32	[silver-UK][written by Noel Gallagher][produced by Noel Gallagher]
Lord Don't Slow Me Down	Oasis	11.2007	10[5]	-	Big Brother CATCO 130161286	[written by Noel Gallagher][produced by Noel Gallagher, Dave Sardy]
The Shock Of The Lightning	Oasis	10.2008	3[7]	93[1]	Big Brother RKIDSCD 52	[written by Noel Gallagher][produced by Dave Sardy]
Falling Down	Oasis	10.2008	10[7]	106	Big Brother RKIDSCD 56	[written by Noel Gallagher][produced by Dave Sardy]
I'm Outta Time	Oasis	10.2008	12[8]	-	Big Brother RKIDSCD 55	[written by Noel Gallagher][produced by Dave Sardy]
Those Swollen Hand Blues	Oasis	03.2009	190[1]	-	Big Brother	[written by Noel Gallagher][produced by Noel Gallagher]
Boy with the Blues	Oasis	08.2009	120[1]	-	Big Brother RKIDSCD 59	[written by Noel Gallagher][produced by Dave Sardy]
I Believe in All	Oasis	08.2009	157[1]	-	Big Brother RKIDSCD 26	[written by Noel Gallagher][produced by Dave Sardy]
Don't Stop...	Oasis	05.2020	80[1]	-	Big Brother GBQCP 2000054	[written by Noel Gallagher][produced by Noel Gallagher]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Definitely Maybe	Oasis	08.1994	1[1][395]	58[20]	Creation CRECD 169	[platinium-US][8x-platinum-UK][produced by Oasis, Mark Coyle, Owen Morris ,David Batchelor ]
(What's the Story) Morning Glory?	Oasis	10.1995	1[10][431]	4[76]	Creation CRECD 189	[4x-platinium-US][16x-platinum-UK][produced by Owen Morris , Noel Gallagher]
Definitely Maybe: Singles	Oasis	11.1996	23[9]	-	Creation CREDM 002	[produced by Oasis, Mark Coyle, Owen Morris ,David Batchelor ]
(What's the Story) Morning Glory?: Singles	Oasis	11.1996	24[9]	-	Creation CREMG 002	[silver-UK][produced by Owen Morris , Noel Gallagher]
Be Here Now	Oasis	08.1997	1[5][98]	2[26]	Creation CRECD 219	[platinium-US][6x-platinum-UK][produced by Owen Morris , Noel Gallagher]
The Masterplan	Oasis	11.1998	2[100]	51[2]	Creation CRECD 241	[3x-platinum-UK][produced by Owen Morris , Noel Gallagher]
Standing on the Shoulder of Giants	Oasis	02.2000	1[1][50]	24[8]	Big Brother RKIDCD 002	[2x-platinum-UK][produced by Mark Stent, Noel Gallagher]
Familiar to Millions	Oasis	07.2002	5[26]	182[1]	Big Brother RKIDCD 005	[platinum-UK][produced by Mark Stent, Paul Stacey]
Heathen Chemistry	Oasis	02.2000	1[1][77]	23[5]	Big Brother RKIDCD 25	[3x-platinum-UK][produced by Oasis]
Don't Believe the Truth	Oasis	05.2005	1[1][51]	12[7]	Big Brother RKIDCD 30	[3x-platinum-UK][produced by Dave Sardy, Noel Gallagher]
Stop the Clocks	Oasis	11.2006	2[74]	89[2]	Big Brother RKIDCD 36	[5x-platinum-UK][produced by Noel Gallagher, Owen Morris, Mark Coyle ,Dave Sardy, Oasis]
Dig Out Your Soul	Oasis	10.2008	1[1][33]	5[5]	Big Brother RKIDCD 51	[2x-platinum-UK][produced by Dave Sardy]
Time Flies... 1994–2009	Oasis	06.2010	1[1][122]	131[1]	Big Brother RKIDCD 66	[5x-platinum-UK][produced by Oasis, Owen Morris, Dave Sardy, Mark Coyle, Dave Batchelor, Mark Stent]
(What s The Story) Morning Glory?	Oasis	10.2014	7[11]	4[77]	Big Brother RKIDCD 007	-
Knebworth 1996	Oasis	12.2021	4[8]	131[1]	Big Brother RKIDCD 98	-