Ken Howard

Kenneth Charles Howard    (urodzony 26 grudnia 1939r) - to angielski autor tekstów,autor i reżyser telewizyjny. Howard urodził się w Worthing, West Sussex. Od 1947 do 1956 uczęszczał do University College School (UCS) w Londynie, gdzie zaprzyjaźnił się z Alanem Blaikleyem, a od 1956 do 1957r uczęszczał do Aiglon College w Villars w Szwajcarii. Po roku pracy z Granada Television w Londynie, studiował na Uniwersytecie w Edynburgu, studiując antropologię społeczną. Wystąpił wokalnie razem z koleżanką z Londynu Evą Hermann w Varsity Vanities z 1959 roku, stając się popularni jako wokalny duet „Eva and Ken”, wygrywając cotygodniowe miejsce w programie muzycznym STV Jigtime,  śpiewając piosenki z całego świata oraz realizując nagrania dla Fontana Records.

 Howard ukończył studia magisterskie i rozpoczął pracę w wydziale dramatycznym telewizji BBC w White City. Połączył również siły z dwoma starymi przyjaciółmi z UCS, Alanem Blaikleyem i Paulem Overym, z którymi w latach 1962-1963 prowadził i redagował cztery numery magazynu „Axis Quarterly”, publikując wczesne prace Melvyna Bragga, Raya Goslinga, Alexisa Lykiarda, Między innymi Gillian Freeman i Simon Raven. Odgałęzieniem Kwartalnika była seria pięciu broszur o kontrowersyjnych tematach zamówionych przez Blaikleya, Howarda i Overy'ego, zatytułowanych Axle Spokes (Axle Publications, 1963). 

W latach 60. i 70-tych, we współpracy z Alanem Blaikleyem, Ken Howard skomponował muzykę i słowa do wielu międzynarodowych hitów z pierwszej dziesiątki, w tym dwóch brytyjskich numerów „Have I the Right?” (The Honeycombs)  i „The Legend of Xanadu” (Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich).Wśród innych wykonawców, dla których pisali to The Herd, Petula Clark, Phil Collins, Sacha Distel, Rolf Harris, Frankie Howerd (piosenka przewodnia do jego filmu Up Pompeii), Engelbert Humperdinck, Horst Jankowski, Eartha Kitt, Little Eva, Lulu i Matthews Southern Comfort. Ken Howard i Alan Blaikley byli pierwszymi brytyjskimi kompozytorami, którzy  pisali dla Elvisa Presleya, w tym przebój „I've Lost You” (1970), który później wykonał w filmie That’s the Way It Is. Ich współpraca z niezależnym psychiatrą R.D. Laingiem doprowadziła do wydania kultowego albumu Life Before Death. 

Koncepcyjny album Howarda i Blaikleya, Ark 2 (1969), w wykonaniu Flaming Youth, zwrócił uwagę, że Blaikley i Howard „mają dowcip, wesołość, godność i melodyjny talent przypominający Leonarda Bernsteina… co sugeruje, że pop jest stając się poważną muzyką- we właściwym tego słowa znaczeniu – epoki” .Howard i Blaikley byli również odpowiedzialni za motywy i muzykę do kilku seriali telewizyjnych, w tym The Flame Trees of Thika (1981) i By the Sword Divided (1983-1985) , oba następnie wyemitowane w Stanach Zjednoczonych w  Masterpiece Theatre Alistaira Cooke'a prowadzony przez BBC od dawna cykl Miss Marple Agathy Christie (1984-1992). Howard napisał także muzykę do nagrodzonego BBC TV i Emmy Shadowlands z Claire Bloom i Jossem Acklandem w 1985 roku, Mr Pye Mervyna Peake'a z Derekiem Jacobim i Judy Parfit oraz ostatniego filmu Ronalda Neame, Foreign Body z 1986 roku, a także The BBC TV Black and Blue Lamp (1988)[28] i The Angry Earth[29] w 1989.

 Howard i Blaikley napisali dwa musicale na West Endzie, Mardi Gras (Prince of Wales Theatre, 1976) i The Secret Diary of Adrian Mole (Wyndham's Theatre, 1984-1986) oraz dwa musicale BBC TV Orion (1977) i   „Ain't Many Angels” (1978). Napisali także muzykę i teksty na trasę koncertową Matildy Roalda Dahla w Wielkiej Brytanii w 1990 roku.

Piosenki na listach przebojów

[with Alan Blaikley] 04/1964 The Legend of Xanadu Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 123.US/1.UK 03/1966 Hold Tight! Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 4.UK 06/1966 Hideaway Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 10.UK 09/1966 Bend It! Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 110.US/2.UK 07/1964 Have I the Right? The Honeycombs 1.UK/5.US 10/1964 Is It Because The Honeycombs 38.UK 12/1965 You Make It Move Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 26.UK 12/1966 Save Me Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 3.UK 03/1967 Touch Me, Touch Me Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 13.UK 05/1967 Okay! Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 4.UK 09/1967 From the Underworld The Herd 6.UK 10/1967 Zabadak! Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 3.UK/52.US 12/1967 Paradise Lost The Herd 15.UK 04/1968 I Don't Want Our Loving to Die The Herd 13.UK 07/1968 Last Night in Soho Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 8.UK 10/1968 The Wreck of the Antoinette Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 4.UK 10/1968 Wait for Me Mary-Anne The Marmalade 30.UK 03/1969 Don Juan Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 23.UK 05/1969 Snake in the Grass Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich 23.UK 08/1970 I've Lost You Elvis Presley 9.UK/129.US 03/1977 Have I the Right? Dead End Kids 6.UK [with Alan Blaikley & Geoff Stephens] 06/1968 Boy Lulu 15.UK/108.US [with Alan Blaikley & Barry Mason] 04/1969 Bluer Than Blue Rolf Harris 30.UK [with Johann Sebastian Bach,Alan Blaikley & Henning] 02/1972 The Spirit Is Willing Peter Straker & the Hands of Dr Teleny 40.UK

Hope of the States

Hope of the States to angielski niezależny zespół rockowy z Chichester .
Zespół powstał w 2000 roku, nazywając się po książce Alberta Deutscha The Shame of the States z 1948 roku na temat stanu zdrowia psychicznego w Stanach Zjednoczonych .  Został  odkryty po wysłaniu dema na stronę telegazety Planet Sound i   podpisał kontrakt z Sony BMG .

Scott R. Walker opuścił zespół po pierwszych nagraniach, a następnie założył KASMs . Gitarzysta zespołu James Lawrence popełnił samobójstwo w styczniu 2004 r.  na krótko przed wydaniem pierwszego albumu, The Lost Riots , który osiągnął Top 40 na UK Albums Chart . Pierwszy singiel zespołu , „Black Dollar Bills”, został zapakowany w okładkę z juty, każdy ręcznie szyty przez członka zespołu. Największe tournee zespołu po Wielkiej Brytanii rozpoczęło się w październiku 2004 r., począwszy od   Mandela Hall w Belfaście , w tym pojawienie się na Dance Academy w Plymouth . 

Wiele z 2005r roku poświęcono na nagrywanie kontynuacji The Lost Riots , a zespół zagrał tylko sześć występów na żywo. Zespół wykonał kilka piosenek, które znalazły się na drugim albumie podczas występu akustycznego w Londynie. Zespół współpracował ze stroną fanowską „The Halfway Home”, aby stworzyć kalendarz adwentowy na Boże Narodzenie 2005. Jedynym nagraniem studyjnym wydanym w 2005 roku był utwór „Shalom”, dołączony jako dzień 24 w kalendarzu.

W kwietniu 2006 r. zespół wydał nową EP-kę, Blood Meridian , której towarzyszyła trasa koncertowa w Wielkiej Brytanii, rozpoczynająca się w The Cockpit w Leeds . EP-ka była ograniczona do 2000 kopii, dostępna na winylu, i była również dostępna do pobrania. Singiel „Sing it Out” został wydany w czerwcu 2006 roku, osiągając 39 miejsce w UK Singles Chart , a drugi album „ Left” wyszedł 19 czerwca.

Zespół pojawił się w T in the Park 8 lipca, a następnie w Reading i Leeds Festivals w sierpniu, gdzie zagrali na scenie BBC Radio 1 / NME . Podczas ich setu 27 sierpnia w Reading, okazało się, że może to być ich ostatni występ w historii, gdyż zespół się rozpadał.  Zostało to zasugerowane w dalszej części dnia przez przyjaciół Broken Social Scene , którzy poświęcili swój festiwal zespołowi. 30 sierpnia Sam Herlihy wygłosił oświadczenie na forum zespołu potwierdzające rozłam i że Reading było ich ostatnim koncertem.

Po rozpadzie zespołu, Sam Herlihy i Simon Jones założyli The Northwestern , który rozpadł się w 2012 roku. Reszta zespołu założyła Troubles , z Michaelem Hibbertem, który wyjechał w 2007 roku, by utworzyć Chapel Club , który rozwiązał się w 2013 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Black Dollar Bills	Hope of the States	04.2003	82[1]	-	Seeker SEEK 001	[written by Hope Of The States][produced by Hugh Jones]
Enemies/Friends	Hope of the States	10.2003	25[2]	-	Sony Music 6742572	[written by Hope Of The States][produced by Hugh Jones]
The Red the White the Black the Blue	Hope of the States	06.2004	15[3]	-	Sony Music 6749922	[written by Ken Thomas][produced by Hugh Jones]
Nehemiah	Hope of the States	08.2014	30[2]	-	Sony Music 6752472	[written by Hope Of The States][produced by Ken Thomas]
Sing It Out	Hope of the States	06.2006	39[2]	-	Columbia LEFTCD 003	[written by Hope Of The States,Samuel J Herlihy][produced by Ken Thomas]
Left	Hope of the States	09.2006	63[1]	-	Columbia LEFTCD 006	[written by Hope Of The States][produced by Ken Thomas]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Lost Riots	Hope of the States	06.2004	21[3]	-	Sony Music 5172642	[produced by Ken Thomas]
Left	Hope of the States	07.2006	50[1]	-	Columbia LEFTCD 04	[produced by Ken Thomas]

Tom Odell

Tom Odell to brytyjski muzyk, który przyszedł na świat w listopadzie 1990 roku. Tom Odell pochodzi z Chichcester i debiutował w ubiegłym roku EP-ką „Songs from Another Love”, która została przyjęta przez krytyków i słuchaczy z ogromnym entuzjazmem i zwróciła na niego uwagę dziennikarzy na całym świecie.Wydał dwa albumy studyjne: Long Way Down (2013) i Wrong Crowd (2016).



Urodził się w Chichester w West Sussex, jest synem pilota i nauczycielki w szkole podstawowej. Ma starszą siostrę. Część dzieciństwa spędził w Nowej Zelandii, gdzie pracował jego ojciec. .Kształcił się w Seaford College. Uczył się gry na fortepianie aż do ukończenia szkoły. W wieku osiemnastu lat porzucił plany uczęszczania na University of York na rzecz uczelni muzycznej w Liverpoolu. Gdy te wysiłki okazały się nieskuteczne, przeniósł się do Brighton, aby zdobyć doświadczenie muzyczne. Pierwsze utwory zaczął pisać w wieku 13 lat, jednak jak sam mówi nigdy się tym nie chwalił, ponieważ uważał, że tego typu działalność nie jest fajna.

 Zaczął grywać w klubach nocnych . Po roku został zwolniony ze stanowiska barmana i wrócił do Chichester. Regularnie wyjeżdżał do Londynu, aby grać koncerty i reklamować się w szkołach muzycznych. Następnie przeniósł się do Londynu, aby grać ze swoim zespołem Tom and the Tides. Później postanowił rozpocząć solową karierę. Studiował na Brighton Institute of Modern Music, po czym podpisał kontrakt z wytwórnią Columbia Records.

Warto odnotować, że Odell ma szerokie horyzonty muzyczne,. Pytany o inspiracje wymienia takie postacie jak David Bowie, Jeff Buckley, Bob Dylan, Arthur Russell, Leonard Cohen, Leon Russell, Billy Joel, Randy Newman, Tom Waits, Muzyk podkreśla także, że jest fanem Arcade Fire, Jamesa Blake'a, Cat Power, Blur, Beach House oraz Radiohead.

W lutym 2013 roku Odell został wyróżniony BRITs’ Critics’ Choice Award - nagrodą, którą we wcześniejszych latach wygrały m.in. Adele czy Florence & The Machine. W czerwcu 2013 roku , nakładem Columbia Records, ukaże się debiutancka płyta artysty - „Long Way Down”, a krótko przed jej premierą Odell wystąpi jako support grupy The Rolling Stones, na ich koncercie w Hyde Parku w Londynie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Another Love	Tom Odell	12.2012	10[132]	-	Columbia GBARL 1201887	[6x-platinum-UK][platinum-US][written by Tom Odell][produced by Dan Grech-Marguerat]
Can't Pretend	Tom Odell	03.2013	67[3]	-	Columbia GBARL 1201889	[silver-UK][written by Tom Odell][produced by Dan Grech-Marguerat]
Hold Me	Tom Odell	04.2013	44[1]	-	Columbia GB 1101200759	[written by Tom Odell,Eg White][produced by Dan Grech-Marguerat]
Grow Old with Me	Tom Odell	09.2013	46[5]	-	Columbia GBARL 1300105	[silver-UK][written by Tom Odell][produced by Dan Grech-Marguerat]
I Know	Tom Odell	12.2013	92[2]	-	Columbia GBARL 1300108	[written by Tom Odell,Jonny Lattimer][produced by Dan Grech-Marguerat]
Real Love	Tom Odell	11.2014	7[9]	-	Columbia GBARL 1401541	[silver-UK][written by John Lennon]
Magnetised	Tom Odell	06.2016	40[6]	-	Columbia GB 1101600235	[silver-UK][written by Tom Odell,Rick Nowels][produced by Tom Odell, Jim Abbiss, Rick Nowels]
Black Friday	Tom Odell	10.2023	21[16]	-	Urok USA2P 2342595	[silver-UK][written by Tom Odell ,Laurie Blundell ,Max Clilverd][produced by Tom Odell, Cityfall]
Black Friday (Pretty Like the Sun)	Tom Odell with Lost Frequencies	08.2024	50[11]	-	Urok USA2P 2441465	[written by Tom Odell, Laurie Blundell, Max Clilverd ,Felix De Laet][produced by Lost Frequencies]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Long Way Down	Tom Odell	07.2013	1[1][58]	-	Columbia 88765439082	[platinum-UK][produced by Dan Grech-Marguerat]
Wrong Crowd	Tom Odell	06.2016	2[22]	-	Columbia/Itno 88875188252	[gold-UK][produced by Tom Odell, Jim Abbiss, Inflo]
Jubilee Road	Tom Odell	11.2018	5[4]	-	Columbia 19075867962	[produced by Ben Baptie,Andrew Burrows,Tom Odell,Martin Terefe]
Monsters	Tom Odell	07.2021	4[1]	-	Columbia 19439861082	[produced by Laurie Blundell, Miles James ,Tom Odell]
Best Day of My Life	Tom Odell	11.2022	7[1]	-	Urok Mtheory MT 00790CD	[produced by Tom Odell, Laurie Blundell, Max Clilverd]
Black Friday	Tom Odell	02.2024	5[1]	-	Urok 2645129	[produced by Tom Odell, Cityfall]
A Wonderful Life	Tom Odell	09.2025	12[1]	-	Urok 4466489	[produced by Tom Odell, Cityfall]