piątek, 26 maja 2023

Aurra

 

Aurra była amerykańską grupą soulową z lat 80-tych, która w czasie swojego największego sukcesu w Salsoul Records składała się z Curta Jonesa (gitara / wokal) i Starleana Young (wokal), a także Steve'a Washingtona (bas / gitara / perkusja), Philip Field ( klawisze / syntezatory / wokal) i Tom Lockett (saksofon / perkusja).
  
 
Kariera Aurra rozpoczęła działalność w 1979 roku jako odgałęzienie funkowego zespołu Slave. Steve Washington jako pierwszy opracował koncepcję projektu, w którym początkowo uczestniczyli także byli członkowie Slave, Curt Jones, Starleana Young i Thomas Lockett. Zanim nagrali swój pierwszy LP, w składzie znaleźli się także Charles Carter i Buddy Hankerson.  
 
Aurra początkowo podpisała kontrakt z Dream Records, a następnie Salsoul Records. Kompozytor / klawiszowiec Philip Field, znany ze swojej pracy jako członek Mtume, dołączył następnie do składu. We wczesnych latach 80-tych grupa odniosła sukces dzięki takim hitom jak „Are You Single” (numer 16 na liście Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs w USA), „Checkin' You Out” i „Make Up Your Mind”, ostatni z nich stał się największym amerykańskim hitem grupy pod pseudonimem Aurra - osiągając szóste miejsce na liście R&B i numer 71 na liście pop. 
 
Grupa kontynuowała wydawanie albumów aż do wydania Like I Like It z 1985 roku; ten album został wydany jako Bedtime Story w Stanach Zjednoczonych w tym samym roku. Odnowiona wersja Like I Like It, zawierająca zaktualizowaną okładkę, została wydana w Europie w 1986 roku i zawierała nowy singiel „You and Me Tonight” oraz zremiksowane wersje innych utworów z oryginalnego albumu. „You and Me Tonight” osiągnął w tym roku 12. miejsce na brytyjskich listach przebojów.
 
  Do czasu ponownego wydania Like I Like It kilku członków grupy było w konflikcie ze Stevem Washingtonem. Kwestie prawne z Waszyngtonem dotyczące nazwy Aurra doprowadziły do ​​tego, że duet głównych członków Jones i Young odłączył się i zaczął nagrywać pod nazwą Déjà. W 1987 roku wydali swój debiutancki album w Virgin Records jako Déjà, Serious, który został w dużej mierze wyprodukowany przez członka Time, Monte Moira. Na tym albumie pojawił się utwór „You and Me Tonight” z czasów Aurra, który po raz pierwszy wprowadził amerykańską publiczność do tej piosenki.  
 
„You and Me Tonight” znalazł się w górnej części listy przebojów US Billboard R&B (  na 2. miejscu) i przeszedł na listy przebojów pop, gdzie osiągnął szczyt na 54. miejscu, co czyni go najlepiej notowanym singlem ze wszystkich grup  związanych z Aurrą. W międzyczasie Starleana Young zdecydowała się odejść, aby rozpocząć karierę solową i została zastąpiona przez Mysti Day na czas, aby nagrać kolejny album Déjà. 
 
Powstały w ten sposób album, Made to Be Together, został wydany w 1989 roku, a tytułowy utwór wyprodukowany przez Teddy'ego Rileya stał się pomniejszym hitem R&B. W 2013 roku Family Groove Records odzyskało utracone taśmy do niewydanego   albumu Aurra Satisfaction , pierwotnie nagranego w 1984 roku. Kierownictwo albumu nadzorowali Steve Washington, Amuka Kelly (znana również jako Sheila Horne Washington) i Daniel Borine . 
 
 W 2019 roku drugi album Aurry jako Déjà, dawno wyczerpany Made to Be Together, został wydany na platformach cyfrowych i streamingowych.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
In The Mood (To Groove) / When I Come HomeAurra05.1980--Dream 0353[written by C. Carter, M. Adams, S. Arrington][produced by Charles Carter , Steve Washington , Tom Lockett ][50[10].Hot Disco/Dance;Dream 3503 12"][86[3].R&B Chart]
Are You SingleAurra04.1981--Salsoul 2139[written by C. Jones , J. Ivory, P. Fields, S. Young, S. Washington][produced by Steve Washington][36[14].Hot Disco/Dance;Salsoul 346 12"][16[22].R&B Chart]
Make Up Your MindAurra01.1982-71[7]Salsoul 7017[written by Curt Jones/Steve Washington/Starleana Young ][produced by Steve Washington][35[9].Hot Disco/Dance;Salsoul 360 12"]]
Checking You Out / It's You Aurra08.1982--Salsoul 7027[written by C. Jones][produced by Stephen C. Washington ][47[9].Hot Disco/Dance;Salsoul 369 12"][64[8].R&B Chart]
A Little LoveAurra04.1982--Salsoul 7023[written by Curtis Jones , J. Ivory , Starleana Young , Steven Washington][produced by Steven Washington][36[9].R&B Chart]
Such A FeelingAurra01.1983--Salsoul 7043[written by C. Jones, J. Ivory, S. Washington][produced by Steve Washington][29[11].Hot Disco/Dance;Salsoul 387 12"][40[11].R&B Chart]
Baby Love/PositiveAurra04.1983--Salsoul 7049[written by S. Washington, C. Jones, J. Ivory][produced by Steve Washington][78[4].R&B Chart]
Like I Like ItAurra05.198551[5]-Next Plateau NP 50029[written by E. Kelly, J. Randolph][produced by Eban Kelly , Jimi Randolph]
You And Me TonightDeja04.198612[8]54[12] Ten Records TEN 71 [UK][written by E. Kelly, J. Randolph][produced by Eban Kelly , Jimi Randolph][20[7].Hot Disco/Dance]
Like I Like ItAurra06.198643[5]-Ten Records Ltd. TEN 126 [UK][written by E. Kelly, J. Randolph][produced by Eban Kelly , Jimi Randolph]
Serious Aurra08.198775[1]-Ten Records Ltd. TEN 132 [UK][produced by Monte Moir]
A Little LoveAurra10.1992--Double J 55 008[written by Curtis Jones , J. Ivory , Starleana Young , Steven Washington][produced by Steven Washington][27[7].Hot Disco/Dance;Double J 55 008 12"]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Send Your LoveAurra06.1981-103[13]Salsoul 8538[produced by Stephen C. Washington]
A Little LoveAurra02.1982-38[15]Salsoul 8551[produced by Stephen C. Washington]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Audioweb

Audioweb to angielski zespół indie rockowy, założony w 1991 roku w Manchesterze. Początkowo nazywali się The Sugar Merchants.Łączył psychodeliczne brzmienie Madchester house z wpływami muzyki dub, reggae,które to brzmienie zyskało komercyjny sukces w W.Brytanii pod koniec lat 90-tych.W odróżnieniu od wielu swoich rówieśników, nie były one podane na silne wsparcie ze strony prasy muzycznej, głównie dlatego, że ich muzyka była znacznie różniła się od popularnego wówczas brit-popu oraz wielu gatunków pokrewnych.Niemniej jednak, grupa zdobyła garstkę wpływowych zwolenników, w tym Iana Browna i U2, pomagając stać się hitem debiutanckiemu albumowi z 1996r .

 

Audiweb wywodził się z działającej na początku lat 90-tych grupy Sugar Merchant.Ta sześcioosobowa grupa z Manchester wywodzila swoja nazwę od nazwiska swojego wokalisty Martina "Sugar" Merchanta.Zespół miał podpisany kontrakt z wytwórnią Elektra,ale przez cztery lata zagrał jedynie 14 koncertów.Ostatecznie wytwórnia porzuciła zespół,a pozostała czwórka;Merchant, basista Sean McCann, gitarzysta Robin File i perkusista Maxi ,kontynuowali wspólne granie nagrywając demo z trzema utworami zatytułowane "Sleeper".Po jednym koncercie demo trafiło do wytwórni Mother ,która zdecydowała się podpisać kontrakt nagraniowy z grupą.
 

Ich debiutancki singiel "Sleeper" został wydany we wrześniu 1995r,i został natychmiast promowany w Radio One,dzięki czemu trafił na listy przebojów.W tym czasie zespół zagrał tylko kilka koncertów,stąd kilku krytyków sądziło ,że singiel został wyprodukowany przez grupę studyjną.
 

Mimo tego,Audioweb kontynuje swój rozwój koncertując i nagrywając kolejne single "Yeah?" i "My World",te ostatnie trafiło na 42 pozycję brytyjskiej listy singli w czerwcu 1996r.Na swój przełomowy moment czekali do początku 1997r ,gdy ich singiel z coverem grupy The Clash "Bankrobber" ,trafił do Top20 UK British Chart.
 

Grupa rozpadła się w 1999r.Basista McCann gra obecnie w Badly Drawn Boy,perkusista Maxi wystepuje razem z Ianem Brownem od 2001r,natomiast File współpracował z Finley'em Quaye.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Sleeper/GodAudioweb10.199574[3]-Mother MUM 69[written by Martin Merchant,Robin File,Sean McCann][produced by Jonathan Quarmby, Kevin Bacon]
Yeah?Audioweb03.199673[2]-Mother MUM 72[written by Martin Merchant,Robin File,Sean McCann][produced by Jonathan Quarmby , Kevin Bacon ]
Into My World Audioweb06.199642[4]-Mother MUM 76[written by Martin Merchant,Mandy Wigby,Sean McCann][produced by Jonathan Quarmby , Kevin Bacon ]
SleeperAudioweb10.199650[4]-Mother MUM 78[produced by Jonathan Quarmby , Kevin Bacon ]
BankrobberAudioweb02.199719[9]-Mother MUM 85[written by Joe Strummer , Mick Jones][produced by Jonathan Quarmby , Kevin Bacon ]
FakerAudioweb05.199770[2]-Mother MUM 91[written by Audioweb][produced by Jonathan Quarmby , Kevin Bacon ]
Policeman Skank... (The Story Of My Life)Audioweb04.199821[5]-Mother MUM 100[written by Audioweb][produced by Stephen Lironi ]
Personal Feeling/Mission AccomplishedAudioweb07.199865[2]-Mother MUM 104[written by Audioweb][produced by Stephen Lironi ]
Test The TheoryAudioweb02.199956[3]-Mother MUM 110[written by Audioweb][produced by Stephen Lironi ]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
AudiowebAudioweb11.199670[5]-Mother MUMXD 9604[produced by Jonathan Quarmby , Kevin Bacon ]
Fireworks City Audioweb10.1998166[1]-Mother MUMCD 9803[produced by Stephen Lironi ]
Autor: o Brak komentarzy:

Audience

Audience-grupa brytyjska założona w Londynie w 1969 r. w składzie: Howard Werth (śpiew, gitara), Keith Gemmell (saksofon, klarnet, flet), Trevor Williams (bas, śpiew) i Tony Connor (perkusja). Muzycy zadebiutowali albumem Audience, który nie znalazł wielu nabywców, lecz dziś uchodzi wśród kolekcjonerów rocka tamtych lat za bezcenny unikat.



 

Kontrakt z niezależną, lansującą ambitne nowe kierunki wytwórnią Charisma przyniósł longplaye Friends, Friends, Friends i House On The Hill, oba wyprodukowane przez Gusa Dudgeona. Płyty potwierdziły umiejętności muzyków specjalizujących się w typowo angielskiej plebejsko-historycznej odmianie rocka (niestety pochodzące z nich ciekawe single "Belladonna Moonshine", "You're Not Smiling" i "Eye To Eye" mimo promocji Radia Luxemburg nie trafiły na listy przebojów).
 

Wraz z grupą Faces, Audience odbyli tournee po USA, ale wewnętrzne niesnaski doprowadziły wkrótce potem do odejścia Gemmella (decydującego o specyficznym brzmieniu zespołu). Na płycie Lunch wystąpili nowi członkowie: Patrick Neubergh (saksofon) i Nick Judd (instr. klawiszowe), wspomagani przez Bobby'ego Keyesa (saksofon) i Jima Price'a (trąbka), (znanych ze współpracy z Joe Cockerem i The Rolling Stones). 

Mimo dopływu nowych sił zespół rozpadł się wkrótce po nagraniu albumu. Werth próbował bez większych sukcesów kariery solisty. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Belladonna Moonshine / The Big SpellAudience 06.1970--Charisma CB 126[written by Werth, Williams][produced by Audience]
Indian Summer / It Brings A Tear , PriestessAudience 03.1971--Charisma CB 141[written by Werth, Williams][produced by Gus Dudgeon]
You're Not Smiling / Eye to EyeAudience 07.1971--Charisma CB 156[written by Werth, Gemmell][produced by Gus Dudgeon]
Stand By the Door / Thunder and Lightnin'Audience 06.1972--Charisma CB 185[written by Werth][produced by Gus Dudgeon]
Raviole / Hard Cruel WorldAudience 11.1972--Charisma CB 196-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
AudienceAudience12.1969--Polydor 583 065[produced by Chris Brough]
Friend's Friend's FriendAudience05.1970--Charisma CAS 1012[produced by Audience]
The House on the HillAudience04.1971--Charisma CAS 1031[produced by Gus Dudgeon]
LunchAudience02.1972--Charisma CAS 1054[produced by Gus Dudgeon]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Attack

 Attack-grupa brytyjska. Powstała jesienią 1966r w Londynie. Wyłoniła się z zespołu The Soul System. Pierwszy skład stanowili: Richard Sherman - voc, Bob Hodges-org, David John (właśc. David O'List; 13.12.1948r, Chiswick, Londyn) - g, Gerry Henderson - b oraz Alan Whitehead - dr z Marmalade. 

W kwietniu 1967 rozpadła się - John (jako O'List) przeszedł wtedy do The Nice, a Whitehead wrócił do Marmalade. Po kilku tygodniach wznowiła działalność w składzie: Sherman, Geoff Richardson - g, George Watt - org, Kenny Harold - b, Chris Allen - dr. Zaraz potem dołączył John Du Cann - g, voc z The Sonics, a Watta i Allena zastąpili Ken - org i Plug -dr. Latem 1967r odeszli Richardson i Harold, a w The Attack pojawił się Jim Avery - b. W styczniu 1968r ustalił się nowy skład: Sherman, Du Cann, Roger Deane - b, Keith Hodge - dr. Działała do lata 1968r.
 

Przekształciła się z The Soul System w The Attack, gdy jej karierą pokierował znany agent i menażer Don Arden. On wymyślił nową nazwę. On też zainteresował formacją wytwórnię Decca. W styczniu 1967 trafił na rynek singiel, zawierający na stronie A pełną zgiełku przeróbkę Try it, przeboju garażowego rocka ze Stanów, znanego z wykonań The The Standells i The Ohio Express, a na stronie B wykonany w równie hałaśliwy sposób, rhythm'n'bluesowy utwór We Don't Know. Świetna płytka przeszła niestety bez echa. 

Skandal wywołał następny singel, wydany w marcu tego roku. Na stronie A znalazła się chwytliwa piosenka Hi Hi Silver Lining Scotta Englisha i Larry'ego Weissa, na stronie B własny, niesłychanie ostry utwór Anymore Than I Do. Ale niebawem trafiła na rynek inna wersja Hi Ho Silver Lining, nagrana przez Jeffa Becka, i to ona dostała się na listy. Muzycy The Attack zarzucili wtedy Beckowi, że podebrał im murowany przebój. A miesiąc później rozgoryczeni rozwiązali formację.

 Grupa niemal natychmiast się jednak odrodziła, i nagrała kolejny singel, wydany w czerwcu. Na stronie A znalazła się piosenka Created By Clive w stylu The Kinks, na stronie B własny utwór Colour Of My Mind nawiązujący do dokonań The Animals. Ku rozpaczy muzyków powtórzyła się jednak sytuacja sprzed kilku tygodni. Równocześnie trafiło bowiem na rynek inne opracowanie Created By Clive, sygnowane przez zespół The Syn. W rezultacie żadna wersja nie dostała się na listy.
 

Grupa z powodzeniem koncertowała w tym czasie w londyńskich klubach w rodzaju Speakeasy, Middle Earth i Tiles, ale nie wszystkim muzykom to wystarczało. W rezultacie doszło do kolejnych zmian składu. W sierpniu formacja nagrała następny singel, Magic In The Air/Lady Orange Peel, ale niesłychanie dynamiczny, bliski stylu The Who utwór ze strony A wydał się szefom Dekki zbyt ciężki i wydanie płytki wstrzymano. Grupa musiała w październiku wrócić do studia i nagrać inną, łagodniejszą piosenkę - Neville Thumbcatch, bliższą stylu The Beatles, urozmaiconą brzmieniami orkiestrowymi 

Podczas tej samej sesji zarejestrowała też utwory Morning Dew i Loving You Is Sweeter Than Ever. Płytka Neville Thumbcatch/Lady Orange Peel trafiła na rynek w styczniu 1968. Podobnie jak poprzednie nie odniosła sukcesu. Niebawem grupa przystąpiła jednak do pracy nad debiutanckim albumem o roboczym tytule "Roman God Of War" Z myślą o nim zarejestrowała takie utwory, jak Strange House i Mr. Pinnodomy's Dilemma.
 

W tym samym czasie w marcu, nagrała kolejny singel, Feel Like Flying/Freedom For You. Niestety, Decca podjęła już wówczas decyzji o zerwaniu współpracy z The Attack, l żadna z tych płyt nie doczekała się wydania. W rezultacie latem 1968 grupa przestała istnieć. W 1990 i 2000 zebrano jej znane i nieznane nagrania na płytach "Magic In The Air" i "The Complete Recordings From 1967-1968". 

Okazało się wtedy, że była jedną z najbardziej niedocenionych formacji swojego czasu. Jej potężnie brzmiące, pełne ostrych dźwięków gitary, frapujące utwory w rodzaju Magic In The Air, Mr. Pinnodomy's Dilemma, Strange House, Feel Like Flyin, i Colour Way wydawały się zwiastować erę hard rocka.
 

Kilka nagrań The Attack, w tym dwa wcześniej nie publikowane, Now The Sun Shines i Sleep Like A Child wzbogaciło kompaktową edycję albumu "The Five Da Week Straw People" studyjnego zespołu The Five 'Days ' Week Straw People, w którego składzie występował Du Cann (Angel Air, 2000).
Du Cann jako Cann kontynuował karierę w zespołach Andromeda (dołączył do niego w 1967, jeszcze jako muzyk The Attack), z którym ponownie nagrał utwór Colour Your Way, oraz Atomic Rooster i Hard Stuff, działał też jako solista.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Try it/We don' t knowAttack01.1967--Decca F 12 550[written by Levine, Bellack][produced by Mike Smith]
Hi ho silver lining/Anymore than i doAttack04.1967--Decca F 12 578[written by English, Weiss][produced by Mark Wildey]
Created by clive/Colour of my mindAttack07.1967--Decca F 12 631[written by Pattison][produced by Mark Wildey]
Neville Thumbcatch/Lady Orange PeelAttack01.1968--Decca F 12 725[written by Smith, Bain][produced by Vic Smith]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 25 maja 2023

At the Drive-In

 At the Drive-In - amerykański post hardcorowy zespół z El Paso działający w latach 1993-2001r.Podczas swojej krótkiej,acz wpływowej kariery na inne grupy,imponują kunsztownymi,wręcz koronkowymi figurami stylistycznymi swych piosenek z zagadkowymi i wielce metaforycznymi tekstami.

Utworzona na początku 1994 roku grupa zadebiutowała wkrótce potem swoją pierwszą EP-ką, Hell Paso, po której odbyła się krótka trasa koncertowa po stanie Lone Star. Ze składem zapewnionym przez Cedrica Bixlera (wokal), Omara Rodrigueza-Lopeza i Jima Warda (gitara), Paula Hinojosa (bas) i Tony'ego Hajjara (perkusja), At the Drive-In wydało drugą EPkę, Alfaro Vive, Carajo! i koncertował głównie w pustych domach i klubach w zachodnich Stanach Zjednoczonych. 

Niewielki koncert w Los Angeles- z zaledwie dziewięcioosobową publicznością - w jakiś sposób zwrócił uwagę wytwórni Flipside Records, która w 1996 roku wydała pierwszy pełnometrażowy album zespołu, Acrobatic Tenement.   At the Drive-In zaczął zdobywać publiczność, czemu pomagały ciągłe trasy koncertowe i szeptany szum.

  Ich następna EP-ka z 1997 roku, El Gran Orgo, miała bardziej melodyjny kąsek, ale ich muzyczna głębia i oryginalność pozostały. In/Casino/Out ukazało się w 1998 roku, a w 2000r ukazało się Relationship of Command.  

 W 2001 roku zespół zawiesił działalność na czas nieokreślony. Bixler i Rodriguez-Lopez utworzyli Mars Volta, podczas gdy Ward, Hajjar i Hinojos przenieśli się do Sparty. W maju 2005 roku ta przerwa wyglądała na całkiem trwałą, kiedy kariery Sparty i Volty kwitły, a At the Drive-In wydało retrospektywną kompilację. This Station Is Non-Operational, wydana przez Fearless , zawierała hity, rarytasy, covery (Smiths, Pink Floyd) i zawartość DVD. 

W 2012 roku, jakby znikąd, członkowie zespołu ogłosili, że ponownie się zjednoczą i wystąpią na festiwalu Coachella w kwietniu. W tym roku wystąpili na kilku innych festiwalach i wznowili swoje pierwsze trzy albumy we własnej wytwórni Twenty-First Chapter. W 2013 roku Mars Volta rozwiązała się, pozostawiając zespół otwarty na możliwość, która była wielokrotnie odrzucana: nagranie nowej muzyki At the Drive-In. Ku radości swoich wiernych fanów, trzy lata później, w 2016 roku, członkowie zespołu ogłosili, że wracają do studia i wyruszają w światową trasę koncertową.  

Jednak brakowałoby im jednego człowieka. W marcu, zaledwie kilka dni przed rozpoczęciem wyprawy, Ward ogłosił, że opuszcza grupę. Pod koniec roku At the Drive-In powróciło z singlem „Governed by Contagions”. Kilka miesięcy później ujawnili tytuł swojego czwartego albumu, in•ter a•li•a (Rise Records). 

 Ponieważ Ward nie pojawił się na tym wydawnictwie, grupa zwerbowała do współpracy talent byłego gitarzysty Sparty, Keeleya Davisa. Płyta ukazała się w maju 2017 roku i zawierała „Governed by Contagions” i „Incurably Innocent” jako główne single. Później tego samego roku, w trakcie trasy koncertowej, wydali swoją piątą EP-kę, Diamanté.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
One Armed Scissor At the Drive-In08.200064[4]-Grand Royal GR 091[written by At The Drive-in][Producer - Ross Robinson]
Rolodex Propaganda At the Drive-In feat. Iggy Pop12.200054[5]-Virgin VUSCD 189[written by At The Drive-in][Producer Ross Robinson]
Invalid Litter Dept. At the Drive-In03.200150[3]-Grand Royal VUSCD 193[written by At The Drive-in][Producer - Ross Robinson]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Relationship of CommandAt the Drive-In09.200033[21]116[14]Grand Royal CDVUS 184[Producer - Ross Robinson]
This Station Is Non-OperationalAt the Drive-In06.2005118[2]95[3]Fearless 30 074[Producer - Ross Robinson, Mike Major, Simon Askew]
in•ter a•li•aAt the Drive-In05.201730[1]39Rise RR 3692[Producer - Rich Costey, Omar Rodríguez-López]
Autor: o Brak komentarzy:

Atomic Rooster

Grupa brytyjska założona w 1969 r. na fali popularności progresywnego rocka. Jej twórcami byli Vincent Crane (ur. w 1945 r., zm. w lutym 1989 r.; organy). Nick Graham (bas) i Carl Palmer (ur. 20.03. 1947 r. w Birmingham, Anglia; perkusja). Crane i Palmer, poprzednio członkowie głośnego zespołu Crazy World Arthura Browna, zapowiadali szybki sukces nowej formacji.

 

Wbrew oczekiwaniom, pierwszy skład rozpadł się zaraz po nagraniu debiutanckiego albumu. Graham przyłączył się do Skin Alley, a Palmer założył wraz z Keithem Emersonem i Gregiem Lake'em supergrupę Emerson, Lake And Palmer. Crane pozyskał wówczas nowych członków: Johna Canna (gitara, śpiew) i Paula Hammonda (perkusja), z którymi nagrał drugi longplay Death Walks Behind You.
 

Hard-rockowa płyta zaowocowała dwoma, opartymi na gitarowych riffach, singlowymi przebojami: "Tomorrow Night" i "The Devil's Answer". Trzeci album. In Hearing Of, trio nagrało wraz z wypożyczonym z grupy Cactus gitarzystą Petem Frenchem. Wkrótce potem drogi muzyków znów rozeszły się.
Niezrażony tym Crane stworzył nowy skład, w którym towarzyszyli mu gitarzysta Steve Bolton (zastąpiony w grudniu 1972 r. przez Johnny'ego Mandellę), basista Bill Smith i perkusista Rick Parnell (syn znanego dyrygenta Jacka Parnella). Do zespołu przyłączył się też popularny w latach sześćdziesiątych wokalista Chris Farlowe.
 

Rezygnacja z hard rocka na rzecz białego soulu zdegustowała ostatnich fanów Atomie Rooster i Crane rozwiązał grupę w 1974 r. Przez kilka lat współpracował ze swoim dawnym liderem Arthurem Brownem, a w 1979 r. wskrzesił raz jeszcze rockowe muzeum pod starym szyldem. Towarzyszyli mu: Cann i Preston Hayman (perkusja) - dwa lata później zastąpiony przez... Hammonda. 

Dwa nagrane albumy okazały się jednak zupełnymi niewypałami i Crane dał ostatecznie za wygraną. W 1983 r. przyjął zaproszenie do nagrań i występów z zespołem Dexy's Midnight Runners (album Don't Stand Me Down}. Pod wpływem psychicznej depresji popełnił samobójstwo w 1989r.

Single
Data wydania Tytuł UK Top 40 Billboard Wytwórnia
/UK/ 		Komentarz
02.1971 Tomorrow Night/Play The Game 11[12] - B+C CB 131[written by Vincent Crane][produced by Atomic Rooster]
07.1971 The Devil's Answer/The Rock 4[13] - B+C CB 157 [written by Cann][produced by Atomic Rooster]

Albumy
Data wydania TytułUK
 US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
06.1970 ATOMIC ROOSTER 49[1] - B+C CAS 1010 [produced by Atomic Rooster, Tony Colton]
01.1971 DEATH WALKS BEHIND YOU 12[8] 90[15] B+C CAS 1026 [produced by Atomic Rooster]
08.71 IN HEARING OF ATOMIC ROOSTER 18[4] 167[9] Pegasus PEG 1 [produced by Vincent Crane & Atomic Rooster]
10.72 MADE IN ENGLAND - 149[8] Elektra 75 039 [US] [produced by Vincent Crane]
Autor: o Brak komentarzy:

Atmosphere

Atmosphere, założony w Minneapolis (Minnesota, USA) w składzie: Ant, Slug. Duet z Minneapolis tworzony przez charyzmatycznego rapera Sluga (właśc. Sean Daley)i producenta Anta (Anthony Davis), często wspierany na gramofonach przez didżeja o pseudonimie Mr Dibbs.

 

Dzięki Slugowi którego wielu fanów i dziennikarzy uważa za najlepszego białego rapera na scenie, jest to jeden z najbardziej oryginalnych undergroundowych składów. Raper słynie z tworzenia wyjątkowo osobistych tekstów, a jego charakterystyczny głos wzmacnia siłę opowieści. "Overcastl", debiutancki krążek zespołu z 1997 r., szybko osiągnął w podziemnym środowisku status pozycji kultowej. Sukces osiągnęły także sprzedawana podczas koncertów płyta "Sad Clown Bad Dub II" oraz wydana w 2000 roku "The Lucy Ford: The Atmosphere EP's" -kolekcja trzech EP-ek, których główną bohaterką jest Lucy, utracona wielka miłość Daleya.
 

Odkrywanie najskrytszych emocji i dzielenie się osobistymi wyznaniami zaowocowało narodzinami nurtu emo-hop, którego Slug jest czołowym przedstawicielem. W tym nurcie jest też utrzymana jego pierwsza solowa płyta "God Loves The Ugly" (2002) oraz kolejny album Atmosphere: "Seven's Travels" (2003). Odpowiedzialny za produkcję Ant na tym krążku zmienił brzmienie z dość mrocznego na bardziej funkowe, rytmiczne, a przez to przystępne. Kolejna płyta duetu: "Headshots: Se7en" (2005), stanowiła zbiór archiwalnych nagrań z lat 1997-1999. Pod koniec roku artyści powrócili z następnym pełnym materiałem: wspaniale odebranym "You Can't Imagine How Much Fun We're Having".
 

 Po sukcesie płyty Ant zaczął regularnie koncertować z grupą. Kontynuowali wydawanie muzyki w ciągu następnych kilku lat, w tym darmowy do pobrania Strictly Leakage pod koniec 2007 roku, album prawie imprezowy, po którym wydali When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold w kwietniu 2008 roku. zawierał mnóstwo instrumentów na żywo i gościnnych spotów wokalnych Toma Waitsa i TV on the Radio's Tunde Adebimpe; był to również ich najwyżej notowany album, zajmujący piąte miejsce na liście Billboard 200.  Podwójna EP-ka  To All My Friends: Blood Makes the Blade Holy ukazała się w 2010 roku, a pełnometrażowy album The Family Sign ukazał się w 2011 roku.  

  W 2014 roku grupa wydała album Southsiders, na którym znalazł się singiel „Bitter” i stał się kolejnym hitem z pierwszej dziesiątki list przebojów. W następnym roku Atmosphere świętowało 10. rocznicę wydania You Can't Imagine How Much Fun We're Have, ponownie wydając album jako zestaw składający się z czterech płyt LP (zawierający instrumentalne wersje wszystkich utworów z albumu), oprócz The Fun EP, winylowe wydanie z obrazkami EP-ki You Can't Imagine, która została pierwotnie wydana jako promocyjna płyta CD w 2006 roku. 

W 2016 roku wrócili z Fishing Blues, albumem zawierającym singiel „Ringo” wraz z gościnnymi występami z MF Doom, Kool Keith i Aesop Rock. Podczas gdy set osiągnął szczyt tuż poza pierwszą dwudziestką na liście Billboard 200, stał się ich drugim albumem, który znalazł się na szczycie amerykańskiej listy indie. Mi Vida Local, pilna refleksja nad wiekiem średnim, ukazała się w 2018 roku, a rok później pełnometrażowy Whenever. The Day Before Halloween nadeszło dokładnie tego dnia w 2020 roku, kiedy Atmosphere nieoczekiwanie przestawiło się na motywy science fiction / horroru na upiornych, ciężkie syntezatorowe tła . Prawie rok później Ant i Slug powrócili do swojego charakterystycznego brzmienia z Word?, w którym wystąpili tacy goście jak Evidence, Aesop Rock, Sa-Roc i MF Doom.

Osobisty charakter muzyki Atmosphere zjednał grupie bardzo szerokie grono zwolenników wśród fanów alternatywnych brzmień rockowych, a nawet punka. Grupa często pojawia się na imprezach niezwiązanych z rapem, a ostatni premierowy album Atmosphere zostat wydany we współpracy z punkową oficyną Epitath Records, która podjęła się międzynarodowej dystrybucji nagrań artystów z kolektywu Rhymesayers. Trafnie twórczość zespołu opisuje dziennikarz gazety "City Pages": hip hop dla ludzi, którzy nie lubią słuchać hip-hopu. Atmosphefe należy do kolektywu Rhymesayers, w skład którego wchodzą także Brother Ali, Soul Position, The Micranots oraz Eyedea & Abilities. 

 

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
God loves uglyAtmosphere06.2002-139[1]Fat Beats 35 001[Producer - Ant]
Seven's TravelsAtmosphere10.2003-83[2]Rhymesayers 86 690[Producer - Ant]
Headshotz Se7enAtmosphere01.2005-165[2]Rhymesayers 53[Producer - Ant]
You Can't Imagine How Much Fun We're HavingAtmosphere10.2005-66[3]Rhymesayers 69[Producer - Atmosphere ]
When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit GoldAtmosphere04.2008-5Rhymesayers 0095[Producer - Ant ]
The Family SignAtmosphere04.2011-13Rhymesayers 0130[Producer - Ant]
SouthsidersAtmosphere05.2014-8Rhymesayers 180[Producer - Ant]
Fishing BluesAtmosphere08.2016-22Rhymesayers 220[Producer - Ant]
Mi Vida LocalAtmosphere10.2018-129Rhymesayers 280[Producer - Ant]
Autor: o Brak komentarzy:

Atlas Sound

Pod tym pseudonimem scenicznym ukrywa się Bradford James Cox, amerykańskiego muzyk spod znaku muzyki eksperymentalnej, znany z formacji Deerhunter.

 

Urodził się w 1982 roku w Georgii. Nie skończył szkoły średniej, bo został z niej wyrzucony. Po rozwodzie rodziców, mieszkał samotnie w wielkim domu i jak podkreślał w wywiadach, nikt się nim nie interesował.
W 2001 roku założył grupę Deerhunter. W sumie, grupa nagrała cztery płyty długogrające oraz dwie EP-ki.
 

Ale artysta nie chciał ograniczać się jedynie do działalności wewnątrz zespołu. Powołał więc do życia poboczny projekt muzyczny, Atlas Sound. Nazwa ta, towarzyszyła mu zresztą od samego dzieciństwa, a dokładnie od momentu, gdy odkrył możliwości magnetofonu dwukasetowego. W sumie, od wczesnej młodości, udało mu się uzbierać aż pięćset nagranych taśm. 

Solowe pomysły, te już bardziej skrystalizowane, zaczęły pojawiać się całkowicie naturalnie, podczas prac z zespołem. Przy komponowaniu utworów, od początku szedł na żywioł, przyjmując tak zwaną metodę zbiegów okoliczności. W efekcie piosenki powstawały poprzez precyzyjne nakładanie kolejnych ścieżek dźwiękowych, aż do momentu, gdy artysta stwierdzał, że jest już "wystarczający tłok". W drugiej kolejności pojawiały się teksty, pisane również spontanicznie.
 

W połowie lutego 2008 roku światło dzienne ujrzał jego pierwszy solowy longplay "Let the Blind Lead Those Who Can See but Cannot Feel". W warstwie tekstowej można było doszukać się elementów autobiograficznych muzyka. Trzy miesiące później został wydany mini album "Another Bedroom".
 

W październiku 2009 roku swoją premierę miała jego EP-ka "Rough Trade" oraz jego druga płyta "Logos", określona przez samego twórcę "introwertyczną, choć nie o nim samym". 

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Let the Blind Lead Those Who Can See but Cannot FeelAtlas Sound02.2008--Kranky KRANK 114 [produced by Bradford Cox][32.Heatseekers Albums]
LogosAtlas Sound10.2009-182Kranky KRANK 138 [produced by Bradford Cox][7.Heatseekers Albums]
ParallaxAtlas Sound11.2011-974AD CAD 3130[produced by Bradford Cox, Nicolas Vernhes]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

wtorek, 23 maja 2023

Teen Dream

Teen Dream to trio dziewczęce   R&B i synth-pop z Columbus w stanie Ohio, założona przez producenta Chrisa Powella w 1985 roku. Najbardziej rozpoznawalny jest ich przebój „Let's Get Busy” z 1987 roku, który osiągnął 41. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles . Grupa współpracowała z „Valentino”, aktorem Michaelem DeLorenzo. 

 Teen Dream to grupa muzyczna, która odniosła znaczący sukces w połowie i pod koniec lat 80-tych. W trakcie swojej podróży sprzedali ponad 100 000 albumów na całym świecie, zdobywając prestiżowy platynowy certyfikat RIAA. Popularność zespołu rozciągała się na różne regiony, zarówno w kraju, jak i za granicą. Podczas swojej aktywnej działalności Teen Dream współpracowało z uznanymi amerykańskimi artystami R&B i freestyle ze wschodniej części Stanów Zjednoczonych.

  W szczególności współpracowali z Expose, freestyle'owym zespołem pochodzącym z Miami na Florydzie, który zyskał uznanie dzięki przebojowi z 1985 roku „Point of No Return”. The Mac Band, kwartet R&B z Flint w stanie Michigan, zyskał sławę dzięki singlowi „Roses Are Red” wydanemu w 1988 roku. Inną godną uwagi współpracą była Lisa Lisa & Cult Jam, freestyle'owy zespół R&B z Nowego Jorku. Ponadto The Jets (zespół) z Minneapolis w stanie Minnesota, znany z przeboju „Cross My Broken Heart” z 1987 roku na ścieżce dźwiękowej policjanta z Beverly Hills, połączył siły z Teen Dream. 

Ta współpraca znacząco przyczyniła się do powstania muzyki R&B i freestyle jako całości, a wszystkie zespoły często występowały razem w różnych miejscach muzycznych. Chociaż Teen Dream odniósł ograniczony sukces jako grupa R&B w Stanach Zjednoczonych, występując na żywo tylko trzy razy na różnych scenach muzycznych, możliwe, że zdobyli większe uznanie za granicą. Pomimo swojego potencjału, zespół nie osiągnął granicy powszechnej popularności.  

W 1988 roku Teen Dream został usunięty z Warner Bros., co doprowadziło do odejścia Terri z grupy. Jednak producent Chris Powell postanowił utrzymać grupę. Zwerbował dwóch nowych członków, w tym Tię Stewart, i zapewnił kontrakt płytowy z wytwórnią Muscle Shoals Sound Records w 1989 roku. Niestety, ich wydanie „Games” nie wywarło wpływu na listy przebojów, ostatecznie prowadząc do upadku zespołu.  

 1990 roku Teen Dream rozpadł się, a z pierwotnego składu pozostał tylko jeden członek. Od tego czasu grupa popadła w zapomnienie. Po rozpadzie Terri Whitlow kontynuowała karierę muzyczną i obecnie prowadzi własny zespół „Terri Whitlow and the Show”. Nadal mieszka z rodziną w Columbus w stanie Ohio. Lisa Jackson odniosła sukces w życiu zawodowym, obecnie pełniąc funkcję Senior Manager of Accounting Services w The Davey Tree Expert Company w Cleveland, Ohio. Informacje dotyczące bieżącej działalności Nikki Cooper pozostają nieznane. Chris Powell nadal aktywnie uczestniczy w przemyśle muzycznym. Z siedzibą w Columbus, Ohio, prowadzi i wspiera powstawanie nowych grup muzycznych.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Let's Get BusyTeen Dream With Valentino05.1987--Warner Bros. 28602[written by Chris Powell, Dan Hargrove][produced by Chris (The Wiz) Powell, Dan Hargrove][41[10].R&B Chart]
ToyTeen Dream 01.1988--Warner Bros. 28138[written by Brown Marc][produced by Brown Marc][78[5].R&B Chart]
GamesTeen Dream 07.1990--Muscle Shoals 3006[written by Alonzo Jackson, Melvin Stewart, Mike Carte][produced by Alonzo Jackson, Chris Powell, John Bokowski, Mike Carter, Stanley Burke][90[4].R&B Chart]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Atlanta Rhythm Section

Atlanta Rhythm Section, grupa amerykańska. Utworzona w 1970r w Doraville w Atlancie. Założyli ją muzycy zaproszeni do udziału w sesji nagraniowej Roya Orbisona (kilku z nich już wcześniej towarzyszyło piosenkarzowi w zespole The Candymen, kilku innych poznało smak sławy w The Classics IV, znanym z przebojów Spooky, Stormy i Traces). 

Byli to: J.R. Cobb (5.02.1944r, Birmingham, Alabama) -g, Barry Bailey (12.06.1948r, Decatur, Georgia) -g, Dean Daughtry (8.09.1946r, Kinston, Alabama) - org, p, Paul Goddard (23.06.1945r, Rome, Georgia) - b i Robert Nix - d, voc. Składu z początku dopełnił Rodney Justo -voc, ale już jesienią 1972r jego miejsce zajął Ronnie Hammond - voc, dotychczas parający się realizacją nagrań. 

W 1978r Nixa zastąpił Roy Ycager (4,02.1946r, Creenwood, Missisipi) - dr. W 1982r zawiesiła działalność. W 1989 wznowiła ją jako ARS w składzie: Hammond, Bailey, Daughtry, Śteve Stone - g, J.E. Garnett - b, Sean Burke -dr. Wkrótce potem Garnetta zastąpił Justin Senker - b. To wcielenie grupy niebawem się rozpadło. W 1993 Cobb stanął na czele nowej wersji formacji, znowu nazwanej Atlanta Rhythm Scction.
 

Zaczęła jako grupa sesyjna, akompaniująca innym wykonawcom w nagraniach realizowanych we własnym studiu w Doraville. Szybko się jednak usamodzielniła. Przedstawiła efektowny repertuar z pogranicza rocka, bluesa, rhythm'n'bluesa i country, charakterystyczny dla zespołów z Południa Stanów, jak The Allman Brothers Band, The Elvin Bishop Group czy Lynyrd Skynyrd, ale lżejszy, gładszy, słodszy - zarówno własne kompozycje, jak i przeróbki utworów w rodzaju Redneck Joe Southa i Superman Randalla Brambletta. 

Nie zyskała w tym czasie większej popularności. Sukces odniosła dopiero w drugiej połowie lat siedemdziesiątych, gdy udało się jej przenieść do studia coś z gorącej atmosfery koncertów. Największą popularność zyskały albumy „A Rock And Roll Alternative" z grudnia 1976r, „Champagne Jam" z marca 1978r i „Underdog" z czerwca 1979r. 

W tym czasie umieściła wiele swoich utworów na listach przebojów, np. So In To You w 1977, Imaginary Lover i I'm Not Gonna Let It Bother Me Tonight w 1978r, Do It Or Die i Spooky (nowa wersja przeboju The Classics IV) w 1979r oraz Alien w 1981r.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Doraville/Who You Gonna Run ToAtlanta Rhythm Section10.1974-35[8]Polydor 14248[written by Buddy Buie, Robert Nix,Bailey][produced by Buddy Buie, Robert Nix, J.R. Cobb]
Angel [What in the world' s come over us]/Help YourselfAtlanta Rhythm Section02.1975-79[5]Polydor 14262[written by Buddy Buie, Robert Nix,Bailey][produced by Buddy Buie]
Jukin'/Beautiful DreamersAtlanta Rhythm Section06.1976-82[4]Polydor 14323[written by Buddy Buie, Robert Nix][produced by Buddy Buie]
Free spirit/Police! Police!Atlanta Rhythm Section08.1976-85[3]Polydor 14339[written by Buddy Buie, Robert Nix,Hammond][produced by Buddy Buie, Robert Nix, J. R. Cobb]
So into you/Everybody Gotta GoAtlanta Rhythm Section01.1977-7[19]Polydor 14373[written by Buddy Buie, Robert Nix,Daughtry ][produced by Buddy Buie]
Neon nites/Don't Miss The MessageAtlanta Rhythm Section06.1977-42[7]Polydor 14 397[written by Buddy Buie, Robert Nix][produced by Buddy Buie, Robert Nix, J.R. Cobb]
Dog days/Cuban CrisisAtlanta Rhythm Section09.1977-64[5]Polydor 14411[written by Buddy Buie, Robert Nix,Daughtry ][produced by Buddy Buie]
Georgia rhythm/Hitch-hikers' HeroAtlanta Rhythm Section10.1977-68[6]Polydor 14432[written by Buddy Buie, Robert Nix, J.R. Cobb][produced by Buddy Buie]
Imaginary lover/Silent TreatmentAtlanta Rhythm Section03.1978-7[17]Polydor 14459[written by Buddy Buie, Robert Nix, Daughtry][produced by Buddy Buie, Robert Nix]
I' m not gonna let it bother me tonight/The Ballad Of Lois MaloneAtlanta Rhythm Section06.1978-14[13]Polydor 14484[written by Buddy Buie, Robert Nix, Daughtry][produced by Buddy Buie]
Champagne jam/The Great EscapeAtlanta Rhythm Section09.1978-43[9]Polydor 14504[written by Buddy Buie, Robert Nix, J.R. Cobb][produced by Buddy Buie, Robert Nix]
Do it or die/My SongAtlanta Rhythm Section05.1979-19[14]Polydor 14568[written by Buddy Buie,Hammond, J.R. Cobb][produced by Buddy Buie]
Spooky/It's Only MusicAtlanta Rhythm Section08.197948[4]17[14]Polydor 14582[written by Buddy Buie,Shapiro, Middlebrooks, J.R. Cobb][produced by Buddy Buie]
Alien/Southern ExposureAtlanta Rhythm Section08.1981-29[15]Columbia 02471[written by Buddy Buie, S. McRay, R. Lewis][produced by Buddy Buie]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Third annual pipe dreamAtlanta Rhythm Section09.1974-74[12]Polydor 6027[produced by Buddy Buie]
Dog daysAtlanta Rhythm Section09.1975-113[9]Polydor 6041[produced by Buddy Buie]
Red tapeAtlanta Rhythm Section06.1976-146[15]Polydor 6060[produced by Buddy Buie]
A rock and roll alternativeAtlanta Rhythm Section01.1977-11[39]Polydor 6080[gold-US][produced by Buddy Buie]
Champagne jamAtlanta Rhythm Section04.1978-7[40]Polydor 6134[platinium-US][produced by Buddy Buie]
UnderdogAtlanta Rhythm Section06.1979-26[21]Polydor 6200[gold-US][produced by Buddy Buie]
Are you ready!Atlanta Rhythm Section11.1979-51[12]Polydor 6236
The boys from DoravilleAtlanta Rhythm Section08.1980-65[11]Polydor 6285[produced by Buddy Buie]
QuinellaAtlanta Rhythm Section09.1981-70[16]Columbia 37 550[produced by Buddy Buie]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

poniedziałek, 22 maja 2023

Athlete

 

Athlete był angielskim zespołem indie rockowym założonym w Deptford w Londynie.Wiele lat przed tym, jak popularny singiel „Wires” prawie znalazł się na szczycie brytyjskich list przebojów, Athlete był kolejnym zespołem w stylu Oasis z południowego Londynu. Przyjaciele z dzieciństwa Carey Willets (bas), Joel Pott (wokal, gitara), Steve Roberts (perkusja) i Tim Wanstall (instrumenty klawiszowe) utworzyli grupę na początku 2000 roku, początkowo wzorując się na brzmieniu słynnych braci Gallagher.  
 
Jednak ostatecznie Athlete przekształcił się w eksperymentalny zespół indie rockowy, a w marcu 2002 roku w Regal Recordings ukazała się EP-ka zespołu, zatytułowana „Westside”. inny utwór, „You Got the Style”, który w czerwcu przebił się do Top 40. Parlophone zwrócił na to uwagę i szybko podpisał kontrakt z muzykami, którzy weszli do studia z producentem Victorem Van Vugtem (Nick Cave & the Bad Seeds, Beth Orton) pod koniec 2002 roku, aby nagrać swój pierwszy studyjny LP.  
 
 Vehicles & Animals był debiutem zespołu w dużej wytwórni w kwietniu 2003 roku, ostatecznie wydając cztery single i zdobywając prestiżową nominację do Mercury Music Prize. Drugi wysiłek Athlete, Tourist, był jeszcze większym sukcesem. Wykazując podobieństwa do refleksyjnego pisania piosenek Coldplay, album wspiął się na szczyt brytyjskiej listy albumów po wydaniu w 2005 roku, z „Wires” na czwartym miejscu, a kolejnym singlem „Half Light” na 16. miejscu. pokrył się podwójną platyną, a Athlete koncertował w celu promowania płyty do wiosny 2006 roku.
 
 Po powrocie do domu koledzy z zespołu zdecydowali się zbudować osobiste studio i pozostać blisko przyjaciół i rodziny, których zostawili podczas poprzedniej trasy. Sesje do trzeciego albumu grupy rozpoczęły się w maju 2006 roku, a samodzielnie wyprodukowany, eksperymentalny Beyond the Neighborhood pojawił się we wrześniu 2007 roku. Black Swan ukazał się dwa lata później, a amerykańskie wydanie ukazało się na początku 2010 roku dzięki uprzejmości Original Signal Recordings. Perkusista Steve Roberts zmarł 13 października 2022 roku w wieku 68 lat.
Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Westside / Dungeness / One Of Those Days EP.Athlete03.200285[2]-Regal Recordings REG 72CD[written by Athlete][produced by Victor Van Vugt, Bird & Bush & Athlete]
You Got The StyleAthlete06.200237[3]-Parlophone CDATHS 001[written by Athlete][produced by Victor Van Vugt,Athlete]
BeautifulAthlete11.200241[2]-Parlophone ATHDJ 002[written by Athlete][ produced by Victor Van Vugt, Fonda 500, Athlete]
El Salvador/Moving OutAthlete04.200331[2]-Parlophone CDATHS 003[written by Athlete][produced by Victor Van Vugt,Athlete]
Westside Athlete07.200342[3]-Parlophone ATH 005[produced by Victor Van Vugt,Athlete]
You Got The StyleAthlete10.200342[3]-Parlophone CDATHS 006
WiresAthlete01.20054[50]-Parlophone CDATHS 007[silver-UK][written by Athlete][produced by Victor Van Vugt,Athlete]
Half LightAthlete05.200516[23]-Parlophone CDATHS 008[written by Athlete][produced by John Cornfield, Athlete]
TouristAthlete08.200543[6]-Parlophone CDATHS 009[written by Athlete][produced by Victor Van Vugt,Athlete]
Twenty Four Hours/ Stand in the SunAthlete11.200542[5]-Parlophone CDATHS 010[written by Athlete][produced by John Cornfield, Athlete]
HurricaneAthlete08.200731[8]-Parlophone CDATHS 011[written by Athlete][produced by Athlete]
Tokyo/Accidents HappenAthlete11.2007198[1]-Parlophone CDATHS 012[written by Athlete][produced by Athlete]
Superhuman Touch/Long Way To RunAthlete08.200971-Fiction 2713982[written by Athlete][produced by Athlete]
Black Swan SongAthlete.2009127-Fiction[written by Athlete][produced by Athlete, Tom Rothrock]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Vehicles and AnimalsAthlete04.200319[84]-Parlophone 582 2911[platinum-UK][produced by Victor Van Vugt, Bird & Bush, Athlete]
TouristAthlete01.20051[1][51]-Parlophone 5607401[platinum-UK][produced by Victor Van Vugt, John Cornfield, Athlete]
Beyond The Neighbourhood Athlete09.20075[6]-Parlophone 5031772[silver-UK][produced by Athlete]
Black Swan Athlete09.200918[3]-Fiction 2714837[produced by Tom Rothrock]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)