Muzyka w Liverpool

Liverpool (brzmienie), miasto portowe w Wielkiej Brytanii (Anglia), które stało się głównym ośrodkiem muzyki rockowej na początku lat 60-tych. Do sklepów płytowych trafiały nagrania muzyki amerykańskiej przywożone przez marynarzy. Muzyka z tych płyt ( rock and roll i rhythm and blues) inspirowała wielu młodych artystów. Popularne w mieście zespoły - Derry and the Seniors, Cass and the Casanovas, Rayens i Cindertakers, a od 1961 grupy Merseybeats, Big Three i Faron's Flamingos - występowały w najpopularniejszym klubie Cavern.
Wiele młodych zespołów wyjeżdżało grać do Niemiec, gdzie miały szansę regularnych występów i lepszego zarobku. Momentem przełomowym było odkrycie na scenie rockowej w Liverpool grupy The Beatles. Zespół wylansowat nie tylko własną muzykę, lecz również tzw. Mersey sound (brzmienie Mersey - od nazwy rzeki przepływającej przez miasto). Tym terminem określano ponad 200 zespołów, które pojawiły się w mieście jak grzyby po deszczu, spośród nich popularność zdobyły Rory Storm and the Hurricanes, The Escorts, The Fourmost, Billy J. Kramer and the Dakotas i Gerry and The Pacemakers.
Kiedy fala popularności brzmienia Mersey opadła, aktywne pozostały tylko nieliczne grupy, lecz ich muzyka nie miała większego znaczenia dla rozwoju rocka w latach 70. Po raz drugi Liverpool wrócił na główną scenę muzyki na początku lat 80. dzięki zespołom: Big in Japan, Teardrop Explodes, Echo & The Bunnymen i Orchestral Manoeuvres in the Dark (później popularny jako OMD).

Larrikin Love

Larrikin Love jest indie rockową grupą pochodzącą z Londynu z dzielnicy Twickenham. Pierwszy człon swej nazwy zawdzięczają założycielom grupy: Edwardowi Larrikinowi (wokal) i Micko Larkinowi (gitara). Skład kapeli uzupełniają Alfie Ambrose (bas) i Coz Kerrigan (perkusja).

W ich muzyce można dojrzeć między innymi elementy reagge, punk i rytmów afrykańskich calypso. Do tej pory wydali sześć singli: "Six Queens", "Happy as Annie" (2005), "Edwould", "Downing Street Kindling", wznowienie "Happy as Annie" (2006) oraz "Well, Love Does Furnish a Life" (2007).
25 września 2006 roku pojawił się pierwszy album grupy zatytułowany "The Freedom Spark".
Niestety 4 maja 2007 roku grupa postanowiła zawiesić swoją działalność.
Obecnie Edward tworzy solowy projekt The Pan I Am, Micko współpracuje z Courtney Love, Coz jest perkusistą kapeli Klezma Villanova.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Edwould	Larrikin Love	04.2006	49[3]	-	Infectious WEA 403CD	[produced by Ian Gore]
Downing Street Kindling	Larrikin Love	07.2006	35[4]	-	Infectious WEA 409CD	[produced by Ian Gore]
Happy As Annie	Larrikin Love	09.2006	32[6]	-	Infectious WEA 412CD	[produced by Ian Gore]
A Day In The Life EP: Well, Love Does Firnish A Life / Ribbon Dance Mews / Silver \ Paul My Dear	Larrikin Love	02.2007	31[2]	-	Infectious WEA 415CD	[produced by Ian Gore]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Freedom Spark	Larrikin Love	10.2006	31[2]	-	Infectious 2564639055	[produced by Iain Gore]

Assassin

ASSASSIN, zał. w 1985 w Paryżu (Francja) w składzie: DJ Clyde, Rockin' Squat, Solo. Jedna ze starszych francuskich ekip hiphopowych, a ponadto jedna z najbardziej charakterystycznych. Styl Assassin jest bez problemu rozpoznawany przez fanów, a radykalizm artystów i wyjątkowa zdolność do obnażania uchybień systemu, zyskiwała i nadal zyskuje niezwykłą popularność.
Historia "Mordercy" zaczęła się w 1985 roku, kiedy b-boy Solo poznał zajmującego się graffiti Rockin' Squata. Wkrótce potem dołączył do nich DJ Clyde i wspólnymi siłami nagrali numer "La Formule Secrete", który trafił na klasyczną kompilację "Rapatitude".
W 1991 do składu dołączył Doctor L - człowiek, który ukształtował słynne, charakterystyczne brzmienie kawałków grupy. W tym samym roku, nakładem Remark Records, ukazuje się pierwszy maxi-singiel Assassin - "Note Mon Nom Sur Ta Liste". Ostre, bezpardonowe teksty uderzyły we wszelkie nieprawości, w system, który zamiast opieki daje tylko nienawiść.
W 1993 roku ukazał się pierwszy album formacji - "Le Futur Que Nous Rśserve-T-lt?". Materiał został wydany przez nowo powołany do życia label Assassin Production, a dystrybucją zajął się Delabel. Płyta zdobyła niezwykłą popularność, ale głównie w kręgach odbiorów doceniających treść i przekaz, a nie komercyjny wymiar nagrań. W tym samym roku ukazała się jeszcze EP-ka - "Non A Cette Education", na której nie zabrakło remiksów, instrumentalnych wersji numerów, jak i znanych już kawałków tej ekipy.
Kolejna płyta Assassin, "U Homicide Volontaire" wyszła w czerwcu 1995 roku. Album był zdecydowanie dojrzalszy od swego poprzednika, a przy tym dużo bardziej zjadliwy dla przeciętnego słuchacza. Assassin pozostali jednak sobą, nadal wywlekali na światło dzienne rzeczy, o których nie każdy chciał pamiętać. Takie numery, jak "Shoota Babylone", kontrowersyjny "L'Etat Assassine" czy "U Odyssee Suit Son Cours", pokazały ich prawdziwą klasę - hip-hop ocierający się o społeczne problemy, bez uprzedzeń i tematów tabu. Po premierze albumu od grupy odszedł jej producent Doctor L.
Po serii znakomitych maxi-singli, będących rozwinięciami wydawanych przez Assassin singli, w 1996 roku ukazuje się ich nowa EP-ka -"Ecrire Contre L'Oubli". Jako producent udzielił się sam Rockin' Squat, ale i wielu gości -m.in. znany i ceniony Soullee B Wax.
Dwa lata później od Assassin odeszli kolejno Solo i DJ Clyde. Rockin' Spuat postanowił kontynuować działalność pod szyldem klasycznej grupy. Między 1998 a 2000 rokiem wychodzi znów spora dawka singli, które krok po kroku przybliżały fanów do nowego brzmienia firmowanego marką Assassin.
W 2000 r. do sklepów trafił "Touche D'Espoir", na którym produkcją zajęli się m.in. Franek Delour, DJ Mehdi, Soullee B Wax, a na mikrofonach wystąpili gościnnie tak uznani raperzy, jak Profecy, R.A. The Rugged Man i -Supernatural. Płyta była zdecydowanie bardziej syntetyczna niż poprzednie wydawnictwa tej grupy, choć należy pamiętać, że od roku 1996 w hip-hopie bardzo wiele się zmieniło. Assassin znaleźli swój "złoty środek" na połączenie mainstreamowych układów z wszechobecnym w ich nagraniach hardcore'em.
W 2002 roku ukazała się płyta "Assassin Live" będąca zapisem koncertu ekipy, a w roku 2004 składanka niepublikowanych dotąd kawałków Assassin - "Parleś Rares". Na tej ostatniej znalazły się także strony "B" singli, jak i remiksy. Materiał ten stanowi doskonałe podsumowanie działalności paryskiej ekipy.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Wake Up! Reveillez-vous!	Assassin	07.1998	82[3]	-	Delabel 7243 8 951996 9	-
Note mon nom sur ta liste!	Assassin	10.1999	76[3]	-	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Le Futur Que Nous... ?	Assassin	04.1993	42[1]	-	Delabel DE 71117	-
Homicide Volontaire	Assassin	05.1995	26[3]	-	Delabel 7243 8 40393 1 8	-
Ecrire Contre L'oubli	Assassin	10.1996	32[2]	-	Delabel 7243 8 93873 60	-
Touche D'espoir	Assassin	03.2000	11[8]	-	Delabel 7243 8 48881 2 1	-
Live	Assassin	05.2002	12[14]	-	Delabel 7243 8 10670 2 4	-
Academie Mythique (best Of)	Assassin	09.2006	15[4]	-	Delabel 0946 3746012 2	-

René Aubry

René Aubry to francuski kompozytor urodzony w 1956 roku, multiinstrumentalista znany z kompilowania klasycznych harmonii z nowoczesnym instrumentarium. Aubry komponował dla choreografów takich jak Carolyn Carlson , Pina Bausch i Philippe Genty .Komponował również muzykę do filmów i wydał wiele własnych albumów. Skomponował także muzykę do filmu animowanego z 2009r The Gruffalo i jego  sequelu z 2011r The Gruffalo's Child , a także w 2012r,   Room on the Broom.

Ponadto, jego muzyka była często słyszalna w greckim komiksowym satyrycznym serialu Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Play Time	René Aubry	03.2008	192[1]	-	-	-

Auf Der Maur

Melissa Auf der Maur (ur. 17 marca 1972) - kanadyjska artystka rockowa z francusko-szwajcarskimi korzeniami. Urodzona w kanadyjskim Montrealu, dzieciństwo spędziła w Kenii. Współpracowała z zespołem Hole i nagrała z nim płytę Celebrity Skin. Następnie stała się basistką zespołu The Smashing Pumpkins. Oprócz tego ma na swoim koncie także dwie solowe płyty.
Poza muzyką zajmuje sie profesjonalnie fotografią a jej zdjęcia były publikowane przez uznane magazyny fotograficzne.Auf der Maur jest córką dziennikarza oraz polityka Nicka Auf der Maur oraz tłumaczki literatury Lindy Gaboriau. Ponieważ Nick Auf der Maur był Kanadyjczykiem a Linda Gaboriau urodziła się w Stanach Zjednoczonych, Melissa posiada podwójne obywatelstwo. Jej językiem ojczystym jest angielski, ale mówi także po francusku. Część ze swojego dzieciństwa spędziła w Kenii wraz ze swoją matką, ale po kilku przebytych malariach powróciła do Montrealu, gdzie uczęszczała do szkoły artystycznej "F.A.C.E. School", a następnie studiowała fotografię na Concordia University.
Auf der Maur stała się przyjaciółką wokalisty Billiego Corgana po próbie przeprosin za wybryk przyjaciela, który rzucił butelką piwa w zespół w trakcie koncertu podczas jednego z pierwszych występów zespołu "The Smashing Pumpkins" w Montrealu w nocnym klubie "Foufounes Électriques". Jej ówczesny zespół "Tinker", otwierał wtedy koncerty "The Smashing Pumpkins" w Montrealu w 1993 roku. W 1994, kiedy zespół Hole po śmierci swojej poprzedniej basistki Kristen Pfaff, poszukiwał kogoś w zastępstwie, Corgan rekomendował Auf der Maur do Courtney Love. Auf der Maur początkowo odrzuciła tę ofertę, ale później po ponownym rozważeniu ostatecznie przyjęła, pracę basistki w zespole Hole. Dołączyła do zespołu dwa tygodnie przed koncertem na Festiwalu w Reading, a następnie nagrała z zespołem album Celebrity Skin.
20 października 1999, dokładnie po wypełnieniu 5 letniego kontraktu, nieodwołalnie opuściła zespół Hole.Niebawem dołączyła do starego przyjaciela w zespole The Smashing Pumpkins, kiedy opuściła go pierwotna basistka D'arcy Wretzky, zaraz po zakończeniu nagrywania albumu Machina/The Machines of God. Wraz z zespołem, odbyła ich pożegnalną trasę koncertową która promowała także zarazem album Machina.Auf der Maur krótko koncertowała wraz z byłym wokalistą zespołu The Cars Rickiem Ocaskiem w 1997, zaraz po nagraniach które z nim dokonała na jego solowym albumie z 1997 noszącym tytuł Troublizing.
Następnie Melissa bardziej zaangażowała się we współpracę z francuskim zespołem Indochine. Efekt tej współpracy możemy usłyszeć w utworze "Le Grand Secret", w którym śpiewa po francusku w duecie wraz z wokalistą zespołu Nicola Sirkisem, a który odniósł wielki sukces we Francji. Przy różnych okazjach Melissa dołączała do zespołu na koncertach aby wykonać na scenie ten utwór oraz pojawiła się w teledysku do niego. 22 lutego 2002 roku podczas koncertu w Paryżu wystąpiła na koncercie Indochine wraz z krótkim zestawem akustycznych wersji swoich solowych utworów. Dla przyjaciela z dzieciństwa Rufusa Wainwrighta nagrała partie gitary basowej oraz chórki na albumach Scar oraz Poses, oraz wystąpiła w jego teledysku z 1998 roku o tytule "April Fools".
W 2008, współpracowała wraz z kanadyjskim muzykiem Danielem Victorem, przy jego projekcie zatytułowanym Neverending White Lights. Wspólnie nagrali utwór The World is Darker, do którego teledysk powstał w Marcu 2008 roku. Oprócz tego współpracowała z takim artystami jak Ryan Adams, Ben Lee, Idaho, The Stills oraz Fountains of Wayne.
W 2002, Auf der Maur przewodziła zespołowi o nazwie Hand of Doom, który wykonywał wyłącznie covery zespołu Black Sabbath i w którym była główną wokalistką. Zagrali wspólnie kilka koncertów z których został wydany album live. W tym samym roku wraz z perkusistką z Hole Samanthą Maloney (była także członkinią Mötley Crüe oraz Peaches), a także z Paz Lenchantin (znana z A Perfect Circle oraz Zwan) i gitarzystką Radio Sloan (z Peaches i The Need) zagrały wspólnie koncert w Los Angeles jako The Chelsea, przybierając nazwę od hotelu w Nowym Jorku, w którym Auf der Maur mieszkała przez wiele lat mieszkała. W trakcie koncertu panie wykonały kilka nowych utworów oraz uzupełniły występ coverami. Courtney Love zaproponowała pracę zespołowi, podczas jej koncertów promujących pierwszy solowy album America's Sweetheart. Tylko Samantha Maloney oraz Radio Sloan pozostały w składzie i ostatecznie zespół zmienił nazwę na The Courtney Love Band.
W 2004, Melissa wydała jej pierwszy album solowy zatytułowany po prostu Auf der Maur, który cieszył się sporą popularnością, zbierając przy tym bardzo pochlebne recenzje. W szczególności utwory takie jak "Followed the Waves", "Real a Lie" oraz "Taste You", były jednymi z najczęściej odtwarzanych przez stacje radiowe w tamtym czasie. W tym samym roku, Auf der Maur odbyła liczne trasy koncertowe wraz z takimi wykonawcami jak HIM, The Offspring, The Cure (podczas serii koncertów o nazwie Curiosa) oraz Matthew Good.
2 Lutego 2006, MTV.com poinformowało, że Corgan oraz Jimmy Chamberlin podpisali nowy kontrakt jako zespół "Smashing Pumpkins." W odpowiedzi, Auf der Maur powiedziała w osobnym wywiadzie, "Jestem pewna, że dopóki Billy współpracuje z Jimmim, może robić płyty Pumpkins." Dodała, że nie ma planów aby uczestniczyć w tej próbie reaktywacji ale że : "Moje usługi są zawsze dostępne dla zespołu, jeżeli tylko D'arcy nie gra z nimi, byłabym szczęśliwa aby móc ją zastąpić." Pomimo jej publicznego zainteresowania inicjatywą reaktywacji 23 kwietnia 2007, The Globe and Mail poinformował, że Auf Der Maur nie będzie grać w zespole the Smashing Pumpkins.
W 2006, Auf der Maur została umieszczona przez magazyn Blender na liście najbardziej seksownych artystek rockowych wraz z Joan Jett, Liz Phair oraz Courtney Love.
W 2007, wystąpiła wraz z zespołem Fountains of Wayne na albumie Traffic and Weather śpiewając drugi wokal w utworze Someone to Love. Co ciekawe, były członek zespołu Smashing Pumpkins James Iha także pojawia się na tym albumie.
W wywiadzie z 2007 roku,[8] Auf der Maur powiedziała, że ukończyła już swój drugi album, który zostanie wydany wraz z powieścią graficzną oraz filmem tematycznym. Pomimo upłynięcia długiego czasu od wywiadu, data wydania pozostaje wciąż nieznana. Sam album będzie wydany pod nazwą MAdM (inicjały Melissy), podczas gdy komiks oraz film będzie nosił nazwę Out of Our Minds, albo OOOM w skrócie. Strona internetowa z zapowiedziami została uruchomiona w Sierpniu 2007 roku i znajduje się tutaj: xMAdMx.com. W dniu 11 listopada 2008 roku wydano EP zatytułowaną "This Would Be Paradise". Wydanie nastąpiło w drodze elektronicznej poprzez stronę oficjalną oraz serwis iTunes.Na płycie znalazły się także utwory "The Key" oraz "Willing Enabler".
Auf der Maur jest także doświadczonym fotografem. Ukończyła studia związane tym tematem na Uniwerstytecie Concordia, gdzie wybrała specjalizację autoportretu. Jeszcze w trakcie studiów otrzymała zaproszenie do współpracy z zespołem Hole w 1994. Jej zdjęcia były publikowane przez amerykańskie magazyny takie jak Nylon, Bust, Mastermind czy American Photo oraz inne. Miała także udział w wystawie zatytułowanej The Kids are Alright w Sotheby's w Nowym Jorku wraz z Yeleną Yemczuk. Miała także wkład w wystawę z 2001, pod pseudonimem Channels. W większości, zawierała ona zdjęcia Auf der Maur koncentrujące się na temacie "życia w drodze", wraz z powracającym tematem telewizji oraz zdjęciami hotelowych odbiorników telewizyjnych, stąd zresztą pochodzi pseudonim "Channels". Wystawa został otwarta 9 września 2001, w Brooklyńskiej Secret Gallery, ale została zamknięta po ataku terrorystycznym 11 września. Wystawie miała towarzyszyć książka nosząca ten sam tytuł ale nigdy nie została wydana.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Followed the Waves/Good News	Auf der Maur	02.2004	35[2]	53.Hot 100 Singles Sales	EMI EM 635	[written by Melissa auf der Maur][produced by Melissa auf der Maur,Chris Goss][32.Modern Rock Tracks]
Real a Lie/Afraid	Auf der Maur	05.2004	33[2]	-	EMI EM 642	[written by Melissa auf der Maur,Steve Durand][produced by Melissa auf der Maur,Chris Goss]
Taste You/Sergeant Politeness	Auf der Maur	10.2004	51[2]	-	EMI EM 650	[written by Melissa auf der Maur][produced by Melissa auf der Maur,Chris Goss][32.Modern Rock Tracks]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Auf der Maur	Auf der Maur	06.2004	31[8]	187[1]	Capitol 82 537	[produced by Melissa Auf der Maur, Chris Goss]

Hugues Aufray

Hugues Aufray,francuski autor piosenek i gitarzysta, którego prawdziwe nazwisko brzmi Jean Auffray, urodził się 18 sierpnia 1929 w Neuilly-sur-Seine. Dorastał w Tarn, a następnie po rozwodzie jego rodziców w Madrycie, gdzie osiadł jego ojciec . W 1948 r., Hughes przeniósł się do Paryża, aby  studiować w Akademii Sztuk Pięknych, ale jego skromne finanse nie pozwalają mu na dalsze studia,w związku z tym  śpiewał na ulicach i w kabaretach w celu zaspokojenia swoich potrzeb aż do 1959 roku.
 W tym roku zdobył popularność i podpisał umowę z firmą płytową Barclay. Jego pierwsze single spowodowały,że Maurice Chevalier zaprosił go, aby śpiewał w Nowym Jorku. Jego kariera nabrała rozpędu dosłownie z wydaniem albumu "Aufray chante Dylan" w 1965 roku. W ciągu 6 lat, odbuwa liczne turnee koncertowe, nagrywa albumy i ścieżki filmowe "Stewball" czy "Celine", następnie porzuca świat muzyczny, aby żyć z żoną i dziećmi w swoim gospodarstwie w Arde`che. To nie oznacza końca kariery i do tej pory nagrał kilka albumów ( "Transatlantic" w 1977 r., "Trans Aufray Dylan" w 1995 r., " Hugues Aufray chante Félix Leclerc" w 2005 r., i tak dalej.) 

Single

LP.	Artysta	Data wejścia	Najw.pozycja	Nb	Ilość tyg.	Tytuł	Kompozytorzy
1	Hugues AUFRAY	1960-01-18	69		1	San Miguel
2		1960-02-22	66		4	La Complainte De Macky
3		1961-10-02	90		1	Santiano	Jacques Plante - Hugues Aufray - Dave Fisher
4		1962-05-19	44		4	Georgia	S. Gorrell / R. Connelly / H. Carmichael / Adapt.
5		1964-02-15	4		21	N'y Pense Plus, Tout Est Bien	Bob Dylan / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
6		1964-05-16	3		20	De`s Que Le Printemps Revient	Hugues Aufray / Jacques Plante
7		1964-06-13	20		18	A Bientôt Nous Deux	Robert Gall / Claude-Henri Vic
8		1964-07-04	34		22	Guidez Mes Pas
9		1964-09-19	17		23	Pends-Moi	Roger Miller / Hugues Aufray / Vline Buggy
10		1964-09-19	91		7	Nous Avons Beaucoup Dansé	Hugues Aufray / Pierre Delanoë / G. Magenta
11		1964-10-24	11		8	Debout Les Gars	Hugues Aufray / Pierre Delanoë
12		1964-12-19	10		26	Le Rossignol Anglais	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / Hugues Aufray
13		1965-01-02	18		1	Pends-Moi	Roger Miller / Hugues Aufray / Vline Buggy
14		1965-01-02	58		1	Le Rossignol Anglais	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / Hugues Aufray
15		1965-04-17	25		27	On Est Les Rois	Roger Miller / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
16		1965-04-17	36		19	Dou Wackadou	Roger Miller / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
17		1965-09-18	11		21	L'Homme Orchestre	Bob Dylan / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
18		1965-09-18	44		13	Je Croyais	Paul McCartney - John Lennon / Hugues Aufray - Geo
19		1965-12-18	17		20	Cauchemar Psychomoteur	Bob Dylan / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
20		1965-12-18	33		16	La Fille Du Nord	Bob Dylan / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
21		1966-01-01	30		1	L'Homme Orchestre	Bob Dylan / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
22		1966-01-01	34		1	Cauchemar Psychomoteur	Bob Dylan / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
23		1966-01-01	50		1	La Fille Du Nord	Bob Dylan / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
24		1966-01-15	47		12	Le Jour Ou` Le Bateau Viendra	Bob Dylan / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
25		1966-03-19	50		13	L'épervier	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / Hugues Aufray
26		1966-04-16	15		17	Les Crayons De Couleur	Marge Barton / Hugues Aufray - Pierre Delanoë
27		1966-08-13	2		24	Céline	Hugues Aufray - Vline Buggy / Mort Shuman
28		1966-08-13	50		14	Le Bon Dieu S'énervait	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / Hugues Aufray
29		1966-11-19	15		15	La Blanche Caravelle	Hugues Aufray - Pierre Delanoë - Miguel Barrios
30		1966-12-17	3		19	Il Faut Ranger Ta Poupée	Hugues Aufray - Pierre Delanoë - Guy Magenta
31		1966-12-31	13		1	Il Faut Ranger Ta Poupée	Hugues Aufray - Pierre Delanoë - Guy Magenta
32		1966-12-31	23		1	La Blanche Caravelle	Hugues Aufray - Pierre Delanoë - Miguel Barrios
33		1966-12-31	46		1	Céline	Hugues Aufray - Vline Buggy / Mort Shuman
34		1967-03-04	24		18	Voila` Mes Conditions	Trad. / A. Aguileran - Hugues Aufray
35		1967-04-08	5		18	C'est Tout Bon (Killy)	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / J-P. Sabard
36		1967-04-08	62		18	Petit Fre`re	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / G. Magenta
37		1967-09-09	43		4	Chloé	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / Hubert Giraud
38		1967-10-07	10		21	Je Ne Pourrais T'oublier Tout A Fait	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / J-Pierre Sabard
39		1967-12-09	71		4	Et Si Moi Je Ne Veux Pas	Hugues Aufray - Vline Buggy / Hugues Aufray
40		1967-12-30	79		5	L'épervier	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / Hugues Aufray
41		1967-12-30	37		1	Je Ne Pourrais T'oublier Tout A Fait	Hugues Aufray - Pierre Delanoë / J-Pierre Sabard
42		1967-12-30	99		1	Et Si Moi Je Ne Veux Pas	Hugues Aufray - Vline Buggy / Hugues Aufray
43		1968-03-09	23		18	Des Jonquilles Aux Derniers Lilas	J-Michel Rivat - Franck Thomas - Maurice Benaim
44		1968-07-13	57		10	Le Petit Ane Gris	Hugues Aufray - Vline Buggy / Hugues Aufray
45		1968-11-09	8		12	Petit Simon
46		1968-11-16	14		22	Adieu Monsieur Le Professeur	Hugues Aufray / Vline Buggy / J-Pierre Bourtayre
47		1968-12-14	70		9	Docteur Banjo	Hugues Aufray - Vline Buggy - C. Chevallier
48		1968-12-28	13		1	Petit Simon
49		1968-12-28	19		1	Adieu Monsieur Le Professeur	Hugues Aufray / Vline Buggy / J-Pierre Bourtayre
50		1969-06-28	22		5	Un Marin, C'est Bien
51		1970-04-25	18		7	Je Voudrais Mourir Avant Toi	Hugues Aufray / A. Georget
52		1970-05-23	52		4	Et La Nuit Dans Tes Bras
53		1970-11-14	23		16	Moi Et Mon Camion	Yves Dessca / A. Georget
54		1970-12-31	36		1	Moi Et Mon Camion	Yves Dessca / A. Georget
55		1971-03-25	15		7	L'ultime Randonnée (B.O.F.)
56		1972-02-03	26		14	On N'est Pas Heureux	Hugues Aufray / J-Pierre Sabard
57		1972-10-12	40		8	Vous Ma Lady	Peter Skellern / Hugues Aufray
58		1973-04-16	5		18	Hasta Luego	Hugues Aufray / Vline Buggy / Claude Morgan
59		1976-05-13	8		15	Tchin Tchin	Hugues Aufray - Robert Assous
60		1978-04-28	52		11	Le Bateau De Papier	Garlick Essex - Hugues Aufray - Carbajo - Roque
61		1979-06-22	67		3	Emilie Emilie	Hugues Aufray - Sabar
62		1981-06-05	57		5	Mes Vieux Trucs De Cow-Boy	Hugues Aufray
63		1984-04-15	54		18	Dieu Que C'est Dur D'e^tre Modeste	Mac Davis
64		1991-04-26	76		11	La Terre Est Si Belle

Albumy

LP..	Artysta	Tytuł	Data wejścia	Najw. pozycja	Nb. Mp	Top 10	Ilośc tyg	Wytwórnia
1	Hugues AUFRAY	Adieu, Monsieur Le Professeur	1968-11-09	2		0	69	3148
2		Aquarium	1976-05-06	6		0	40	2568
3		Aufray 67	1968-04-06	7		0	9	408
4		Aufray Chante Dylan	1966-12-10	15		0	1	44
5		Best Of	1995-01-01	10		7	10	808
7		Chacun Sa Mer !	1999-04-18	38		0	6	442
8		Chante Félix Leclerc	2005-01-07	37		0	11	646
9		De`s Que Le Printemps Revient	1964-12-12	25		0	1	42
10		En Direct De L'Olympia	1966-12-10	15		0	1	44
11		Horizon	1967-12-09	10		0	1	45
12		Hugh !	2007-09-23	54		0	13	591
14		Hugues Aufray	2006-09-01	41		0	3	178
15		Hugues Aufray	2008-08-03	128		0	1	27
16		Je Ne Pourrai T'oublier Tout A Fait	1967-12-09	3		4	68	3076
17		La Terre Est Si Belle	1991-05-24	22		0	14	1041
18		Le Meilleur de Hugues Aufray	1996-02-18	9		2	4	328
19		Nicole	1973-06-18	9		0	12	654
20		Olympia - Route 91	1993-06-13	29		0	2	147
21		Olympia 64	1965-12-11	15		0	1	44
22		Plus Live Que Jamais	2005-09-09	39		0	22	1053
23		Talents Du Sie`cle	2006-02-17	138		0	1	44
24		Talents Du Sie`cle	2008-04-27	37		0	1	36
26		Transatlantic	1978-04-07	4		0	8	597

Coldplay

Chris Martin zaczął naukę gry na gitarze w wieku 14 lat. Motywacją do tego było jego uwielbienie do Boba Dylana. Nauczył się też grać na pianinie i harmonijce. Jonny Buckland gra na gitarze od 11 roku życia. To właśnie oni są filarami Coldplay. Razem zaczęli grać i komponować, a pomieszczeniem do prób była sypialnia Jonny'ego.

Kiedy po raz pierwszy spotkali Guy'a Berrymana, nie zrobił on na nich zbyt dobrego wrażenia, jednak postanowili, że to właśnie on będzie basistą w ich zespole. (Guy gra na basie od 13 roku życia.) Zrezygnował on zresztą póżniej ze studiów inżynierskich, aby poświęcić się zespołowi.
Jako ostatni dołączył do grupy Will Champion. Był on gitarzystą, a w zespole brakowało tylko perkusisty. Tak więc Will musiał nauczyć się grać na tym instrumencie. Przyszło mu to jednak bardzo łatwo i z jednej próby na kolejnš robił duże postępy. Jego doświadczenie w grze na gitarze jest bardzo przydatne obecnie dla grupy. Chris kiedyś powiedział: "Will is like a human jukebox, he's more a guitarist than a drummer. Me and Will used to sit on the stairs at our halls of residence and he'd know more songs than anyone. You name it, he'd play it." [Will jest jak człowiek - szafa grająca, jest bardziej gitarzystą niż perkusistą. Ja i Will kiedyś zazwyczaj siadaliśmy na schodach w naszych mieszkaniach i on zawsze znał więcej piosenek niż ktokolwiek inny. Powiedz tylko tytuł, a on to zagra.]
Wszyscy pochodzą z różnych stron Wielkiej Brytanii, jednak studiowali i poznali się na tej samej uczelni - University College of London. "We all lived in the same building and we took the name 'Coldplay' from Tim, one of our other flatmates who also had a band. He decided he didn't like the name any more because it was too depressing." [Mieszkalismy wszyscy w tym samym budynku, a nazwę podsunął nam nasz współlokator Tim, który też miał zespół. Nie podobała mu się już ona, bo uważał, że jest zbyt depresyjna.] - powiedział Chris.
Ich pierwszym wydawnictwem była Epka "Safety", którą sfinansowali sami z pomocą ich menadżera i przyjaciela - Phila Harvey'a. 200 funtów wystarczyło na 500 kopii. Zawierała ona trzy utwory i początkowo miała być tylko demówką, ale zespół był na tyle z niej zadowolony, że wydał jš w kwietniu 1998 roku. Wszystkie 500 kopii zostało rozprowadzonych w Londynie. Pozostało tylko 50 sztuk, które chłopcy rozdali wsród znajomych i rodziny.
7 grudnia 1998 na występie w kubańskim klubie "In The City" w Manchesterze zauważył ich Dan Keeling, dyrektor artystyczny Parlophone Records. Od tej pory śledził on poczynania zespołu, a do podjęcia decyzji o podpisaniu kontraktu przyczynił się także Simon Williams. Był on dziennikarzem New Musical Express (NME) i napisał wówczas dwie świetne recenzje koncertów Coldplay. Zaoferował on także grupie nagranie singla w jego wytwórni Fierce Panda, z czego chłopcy skorzystali. Tak wydana została Epka "Brothers & Sisters" (maj 1999r.).
Po koncercie w "The Falcon" w Camden wytwórnia Parlophone zaoferowała w końcu kontrakt. Jego pierwszym owocem była Epka "The Blue Room", która znalazła się na 92 miejscu brytyjskiej listy. Docenił ją poprzez puszczenie na antenie Radio One Steve Lamacq. Zespół zaczynał zdobywać pierwszych fanów. Coldplay zaczęli także koncertować na różnych letnich muzycznych festiwalach. Grali też jako support przed Catatonia.
Kolejnym krokiem było nagranie albumu. Początkowo, pomimo iż zespół ciężko pracował, nie byli do końca przekonani, czy nazbierany już materiał jest wystarczająco dobry, aby go wydać. Ostatecznie do nagrania doszło między listopadem 1999 a majem 2000 roku. Krążek został nazwany "Parachutes" i wydany w lipcu 2000 r. Niewiele osób początkowo zwróciło uwagę na wydawnictwo, a sam zespół był postrzegany jako kolejna "podróbka" Radiohead, Travis czy jakiś kolejny, nowy zespół indie. Nikt wówczas nawet przez chwilę nie pomyślał, że grupa może zajść tak daleko, że płyta "Parachutes" przez prawie 3 tygodnie będzie zajmowała 1 miejsce na brytyjskiej liście albumów, że singlowe utwory będą na szczytach list nie tylko w Wielkiej Brytanii, że zespół zdobędzie mnóstwo nagród, a tym bardziej, że debiutancki album zostanie wydawnictwem roku.
Pierwszy singiel "Shiver" dotarł w marcu 2000 roku na 35 miejsce na brytyjskiej liście singli. Został dobrze przyjęty przez publiczność i krytyków. Utwór zaczął być grany już nie tylko w Radio One, ale też w innych stacjach radiowych, a teledysk był emitowany na MTV. Zespół zyskał uwagę ludzi. Jednak sukces dopiero co wydanego albumu zależał od kolejnego singla - "Yellow". Z pomocą przyszedł festiwal Glastonbury, gdzie Coldplay zagrali fantastyczny koncert. Ten występ został póżniej uznany za jeden z najlepszych na tej muzycznej imprezie. Oczywiście pociągnęło to za sobą pasmo sukcesów. Pierwszym z nich było zdobycie 4 pozycji na liście singli w UK przez "Yellow". Kolejne single - "Trouble" i "Don't Panic" - był równie dobrze przyjęte.
Sukces Coldplay był zaskoczeniem dla wielu, jednak zajbardziej zdumiony był sam zespół. Tworzą go bowiem młodzi ludzie, którzy rozbrajają swoją skromnością. Bo kto widział muzyków, którzy dziękują swoim fanom za to, że poprosili ich o autografy? Początkowo byli zupełnie zdumieni, gdy ktoś rozpoznawał ich na ulicy i cieszyli się jak dzieci z każdego wyprzedanego koncertu. Któregoś razu Chris Martin zapytał jakiegoś dziennikarza: "So, are we famous...?" [To co, jesteśmy sławni...?]
Ich koncerty to dwie godziny grania nastrojami, światłem, a przede wszystkim dżwiękiem... Piękne utwory, które słyszymy na płycie, nabierają nowego wymiaru, czarują i uwodzą. Chris często podczas występu pyta publiczność o to, ile osób ma ich album, kto był już na ich koncercie, czy są znani w kraju, w którym akurat są, itp... Ciągle nie mogą w to wszystko uwierzyć...! Nadal sš tymi samymi skromnymi i wrażliwymi chłopakami, których połączyła przyjażń i miłość do pięknej muzyki.
Wielu fanów z niecierpliwością czekało na kolejny album "A Rush Of Blood To The Head", który ukazał się 26 sierpnia 2002 roku (27 VIII 2002 w Północnej Ameryce). Zwiastował go singiel "In My Place" wydany 5 sierpnia 2002. Został on bardzo entuzjastycznie przyjęty przez słuchaczy, a zespół zyskał wielu nowych zwolenników. Coldplay promowali krążek serią koncertów w Europie i Ameryce Północnej, na które bilety rozchodziły się w mgnieniu oka.
Przełom 2002 i 2003 roku to przede wszystkim liczne koncerty na całym świecie. Również w tym czasie zespół wydał kolejne single: "The Scientist", "Clocks" i "God Put A Smile Upon Your Face". Coldplay zapowiedzieli, że po zakończeniu trasy koncertowej w Australii i Ameryce Południowej zamierzają wejść do studia i nagrać kolejny album.

W 2004 roku Coldplay postanowił zrobić sobie krótką przerwę od koncertowania i skoncentrować się na nagrywaniu materiału na nową płytę, która ukazała się w czerwcu 2005 roku. Album został najchętniej kupowanym krążkiem roku, osiągając wynik 8,3 miliona sprzedanych egzemplarzy. Płyta pojawiła się na listach najchętniej kupowanych albumów w 20 krajach, została także trzecim najszybciej sprzedającym się krążkiem w historii brytyjskiego notowania. Pierwszym singlem promującym wydawnictwo został utwór „Speed of Sound”, który w kwietniu zadebiutował w radiu oraz w internetowych sklepach, a w maju ukazał się w formie płyty. W tym samym roku wydane zostały także dwa pozostałe single z albumu, czyli „Fix You”  i „Talk”.

Od czerwca 2005 do lipca 2006 roku Coldplay wystąpił podczas swojej trasy koncertowej zatytułowanej Twisted Logic Tour, grając m.in. podczas festiwali w Coachelli, Glastonbury i na Wyspie Wight. W lipcu 2005 roku zespół zagrał podczas koncertu Live 8 w Londynie, podczas którego gościnnie zaśpiewał z nim Richard Ashcroft. W sierpniu tego samego roku podczas ceremonii MTV Video Music Awards 2005 zaprezentowali nową wersję singla „Speed of Sound”, a we wrześniu nagrali nową wersję piosenki „How You See the World”, przeznaczoną na specjalny album charytatywny Help!: A Day in the Life organizacji War Child, walczącej o bezpieczeństwo dzieci i młodzieży z terenów dotkniętych konfliktami zbrojnymi. W kolejnym roku Coldplay otrzymał dwie statuetki (za „Najlepszy album” i „Najlepszy singiel”) podczas ceremonii wręczenia Nagród Brit (przyznawanych przez brytyjski przemysł fonograficzny) oraz wydał nowe single - „The Hardest Part”, „What If”. Ostatni, szósty („White Shadows”) miał swoją premierę w Meksyku w czerwcu 2007 roku.
W październiku 2006 roku Coldplay rozpoczął pracę nad czwartym albumem studyjnym pt. Viva la Vida or Death and All His Friends, którego producentem został Brian Eno. Na początku 2007 roku zespół wyruszył w trasę koncertową po Ameryce Łacińskiej, zagrał w Chile, Argentynie, Brazylii i Meksyku. Resztę roku grupa spędziła na nagrywaniu materiału na płytę. W wywiadach Martin opisał krążek jako nowy kierunek dla Coldplay: odejście od trzech poprzednich płyt, które opisał jako „trylogia”.


Pierwszym singlem z nowego albumu został utwór „Violet Hill”, który ukazał się w maju 2008 roku. Początkowo piosenkę można było pobrać za darmo na stronie oficjalnej zespołu (w sumie utwór pobrano ok. 2 miliony razy)], później singiel trafił do sprzedaży elektronicznej. Utwór dotarł m.in. do ósmego miejsca listy przebojów w Wielkiej Brytanii, Norwegii i Szwecji. Tytułowa piosenka z płyty, „Viva la Vida”, został drugim singlem promującym wydawnictwo i zapewnił zespołowi debiut na pierwszym miejscu amerykańskiej listy przebojów magazynu Billboard. Trzeci singiel, „Lost!”, został wydany pod koniec tego samego roku, a w jego nowej wersji gościnnie pojawił się Jay Z. Sam album osiągnął największy sukces komercyjny w dorobku grupy, zyskując tytuł najczęściej kupowanej płyty w 2008 roku.
W październiku tego samego roku Coldplay wygrał dwie statuetki przyznawane przez magazyn Q za „Najlepszy album” oraz „Najlepszy występ”. Miesiąc później zespół zdobył tytuł Artysty sprzedającego najwięcej płyt na świecie podczas ceremonii wręczenia nagród World Music Awards w Monte Carlo. Oprócz tego, formacja wygrała także dwie inne statuetki dla rockowego oraz brytyjskiego artysty sprzedającego najwięcej płyt oraz wydała mini-album pt. Prospekt's March EP. Na płycie znalazły się utwory z sesji nagraniowej oraz późnych edycji albumu Viva la Vida or Death and All His Friends. Krążek promował singiel „Life in Technicolor II”.


W czerwcu 2008 roku Coldplay rozpoczął swoją nową trasę koncertową zatytułowaną Viva la Vida Tour darmowym koncertem w londyńskim Brixton Academy. Dwa dni później zespół wystąpił podczas koncertu otwartego, transmitowanego na żywo, przed siedzibą BBC Television Centre. W maju 2009 roku ukazał się album koncertowy LeftRightLeftRightLeft, zawierający zapis występów grupy podczas trasy. Płyta dostępna była także za darmo na oficjalnej stronie internetowej formacji. W październiku Coldplay otrzymał Nagrodę Amerykańskiego Stowarzyszenia Kompozytorów, Autorów i Wydawców (ASCAP) za singiel „Viva la Vida”, a w grudniu czytelnicy magazynu Rolling Stone okrzyknęli zespół mianem czwartego najlepszego artysty dekady. Po zakończeniu trasy, Coldplay zapowiedział swoje kolejne tournée, zatytułowane Latin America Tour, które odbyło się w lutym i marcu 2010 roku na terenie Ameryki Łacińskiej.

W grudniu członkowie zespołu zostali posądzeni przez Joego Satrianiego o popełnienie przez nich plagiatu w utworze „Viva la Vida”, podczas nagrywania którego inspirować mieli się piosenką „If I Could Fly” z jego albumu Is There Love in Space? z 2004 roku. Coldplay zaprzeczył oskarżeniom. Ostatecznie, rok później obie strony rozliczyły się ze sobą. W marcu tego samego roku grupa zagrała podczas koncertu charytatywnego Sound Relief, zorganizowanego w Sydney Cricket Ground na rzecz ofiar pożarów buszu w Wiktorii.



W połowie 2011 roku Coldplay zakończył pracę nad nowym albumem. W wywiadzie dla BBC Radio 1 Martin i Champion przyznali, że na płycie znajdą się teksty o „miłości, uzależnieniu, nerwica natręctw, ucieczce i pracy dla kogoś, kogo nie lubisz”. W rozmowie zespół potwierdził także występy na festiwalach: Pinkpop, T in the Park, Austin City Limits Music Festival, Rock in Rio, Lollapalooza oraz podczas festiwalu w Werchter i Glastonbury. Na początku czerwca 2011 roku Coldplay opublikował pierwszy singiel z nowego albumu, którym został utwór „Every Teardrop Is a Waterfall”. We wrześniu ukazał się drugi utwór zapowiadający płytę „Paradise”, a podczas letnich festiwali zespół zaprezentował także pięć innych piosenek z krążka: „Charlie Brown”, „Hurts Like Heaven”, „Us Against the World”, „Princess of China” i „Major Minus”. Premiera albumu Mylo Xyloto odbyła się pod koniec października tego samego roku[133]. Płyta trafiła na pierwsze miejsca list najchętniej kupowanych albumów w wielu krajach. Wydawnictwo sprzedało się w ponad 8 milionach egzemplarzy na całym świecie. Album został najchętniej kupowanym krążkiem rockowym roku w Wielkiej Brytanii, osiągnął wynik 908 tysięcy sprzedanych egzemplarzy. Drugi singiel z płyty, „Paradise”, został natomiast najczęściej kupowanym singlem rockowym, sprzedając się w ponad 410 tysiącach kopii. Teledysk do utworu otrzymał tytuł Najlepszego rockowego klipu podczas ceremonii wręczania MTV Video Music Awards.

19 października, pięć dni przed oficjalną premierą płyty, Coldplay wystąpił podczas specjalnego koncertu memorialnego ku czci Steve'a Jobsa, zorganizowanego przez Apple Inc. 26 października na madryckiej Plaza de Toros de Las Ventas zespół zagrał koncert transmitowany na żywo na kanale YouTube, reżyserem całego wydarzenia został Anton Corbijn. Pod koniec listopada grupa otrzymała nominacje do trzech Nagród Grammy, a w styczniu kolejnego roku – do dwóch statuetek Brit, spośród których jedną wygrała (po raz trzeci w kategorii „Najlepszy zespół brytyjski”. 9 września 2012 roku Coldplay wystąpił jako jeden z gości muzycznych podczas ceremonii zamknięcia Letnich Igrzysk Paraolimpijskich w Londynie. Oprócz tego, początkujące zespoły uczestniczące w Bandstand Marathon wykonały podczas wydarzenia ich przebój „Viva la Vida”. W listopadzie tego samego roku ukazał się film dokumentalny Coldplay Live 2012, który przedstawiał kulisy ostatniej trasy koncertowej. 21 listopada, po koncercie w Brisbane, będącego częścią trasy Mylo Xyloto Tour, Coldplay ogłosił, że zamierza zrobić sobie trzyletnią przerwę od koncertowania. Jak tłumaczył później zespół, nie chodziło im o brak występów, tylko o brak planów dotyczących koncertów w Brisbane w ciągu kolejnych trzech lat. Oprócz występów związanych z trasą koncertową, zespół pojawił się także podczas koncertów noworocznych zorganizowanych w Barclays Center. Trasa Mylo Xyloto Tour została okrzyknięta czwartą najbardziej dochodową trasą w 2012 roku, przynosząc ponad 171 milionów dolarów zysków ze sprzedaży biletów. W sierpniu 2013 roku Coldplay poinformował, że ich nowy utwór, „Atlas”, pojawi się na oficjalnej ścieżce dźwiękowej filmu Igrzyska śmierci: W pierścieniu ognia. Premiera filmu odbyła się we wrześniu tego samego roku. W grudniu ogłoszono, że nowa płyta zespołu zostanie wydana w Stanach Zjednoczonych przez wytwórnię Atlantic Records z powodu restrukturyzacji w Warner Music Group po zakupie przez nią wytwórni Parlophone.
W marcu 2014 roku Coldplay zagrał gościnnie podczas iTunes Festival, organizowanego w Austin, i zaprezentował wówczas piosenki zapowiadające nową płytę: „Always in My Head”, „Magic”, „Another's Arms” i „Midnight”. Premiera albumu Ghost Stories odbyła się 19 maja. Pierwszym oficjalnym singlem promującym wydawnictwo został utwór „Magic”, a drugim - „A Sky Full of Stars”, którego współproducentem został szwedzki DJ Avicii. 11 grudnia 2014 zespół wystąpił na rozdaniu nagród BBC Music Awards w Earls Court Exhibition Centre w Londynie.

7 lutego 2016 roku zespół wystąpił razem z Beyoncé Knowles i Bruno Marsem podczas przerwy finału Super Bowl.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Brothers and sisters/Easy to pieces	Coldplay	04.1999	107[3]	-	Fierce Panda NING 068	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Ken Nelson, Chris Allison, Coldplay]
Shiver/For you	Coldplay	03.2000	35[12]	-	Parlophone R 6536	[written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Ken Nelson]
Yellow /Help is round the corner	Coldplay	07.2000	4[76]	48[20] [02.2001]	Parlophone R 6538	[platinum-UK][gold-US][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Ken Nelson]
Trouble /Brothers and sisters/Shiver	Coldplay	11.2000	10[23]	115[4]	Parlophone R 6549	[silver-UK][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Ken Nelson]
Don' t panic	Coldplay	04.2001	130[5]	-	EMI 79080 [US]	[silver-UK][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Ken Nelson]
In my place	Coldplay	08.2002	2[24]	117[5]	Parlophone CDR 6579	[gold-UK][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Ken Nelson]
The scientist	Coldplay	11.2002	10[48]	-	Parlophone GBCAD0 606235	[3x-platinum-UK][4x-platinum-US][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Ken Nelson]
Clocks/Yellow	Coldplay	02.2003	9[31]	29[22]	Parlophone CDR 6594	[2x-platinum-US][platinum-UK][Grammy-Record Of The Year][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Ken Nelson]
Clocks [remixes]	Coldplay	08.2003	87[1]	-	Parlophone 12R 6594	[written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland]
God Put A Smile Upon Your Face	Coldplay	08.2003	100[5]	-	Parlophone 05525682	[written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Ken Nelson]
Speed of sound	Coldplay	06.2005	2[50]	8[20]	Parlophone R 6664	[gold-US][gold-UK][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Danton Supple]
Fix you/The World Turned Upside Down	Coldplay	09.2005	4[186]	59[7]	Parlophone CDRS 6671	[3x-platinum-US][3x-platinum-UK][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Ken Nelson]
Talk/Gravity	Coldplay	12.2005	10[27]	86[6]	Parlophone CDR 6679	[silver-UK][sample z "Komputer love"-Kraftwerk][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Karl Bartos, Ralf Hütter,Jonny Buckland][produced by Coldplay,Danton Supple]
Violet Hill	Coldplay	05.2008	8[23]	40[10]	Parlophone CATCO 138084578	[silver-UK][written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Brian Eno,Rik Simpson, Markus Dravs]
Viva la Vida/Death Will Never Conquer	Coldplay	05.2008	1[1][183]	1[1][51]	Parlophone CATCO 138291476	[5x-platinum-US][4x-platinum-UK][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Coldplay, Brian Eno, Markus Dravs, Rik Simpson]
Cemeteries of London	Coldplay	06.2008	134[2]	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Brian Eno, Rik Simpson]
Death and All His Friends	Coldplay	06.2008	183[1]	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Brian Eno, Rik Simpson]
42	Coldplay	06.2008	123[2]	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Brian Eno, Rik Simpson]
Lost!	Coldplay	07.2008	54[13]	87[3]	Parlophone MIUCT 3999	[written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by Brian Eno,Rik Simpson, Markus Dravs]
Life in Technicolor	Coldplay	06.2008	28[6]	-	Parlophone MIUCT 3998	[written by Jon Hopkins][produced by Markus Dravs, Rik Simpson, Brian Eno]
Glass of Water	Coldplay	11.2008	134[1]	123[1]	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Brian Eno, Rik Simpson]
Lovers in Japan	Coldplay	11.2008	131[2]	110[3]	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Brian Eno, Rik Simpson, Jon Hopkins]
Prospekt's March/Poppyfields	Coldplay	11.2008	182[1]	-	EMI	[produced by Markus Dravs, Brian Eno, Rik Simpson]
The Goldrush	Coldplay	02.2009	139[1]	-	Parlophone 6940557	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Rik Simpson, Brian Eno]
Strawberry Swing	Coldplay	09.2009	158[1]	94[1]	Parlophone 50999 684074 2 1	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Brian Eno, Rik Simpson]
Christmas Lights	Coldplay	10.2010	13[15]	25[3]	Parlophone GB0 401000197	[platinum-UK][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Coldplay, Rik Simpson, Brian Eno]
A Message 2010	Coldplay	02.2010	88[1]	-	EMI MIUCT 3986	[written by Coldplay]
Every Teardrop Is a Waterfall	Coldplay	06.2011	6[43]	14[18]	Parlophone GBAYE 1100774	[platinum-UK][written by Guy Berryman/Will Champion/Chris Martin/Peter Allen/Adrienne Anderson][produced by Markus Dravs/Dan Green/Rik Simpson]
Major Minus	Coldplay	07.2011	133[1]	92[1]	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Daniel Green, Rik Simpson]
Moving to Mars	Coldplay	07.2011	163[1]	90[1]	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Daniel Green, Rik Simpson]
Paradise	Coldplay	11.2011	1[1][88]	15[32]	Parlophone GBAYE 1101143	[3x-platinum-UK][3x-platinum-US][written by Guy Berryman/Jon Buckland/Will Champion/Chris Martin/Brian Eno][produced by Markus Dravs/Dan Green]
Charlie Brown	Coldplay	11.2011	22[29]	-	Parlophone GBAYE 1101163	[gold-UK][written by Guy Berryman/Jon Buckland/Will Champion/Chris Martin/Brian Eno][produced by Markus Dravs/Dan Green/Rik Simpson]
Hurts Like Heaven	Coldplay	11.2011	157[1]	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Markus Dravs, Daniel Green, Rik Simpson]
Princess of China	Coldplay with Rihanna	11.2011	4[40]	20[12]	Parlophone GBAYE 1101184	[platinum-UK][written by Guy Berryman/Jon Buckland/Will Champion/Chris Martin/Brian Eno/Jon Birgisson/Orri P.Dyrason/Georg Holm/Kjartan Sveinsson][produced by Markus Dravs, Daniel Green, Rik Simpson]
Atlas	Coldplay	09.2013	12[13]	69[2]	Republic USUM 71311080	[written by Guy Berryman/Jonny Buckland/Will Champion/Chris Martin][produced by Daniel Green/Rik Simpson/Guy Berryman/Jonny Buckland/Will Champion/Chris Martin]
Magic	Coldplay	03.2014	10[26]	14[14]	Parlophone GBAYE 1400220	[platinum-UK][platinum-US][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Coldplay, Rik Simpson,Paul Epworth, Daniel Green]
Always in My Head	Coldplay	03.2014	124	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Coldplay, Rik Simpson,Paul Epworth, Daniel Green]
O	Coldplay	03.2014	108	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Coldplay, Rik Simpson,Paul Epworth, Daniel Green]
Midnight	Coldplay	05.2014	48[2]	29[3]	Parlophone GBAYE 1400679	[silver-UK][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin,Jon Hopkins][produced by Coldplay, Rik Simpson,Paul Epworth, Daniel Green,Jon Hopkins]
A Sky Full of Stars	Coldplay	05.2014	9[44]	10[26]	Parlophone GBAYE 1400226	[3x-platinum-UK][4x-platinum-US][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin, Tim Bergling][produced by Coldplay, Rik Simpson,Paul Epworth, Daniel Green,Avicii]
Another's Arms	Coldplay	05.2014	70[1]	-	Parlophone GBAYE 1400224	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Coldplay, Rik Simpson,Paul Epworth, Daniel Green]
True Love	Coldplay	08.2014	180	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Coldplay, Rik Simpson,Paul Epworth, Daniel Green]
Ink	Coldplay	10.2014	156	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Coldplay, Rik Simpson,Paul Epworth, Daniel Green]
Miracles	Coldplay	12.2014	95[1]	107[1]	Parlophone GBAYE 1401475	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Stargate, Rik Simpson,Daniel Green]
Adventure of a Lifetime	Coldplay	11.2015	7[45]	13[20]	Parlophone GBAYE 1501022	[3x-platinum-UK][3x-platinum-US][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin,Mikkel S. Eriksen Tor Erik Hermansen][produced by Stargate, Rik Simpson]
Everglow	Coldplay	12.2015	52[11]	106	Parlophone GBAYE 1501021	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Rik Simpson, Stargate]
Fun	Coldplay featuring Tove Lo	12.2015	164	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Rik Simpson, Stargate]
Everglow	Coldplay	12.2015	52[13]	106[1]	Parlophone GBAYE 1501021	[platinum-UK][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Rik Simpson, Stargate]
Birds	Coldplay	01.2016	156	-	Parlophone	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Rik Simpson, Stargate]
Hymn for the Weekend	Coldplay	02.2016	6[47]	25[23]	Parlophone GBAYE 1501020	[3x-platinum-UK][5x-platinum-US][written by Coldplay][produced by Rik Simpson, Stargate, Digital Divide, Tim Bergling]
Up & Up	Coldplay	06.2016	71[4]	-	Parlophone GBAYE 1501028	[silver-UK][written by Coldplay][produced by Rik Simpson, Stargate]
A Head Full of Dreams	Coldplay	08.2016	173	-	Parlophone	[silver-UK][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Rik Simpson, Stargate]
A Head Full of Dreams	Coldplay	08.2016	173	-	Parlophone	[silver-UK][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin][produced by Rik Simpson, Stargate]
Something Just Like This	The Chainsmokers & Coldplay	03.2017	2[45]	3[39]	Disruptor/Parlophone USQX 91700278	[4x-platinum-UK][diamond-US][written by Andrew Taggart, Guy Berryman ,Jonny Buckland ,Will Champion, Chris Martin][produced by The Chainsmokers]
Hypnotised	Coldplay	03.2017	70[1]	112[1]	Parlophone GBAYE 1700824	[written by Guy Berryman,Jonny Buckland,Will Champion,Chris Martin][produced by Rik Simpson, Stargate]
Miracles (Someone Special)	Coldplay with Big Sean	07.2017	54[7]	-	Parlophone GBAYE 1700917	[written by Guy Berryman ,Jonny Buckland ,Will Champion ,Chris Martin, Sean Anderson][produced by Rik Simpson, Daniel Green, Bill Rahko, Martin Terefe]
Orphans/Arabesque	Coldplay	11.2019	27[11]	106[3]p;	Parlophone GBAYE 1901251	[silver-UK][written by Guy Berryman ,Jonny Buckland ,Will Champion, Chris Martin, Moses Martin][produced by Rik Simpson, Dan Green ,Bill Rahko]
Champion of the World	Coldplay	12.2019	93[1]	-	Parlophone GBAYE 1901073	[written by Guy Berryman,Jonny Buckland,Will Champion,Chris Martin,Scott Hutchison][produced by Bill Rahko,Daniel Green,Rik Simpson]
Church	Coldplay	12.2019	94[1]	-	Parlophone GBAYE 1901060	[written by Will Champion,Chris Martin,Guy Berryman,Jonny Buckland][produced by The Dream Team]
Higher Power	Coldplay	05.2021	12[21]	53[2]	Parlophone GBAYE 2100544	[platinum-UK][written by Guy Berryman ,Jonny Buckland, Will Champion ,Chris Martin ,Max Martin, Federico Vindver, Denise Carite][produced by Max Martin, Oscar Holter, Bill Rahko]
My Universe	Coldplay x BTS	10.2021	3[19]	1[1][17]	Parlophone GBAYE 2101288	[platinum-UK][platinum-US][written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin, Max Martin, Oscar Holter, Bill Rahko, RM ,Suga ,J-Hope][produced by Max Martin, Oscar Holter, Bill Rahko]
Let Somebody Go	Coldplay X Selena Gomez	10.2021	24[4]	91[1]	Parlophone GBAYE 2101323	[written by Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin ,Max Martin, Olivia Waithe ,Oscar Holter, Leland Wayne ,Bill Rahko][produced by Max Martin, Oscar Holter ,Rik Simpson ,Jon Hopkins ,Daniel Green ,Bill Rahko]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Parachutes	Coldplay	07.2000	1[1][371]	51[104]	Parlophone 5277832	[2x-platinum-US][9x-platinium-UK][produced by Coldplay, Ken Nelson, Chris Allison ]
A rush of blood to the head	Coldplay	09.2002	1[3][302]	5[165]	Parlophone 5405042	[4x-platinum-US][10x-platinum-UK][produced by Coldplay, Ken Nelson]
X&Y	Coldplay	06.2005	1[4][218]	1[3][65]	Parlophone 4747862	[3x-platinum-US][9x-platinium-UK][produced by Danton Supple, Coldplay, Ken Nelson]
Coldplay Live 2003	Coldplay	06.2008	46[12]	13[17]	Parlophone 2269199	[gold-US][produced by Daniel Green/Paul Hicks ]
Viva la Vida or Death and All His Friends	Coldplay	06.2008	1[6][159]	1[2][71]	Parlophone 2121140	[2x-platinum-US][5x-platinium-UK][produced by Markus Dravs, Brian Eno, Jon Hopkins, Rik Simpson]
Prospekt's March EP.	Coldplay	12.2008	38[15]	16[4]	Parlophone 2647372	[silver-UK][produced by Brian Eno/Markus Dravs/Rik Simpson]
Mylo Xyloto	Coldplay	11.2011	1[1][96]	1[1][52]	Parlophone 0875532	[platinum-US][5x-platinium-UK][produced by Markus Dravs/Daniel Green/Rik Simpson/Brian Eno]
4 CD Catalogue Set	Coldplay	07.2016	80[1]	-	Parlophone 5099972504420	[silver-UK]
Ghost Stories	Coldplay	05.2014	1[6][159]	1[43]	Parlophone 0825646305919	[2x-platinum-US][2x-platinium-UK][produced by Avicii, Coldplay, Paul Epworth, Daniel Green ,Jon Hopkins, Rik Simpson]
Ghost Stories: Live 2014	Coldplay	05.2014	-	93[1]	Parlophone 2564620607	[produced by Coldplay, Rik Simpson]
A Head Full of Dreams	Coldplay	12.2015	1[1][60]	2[59]	Parlophone 0825646982646	[platinum-US][4x-platinium-UK][produced by Rik Simpson, Stargate]
Live In Buenos Aires	Coldplay	12.2018	15[5]	128[1]	Parlophone 0190295559274	[silver-UK][produced by Rik Simpson]
Everyday Life	Coldplay	12.2019	1[1][16]	7[6]	Parlophone 0190295337506	[gold-UK][produced by Rik Simpson, Dan Green, Bill Rahko, Angel Lopez, Federico Vindver, Max Martin]
Music of the Spheres	Coldplay	10.2021	1[1][17]	4[8]	Parlophone 0190296666988	[gold-UK][produced by Max Martin ,Oscar Holter ,Federico Vindver, Bill Rahko, Rik Simpson ,Dan Green ,Jon Hopkins, We Are King, Metro Boomin, Jacob Collier]