Kelly Osbourne

Kelly Lee Osbourne urodziła się w Anglii, 27 października 1984 roku. Jest córką słynnego małżeństwa Osbourne'ów - Ozzy'ego i Sharon. Kelly wraz z rodzeństwem już od wczesnego dzieciństwa podróżowała z rodzicami od hotelu do hotelu, podczas gdy Ozzy zaliczał kolejne trasy koncertowe. Kiedy miała 12 lat z całą rodziną na stałe przeprowadziła się do Los Angeles.
Kiedy pod koniec 2001 roku do rezydencji Osbourne'ów weszły kamery MTV i rozpoczął się reality show "The Osbournes", Kelly czuła, że zakłócono jej spokój i komfort wewnętrzny. Wkrótce jednak wróciła do normalnego zachowania, komentując wszystko, co chciała i mając głęboko to, jak wygląda. 

Paradoksalnie jej urok przyciągnął przed telewizory miliony fanów "The Osbournes". Telewidzowie dyskutowali nad jej fryzurami i poglądami, aż wkrótce Internet, a potem inne media podchwyciły i zaczęły promować jej oryginalny wizerunek. Co więcej, wzmianka o niej trafiła do dodatku o najlepiej ubranych ludziach świata magazynu "People", a niebawem zdjęcia Kelly zdobiły okładki takich pism jak "Cosmo Girl", "Teen People", "Elle Girl" czy "Seventeen".
 

Kariera wokalna Kelly rozpoczęła się zupełnie przypadkiem - dzięki "The Osbournes".
Na początku 2002 roku Kelly, za namową starszej siostry Aimee, nagrała cover "Papa Don't Preach", słynnego hitu z repertuaru Madonny. Nowa wersja tak bardzo przypadła do gustu jej słynnym rodzicom i szefom wytwórni Epic Records, że utwór dołączony został do przygotowywanej właśnie składanki "The Osbourne's Family Album" - kolekcji ulubionych nagrań rodziny. Singiel "Papa Don't Preach" niemal natychmiast stał się hitem na całym świecie. W Wielkiej Brytanii trafił na 3. miejsce list przebojów.
 

Artystka wiedziała jednak, że - jak na razie - jej droga prowadzi donikąd. Dlatego skupiła się nad solową płytą. Po dwóch miesiącach wytężonej pracy powstał album "Shut Up!", który ukazał się w 2003 roku. Ostry kawałek "Disconnected" czy melodyjny młodzieżowy bunt w "Dig Me Out" pokazały dziewczynę jako nieokiełznaną nastolatkę, która zamierza nieźle namieszać na rockowej scenie. Swoim debiutanckim albumem i promującym go tytułowym singlem, Kelly dołączyła do coraz bardziej licznego grona kobiet grających prawdziwego rocka.
 

Najnowszy album młodej wokalistki "Sleeping in the Nothing", zrealizowany przy pomocy Lindy Perry (ex-4 Non Blondes) i promowany przebojowym singlem "One Word", ukazał się w lipcu 2005 roku.  

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Papa don' t preach	Kelly Osbourne	08.2002	3[29]	74[2]	Epic 79 794	[written by Brian Elliot][produced by Valentine,Kawcir]
Shut up	Kelly Osbourne	02.2003	12[11]	-	Epic 6735552	[written by Kelly Osbourne ,Mike Beans Benigno, Chris Goercke, Tom Yezzi, Marc Russell][produced by PowerPack]
Changes	Ozzy & Kelly Osbourne	12.2003	1[1][23]	-	Secret GBFD B1900241	[gold-UK][written by Ozzy Osbourne ,Tony Iommi ,Geezer Butler, Bill Ward][produced by Mark Hudson][oryginalnie nagrana przez Black Sabbath w 1972r]
One word	Kelly Osbourne	05.2005	9[16]	121[1]	Sanctuary SANXD 349	[written by Linda Perry][produced by Linda Perry]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Shut up	Kelly Osbourne	02.2003	31[4]	101[6]	Epic 5094782	[ Producer - Ric Wake, Marc Russell, Thomas R. Yezzi]
Sleeping in the nothing	Kelly Osbourne	06.2005	57[2]	117[1]	Sanctuary SANCD 338	[ Producer - Linda Perry]

Trucks

Trucks to krótkotrwały brytyjsko-norweski zespół pop-punkowy, którego najpopularniejszym wydawnictwem był singiel z 2002 r. „It's Just Porn Mum”. Singiel znalazł się w pierwszej piątce przebojów w Norwegii i osiągnął 35. miejsce na liście UK Singles Chart. W teledysku wystąpił Ron Jeremy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
It's Just Porn Mum/Trouble	Trucks	10.2002	35[2]	-	Gut CDGUT 43	[written by Hans Petter Aaserud, Shridhar Solanki,Trucks][produced by Kai Robøle,Kenneth M. Lewis]

Ataris

The Ataris - popowo-punkowa grupa powstała w 1995 roku w Anderson w IndianieWywodzący się z Indiany   zespół   zyskał status kultowego pod koniec lat 90-tych serią albumów, zanim odniósł sukces na niezależnych listach przebojów dzięki albumowi End Is Forever z 2001 roku. Grupa, prowadzona przez wokalistę/gitarzystę Krisa Roe, zyskała szerokie zainteresowanie dzięki albumowi So Long, Astoria z 2003 roku, który zawierał cover utworu „Boys of Summer” Dona Henleya, który zajął 24. miejsce na liście Billboard 200.
 

Pomimo zmian w składzie, Roe kontynuuje by przewodzić grupie, często koncertując i prezentując swój talent do alt-rockowych haczyków na albumach takich jak Welcome the Night z 2007 roku i    This Railroad Earth z października 2016r

. Założony w 1996 roku w Anderson w stanie Indiana, Ataris pierwotnie był projektem domowego nagrania demo wokalisty/gitarzysty Kristophera Roe i gitarzysty Jasina Thomasona. Grupa została odkryta rok później przez założyciela Vandals, Joe Escalante, po tym, jak autor tekstów Kris Roe spotkał go na koncercie. Będąc pod wrażeniem jego taśmy demo, Escalante poprosił Roe o skompletowanie pełnego zespołu i nagranie dla jego wytwórni Kung-Fu Records. Następnie Roe podniósł poprzeczkę i przeniósł się do Kalifornii w poszukiwaniu kolegów z zespołu (Thomason zdecydował się pozostać w Indianie), a ostatecznie dodał gitarzystę Marco Peñę, basistę Mike'a Davenporta i byłego perkusistę Lagwagon, Derricka Plourde'a. Plourde został później zastąpiony przez nowego perkusistę Chrisa Knappa.  

  Nowo utworzony Ataris nagrał swoją pierwszą płytę, Anywhere But Here, dla Kung-Fu i wkrótce zwrócił na siebie uwagę właściciela Fat Wreck Chords, Fata Mike'a. Zdając sobie sprawę z możliwości przejścia do silniejszej, bardziej ugruntowanej wytwórni, Atari chętnie podpisał kontrakt z Fat Wreck. Szybko wydali EP-kę Look Forward to Failure, wyprodukowaną przez kilku członków Descendents. Na początku 1999 roku zespół wydał swój drugi pełnometrażowy album, Blue Skies, Broken Hearts… Next 12 Exits. Po wydaniu albumu koncertowali z MxPx, blink-182 i Homegrown przed wydaniem Let It Burn w 2000r. 

  Ataris zrobił skok do głównych firm z 2003 roku z So Long, Astoria dla Columbia. Na albumie pojawił się nowy gitarzysta John Collura; sprzedawał się dobrze, a utwory takie jak „In This Diary” i cover Dona Henleya „The Boys of Summer” odniosły sukces w MTV i na   listach przebojów rockowych.  Po spędzeniu kilku miesięcy na nagrywaniu piątego albumu i kontynuacji Astorii, Ataris zdecydowali się opuścić Columbię wczesnym latem 2006 roku w związku z dużą rotacją personelu wytwórni i plotkami o zbliżającej się fuzji z Epic. W konsekwencji lipcowe wydanie albumu zostało opóźnione, chociaż zespół naciskał na brak wytwórni z różnymi datami tras koncertowych w Ameryce Południowej.  Nastąpiły również zmiany w brzmieniu i składzie, a do tego czasu zespół powiększył się do siedmiu członków, w tym Roe, Collura, gitarzysta / wokalista Paul Carabello, wiolonczelista Angus Cooke, klawiszowiec Bob Hoag, basista Sean Hansen i perkusista Shane Chikeles.  

W końcu stworzyli własną wytwórnię, Isola Recordings, i dzięki partnerstwu z Sanctuary w końcu wydali Welcome the Night, mroczniejszy, bardziej rockowy album, w lutym 2007r. Przez kilka następnych lat zespół był zajęty koncertowaniem i nagrywaniem. Wydali kilka EP-ek, w tym czterościeżkową The Graveyard of the Atlantic z 2012 roku. W 2016 roku wydali kolejną EP-kę, October in This Railroad Earth. Album kompilacyjny, Silver Turns to Rust, również pojawił się w 2016 roku, podobnie jak wspólny album Let It Burn z izraelskim Useless ID. W następnym roku Atari dołączył do składu Vans Warped Tour.

 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Boys of Summer	Ataris	10.2003	49[2]	20[18]	Columbia 6743402	[gold-US][written by Don Henley,Michael Campbell ][produced by Lou Giordano ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So Long, Astoria	Ataris	03.2003	92[2]	24[36]	Columbia 86184	[produced by Lou Giordano,Thom Flowers,Elissa Meihsner,Eric Palmquist]
Welcome the Night	Ataris	03.2003	198[1]	85	Sanctuary 06076-84794	[produced by Nick Launay]