BZN

BZN zaczynał jako zespół pop-rockowy w ich rodzinnym Volendam w 1966 roku, grając w stylu wczesnych Bee Gees. Przyjaciele ze szkolnej ławki Jan Tuijp i Evert Woestenburg, po rozmowie z Ceesem Tol zdecydowali się grać. Wkrótce dołączył do nich Gerrit Woestenburg, który zaczął grać na perkusji. Wkrótce do zespołu dołącza też Jan Veerman. Pierwszy skład jest w komplecie, ale zespół wciąż nie ma nazwy.

 

W maju 1966 roku piątka przyjaciół poprosiła Dicka de Boera aby został ich menadżerem. Grupa postanawia kupić potrzebny im sprzęt na raty i aby szybciej spłacić dług pracują w trakcie wakacji. W maju 1966 grupa daje pierwszy oficjalny występ. Zostaje bardzo ciepło przyjęta przez publiczność. Następnego ranka po występie prasa wspomina o zdumiewającym występie Band Without a Name. Członkowie zespołu zaczynają myśleć nad nazwą. W końcu decydują się na nazwę BZN. (Band Zonder Naam), czyli po prostu Grupa Bez Nazwy.
 

We wczesnych latach siedemdziesiątych , zespół włączył się do nurtu hard rocka i miał swoje pierwsze sukcesy, w tym w Top 40 Hits. Po oryginalnym wokaliście Janie Veermanie, Keizer perkusista, zajął jego miejsce za mikrofonem, zespół muzyczny zdecydował się na komercyjny radiowy pop ,włączając do składu wokalistkę Annie Schilder i kładąc podwaliny pod ich status najbardziej popularnego zespołu holenderskiego . BZN miał ponad 50 hitów na holenderskiej liście przebojów .

Roszczenie BZN do sławy rozpoczęło się od utworu "Mon Amour" (1976), który jako hit # 1 spędził na szczycie ponad 5 tygodni. Poza Holandią zespół miał pewne sukcesy, wśród których miał kilka przebojów w Afryce Południowej (np. "Yeppa" w 1990 r.) i drobne sukcesy z ich francuskojęzycznymi piosenkami w Kanadzie .
 

Przez lata było wiele zmian składzie, z których najważniejsze to odejście Schilder w 1984 roku (zastąpiona przez Carolę Smit ) oraz w 1988 roku braci Ceesa i Thomasa Tol (instrumenty klawiszowe ), którzy do tej pory byli odpowiedzialni za większość muzyki i teksty. Zespół nadal odnosił sukcesy, zmieniając zasadniczą strategię, gdy zdecydował się pisać w języku niderlandzkim zamiast angielskiego w 2003 roku.
 

BZN są również odpowiedzialne za początkowy sukces piosenkarza Jana Smita , który został odkryty przez BZN w wieku 10 lat i miał popowe sukcesy w Holandii, Niemczech i Belgii . 15 lutego 2006 roku, BZN ogłosił swoją ostatnią trasę koncertową,to pożegnanalne tournee zakończyło się 16 czerwca 2007r.  

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Waiting For You	BZN	10.1968	-	-	-	-	24[8]	-	-	-	Polydor 1284	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Evert Woestenburg]
Everyday I Have To Cry	BZN	03.1969	-	-	-	-	17[2]	-	-	-	Polydor S 1304	[written by Arthur Alexander]
Bad Bad Woman	BZN	10.1971	-	-	-	-	15[4]	-	-	-	Philips 6003 198	[written by Cees Tol,Jan Tuijp]
Rolling Around The Band	BZN	02.1973	-	-	-	-	19[5]	-	-	-	Negram NG 316	[written by Ricardo]
Sweet Silver Anny	BZN	09.1973	-	-	-	-	15[5]	-	-	-	Negram 361	[written by Ricardo]
Barber's Rock/ Home Where I'm Going	BZN	03.1974	-	-	-	-	26[2]	-	-	-	Negram NG 398	[written by Gioacchino Rossini,BZN]
Goodbye Sue	BZN	06.1975	-	-	-	-	19[2]	-	-	-	Negram NG 2008	[written by Thomas Tol,Jan Tuijp]
Mon amour	BZN	09.1976	-	-	-	-	1[2][15]	-	-	-	Negram NG 2141	[written by Thomas Tol,Jan Keizer]
Don't Say Goodbye	BZN	02.1977	-	-	-	-	2[8]	-	-	-	Negram/NG 2192	[written by Cees Tol,Thomas Tol,Jan Keizer,Jan Tuijp]
Sevilla	BZN	07.1977	-	-	-	-	4[9]	-	-	-	Negram NG 2247	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
The Clown	BZN	12.1977	-	-	-	-	5[10]	-	-	-	Mercury 6013 503	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Lady McCorey	BZN	05.1978	-	-	-	-	3[15]	-	-	-	Mercury 6013 511	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Felicidad	BZN	12.1978	-	-	-	-	6[8]	-	-	-	Mercury/6013 524	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Oh Me Oh My	BZN	05.1979	-	-	-	-	11[9]	-	-	-	Mercury 6013 533	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Marching On	BZN	09.1979	-	-	-	-	6[9]	-	-	-	Mercury/6013 548	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Pearlydumm	BZN	02.1980	-	-	-	-	3[13]	-	-	-	Mercury/6013 557	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Rockin' The Trolls	BZN	08.1980	-	-	-	-	2[12]	-	-	-	Mercury 6017 075	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Chanson d'amour	BZN	04.1981	-	-	-	-	3[11]	-	-	-	Mercury/6017 167	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
The Old Calahan	BZN	08.1981	-	-	-	-	4[12]	-	-	-	Mercury/6017 210	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Blue Eyes	BZN	05.1982	-	-	-	-	3[9]	-	-	-	Mercury 6017 351	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Twilight	BZN	09.1982	-	-	-	-	3[9]	-	-	-	Mercury 6017 391	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Just An Illusion	BZN	03.1983	-	-	-	-	4[10]	-	-	-	Mercury 811 251-7	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Le légionnaire	BZN	09.1983	-	-	-	-	4[10]	-	-	-	Mercury 814 349-7	[written by Cees Tol,Thomas Tol,Jan Keizer]
If I Say The Words	BZN	04.1984	-	-	-	-	4[9]	-	-	-	Mercury/818 687-7	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
La saison Française	BZN	09.1984	-	-	-	-	8[8]	-	-	-	Mercury 880 164-7	[written by Thomas Tol,Jan Keizer]
The Summertime	BZN	05.1985	-	-	-	-	6[7]	-	-	-	Mercury/880 697-7	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Run Away Home	BZN	09.1985	-	-	-	-	15[7]	-	-	-	Mercury/884 025-7	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Waltzing Maria	BZN	04.1986	-	-	-	-	18[7]	-	-	-	Mercury/884 681-7	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
La France	BZN	08.1986	-	-	-	-	11[9]	-	-	-	Mercury/884 976-7	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Amore	BZN	09.1987	-	-	-	-	7[11]	-	-	-	Mercury/888 866-7	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
La différence	BZN	04.1988	-	-	-	-	22[9]	-	-	-	Mercury/870 319-7	[written by Jan Keizer,Thomas Tol]
La primavera	BZN	09.1988	-	-	-	-	16[8]	-	-	-	Mercury/870 632-7	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Wheels On Fire	BZN	11.1988	-	-	-	-	17[9]	-	-	-	Mercury/872 196-7	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
El Cordobes	BZN	05.1989	-	-	-	-	11[11]	-	-	-	Mercury/974 334-7	[written by Jan Keizer,A.C.J. Plat,Jack Veerman,Jan Tuijp]
If I Had Only A Chance	BZN	09.1989	-	-	-	-	8[11]	-	-	-	Mercury/874 866-7	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Help Me	BZN	04.1990	-	-	-	-	13[10]	-	-	-	Mercury/875 456-7	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Yeppa	BZN	08.1990	-	-	-	-	9[10]	-	-	-	Mercury 878 218-7	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Over The Hills	BZN	11.1990	-	-	-	-	25[7]	-	-	-	Mercury/878 600-7	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
It Happened 25 Years Ago	BZN	08.1991	-	-	-	-	8[11]	-	-	-	Mercury/868 707-2	[written by Cees Tol,Jan Tuijp,Thomas Tol]
Che sara`	BZN	08.1992	-	-	-	-	9[13]	-	-	-	Mercury/864 368-7	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
My Number One	BZN	04.1993	-	-	-	-	13[8]	-	-	-	Mercury/862 141-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Desanya	BZN	09.1993	-	-	-	-	15[6]	-	-	-	Mercury/862 603-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Quiereme mucho	BZN	02.1994	-	-	-	-	27[4]	-	-	-	Mercury/858 117-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Banjo Man	BZN	09.1994	-	-	-	-	7[10]	-	-	-	Mercury/856 041-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Santo Domingo	BZN	09.1995	-	-	-	-	11[5]	-	-	-	Mercury/852 253-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Sing Of Love And Faith	BZN	09.1996	-	-	-	-	20[6]	-	-	-	Mercury/578 405-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Mama	BZN & Jantje Smit	11.1996	-	-	-	-	12[12]	-	-	-	Mercury/578 776-2	[written by Cesare Andrea Bixio,Bruno Cherubini]
La Spagnola	BZN	02.1997	-	-	-	-	33[10]	-	-	-	Mercury/574 110-2	[written by Vicenzo di Chiara]
Wedding Bells	BZN	09.1997	-	-	-	-	8 [13]	-	-	-	Mercury/574 800-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Mother	BZN	11.1997	-	-	-	-	33[9]	-	-	-	Mercury/568 236-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp, Dick Plat]
The Gypsy Music	BZN	04.1998	-	-	-	-	49[6]	-	-	-	Mercury/568 682-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp, Dick Plat]
Mexican Night	BZN	09.1998	-	-	-	-	18[8]	-	-	-	Mercury/566 382-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Don't Give Up, Don't Give In	BZN	11.1998	-	-	-	-	49[5]	-	-	-	Mercury/566 690-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Baby voulez-vous?	BZN	08.1999	-	-	-	-	39[6]	-	-	-	Mercury/562 328-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Isles Of Atlantis	BZN	12.1999	-	-	-	-	68[5]	-	-	-	Mercury/562 501-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Where The Nightingales Sing	BZN	03.2001	-	-	-	-	8[8]	-	-	-	Mercury/572 782-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Will There Be A Time	BZN	09.2002	-	-	-	-	39[5]	-	-	-	Mercury/582 906-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp,Dick Plat]
De zon, de zee	BZN	09.2003	-	-	-	-	20[5]	-	-	-	Universal/981 027-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
The Hitmedley	BZN	10.2005	-	-	-	-	15[6]	-	-	-	Universal/987 429-2	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp, Cees Tol,Thomas Tol,Dick Plat]
Goodbye [Final Tour]	BZN	04.2007	-	-	-	-	6[7]	-	-	-	Universal 173203-9	[written by Jan Keizer,Jack Veerman,Jan Tuijp]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Making A Name	BZN	08.1977	-	-	-	-	3[28]	-	-	-	Negram NN2
You're Welcome	BZN	06.1978	-	-	-	-	1[1][20]	-	-	-	Mercury 6375 477
Summer Fantasy	BZN	06.1979	-	-	-	-	5[28]	-	-	-	Mercury 6413 513
Grootste hits	BZN	03.1980	-	-	-	-	1[14][39]	-	-	-	Mercury 9198 681
Green Valleys	BZN	09.1980	-	-	-	-	1[2][22]	-	-	-	Mercury/822 608-2
Friends	BZN	10.1981	-	-	-	-	1[1][25]	-	-	-	Mercury/6423 461
We Wish You A Merry Christmas	BZN	12.1981	-	-	-	-	1[6][11]	-	-	-	Mercury 6423 494
Pictures Of Moments	BZN	10.1982	-	-	-	-	2[25]	-	-	-	Mercury 6423 540
28 Golden Hits	BZN	04.1983	-	-	-	-	1[1][42]	-	-	-	Mercury 811 338-1
Desire	BZN	10.1983	-	-	-	-	1[2][35]	-	-	-	Mercury 814 442-1
Reflections	BZN	10.1984	-	-	-	-	3[38]	-	-	-	Mercury 822 665-1
Maid Of The Mist	BZN	10.1985	-	-	-	-	1[2][43]	-	-	-	Mercury/826 107-1
Christmas With BZN	BZN	12.1985	-	-	-	-	1[1][11]	-	-	-	Universal 170 907-5
Heartbreaker	BZN	10.1986	-	-	-	-	1[3][27]	-	-	-	Mercury/830 372-1
Live - 20 jaar	BZN	03.1987	-	-	-	-	2[32]	-	-	-	Mercury 830 927-2
Visions	BZN	10.1987	-	-	-	-	1[4][40]	-	-	-	Mercury/832 810-1
Endless Dream	BZN	02.1989	-	-	-	-	21[31]	-	-	-	Mercury/836 300-1
Crystal Gazer	BZN	10.1989	-	-	-	-	1[4][35]	-	-	-	Mercury 838 782-2
Bells Of Christmas	BZN	12.1989	-	-	-	-	3[5]	-	-	-	Mercury/842 136-2
Horizon	BZN	10.1990	-	-	-	-	2[25]	-	-	-	Mercury/846 719-1
Congratulations	BZN	09.1991	-	-	-	-	3[23]	-	-	-	-
Rhythm Of My Heart	BZN	10.1992	-	-	-	-	2[31]	-	-	-	Mercury 512 828-2
Gold	BZN	04.1993	-	-	-	-	1[5][31]	-	-	-	Mercury 514 747-2
Sweet Dreams	BZN	10.1993	-	-	-	-	1[1][27]	-	-	-	Mercury/518 206-4	-
Serenade	BZN	10.1994	-	-	-	-	4[27]	-	-	-	-
Summer Holiday	BZN	07.1995	-	-	-	-	6[15]	-	-	-	Mercury/528 403-4	-
'Round The Fire	BZN	10.1995	-	-	-	-	1[1][28]	-	-	-	Mercury 528 412-2
A Symphonic Night	BZN	10.1996	-	-	-	-	1[1][49]	-	-	-	Mercury/532 906-2
Pearls	BZN	10.1997	-	-	-	-	1[3][27]	-	-	-	Universal 536 301-2
A Symphonic Night II	BZN	10.1998	-	-	-	-	4[18]	-	-	-	Mercury 558 899-2
The Best Days Of My Life	BZN	10.1999	-	-	-	-	11[22]	-	-	-	Mercury 546 571-2
Gold & More	BZN	10.2000	-	-	-	-	25[12]	-	-	-	-
More Gold	BZN	10.2000	-	-	-	-	86[2]	-	-	-	-
Out In The Blue	BZN	03.2001	-	-	-	-	2[34]	-	-	-	Mercury 548 582-2
Tequila Sunset	BZN	10.2002	-	-	-	-	5[16]	-	-	-	-
Leef je leven	BZN	10.2003	-	-	-	-	6[20]	-	-	-	Universal 981 027-1
Die mooie tijd	BZN	03.2005	-	-	-	-	5[19]	-	-	-	-
Moments In Time	BZN	10.2005	-	-	-	-	29[2]	-	-	-	-
The Singles Collection 1965-2005	BZN	10.2005	-	-	-	-	6[51]	-	-	-	Universal/987 399-4
Adieu BZN - The Last Concert	BZN	07.2007	-	-	-	-	1[3][31]	-	-	-	Universal 174 008-8
BZN Top 100	BZN	08.2008	-	-	-	-	11[8]	-	-	-	-

 

Ronnie Bird

Ronnie Bird (urodzony jako Ronald Méhu ; 24 kwietnia 1946r w Boulogne-Billancourt , Hauts-de-Seine ) to francuski piosenkarz.
Jako student, Bird uczęszczał do Lycée Claude-Bernard w Paryżu, dopóki nie pokłócił się z nauczycielem. 


Jako młody piosenkarz wolał śpiewać po angielsku, pragnąc autentyczności. Swoją karierę nagraniową zadebiutował w 1964 roku płytą w Decca , utworem tytułowym Adieu à un ami , który był hołdem dla Buddy Holly'ego ; piosenka ta pojawiła się później w filmie US Go Home (1994). Według autora Jonathyne Briggs, Bird i inne francuskie gwiazdy popu tamtej epoki, takie jak Jacques Dutronc , Hugues Aufray , Antoine i Serge Gainsbourg, „stworzyli bardziej zróżnicowany krajobraz muzyki pop”. Richie Unterberger później napisał: „W połowie lat 60-tych Ronnie Bird był jedynym francuskim artystą, który z powodzeniem naśladował brzmienie brytyjskiej inwazji  ”. 

Został wybrany ósmym najpopularniejszym piosenkarzem męskim we Francji w ankiecie przeprowadzonej w 1965 roku przez Salut Les Copains . Prowadził audycję Radio Luxembourg 208 w dniu 1 kwietnia 1966 r. 

Regularnie występował z popularnymi piosenkarzami odwiedzającymi Francję, w tym z Chuckiem Berry   i Tomem Jonesem . 

Nagrał po francusku „The Last Time” i „Down Home Girl” zespołu Rolling Stones .Nagrał piosenki Mickeya Jonesa i Tommy'ego Browna w języku angielskim dla firmy Philips. Nagrał dwie piosenki, „Rain on the City” i „Sad Soul” na rynek amerykański przed swoją trasą koncertową w USA.

Bird pojawił się wraz z wieloma innymi artystami na „fotografii stulecia” lub „fotografii stulecia” wykonanej przez Jean-Marie Périera . Zdjęcie opublikowane w magazynie Salut les copains w 1966 roku.

Pomimo jego oczywistych zdolności i widocznego sukcesu piosenek takich jak Elle m'attend , Where is it going? Bird zakończył karierę artystyczną po 5 latach.

Znany jest również z udziału we francuskiej produkcji musicalu Hair w latach 1968-1972. Ponadto napisał tekst piosenki Precious Things śpiewanej przez Dee Dee Bridgewater w duecie z Rayem Charlesem , która odniosła sukces w 1989 roku. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
L’amour nous rend fou/Pour toi-Tout seul/Je ne mens pas	Ronnie Bird	12.1964	A1:42[21];B2:70[1]	-	Decca 460.889	[A1:written by Buddy Holly / B. Montgomery / C. Righi][B2:written by C. Righi / Ronnie Bird / M. Baker]
Elle m’attend ! (The last time)/Tu perds ton temps (Don’t bring me down)-Fais attention (Find my way back home)/Pour être à toi (Don’t home girl)	Ronnie Bird	05.1965	A1:31[9];B1:15[25]	-	Decca 460.918	[A1:written by Claude Righi - M. Jagger - Richard][B1:written by D. Lambert - Pegues - Claude Righi - Ronnie Bird - M. Baker]
Où va-t-elle ?/Ma vie s’enfuit-Je voudrais dire/Ce maudit journal	Ronnie Bird	10.1965	A1:19[18];B1:58[5]	-	Decca 460.946	[A1:written by C. Righi - L. Ransford][B1:written by James Brown / Claude Righi]
Chante (I can only give you something)/Ne t’en fais pas pour Ronnie (A legal matter)-Cette maudite solitude (So sad)/Cheese (Lies)	Ronnie Bird	04.1966	A1:27[11];A2:62[4];B2:74[2]	-	Philips 437.220 BE	[A1:written by Coulter & Scott - R. Bird][A2:written by Peter Townshend - H. Wayaffe][B2:written by Buddy Rendell - B. Charles - Monty]
N’écoute pas ton cœur/Seul dans la nuit-Ça n’est pas vrai/Hey girl !	Ronnie Bird	06.1966	A1:29[18];B2:91[2]	-	Philips 437.239 BE	[A1:written by M. Jones - T. Brown - Ronnie Bird ]
Tu en dis trop/C’est un hold-up-Je serre les poings/Tu ne sais pas	Ronnie Bird	03.1967	74[4]	-	Philips 437.327	[written by Hayes - Porter - T. et J. Labacci]
La surprise/Si quelque chose m’arrivait-Les filles en sucre d’orge/Ne me promets rien	Ronnie Bird	07.1967	A1:90[1];B1:24[15]	-	Philips 437.353 BE	[A1:written by Terry Brown - Micky Jones - Ronnie Bird][B1:written by Micky Jones - Jean-Michel Rivat]
Le pivert-De l’autre côté du miroir	Ronnie Bird	12.1967	42[13]	-	Philips B370601F	[written by Micky Jones - Tommy Brown - Frank Thomas - J.M. Rivat]
Le pivert /De l’autre côté du miroir-S.O.S Mesdemoiselles/Aimez-moi	Ronnie Bird	06.1968	B1:77[1]	-	Philips 437.403 BE	[B1:written by (Jones - Brown - R. Bird]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Elle M'attends	Ronnie Bird	12.1965	80[1]	-	-	-

Jean Ferrat

 Jean Ferrat (ur. Jean Tenenbaum ; 26 grudnia 1930r - zm. 13 marca 2010r) [1], francuski piosenkarz i poeta. Specjalizował się w śpiewaniu poezji, zwłaszcza Louisa Aragona . Miał sympatię do lewicy, która znalazła odzwierciedlenie w kilku piosenkach.



Ferrat urodził się w Vaucresson , Hauts-de-Seine, jako najmłodsze z czworga dzieci ze skromnej rodziny, która przeniosła się do Wersalu w 1935 roku, gdzie studiował w Jules Ferry College. Jego urodzony w Rosji ojciec (naturalizowany w 1928 r.) Został zmuszony do noszenia żółtej gwiazdy i w 1942 r. został deportowany do Auschwitz , gdzie zmarł.

We wczesnych latach pięćdziesiątych zaczął występować w paryskim kabarecie. Potem unikał określonego stylu muzycznego, ale pozostał wierny sobie, swoim przyjaciołom i publiczności. W 1956 roku skomponował „Les yeux d'Elsa” ( „Oczy Elsy” ), uwielbiany przez Ferrata wiersz Louisa Aragona . Jego wykonanie przez popularnego artystę André Claveau przyniosło Ferratowi pierwsze uznanie jako autorowi piosenek.

Jego pierwszy singiel  został wydany w 1958 roku bez powodzenia. Dopiero w 1959 roku, wraz z wydawcą Gérardem Meysem , który stał się jego bliskim przyjacielem i współpracownikiem, jego kariera zaczęła się rozwijać. Podpisał kontrakt z Decca i wydał swój drugi singiel „Ma Môme” w 1960 roku pod kierownictwem muzycznym Meysa.

W 1961 roku Ferrat poślubił Christine Sèvres, piosenkarkę, która wykonała niektóre z jego piosenek. Zmarła w 1981 roku w wieku 50 lat.  Poznał Alaina Goraguera , który został aranżerem jego piosenek. W tym samym roku ukazał się jego debiutancki album, Deux Enfants du Soleil . Ferrat napisał także piosenki dla Zizi Jeanmaire i wyruszył w trasę, dzieląc się z nią występami w Alhambrze przez sześć miesięcy.

Nuit et Brouillard, która w 1963 roku została wyróżniona przez Académie Charles Cros „s Grand Prix du Disque i pokazał dowolny temat mogłyby zostać wprowadzone piosenek. Ferrat ponownie koncertował w 1965 roku, ale przestał występować na scenie w 1973 roku.

W 1990 roku otrzymał nagrodę od Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique (SACEM), francuskiego stowarzyszenia autorów piosenek, kompozytorów i wydawców muzycznych.

Ferrat zmarł w Aubenas , Ardeche , po długiej chorobie   w wieku 79. Żył w Antraigues-sur-Volane , małej wiosce  w Ardeche. 

W 2013 roku piosenka Ferrata, Nuit et Brouillard , pojawiła się na liście 20 piosenek BBC, które zmieniły świat. 

W 2015 roku Columbia Records wydała album z hołdem, w którym różni artyści zinterpretowali piosenki Jeana Ferrata. 15-utworowy album zatytułowany Hommage à Jean Ferrat: Des airs de liberté zawierał występy artystów Marc Lavoine , Cali, Dionysos, Julien Doré , Patrick Bruel , Catherine Deneuve , Benjamin Biolay, Raphaël, Patrick Fiori , Grégoire , Sanseverino , Hubert-Félix Thiéfaine, Zebda, Natasha St Pier , Patricia Petibon & Marc Lavoine oraz „Ma France” śpiewane przez Jeana Ferrata.  Album znalazł się na liście przebojów we Francji, Belgii i Szwajcarii.

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Eh l’amour !/La cervelle-Deux enfants au soleil/Napoléon IV	Jean Ferrat	02.1962	B1:4[43]	-	Decca 451.087	[B1:written by C. Delécluse - J. Ferrat]
C’est beau la vie/À Brassens-Nuit et brouillard/Nous dormirons ensemble	Jean Ferrat	12.1963	B1:1[1][21]	-	Barclay 70 613 M	[B1:written by J. Ferrat]
La montagne/Autant d’amour, autant de fleurs-Hourrah ! /Que serais-je sans toi	Jean Ferrat	11.1964	A1:1[1][28]	-	Barclay 70 729 M	[A1:written by J. Ferrat]
La jeunesse/Au bout de mon âge-Berceuse/Le jour où je deviendrai gros	Jean Ferrat	02.1965	A1:16[3]	-	Barclay 70 748	[A1:written by Georges Coulonges - Jean Ferrat]
Potemkine/Le sabre et le goupillon-Je ne chante pas pour passer le temps/Les belles étrangères	Jean Ferrat	12.1965	A1:2[19]	-	Barclay 70 904 M	[written by G. Coulonges - J. Ferrat]
Maria/La liberté est en voyage-Heureux celui qui meurt d’aimer/En groupe, en ligue, en procession	Jean Ferrat	02.1967	A1:11[13]	-	Barclay 71 123	[written by Jean-Claude Massoulier - Jean Ferrat]
Alleluia/Si je mourais là-bas-Pauvre Boris/Un enfant quitte Paris	Jean Ferrat	03.1967	B1:32[3]	-	Barclay 71 122 M	[B1:written by J. Ferrat]
Les guérilleros/Mourir au soleil-Au point du jour/Pauvres petits c…	Jean Ferrat	12.1967	A1:39[6]	-	Barclay 71 233	[written by J. Ferrat]
Ma France/Ariane-L’idole à papa/Un jour futur	Jean Ferrat	04.1969	A1:49[5]	-	Barclay 71 345	[written by J. Ferrat]
Camarade/Les lilas-Tout ce que j’aime/17 ans	Jean Ferrat	12.1969	A1:27[3];B2:62[3]	-	Barclay 71 406 M	[written by J. Ferrat]
Aimer à perdre la raison/Mis à part-Les derniers tziganes/Comprendre	Jean Ferrat	02.1971	A1:47[11]	-	Barclay 71 465	[written by Louis Aragon - Jean Ferrat]
La leçon buissonnière-Ils volent volent volent	Jean Ferrat	03.1972	A :66[3]	-	Barclay 61 576	[written by Guy Thomas - J. Ferrat]
Mon palais/Caserne-La boldochevique/Le petit trou pas cher	Jean Ferrat	09.1972	A1 :53[6]	-	Barclay 71 474 M	[written by Jean Ferrat]
La femme est l’avenir de l’homme -Dans le silence de la ville	Jean Ferrat	11.1975	A :2[10]	-	Disques Temey / Barclay 128 069	[written by Jean Ferrat]
Le p’tit jardin-Eh l’amour !	Jean Ferrat	11.1976	A:33[6]	-	Disques Temey 128 082 EA	[written by Jean Ferrat - Michelle Senlis]
Eh l’amour !-Le p’tit jardin	Jean Ferrat	01.1977	A :38[4]	-	Disques Temey 128 082	[written by Jean Ferrat]
Un cheval fou dans un grand magasin-Le diable au cœur	Jean Ferrat	05.1979	A :29[11]	-	Disques Temey / Barclay 128 106	[written by Henri Gougaud - Jean Ferrat]
Les nomades-Horizontalement	Jean Ferrat	10.1980	A :51[5]	-	Disques Temey 128 001	[written by Michelle Senlis - Jean Ferrat]
Oural Ouralou	Jean Ferrat	12.1980	17[6]	-	-	[written by Jean Ferrat]
L'Embellie	Jean Ferrat	01.1981	43[6]	-	-	[written by Jean Ferrat]
Je ne suis qu’un cri-Le chataigner	Jean Ferrat	11.1985	A:24[6];B:16[17]	-	Disques Temey 2007597	[written by G. Thomas - J. Ferrat]
La montagne	Jean Ferrat	03.2010	40[1]	-	-	[written by Jean Ferrat]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Nuit Et Brouillard	Jean Ferrat	12.1963	5[1]	-	Barclay 80 213 S	-
Berceuse	Jean Ferrat	12.1964	5[1]	-	Barclay 80 253	-
Deux Enfants Au Soleil	Jean Ferrat	12.1964	15[1]	-	Barclay	-
Potemkine	Jean Ferrat	12.1964	15[1]	-	Barclay 80 291	-
La Montagne	Jean Ferrat	12.1965	1[1]	-	Barclay 90.113	-
Maria	Jean Ferrat	12.1966	10[1]	-	Barclay	-
Cuba Si	Jean Ferrat	12.1967	4[42]	-	Barclay 80 360S	-
10 Grandes Chansons De Jean Ferrat	Jean Ferrat	12.1968	3[41]	-	Barclay 80 379	-
Ma France	Jean Ferrat	03.1969	1[23]	-	Barclay 90 117	-
Volume 10	Jean Ferrat	04.1971	5[44]	-	Barclay	-
La Commune	Jean Ferrat	04.1971	5[32]	-	Barclay 90119	-
Ferrat Chante Aragon	Jean Ferrat	02.1972	1[25][73]	-	Barclay 80443	-
Volume 11	Jean Ferrat	08.1972/td>	8[34]	-	-	-
Ferrat 76	Jean Ferrat	11.1975	1[9][54]	-	Barclay	-
La Femme Est L'avenir De L'homme	Jean Ferrat	11.1975	1[33]	-	Disques Temey / Barclay 598 052	-
Premières Chansons - Nouvel Enregistrement / Eh L'amour !	Jean Ferrat	10.1976	5[18]	-	Disques Temey 4.598.058	-
Mon Palais	Jean Ferrat	05.1979	9[8]	-	Barclay	-
Volume 13	Jean Ferrat	05.1979	12[20]	-	Barclay	-
Ferrat 80	Jean Ferrat	11.1980	1[60]	-	Disques Temey 598.014	-
Je Ne Suis Qu'un Cri	Jean Ferrat	12.1985	2[18]	-	Disques Temey 2403741	-
Dans La Jungle Ou Dans Le Zoo	Jean Ferrat	11.1991	1[2][23]	-	Disques Temey 174 424.4	-
Ferrat 95	Jean Ferrat	10.1994	1[3][26][gold]	-	Disques Temey TEM 74 454-2	-
Ma France	Jean Ferrat	03.2001	6[12]	-	Barclay 549 710-2	-
En Scène	Jean Ferrat	12.2002	12[11]	-	Disques Temey TEM 74 488-2	-
Master Série - Vol. 2	Jean Ferrat	03.2003	40[1]	-	Barclay 531 838-4	-
Prestige : Jean Ferrat	Jean Ferrat	12.2007	79[1]	-	Barclay	-
L'intégrale des enregistrements originaux Decca / Barclay 1961-1972	Jean Ferrat	08.2010	43[19]	-	Decca / Barclay 5328375	-
Ma France	Jean Ferrat	03.2011	59[25]	-	Barclay 513 217-2	-
Talents vol. 2	Jean Ferrat	03.2011	176[2]	-	-	-
Talents vol. 1	Jean Ferrat	03.2011	130[2]	-	-	-
Poèmes Daragon - L'integrale Vol. 1 & 2	Jean Ferrat	03.2015	81[5]	-	-	-
La montagne	Jean Ferrat	03.2015	97[4]	-	Universal 060075300768	-
Les 50 plus belles chansons	Jean Ferrat	03.2015	167[4]	-	Barclay 530 024-5	-
Ma France [2020]	Jean Ferrat	03.2020	59[1]	-	Universal 060075390385	-
Je ne chante pas pour passer le temps	Jean Ferrat	03.2020	59[1]	-	-	-

Nino Ferrer

 Nino Ferrer (ur. jako Nino Agostino Arturo Mari Ferrari 15 sierpnia 1934r w Genui, Włochy, zm. 13 sierpnia 1998 w Montcuq, Francja) - francuski piosenkarz, kompozytor i producent muzyczny, wywodzący się z rodziny włosko-francuskiej. Był popularny głównie w latach 60-tych, zarówno we Francji, jak i we Włoszech.

 

Nino Agostino Arturo Mari Ferrari urodził się w mieszanej rodzinie; jego ojciec pochodził z Piemontu, natomiast matka była Francuzką o korzeniach gaskońsko-normandzkich. Pierwsze 5 lat życia spędził w Nowej Kaledonii, gdzie pracował jego ojciec. W 1939 roku przyjechał z matką na wakacje do Włoch. Z ojcem oboje spotkali się już po wojnie. Młody Nino początkowo chciał być lekarzem, ale szybko porzucił te plany. Uczęszczał do szkoły jezuitów w Genui, a następnie w Paryżu, jednak edukacja religijna zniechęciła go do Kościoła. W późniejszym okresie studiował etnologię i archeologię, zamierzając zostać badaczem. Ale i z tych planów zrezygnował, gdy zainteresował się bliżej jazzem, a zwłaszcza bluesem, stając się z czasem gorącym zwolennikiem Jamesa Browna, Otisa Reddinga i Raya Charlesa. Zaczął grać na kontrabasie w zespołach Coleman's New Orleans Jazz Orchestra oraz Richard Bennet's Dixie Cats. Akompaniował rhythm and bluesowej śpiewaczce Nancy Holloway, który jako pierwsza przekonała go, aby spróbował swych sił jako wokalista solowy
 

W 1962 roku zadebiutował w paryskiej Olympii, co zapoczątkowało jego karierę artystyczną we Francji. Przełomem okazała się dla niego EP-ka „Mirza” z 1965 roku, z charakterystyczną partią organów, na których grał Bernard Estardy. Tytułowy utwór z EP-ki znalazł się również na debiutanckim albumie artysty, Enregistrement Public. Nino Ferrer zaczął być z czasem kojarzony z ruchem yé-yé, którego eksponentami byli we Francji Jacques Dutronc i Michel Polnareff. Będąc jednak o dziesięć lat starszy od większości gwiazd spod znaku ye-ye, przestał odczuwać satysfakcję ze swej działalności w show-biznesie. Po daniu prawie 200 koncertów w 1966 roku postanowił przenieść się do Włoch, gdzie przez kilka lat był współgospodarzem telewizyjnego show Io, Agata e tu, prowadzonego przez Raffaellę Carrà. Jednocześnie kontynuował wydawanie coraz bardziej cynicznych w wyrazie, czasami upolitycznionych EP-ek („Mao et Moa”, „Le Roi de L'Angleterre”).

 Jego drugi album, Le telefon, wydany w 1967 roku, okazał się sukcesem, również poza granicami Francji. Z włoskiego okresu jego działalności pochodzą takie piosenki jak: „Il re d' Inghilterra” (zaprezentowany na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1968 roku), „Vorrei la pelle nera”, „La campagna”, „Agata”, a zwłaszcza „Donna Rosa”, napisana z Pippem Baudo, która w 1969 roku stała się wiodącym singlem programu Settevoci pozostając przez 17 tygodni na liście przebojów. Nino Ferrer w tym czasie również komponował piosenki dla innych artystów: „L'ultima occasione” i „Un anno d' amore” dla Miny oraz „Le petit soleil” dla Brigitte Bardot.


W 1970r Nino Ferrer powrócił do Francji, gdzie rozpoczął pracę nad swoim kolejnym albumem, Métronomie, innym w zamierzeniu od poprzednich. W jego powstaniu uczestniczył Bernard Estardy. Zawarte na nim refleksyjne utwory utrzymane były w klimacie progresywnego rocka, a ich teksty miały bardziej osobisty charakter. Choć album ten nie był sukcesem komercyjnym, to jeden z zawartych na nim utworów, „La Maison Près de la Fontaine” okazał się znaczącym sukcesem prog rocka we Francji. Jednak Ferrer uważał, iż jego wizja artystyczna nie została właściwie zrozumiana, co jeszcze bardziej pogłębiło jego niechęć do show-biznesu. W 1973 roku wspólnie z gitarzystą Mickey Finnem utworzył zespół Leggs, z którym nagrał kilka swoich albumów. Zawarte na nich utwory cechowała rozpiętość stylistyczna od rock and rolla do gospel i od progressive rocka do swobodnego funk. Ten ostatni styl doszedł do głosu na albumie Nino i Radiah z 1974 roku, będącego znów owocem współpracy z Estardym. Pochodząca z albumu piosenka „Le Sud”, zdobyła dużą popularność we Francji  sprzedając się w liczbie ponad 1 miliona egzemplarzy .

W 1978 roku Nino Ferrer ożenił się z Jacqueline Monestier zwaną zdrobniale Kinou .
 

W 1981 roku Nino Ferrer pod szyldem wytwórni WEA wydał swój nowy album, La Carmencita, na którym znalazły się głównie jego dawne piosenki. Album jednak sprzedawał się niezadowalająco, podobny jak jego kolejny album, Ex-Libris, zawierający premierowe nagrania i dedykowany ojcu .

W 1983 roku wydał kolejny album, utrzymany w stylu rock and rolla zespołu Leggs, Rock'n'roll cowboy. 19 grudnia dał w Olympii jedyny koncert. Jeszcze w tym samym roku postanowił zerwać z show-biznesem. Pomiędzy schyłkiem 1984 a 1986 rokiem Nino Ferrer całkowicie wycofał się ze sceny muzycznej. Wyjechał do swego domu na wsi, gdzie dużo malował, miał kilka wystaw, poświęcił się przede wszystkim wychowywaniu swoich synów, Pierre’a i Arthura. W 1986 roku nagrał album zatytułowany 13ème album, jednak przeszedł on niezauważony.

W 1989 roku gmina Montcuq zleciła mu organizację obchodów 200 rocznicy rewolucji francuskiej. Nino Ferrer zorganizował spektakl, w trakcie którego wykonał „Marsyliankę”, wydaną następnie w limitowanym nakładzie na singlu.


W 1990 roku Nino Ferrer odniósł pewne sukcesy we Włoszech. Kilka jego koncertów przyciągnęło wielu młodych fanów. W następnym roku powrócił na rynek francuski wydając kompilację L'Indispensable, która okazała się dużym sukcesem komercyjnym. Podobnie jak we Włoszech, również i we Francji młoda publiczność odkryła i doceniła jego repertuar.

W 1993 roku wydał nowy, oryginalny album La Désabusion, którego tytuł stanowił połączenie słów désabuser (pol. wyprowadzić z błędu) i illusion (iluzja). Okładkę albumu i dołączoną do niego książeczkę artysta zilustrował własnymi obrazami. Był to jego ostatni album studyjny. W 1995 roku wystąpił na festiwalu w La Rochelle, w trakcie którego swoje sukcesy z lat 60. określił jako „ciążący mu ołów”. Była to jego ostatnia publiczna wypowiedź. Wkrótce powrócił do Montouq, gdzie miał posiadłość, kupioną za tantiemy uzyskane z piosenki „Le Sud”. Poświęcił się życiu rodzinnemu, swoim zwierzętom (konie, psy) oraz surrealistycznemu malarstwu, będącemu wizualnym odpowiednikiem jego piosenek. Sprowadził z Włoch matkę, by zamieszkała razem z nim. W lipcu 1998 roku matka zmarła, a jej śmierć okazała się dla niego wielką traumą, z którą nie umiał sobie poradzi. Na kilka dni przed swymi 64. urodzinami, zakończył tragicznie życie, strzelając sobie w serce podczas spaceru na polu kukurydzy. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Mirza/Les cornichons-Il me faudra… Natacha/Ma vie pour rien/Barbecue-La ponche-Tumbleweed/Paris-Saint-Tropez	Nino Ferrer	10.1965	A1:15[10];A2:53[16]	-	Riviera 231 114 M	[A2:written by Nino Ferrer - J. Booker]
Alexandre/Le blues de rues désertes-Oh ! Hé ! Hein ! Bon !/Longtemps après	Nino Ferrer	04.1966	A1:81[1];B1:31[24]	-	Riviera 231 172	[written by Nino Ferrer ]
Je veux être noir/Si tu m’aimes encore (It’s a man’s man’s man’s world)-La bande à Ferrer (1) /La bande à Ferrer (2)	Nino Ferrer	11.1966	A1:30[11]	-	Riviera / Compagnie Européenne du Disque (231 226 M	[written by Nino Ferrer ]
Le Téléfon/Je cherche une petite fille-Madame Robert/Le millionnaire (Nobody knows you when you’re down and out)	Nino Ferrer	02.1967	A1:11[19]	-	Riviera 231.257 M	[written by Nino Ferrer ]
Mao et Moa/Je vous dit bonne chance-Mon copain Bismarck/NF in trouble	Nino Ferrer	07.1967	A1:11[19];B1:20[5]	-	Riviera 231.280	[A1:written by Nino Ferrer - Clothaire][B1:written by Jean Renard - Pierre Saka - Nino Ferrer]
Le roi d’Angleterre/Il me faudra… Natacha-Les petites jeunes filles de bonne famille/Monsieur Machin	Nino Ferrer	02.1968	A1:49[8]	-	Riviera 231 311	[A1:written by Nino Ferrer ]
Les hommes à tout faire-Les petites jeunes filles de bonne famille	Nino Ferrer	04.1968	A:39[5]	-	Riviera / Compagnie Européenne du Disque 121 258	[A:written by Nino Ferrer ]
Mamadou Mémé-Les yeux de Laurence	Nino Ferrer	11.1968	A:42[18]	-	Riviera 121.205	[A:written by Nino Ferrer ]
La maison près de la fontaine-Pour oublier qu’on s’est aimé	Nino Ferrer	02.1972	A:73[4]	-	Barclay 62 135	[A:written by Nino Ferrer ]
Les enfants de la patrie-La maison près de la fontaine	Nino Ferrer	03.1972	A:24[6]	-	Riviera 121 411	[A:written by Nino Ferrer ]
Le sud-The garden	Nino Ferrer	01.1975	A:1[4][22]	-	CBS / Série Gémini CBS 2928	[A:written by Nino Ferrer ]
Alcina de Jesus-Les morceaux de fer/morceaux de fer, [Les] (instrumental)	Nino Ferrer	12.1975	B1:52[2]	-	CBS CBS 3802	[B1:written by Nino Ferrer ]
Joseph Joseph-L’inexpressible	Nino Ferrer	12.1977	A:58[3]	-	CBS CBS 5754	[A:written by Cahn - Caplin - Hennevé - Palex]
Semiramis-Micky Micky	Nino Ferrer	04.1982	A:92[4]	-	WEA PRO 215	[A:written by Nino Ferrer ]
Notre Chère Russie	Nino Ferrer	06.1993	A:79[2]	-	CBS / Série Gémini CBS 2928	[A:written by Nino Ferrer,Michael Waller ]
Le sud-The garden	Nino Ferrer	08.2015	A:145[3]	-	-	[A:written by Nino Ferrer ]
La Rua Madureira	Nino Ferrer	06.2019	193[1]	-	Columbia	[ written by Nino Ferrer,Paule Zambernadi ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Le Téléfon	Nino Ferrer	12.1967	40[1]	-	Riviera 421 081	-
Le Sud	Nino Ferrer	02.1975	3[47]	-	-	-
Nino Ferrer	Nino Ferrer	09.2004	9[7]	-	-	-
Intégrale 2013	Nino Ferrer	10.2013	140[1]	-	-	-

Bulldog

 Mick Rogers (The Playboys, Doug Parkinson In Focus, Procession) założył Bulldog z Bobem Damesem (The Purple Hearts) i Peterem Milesem (Bay City Union) w 1970 roku. Byli trzyosobowym zespołem progresywno-hard rockowym, który wydał tylko jeden singiel, „Man of Constant Sorrow / Inner Spring” w 1970 roku. Ten konkretny singiel został wydany w Australii przez Fable Records oraz w Stanach Zjednoczonych przez małą wytwórnię Guyden. Rozpadli się, gdy Rogers dołączył do Earth Band Manfreda Manna.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Man of Constant Sorrow / Inner Spring	Bulldog	01.1971	98[1]	-	Fable FB 038	-

Bullamakanka

 Czołowy australijski zespół country, Bullamakanka, został założony w 1978 roku na Gold Coast przez Raya Younga (ur. Vale Ray Young, 3 stycznia 1952r, zm. 7 marca 2004r), Dave'a Ovendena i Rexa Radonicha (zm. 1986r). Zaczynając jako trio na pół etatu, zespół intensywnie koncertował, a ich charakterystyczne połączenie australijskiej muzyki bush z amerykańską muzyką bluegrass zyskało wielu zwolenników.  

Na początku lat 80-tych zespół koncertował w pełnym wymiarze godzin i poszerzał swoją publiczność ponad muzyczne granice. Kiedy Young zdecydował się nie koncertować tak często po śmierci Radonicha w wypadku samochodowym, Rod McCormack dołączył do zespołu. Inni, którzy grali z Bullamakanką, czasami tylko na płycie, czasami jako członkowie pełnego zespołu, to Jeff McCormack, Russell Hinton, Stewart Watson, Mal Clark i Jimmy Duke-Younge. Singiel zespołu, „Home Amongst The Gum Trees”, przyniósł im znaczny sukces crossoverowy.

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Home among the gumtress	Bullamakanka	05.1982	88[3]	-	Mercury 6038 062	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Bullamakanka	Bullamakanka	05.1982	97[2]	-	Mercury 6437 150	-
In search of	Bullamakanka	06.1983	88[1]	-	RCA VPL1-0415	-

 

Lin Buckfield

 Lin Buckfield, urodzona w Hong Kongu,australijska dziennikarka,producent telewizyjny i muzyk.Była wokalistką,autorką piosenek i gitarzystką pop rockowej grupy Electric Panda w latach 1983-1987.

 

Będąc członkinią zespołu wydała też płytę w duecie z Jamesem Reyne -"R.O.C.K." w 1985r dla wytwórni Freestyle,która trafiła na listę przebojów.Po odejściu z Electric Panda sformowała własną grupę F.O.O.D z Craigiem Karlem Wacholzem (gitara), Ray'em Spole (bass) i Glenem Pattersonem (perkusja).Razem wydali singiel "Happy House" w 1990r.
 

Po tym jak do zespołu doszli Neil McKenzie (saksofon) i Dieter Pruggo (saksofon) ,grupa zmieniła nazwę na Happy House.Nowy ansambl wydał singla "What U Wanna Do That For",dwie EP-ki Shelter Down i Passion (1995), oraz album, Happy House (1993).Buckfield obecnie wchodzi w skład zespołu z Sydney-Bully Girls. 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
R.O.C.K.	Lin Buckfield with James Reyne	04.1985	44[12]	-	Freestyle FREE 0002	-

 

Jeff Brownrigg

Jeff Brownrigg jest muzykiem, autorem tekstów, artystą i fotografem. Urodził się w Kalgoorlie w zachodniej Australii. W wieku trzynastu lat Jeff zaczął grać na perkusji, bębnie basowym, i trąbce w swoim szkolnym zespole, zanim na kilka lat został Band Majorem. W wieku 16 lat rodzice za osiągnięcia naukowe sprezentowali mu pierwszą gitarę. Na pozór stał się samoukiem z pomocą swojej młodszej siostry, która była klasycznie wykształconą pianistką. Jego pierwszy płatny koncert odbył się w kawiarni Girl Guides w Perth. Szybko rozwijały się również jego umiejętności artystyczne, a jego praca portretowa była znakomita. Pracując głównie ołówkiem i węglem, sprzedawał je, gdy miał 16 lat.


Pod koniec swojego liceum poszedł do kolegium nauczycielskiego, aby uczyć się angielskiego, plastyki i muzyki, grając solo i wieczorami w duetach. Ukończył studia i zaczął uczyć w CBC Leederville, ale jego serce było w muzyce. Porzucił nauczanie i został zawodowym muzykiem. W 1976 roku wyjechał do Londynu i połączył siły z innym muzykiem z Perth, Keithem McDonaldem, gdzie grali w pubach, w tym w słynnym Nashville Rooms w Kensington. W tym czasie napisali i nagrali wiele dem oraz podpisali kontrakt wydawniczy z Champagne Music w Londynie.

Poprzez Champagne Music poznał aktora Jacka Wilde'a (dziecięcą gwiazdę HR Puffinstuff i postać Artful Dodger w filmowej wersji Olivera Twista). „I Can See It In Your Eyes”   to piosenka, która zwróciła uwagę Jeffa. Po powrocie do Perth nagrał piosenkę w 1978 roku i trafiła na australijski Top 100 najlepszych singli, osiągając szczyt w Perth na 37. miejscu. Jeff nagrał następnie piosenki, które napisał i był współautorem, mianowicie „Big Brown Cat”, ''Got to be Someone'', ''A song for you'', i ''Movie Star''.

W tym czasie koncertował także w Australii Zachodniej jako support dla Johna Paula Younga (hit Love is in the Air). Następnie nagrał więcej utworów i wydał swój pierwszy solowy album „Self Portrait” w 1979 roku. W 1983 roku założył Woomera Records i jako dyrektor generalny i producent wykonawczy był zaangażowany w nagrywanie pierwszej w historii rearanżacji Gustova Holtz „The Planet Suites” z udziałem Jeffa Wayne'a, Ricka Wakemana i Kevina Peeka, a także pierwsze albumy Suzie DeMarchi i Boyda Wilsona.

W 1987 roku Jeff wycofał się z przemysłu muzycznego, koncentrując się na swojej sztuce, a także rozwijając swoje talenty biznesowe. Powoli był sfrustrowany, że nie grał i nie występował i rozpoczął płodną erę pisania, której kulminacją były dwa albumy i wystarczająco mocny materiał na kilka kolejnych.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
I can see it in your eyes	Jeff Brownrigg	07.1978	92[3]	-	Jefferson JSP 001	-

Noeline Brown

 Noeline Mabel Brown  (ur. 3 października 1938r), australijska aktorka i komik . Wystąpiła w wielu filmach , programach telewizyjnych , teatralnych, i programach radiowych, od 1959 roku.
Brown zyskała rozgłos w Sydney jako członek obsady słynnych Phillip St Revues i popularnych produkcji melodramatów w Music Hall , restauracji teatralnej w Sydney, na początku lat 60-tych. Zyskała popularność po dołączeniu do obsady pionierskiej australijskiego programu satyrycznego TV s  Mavis Bramston Show (1964 -1968).  o pobycie w Wielkiej Brytanii zapewniła sobie stałą rolę w popularnym serialu telewizyjnym My Name's McGooley, What's Yours? z udziałem Gordona Chatera , Johna Meillona i Judi Farr .


W latach siedemdziesiątych Brown cieszyła się dużą popularnością w Australii jako współgwiazda w satyrycznym serialu telewizyjnym i radiowym The Naked Vicar Show   oraz w teleturnieju Graham Kennedy 's Blankety Blanks . Była regularną panelistką w teleturnieju ABC Would You Believe? (1970–74). W 1978 roku zdobyła nagrodę Logie dla najpopularniejszej kobiecej osobowości z NSW. 

W 2006 roku była ekspertem w Tańcu z Gwiazdami ,  i grał rolę Leonary Biviano w australijskim filmie Razzle Dazzle: A Journey into Dance  w 2007 roku  Jej kariera filmowa to wcześniej role w Walkabout ( 1971) i Emma's War (1988).

W 2008 roku otrzymała nagrodę Normana Kessella  za najlepszą kreację za rolę Florence Foster Jenkins w sztuce Petera Quiltera Glorious . Została również mianowana przez rząd Rudda pierwszym ambasadorem Australii ds. Seniorów.  

W 2009 roku zagrała z Barry Creytonem w sztuce Petera Quilter   Duet w Theatre Ensemble w Sydney. 

Jest wieloletnią członkinią Australijskiej Partii Pracy i pojawiła się w reklamach partii It's Time przed wyborami w 1972 roku . Dwukrotnie (1999 i 2003) kandydowała do parlamentu Nowej Południowej Walii jako zatwierdzona kandydatka Partii Pracy .

W 2017 roku opublikowała pamiętnik Living the 1960s o swoim życiu w tamtej dekadzie, kiedy mieszkała w Marrickville w Sydney.

 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
The front & flipside of Barry Creyton and Noeline Brown	Barry Creyton and Noeline Brown	03.1965	5[4]	-	Festival FL 31 606	-
Son of naked Vicar	Noeline Brown with Rose Higgins & Kev Golaby	03.1977	55[14]	-	EMI EMC 2572	-

Jacques Higelin

Jacques Joseph Victor Higelin ( ur. 18 października 1940 -zm, 6 kwietnia 2018r) był francuskim piosenkarzem pop, który stał się znany na początku lat 70-tych.

 

Higelin urodził się 18 października 1940 roku. Jego ojciec Paul, pracownik kolei i muzyk pochodzenia alzackiego, wprowadził swoich dwóch synów w różne formy muzyki, podczas gdy jego matka Renée, belgijskiego pochodzenia, wychowywała ich obu.
 

Kariera rozrywkowa Higelina rozpoczęła się w wieku 14 lat, kiedy porzucił szkołę, aby pracować jako kaskader . Podczas grania kilku mniejszych ról w filmach, Higelin uczył się gry na gitarze u Henri Crolla , francusko-włoskiego gitarzysty jazzowego i kompozytora muzyki filmowej. Na początku lat 60-tych Higelin uczęszczał do szkoły teatralnej René Simona, gdzie zdobył nagrodę François Perier.

Przez dwa lata, począwszy od 1961 roku, Higelin służył we francuskiej armii w różnych krajach. Po powrocie do Francji wznowił karierę filmową, ale coraz bardziej zaczął skupiać się na muzyce. Pod koniec dekady bardzo aktywnie działał w podziemiu artystycznym Paryża i zaczął kierować swoją muzykę w stronę radykalnego aktywizmu.

Higelin zaczął przyciągać popularność koncertami na żywo, zwykle odbywającymi się w mniejszych salach, i wydał swój pierwszy solowy album w 1971 roku. W połowie lat 70-tych Higelin stał się jednym z najbardziej utytułowanych francuskich muzyków popowych i pozostaje wpływowy do dziś. .

W latach 70-tych Higelin był w związku z francusko-wietnamską kobietą o imieniu Kuelan Nguyen. Towarzyszyła mu podczas nagrywania albumu w Château d'Hérouville Studio, gdzie Iggy Pop nagrywał również swój debiutancki solowy album „The Idiot”. Iggy Pop zauroczył się Nguyen, która go odrzuciła, ale incydent ten zainspirował piosenkę China Girl , która później stała się hitem po ponownym nagraniu przez Davida Bowie .
Higelin zmarł 6 kwietnia 2018 roku w Paryżu. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Saint-Tropez blues/Barbecue/La ponche-Tumbleweed/Paris-Saint-Tropez	Jacques Higelin & Marie Laforet	04.1961	48[3]	-	Fontana 460.710	[written by Henri Crolla - André Hodeir]
Pars-Denise	Jacques Higelin	07.1978	45[15]	-	EMI / Pathé-Marconi JBPAT 600.219	[written by Jacques Higelin]
Champagne-Trois tonnes de T.N.T.	Jacques Higelin	12.1979	9[12]	-	EMI / Pathé-Marconi / Pathé 2C008-72 047	[written by Jacques Higelin]
Je Veux Cette Fille	Jacques Higelin	07.1981	32[14]	-	-	[written by Jacques Higelin]
Tête En L'air	Jacques Higelin	12.1981	22[12]	-	-	[written by Jacques Higelin]
Jack Au Banjo	Jacques Higelin	10.1982	14[20]	-	-	[written by Jacques Higelin]
Lobotomie / autonomie-La ballade de chez Tao	Jacques Higelin	04.1983	B:51[13]	-	Pathé-Marconi / EMI 2C008-72706	[written by Jacques Higelin]
Mon Portrait Dans La Glace	Jacques Higelin	12.1983	20[15]	-	Pathé SP 1238	[written by Jacques Higelin]
La croisade des enfants	Jacques Higelin	03.1986	33[2]	-	Pathé 1729817	[written by Jacques Higelin]
Pars-Slim Black Boogie	Jacques Higelin	04.1986	94[3]	-	Pathé-Marconi / EMI 1292	[written by Jacques Higelin]
Tombé du ciel/Parc Montsouris	Jacques Higelin	12.1988	35[17]	-	Pathé-Marconi 173 663-7	[written by Jacques Higelin]
Poil dans la main-Chanson	Jacques Higelin	04.1989	16[20]	-	Pathé-Marconi / EMI 173 677-7	[written by Jacques Higelin]
Tête En L'air	Jacques Higelin	08.1991	73[3]	-	-	[written by Jacques Higelin]
Ce qui est dit doit être fait-Criez Priez	Jacques Higelin	11.1991	64[9]	-	EMI 173 761-7	[written by Jacques Higelin]
Une Tranche De Vie	Jacques Higelin	11.1998	87[10]	-	Tôt Ou Tard	[written by Jacques Higelin]
Broyer Du Noir	Jacques Higelin	04.1999	50[4]	-	Tôt Ou Tard	[written by Jacques Higelin]
Tombé du ciel	Jacques Higelin	04.2018	196[1]	-	-	[written by Jacques Higelin]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Alertez Les Bébés	Jacques Higelin	12.1977	3[8][gold]	-	Pathé 2C.068-14361	-
No Man's Land	Jacques Higelin	06.1978	1[48][gold]	-	Pathé 2.C.068.14554	-
Champagne Pour Tout Le Monde	Jacques Higelin	12.1979	3[53][gold]	-	Pathé 2C068-14843	-
Caviar Pour Les Autres	Jacques Higelin	03.1980	7[43][gold]	-	Pathé 2C 068 14843	-
Higelin A Mogador	Jacques Higelin	05.1981	4[30]	-	Pathé 2C 168 72366/67/68	-
Higelin 82	Jacques Higelin	10.1982	12[26][gold]	-	Pathé 2 C 170-72636/7	-
Casino De Paris	Jacques Higelin	11.1983	14[44][gold]	-	Pathé 1654651	-
Aï	Jacques Higelin	09.1985	2[13][gold]	-	Pathé 1729563	-
Higelin A Bercy	Jacques Higelin	05.1986	20[4]	-	Pathé Pathé Marconi EMI 2609853	-
Tombé Du Ciel	Jacques Higelin	01.1989	8[42][platinum]	-	Pathé 7915142	-
Follow The Live	Jacques Higelin	05.1990	41[8]	-	EMI France 7941372	-
Illicite	Jacques Higelin	12.1991	20[24][gold]	-	EMI France 7982772	-
Aux Héros De La Voltige	Jacques Higelin	09.1994	5[9][gold]	-	EMI France 8302582	-
Paradis païen	Jacques Higelin	09.1998	7[6]	-	Tôt Ou Tard 3984 24682-2	-
Live 2000	Jacques Higelin	11.2000	60[1]	-	Tôt Ou Tard 8573 84658-2	-
BBH75	Jacques Higelin	03.2003	117[1]	-	EMI 3866132	-
Higelin enchante Trenet	Jacques Higelin	09.2005	36[18]	-	EMI 0094633575820	-
Amor doloroso	Jacques Higelin	11.2006	7[46][gold]	97[1]	EMI 3711622	-
En plein Bataclan	Jacques Higelin	11.2006	151[3]	-	EMI 5160872	-
Coup de foudre	Jacques Higelin	02.2010	2[48][gold]	51[3]	EMI 6860450	-
Paris / Zénith 18.10.2010	Jacques Higelin	12.2010	200[1]	-	Capitol 9463952	-
Beau repaire	Jacques Higelin	04.2013	5[34]	-	Jive 88765499682	-
Higelin 75	Jacques Higelin	10.2016	6[23]	74[1]	Columbia 88985347141	-
20 chansons d'or	Jacques Higelin	05.2018	194[1]	-	Believe M6581	-

Vikki Broughton

 

Vikki Broughton (ur. 1954r) była pierwszą aktorką, która została włączona do programu telewizyjnego Young Talent Time (YTT)   Kevina Lewisa, oryginalnego producenta wykonawczego programu i partnera w firmie z Johnnym Youngiem. Później wyprodukował także kilka odcinków w programie Petera Couchmana, także na kanale 10, a Vikki była częścią pilota. 

 

 Po YTT była prowadzona przez Duane d Zigliotto i miała bardzo udaną karierę w kabarecie lokalnie w Azji, Japonii i Europie, dzieląc scenę z międzynarodowymi gwiazdami, takimi jak: Abba, Pink Ladies, Umberto Tozzi, Teresa Teng. Vikki wyszła za mąż za odnoszącego sukcesy w Melbourne Barristera, przerywając karierę estradową.

 

 

 

 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Good,good morning	Vikki Broughton	08.1975	99[1]	-	L&Y; K 5932