Wayne Fontana and The Mindbenders

Wayne Fontana (właśc. Glyn Ellis), ur. 28.10.1945 r. w Manchester, Wielka Brytania. Po zmianie nazwiska na cześć perkusisty Elvisa Presleya, D.J. Fontany, Wayne'owi zaproponowano kontrakt z firmą Fontana (sic!) Records. Autorem pomysłu był szef A&R, Jack Baverstock. Grupa towarzysząca Wayne'owi, Mindbenders, znana z muzyki do horroru pod tym samym tytułem, była tak doskonała jak jej wiodący wokalista.
Debiutowali jako grupa w składzie: Eric Stewart (ur. 20.01.1945 r.; gitara), Bob Lang (ur. 10.01.1946 r.; bas) oraz Ric Rothwell (ur. 11.03.1944 r.; perkusja). 
Specjalizując się we własnych przeróbkach znanych tematów rhytm'n'bluesowych, grupa przebiła się swoim piątym nagraniem, "Um, Um, Um, Um, Um", nagranym dla Major Lance, które dostało się na piąte miejsce angielskich list przebojów. Następny utwór, nagrany w 1965 roku "The Game Of Love", dotarł do drugiego miejsca na listach przebojów i zapoczątkował inwazję Kennedy Street Enterprises z Manchester w Stanach Zjednoczonych, która wyniosła grupę na pierwsze miejsce na listach przebojów.
 Potem grupa walczyła o dobre miejsca, ale jej jedynym przebojem była piosenka "Just A Little Bit Better". W październiku 1965 r. Wayne Fontana zdecydował się na karierę solową. Najpierw nagrał balladę "It Was Easier To Hurt Her" napisaną przez Berta Bernsa i Jerry'ego Ragavoya, a potem wielki chwytliwy przebój Jackie Edwards "Come On Home".
 Lata późniejsze to okres wzlotów i upadków, w którym najciekawszym utworem była kompozycja Grahama Gouldmana "Pamela Pamela", która przełamała pasmo niewypałów. Na początku lat siedemdziesiątych Fontana zrezygnował z muzyki i przyłączył się do tzw. ruchu odnowicieli, chociaż jego życie osobiste pozostało pełne problemów.
W październiku 1965 r. rozstali się z liderem, a z początkiem następnego roku ich singel z kompozycją spółki Carole Bayer Sagar/ Toni Wine, "Groovy Kind Of Love", odniósł wielki sukces w Wielkiej Brytanii i USA, trafiając na drugie miejsca list przebojów.
 Niestety, udany temat "Can't Live With You, Can't Live Without You" przeszedł bez echa, singel zaś "Ashes To Ashes" choć popularny, nie powtórzył sukcesu debiutu. Epizodyczna rola w filmie "Nauczyciel z przedmieścia" (w którym Mindbenders zagrali szkolny zespół beatowy ) podtrzymała wprawdzie umiarkowaną popularność zespołu, ale późniejsze nagrania tematów renomowanych autorów Roda Argenta i Roberta Knighta nie zyskały uznania.
 Rozpaczliwa próba przypomnienia się dość mierną wersją przeboju The Box Tops, "The Letter", przyniosła jedynie miejsce w dolnych rejonach Top 50 i po nagraniu singla "Uncle Joe The Ice Cream Man" zespół rozpadł się w marcu 1968 r.
Eric Stewart i przyjęty do Mindbenders u schyłku ich działalności Graham Gouldman założyli grupy Hotlegs i 10c.c., Bob Lang zaś próbował szczęścia w formacji Racing Cars.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK/US]

Komentarz

Hello! Josephine/Roadrunner

Wayne Fontana and The Mindbenders

07.1963

46[2]

-

Fontana TF 579/-

[written by Dave Bartholomew/Fats Domino][produced by Jack Baverstock]

Stop look and listen/Duke of Earl

Wayne Fontana and The Mindbenders

05.1964

37[4]

-

Fontana TF 451/Smash 1917

[written by Jimmy Breedlove/Patricia Brown][produced by Jack Baverstock]

Um um um um um/First taste of love

Wayne Fontana and The Mindbenders

10.1964

5[15]

-

Fontana TF 497/Fontana 1945

[written by Curtis Mayfield][produced by Jack Baverstock][oryginal by Major Lance]

The game of love/Since you' ve been gone

Wayne Fontana and The Mindbenders

02.1965

2[11]

1[1][11]

Fontana TF 535/Fontana 1509

[written by Clint Ballard Jr.][produced by Jack Baverstock]

Just a little bit too late/Long time coming

Wayne Fontana and The Mindbenders

06.1965

20[7]

45[8]

Fontana TF 579/Fontana 1514

[written by Clint Ballard/Les Ledo][produced by Jack Baverstock]

She needs love/Like i did

Wayne Fontana and The Mindbenders

09.1965

32[6]

-

Fontana TF 611/Fontana 1524

[written by Clint Ballard][produced by Les Reed]

It was easier to hurt her/You made me what i am today

Wayne Fontana

12.1965

36[6]

-

Fontana TF 642/MGM 13456

[written by Bert Russell,Jerry Ragovoy][produced by Les Reed]

Come on home/My eyes break out in tears

Wayne Fontana

04.1966

16[12]

117[2]

Fontana TF 684/MGM 13516

[written by Jackie Edwards][produced by Les Reed][oryginalnie nagrana przez Jackie Edwards]

Goodbye bluebird/The sun' s so hot today

Wayne Fontana

08.1966

49[1]

-

Fontana TF 737/-

[written by Bon Halley/Buddy Kaye][produced by Les Reed]

Pamela Pamela/Somethings keeps calling me back

Wayne Fontana

12.1966

11[12]

-

Fontana TF 770/MGM 13661

[written by Graham Gouldman][produced by Les Reed]

A groovy kind of love/Love is good

Mindbenders

01.1966

2[14]

2[13]

Fontana TF 644/Fontana 1541

[silver UK][written by Toni Wine/Carole Bayer Sager][produced by Jack Baverstock][original by Toni Wine 1963r]

Can' t live with you/One fine day

Mindbenders

05.1966

28[7]

-

Fontana TF 697/-

[written by Carole Bayer Sager/Toni Wine][produced by Jack Baverstock]

Ashes to ashes/You don' t know about love

Mindbenders

08.1966

14[9]

55[6]

Fontana TF 731/Fontana 1555

[written by Carole Bayer Sager/Toni Wine][produced by Jack Baverstock]

The letter/My new day and age

Mindbenders

09.1967

42[4]

-

Fontana TF 869/-

[written by Wayne Carson Thompson][produced by Graham Gouldman/John Paul Jones]

EP's

Um! Um! Um! Um! Um! Um!

Wayne Fontana & Mindbenders

12.1964

7[19]

-

Fontana TE 17 435/-

The game of love

Wayne Fontana & Mindbenders

05.1965

19[1]

-

Fontana TE 17 449/-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wayne Fontana and The Mindbenders	Wayne Fontana and The Mindbenders	02.1965	18[1]	-	Fontana TL 5230	[produced by Jack Baverstock]
The game of love	Wayne Fontana and The Mindbenders	05.1965	-	58[9]	Fontana 27 542 [US]
The Mindbenders	Mindbenders	06.1966	28[4]	-	Fontana TL 5324	[produced by Jack Baverstock]
A groovy kind of love	Wayne Fontana and The Mindbenders	07.1966	-	92[9]	Fontana 27 554 [US]

Esmée Denters

Esmée Denters (ur. 28 września 1988r) , holenderska piosenkarka. Zanim stała się światowej sławy wokalistką, zaistniała w sieci umiesczczając na witrynie YouTube własne interpretacje piosenek takich artystów jak Natasha Bedingfield, Brandy, Mariah Carey, OneRepublic, czy Justin Timberlake.
W roku 2008 podpisała kontrakt z pod wytwórnią Universal Music, Tennman Records należącej do Timberlake'a. Rok później wydała debiutancki album studyjny Outta Here, który promował singel o tej samej nazwie.Swoją karierę muzyczną Denters rozpoczęła w roku 2006 dzięki witrynie YouTube przez którą umieszczała za pośrednictwem swojego oficjalnego kanału autorskie wersje znanych utworów oraz skomponowanych przez siebie. Wysoka popularność nagrań artystki zwróciła uwagę holenderskiego menadżera Jonathana Berhane'a, który po uprzednim skontaktowaniu się z Esmée przedstawił ją nominowanemu do nagrody Grammy twórcy piosenek Billy'emu Mannowi. Mężczyzna zorganizował spotkanie wokalistki z Justinem Timberlakiem po jednym z jego koncertów, a ten zaproponował Denters kontrakt płytowy w jego wytwórnii Tennman Records.
W roku 2007 artystka wyruszyła w trasę koncertową wraz z Timberlakiem po Europie, gdzie rozpoczynała występy wokalisty prezentując się na dziesięciu koncertach. Pod koniec 2007 artystka sfinalizowała swój kontrakt z wytwórnią i rozpoczęła prace nad swoim debiutanckim albumem studyjnym.
Wraz z sfinalizowaniem kontraktu z wytwórnią wokalistka rozpoczęła prace nad pierwszym albumem studyjnym, który powstawał od roku 2008 pod producenckim okiem Justina Timberlake'a, Polow da Dona, Jasona Perry'ego, czy Danji. W większość kompozycji na krążku swój wkład miała sama wokalistka, która współstworzyła dziesięć z trzynastu utworów umieszczonych na płycie. Prace nad wydawnictwem zakończyły się na początku 2009 roku, zaś zwiastunem dzieła Outta Here została kompozycja o tym samym tytule. Singel "Outta Here" wydany dnia 14 kwietnia 2009 w rodzimym kraju Denters zyskał na popularności zajmując pozycję w Top 3 oficjalnego zestawienia najczęściej sprzedawanych utworów. Piosenka wydana została również na międzynarodowych rynkach muzycznych, m.in. brytyjskim, gdzie kompozycja wydana została dnia 17 sierpnia 2009. Dzięki wysokiej popularności głównego singla, album wydany dnia 22 maja 2009 w Holandii znalazł się w Top 5 zestawienia najpopularniejszych wydawnictw.
By promować krążek, w roku 2009 Esmée Denters wyruszyła w europejską trasę koncertową wraz z Enrique Iglesiasem, gdzie rozpoczynała występy wokalisty. Na scenie z arystą wykonywała również duet użyczając swego głosu w piosence "Takin' Back My Love".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Outta Here	Esmee Denters	08.2009	7[20]	9[14].Dance Club Songs	Interscope CATCO 152027817	[written by E. Dean, J. Jones, J. Perry][produced by Justin Timberlake, Polow da Don]
Admit It	Esmee Denters	01.2010	56[4]	-	Interscope 2730087	[written by Esmée Denters, Toby Gad][produced by Justin Timberlake, Toby Gad]
Until You Were Gone	Esmee Denters with Chipmunk	04.2010	56[4]	-	Jive CATCO 159337203	[written by Esmée Denters, Toby Gad][produced by Justin Timberlake, Toby Gad]
Love Dealer	Esmee Denters feat. Justin Timberlake	06.2010	68[6]	9[13].Dance Club Songs	Interscope CATCO 162986002	[written by Esmée Denters ,Justin Timberlake, Mikkel S. Eriksen, Tor Erik Hermansen ][produced by Justin Timberlake,StarGate]

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Outta Here	Esmee Denters	01.2010	48[2]	-	Interscope 2731553	[produced by Justin Timberlake, Toby Gad, Ryan Tedder, Polow da Don, Jason Perry, The Y's, Hannon Lane, Danja, Novel]

Delerium

Duża popularność w ostatnich latach komercyjnej odmiany ambientu, upowszechnienie się tzw. world music, sukces Enigmy czy Deep Forest stanowią przejawy pewnej muzycznej mody. Ostatnie albumy Delerium - stylistycznie bliskie temu nurtowi - są czasami przyjmowane przez słuchaczy i krytyków jako kopia dokonań "enigmatycznego" Michaela Cretu czy "leśnych ludków" - Mouqueta i Sancheza. Jednak Delerium nie powstało jako próba zarobienia kilku dolarów na "podpięciu" się pod nowy, modny styl. Skoro więc dochodzi do tego, że Kanadyjczycy są stawiani w jednej linii z czymś takim jak np. Era, uznałem, że czas na przedstawienie ich historii i dokonań.
Na początku lat 80., Nivek Ogre i Cevin Key zakładają w Vancouver w Kanadzie formację Skinny Puppy. Wkrótce dołącza do nich Bill Leeb (jako Willhelm Schroder). Zespół wielki, niesamowity i niedościgniony. Kopiowany nieudolnie przez licznych naśladowców. Ostatni ze wspomnianej trójki założycieli grupy tworzy później własną formację. Dołącza do niego 16-letni wówczas Rhys Fulber i tak powstaje Front Line Assembly. Grupa, grająca ostry elektroniczny industrial ("apokaliptyczna muzyka do tańca"), zyskuje z czasem spore grono fanów. Tak w skrócie wyglądają pierwsze lata muzycznej aktywności naszej dwójki - pora na Delerium. Powstanie tej grupy można przedstawić na co najmniej dwa sposoby:
1. Skinny Puppy tworzy Coś nie pokrywającego się z żadnym istniejącym wcześniej w muzyce stylem. W muzyce tej grupy jest ogromna różnorodność dźwięków pochodzących z wszelkich możliwych do wyobrażenia źródeł, połączonych w spójną, łatwo rozpoznawalną całość. Front Line Assembly wybrało sobie z multi-przekazu SP dla własnych potrzeb agresywne techno-industrialne "poletko". Być może, widząc ubogość własnej muzyki wobec dokonań Skinny Puppy, panowie zaczęli realizować nowe projekty, działające na innych obszarach muzyki "wyciągniętej" z świata dźwięków SP. Jeśli ktoś ma jeszcze wątpliwości: tak, jestem fanem SP - każdemu wolno kochać! 2. Przyznaję, powyższe słowa w złośliwy sposób negują talent i umiejętności spółki Leeb/Fulber. I choć jest w nich ziarnko prawdy, myślę, że jednak z innej przyczyny panowie nie zadowolili się działalnością pod szyldem FLA, tworząc kolejne, odmienne od siebie projekty. Bill Leeb i Rhys Fulber to zupełnie odmienne osobowości. Rhys - syn muzyka punk-rockowego i zagorzały fan metalu, tworzy dźwięki niespokojne i agresywne. Bill - starszy wiekiem i doświadczeniem - jest odpowiedzialny za "duchową" stronę muzyki duetu. Stąd odmienne pomysły na muzykę i różnorodność projektów Kanadyjczyków. Tym co łączy ich produkcje, jest elektronika i sampling oraz "ciemne" brzmienie i apokaliptyczny przekaz. Jak sami mówią: "Nasze granie jako FLA można porównać do malowania czarną farbą. W pewnym momencie wpadliśmy jednak na to, że ścianę można pomalować na czarno na wiele różnych sposobów. Stąd kolejne muzyczne przedsięwzięcia".

Bill Leeb, po nagraniu pierwszego albumu Front Line Assembly, nie miał żadnego konkretnego zajęcia i zaczął nagrywać coś odmiennego: "Zawsze lubiłem ambient, więc postanowiłem sam zrobić coś takiego; nie wiedzieliśmy specjalnie co z tego wyniknie - byle by rezultat dobrze brzmiał".
Wiedzieli czy nie - pierwszy album wydany pod nazwą Delerium - "Faces, Forms & Illusions" był płytą udaną i wciągającą w świat mrocznej dźwiękowej architektury. Słowa "architektura" używam nieprzypadkowo, bowiem dla pierwszego okresu działalności Delerium charakterystyczne jest budowanie kolejnych utworów w oparciu o bogate syntezatorowe tekstury i sample. Na pierwszej płycie słychać to najlepiej w "Sword of Islam". Na początku dzieje się niewiele, powoli pojawiają się kolejne elementy, aż powstaje podniosła, potężna całość. Powolne, przypominające cokolwiek thrillery, budowanie nastroju jest tym, co w muzyce Delerium lubię najbardziej. Szkoda, że Alfred Hitchcock działał parę dekad wcześniej...
Innym charakterystycznym elementem, stosowanym od początku istnienia grupy, są sample: od chorałów gregoriańskich, po tybetańskie grzechotki (celowo używam określeń sample, sampling, itp. - próbkowanie kojarzy mi się z chemią, a ta nie kojarzy mi się najlepiej...). To, że poszczególne numery brzmiały na przykład gotycko, czy też miały wschodnie zabarwienie, było efektem zastosowania odpowiednich sampli. Często ciekawe efekty dawało połączenie przy użyciu tej techniki elementów pochodzących z zupełnie różnych źródeł, np. hipnotycznych rytmów plemion Ameryki Północnej ze śpiewem mnichów czy hinduskimi wokalizami.
W roku 1990 ukazuje się druga płyta Delerium - "Morpheus". Choć jest to album trochę bliższy stylistyce Front Line Assembly, poprzez częściowe uproszczenie i "dociążenie" muzyki, nie brakuje na nim bardziej "klimatycznych" i nastrojowych nagrań. Na uwagę zasługują zwłaszcza "Morpheus" i "Faith".
Jeszcze w tym samym roku pojawiają się kolejne dwie płyty: "Syrophenikan" i "Stone Tower". Pierwsza na dobre "zadomawia" w muzyce Delerium etniczno-plemienne ("tribal" - jak mówią anglojęzyczni) rytmy. Druga - to elementy blisko-wschodnie (głównie wokalizy). Muzyka grupy na pierwszych albumach to przede wszystkim ambient - industrialny, mroczny i podniosły. Tylko w kilku miejscach nagrania brzmią delikatniej, "jaśniej": "Allurance", "Fragments of Fear".
Wydane rok później "Spiritual Archives" to znowu bardzo przestrzenne nagrania. Bardziej gotyckie (czy raczej średniowieczne) od poprzednich. Nadal jednak nie brak na tej płycie elementów wschodnich, hinduskich, itp. Ponownie jest to podróż przez różne kultury, która odbywa się poprzez wplecione między syntezatory sample z chórami, wokalizami, fragmentami ścieżek dźwiękowych z filmów.
Po dość intensywnej działalności jako Delerium, panowie robią sobie kilkuletnią przerwę, koncentrując się na swoich pozostałych projektach. W końcu jednak wracają do swojego "spokojniejszego wcielenia". I to - praktycznie na raz - z dwoma kolejnymi albumami: "Spheres I" i "Spheres II". Muzyka Delerium ulega zmianie. Nagrania stają się mniej gęste i duszne. Ktoś celnie stwierdził, że na "Spheres" zespół "wyszedł z lochów na powierzchnię". Dodam, że nie tylko wyszedł, ale wręcz uleciał w kosmos. Mniej tutaj sampli, więcej syntezatorów. Delikatnie ujawniają się elementy techno. Nadal jest to muzyka powolna i podniosła, ale teraz z wnętrz klasztorów słuchacz zostaje przeniesiony na pokłady statków kosmicznych. Widać to także w tytułach nagrań, poprzednie albumy to np.: "Inside The Chamber", "Temple Of Light", "Twilight Ritual", "Stone Tower". Teraz pojawiają się "Transmitter", "Colony", "Dimensional Space". Brzmienia użyte na "Spheres" kojarzą się z niemiecką elektroniką lat 70. (Tangerine Dream, Kraftwerk), słychać, że obydwaj muzycy coraz lepiej znają tajniki "analogów".
Delerium zmieniało swoje muzyczne oblicze, już niedługo miało się okazać, że zmiany pójdą jeszcze dalej, ale o tym za chwilę.
Delerium powstało jako dodatkowy projekt - przeciwwaga dla muzyki Front Line Assembly. W kolejnych latach spółka Leeb/Fulber zaczęła tworzyć następne "zespoły" pokazując, że interesują ją także inne formy mrocznej, elektronicznej muzyki:

Intermix - electro, "techno Delerium", Noise Unit - ciężka muzyka bliższa FLA niż Delerium, coś zwanego kiedyś Electro Body Music, Equinox - drum'n'bass. Mało? Bill Leeb udzielał się w wolnych chwilach w formacji Cyberaktif, a Rhys Fulber w Will. To jeszcze nie koniec aktywności naszej dwójki. Muzyka Delerium ewoluowała tak bardzo, że panowie postanowili "kultywować" dotychczasowe brzmienie zespołu pod nową nazwą. Trudno powiedzieć, czy to kwestia wstydu, czy też marketingu, jednak kontynuacja wcześniejszej muzyki Delerium nie jest nawet sygnowana ich nazwiskami. Projekt nazwany Synaesthesia, zgodnie z tym, co jest napisane na okładkach kolejnych płyt, to dzieło tajemniczego R. Deckarda (jedynie wyprodukowane przez spółkę Leeb/Fulber). Wszystko wskazuje jednak na to, że rzeczony autor muzyki w rzeczywistości nie istnieje...
W roku 1994 ukazuje się nowy album Delerium, zatytułowany "Semantic Spaces". Tym razem płyta zostaje wydana nie przez niemieckie Dossier, ale w macierzystym, kanadyjskim Nettwerk. Wiąże się to z większym budżetem i lepszą promocją, a także odmienioną muzyką Delerium. Starsi fani grupy mogli kręcić nosem z niesmakiem, jako że płyta jest wręcz... przebojowa. Panowie pokazali swój komercyjny potencjał. Szok był tym większy, że mocniejsze alter-ego Kanadyjczyków - Front Line Assembly - w tym samym czasie jeszcze bardziej zaostrzyło swoje brzmienie, łącząc agresywny industrial z metalem w stylu Pantery. Trudno już znaleźć jakiekolwiek podobieństwa pomiędzy obydwoma projektami - raczej więc nie delirium, a muzyczna schizofrenia zdominowała nagrania panów L i F. Tym, co stanowiło największą nowość w "Semantic Spaces", był głos. Tym razem nie sampling, a żywa wokalistka - Kristy Thirsk - do tej pory śpiewająca w mało znanym The Rose Chronicles. Została zaproszona do współpracy przez Delerium i efekt tego był bardzo udany (krótko mówiąc - nie jestem fanem tangerino-enigmo-ambientalnego grania, ale głos Kristy wynagrodził mi złagodzenie muzyki Delerium). Wokalizy pani Thirsk, opisywane jako anielskie, marzycielskie, czy niebiańsko bogate, są delikatne i po prostu piękne. Przyznaję jednak, że fanów Front Line Assembly jej "ochy i "achy" mogą zapewne przyprawić o mdłości.
Niektóre utwory są wyraźnie taneczne - w ten sposób Delerium pojawiło się na listach przebojów ("Flowers Before Screens", "Incantation"). Muzyka z "Semantic Spaces" faktycznie przypomina nagrania Enigmy, zwłaszcza w nagraniach takich jak "Flatlands" czy "Metaphor" (do tego zawiera sample wyjęte z Deep Forest). Panowie częściowo potwierdzili, że osiągnięcie brzmienia "przyjaznego dla słuchacza" było celowe: "Używaliśmy chórów i śpiewu mnichów oraz etnicznych rytmów już dziesięć lat temu, ale wtedy to nie było modne; w międzyczasie pokazuje się Enigma i nagle robi się z tego wielki hit - a co z nami? Robimy to samo od lat i nikt nie zwrócił na nas uwagi! Muzyka to loteria - wszystko zależy od tego, by być we właściwym miejscu w odpowiednim momencie". Trochę pozazdrościliśmy, co?... Mimo tych podobieństw - zresztą oprócz Enigmy można tu wspomnieć późne SPK czy Loop Guru - Delerium pozostaje projektem spójnym i mimo "rozjaśnienia" brzmienia nadal jest to zabarwiona smutkiem i powagą, rozbudowana muzyka.
Inną nowością w nagraniach zespołu jest zastępowanie elektroniki żywymi muzykami. Najpierw głos Kristy Thirsk, potem na koncertach "prawdziwy" perkusista, następnie inni muzycy (flety, bas). Panowie postanowili, że występy Delerium będą w całości wykonywane na żywo.
Na kolejnej - i jak dotąd ostatniej - płycie, zatytułowanej "Karma", nie ma charakterystycznych dla produkcji spółki Leeb/Fulber sampli ze śpiewem mnichów. Tym razem panowie wynajęli prawdziwy chór, który został zarejestrowany w kościele w Vancouver. To nie koniec nowości. Kristy Thirsk znowu śpiewa w kilku nagraniach, ale obok niej pojawiają się także inne wokalistki: Jacqui Hunt (z australijskiego Single Gun Theory), Sarah McLachlan (jeśli nie na świecie, to na pewno w Kanadzie ma status gwiazdy), Camille Henderson (jak dotąd śpiewała w zespole S. McLachlan). Oprócz nich, w jednym z utworów pojawia się głos Lisy Gerrard z Dead Can Dance, która zgodziła się na wykorzystanie fragmentów z jej wokalizami z "Persian Love Song".
Każda z pań śpiewających na "Karma" sama napisała teksty do swoich utworów. Pozyskanie Lisy Gerrard wydawało się oczywiste, jako że produkcje Delerium wiele zawdzięczają klimatowi muzyki Dead Can Dance. Słychać też, że główni autorzy płyty zrobili krok do przodu - "Karma" jest jeszcze lepiej zrealizowana, a do tego bardziej popowa. Wiele nagrań, to wręcz piosenki ("Euphoria Firefly", "Wisdom", "Silence"), a "Duende", poprzez obecność w eterze i na listach przebojów, dorównała nagraniom Enigmy czy Deep Forest. Ponownie jest to mieszanka dźwięków pochodzących z różnych kultur i epok: ethno-techno. Bill Leeb położył nacisk na duchową stronę muzyki - niektóre instrumenty były nagrywane na pustyni Mojave, wspomniane już wynajęcie chóru. Te zabiegi oraz piękne głosy pięciu pań śpiewających na płycie (nie piszę - "pięciu pięknych pań" - bowiem S. McLachlan odbiega od mojego ideału kobiecej urody) dodały albumowi sporu uroku. Muzyka zresztą broni się sama jako dzieło bogate i wielowymiarowe. Są na "Karmie" utwory częściowo bliskie wcześniejszemu brzmieniu Delerium ("Twilight", "Forgotten Worlds"), czyżby panowie bali się utraty starych fanów, zrażonych postępującą komercjalizacją grupy? Inna sprawa, że dla ludzi, którzy poznali Delerium na etapie "Semantic Spaces"/"Karma", szokiem mogły być wcześniejsze płyty zespołu, wznowione w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Wydane oryginalnie w Niemczech przez mało znaną Dossier Records, były praktycznie niedostępne w ojczyźnie pary Leeb/Fulber. Re-edycja po drugiej stronie Atlantyku nastąpiła dopiero po sukcesie "Karmy", dzięki staraniom Cleopatra Records.
Rok 1998 zapowiadał się pomyślnie, zarówno dla fanów Delerium, jak i Front Line Assembly. Niespodziewanie jednak pojawiła się informacja, że Rhys Fulber nie będzie już współpracował z Billem Leebem w żadnym ze wspólnych projektów. Nadal w ramach Nettwerk, ma rozpocząć solową działalność - bliską muzyce Delerium i Intermix. Bill Leeb będzie kontynuował pracę sygnowaną dotychczasowymi nazwami, ale z nowymi ludźmi - wygląda na to, że ktoś zastąpi Rhysa. Na razie jednak nagrywa ścieżkę dźwiękową do kolejnej części "Quake'a".
Trudno powiedzieć, jaka będzie przyszłość Delerium. Mam nadzieję, że tajemnicza, podniosła atmosfera, towarzysząca tej muzyce od samego początku, pozostanie na swoim miejscu. Wśród wokalistek mogłaby pojawić się jeszcze Anneli Drecker z Bel Canto. I oby nie doszło do tego, że będę musiał słuchać "delericznych" produkcji jako podkładu do reklamy jakiegoś "2 in 1".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Silence	Delerium feat. Sarah McLachlan	05.1999	73[3]	-	Nettwerk 398152	[written by Bill Leeb , Rhys Fulber , Sarah McLachlan][produced by Delerium]
Heaven's Earth	Delerium	02.2000	44[4]	20[11].Hot Disco/Dance	Nettwerk 331032	[written by Bill Leeb , Kristy Thirsk , Rhys Fulber][produced by Delerium]
Silence [remix]	Delerium feat. Sarah McLachlan	10.2000	3[58]	6[13].Hot Disco/Dance	Nettwerk 331072	[silver-UK][written by Bill Leeb , Rhys Fulber , Sarah McLachlan][produced by Delerium]
Innocente (Falling In Love)	Delerium feat. Leigh Nash	06.2001	32[5]	3[12].Hot Disco/Dance	Nettwerk 331172	[written by Bill Leeb , Leigh Nash ][produced by Delerium]
Underwater	Delerium	11.2001	33[2]	9[12].Hot Disco/Dance	Nettwerk 331422	[written by Bill Leeb ][produced by Bill Leeb ]
After All	Delerium feat. Jaël	07.2003	46[2]	9[14].Hot Disco/Dance	Nettwerk 332012	[written by Leeb , Jaël , Fulber][produced by Bill Leeb ,Rhys Fulber ]
Silence	Delerium feat. Sarah McLachlan	12.2003	122[7]	-	Yeti	[written by Bill Leeb , Rhys Fulber , Sarah McLachlan][produced by Delerium]
Truly	Delerium feat. Nerina Pallot	02.2004	54[2]	-	Nettwerk 332202	[written by Bill Leeb,Nerina Pallot,Jamie Muhoberac][produced by Bill Leeb,Carmen Rizzo ]
Silence 2004	Delerium feat. Sarah McLachlan	11.2004	38[24]	-	Nettwerk 332422	[written by Bill Leeb , Rhys Fulber , Sarah McLachlan][produced by Delerium]

Morcheeba

Brytyjskie trio Morcheeba stworzyli bracia Ross i Paul Godfreyowie - muzycy zafascynowani amerykańskim brzmieniem lat 60. Inspiracje czerpali z twórczości takich gwiazd jak Crosby, Stills and Nash, Neil Young, Bob Dylan, Marvin Gaye.

Przez prawie cztery lata tworzyli razem utwory instrumentalne. W końcu przenieśli się z rodzinnego Dover do Londynu i tam, w 1995 roku, spotkali wokalistkę Skye Edwards, która wcześniej zajmowała się boksem... Skye wniosła zupełnie odmienną estetykę do brzmienia grupy - przede wszystkim charakterystyczny wokal oraz elektroniczne rytmy funky i hip-hopu. Morcheeba początkowo wydała kilka EPek i singli, między innymi "Trigger Hippie" i "Never An Easy Way".
Debiutancki album "Who Can You Trust" ukazał się już w 1996 roku. Była to efektowna mieszanina trip-hopu i elektronicznych brzmień osadzonych w tradycjach bluesowych. Płyta została wspaniale przyjęta, a formacja stała się wręcz z dnia na dzień kultową. Jeszcze w tym samym roku Morcheeba ruszyła w trasę po Stanach z Live i Fioną Apple.
Kolejna płyta "Big Calm" została wydana w 1998 roku. Morcheeba zaprezentowała materiał, nieco odmienny, bardziej dojrzały i w efekcie jeszcze lepszy niż na debiutanckim krążku. W muzyce pojawiły się nowe elementy - folk, soul, hip-hop, r&b, a także dub i psychodelic. Album odniósł ogromny sukces i znalazł kilka milionów nabywców.
Następna płyta Morcheeby "Fragments Of Freedom" miała premierę w czerwcu 2000 roku, podczas festiwalu Glastonbury. "Fragments Of Freedom" zdecydowanie różniła się od poprzedniej produkcji grupy. Paul Godfrey określił ją jako "popową". Stwierdził: "Jedyna rzecz, jaka nie zmieniła się od czasu wydania naszego poprzedniego albumu, to całe to gówno, jakie zewsząd słychać. Nie ma już dobrej jakości popu i chcemy wypełnić tę lukę". "Fragments Of Freedom" promował singiel "Rome Wasn't Built In A Day".
Premiera kolejnego albumu Morcheeby, zatytułowanego "Charango", miała miejsce w lipcu 2002 roku. Wydawnictwo promował utwór "Otherwise".
Natomiast w czerwcu 2003 roku ukazała się składanka najlepszych piosenek z repertuaru zespołu, zatytułowana "Parts Of The Process". Na płycie znalazło się 18 utworów, w tym dwa nowe - "Can't Stand It" i "What's Your Name". W nagraniu tego drugiego, który ukazał się także na singlu, wziął udział Big Daddy Kane.
Piąty album braci Rossa i Paula Godfrey'ów, "The Antidote", ukazał się w maju 2005 roku. Płyta przyniósł olbrzymią zmianę w dotychczasowym obrazie formacji. Przede wszystkim zawiera pierwszy materiał zespołu nagrany bez dotychczasowej wokalistki Sky Edwards - jej miejsce zajęła Daisy Martey, była członkini Noonday Underground. Po drugie, zespół rozstał się z dotychczasowym wydawcą, wytwórnią Warner Bros. Grupa postawiła także na żywe brzmienie - prawie w ogóle nie słychać automatu perkusyjnego. Na koniec ciekawostka - Daisy Martey, poza śpiewaniem w Noonday Underground, zajmowała się muzyką klasyczną. I to również miało wpływ na brzmienie "The Antidote".
Pod koniec 2005 roku dotarły wreszcie informacje, że Skye nagrała solowy album. Album zatytułowany "Mind How You Go" ukazał się w lutym 2006 roku. Przy płycie pracował mąż Skye, oraz Gary Clark. Dla miłośników niepowtarzalnego wokalu i klimatu jaki towarzyszył pierwszym płytom Morcheeby płyta ta będzie na pewno perełką jakiej nie może zabraknąć na półce z muzyką.

16. lutego 2010 roku na swoim blogu "MySpace" Sky Edwards ogłosiła, że powraca do zespołu. Po siedmiu latach wokalistka zdecydowała się ponownie zagrać z braćmi. Początkowo miało to być tylko kilka kawałków, okazało się jednak, że fani Morcheeby zobaczyli w czerwcu całą płytę - świeżutką "Blood like lemonade".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Trigger hippie	Morcheeba	02.1996	121[2]	-	China Records WOKT 2056	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Morcheeba]
Tape loop/Moog island	Morcheeba	07.1996	42[4]]	-	Indochina INDO 45	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Morcheeba]
Trigger hippie	Morcheeba	10.1996	40[4]	-	Indochina INDO 52	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Morcheeba]
The music that we hear[Moog island]	Morcheeba	02.1997	47[4]]	-	Indochina INDO 54	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Morcheeba]
Shoulder holster	Morcheeba	09.1997	53[3]	-	Indochina INDO 64	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Morcheeba]
Blindfold /The sea/Three orange whips	Morcheeba	03.1998	56[3]]	-	Indochina IDO 70	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Morcheeba]
Let me see/Don' t let it get you down	Morcheeba	06.1998	46[4]]	-	Indochina IDO 76	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Morcheeba]
Part of the process/The dyslexic porn star who funked in her space	Morcheeba	08.1998	38[5]	-	China WOKMC 2097	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Morcheeba]
Rome wasn' t built in a day/Fragments of freedom	Morcheeba	07.2000	34[9]	-	East West EW 214	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Paul Godfrey, Ross Godfrey]
Be Yourself	Morcheeba	11.2000	108[1]]	-	East West EW 221	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Paul Godfrey, Ross Godfrey]
The world looking in/Love sweet love	Morcheeba	03.2001	48[6]]	-	East West EW 225	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Paul Godfrey, Ross Godfrey]
Otherwise	Morcheeba	07.2002	64[4]]	-	East West EW 247	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Paul Godfrey, Ross Godfrey]
Way Beyond	Morcheeba	10.2002	147[1]	-	East West EW 255	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Skye Edwards][producer by Pete Norris, Paul Godfrey, Ross Godfrey]
Wonders Never Cease	Morcheeba	05.2005	86[4]	-	Echo ECSCX 164	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey, Sternberg][producer by Paul Godfrey, Ross Godfrey]
Enjoy The Ride	Morcheeba feat. Judy Tzuke	02.2008	182[1]	-	Echo ECSDD 196	[written by Paul Godfrey, Ross Godfrey,Judie Tzuke][producer by Paul G]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Who can you trust?	Morcheeba	04.1996	57[50]][2000r]	-	China ZEN 009	[gold-UK][produced by Morcheeba]
Who can you trust?/Beats & B-Sides	Morcheeba	11.1997	103[6]]	-	Indochina ZEN009CDX	-
Big calm	Morcheeba	03.1998	18[176]	20.Heatseekers	Indochina ZEN 017	[platinum-UK][produced by Morcheeba]
Fragments of freedom	Morcheeba	07.2000	6[54]	113[5]	East West 8573836022	[gold-UK][produced by Paul Godfrey, Chris Harrison]
Charango	Morcheeba	07.2002	7[18]]	8.Heatseekers	East West 0927469632	[gold-UK][produced by Paul Godfrey, Pete Norris, Ross Godfrey]
Parts of the process	Morcheeba	07.2003	6[28]		East West 5046658702	[gold-UK][produced by Pete Norris]
The antidote	Morcheeba	05.2005	17[6]]	-	Echo ECHCD 65	[produced by The Godfrey Brothers]
Dive Deep	Morcheeba	02.2008	59[3]]	-	Echo ECHCD 77	[produced by Paul Godfrey]
Blood Like Lemonade	Morcheeba	07.2010	111[2]	-	Play It Again Sam PIASR 201CDX	[produced by Paul Godfrey]
Head Up High	Morcheeba	10.2013	99[1]	-	PIAS PIASR 355CDX	[produced by Paul Godfrey]

You Me At Six

You Me At Six (często skracany do YMAS lub YMA6)to angielski zespół pop-punkowy z Weybridge, Surrey. Ich brzmienie zostało porównane (przez NME magazine) do takich zespołów jak Panic At The Disco czy Brand New.

Mieszanka post-hardcore'u, melodyjnego pop-punka i agresywnego alt-rocka, brytyjski kwintet You Me at Six zyskał popularność dzięki debiutanckiemu albumowi Take Off Your Colours z 2008 roku, a dwa lata później ukazał się przełomowy drugi album Hold Me Down. który dotarł do pierwszej piątki w Wielkiej Brytanii. Pozostali podstawą międzynarodowych list przebojów przez następną dekadę, a każdy z ich pierwszych czterech albumów LP osiągnął status złotej płyty w Wielkiej Brytanii, podczas gdy Cavalier Youth z 2014 roku przebił się na listę Billboard Top 200 w USA. W 2021 roku zespół wydał ich uznany siódmy pełnometrażowy Suckapunch. 

 

 Założony w 2004 roku w Weybridge, Surrey, skład zespołu tworzą Josh Franceschi (wokal), Max Helyer (gitara), Chris Miller (gitara), Matt Barnes (bas) i Dan Flint (perkusja). Zadebiutowali w 2006 roku albumem We Know What It Means to Be Alone, składającym się z czterech utworów EP-ka, po którym ukazała się kolejna, Untitled 4 Track EP. Pełnometrażowy debiut You Me at Six odbył się rok później z Take Off Your Colours w Slam Dunk Records w Wielkiej Brytanii i Epitaph Records w Stanach Zjednoczonych. Wyprodukowany przez Matty'ego O'Grady'ego i Johna Mitchella, Take Off Your Colours osiągnął 25 miejsce na brytyjskiej liście albumów i dał początek przebojom "Save It for the Bedroom", "Finders Keepers" i "Kiss and Tell".  

 

Częściowo dzięki intensywnym trasom koncertowym, w tym występowi na festiwalu Slam Dunk w 2007 roku, popularność zespołu stale rosła i przyniosła mu nominację do nagrody Best British Band na Kerrang w 2008 i 2009 roku! . Ponownie współpracując z producentami O'Grady i Mitchellem, You Me at Six wydali w 2010 roku swój drugi album, Hold Me Down. W następnym roku zespół przeniósł się do LA, aby pracować nad trzecim wydawnictwem, Sinners Never Sleep, z producentem Garthem Richardsonem (Biffy Clyro, Rage Against the Machine). Na płycie poruszali się w cięższym kierunku i zawierał gardłowe wokale frontmana Bring Me the Horizon, Oli Sykesa, i Winstona McCalla z Parkway Drive. Album pojawił się pod koniec 2011 roku i zajął trzecie miejsce na brytyjskiej liście albumów. Po sukcesie Sinners Never Sleep nagrali nową piosenkę dla  angielskiego parku rozrywki Thorpe Park, The Swarm, i wydali ją jako cyfrowy singiel w 2012 roku.  

 

 You Me at Six połączył siły z producentem Fall Out Boy Nealem Avronem w połowie 2013 roku i rozpoczął pracę nad czwartym wydawnictwem studyjnym. Płyta zatytułowana Cavalier Youth pojawiła się na początku 2014 roku i od razu znalazła się na szczycie listy albumów w Wielkiej Brytanii. Zastanawiając się nad sukcesami pierwszej dekady wspólnej pracy, zespół rozpoczął pracę w nowym kierunku, angażując producenta z Nashville, Jacquire'a Kinga, aby wyreżyserował ich mocny, inspirowany hip-hopem piąty album, Night People z 2016 roku. Począwszy od utworu „3AM”, You Me at Six zaczął realizować materiał z szóstego albumu, VI, którego premiera planowana jest na jesień tego roku. Nie wykazując żadnych oznak spowolnienia, zespół napisał i nagrał swój siódmy album studyjny, Suckapunch, w 2020 roku, który ukazał się w następnym roku i szybko znalazł się na szczycie brytyjskiej listy albumów. W 2023 roku grupa wydała ósmy pełnometrażowy album, Truth Decay, na którym znalazło się sześć przedpremierowych singli, w tym „Deep Cuts”.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jealous Minds Think Alike	YouMeAtSix	10.2008	100[2]	-	Slam Dunk SLAMD 004	[written by Josh Franceschi, Max Helyer, Chris Miller, Matt Barnes & Dan Flint][produced by John Mitchell]
Save It For The Bedroom	YouMeAtSix	03.2009	146[1]	-	Slam Dunk SLAMD 006VL	[written by Josh Franceschi, Max Helyer, Chris Miller, Matt Barnes & Dan Flint][produced by Matt O'Grady, John Mitchell]
Finders Keepers	You Me At Six	06.2009	33[4]	-	Slam Dunk SLAMD 007	[written by Josh Franceschi, Max Helyer, Chris Miller, Matt Barnes & Dan Flint][produced by John Mitchell ,Matt O'Grady]
Kiss & Tell	You Me At Six	09.2009	42[3]	-	Virgin VSCDT 1996	[written by Josh Franceschi, Max Helyer, Chris Miller, Matt Barnes & Dan Flint][produced by [produced by John Mitchell ,Matt O'Grady]
Underdog	You Me At Six	01.2010	49[13]	-	Virgin CATCO 157364021	[silver-UK][written by Sam Moss][produced by Matt O'Grady, John Mitchell]
Fact-tastic	You Me At Six	02.2010	164[1]	-	Virgin	-
Liquid Confidence (Nothing To Lose)	You Me At Six	04.2010	86[8]	-	Virgin CATCO 159936307	[written by Josh Franceschi][produced by Matt O'Grady, John Mitchell]
Stay With Me	You Me At Six	09.2010	52[4]	-	Virgin CATCO 165381349	[written by Josh Franceschi][produced by Matt O'Grady, John Mitchell]
Starry Eyed	You Me At Six	09.2010	104[1]	-	Virgin	[written by Ellie Goulding & Jonny Lattimer]
Rescue Me	You Me At Six featuring Chiddy	02.2011	21[6]	-	Virgin GBAAA 1000488	[written by Eshraque "iSHi" Mughal, Philippe-Marc Anquetil, Chidera "Chiddy" Anamege][produced by iSHi]
Bite My Tongue	You Me At Six feat. Oli Sykes	12.2011	124[3]	-	Virgin	[written by Josh Franceschi][produced by Gggarth]
Loverboy	You Me At Six	10.2011	39[5]	-	Virgin GBAAA 1100240	[written by Josh Franceschi][produced by Garth Richardson]
No One Does It Better	You Me At Six	03.2012	92[7]	-	Virgin GBAAA 1100244	[written by You Me at Six][produced by Gggarth]
Room to Breathe	You Me At Six	10.2012	182	-	BMG Rights	[written by Josh Franceschi ,Matthew Barnes ,Daniel Flint, Max Helyer, Christopher Miller][produced by Neal Avron]
The Swarm	You Me At Six	03.2012	23[8]	-	Virgin GBAAA 1200382	[written by You Me At Six]
Reckless	You Me At Six	10.2012	131[4]	-	Virgin	[written by Josh Franceschi, You Me At Six][produced by Gggarth]
Lived A Lie	You Me At Six	09.2013	11[9]	-	BMG Rights GBZA 41301053	[written by You Me At Six][produced by Neal Avron]
Hope For The Best	You Me At Six	11.2013	75[3]	-	BMG Rights GB5KW 1301131	[written by Josh Franceschi ,Matthew Barnes ,Daniel Flint, Max Helyer, Christopher Miller][produced by Neal Avron][produced by Neal Avron]
Fresh Start Fever	You Me At Six	12.2013	46[2]	-	BMG Rights GB5KW 1301126	[written by Josh Franceschi ,Matthew Barnes ,Daniel Flint, Max Helyer, Christopher Miller][produced by Neal Avron]
Cold Night	You Me At Six	04.2014	141	-	BMG Rights	[written by Josh Franceschi ,Matthew Barnes ,Daniel Flint, Max Helyer, Christopher Miller][produced by Neal Avron]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take Off Your Colours	You Me At Six	10.2008	25[2]	-	Slum Dunk SLAMD 005	[gold-UK][produced by Matty O'Grady, John Mitchell]
Take Off Your Colours	You Me At Six	09.2009	61[1]	-	Virgin CDV 3063	[produced by Matty O'Grady, John Mitchell]
Hold Me Down	You Me At Six	01.2010	5[21]	-	Virgin CDV 3071	[gold-UK][produced by Matty O'Grady, John Mitchell]
Sinners Never Sleep	You Me At Six	10.2011	3[13]	-	Virgin CDV 3093	[gold-UK][produced by Garth "GGGarth" Richardson, Matt O'Grady]
Cavalier Youth	You Me At Six	01.2014	1[1][11]	-	BMG Rights 538012062	[gold-UK][produced by Neal Avron]
Night People	You Me At Six	01.2017	3[3]	-	Infectious INFECT 345CD	[produced by Jacquire King]
VI	You Me At Six	10.2018	6[1]	-	Underdog YMAS 001CD	[produced by Dan Austin,You Me at Six,Joel Pott,Eg White]
Suckapunch	You Me At Six	01.2021	1[1][1]	-	Underdog YMAS 002CD1	[produced by Dan Austin]
Truth Decay	You Me At Six	02.2023	4[1]	-	Underdog YMAS 003CD1	-

Chase & Status

Chase & Status to angielski duet muzyki elektronicznej, w skład którego wchodzą Saul Milton (Chase) i Will Kennard (Status). Ponadto Andy Gangadeen jest perkusistą, gdy zespół występuje na żywo. MC Rage wcześniej występował jako MC z grupą, ale odszedł w lipcu 2021 roku, aby skupić się na solowych przedsięwzięciach. 

Duet pochodzi z Londynu i powstał w 2003 roku po spotkaniu na uniwersytecie w Manchesterze. Od tego czasu duet wydał pięć albumów studyjnych i współpracował z największymi artystami, takimi jak Plan B, CeeLo Green, Rihanna, Example i Tinie Tempah. Prowadzą niezależną wytwórnię płytową MTA Records.

Chase & Status z Anglii to jeden z odnoszących największe sukcesy komercyjne zespołów związanych z drum'n'bass i dubstepem, z multi-platynowymi albumami, licznymi singlami na listach przebojów i pracą produkcyjną dla głównych artystów, takich jak Snoop Dogg i Rihanna. Składająca się z tanecznych DJ-ów i właścicieli wytwórni płytowych Saula Miltona i Willa Kennarda, z dodatkowymi wykonawcami na żywo, grupa łączy najnowocześniejsze bity i techniki produkcji z elementami rocka, popu, reggae, hip-hopu i innych stylów, czego efektem jest energetyczny utwory nadające się zarówno do klubu, jak i do radia. 

 

 Pierwotnie pojawił się w 2003 roku z singlami w undergroundowych wytwórniach, takich jak Bingo Beats i Barcode Recordings, duet zadebiutował w 2008 roku albumem More Than Alot, ciepło przyjętą mieszanką utworów drum'n'bass i dubstep. Następnie Chase & Status osiągnął multi-platynowy sukces dzięki   No More Idols (2011), która zajęła drugie miejsce na brytyjskiej liście albumów.  

 

Kontynuacja „Brand New Machine” z 2013 roku osiągnęła tę samą pozycję, a „Tribe” z 2017 roku, kolejny pełen gości, wielogatunkowy pełnometrażowy album, również znalazł się w pierwszej dziesiątce. Chase & Status ponownie odwiedzili swoje korzenie ragga-dżungli z RTRN II JUNGLE z 2019 roku. What Came Before, wydany w 2022 roku, dotyczył brytyjskiego drill, big beatu i R&B.  

 

Milton i Kennard po raz pierwszy pojawili się jako brytyjski duet garażowy w 2003 roku, zanim przerzucili się na drum'n'bass w 2005 roku. Zasłużyli na sukces po remiksowaniu utworu Capletona „Duppy Man”, który odniósł sukces w tym roku. Stamtąd duet podpisał kontrakt z wytwórnią Ram Records Andy'ego C. i zaczął od dwóch klubowych hitów -   w 2007 roku podwójnym „Hurt You”/ „Sell Me Your Soul” i „Take” z 2008 roku. "Me Away” - który również znalazł się na szczycie brytyjskich list przebojów tanecznych. 

 

 Pełnometrażowy album został ostatecznie wydany w 2008 roku. Zatytułowany More Than Alot , zawierał występy Kano, Takury i Digga i został dobrze przyjęty przez krytyków; osiągnął 49 miejsce na brytyjskich listach przebojów i zdobył nagrodę Drum'n'Bass 2009 dla najlepszego albumu. W 2009 roku Milton i Kennard zajęli się większą produkcją, produkując utwory z albumów dla Rihanny i Tinchy Stryder, a także dubstepowy utwór Snoop Dogga „Snoop Dogg Millionaire”.  

 

Współpracowali także z Plan B przy „End Credits”, które trafiły do pierwszej dziesiątki w Wielkiej Brytanii. Jego sukces doprowadził do wydania albumu Chase & Status z 2011 roku, No More Idols, na którym współpracowali z Dizzee Rascal, Tinie Tempah i Cee-Lo Green. Spędzając 35 tygodni w Wielkiej Brytanii na Top 40, No More Idols zdobył status podwójnej platyny.  

 

 Na początku 2012 roku Chase & Status zostali nominowani do nagrody Best British Group podczas prestiżowych Brit Awards - po raz pierwszy dla zespołu drum'n'bass - ale zostali pokonani do gongu przez Coldplay. 

 

Nie spoczywając na laurach, spędzili lata 2012 i 2013 grając wielkie koncerty na festiwalach w Wielkiej Brytanii i Europie, w tym w Hackney Weekend w Radio 1, T in the Park oraz w czerwcu 2013 roku na Glastonbury. fanom za wsparcie, pod koniec 2012 roku ukazał się ulubieniec festiwalu „Big Man” - z wokalem Liama ​​Baileya. 

 

W 2013 roku duet wydał singiel „Lost and Found” z udziałem Louisa M^ttrsa, który stał się hitem w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii i wylądowali na swoim trzecim albumie studyjnym, Brand New Machine. Album z 2013 roku był mroczniejszym dziełem niż poprzednie, na którym znalazł się rave'owy singiel z lat 90-tych „Count on Me”. Zadebiutował na drugim miejscu na brytyjskiej liście albumów.  

 

Pracując nad swoim czwartym albumem, Chase & Status wydali grime EP London Bars pod koniec 2015 roku. Kontynuując mieszanie grime'u z drum'n'bassem i dubstepem, pełnometrażowy Tribe pojawił się w 2017 roku. Z udziałem gości takich jak Mr. Vegas, Craig David i Novelist, album osiągnął siódme miejsce w rodzinnym kraju .  

 

 RTRN II JUNGLE, długo obiecany album ragga-jungle z gościnnymi występami didżejów, takich jak Cutty Ranks i General Levy, ukazał się w 2019 roku. Rozszerzyli koncept albumu wydając w 2020 roku składankę CD Fabric Presents: RTRN II FABRIC. Szósty album What Came Before ukazał się w 2022 roku, z gościnnymi wokalistami, w tym Unknown T, BackRoad Gee i Popcaan.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love's Theme/Wise Up	Chase & Stratus	04.2005	76[2]	-	Bingo Beats BINGO 026	[written by Will Kennard, Saul Milton][produced by Will Kennard, Saul Milton]
Iron Fist/Zulu King	Chase & Status	04.2005	119[1]	-	BC Presents... BCP005	[written by Will Kennard, Saul Milton][produced by Will Kennard, Saul Milton]
Duppy Man/Top Shotta	Chase & Status featuring Capleton	10.2005	94[3]	-	Breakbeat Kaos BBK 012	[written by Will Kennard, Saul Milton]
Pieces/Eastern Jam	Chase & Status featuring Plan B	09.2008	70[5]	-	Ram RAMM 73	[written by Will Kennard, Saul Milton, Ben Drew][produced by Chase & Status]
Against All Odds	Chase & Status featuring Kano	02.2009	45[1]	-	Ram RAMM 76	[written by Saul Milton, Will Kennard][produced by Saul Milton, Will Kennard]
End Credits	Chase & Status featuring Plan B	10.2009	9[54]	-	Ram RAMM 79	[platinum-UK][written by Will Kennard, Saul Milton, Ben Drew][produced by Chase & Status, Plan B]
Hypest Hype	Chase & Status featuring Tempa T	01.2010	70[5]	-	Mercury GBUM 71028954	[written by Will Kennard,Saul Milton,Nicholas Dei,Jim Morrison,Robby Krieger,Ray Manzarek,John Densmore][produced by Chase & Status]
Let You Go	Chase & Status featuring Mali	08.2010	11[30]	-	Ram RAMM 85	[silver-UK][written by William Kennard, Saul Milton, Ben Drew][produced by Chase & Status]
Blind Faith	Chase & Status featuring Liam Bailey	01.2011	5[44]	-	Ram RAMM 93	[platinum-UK][written by Dan Hartman ,David Lee ,Saul Milton, William Kennard, Liam Bailey][produced by Will Kennard ,Saul Milton ,William Kennard][produced by Chase & Status]
Time	Chase & Status featuring Delilah	04.2011	21[24]	-	Ram RAMM 97	[gold-UK][written by William Kennard, Saul Milton, Paloma Ayana, Ben Drew][produced by Chase & Status]
Hitz	Chase & Status featuring Tinie Tempah	07.2011	39[15]	-	Ram RAMM 101	[written by Will Kennard,Saul Milton,Patrick Okogwu][produced by Saul Milton,William Kennard]
Flashing Lights	Chase & Status featuring Sub Focus & Takura	02.2011	98[7]	-	Mercury GBUM 71030651	[written by Will Kennard ,Saul Milton ,Nick Douwma, Takura Tendayi][produced by Chase & Status, Sub Focus]
Big Man	Chase & Status featuring Liam Bailey	10.2012	68[2]	-	Mercury GBUM 71206838	[written by Will Kennard ,Saul Milton ,Liam Bailey][produced by Chase & Status]
Lost & Not Found	Chase & Status featuring Louis M^ttrs	06.2013	9[20]	-	Mercury GBUM 71303058	[silver-UK][written by Will Kennard ,Saul Milton , Louis Collard-Watson][produced by Chase & Status]
Count on Me	Chase & Status featuring Moko	09.2013	5[12]	-	EMI GBUM 71305239	[silver-UK][written by Will Kennard ,Saul Milton , Zane Lowe, Henry Ritson ,Diane Nadia, Adu-Gyamfi][produced by Chase & Status]
International	Chase & Status	10.2013	116[1]	-	EMI	[written by Will Kennard ,Saul Milton , Philip Thomas, Chris Lane, John MacGillivray][produced by Chase & Status]
Machine Gun	Chase & Status featuring Pusha T	10.2013	114[1]	-	EMI	[written by Will Kennard ,Saul Milton ,Terrence Thornton][produced by Chase & Status]
Alive	Chase & Status featuring Jacob Banks	12.2013	26[7]	-	EMI GBUM 71306111	[silver-UK][written by Will Kennard ,Saul Milton , Jacob Banks, Toby Young][produced by Chase & Status]
Blk & Blu	Chase & Status featuring Ed Thomas	03.2014	48[4]	-	EMI GBUM 71306088	[written by Will Kennard ,Saul Milton ,Ed Thomas][produced by Chase & Status]
Bigger Man Sound	Chase & Status featuring Novelist	03.2014	161	-	MTA	[written by Will Kennard ,Saul Milton ][produced by Chase & Status]
Funny	Chase & Status featuring Frisco	11.2015	96[1]	-	EMI GBUM 71506900	[written by Will Kennard ,Saul Milton ][produced by Chase & Status]
Wha Gwarn?	Chase & Status featuring Bonkaz	11.2015	146	-	MTA	[written by Will Kennard ,Saul Milton ][produced by Chase & Status]
Spoken Word	Chase & Status featuring George the Poet	06.2016	78[1]	-	EMI GBUM 71603253	[written by Nigel Swanston,Tim Cox,Saul Milton,William Kennard,Nathaniel Ledwidge,George Mpanga][produced by Chase & Status]
All Goes Wrong	Chase & Status featuring Tom Grennan	10.2016	65[4]	-	EMI GBUM 71604501	[platinum-UK][written by Saul Milton,William Kennard,Kieron McIntosh,Nathaniel Ledwidge,Tom Grennan,Dean McIntosh][produced by Chase & Status]
Mixed Emotions	Chase & Status featuring Clementine Douglas	06.2022	44[11]	-	EMI GBUM 72200829	[silver-UK]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
More Than Alot	Chase & Status	10.2008	49[50]	-	Ram RAMMLP 12CD	[gold-UK][produced by Will Kennard, Saul Milton]
No More Idols	Chase & Status	01.2011	2[36]	-	Mercury 2745135	[2x-platinum-UK][produced by Will Kennard, Saul Milton, Ben Drew]
Brand New Machine	Chase & Status	10.2013	2[12]	-	EMI 3750926	[gold-UK][produced by Chase & Status ,Major Lazer, Moody Good ,Skrillex, Andy C]
Tribe	Chase & Status	08.2017	7[3]	-	EMI CDVX 3191	[produced by Chase & Status ]
Rtrn II Jungle	Chase & Status	06.2019	12[3]	-	Virgin CDV 3233	[produced by Chase & Status ]
What Came Before	Chase & Status	06.2022	4[1]	-	EMI EMICD 2059	-

Elegants

Elegants był amerykańskim zespołem wokalnym doo-wop, który został założony w 1958 roku przez Vito Picone, Arthura Venosa, Franka Tardogno, Carmen Romano i Jamesa Mochella w South Beach, Staten Island, Nowy Jork.Ich sztandarowy przebój "Little Star" inspirowany wierszykiem przedszkolaków , stał się numerem jeden w Stanach Zjednoczonych. Zespół na początku występował zwykle nieformalnie na deptaku przy ich domach.
"Little Star" był jedynym hitem grupy sprzedanym w ponad milionowym nakładzie; został napisany przez Venosa i Picone. Spędził 19 tygodni na liście Billboard Hot 100, zdobywając status złotej płyty .
Piosenka osiągnęła 25 miejsce na UK Singles Chart we wrześniu 1958 roku.
Po sukcesie "Little Star",który zdominował radio, zespół jeszcze jako nastolatki, koncertował z takimi artystami jak Buddy Holly, Dion & Belmonts, Chuck Berry i Jerry Lee Lewis. Jednak żaden z kolejnych singli nie osiągnął sukcesu na listach przebojów co czyni je doskonałym przykładem wykonawcy jednego przeboju .
Na początku lat 70-tych,wiodący wokalista Picone powrócił do grupy zastępując Tardogno jako wokalista. Grupa składająca się z Vito Picone, Freddie Redmonda, Nino Amato i Bruce Coppa występuje nieprzerwanie od tego czasu. Corocznie występują na San Gennaro Festival w Little Italy, Manhattan, New York. Freddie Redmond zmarł na rozedmę płuc w 2006 roku i został zastąpiony przez członka pierwotnego składu Jamesa Moschellę.Zespół do dnia dzisiejszego występuje jako Vito Picone & The Elegants,wykonując złote przeboje ery doo-wop w składzie Mike Catalano na gitarze basowej, Joe Lucenti na gitarze, Mark Garni na klawiszach i Sal Albanese na perkusji. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Little Star / Getting Dizzy	Elegants	07.1958	25[2]	1[1][19]	Apt 25 005	[gold][written by Venosa-Picone ][1[4][17].R&B Chart]

Electric Indian

Electric Indian była instrumentalną grupą studyjną założoną w Filadelfii .Jej organizatorem był znany wokalista lat 60-tych Len Barry,który był współwłaścicielem wytwórni Marmaduke Records do spółki z Bernie Binnickiem, współzałożycielem Swan Records do czasu jej zamknięcia w 1967r.

Jednymi z muzyków, którzy tworzyli Electric Indian był Bobby Eli na gitarze, młody Daryl Hall na fortepianie, i Vince Montana Jr na vibraharp . Eli i Montana byli integralną częścią dużej sekcji rytmicznej MFSB , która wspierała niemal każdy hit teamu Gamble & Huff w Sigma Sound Studios. MFSB stał się znany z motywu z Soul Train " TSOP (The Sound of Philadelphia)", który wylądował na szczytach list pop i r&b i wygrał Grammy. Montana stworzył także Salsoul Orchestra.
Pod wpływem popularności kultury Indian w mediach, Binnick stworzył grupę, aby nagrać instrumentalny utwór "Keem-O-Sabe" oparty na muzyce Indian. Został on wydany w Stanach Zjednoczonych przez United Artists w 1969 roku i dotarł do amerykańskiego Top 20 w Billboard Hot 100.
Wydany abum z podobnym materiałem zawierał cover "Land of a Thousand Dances" (# 95, 1969) w tym samym stylu. Mimo kolejnych przygotowanych nagrań,nie pojawiły się one na rynku.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Keem-O-Sabe/Broad street	Electric Indian	08.1969	-	16[11]	United Artists 50 563	[written by B. Binnick, B. Borisoff][produced by Len Barry][46[2].R&B Chart]
Land Of 1000 Dances / Geronimo	Electric Indian	12.1969	-	95[1]	United Artists 50 613	[written by C. Kenner, A. Domino][produced by Len Barry]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Keem-O-Sabe/Broad street	Electric Indian	10.1969	-	104[9]	United Artists 6728	[produced by Len Barry]