Jake Owen

Jake Owen (urodzony 28 września 1981 roku w Vero Beach na Florydzie , prawdziwe nazwisko Joshua Ryan Owen ) jest amerykańskim piosenkarzem country .
Początkowe aspiracje Owena związane były z golfem , ale kiedy poważny wypadek sportowy spowodował, że nie grał przez długi czas,poświęcił czas na grę na gitarze. Następnie  występował w studenckich pubach z piosenkami napisanych przez siebie. Posunął się tak daleko, że skończył swoją zaawansowaną edukację na studiach i przeprowadził się do Nashville . Tam poznał producenta Jimmy'ego Ritcheya, z którym wspólnie pisał piosenki i który ostatecznie pomógł mu znaleźć wytwórnię. W 2006 roku podpisał kontrakt z Sony / BMG    już wkrótce po zakończeniu swojego debiutanckiego albumu. Startin' with Me znalazł  się w pierwszej dziesiątce list przebojów w kraju, a trzy single z albumu znalazły się w top 20, z których dwa zostały również umieszczone na oficjalnych listach Hot-100 .
Drugi album Easy Did It został wydany w 2009 roku. Już wcześniej singiel „ Don't Think I Can Not Love You” osiągnął 2. pozycję w listach przebojów country, album powtórzył tę pozycję na listach przebojów. Utwór Eight Second Ride , choć nie tak wysoko notowany, przyniósł mu swoją pierwszą złotą płytę .

Najbardziej udany album Jake'a Owena został wydany w 2011 roku. Barefoot Blue Jean awansował na pierwsze miejsce na liście albumów country i znalazł się w pierwszej dziesiątce Billboard 200 . Złoty album  zawierał dwa hity numer jeden na  listach przebojów country: Barefoot Blue Jean Night sprzedał się w ponad dwóch milionach egzemplarzy i zajął 21 miejsce na oficjalnej liście singli, a Alone with You kolejna płyta w milionowym nakładzie. Bardzo udane były również The One That Got Away i Anywhere with You , które podobnie jak album osiągnęły złoty status.

Czwarty album studyjny Days of Gold ukazał się dwa lata później. Był wyraźnie w tyle za sukcesem swojego poprzednika. Cztery single zostały z niego wydzielone, z czego tylko dwa osiągnęły Hot 100.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Yee Haw	Jake Owen	08.2006	-	83[7]	RCA Nashville	[written by Jake Owen/Casey Beathard/Kendall Marvel][produced by Jimmy Ritchey][16[25].Country Chart]
Startin' with Me	Jake Owen	07.2007	-	83[9]	RCA Nashville	[written by Kendell Marvel, Jake Owen, Jimmy Ritchey][produced by Jimmy Ritchey][6[41].Country Chart]
Something About a Woman	Jake Owen	04.2008	-	104[9]	RCA Nashville	[written by Jake Owen, Bob Regan, Jimmy Ritchey][produced by Jimmy Ritchey][15[36].Country Chart]
Life in a Northern Town	Sugarland Feat. Little Big Town & Jake Owen	07.2008	-	43[3]	Warner Bros.	[written by Gilbert Gabriel/Nick Laird-Clowes][produced by Jennifer Nettles/Kristian Bush/Byron Gallimore][28[20].Country Chart]
Don't Think I Can't Love You	Jake Owen	02.2009	-	57[15]	RCA Nashville	[written by Jake Owen/Jimmy Ritchey/Kendal Marvell][produced by Jimmy Ritchey][2[36].Country Chart]
Eight Second Ride	Jake Owen	11.2009	-	70[13]	RCA Nashville	[gold-US][written by Jake Owen/E.Durrance][produced by Jimmy Ritchey][11[32].Country Chart]
Tell Me	Jake Owen	06.2010	-	-	RCA Nashville	[written by Jake Owen, Jimmy Ritchey, Don Poythress][produced by Jimmy Ritchey][35[12].Country Chart]
Barefoot Blue Jean Night	Jake Owen	04.2011	-	21[24]	RCA Nashville	[2x-platinum-US][written by Dylan Altman/Eric Paslay/Terry Sawchuk][produced by Joe Moi/Rodney Clawson][1[2][29].Country Chart]
Alone with You	Jake Owen	12.2011	-	41[20]	RCA Nashville	[platinum-US][written by JT Harding/Shane McAnally/Catt Gravitt][produced by Joe Moi/Rodney Clawson][1[2][29].Country Chart]
Mele Kalikimaka	Jake Owen	01.2012	-	-	-	[written by Robert Alex Anderson][40[3].Country Chart]
The One That Got Away	Jake Owen	08.2012	-	51[20]	RCA Nashville	[gold-US][written by Dallas Davidson/Jake Owen/Jimmy Ritchey][produced by Joey Moi/Rodney Clawson][7[35].Country Chart]
Back	Colt Ford With Jake Owen	10.2012	-	-	Average Joes Entertainment	[written by Colt Ford,Noah Gordon,Mike Hartnett,Shannon Houchins][produced by Noah Gordon,Mike Hartnett,Shannon Houchins][40[12].Country Chart]
Summer Jam	Jake Owen Featuring Florida Georgia Line	10.2012	-	107[1]	RCA Nashville	[written by Ross Copperman,Jaren Johnston,Ashley Gorley][produced by Copperman,Shane McAnally][35[1].Country Chart]
Anywhere with You	Jake Owen	04.2013	-	46[20]	RCA Nashville	[platinum-US][written by Ben Hayslip/David Lee Murphy/Jimmy Yeary][produced by Joey Moi/Rodney Clawson][7[28].Country Chart]
Days of Gold	Jake Owen	10.2013	-	83[9]	RCA Nashville	[written by Jaren Johnston/Neil Mason][produced by Joey Moi][19[20].Country Chart]
Ghost Town	Jake Owen	11.2013	-	-	RCA Nashville	[written by Shane McAnally,Ashley Gorley,Chris DeStefano][produced by Joey Moi][47[1].Country Chart]
Beachin'	Jake Owen	07.2014	-	26[20]	RCA Nashville	[platinum-US][written by Jaren Johnston,Jon Nite,Jimmy Robbins][produced by Joey Moi][1[1][26].Country Chart]
What We Ain't Got	Jake Owen	02.2015	-	89[11]	RCA Nashville	[written by Travis Meadows,Travis Jerome Goff][produced by Joey Moi][19[30].Country Chart]
Real Life	Jake Owen	08.2015	-	74[13]	RCA Nashville	[written by Shane McAnally,Josh Osborne,Ashley Gorley,Ross Copperman][produced by McAnally,Copperman][17[20].Country Chart]
American Country Love Song	Jake Owen	09.2016	-	55[17]	RCA Nashville	[gold-US][written by Ross Copperman,Jaren Johnston,Ashley Gorley][produced by Copperman,Shane McAnally][6[27].Country Chart]
If He Ain't Gonna Love You	Jake Owen	03.2017	-	-	RCA Nashville	[written by Luke Laird, Shane McAnally, Chris Stapleton][produced by Copperman,Shane McAnally,Laird][45[4].Country Chart]
Good Company	Jake Owen	03.2017	-	-	RCA Nashville	[written by Matt Alderman,Tommy Cecil,Jared Mullins][produced by Lukas Bracewell,Owen][45[4].Country Chart]
I Was Jack (You Were Diane)	Jake Owen	08.2018	-	43[11]	Big Loud	[gold-US][written by Tommy Cecil ,David Ray, Jody Stevens, Craig Wiseman, John Mellencamp][produced by Joey Moi][7[25].Country Chart]
Down to the Honkytonk	Jake Owen	04.2019	-	65[13]	RCA Nashville	[gold-US][written by Rodney Clawson,Luke Laird,Shane McAnally][produced by Joey Moi][9[33].Country Chart]
Made for You	Jake Owen	06.2019	-	-	-	[42[2].Country Chart]
Homemade	Jake Owen	11.2019	-	-	RCA Nashville	[31[10].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Startin' with Me	Jake Owen	08.2006	-	31[6]	RCA Nashville 31287	[produced by Jimmy Ritchey]
Easy Does It	Jake Owen	03.2009	-	13[8]	RCA Nashville 31287	[produced by Jimmy Ritchey]
Barefoot Blue Jean Night	Jake Owen	09.2011	-	6[66]	RCA Nashville 89547	[gold-US][produced by Joe Moi/Rodney Clawson/Tony Brown]
Endless Summer EP.	Jake Owen	10.2012	-	19[2]	RCA Nashville 46509	[produced by Joey Moi]
Days of Gold	Jake Owen	12.2013	-	15[12]	RCA Nashville 75341	[produced by Joey Moi]
American Love	Jake Owen	08.2016	-	4[6]	RCA Nashville 07015	[produced by Lukas Bracewell,Ross Copperman,Luke Laird,Shane McAnally,Jake Owen]
Greetings from... Jake	Jake Owen	04.2019	-	65[1]	Big Loud	[produced by Joey Moi]

Prince Royce

Prince Royce (ur . 11 maja 1989 r. W Nowym Jorku ,jako Geoffrey Royce Rojas ) to amerykański piosenkarz latynoski.
Geoffrey Royce Rojas jest synem imigrantów z Dominikany . W wieku 20 lat wydał swój debiutancki album pod pseudonimem Prince Royce jako tytułem. Dzięki angielsko-hiszpańskiej wersji klasycznego Stand by Me autorstwa Ben E. Kinga przyciągnął on dużą uwagę pod koniec 2009 roku i tym samym znalazł się w pierwszej dziesiątce list latynoskich.

Jego drugi singiel, Corazon sin cara , osiągnął nawet numer 1 na listach przebojów. Jego debiutancki album, który początkowo sprzedawał się z wahaniem, a następnie wzrósł do 77 na liście przebojów Billboard 200 i pozostał w pierwszej 200 w ciągu 40 tygodni. Sprzedał się w ponad trzech milionach egzemplarzy i otrzymał 3-krotną platynę .

W następnym roku zaśpiewał wraz z meksykańskim zespołem Mana piosenkę El verdadero amor perdona, dzięki czemu wrócił na pierwsze miejsce na listach przebojów latynoskich. Kolejna współpraca w tym roku, Ven conmigo z Daddy Yankee , była kolejnym hitem w pierwszej dziesiątce. Trzeci lider pojawił się rok później z Las Cosas Pequeñas . Był to pierwszy singiel z jego drugiego albumu Phase II , który pojawił się w 2012 r. Na oficjalnych listach sprzedaży doszedł do 16 miejsca i ponownie miał milionową sprzedaż (platinum).  Incondicional i Te me vas to dwa kolejne single, które osiągnęły drugie miejsce na listach przebojów latynoskich.

Przed wydaniem trzeciego albumu studyjnego Prince Royce przeszedł do Sony Music . Soy el mismo został wydany na całym świecie w 2013 roku i odniósł również sukces na przykład w Hiszpanii. Na listach przebojów w Ameryce Łacińskiej był to jego trzeci album numer jeden i mając 14 miejsce w Billboard 200, osiągnął swój najwyższy poziom do tego czasu. Został także wyróżniony platyną. Szczególnie udany był singiel Darte un beso , jego czwarty numer latynoski numer jeden, który również pozostał 12 tygodni na oficjalnej liście singli w USA.

Po spokojniejszym roku w 2015 roku powrócił na listy przebojów we współpracy z amerykańskimi muzykami rapowymi i R&B. Na początku tego roku on, Snoop Dogg i singiel Stuck on a Feeling osiągnęli 43 pozycję na liście Hot 100, co było jego najlepszym wynikiem na oficjalnych listach przebojów. Kolejny hit   przeszedł latem z Jennifer Lopez i Pitbullem oraz piosenką Back It Up . 24 lipca 2015 r. ukazał się jego nowy album Double Vision . Już wcześniej wydał kilka piosenek, które są na albumie.

Od 2011 roku Royce ma związek z aktorką Emeraude Toubia , co zostało oficjalnie potwierdzone w kwietniu 2016 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stand by Me	Prince Royce	07.2010	-	109[7]	Top Stop 530164	[written by Ben E. King,Jerry Leiber,Mike Stoller][produced by Sergio George,Andres "Dre" Hidalgo]
Corazón Sin Cara	Prince Royce	03.2011	-	103[33]	Top Stop	[written by Geoffrey Rojas][produced by Sergio George,Andres "Dre" Hidalgo]
Las Cosas Pequeñas	Prince Royce	03.2012	-	108[10]	Top Stop 530533	[written by Geoffrey Rojas, Sergio George][produced by Sergio George]
Incondicional	Prince Royce	09.2012	-	111[11]	Top Stop 075679962188	[written by Daniel Santacruz, Geoffrey Rojas, Sergio George][produced by Sergio George]
Darte un Beso	Prince Royce	09.2013	-	78[12]	Top Stop 530164	[written by Geoffrey Rojas ,Andrés Castro, Guianko Gómez ,Juan Riveros]
Stuck on a Feeling	Prince Royce featuring Snoop Dogg	02.2015	-	43[10]	RCA	[written by Calvin Broadus,Sam Martin,Daniel "Robopop" Omelio,Ross Golan][produced by Jason Evigan]
Back It Up	Prince Royce featuring Jennifer Lopez and Pitbulll	06.2015	-	92[2]	RCA	[written by Savan Kotecha,Ilya,Geoffrey Rojas,Armando Pérez][produced by Jason Evigan,Ilya]
Deja Vu	Prince Royce with Shakira	04.2017	-	109[7]	Sony Music Latin	[written by Geoffrey Rojas,Shakira,Daniel Santacruz,Manny Cruz][produced by D'Lesly "Dice" Lora]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Prince Royce	Prince Royce	04.2011	-	77[41]	Top Stop 530058	[produced by Sergio George,George Elías,Andrés Hidalgo,George Meña,Bastiany,Gregory "Greko" Rojo,Nápoles,Prince Royce,D'Lesly Lora]
Phase II	Prince Royce	04.2012	-	16[10]	Top Stop 531293	[produced by Sergio George,George Elías,Prince Royce, The Messengers ,The Insomniax, soFly and Nius, Dakari]
Soy el Mismo	Prince Royce	10.2013	-	14[5]	Sony Music Latin 88883772962	-
Double Vision	Prince Royce	08.2015	-	21[2]	RCA 88875	[produced by Jason Evigan,Ilya]
Five	Prince Royce	03.2017	-	25[3]	Sony Music Latin 88985323872	[produced by Prince Royce,D'Lesly Lora,Alison Berger,Lincoln Castañeda,Shakira,Rude Boyz,Olgui Chirino,Jean Rodríguez,Spiff TV,Nely,Daniel Flores,Alfredo Matheus,Arturo Brambilla,Efraín Dávila]

Tegan and Sara

Tegan and Sara - kanadyjski zespół założony przez siostry bliźniaczki: Tegan Rain Quin i Sarę Kiersten Quin w 1995 roku. Zespół był nominowany do nagrody Grammy.
Tegan i Sara zaczęły grać na gitarze i pisać piosenki już w wieku 15 lat. Stworzyły zespół zwany Plunk bez perkusisty i basu. W 1997 roku użyły szkolnego studia nagraniowego by nagrać dwa albumy demo: Who’s in Your Band? i Play Day. W 1998 roku wygrały konkurs muzyczny w rodzinnym mieście Calgary „Garage Warz”. Dzięki wygranej nagrały trzy profesjonalne albumy demo: Yellow Tape, Orange Tape i Red Tape.
W 1999 r. siostry wydały swój pierwszy studyjny album „Under Feet Like Ours” jako „Sara and Tegan”. Później bliźniaczki zmieniły nazwę zespoły na „Tegan and Sara” bo była łatwiejsza do zapamiętania. Tego samego roku rozpoczęły współpracę z Neilem Youngiem i jego studiem Vapor Records. Dzięki tej współpracy w 2000 roku wyszedł drugi album „This Business Of Art”. Dwa lata później ukazał się trzeci krążek zatytułowany „If It Was You”. Ich czwarty album z 2004 r. So Jealous, przyniósł siostrom rozgłos lokalny i międzynarodowy. Jedna z piosenek „Walking With A Ghost” została wykonana przez zespół  The White Stripes.

Piąty album The Con został wydany w 2007 roku. Koproducentami byli Chris Walla, Jason McGerr z Death Cab for Cutie, Matt Sharp z The Rentals, Hunter Burgan z AFI oraz Kaki King. W 2009 r. ukazał się następny krążek Sainthood, który zadebiutował w Billboard Top 200 na 21 miejscu. W pierwszym tygodniu sprzedano 24,000 kopii.

W 2011 Tegan i Sara wydały płytę CD/DVD Get Along, która zawiera trzy filmy. Jeden z Indii, kolejny ze Stanów Zjednoczonych, a trzeci to koncert demo. Get Along zostało nominowane do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy Długi Teledysk”.

Wraz z rokiem 2013 ukazał się siódmy studyjny album Heartthrob. Album był poprzedzony singlem „Closer”, który podbił listy przebojów. Krążek zadebiutował w Billboard Top 200 na 3 miejscu. W pierwszym tygodniu sprzedano 49,000 kopii. W marcu 2014 roku Tegan i Sara wygrały aż trzy nagrody Juno: „Piosenka Roku”, „Pop Album Roku” oraz „Grupa Roku”.

3 czerwca 2016 roku Tegan i Sara wydały już ósmy album Love You To Death. Cały album został wyprodukowany przez Grega Kurstina, który pracuje z takimi artystami jak Adele, Ellie Goulding, Kelly Clarkson czy Sia. Album został wydany przez wytwórnię Warner Bros. Records. Płytę promuje singel „Boyfriend” i „Stop Desire”. Wkrótce po wydaniu Love You To Death siostry wydały z okazji 10 rocznicy albumu The Con album The Con X: Covers gdzie każda piosenka była coverem artystów takich jak: Cyndi Lauper, Hayley Williams, Sara Bereilles i wielu innych.


Tegan i Sara urodziły się 19 września 1980 r. w Calgary, Kanada. Siostry są bliźniakami jednojajowymi. Obie otwarcie przyznają, że są lesbijkami. Mieszkają w Vancouver. Siostry są zaangażowane politycznie i społecznie. Walczą o równość społeczeństwa LGBT i chętnie wspierają organizacje tego rodzaju jak i edukacji muzycznej, badań nad rakiem. W grudniu 2016 roku bliźniaczki założyły fundację „Tegan and Sara Foundation”, która ma na celu walkę o ekonomiczną sprawiedliwość, zdrowie oraz reprezentowanie dziewczyn i kobiet LGBTQ.

Tegan i Sara zaczęły podróżować po skończeniu szkoły średniej. W 2000 roku udały się w trasę z Neilem Youngiem i The Pretenders. Inne muzyczne ikony, z którymi przebywały na trasach koncertowych to m.in. Bryan Adams, Jack Johnston, The Black Keys, Death Cab for Cutie, The Killers, Paramore, New Found Glory, Cake, Weezer, Hot Hot Heat.

Siostry są znane z opowiadania zabawnych historii na temat ich dzieciństwa, polityki i życia „w drodze”. To stało się nieodłączną częścią ich koncertów.

Bliźniaczki występowały na wielu festiwalach muzycznych takich jak: Coachella, Lollapalooza, Austin City Limits, Firefly, Outside Lands, Glastonbury, Osheaga i wiele innych. Występowały w „True Colors Tour” Cyndi Lauper. Rozpoczęły i zakończyły trasę koncertową „Most Nights Summer Tour” zespołu Fun. w 2013 roku. W 2014 r. Tegan i Sara koncertowały z Katy Perry w „Prismatic World Tour”. W lipcu tego samego roku otworzyły trasę Lady Gagi „ArtRave: The Artpop Ball Tour” przed widownią liczącą 80,000 osób. Wystąpiły na ceremonii zakończenia parady równości w Toronto. W lutym 2014 ogłosiły swoją trasę promującą album Heartthrob „Let's Make Things Physical Tour”, która trwała do maja.

W 2015 roku zespół nie koncertował z powodu tworzenia ósmego albumu studyjnego Love You To Death, który miał swoją premierę 3 czerwca 2016 roku.

Wraz z wydaniem albumu Love You To Death zaczęły koncertować. Były między innymi w Anglii, Australii, Hongkongu, Singapurze i Tajwanie. 9 września rozpoczęły trasę koncertową „Love You To Death Tour” w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.

W 2017 roku wyruszyły w tour nawiązujący do 10-lecia albumu The Con . Uzbierane pieniądze zostały przeznaczone na rozwój „Tegan and Sara Foundation”.

W roku 2009 siostry nawiązały współpracę z DJ Tiesto tworząc wspólnie piosenkę „Feel It In My Bones” i nagrywając do niej teledysk. Tego samego roku przedstawiły piosenkę „Intervention” z Margaret Cho. W 2012 wraz z Morganem Pagem stworzyły „Body Work”. Współpracowały również z Davidem Guettą i Alesso przy „Every Chance We Get We Run”.

Sara napisała piosenkę „Sweetie” do albumu Carly Rae Jepsen Kiss.

W 2013 roku Tegan i Sara wydały piosenkę „Shudder To Think” do filmu „Witaj w klubie”. W 2014 wydały piosenkę „Don't Find Another Love” do filmu Miłość Bez Końca. Tego samego roku wraz z The Lonely Island udzieliły wokal w piosence „Everything Is Awesome!” do filmu Lego Przygoda, która została nominowana do Oscara w kategorii „Najlepsza Oryginalna Piosenka” gdzie następnie występowały na gali rozdania nagród. W 2014 siostry również współpracowały z zespołem RAC przy piosence „Hard To Hold” i z Night Terrors Of 1927 przy „When You Were Mine”. W 2015 wraz z zespołem Sultan & Ned Shepard nagrały „Make Things Right”. We wrześniu 2016 roku ukazała się piosenka „Fade Out” do filmu Intervention.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Was a Fool	Tegan and Sara	06.2013	143[1]	-	Vapor/Warner Bros	[written by Tegan Quin,Sara Quin][produced by Greg Kurstin]
Closer	Tegan and Sara	11.2013	-	90[3]	Warner Bros.	[gold-US][written by Tegan Quin,Sara Quin,Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Everything Is Awesome	Tegan and Sara featuring The Lonely Island	02.2014	17[9]	57[3]	Watertower USNLR 1300792	[platinum-US][written by Shawn Patterson, JoLi, The Lonely Island][produced by Shawn Patterson, Mark Mothersbaugh, Bartholomew]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Con	Tegan and Sara	08.2007	-	34[8]	Sire 257532	[produced by Tegan and SaraChris Walla]
Sainthood	Tegan and Sara	11.2009	-	21[3]	Sire 521124	[produced by Chris Walla,Howard Redekopp]
Heartthrob	Tegan and Sara	02.2013	38[1]	3[11]	Warner Bros 9362494817	[produced by Greg Kurstin,Mike Elizondo,Justin Meldal-Johnsen,Rob Cavallo]
Love You to Death	Tegan and Sara	06.2016	30[1]	16[2]	Warner Bros 553726	[produced by Greg Kurstin]
Hey, I'm Just Like You	Tegan and Sara	10.2019	-	154[1]	Sire 093624897958	[produced by Alex Hope]

Beathoven

David Minchin (gitara / wokal), Charles Touber (gitara / wokal), Greg Cracknell (bas / wokal), Brent „Beep” Jeffrey (perkusja 1975–1979),byli znani ze swojej popularności w Hobart pod koniec lat siedemdziesiątych, ich pierwszym wydawnictwem było „Do You Remember The Time / Darlin” w wytwórni Candle. Byli tam lokalnym odpowiednikiem Beatlemanii   The Innocents we wczesnych latach (czasami określany jako „Tasmania”) , kiedy udoskonalali swoją technikę koncertową skupiając się na szkolnych potańcówkach i koncertach w porze lunchu w Melbourne w 1977 roku. Wkrótce po przeprowadzce zespół zaczął koncertować na wschodnim wybrzeżu Australii. Taka była ich popularność po kilku miesiącach, karetki stały się stałym elementem poza ich koncertami, a zespołowi zaoferowano własną linię lodów.

W końcu podpisano   międzynarodową umowę z EMI, która zaowocowała wydaniem „Shy Girl / Does it Matter as Much To You” pod ich pierwotną nazwą Beathoven. Zespół został następnie relegowany ze swojej wytwórni (pomimo tego, że był ulubieńcem nominowanych do nagrody Best New Group of 1978 Award spośród Cold Chisel, Models i The Sports). Kiedy Kim Fowley odkrył ich w swoich australijskich poszukiwaniach „nowej Abby lub Beatlesów”, zostali zmuszeni do zmiany nazwy na The Innocents, ponieważ EMI nadal posiadało tę nazwę na podstawie umowy.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Shy girl/Does It Matter As Much To You	Beathoven	07.1978	76[6]	-	EMI EMI 11 729	[written by Minchin][produced by Warwick Thomas]

 

Beatfish

Po rozwiązaniu zespołu Models i wydaniu swojego pierwszego albumu solowego James Freud połączył swe siły z członkiem Mental As Anything's-Martinem Plaza i utworzył zorientowaną na dance formację Beatfish.
 
Duet zaskoczył dotychczasowych fanów ich eks-zespołów nowym brzmieniem nie przypominającym ich poprzednich formacji.Debiutancki album wydali w 1991r dla RCA i zawierał on typowe utwory dance ["All Around The World", "Wheels Of Love"],ale zawierał też typowe produkcje rhythm'n'bluesowe.Po wydaniu singla "Get Together" będącego coverem hitu Youngbloods,Plaza powraca do solowej kariery. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Wheels Of Love	Beatfish	08.1991	26[15]	-	RCA TDS 633	-
All Around the World	Beatfish	11.1991	67[15]	-	RCA CCD 051	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Beatfish	Beatfish	11.1991	83[4]	-	RCA VPCD 0842	-

Beasts of Bourbon

Beasts of Bourbon to australijski zespół alternatywnego rocka , blues rockowy zespół założony w sierpniu 1983 roku, z Jamesem Bakerem na perkusji (wcześniej Hoodoo Gurus , The Scientists ), Spencerem P. Jonesem na gitarze ( The Johnnys ), Texem Perkinsem -wokal   (Dum Dums ), Kimem Salmonem na gitarze i Borisem Sujdovicem na gitarze basowej (obaj ex - The Scientists ). Z wyjątkiem ostoi Jonesa i Perkinsa, skład się zmienił, gdy grupa rozpadła się i zreformowała kilka razy. Ich debiutancki album, The Axeman's Jazz (lipiec 1984), był najlepiej sprzedającym się australijskim albumem z alternatywnym rockiem z 1984 roku. Ich debiutancki singiel „Psycho” jest wersją coverową oryginału Leona Payne i był najlepiej sprzedającym się australijskim singlem alternatywnego rocka na ten rok. Jednak grupa rozpadła się w połowie 1985 roku i każdy członek realizował inne projekty muzyczne.
Zreformowali się w 1987 roku i wydali drugi album, Sour Mash , w grudniu 1988 roku w Red Eye Records . Ich piąty album studyjny, Gone (styczeń 1997), osiągnął Top50 najlepszych list albumów ARIA . Ich siódmy album studyjny, Little Animals (21 kwietnia 2007) w Albert Productions , który również znalazł się w pierwszej 50-ce.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
The Low Road	Beasts of Bourbon	04.1992	70[6]	-	Redeye 511 725-2	-

Beargarden

Beargarden to zespół nowej fali z Melbourne, który, choć dobrze oceniany przez krytykę, nie odniósł powszechnego sukcesu. Wyewoluował bezpośrednio od postpunkowej grupy The Ears, która rozpadła się w 1981 roku i zreformowała pod nową nazwą, a Ross Farnell zastąpił Cathy McQuade na basie. Pozostali członkowie to Sam Sejavka (wokal) Mick Lewis (gitara), Carl Manuell (perkusja) i Gus Till (instrumenty klawiszowe). Lewisa zastąpił później tego samego roku Shane Andalou.

Niedługo po tym, jak Beargarden zaczął występować na żywo, Chris Murphy zainteresował się zespołem, widząc ich w Crystal Ballroom , grając na rzecz INXS , którym wówczas zarządzał. Członkowie INXS, Michael Hutchence i Andrew Farriss, również zobaczyli potencjał w Beargarden i wyrazili zainteresowanie produkcją nagrań studyjnych.

INXS zaprosił zespół do wspierania ich podczas jedenastej trasy koncertowej przez Sydney, a Chris Murphy podpisał im kontrakt ze swoją firmą wydawniczą MMA. Dzięki swemu brzmieniu zespół udzielał wsparcia   dla Cold Chisel , Divinyls , Echo & The Bunnymen , The Teardrop Explodes i innych. W lutym 1982 roku, zachęcony przez Murphy'ego, Beargarden podpisał kontrakt z RCA .

Kilka miesięcy później, targany wewnętrznymi konfliktami, Beargarden rozpadł się. Sejavka zajął się innym zespołem, i napisał sztukę Planetarium , która została wyprodukowana wkrótce potem. 

Na początku 1983 r., zachęcony przez Tilla i ponownie zachęcony przez Chrisa Murphy'ego, Beargarden zreformował się. Chris Melios, manager tras koncertowych Ex-Models, został menedżerem, a zespół podpisał umowę z agencją  Nucleus. Muzyka zespołu zbliżyła się do popowego brzmienia, porzucając ostatnie chaotyczne wpływy swoich prekursorów „The Ears”. Po unieważnieniu kontraktu z RCA ,Virgin Records Australia wybrało Beargarden jako swoich faworytów.

W lipcu 1985 roku Beargarden zaczął nagrywać swój debiutancki album All That Fall w Albert Studios w Sydney z producentami Bruce Brownem i Russelem Dunlopem. Drugi singiel „I Write the News” powstał w wyniku tych sesji. Strona B, „Sixty Perfect Windows”, została wcześniej nagrana w Richmond Recorders, Melbourne, a wyprodukowali ją Michael Hutchence i Andrew Farris (Hutchence zapewnia wokal wspierający utwór). Klip do „I Write The News” wyreżyserował Paul Goldman ( Australian Rules , The Night They Called It a Day , The Ben Cousins ​​Story ). Singiel penetrował dolne partie list przebojów, ale pomimo intensywnej promocji nie zyskał większej popularności.

All That Fall, zajął im  wiele miesięcy i w tym czasie wewnętrzne zamieszanie w zespole znów wyszło na powierzchnię. Basista Ross Farnell został zastąpiony przez Simona Polińskiego, a Shaun Andersen (brat gitarzysty Shane Andalou) został zatrudniony jako drugi gitarzysta. Zmiany te zaostrzyły istniejącą wcześniej niestabilność zespołu i po wydaniu trzeciego singla „Drink Drink Drink” zespół się spasował.Dezintegracji Beargarden towarzyszyło  oburzające  zachowanie na scenie. Virgin szybko wycofało się z produktu, a All That Fall zostało ostatecznie wydane w niewielkiej   Chase Records, któremu towarzyszył czwarty i ostatni singiel „A Seaside Song”.

Sam Sejavka rozpoczął udaną karierę pisarską,Gus Till dołączył do projektu Michaela Hutchence'a Max Q, zanim założył Third Eye z Ollie Olsenem . Nadal nagrywa i produkuje muzykę. Ross Farnell grał w zespole z Melbourne, Crash Politics . Simon Polinski jest teraz inżynierem dźwięku i producentem muzycznym i współpracował z największymi australijskimi artystami, takimi jak The Church , Paul Kelly , Ollie Olsen i Stephen Cummings . Jego praca z Yothu Yindi przyniosła mu nagrodę Aria.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
I Write the News/60 Perfect Windows	Beargarden	07.1985	56[7]	-	Virgin VOZ 004	[written by Beargarden][produced by B. Brown, R. Dunlop]

Mike Batt

Mike Batt-(6.02.1950, Southampton, Hampshire, Wielka Brytania) - voc, k; kompozytor, aranżer, autor tekstów, producent nagrań. Syn inżyniera. Już w połowie lat sześćdziesiątych, w okresie nauki w szkole średniej, został wokalistą i pianistą grupy beatowej Phase Four; z nią nagrał pierwsze single, m.in. w 1966 What Do You Say About That/Think I'll Sit Down And Cry dla Dekki.

W 1968 znalazł zatrudnienie w firmie płytowej Liberty - jako twórca piosenek, aranżer i producent nagrań (w tej roli współpracował m.in. z Jo-Ann Kelly, The Groundhogs i Hapshah And The Coloured Coat), a po jakimś czasie także łowca talentów. Dla tej wytwórni nagrał pierwsze solowe single, m.in. w 1968 Mister Poem/Fading Yellow.

W 1969 został niezależnym kompozytorem i producentem (założył własne wydawnictwo muzyczne i agencję producencką - Batt Songs i Batt Enterprises). W następnych latach przygotował jako aranżer kilka płyt z orkiestrowymi wersjami przebojów m.in. The Beatles i The Rolling Stones dla firmy Silverline. W 1973 nagrał album "Moog At The Movies" z muzyką elektroniczną. W 1974 i 1975 był twórcą i głównym wykonawcą - jako Orinoco Womble - muzyki do popularnego programu telewizyjnego dla dzieci: The Wombles według książeczki Elisabeth Beresford. Nazwą The Wombles sygnował takie płyty, jak "Wombling Song" (CBS, 1974), "Remember You're A Womble" (CBS, 1974) i "Super Wombling" (CBS, 1975), z których pochodziło kilka wielkich przebojów o pastiszowym, humorystycznym charakterze, m.in. The Wombling Song, Remember You're A Womble, Banana Rock, Minuetto Allegretto i Wombling Merry Christmas. Popularność w tym czasie przyniosły mu też nagrania dokonane z własną grupą The New Edition (Chris Spedding - g, John Fiddey - b, Clem Cattini - dr, Stan Barratt perc), m.in. Summertime City z 1975. Nadal też działał jako producent, m.in. nagrań Steeleye Span, Kursaal Flyers, Davida Essexa i Elkie Brooks.

Płyta "Schizophonia" z lipca 1977 była pierwszą z cyklu ambitnych concept albumów, pomyślanych podobnie jak dzieła Alan Parsons Project. Wypełniła ją niezwykła baśniowa opowieść dźwiękowa, oparta na motywach wziętych i z muzyki doby baroku, i z folkloru marokańskiego, i z rocka (np. The Ride To Agadir, Barber's Prayer, The Walls Of The World, Insh' Allah, The Fires Of Rabat, Bouree, Railway Hotel). W nagraniach wzięli udział m.in. Chris Spedding-g, Herbie Flowers - b, Kenny Jones - dr, Ray Cooper - perc oraz orkiestra symfoniczna. Podobny charakter miały "Tarot Suite" z lutego 1980 (nagrana z udziałem m.in. Rogera Chapmana, Rory'ego Gallaghera, Tony'ego McPhee, Colina Blunstone'a, Mela Collinsa i London Symphony Orchestra), "Waves" z września 1980, "Six Days In Berlin" z listopada 1981, "Zero Zero" ze stycznia 1983, a także "The Hunting Of The Snark" z 1986 z niezwykłą operą rockową opartą na Wyprawie na żmirłacza Lewisa Carrolla (nagraną z udziałem m.in. Rogera Daltreya i Captaina Sensible, w 1992 przeniesioną na scenę). Batt był twórcą przebojów m.in. Arta Garfunkela (Bright Eyes), Davida Essexa (A Winter's Tale) i Alvina Stardusta (I Feel Like Buddy Holly). Współpracował w studiu m.in. z Justinem Haywardem. Skomponował też muzykę do wielu filmów. Na początku lat osiemdziesiątych odbył podróż jachtem dookoła świata.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mister poem/ Fading yellow	Mike Batt	05.1968	-	-	Liberty LBF 15093	[written by Mike Batt][Produced By Robert Reisdorff]
I see wonderful things in you/ Mary goes round	Mike Batt	09.1968	-	-	Liberty LBF 15122	[written by Mike Batt][Produced By Mike Batt]
Your mother should know/Suddenly	Mike Batt	04.1969	-	-	Liberty LBF 15210	[written by John Lennon / Paul McCartney][Produced By Mike Batt ]
All the way down/ Wendy	Mike Batt	04.1971	-	-	DJM DJS 10246	[written by K. Kaye][Produced By Mike Batt ]
You would have been a rock'n roller/ Children of the storm	Mike Batt	03.1975	-	-	CBS/Epic EPC 3321	[written by Mike Batt][Produced By Mike Batt ]
Summertime City/ Children of the storm	Mike Batt and The New Edition	08.1975	4[8]	-	Epic EPC 3460	[written by Mike Batt][Produced By Mike Batt]
The house of the clown/Hang on sloopy	Mike Batt with The Mad Hatters	10.1975	-	-	Epic EPC 3752	[written by Mike Batt][Produced By Mike Batt]
Short back and sides/Theme from '71	Mike Batt	07.1976	-	-	Epic EPC 4469	[written by Mike Batt][Produced By Mike Batt]
Don't let me be misunderstood / Sinking like a stone	Mike Batt	09.1976	-	-	Epic EPC 5662	[written by (Benjamin / Marcus / Caldwell][Produced By Mike Batt]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Moog at the movies	Mike Batt	.1973	-	-	Pye NSPL	[Produced by Mike Batt]
Ye Olde Moog	Mike Batt	.1974	-	-	Pye NSPL 41033	[Produced by Mike Batt]
Schizophonia	Mike Batt	.1977	-	-	Epic EPC 82 001	[Produced by Mike Batt]
Tarot Suite	Mike Batt	.1979	-	-	Epic	[Produced by Mike Batt]
Waves	Mike Batt	.1980	-	-	Epic	[Produced by Mike Batt]
Six Days in Berlin	Mike Batt	.1981	-	-	Epic EPC 85 149	[Produced by Mike Batt]
Zero Zero	Mike Batt	.1982	-	-	Epic 32 750	[Produced by Mike Batt]
The Hunting of the Snark	Mike Batt	.1986	-	-	RCA PL 71 350	[Produced by Mike Batt]
Songs of Love and War	Mike Batt	.1988	-	-	Adventure/BMG-RCA	[Produced by Mike Batt]
The Dreamstone - Music and Songs from	Mike Batt	.1990	-	-	Adventure	[Produced by Mike Batt]

Basia

Basia, właśc. Barbara Trzetrzelewska (ur. 30 IX 1954 w Jaworznie), piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, producent nagrań. Śpiewała w amatorskich zespołach szkolnych, gry na fortepianie uczyła ją matka. Z grupą Astry odniosła pierwsze sukcesy na Festiwalu Awangardy Beatowej w Kaliszu (w 1969). Trzy lata później nawiązała współpracę z grupą wokalną Alibabki. Z Alibabkami uczestniczyła w festiwalach w Opolu i Sopocie, koncertowała w NRD, Czechosłowacji i Związku Radzieckim. Po przegranym sporze o prawo do nazwy Alibabki, przeszła do grupy Babiniec. W 1977 znalazła się w pierwszym składzie Perfectu. Z tym zespołem występowała w polonijnych klubach w USA. Charakter wykonywanej muzyki określała najlepiej często używana nazwa grupy - Perfect Super Show and Disco Band.

W 1978 zamieszkała w USA, a po dwóch latach przeniosła się do Londynu; tu nawiązała współpracę z zespołem Bronze grającym jazz i funky. Następnie przeszła do profesjonalnej grupy Matt Bianco, z którą (w 1985) nagrała album Whose Side are You on?. Mieszanka lekkiej muzyki - pop, jazzu i latynoskiej rytmiki odniosła sukces, zwłaszcza na rynku angielskim. Z tej płyty pochodzą przeboje Half a Minute i Get Out of Your Lazy Bed. Razem z pianistą i kompozytorem Dannym White'em opuściła zespół, decydując się na karierę solową.

Pierwszy solowy album Time and Tide, nagrany pod pseudonimem Basia, w 1988 w USA osiągnął nakład 1 mln egz (platynowa płyta). Piosenka Time and tide dotarła do 26 miejsca listy bestsellerowych singli tygodnika -"Billboard", a New Day For You osiągnęła 53 miejsce. Lekkie, taneczne i delikatnie swingujące utwory zapewniły równie sukces płycie London Warsaw New York. Album rozszedł się także w nakładzie ponad 1 mln egz., szczególnie dzięki przebojowi Cruisin' for Bruisin' (29 miejsce na liście "Billboardu"].

Na kolejnej płycie The Sweetest Illusion - do wykorzystywanych wcześniej tanecznych rytmów bossa novy i samby, doszły nowe akcenty latynoskie, m.in. salsa.

Rok po trasie koncertowej po Polsce, w 1991 na płycie Basia on Broadway znalazły się jej największe przeboje zarejestrowane podczas występu w Neil Simon Theatre w Nowym Jorku. W zespole akompaniującym - powiększonym o instrumenty perkusyjne, sekcję dętą i wokalną - zagrał także saksofonista Jay Beckenstein z grupy jazzowej Spyro Gyra. Artystka znana jest z tego, że do swoich nagrał włącza polskie akcenty, np. słowa, fragmenty melodii ludowej lub wręcz całe piosenki {Dzień się budzi).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Prime Time TV/Freeze Thaw	Basia	11.1987	88[2]	-	Epic BASH 3	[written by Peter Ross][produced by Basia Trzetrzelewska, Danny White]
Promises [French mix]/Give Me That	Basia	01.1988	48[5]	-	Epic BASH 4	[written by Peter Ross][produced by Basia Trzetrzelewska, Danny White]
Time and tide/Run for cover	Basia	05.1988	61[4]	26[20]	Epic BASH 5	[written by Basia Trzetrzelewska, Danny White][produced by Basia Trzetrzelewska, Danny White]
New day for you/Freeze thaw	Basia	12.1988	-	53[11]	Epic 08112 [US]	[written by Basia Trzetrzelewska, Danny White,P. Ross][produced by Basia Trzetrzelewska, Danny White]
Baby You're Mine	Basia	01.1990	84[4]	-	Epic BASH 6	[written by Basia Trzetrzelewska, Danny White][produced by Basia Trzetrzelewska, Danny White]
Cruising for bruising/Come to heaven	Basia	04.1990	86[2]	29[12]	Epic 73239	[written by Basia Trzetrzelewska][produced by Danny White]
Third Time Lucky	Basia	10.1994	77[2]	-	Epic 6608672	[written by Basia Trzetrzelewska, Danny White][produced by Danny White,Basia Trzetrzelewska]
Drunk on love	Basia	01.1995	41[2]	-	Epic 661158 2	[written by Basia Trzetrzelewska, Danny White,P. Ross][produced by Basia Trzetrzelewska, Danny White][1[1][12].Hot Disco/Dance;Epic 77 572 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Time and tide	Basia	02.1988	61[3]	36[77]	Epic 40 767	[platinium-US][produced by Basia Trzetrzelewska, Danny White]
London Warsaw New York	Basia	03.1990	68[1]	20[38]	Epic 45 472	[platinium-US][produced by Basia Trzetrzelewska, Danny White]
The sweetest illusion	Basia	05.1994	-	27[18]	Epic 64 255	[gold-US][produced by Basia Trzetrzelewska, Danny White]

Claudja Barry

Claudja Barry (ur. 1952r) to kanadyjska piosenkarka urodzona na Jamajce. Jej przeboje, które odniosły sukces, to „Down and Counting”, „Boogie Woogie Dancin' Shoes” (który osiągnął 56. miejsce na liście Billboard Hot 100 9 czerwca 1979 r.), „Dancing Fever” i inne. Jako aktorka znana jest z występów w europejskich wersjach musicali teatralnych AC/DC i Catch My Soul. 

 

 W wieku sześciu lat Barry wraz z rodziną wyemigrowała z Jamajki do Scarborough w Ontario w Kanadzie. Po ukończeniu szkoły średniej Barry wyjechała do Londynu, gdzie ostatecznie otrzymała rolę w musicalu AC/DC Heathcote'a Williamsa, a następnie w niemieckiej produkcji Catch My Soul. Sztuka odbyła tournée po Europie, gdzie wiosną 1975 roku artystka ostatecznie wylądowała w Niemczech Zachodnich. W tym samym roku podpisała kontrakt z wytwórnią Hot Foot i wydała singiel „Reggae Bump”. Choć nie odniosła sukcesu komercyjnego, zwróciła uwagę niemieckiego producenta Franka Fariana, który poszukiwał członków do swojego nowego projektu Boney M. Barry wystąpiła u boku Maizie Williams, Sheyli Bonnick i Mike’a, a tych dwóch ostatnich ostatecznie zastąpili Marcia Barrett i Bobby Farrell. Nie widząc przyszłości  dla zespołu, Barry opuściła Boney M. na początku 1976 roku, a jej miejsce zajęła Liz Mitchell.  

 

Współpracując ze swoim przyszłym mężem, Jürgenem Korduletschem, Barry wydała wiosną swój pierwszy singiel w wytwórni Lollipop, „Nobody Loves Me Like You Do”. Zaproponowano jej dołączenie do Silver Convention, zastępując Lindę G. Thompson, ale odmówiła.

 

  Jej debiutancki album, Sweet Dynamite, wydany w listopadzie 1976 roku, zaowocował pierwszym przebojem Billboard Disco Top 10 z sześciu, z utworem tytułowym, a rok później „Dancin' Fever”. Jej największy przebój pojawił się na początku 1979 roku wraz z „Boogie Woogie Dancin' Shoes”, który osiągnął 7. miejsce w Kanadzie i na liście Billboard Disco Chart, a także znalazł się w Top 20 w Szwecji i Belgii. Również w 1979 roku zdobyła nagrodę Juno dla Najbardziej Obiecującej Wokalistki Roku. Nie osiągnęła żadnych przebojów w Niemczech, gdzie nagrywała swoje albumy. 

 

 Barry wkroczyła w lata 80-te z albumem Feel the Fire, który nie przyniósł jej znaczącego przeboju. W 1981 roku podjęła próbę wejścia w muzykę new wave/Hi-NRG albumem Made in Hong Kong. Na płycie znalazł się główny singiel „Radio Action”, który stał się umiarkowanym hitem klubowym, osiągając 57. miejsce na liście przebojów. Kolejny album, „If I Do It to You”, miał ukazać się w sub-wytwórni Atlantic Records, Mirage, ale wciąż nie został wydany. Po przeprowadzce do Nowego Jorku, artystka zaliczyła kolejny hit taneczny z pierwszej dwudziestki listy przebojów - cover utworu Little Peggy March „I Will Follow Him” Hi-NRG, a następnie równie udany cover utworu The Yardbirds „For Your Love”. W 1985 roku zagrała w filmie „Rappin'” z Mario Van Peeblesem w roli głównej. W tym samym roku ukazał się również singiel „Born to Love”. Singiel został wyprodukowany przez Jürgena Korduletscha we współpracy z Bobbym Orlando, nowojorskim producentem, piosenkarzem i autorem tekstów z Hi-NRG. „Born to Love” osiągnął 14. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Club Play. 

 

 Podpisując kontrakt z Epic Records w 1986 roku, odniosła kolejny wielki sukces taneczny, grając „Down and Counting”, który spędził tydzień na pierwszym miejscu listy przebojów w 1986 roku. Barry odniosła dalsze sukcesy na tej liście dzięki singlom „Can't You Feel My Heartbeat” (nr 33 w R&B) i „Secret Affair” (nr 60 w R&B), pochodzącym z jej szóstego albumu studyjnego, wydanego w 1987 roku, I, Claudja, jej jedynego pełnowymiarowego albumu dla Epic. 

 

Po tym, jak jej kariera w Epic nie zaowocowała kolejnym albumem, wydała głównie single techno/eurodance, w tym single „Love Is An Island” (1991) i „Summer of Love” (1992). W 1992 roku nagrała cover utworu Prince'a „When 2 R in Love” dla Radikal Records Korduletscha. Pod koniec 1993 roku niemiecki projekt eurodance General Base zaprosił Barry jako wokalistkę do singla „Poison”, który osiągnął 3. miejsce na listach przebojów w Izraelu i 41. miejsce w Niemczech. W latach 1993/94 wytwórnia Hot Productions z Miami wydała na CD jej 5 albumów Lollipop, w tym kompilację „Disco Mixes” z 1980 roku, zawierającą rozszerzone wersje. Album świąteczno-taneczny zatytułowany „Disco 'round The Christmas Tree” został wydany przez Radikal Records w 1995 roku. Przed końcem dekady nagrała kolejny utwór zatytułowany „Reach Out For Me” w Tony Green Organization Records w 1997 roku.

 

 Rozwiodła się z Korduletschem w 1998 roku, ale nadal zleciła mu produkcję albumu „Love Him Forever”, który ukazał się w limitowanej edycji w 1999 roku.  W 1999 roku artysta R&B Montell Jordan wykorzystał sampla rytmicznego z singla Barry'ego „Love For the Sake of Love” do przeboju „Get It On Tonite” (4. miejsce na liście Billboard Hot 100). W 2000 roku Da Brat wydał również utwór z tym samym samplem z udziałem Tyrese'a, zatytułowany „What'chu like”, który osiągnął 26. miejsce na liście Billboard Hot 100. W maju 2006 roku Barry powróciła na listę Billboard z utworem „I Will Stand” wydanym przez Donna Jean Records. Do lipca utwór dotarł do pierwszej dziesiątki listy Hot Dance Music/Club Play, osiągając 4. miejsce przed końcem lata. Utwór zyskał umiarkowaną popularność w radiu tanecznym.

 

W 2015 roku ósmy album Barry  zatytułowany Come On Standup został wydany wyłącznie w wersji cyfrowej do pobrania za pośrednictwem CDBaby. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sweet Dynamite/This Taste Of Love	Claudja Barry	03.1977	-	-	Salsoul 2023	[written by Jörg Evers, Jürgen S. Korduletsch][produced by Jürgen S. Korduletsch][6[21].Hot Disco/Dance;Salsoul 2023 12"]
Dancin' Fever/Johnny, Johnny Please Come Home	Claudja Barry	01.1978	-	72[9]	Salsoul 2058	[written by Jörg Evers, Jürgen S. Korduletsch][produced by Jurgen S. Korduletsch][6[11].Hot Disco/Dance;Salsoul 2050 12"]
Boogie Woogie Dancin' Shoes/Love Of The Hurtin' Kind	Claudja Barry	04.1979	-	56[12]	Salsoul 2313	[written by M. Bjoerklund, J. Evers, K. Forsey, J. S. Korduletsch, C. Barry][produced by Jurgen S. Korduletsch][7[16].Hot Disco/Dance;Salsoul 2316 12"][37[9].R&B Chart]
You Make Me Feel The Fire/ Everybody Needs Love	Claudja Barry	01.1980	-	-	Chrysalis 2391	[written by Jörg Evers,Jürgen S. Korduletsch,Claudja Barry][produced by Jurgen S. Korduletsch][55[7].Hot Disco/Dance;Chrysalis 2389 12"]
Radio Action	Claudja Barry	07.1981	-	-	-	[written by Keith Forsey,Mats Björklund,Jürgen S. Korduletsch,Günther Moll,Claudja Barry,C. Moll,Stefan Wissnet][produced by Jurgen S. Korduletsch][57[8].Hot Disco/Dance;Polygram [import] 12"]
The Two Of Us/Southside Philly	Ronnie Jones / Claudja Barry	01.1982	-	-	Handshake 02553	[written by Jürgen S. Korduletsch,Kristian Schultze, Claudja Barry][produced by Jurgen S. Korduletsch][7[16].Hot Disco/Dance;Handshake 02554 12"]
I Will Follow Him/Work Me Over	Claudja Barry	11.1982	-	-	TSR 101	[written by Norman Gimbel,Jacques Plante,Arthur Altman,Del Roma,J.W. Stole][produced by Jurgen S. Korduletsch, Bobby Orlando][5[18].Hot Disco/Dance;TSR 827 12"]
For Your Love/ Beat My Drum/Radio Action	Claudja Barry	09.1983	-	-	-	[written by Graham Gouldman][15[12].Hot Disco/Dance;Personal 59 801 12"]
Trippin On The Moon/Beeline	Claudja Barry	04.1984	-	-	Personal 19808	[written by Alain Wisniak,Cerrone][produced by Jurgen S. Korduletsch][24[13].Hot Disco/Dance;Personal 49 808 12"]
Born To Love/Your Sweet Touch	Claudja Barry	01.1985	-	-	-	[written by Bobby Orlando][produced by Jurgen S. Korduletsch,Bobby Orlando][14[12].Hot Disco/Dance;Personal 49 815 12"]
Whisper To A Scream	Bobby 'O' feat. Claudja Barry	10.1985	-	-	-	[written by Bobby Orlando][produced by Jurgen S. Korduletsch,Bobby Orlando][27[5].Hot Disco/Dance;MenoVision 007 12"]
Down And Counting	Claudja Barry	07.1986	-	-	Epic 06308	[written by Jörg Evers,Jürgen S. Korduletsch,Claudja Barry][produced by Jurgen S. Korduletsch][1[1][13].Hot Disco/Dance;Epic 05926 12"][98[2].R&B Chart]
Can't You Feel My Heart Beat	Claudja Barry	05.1987	-	-	Epic 06669	[written by Jörg Evers,Jürgen S. Korduletsch,Claudja Barry,Michael Caplan][produced by Jurgen S. Korduletsch][27[7].Hot Disco/Dance;Epic 06718 12"][33[11].R&B Chart]
Secret Affair	Claudja Barry	09.1987	-	-	Epic 07198	[written by Jürgen S. Korduletsch,Claudja Barry][produced by Jurgen S. Korduletsch][30[5].Hot Disco/Dance;Epic 06837 12"][60[8].R&B Chart]
Hot To The Touch	Claudja Barry	01.1988	-	-	-	[written by Jörg Evers,Jürgen S. Korduletsch,Claudja Barry][produced by Jurgen S. Korduletsch][25[6].Hot Disco/Dance;Epic 07496 12"]
Good Time	S.I.N. (Strength In Numbers) feat. Claudja Barry	01.1991	-	-	-	[written by Jürgen S. Korduletsch,Claudja Barry][10[12].Hot Disco/Dance;Radikal 1 12"]
I Will Stand	Claudja Barry	04.2006	-	-	DonnaJean	[4.Hot Disco/Dance; DonnaJean 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Claudja	Claudja Barry	02.1978	-	131[10]	Salsoul 5525	[produced by Jurgen S. Korduletsch]
Boogie woogie dancin' shoes	Claudja Barry	06.1979	-	101[10]	Chrysalis 1232	-